Λειτουργία
Όλος ο πλούτος του κόσμου, και η αποπλάνησή του, και η ομορφιά του, είναι σκουπίδια, σε σύγκριση με μια ώρα που περνάει κανείς μπροστά στην Αγία Τράπεζα, στη Λειτουργία των αιώνων.
Υπάρχει η σιωπή πριν από τη δημιουργία του κόσμου, και η συγκίνηση πέρα από τον αιώνα, και το φως της Βασιλείας.
Εκεί, πολύ μικρός, ακούς με έκπληξη, με το κεφάλι σου στο ματωμένο στήθος του Χριστού, τον χτύπο της καρδιάς του Θεού. Ακούς τους στεναγμούς του πόνου του Θεού και το βάρος του κόσμου, και τους στεναγμούς της άπειρης αγάπης. Και νιώθεις πώς ο Θεός πεθαίνει με το σώμα του στον Σταυρό. Και το χέρι σου υψωμένο πάνω από τα Δώρα καρφώνεται στα καρφιά. Τρυπιέται από τα καρφιά.
Τότε πεθαίνεις. Για πάντα. Και ο Χριστός ζει μέσα σου. Και πάρε τη φωνή σου, και το στόμα σου, και την αναπνοή σου, και πες με τα χείλη σου τα λόγια της ζωής: "Λάβετε, φάτε, αυτό είναι το Σώμα μου που κόβεται για εσάς".
Και ξέρεις ότι θα αναστηθεί, αλλιώς θα χανόσουν από τα βάσανα.
Και στην επίκληση, το Άγιο Πνεύμα έρχεται και παρηγορεί, και δροσίζει, και θεραπεύει τις πληγές Του στην καρδιά σου.
Και σηκώνεσαι από τα γόνατά σου, μια αιωνιότητα μεγαλύτερος. Και δεν θέλεις πια να ζήσεις ούτε δευτερόλεπτο χωρίς το μέτωπό σου στο τρυπημένο στήθος Του.
Και τρέφεσαι με το Σώμα Του κλαίγοντας, και αυτό σου δίνει ζωή.
Και παραμένει στο αίμα σου. Σαν αεράκι, σαν ρίγος, που θα σου υπενθυμίζει για πάντα ότι είσαι Δικός Του και Αυτός είναι Δικός Σου: αυτό είναι το Σώμα Μου.
Και όταν πεθάνεις, τα χείλη σου, για τελευταία φορά, πριν κλείσουν τα μάτια σου και τα ανοίξουν στα απαλά Του μάτια, θα ψιθυρίσουν τα λόγια που άλλαξαν την ιστορία: Πάρε, φάε, αυτό είναι το Σώμα Μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου