Κάποιος πιστός, ὑπεύθυνος σὲ Ίδρυμα «δέν ἤθελε να κρατᾶ λογιστικά βιβλία, διότι, ἔλεγε, αὐτό εἶναι φροντίδα τῆς Θείας Προνοίας. Οὔτε καὶ ήθελε νά γνωρίζη τόν ἀριθμό τῶν εἰσαγομένων καὶ τῶν ἀσθενῶν, οὔτε ἐπέτρεπε σὲ ἄλλον νά τοὺς µετρήση. Μιά µέρα παρουσιάσθη ἡ ἁρμόδια γιά τὰ τρόφιµα ἁδελφή, πολύ στενοχωρηµένη:
-“Πατέρα µου, βρισκόμαστε σὲ πολύ δύσκολη θέσι. Δέν μᾶς µένει παρά αὐτό τό νόµισμα.. "Έχετε ἀκόμη ἕνα Μarengo: Δώσετέ µου το ἀμέσως.
Καὶ τό πετάει ἀμέσως ἔξω ἀπ τὸ παράθυρο .
Ἡ ἀδελφή τον κοίταζε κατάπληκτη.
Μείνετε ήσυχη καλή µου αδελφή, καὶ θά δήτε τί καλό Παιχνίδι θά παίξη αὐτό τὸ Μarengo. Δέν καταλάβατε ἀκόμη πώς, γιά νά μᾶς δώση ἡ Θεία Πρόνοια, πρέπει νά µην ἔχουμε ἁπολύτως τίποτε;
Τὸ ἴδιο βράδυ, µια γενναία προσφορά συμπλήρωνε τό κενό βαλάντιὸ του»
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ
ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΎ. 2026.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου