Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2021
3 Σεπτεμβρίου εορτάζεται η ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου, και του Αγίου Ανθίμου της Χίου.
Κάθε Κυριακή, ο μικρός Αργύρης (μετέπειτα Άγιος Άνθιμος της Χίου), πήγαινε για να εκκλησιαστεί στο Μοναστήρι των Αγίων Νικήτα, Ιωσήφ και Ιωάννου. Εκεί γνώρισε τον Άγιο Νεκτάριο Ιεροδιάκονο τότε, ο οποίος μετά από μιά συζήτηση που είχε με τον 8χρονο Αργύρη, είπε στο Γέροντα της Μονής, Παχώμιο:
- Βλέπετε Γέροντα, αυτό το παιδί; Μιά μέρα, θα γίνει Άγιος!
Η προφητεία του Αγίου Νεκταρίου, φυσικά εκπληρώθηκε!
3 Σεπτεμβρίου εορτάζεται η ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου, και του Αγίου Ανθίμου της Χίου.
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είπε:
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είπε:
«Πάρε, αδερφέ μου, δύο παιδιά πτωχά εις τό σπίτι σου νά τά κάμεις τέκνα σου πνευματικά νά έχεις μισθόν από τόν Θεόν καί τιμήν από τούς ανθρώπους».
_____________
Στο χωριό Μόρζα τής Σινώπης (Δυτικός Πόντος) γεννήθηκε στα 1872 ο Παρασκευάς Τζουτζίδης, που γέννησε 23 συνολικά παιδιά: 11 από τόν πρώτο γάμο του στην πατρίδα καί 12 από τόν δεύτερο γάμο του.
Κατά τήν γενοκτονία τών Ελλήνων τού Πόντου καί στήν πορεία του πρός τήν Ελλάδα έκαναν στάση στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί παρέλαβε τήν μικρή ορφανή Σοφία καί τήν ενέταξε στήν οικογένειά του χωρίς ποτέ να τήν ξεχωρίσει από τά κατά σάρκα παιδιά του.
_____________
Στο χωριό Σιδερά Κοζάνης έζησε τήν υπόλοιπη ζωή του ο άνθρωπος τού Θεού Παρασκευάς Τζουτζίδης, γνήσιος μαθητής τού Αγίου Κοσμά τού Αιτωλού κι ας μήν διάβασε κάτι γι'αυτόν. Τήν εποχή μάλιστα που έζησε δέν είχε γίνει η αγιοκατάταξη τού Κοσμά τού Αιτωλού. Μήπως ψάχνετε που έζησαν καί έδρασαν οι Άγιοι;
ΠΗΓΗ: Δρ Τσακαλίδης Γεώργιος
Εμείς ξεχνάμε, αλλά ο Θεός δοξάζει τούς ελεήμονες. Και το είπα και άλλη φορά: στα κοιμητήρια τής Κρύας Βρύσης είναι θαμένα σώματα Αγίων.
Τά ζήσαμε. Τά είδαμε. Ο Θεός δοξάζει τούς ελεήμονες.
Κάποια στιγμή τά παιδιά τής θείας Μήτσαινας (Γεθσημανή) Μωϋσιάδου πήγαν νά κάνουν ανακομιδή τών λειψάνων της. Έσκαψαν λοιπόν τόν τάφο της καί βρήκαν όλα οστά της πεντακάθαρα, όμως η δεξιά παλάμη της δεν είχε λιώσει καί ήταν πεντακάθαρη σάν χρυσός. Αμέσως ενημερώθηκε ο πατήρ Ζωσιμάς καί αυτός με τήν σειρά του ενημέρωσε τόν Μητροπολίτη Καλλίνικο (νύν Άγιο Καλλίνικο Μητροπολίτη Εδέσσης), ο οποίος έδωσε εντολή νά θαφτεί καί πάλι η θεία Μήτσαινα καί ο παπάς νά διαβάσει τρισάγιο ευχή.
Όλοι βάλθηκαν νά εξηγήσουν τό φαινόμενο. Η μητέρα μου η Μαρίκα είπε στα ξαδέλφια της, τά παιδιά τής θείας Μήτσαινας:
-Ενέσπαλατε τήν γερμανικήν κατοχήν όντες η θεία εποίνεν ελεημοσύνας;
(Ξεχάσατε που η θεία, όταν είχαμε γερμανική κατοχή, έκανε ελεημοσύνες;)
Ο θείος ο Μήτσος Μωϋσιάδης, ο άντρας τής θείας Μήτσαινας, είχε μπακάλικο. Όποιος φτωχός περνούσε από τό μαγαζί η θεία Μήτσαινα τού έδινε τρόφιμα χωρίς χρήματα. Έχει σώσει ανθρώπους από λιμοκτονία.
Εμείς ξεχνάμε, αλλά ο Θεός δοξάζει τούς ελεήμονες. Και το είπα και άλλη φορά: στα κοιμητήρια τής Κρύας Βρύσης είναι θαμένα σώματα Αγίων.
Δόξα τω Θεώ για τέτοιες μητέρες!
Κάποτε η
κόρη μου μου είπε: "Θέλω να είσαι σαν πουλί - έχεις τέτοια φτερά". «Η
πτήση άρχισε στον ώμο μου, ένιωσα τη δύναμη ... Και πού θα πετάξω;» - Τη
ρώτησα. Η κόρη είπε: «Πουθενά ... οι μητέρες δεν πετούν.
Μητέρες με
φτερά ... πάντα καλύπτουν τα παιδιά ».
Δόξα τω Θεώ
για τέτοιες μητέρες!
Παραβολή. Οι φίλοι του Θεού.
Παραβολή
Στην Πετρούπολη ζούσε ένας ευγενικός και ευσεβής ευγενής. Είχε ένα σπίτι, πολλούς φίλους. Δυστυχώς, είχε την ατυχία να απογοητεύσει τον βασιλιά εγινε κάποια συκοφαντία εναντίον του, δικάστηκε και η υπόθεση απειλήθηκε με φυλάκιση. Ο άτυχος ευγενής αρρώστησε και κοιμήθηκε με θλίψη. Όλοι οι πρώην φίλοι του ,του γύρισαν την πλάτη.
Εκείνη την εποχή, ο αυστηρός ασκητής της Μονής Βαλαάμ, ο πατήρ Ναζαρί, έφτασε στην Αγία Πετρούπολη. Ήξερε έναν σπάνιο ευγενή και πήγε να τον παρηγορήσει από τήν λύπη. Η δυστυχισμένη σύζυγος του ιδιοκτήτη ρίχτηκε στα πόδια του πατέρα Ναζαρίου και προσευχήθηκε: «Προσευχήσου, πατέρα, η επιχείρηση του άντρα μου να έχει καλό αποτέλεσμα».
«Λοιπόν», απάντησε ο γέροντας, «φυσικά πρέπει να προσευχόμαστε στον Κύριο. αλλά είναι απαραίτητο να ζητήσουμε μεσολάβηση και για όσους είναι κοντά στον βασιλιά. Δώσε μου λίγα χρήματα, θα σου τα ζητήσω ». Υπάρχει χαλκός ή ασήμι; » Και τα δύο εξυπηρετήθηκαν. Ο πατήρ Ναζάριος πήρε τα χρήματα και έφυγε.
Αργά το βράδυ ήρθε πάλι στον ευγενή και είπε ήρεμα: «Όλοι οι υπάλληλοι του βασιλιά υποσχέθηκαν να δουλέψουν για σένα. Ηρέμησε και περίμενε καλά νέα ». Πράγματι, ο γέροντας καθόταν ακόμα στο κρεβάτι του ασθενούς, όταν ο τελευταίος έλαβε είδηση για την επιτυχή ολοκλήρωση της επιχείρησής του. Τα καλά νέα είχαν ευεργετική επίδραση στον ασθενή.
Ο ευγενής άρχισε να ευχαριστεί τον γέροντα και του ζήτησε να πει ποιοι από τη συνοδεία του βασιλιά έπαιρνε το μεγαλύτερο μέρος στον κόπο του, για ποιον θα έπρεπε να προσευχηθεί και ποιον να ευχαριστήσει. Μόνο τότε έγινε σαφές ότι ο πατέρας Ναζάριος δεν ήταν με κανέναν από τους ανθρώπους κοντά στον βασιλιά. Αντίθετα, περπατούσε στους δρόμους της πόλης όλη μέρα και μοίραζε στους φτωχούς τα χρήματα που είχε πάρει από τον ευγενή.
«Λοιπόν, ευχαριστώ τον Κύριο», είπε καταλήγοντας ο γέροντας. - Αυτός, ο Ελεήμων, πρόσεξε τις προσευχές των φτωχών και έβαλε την καρδιά του καλού βασιλιά για άλλη μια φορά για να αναθεωρήσει την περίπτωσή σας. Και μην ξεχνάτε τους ευγενείς του Κυρίου - τους ευεργέτες σας, τους φτωχούς και τους άστεγους. Η προσευχή τους μπορεί να κάνει πολλά μπροστά στον θρόνο του Θεού! »
Η ΠΑΡΑΒΟΛΉ Ο ΚΛΟΟΥΝ.
Παραβολή
Το τσίρκο, που βρίσκεται στα περίχωρα της πόλης, πήρε ξαφνικά φωτιά στη μέση της παράστασης. Ο κλόουν, που ήταν ήδη έτοιμος για την έξοδό του στην αρένα, έτρεξε στον δρόμο για να καλέσει βοήθεια. Έτρεξε στην πλατεία της πόλης και άρχισε να φωνάζει σε όλους:
- Τρέξτε μαζί μου! Το τσίρκο καίγεται!Αλλά οι άνθρωποι μόνο γέλασαν, νομίζοντας ότι αυτό ήταν ένα αστείο που εφευρέθηκε για να προσελκύσει κόσμο στην παράσταση του τσίρκου. Χειροκροτούσαν, ξεσπούσαν στα γέλια.
- Εάν δεν σβήσουμε τη φωτιά, τότε θα εξαπλωθεί στα χωράφια και το δάσος, και στη συνέχεια στην πόλη! - συνέχισε ο κλόουν, πείθοντας τους ανθρώπους ότι χρειάζονται την άμεση βοήθειά τους, αλλά δεν υπήρξε αποτέλεσμα. Διαβεβαίωσε τους ανθρώπους ότι δεν αστειευόταν και δεν έκανε μια παράσταση τσίρκου, και τα λόγια του ήταν αληθινά. Ξέσπασε ακόμη και σε κλάματα, αλλά αυτό προκάλεσε νέες εκρήξεις γέλιου στο πλήθος. Του φώναξαν:
- Μπράβο! Μπράβο!
Εν τω μεταξύ, η φωτιά εξαπλώθηκε, οι φλόγες τυλίξανε όχι μόνο το τσίρκο - τα γειτονικά σπίτια, και στη συνέχεια ολόκληρη η πόλη, ενεπλάκη.
Γιατί εστιάζουμε στα ρούχα και όχι στους ανθρώπους; Βασιζόμαστε στους δεσμούς και την εικόνα. Οι νέοι συχνά παντρεύονται το ρούχο και όχι το άτομο που το φοράει.
Μπρούνο Φερέρο
You, oh Christ, are the Kingdom of Heaven
You, oh Christ, are the Kingdom of Heaven;
You, the land promised to the gentle;
You the grazing lands of paradise;
You, the hall of the celestial banquet;
You, the ineffable marriage chamber;
You the table set for all,
You the bread of life;
You, the unheard of drink;
You, both the urn for the water
and the life-giving water;
You, moreover, the inextinguishable lamp
for each one of the saints;
You, the garment and the crown
and the one who distributes crowns;
You, the joy and the rest;
You, the delight and glory;
You the gaiety;
You, the mirth;
and Your grace,
grace of the Spirit of all sanctity,
will shine like the sun in all the saints;
and You, inaccessible sun,
will shine in their midst
and all will shine brightly,
to the degree of their faith,
their asceticism,
their hope
and their love,
their purification
and their illumination
by Your Spirit.
You are not a Christian if you are not an optimist
Eleftherotria monastery. Nun broiders shoes to dress the relics of St Spyridon. Zakynthos, Eptanese, Greece
I could not call myself a Christian if I was not an optimist, and if I will call myself a Christian and I was not an optimist, then I will not be a true and honest Christian. Christianity is the major castle of optimism. Christianity is based on faith, hope and love, and only these three lead you to Paradise
Saint Nikolaj Velimirović
Why do women cry
Why do women cry
A little boy asked his mother, “Why are you crying?”
“Because I’m a woman,” she told him.
“I don’t understand,” he said.
His Mom just hugged him and said, “And you never will.”
Later the little boy asked his father, “Why does mother seem to cry for no reason?”
“All women cry for no reason,” was all his dad could say.
The little boy grew up and became a man, still wondering why women cry.
Finally he put in a call to God. When God got on the phone, he asked, “God, why do women cry so easily?”
God said:
“When I made the woman she had to be special.
I made her shoulders strong enough to carry the weight of the world, yet gentle enough to give comfort.
I gave her an inner strength to endure childbirth and the rejection that many times comes from her children.
I gave her a hardness that allows her to keep going when everyone else gives up, and take care of her family through sickness and fatigue without complaining.
I gave her the sensitivity to love her children under any and all circumstances, even when her child has hurt her very badly.
I gave her strength to carry her husband through his faults and fashioned her from his rib to protect his heart.
I gave her wisdom to know that a good husband never hurts his wife, but sometimes tests her strengths and her resolve to stand beside him unfalteringly.
And finally, I gave her a tear to shed. This is hers exclusively to use whenever it is needed.”
“You see my son,” said God, “the beauty of a woman is not in the clothes she wears, the figure that she carries, or the way she combs her hair. The beauty of a woman must be seen in her eyes, because that is the doorway to her heart – the place where love resides.”
His sins were all forgiven because of a piece of bread
Your love for God gets tested in your interactions with the poor.
Every time a poor man comes knocking at your door, try to see that behind his humble appearance is Jesus himself at your doorstep. Would you ever let Christ’s knocks on your door go unanswered?
Also, don’t forget that ” Whoever is kind to the poor lends to the Lord, and He will reward them for what they have done.” (Proverbs 19:17), and that “Almsgiving saves from death and purges away every sin. Those who give alms will enjoy a full life “(Tobias 12: 9).
The ethical status of the poor person who is seeking your help does not matter. The Lord is the judge of everyone, not you. Who are you, to judge your brother? Christ uses the poor as instruments that test your love for Him. Will you push him away?
From the “Spiritual Sermons”
His sins were all forgiven because of a piece of bread he once gave to a poor man.
The example of blessed Peter the Tax Collector encourages us to be gracious towards the poor. God revealed to Peter in a vision that all of his sins were forgiven because of a piece of bread that he gave once to a poor man. Even the smallest of charities contributes to the salvation of our souls. However, we must do it with eagerness and joy, as Saint Isaak the Syrian teaches: “Before giving something to a poor person, look at him with a jovial face and console his grief with good words.”
By Saint Seraphim of Sarov
Sin is nothing comparing to God’s Mercy
Let us learn this one thing only: to take things positively. Man certainly sinned, but the Lord came and died for him. So, the time of this life is granted to us for our salvation, not our condemnation. Sinners though we may be, let us take things only positively no matter what happens. And let us move on with courage, boldness, and trust, day by day more and more, towards the salvation of our soul, towards paradise.
Do we wish to follow Christ the way He decides to lead us, no matter what the cost? If so, from this point onwards let us not say a word. Let us follow Christ, do His will every step of the way and let us set human doings and reasoning aside.
God sees what would be to the benefit of the soul. And if He sees that your soul will be harmed by being given something you’ve been asking for, He won’t give it to you.
Archimandrite Symeon Kragiopoulos (†)
Saint Paisios’ advice about Jesus prayer and the prayer rope
- Geronda … Why should we use the koboskini ( the prayer rope) ?? What is it all about ?
-The koboskini ( the prayer rope) is a legacy, a blessing, handed down to us by our Holy Fathers. The fact it is a legacy makes it greatly valuable. If a grandfather hands down to someone something of very little value, he keeps it as an amulet. Much more so, for the komboskini handed down to us as a legacy by our Holy Fathers! In the old days there were no clocks, so the monks were counting the hours of prayer with their koboskini , but the knots were very simple. Once, an ascetic was working very hard, doing prostrations etc, but the devil was unbinding the knots of his koboskini. He got weary with his prostrations, since he could not count them, as the devil was continuously unbinding the knots. Finally, an Angel of the lord appeared and taught him how to knit the knots, so that with each knot nine crosses should be formed. The devil, who trembles before the Cross, could not unbind the knots. So, each knot forms nine crosses, which symbolize the nine angelic orders.
- Geronda, what do the 33, 100, 3000 knots koboskinia stand for?
-Only the number 33 is symbolic of Christ’s 33 years on earth. The other numbers simply help us count our prostrations and our prayer. Some engines have a handle with a rope. So when you want to start the engine, you pull the rope with force, until the frozen oil melts. Similarly the komposkini is the rope we ‘’pull ‘’ a few times till the spiritual oil melts making the spiritual engine start working the unceasing prayer. Thereafter, the heart starts working on its own. However, even when the heart starts working the prayer we should not stop using the koboskini so as not a prompt others to stop using it while their heart has not started working the prayer yet.
-Geronda , when I hold the koboskini in my hands and I say the Jesus prayer as a matter of routine, is there a danger of saying the prayer out of self pleasure ?
-If you are using the koboskini superficially out of self – pleasure it will not help you even if you peel your hands. You will simply get tired and cherish the illusion that you are working on the mental prayer.
-Geronda, I have not got used to keeping the koboskini.
-You should keep the koboskini so as not to forget the prayer which you should work internally inthe heart. Above all, whenever you come out of you cell you should keep in mind that the enemy is ready for attack. Therefore, you should imitate the good soldier who is always holding his automatic gun in his hands whenever he gets out of his stronghold. The koboskini is very powerful, it is the monk’s gun, its knots being the bullets moving down the demons
What if I don’t have love in my heart?
A nun
asked Saint Zosima of Siberia, “What should I do, elder? I am heavyhearted and
sad because I don’t have love in my heart for my sister.” And he responded
saying, “You say you don’t have love? Try, at least, to do works of love. If
you find out that your sister needs something, give it to her. You disagreed on
a certain matter? Back down and submit to her will. Did she scold you? Admit
that you were at fault and ask her to forgive you. But most importantly, pray
constantly for her, saying, “Save her, O Lord, and with her holy prayers, show
mercy on me too!”. And then, certainly our God will bless and change her heart.
But even in the case that after all of that, she is unwilling to make peace
with you, your conscience shall be at peace.
By Saint Zosima of Siberia
In the womb..
A young couple once visited St. Gabriel (Urgebadze). The woman was pregnant. St. Gabriel blessed them and said, “My dears, be aware, a child understands everything, therefore read the word of God to him, so he will grow up properly from the very beginning.”
The husband was amazed by what St. Gabriel said and asked, “Yes, but Father, I don’t even understand what’s said through a half-closed door, so how will a child in the womb understand?”
St. Gabriel looked at the woman and addressed the child in his mother’s womb: “Hello baby, I ask you—do you hear the word of God?”
He had just finished saying it when the child began to move so much that the mother grabbed her stomach and couldn’t hide her emotions. Her husband, amazed and already believing what St. Gabriel had said, looked at his wife, astounded.
Συνέβη σε σχολείο..
Είχαμε πάει σε ένα σχολείο, που είχε πολύ μικρά παιδάκια, από 6 χρονών και κάτι. Τα μοιράσαμε καραμέλες και τα κάναμε μια ερώτηση:
– Είστε όλα καλά παιδάκια;
– Ναίίίίί…!!! είπαν όλα με μια φωνή.
– Και ποιός είναι το καλύτερο παιδί;
– Εγώώώώώώώ…!!! είπαν όλα με μια φωνή, σηκώνοντας το χέρι τους.
Βλέπω τότε ένα παιδάκι, που δεν σήκωσε το χέρι του και του λέω:
– Εσύ παιδάκι μου, γιατί δεν σήκωσες το χέρι σου; Δεν είσαι το καλύτερο παιδί;
Δεν απάντησε…
Και το ξαναρωτάω:
– Μήπως μπορείς παιδί μου να μου πεις, ποιό είναι το καλύτερο παιδί;
Τότε εκείνο σήκωσε το βλέμμα του και μου λέει:
– Μόνο ο Χριστός το ξέρει!!!…
Συγκλονίστηκα από την απάντηση του παιδιού!
Αυτήν την σύνεση που έχει το παιδί αυτό, το όφειλε στην παιδαγωγία των καλών γονεών του. Οι γονείς του παιδιού αυτού, ήταν απλούστατοι άνθρωποι, αλλά κατά Θεό σοφοί!…
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα
Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2021
Πάτερ καλά τά τρόφιμα...
-‘’Πάτερ, καλά τα τρόφιμα,
τα παπουτσάκια για το παιδάκι της,
μα το σαμπουάν βαφής;….
δεν είναι περιττό;’’
-‘’Όχι Κώστα δεν είναι περιττό…
μη ξεχνάς ότι γιορτάζει μεθαύριο…
και τα μαλλάκια της ασπρίσανε
από την «καλοπέραση» της μέχρι τώρα….’’
-‘’Ναι, πάτερ καταλαβαίνω…..
μα……δεν είναι και αμαρτία;
βαφή μαλλιών;…..’’
-‘’Κώστα…..Κώστα
«μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά•
ἑνὸς δέ ἐστι χρεία»
«Σήμερα» σίγουρα δεν είναι αμαρτία…..
«Αύριο»…… ίσως….ίσως να είναι……
Δώσε τα πραγματάκια
και πες της «Καλή Παναγιά»….’’
-‘’Εν τάξει;’’
-‘’Ναι, παππούλη’’
Το χωριό μου.
Ο τόπος που γεννήθηκες
είναι η καταγωγή σου
παντοτινά θα βρίσκεται
μέσα στη θυμισει σου
Το χώμα που περπάτησαν
τα πρώτα βήματα σου
παντοτινά θα βρίσκεται
κλεισμένο στην καρδιά σου
Τα παιδικά τα χρόνια σου
Πάντα θα τα θυμάσαι
οσο ψηλά κιαν ανεβείς
οσο μακριά και νασαι
Όλα του κόσμου τα καλά
και να τα αποκτήσεις
μια μέρα πίσω στο χωριό
θα θέλεις να γυρίσεις
Ο τόπος που γεννήθηκες
σε συγκινη πονιεται
και είναι αχάριστος πολύ
οποιος τον απαρνιετε
Το δέντρο σε βουνοκορφή
ρίζες γερές αν έχει
τα κεραυνό χτυπήματα
πάντοτε τα αντέχει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
