Μετεωρίτικοι Στοχασμοί 94

 

"Ἡ Ἀνάσταση τῆς Ψυχῆς καὶ ἡ Περιφρόνηση τοῦ Σατανᾶ"

τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου 

Ὁ ἄνθρωπος, ἀπὸ τὴν πτώση τοῦ Ἀδὰμ ἕως σήμερα, βρίσκεται διαρκῶς σὲ πνευματικὴ πάλη. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διδάσκουν ὅτι ἡ ἁμαρτία δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ πράξη, ἀλλὰ μιὰ κατάσταση ποὺ δένει τὴν ψυχὴ καὶ τὴν ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ. Ὡστόσο, ἡ δύναμη τοῦ ἀνθρώπου ἔγκειται στὸ νὰ ἀναγνωρίζῃ τὴν πτώση του καὶ νὰ ἀναγεννᾶται διὰ τῆς μετανοίας. 

Ὅταν κάποιος πέσῃ στὴν ἁμαρτία, εἶναι σημαντικὸ νὰ μὴν παραμένῃ δέσμιος τῆς ἀπόγνωσης. Ὁ διάβολος προσπαθῇ νὰ ἐγκλωβίσῃ τὸν ἄνθρωπο στὸν βοῦρκο τῆς ἀνομίας, σπέρνοντας λογισμοὺς ἀμφιβολίας καὶ ἀπογοήτευσης. Ὅμως, μόλις ὁ ἄνθρωπος ἀναγνωρίσει τὴν κατάστασή του καὶ πεῖ μέσα του: «Ἔλα, σήκω!», ἤδη ἔχει συντρίψει τὴν παγίδα τοῦ ἐχθροῦ. Διότι ἡ ἀπόφαση γιὰ μετάνοια εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς ἐπιστροφῆς στὸν Θεό. 

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος τονίζει: «Δὲν εἶναι φοβερὸ νὰ πέσῃς, ἀλλὰ νὰ παραμείνῃς πεσμένος». Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, μέσα ἀπὸ τὴν παραβολὴ τοῦ Ἀσώτου Υἱοῦ, δείχνει ὅτι ὁ Οὐράνιος Πατέρας περιμένει τὴν ἐπιστροφὴ κάθε ἁμαρτωλοῦ. Ὁ Υἱὸς ποὺ ἐπέστρεψε, ἔλαβε ὄχι μόνο συγχώρεση, ἀλλὰ καὶ ἀποκατάσταση. Ὁ διάβολος δὲν μπορεῖ νὰ σταθῇ μπροστὰ σὲ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ μετανοεῖ εἰλικρινά, γιατὶ ὁ Θεὸς τοῦ δίδει χάρη καὶ δύναμη. 

Ἀντίθετα, ὅταν ὁ ἄνθρωπος παραμένει στὴν ἁμαρτία, ἀρνούμενος νὰ σηκωθῇ, τότε ὁ ἴδιος δένει τὸν ἑαυτό του. Ὁ διάβολος δὲν ἔχει τὴν ἐξουσία νὰ ἁλυσοδέσῃ τὴν ψυχή μας, ἐμεῖς τοῦ τὴ δίνουμε, ὅταν ἀδρανοῦμε καὶ δικαιολογοῦμε τὴν ἁμαρτωλὴ ζωή μας. Ὁ Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης λέγει: «Κράτα τὸ νοῦ σου στὸν Ἅδη καὶ μὴν ἀπελπίζεσαι». Δηλαδή, νὰ ἔχῃς συναίσθηση τῆς ἁμαρτίας σου, ἀλλὰ νὰ μὴ χάνῃς τὴν ἐλπίδα σου στὴ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ. 

Ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ στὴ διαρκῆ ἐγρήγορση, μέσα ἀπὸ τὴν προσευχή, τὴ νηστεία καὶ τὴν ἐξομολόγηση. Τὸ Ἱερὸ Ψαλτῆρι μᾶς διδάσκει: «Κύριε, φῶς μου καὶ σωτήρ μου, τίνα φοβηθήσομαι;» (Ψαλμὸς 26,1). Τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ διαλύει τὰ δεσμὰ τοῦ σκότους, καὶ ἡ προθυμία μας νὰ ἐπιστρέψουμε στὴ χάρη Του εἶναι ἡ μεγαλύτερη νίκη ἐναντίον τοῦ σατανᾶ. 

Εἴθε ὁ Θεὸς νὰ μᾶς δίνῃ δύναμη νὰ σηκωνόμαστε πάντα καὶ νὰ πορευόμαστε πρὸς Αὐτόν, περιφρονῶντας τὶς παγίδες τοῦ πονηροῦ.