𝜮𝜺𝜷𝜶𝝈𝝁𝜾𝝎𝝉ά𝝉𝝄𝝊 𝜧𝜼𝝉𝝆𝝄𝝅𝝄𝝀ί𝝉𝝄𝝊 𝜿. 𝜥𝝄𝝈𝝁ά, 𝜿𝜶𝝉ά 𝝉𝜼𝝂 𝜣𝜺ί𝜶 𝜦𝜺𝜾𝝉𝝄𝝊𝝆𝜸ί𝜶 (09/05/2020).

𝜮𝜺𝜷𝜶𝝈𝝁𝜾𝝎𝝉ά𝝉𝝄𝝊 𝜧𝜼𝝉𝝆𝝄𝝅𝝄𝝀ί𝝉𝝄𝝊 𝜿. 𝜥𝝄𝝈𝝁ά, 𝜿𝜶𝝉ά 𝝉𝜼𝝂 𝜣𝜺ί𝜶 𝜦𝜺𝜾𝝉𝝄𝝊𝝆𝜸ί𝜶 (09/05/2020):

Ή𝝀𝜽𝜺 𝜿𝜾 𝜺𝝋έ𝝉𝝄ς, 𝜶𝜸𝜶𝝅𝜼𝝉𝝄ί 𝝅𝜶𝝉έ𝝆𝜺ς 𝜿𝜶𝜾 𝜶𝜹𝜺𝝀𝝋𝝄ί, 𝜿𝜾 𝜺𝝈𝜺ίς 𝝄𝜾 𝝄𝝅𝝄ί𝝄𝜾 𝜶𝝅ό 𝝉𝜶 𝝁έ𝝈𝜶 𝝉𝜼ς 𝜺𝝂𝜼𝝁𝜺𝝆ώ𝝈𝜺𝝎ς 𝜶𝜿𝝄ύ𝝉𝜺 𝝉𝜼𝝂 𝜣𝜺ί𝜶 𝜦𝜺𝜾𝝉𝝄𝝊𝝆𝜸ί𝜶, ή𝝀𝜽𝜺 𝜿𝜶𝜾 𝝅ά𝝀𝜾 𝜼 𝝁𝝂ή𝝁𝜼, 𝜼 𝜺𝝄𝝆𝝉ή, 𝜼 𝝅𝜶𝝂ή𝜸𝝊𝝆𝜾ς 𝝉𝝄𝝊 𝝁𝜺𝜸ά𝝀𝝄𝝊 𝝁𝜶ς 𝝅𝝄𝝀𝜾𝝄ύ𝝌𝝄𝝊 𝜿𝜶𝜾 𝝅𝝆𝝄𝝈𝝉ά𝝉𝝄𝝊, 𝝉𝝄𝝊 𝜶𝜸ί𝝄𝝊 𝝁𝜺𝜸𝜶𝝀𝝄𝝁ά𝝆𝝉𝝊𝝆𝝄ς 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝋ό𝝆𝝄𝝊.

Ή𝝀𝜽𝜺, 𝜶𝝀𝝀ά 𝝁𝜺 ά𝝀𝝀𝜺ς 𝝈𝝊𝝂𝜽ή𝜿𝜺ς, 𝝁𝜺 𝝅𝝆𝝎𝝉𝝄𝝋𝜶𝝂𝜺ίς 𝝈𝝊𝝂𝜽ή𝜿𝜺ς 𝜺𝝄𝝆𝝉𝜶𝝈𝝁𝝄ύ. 𝜯𝜾𝝁𝝄ύ𝝁𝜺 𝝉𝝄𝝂 ά𝜸𝜾ό 𝝁𝜶ς, 𝝈ή𝝁𝜺𝝆𝜶, 𝝁𝜺 𝜿𝝀𝜺𝜾𝝈𝝉ές 𝝉𝜾ς 𝜽ύ𝝆𝜺ς 𝝉𝝎𝝂 𝜤𝜺𝝆ώ𝝂 𝜨𝜶ώ𝝂 𝝉𝝄𝝊, 𝝉𝝄𝝊 𝝅𝜶𝝀𝜶𝜾𝝄ύ 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝝄𝝊 𝝂έ𝝄𝝊. 𝜜𝝊𝝉ή𝝂 𝝉𝜼𝝂 𝝈𝝉𝜾𝜸𝝁ή 𝜹𝜺𝝂 𝜺ί𝝂𝜶𝜾 𝜿𝜶𝜾𝝆ός 𝜸𝜾𝜶 𝝂𝜶 𝜺𝝃𝜺𝝉ά𝝈𝝄𝝊𝝁𝜺 𝝉𝜶 𝜶ί𝝉𝜾𝜶 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝝄𝝊ς 𝝈𝜿𝝄𝝅𝝄ύς 𝜶𝝊𝝉ής 𝝉𝜼ς 𝜹𝝄𝜿𝜾𝝁𝜶𝝈ί𝜶ς. 𝜧𝝅𝝄𝝆𝝄ύ𝝁𝜺 𝝎𝝈𝝉ό𝝈𝝄, ό𝝀𝝄𝜾 𝝁𝜶ς, 𝝁𝜺 𝝉𝜼𝝂 𝜷𝝄ή𝜽𝜺𝜾𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝝅𝝂𝜺𝝊𝝁𝜶𝝉𝜾𝜿𝝄ύ 𝝁𝜶ς, 𝝂𝜶 𝝁𝜺𝝀𝜺𝝉ή𝝈𝝄𝝊𝝁𝜺, 𝝉𝝄 𝝅ό𝝈𝝄 𝝁𝝅𝝄𝝆𝜺ί 𝝂𝜶 𝝁𝜶ς 𝝎𝝋𝜺𝝀ή𝝈𝜺𝜾 𝝅𝝂𝜺𝝊𝝁𝜶𝝉𝜾𝜿ά 𝜶𝝊𝝉ή 𝜼 𝝉𝜶𝝀𝜶𝜾𝝅𝝎𝝆ί𝜶.

𝜮ή𝝁𝜺𝝆𝜶, ό𝝀𝝄𝜾 𝝁𝜶ς, 𝜿𝝀𝜼𝝆𝜾𝜿𝝄ί 𝜿𝜶𝜾 𝝀𝜶ϊ𝜿𝝄ί, 𝜺𝜾𝝀𝜾𝜿𝝆𝜾𝝂ά 𝝄𝝋𝜺ί𝝀𝝄𝝊𝝁𝜺 𝝂𝜶 𝝈𝝉𝜶𝜽𝝄ύ𝝁𝜺, 𝝁𝜺 𝝅𝝂𝜺ύ𝝁𝜶 𝝁𝜶𝜽𝜼𝝉𝜺ί𝜶ς, 𝜺𝝁𝝅𝝆ός 𝜺𝜾ς 𝝉𝝄𝝂 Ά𝜸𝜾𝝄 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝋ό𝝆𝝄. Ό𝝅𝝎ς 𝜿𝜶𝜾 ά𝝀𝝀𝜼 𝝋𝝄𝝆ά 𝜺ί𝝅𝜶𝝁𝜺, 𝜼 𝜻𝝎ή 𝝉𝝎𝝂 𝜿𝜶𝝉𝝄ί𝜿𝝎𝝂 𝝉𝝄𝝊 𝜜𝜸𝝆𝜾𝝂ί𝝄𝝊 𝜿𝜶𝜾 ό𝝀𝜼ς 𝝉𝜼ς 𝝅𝜺𝝆𝜾𝝄𝝌ής, 𝜺ί𝝂𝜶𝜾 𝝈𝝊𝝂𝝊𝝋𝜶𝝈𝝁έ𝝂𝜼 𝝁𝜺 𝝉𝜼𝝂 𝝅𝜶𝝆𝝄𝝊𝝈ί𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝝁𝜺𝜸𝜶𝝀𝝄𝝁ά𝝆𝝉𝝊𝝆𝝄ς. Έ𝝉𝝈𝜾, 𝝈ή𝝁𝜺𝝆𝜶, 𝜶ς 𝜶𝝋ή𝝈𝝄𝝊𝝁𝜺 𝜿ά𝜽𝜺 ά𝝀𝝀𝜼 𝝈𝜿έ𝝍𝜾 𝝅𝝄𝝊 𝝁𝜶ς 𝜶𝝅𝜶𝝈𝝌𝝄𝝀𝜺ί 𝜿𝜶𝜾 𝜶ς 𝝅𝝀𝜼𝝈𝜾ά𝝈𝝄𝝊𝝁𝜺 𝝉𝝄𝝂 Ά𝜸𝜾ό 𝝁𝜶ς.

𝜨𝜾ώ𝜽𝝄𝝊𝝁𝜺 𝝉𝜼𝝂 𝜺𝝊𝝎𝜹ί𝜶 𝝉𝝄𝝊, 𝝉𝜼𝝂 𝝅𝝂𝜺𝝊𝝁𝜶𝝉𝜾𝜿ή. 𝜨𝜾ώ𝜽𝝄𝝊𝝁𝜺 𝝉𝜼𝝂 𝝀𝜶𝝁𝝅𝝆ό𝝉𝜼𝝉ά 𝝉𝝄𝝊. 𝜧𝜶ς 𝜺𝝂𝝉𝝊𝝅𝝎𝝈𝜾ά𝜻𝜺𝜾 𝜼 𝜸𝜾𝜸𝜶𝝂𝝉𝜾𝜶ί𝜶 𝝈𝝎𝝁𝜶𝝉𝜾𝜿ή 𝝉𝝄𝝊 𝜹𝜾ά𝝅𝝀𝜶𝝈𝜾∙ 𝜼 𝜺𝝃𝝎𝝉𝜺𝝆𝜾𝜿ή 𝝉𝝄𝝊 𝜶𝜸𝝆𝜾ό𝝉𝜼𝝉𝜶, 𝝅𝝆𝜾𝝂 𝜸𝝂𝝎𝝆ί𝝈𝜺𝜾 𝝉𝝄𝝂 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό∙ 𝜼 𝝅𝝄𝝀ύ𝝁𝝄𝝌𝜽𝜼 𝜻𝝎ή 𝝉𝝄𝝊. 𝜧𝜶ς 𝜺𝜿𝝅𝝀ή𝝈𝝈𝜺𝜾 𝜼 𝜺𝝊𝜸𝜺𝝂ής 𝜿𝜶𝝆𝜹ί𝜶 𝝉𝝄𝝊, 𝝉𝜼𝝂 𝝄𝝅𝝄ί𝜶 έ𝜿𝝆𝝊𝜷𝜺 𝝈𝝉𝝄 𝜺ύ𝝆𝝎𝝈𝝉𝝄 𝝂𝜺𝜶𝝂𝜾𝜿ό 𝝉𝝄𝝊 𝝈ώ𝝁𝜶∙ 𝜼 𝜶𝜸𝜶𝜽ή 𝜿𝜶𝜾 𝝋𝝎𝝉𝜾𝝈𝝁έ𝝂𝜼 𝝅𝝆𝝄𝜶ί𝝆𝜺𝝈ίς 𝝉𝝄𝝊∙ 𝝁𝜶ς 𝝈𝝊𝜸𝜿𝝀𝝄𝝂ί𝜻𝜺𝜾 𝜼 𝝈𝝊𝝂𝜺𝜾𝜹𝜼𝝉ή 𝝉𝝄𝝊 𝝁𝜺𝝉ά𝝂𝝄𝜾𝜶, 𝜼 𝜽𝜺𝝆𝝁ή 𝜿𝝄𝜾𝝂𝝎𝝂ί𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝝁𝜺 𝝉𝝄𝝂 𝜜𝝂𝜶𝝈𝝉ά𝝂𝝉𝜶, 𝜼 𝜶𝜹𝜶𝝁𝜶𝝂𝝉ί𝝂𝜼 𝜿𝜶𝜽𝜶𝝆ό𝝉𝜼𝝉ά 𝝉𝝄𝝊, 𝝁𝜺𝝉ά 𝝉𝜼𝝂 𝜸𝝂𝝎𝝆𝜾𝝁ί𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝝁𝜺 𝝉𝝄𝝂 𝜥ύ𝝆𝜾𝝄∙ 𝝁𝜶ς 𝝈𝝊𝜸𝜿𝝀𝝄𝝂ί𝜻𝜺𝜾 𝜼 𝜽𝝊𝝈𝜾𝜶𝝈𝝉𝜾𝜿ή 𝝉𝝄𝝊 𝜶𝜸ά𝝅𝜼 𝜸𝜾𝜶 𝝉𝝄𝝊ς 𝝈𝝊𝝂𝜶𝝂𝜽𝝆ώ𝝅𝝄𝝊ς 𝝉𝝄𝝊, 𝝉𝜶 𝝋𝝆𝜾𝜿𝝉ά 𝝉𝝄𝝊 𝝁𝜶𝝆𝝉ύ𝝆𝜾𝜶, 𝜼 𝜸𝜺𝝂𝝂𝜶ί𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝝄𝝁𝝄𝝀𝝄𝜸ί𝜶, 𝝁έ𝝌𝝆𝜾 𝝉𝝄𝝊 𝝁𝜶𝝆𝝉𝝊𝝆𝜾𝜿𝝄ύ 𝝉𝝄𝝊 𝜽𝜶𝝂ά𝝉𝝄𝝊.

𝜜𝝊𝝉ό 𝝊𝝅𝝄𝜸𝝆𝜶𝝁𝝁ί𝜻𝜺𝜾 𝝄 𝜾𝜺𝝆ός 𝝊𝝁𝝂𝝄𝜸𝝆ά𝝋𝝄ς 𝝈𝝉𝝄 𝝉𝝆𝝄𝝅ά𝝆𝜾𝝄 𝝅𝝄𝝊 𝝅𝝆𝝄𝝉ά𝝃𝜶𝝁𝜺 𝝉𝜼ς 𝝈𝜼𝝁𝜺𝝆𝜾𝝂ής 𝝁𝜶ς 𝝄𝝁𝜾𝝀ί𝜶ς (𝜮𝝉𝜾𝝌𝜼𝝆ό 𝜠𝝈𝝅𝜺𝝆𝜾𝝂𝝄ύ): 𝜠𝝊𝝎𝜹𝜾ά𝜻𝜺𝜾, ά𝜸𝜾𝜺 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝋ό𝝆𝜺, 𝜼 𝝁𝝂ή𝝁𝜼 𝝈𝝄𝝊, 𝝉𝝄 𝝁𝝂𝜼𝝁ό𝝈𝝊𝝂ό 𝝈𝝄𝝊, 𝝁𝜶ς 𝝀έ𝜺𝜾. 𝜠𝝊𝝎𝜹𝜾ά𝜻𝝄𝝊𝝂, 𝝈𝜶𝝂 𝜶𝝂𝝄𝜾𝝃𝜾ά𝝉𝜾𝜿ά 𝝉𝝆𝜾𝜶𝝂𝝉ά𝝋𝝊𝝀𝝀𝜶, 𝝉𝜶 𝝅𝝄𝝀𝝊ώ𝜹𝜾𝝂𝜶 𝝅ά𝜽𝜼 𝝈𝝄𝝊 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝜶 𝜷𝜶𝝈𝜶𝝂𝜾𝝈𝝉ή𝝆𝜾ά 𝝈𝝄𝝊 𝝀ά𝝁𝝅𝝄𝝊𝝂 𝜿𝜶𝜾 𝝋𝝎𝝉ί𝜻𝝄𝝊𝝂 ό𝝀𝝄𝝊ς 𝝁𝜶ς∙ 𝝉𝜶 𝜽𝜶ύ𝝁𝜶𝝉ά 𝝈𝝄𝝊 𝜶𝜿𝝉𝜾𝝂𝝄𝜷𝝄𝝀𝝄ύ𝝂 𝝉𝜶 𝜿𝜶𝝀ά 𝝈𝝄𝝊 έ𝝆𝜸𝜶, 𝜹𝜾𝜶 𝝉𝝎𝝂 𝝄𝝅𝝄ί𝝎𝝂, 𝜶𝝈𝜽𝜺𝝂𝜺ίς 𝜿𝜶𝜾 𝜹𝝄𝜿𝜾𝝁𝜶𝝈𝝁έ𝝂𝝄𝜾, 𝝅𝝀𝝄𝝊𝝉ί𝜻𝝄𝝊𝝂 𝝁𝜺 𝝉𝜼𝝂 𝝊𝜸𝜺ί𝜶 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝜼𝝂 𝜺𝝊𝝆𝝎𝝈𝝉ί𝜶.

𝜜ς 𝝋𝜾𝝀𝝄𝝈𝝄𝝋ή𝝈𝝄𝝊𝝁𝜺 𝝀ί𝜸𝝄, 𝜶𝜸𝜶𝝅𝜼𝝉𝝄ί. Έ𝝂𝜶ς 𝜶𝝅𝝀ός ά𝝂𝜽𝝆𝝎𝝅𝝄ς, 𝝄 𝝄𝝅𝝄ί𝝄ς 𝜶𝝂ή𝜿𝜺 𝝈𝜺 𝝋𝝊𝝀ή 𝜶𝝂𝜽𝝆𝝎𝝅𝝄𝝋ά𝜸𝝎𝝂, έ𝜸𝜾𝝂𝜺 𝝉ό𝝈𝝄 𝝀𝜶𝝁𝝅𝝆ός 𝝈𝝉𝜼𝝂 𝜶𝜸𝜾ό𝝉𝜼𝝉𝜶, 𝝉ό𝝈𝝄 𝝎𝝋έ𝝀𝜾𝝁𝝄ς 𝝈𝝉𝝄𝝊ς 𝜶𝝂𝜽𝝆ώ𝝅𝝄𝝊ς. Έ𝜸𝜾𝝂𝜺 𝝁𝜺𝜸𝜶𝝀𝝄𝝁ά𝝆𝝉𝝊ς.

𝜧𝝅𝝄𝝆𝝄ύ𝝂, ά𝝆𝜶𝜸𝜺, ό𝝀𝝄𝜾 𝜺𝜿𝜺ί𝝂𝝄𝜾, 𝝄𝜾 𝝄𝝅𝝄ί𝝄𝜾 𝝀έ𝝂𝜺 ό𝝉𝜾 𝜹𝜺𝝂 𝝅𝜾𝝈𝝉𝜺ύ𝝄𝝊𝝂 𝝈𝝉𝝄𝝂 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό∙ ό𝝀𝝄𝜾 𝜺𝜿𝜺ί𝝂𝝄𝜾 𝝅𝝄𝝊 𝜿𝜶𝜾 𝝈ή𝝁𝜺𝝆𝜶 𝝅𝝄𝝀𝜺𝝁𝝄ύ𝝂 𝝉𝝄𝝂 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό∙ ό𝝀𝝄𝜾 𝜺𝜿𝜺ί𝝂𝝄𝜾 𝝅𝝄𝝊 𝜯𝝄𝝂 𝝈𝝊𝜿𝝄𝝋𝜶𝝂𝝉𝝄ύ𝝂, 𝜯𝝄𝝂 𝜺𝜾𝝆𝝎𝝂𝜺ύ𝝄𝝂𝝉𝜶𝜾 𝜿𝜶𝜾 𝜶𝜸𝝎𝝂ί𝜻𝝄𝝂𝝉𝜶𝜾 𝝂𝜶 𝝈𝝅𝜺ί𝝆𝝄𝝊𝝂 𝝉𝜼𝝂 𝜶𝝁𝝋𝜾𝜷𝝄𝝀ί𝜶, 𝝂𝜶 𝝃𝜺𝝆𝜾𝜻ώ𝝈𝝄𝝊𝝂 𝝉𝝄𝝂 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό 𝜶𝝅ό 𝝉𝜾ς 𝜿𝜶𝝆𝜹𝜾ές 𝝁𝜶ς, 𝝁𝝅𝝄𝝆𝝄ύ𝝂 𝝂𝜶 𝝁𝜶ς 𝜶𝝂𝜶𝝋έ𝝆𝝄𝝊𝝂 𝝁𝜾𝜶 𝜶𝝂ά𝝀𝝄𝜸𝜼 𝝁𝜺𝝉𝜶𝝈𝝉𝝆𝝄𝝋ή 𝝌𝝎𝝆ίς 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό, έ𝝃𝝎 𝜶𝝅ό 𝝉𝜼 𝜻𝝎ή 𝝉𝜼ς 𝜠𝜿𝜿𝝀𝜼𝝈ί𝜶ς;

𝜨𝜶𝜾 𝜶𝜸𝜶𝝅𝜼𝝉𝝄ί, 𝝄 ά𝜸𝜾𝝄ς 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝋ό𝝆𝝄ς 𝜿𝜶𝝉ό𝝆𝜽𝝎𝝈𝜺 ό𝝀𝜶 𝜶𝝊𝝉ά. Έ𝝀𝜶𝝁𝝍𝜺 𝜿𝜶𝜾 𝜺𝝊𝝎𝜹ί𝜶𝝈𝜺 𝜸𝜾𝜶𝝉ί 𝝅ί𝝈𝝉𝜺𝝍𝜺 𝜺𝜾𝝀𝜾𝜿𝝆𝜾𝝂ά, 𝜽𝜺𝝆𝝁ά, 𝝌𝝎𝝆ίς 𝜹𝜾𝝈𝝉𝜶𝜸𝝁𝝄ύς 𝜿𝜶𝜾 𝝅𝜶𝝀𝜾𝝂𝜹𝝆𝝄𝝁ή𝝈𝜺𝜾ς 𝝈𝝉𝜼𝝂 𝜽𝜺ό𝝉𝜼𝝉𝜶 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝜼𝝂 𝝅𝜶𝝂𝝉𝝄𝜹𝝊𝝂𝜶𝝁ί𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄ύ∙ 𝜶𝜸ά𝝅𝜼𝝈𝜺 𝝉𝝄𝝂 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό «𝜺ε𝝃 𝝄ο𝝀𝜼ς 𝝉ης 𝜿𝜶𝝆𝜹ί𝜶ς, 𝝉ης 𝝍𝝊𝝌ης, 𝝉ης 𝜾ι𝝈𝝌ύ𝝄ς 𝜿𝜶ι 𝝉ης 𝜹𝜾𝜶𝝂𝝄ί𝜶ς 𝝉𝝄𝝊». (𝜫𝝆𝜷𝝀 𝜦𝝄𝝊𝜿. 𝜾’ 27).

𝜶𝝊҆𝝉𝝄̀ς 𝝅𝝆𝝎͂𝝉𝝄ς 𝜼҆𝜸ά𝝅𝜼𝝈𝜺𝝂 𝜼҅𝝁𝜶͂ς» (𝜜’ 𝜤҆𝝎ά𝝂. 𝜹, 19).

𝜞𝝆ά𝝋𝜺𝜾 𝝄 𝜜𝝅ό𝝈𝝉𝝄𝝀𝝄ς 𝜫𝜶ύ𝝀𝝄ς 𝝈𝝉𝜼𝝂 𝝅𝝆𝝄ς 𝜬𝝎𝝁𝜶ί𝝄𝝊ς 𝜺𝝅𝜾𝝈𝝉𝝄𝝀ή 𝝉𝝄𝝊∙ «𝝉ίς 𝜼҅𝝁𝜶͂ς 𝝌𝝎𝝆ί𝝈𝜺𝜾 𝜶҆𝝅𝝄̀ 𝝉𝜼͂ς 𝜶҆𝜸ά𝝅𝜼ς 𝝉𝝄𝝊͂ 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝊͂; 𝜽𝝀𝜾͂𝝍𝜾ς 𝜼҆́ 𝝈𝝉𝜺𝝂𝝄𝝌𝝎𝝆ί𝜶 𝜼҆́ 𝜹𝜾𝝎𝜸𝝁𝝄̀ς 𝜼҆́ 𝝀𝜾𝝁𝝄̀ς 𝜼҆́ 𝜸𝝊𝝁𝝂ό𝝉𝜼ς 𝜼҆́ 𝜿ί𝝂𝜹𝝊𝝂𝝄ς 𝜼҆́ 𝝁ά𝝌𝜶𝜾𝝆𝜶; 𝜪𝝊҆́𝝉𝜺 𝜺҆𝝂𝜺𝝈𝝉𝝎͂𝝉𝜶 𝝄𝝊҆́𝝉𝜺 𝝁έ𝝀𝝀𝝄𝝂𝝉𝜶 𝝄𝝊҆́𝝉𝜺 𝝊҅́𝝍𝝎𝝁𝜶 𝝄𝝊҆́𝝉𝜺 𝜷ά𝜽𝝄ς 𝝄𝝊҆́𝝉𝜺 𝝉ίς 𝜿𝝉ί𝝈𝜾ς 𝜺҅𝝉έ𝝆𝜶 𝜹𝝊𝝂ή𝝈𝜺𝝉𝜶𝜾 𝜼҅𝝁𝜶͂ς 𝝌𝝎𝝆ί𝝈𝜶𝜾 𝜶҆𝝅𝝄̀ 𝝉𝜼͂ς 𝜶҆𝜸ά𝝅𝜼ς 𝝉𝝄𝝊͂ 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝊͂» (𝜬𝝎𝝁. 𝜼’ 35, 38-39).

𝜜𝝊𝝉ή𝝂 𝝉𝜼𝝂 𝜶𝜸ά𝝅𝜼 𝜺ί𝝌𝜺 𝝄 ά𝜸𝜾𝝄ς 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝋ό𝝆𝝄ς 𝝈𝝉𝝄𝝂 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό. 𝜜𝜸𝜶𝝅𝝄ύ𝝈𝜺 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝜼𝝆𝝄ύ𝝈𝜺, 𝝁𝜺 𝝈𝝊𝝂έ𝝅𝜺𝜾𝜶, 𝝉𝝄 𝜽έ𝝀𝜼𝝁𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝜣𝜺𝝄ύ, 𝜶𝝀𝝀ά 𝜶𝜸𝜶𝝅𝝄ύ𝝈𝜺 𝝉𝝄𝝂 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝝄 𝜶ί𝝁𝜶 𝝉𝝄𝝊 έ𝝌𝝊𝝈𝜺 𝜸𝜾𝜶 𝝉𝜼𝝂 𝜶𝜸ά𝝅𝜼 𝝉𝝄𝝊 𝜶𝝊𝝉ή.

Έ𝝉𝝈𝜾 𝜶𝝂𝜶𝝅𝜶ύ𝜽𝜼𝜿𝜺 𝝄 ά𝜸𝜾𝝄ς 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝋ό𝝆𝝄ς, ό𝝌𝜾 𝝁ό𝝂𝝄 𝜿𝝄𝝂𝝉ά 𝝈𝜺 𝜿ά𝝅𝝄𝜾𝝄𝝂 𝜿𝜶𝝉ά 𝜿ό𝝈𝝁𝝄𝝂 𝜹𝝊𝝂𝜶𝝉ό, 𝜶𝝀𝝀ά 𝜿𝝄𝝂𝝉ά 𝝈𝝉𝝄𝝂 𝝅𝜶𝝂𝝉𝝄𝜹ύ𝝂𝜶𝝁𝝄 𝜣𝜺ό. Έ𝝉𝝈𝜾 𝜸𝝂ώ𝝆𝜾𝝈𝜺 𝝉𝝄 𝝋𝝎ς, 𝜶𝝂𝜶𝜸𝜺𝝂𝝂ή𝜽𝜼𝜿𝜺, ά𝝀𝝀𝜶𝝃𝜺, 𝜶𝜸𝜾ά𝝈𝜽𝜼𝜿𝜺, 𝜺𝜽𝜶𝝊𝝁𝜶𝝉𝝄ύ𝝆𝜸𝜼𝝈𝜺, έ𝜸𝜾𝝂𝜺 𝜿𝜶𝝉ά 𝝌ά𝝆𝜾𝝂 𝜣𝜺ός, 𝝊𝜾ός 𝝉𝜼ς 𝜝𝜶𝝈𝜾𝝀𝜺ί𝜶ς 𝝉𝝄𝝊 𝜣𝜺𝝄ύ.

𝜜𝜸𝜶𝝅𝜼𝝉𝝄ί 𝝅𝜶𝝉έ𝝆𝜺ς 𝜿𝜶𝜾 𝜶𝜹𝜺𝝀𝝋𝝄ί,

𝜠ί𝝅𝜶𝝁𝜺 𝝈𝝉𝜼𝝂 𝜶𝝆𝝌ή 𝝉𝜼ς 𝝄𝝁𝜾𝝀ί𝜶ς 𝝁𝜶ς 𝝅𝝎ς 𝝄𝝋𝜺ί𝝀𝝄𝝊𝝁𝜺 𝝂𝜶 𝜶𝜿𝝄ύ𝝈𝝄𝝊𝝁𝜺, 𝝈ή𝝁𝜺𝝆𝜶, 𝝉𝝄𝝂 Ά𝜸𝜾ό 𝝁𝜶ς. 𝜯𝝄 𝜸𝝂𝝎𝝆ί𝜻𝝄𝝊𝝁𝜺 ό𝝀𝝄𝜾 𝝁𝜶ς, 𝝉𝝄 𝝀έ𝝁𝜺 𝝈𝝊𝝂έ𝝌𝜺𝜾𝜶 –𝜿𝝄𝝊𝝆ά𝜻𝝄𝝊𝝁𝜺 ί𝝈𝝎ς. 𝜡𝝄ύ𝝁𝜺 𝝈𝜺 𝝅𝝄𝝂𝜼𝝆ές 𝜼𝝁έ𝝆𝜺ς, 𝜿𝜶𝝉ά 𝝉𝜾ς 𝝄𝝅𝝄ί𝜺ς 𝜸ί𝝂𝜺𝝉𝜶𝜾 𝝅𝝆𝝄𝝈𝝅ά𝜽𝜺𝜾𝜶 𝝂𝜶 𝜺𝜾𝝆𝝎𝝂𝜺𝝊𝜽ή, 𝝂𝜶 𝝈𝝊𝜿𝝄𝝋𝜶𝝂𝝉𝜼𝜽ή, 𝝂𝜶 𝝅𝝄𝝀𝜺𝝁𝜼𝜽ή, 𝝂𝜶 𝝃𝜺𝝆𝜾𝜻𝝎𝜽ή 𝝄 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ός 𝜶𝝅ό 𝝉𝜾ς 𝜿𝜶𝝆𝜹𝜾ές 𝝁𝜶ς. 𝜝𝝀έ𝝅𝝄𝝊𝝁𝜺 𝜿ά𝜽𝜺 𝜼𝝁έ𝝆𝜶 ό𝝉𝜾 𝝈𝝉𝜼𝝂 𝜺𝝀𝜺ύ𝜽𝜺𝝆𝜼, 𝝄𝝆𝜽ό𝜹𝝄𝝃𝝄 𝜠𝝀𝝀ά𝜹𝜶 𝝊𝜷𝝆ί𝜻𝜺𝝉𝜶𝜾 𝝉𝝄 𝜧𝝊𝝈𝝉ή𝝆𝜾𝝄 𝝉𝝎𝝂 𝝁𝝊𝝈𝝉𝜼𝝆ί𝝎𝝂, 𝝉𝝄 𝜧𝝊𝝈𝝉ή𝝆𝜾𝝄 𝝉𝜼ς 𝜣𝜺ί𝜶ς 𝜠𝝊𝝌𝜶𝝆𝜾𝝈𝝉ί𝜶ς, 𝝉𝝄 𝜫𝜶𝝂ά𝜸𝜾𝝄 𝜮ώ𝝁𝜶 𝜿𝜶𝜾 𝜜ί𝝁𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄ύ 𝝁𝜶ς. 𝜫𝝄𝝀𝜺𝝁𝜺ί𝝉𝜶𝜾 𝜼 𝜣𝜺ό𝝉𝜼𝝉𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄ύ 𝝁𝜶ς.

𝜪 ά𝜸𝜾𝝄ς 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝋ό𝝆𝝄ς, 𝝁𝜺 𝝉𝜼𝝂 𝝉𝜶𝝅𝜺𝜾𝝂𝝄𝝋𝝆𝝄𝝈ύ𝝂𝜼 𝝉𝝄𝝊, 𝝉𝜼𝝂 𝝁𝜺𝝉ά𝝂𝝄𝜾ά 𝝉𝝄𝝊, 𝝉𝜼𝝂 𝜿𝜶𝜽𝜶𝝆ό𝝉𝜼𝝉ά 𝝉𝝄𝝊, 𝝉𝜼𝝂 𝜶𝜸ί𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝜻𝝎ή, 𝝉𝜼𝝂 𝝅𝝊𝝆𝜶𝜿𝝉𝝎𝝁έ𝝂𝜼 𝝅ί𝝈𝝉𝜾 𝝉𝝄𝝊, 𝝉𝜼𝝂 𝜺𝜾𝝀𝜾𝜿𝝆𝜾𝝂ή 𝜶𝜸ά𝝅𝜼 𝝉𝝄𝝊 𝝅𝝆𝝄ς 𝝉𝝄𝝂 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό 𝝁𝜶ς, 𝝁𝜺 𝝉𝜼𝝂 𝜶𝜹𝜾ά𝝈𝜺𝜾𝝈𝝉𝜼 𝜺𝝁𝝅𝜺𝜾𝝆ί𝜶 𝝉𝝄𝝊, 𝝉𝜶 𝜽𝜶ύ𝝁𝜶𝝉ά 𝝉𝝄𝝊 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝝄 𝝁𝜶𝝆𝝉𝝊𝝆𝜾𝜿ό 𝝉𝝄𝝊 𝝉έ𝝀𝝄ς, 𝜹𝜾𝜶𝜿𝜼𝝆ύ𝝈𝝈𝜺𝜾. 𝜪 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ός 𝜺ί𝝂𝜶𝜾 𝝄 𝜣𝜺ός 𝝄 𝜶𝝀𝜼𝜽𝜾𝝂ός, 𝝄 «𝝌𝜽𝜺̀ς 𝜿𝜶𝜾̀ 𝝈ή𝝁𝜺𝝆𝝄𝝂 𝝄҅ 𝜶𝝊҆𝝉𝝄̀ς 𝜿𝜶𝜾̀ 𝜺𝜾҆ς 𝝉𝝄𝝊̀ς 𝜶𝜾҆ώ𝝂𝜶ς» (𝜠҅𝜷𝝆. 𝜾𝜸’, 8).

𝜧𝜶ς 𝜹𝜾𝜶𝜷𝜺𝜷𝜶𝜾ώ𝝂𝜺𝜾 ό𝝉𝜾 𝜼 𝝈ώ𝜻𝝄𝝊𝝈𝜶 𝝌ά𝝆𝜾ς, 𝜼 𝜻𝝎ή 𝜿𝜶𝜾 𝜼 𝝈𝝎𝝉𝜼𝝆ί𝜶 𝝁𝜺𝝉𝜶𝜹ί𝜹𝝄𝝂𝝉𝜶𝜾 𝝈𝝉𝝄𝝂 ά𝝂𝜽𝝆𝝎𝝅𝝄 𝝁𝜺 𝝉𝝄 𝜝ά𝝅𝝉𝜾𝝈𝝁𝜶 𝝅𝝄𝝊 𝝁𝜶ς 𝜶𝝅𝝄𝝁𝜶𝜿𝝆ύ𝝂𝜺𝜾 𝜶𝝅ό 𝝉𝜼𝝂 𝝅𝜶𝝆ά 𝝋ύ𝝈𝜾𝝂 𝜻𝝎ή 𝝉𝜼ς 𝜶𝝁𝜶𝝆𝝉ί𝜶ς, 𝝁𝜺 𝝉𝝄 𝜲𝝆ί𝝈𝝁𝜶 𝝅𝝄𝝊 𝜶𝝅𝝄𝜿𝜶𝜽𝜾𝝈𝝉ά 𝝉𝜼𝝂 𝝋ύ𝝈𝜾 𝝁𝜶ς 𝝈𝝉𝝄 𝜶𝝆𝝌𝜶ί𝝄 𝜿ά𝝀𝝀𝝄ς, 𝝁𝜺 𝝉𝜼𝝂 𝜣𝜺ί𝜶 𝜥𝝄𝜾𝝂𝝎𝝂ί𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝜮ώ𝝁𝜶𝝉𝝄ς 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝝄𝝊 𝜜ί𝝁𝜶𝝉𝝄ς 𝝉𝝄𝝊 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄ύ 𝝅𝝄𝝊 𝝈𝝉𝜺𝝋𝜶𝝂ώ𝝂𝜺𝜾 𝝉𝝄𝝂 ά𝝂𝜽𝝆𝝎𝝅𝝄 𝜹𝜾𝜶 𝝉𝜼ς 𝜽𝜺ώ𝝈𝜺𝝎ς.

𝜪 ά𝜸𝜾𝝄ς 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝋ό𝝆𝝄ς 𝝁𝜶ς 𝜿𝜶𝝀𝜺ί 𝝈ή𝝁𝜺𝝆𝜶, ό𝝅𝝎ς 𝜿𝜶𝜾 𝝄 ί𝜹𝜾𝝄ς, 𝝂ά 𝜻ή𝝈𝝄𝝊𝝁𝜺 𝜿𝜾 𝜺𝝁𝜺ίς 𝝁𝜺 𝝈𝝊𝝂έ𝝅𝜺𝜾𝜶 𝝉𝝄 𝜠𝝊𝜶𝜸𝜸έ𝝀𝜾𝝄, 𝝂𝜶 𝝈𝝊𝝁𝝁𝜺𝝉έ𝝌𝝄𝝊𝝁𝜺 𝝁𝜺 𝝅ό𝜽𝝄 𝝈𝝉𝜶 𝝌𝜶𝝆𝜾𝝉ό𝜷𝝆𝝊𝝉𝜶 𝜧𝝊𝝈𝝉ή𝝆𝜾𝜶, 𝝂𝜶 𝜿𝜶𝝀𝝀𝜾𝜺𝝆𝜸𝝄ύ𝝁𝜺 𝝉𝜼𝝂 𝝉𝜶𝜿𝝉𝜾𝜿𝜼̀ 𝜿𝜶𝝆𝜹𝜾𝜶𝜿ή, 𝜿𝜶𝜽𝜶𝝆𝜼̀ 𝝅𝝆𝝄𝝈𝜺𝝊𝝌ή, 𝜿𝜶𝜾 𝝉ό𝝉𝜺 𝜽𝜶 𝜹𝝄ύ𝝁𝜺 𝜿𝜾 𝜺𝝁𝜺ίς 𝜿𝜶𝜾 𝜽𝜶 𝝅𝜾𝝈𝝉έ𝝍𝝄𝝊𝝁𝜺 𝝁𝜺 ό𝝀𝜼 𝝁𝜶ς 𝝉𝜼 𝜹ύ𝝂𝜶𝝁𝜾 𝝈𝝉𝝄 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό.

Ό𝝈𝝄, 𝝀𝝄𝜾𝝅ό𝝂, 𝜿𝜶𝜾 𝜶𝝂 𝝅𝝄𝝀𝜺𝝁𝝄ύ𝝁𝜶𝝈𝝉𝜺, 𝝁𝜼 𝝅𝝆𝝄𝜹ώ𝝈𝝄𝝊𝝁𝜺 𝜿𝜾 𝜺𝝁𝜺ίς 𝝉𝜼𝝂 𝝅ί𝝈𝝉𝜾 𝝁𝜶ς 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝜼𝝂 𝜶𝜸ά𝝅𝜼 𝝁𝜶ς 𝝈𝝉𝝄𝝂 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉ό. 𝜨𝜶 𝜺ί𝝁𝜶𝝈𝝉𝜺 έ𝝉𝝄𝜾𝝁𝝄𝜾, ό𝝁𝝎ς, 𝜿𝜶𝜾 𝜸𝜾𝜶 𝝁𝜺𝜸𝜶𝝀ύ𝝉𝜺𝝆𝝄𝝊ς 𝜶𝜸ώ𝝂𝜺ς ί𝝈𝝎ς 𝜶𝝆𝜸ό𝝉𝜺𝝆𝜶. 𝜧𝜺 𝝉𝝄𝝂 𝝉𝝆ό𝝅𝝄𝝂 𝜶𝝊𝝉ό𝝂 𝜽𝜶 𝜸ί𝝂𝜺𝜾 𝜿𝜶𝜾 𝜸𝜾𝜶 𝜺𝝁άς, ό𝝅𝝎ς 𝜿𝜶𝜾 𝜸𝜾𝜶 𝝉𝝄𝝂 ά𝜸𝜾𝝄 𝜲𝝆𝜾𝝈𝝉𝝄𝝋ό𝝆𝝄, 𝝅𝝆𝜶𝜸𝝁𝜶𝝉𝜾𝜿ό𝝉𝜼𝝉𝜶 𝝄 𝝀ό𝜸𝝄ς 𝝉𝜼ς 𝜜𝝅𝝄𝜿𝜶𝝀ύ𝝍𝜺𝝎ς∙ «𝜞ί𝝂𝝄𝝊 𝝅𝜾𝝈𝝉ος 𝜶𝝌𝝆𝜾 𝜽𝜶𝝂ά𝝉𝝄𝝊 𝜿𝜶ι 𝜹ώ𝝈𝝎 𝝈𝝄𝜾 𝝉η𝝂 𝝈𝝉έ𝝋𝜶𝝂𝝄𝝂 𝝉ης 𝜻𝝎ης» (𝜜Α𝝅𝝄𝜿. 𝜷΄,10).

𝜮ά𝜷𝜷𝜶𝝉𝝄 9 𝜧𝜶ί𝝄𝝊 2020