Υπάρχουν ονόματα αγίων των οποίων η ζωή μιλάει ιδιαίτερα βαθιά στην ανθρώπινη καρδιά.

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Υπάρχουν ονόματα αγίων των οποίων η ζωή μιλάει ιδιαίτερα βαθιά στην ανθρώπινη καρδιά. Τα κατορθώματά τους και τα βάσανά τους αγγίζουν τις βαθύτερες χορδές της ψυχής μας. Ένα τέτοιο όνομα, σαν πολύτιμος λίθος σε ένα ουράνιο στέμμα, είναι αυτό του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου, του λεγόμενου Νικηφόρου. Με αυτό το όνομα, οι άνθρωποι ξεκινούν μακρινά ταξίδια, με αυτό το όνομα μπαίνουν στη μάχη, με αυτό το όνομα ορκίζονται πίστη, με αυτό το όνομα οι γονείς ευλογούν τα παιδιά τους. Αυτό το όνομα γιορτάζεται σε όλες τις χριστιανικές χώρες - από τον Ινδικό Ωκεανό μέχρι τον Ατλαντικό, από την άμμο της Σαχάρας μέχρι τα χιόνια της Σιβηρίας. Ασημένιες εικόνες του μεγαλομάρτυρα καρφιτσώνονταν στα στήθη των στρατιωτών καθώς ετοιμάζονταν να μπουν στη μάχη.

Αν στους εκκλησιαστικούς ύμνους ο Χριστός ονομάζεται Ήλιος, τότε οι άγιοι μάρτυρες είναι ακτίνες που φωτίζουν το πνευματικό σκοτάδι του κόσμου. Κάθε άγιος είναι μια νίκη επί του διαβόλου, της πηγής της αμαρτίας και του κακού, του μεταφυσικού σκοταδιού που περιβάλλει τη γη. Ολόκληρη η ιστορία της Εκκλησίας είναι ένα μαρτυρολόγιο γραμμένο με αίμα, κάθε σελίδα μια λίστα με τα ονόματα μαρτύρων, γνωστών και άγνωστων στον κόσμο. Αυτό το βασιλικό ιερό βιβλίο περιγράφει τα κατορθώματα και τα βάσανα του Αγίου Γεωργίου του Νικηφόρου.

Η εικόνα του Αγίου Γεωργίου να σκοτώνει τον Διοκλητιανό είναι σύμβολο της νίκης της Εκκλησίας επί των ορατών εχθρών της, εκείνων που πολέμησαν τον Χριστιανισμό με σπαθί και φωτιά, που προσπάθησαν να αποσπάσουν το όνομα του Χριστού από τα στήθη του λαού με το σιδερένιο χέρι του δήμιου. Και η εικόνα του ως ιππέα που σκοτώνει έναν δράκο με δόρυ δεν είναι μόνο μια ανάμνηση της μοναδικής του μάχης με το θεοποιημένο τέρας και της διάσωσης της Λιβανέζικης πριγκίπισσας από τον θάνατο. Είναι σύμβολο της νίκης του Χριστιανισμού επί του παγανισμού, του Χριστιανού στην καρδιά του επί του δράκου της αμαρτίας, σύμβολο της νίκης του καλού επί του κακού και του φωτός επί του πνευματικού σκότους.

Ο Άγιος Γεώργιος θεωρείται προστάτης άγιος των πολεμιστών, των αγροτών, των βοσκών και των ταξιδιωτών. Οι άνθρωποι προσεύχονται σε αυτόν για απελευθέρωση από τις δαιμονικές δυνάμεις. Οι εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Γεώργιο και τα ερείπιά τους στη Γεωργία ήταν ιδιαίτερα σεβαστές. Ένας ιππέας, ακόμα κι αν καταδίωκε έναν εχθρό ή έσπευδε να μεταφέρει σημαντικά νέα, σταματούσε το άλογό του μπροστά σε μια εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο για να κάνει τον σταυρό του και να ζητήσει βοήθεια από τον άγιο. Ορισμένες εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Γεώργιο χτίστηκαν από στρατεύματα μετά από μια νίκη. Στρατηγοί και βασιλιάδες συμμετείχαν σε αυτό το έργο, μεταφέροντας πέτρες για την κατασκευή της εκκλησίας. Στο οικόσημο των βασιλέων Μπαγκρατιόνι της Γεωργίας, ο Άγιος Γεώργιος απεικονίζεται να σκοτώνει έναν δράκο. Η εικόνα του μεγαλομάρτυρα ήταν κεντημένη με μετάξι στα λάβαρα του γεωργιανού στρατού. Κατά τη διάρκεια της μάχης, ο Επίσκοπος του Ρουστάβι κρατούσε το λάβαρο και οι ιερείς κρατούσαν εικόνες. Η εικόνα του Αγίου Γεωργίου ήταν συχνά ανάγλυφη στην πανοπλία των στρατιωτών. Ο Άγιος Γεώργιος ενίσχυε την καρδιά ενός ανθρώπου κατά τη διάρκεια της μάχης.

Το όνομα του Αγίου Γεωργίου του Νικηφόρου ήρθε στη Γεωργία ταυτόχρονα με το κήρυγμα του Χριστιανισμού από την Αγία Νίνο. Από τότε, έλαμπε στο στερέωμα της Ιβηρικής Εκκλησίας σαν τη λάμψη ενός πρωινού αστέρα. Για τη Γεωργία, ο Άγιος Γεώργιος είναι η ελπίδα, η ελπίδα και το σπαθί της.

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)