Υπάρχει ένας μεγάλος κίνδυνος για τη σύγχρονη ψυχή: η συνήθεια να ζει χωρίς εσωτερικό τρέμουλο ενώπιον του Θεού.
Ο σύγχρονος άνθρωπος όχι μόνο σπαταλάει πλέον χρόνο, αλλά και διασκορπίζει την ίδια την προσοχή της καρδιάς του, τρέχοντας ανάμεσα σε ανησυχίες, εικόνες και θορύβους που αδειάζουν αργά το μυστήριο της πνευματικής του ζωής. Στη γλώσσα των Αγίων Πατέρων, αυτή είναι η ξηρότητα της καρδιάς, η αρχή της πνευματικής σκλήρυνσης.
Γι' αυτό η Εκκλησία μας καλεί συνεχώς σε εγρήγορση, σε μετάνοια και στο έργο της καθαρής προσευχής. Ο Χριστός δεν αναζητά τέλειους ανθρώπους, αλλά ταπεινές ψυχές που έχουν ακόμα τη δύναμη να κλαίνε για τις δικές τους αμαρτίες και να πεινούν για την αλήθεια. Γιατί όταν ο άνθρωπος αρχίζει να προσεύχεται ειλικρινά, ακόμη και στην πιο βαθιά νύχτα της ζωής του, το κερί της θείας χάριτος ανάβει, φωτίζοντας το μονοπάτι του προς την ειρήνη, τη διάκριση και τη σωτηρία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου