«Κατά τη διάρκεια του φαγητοῦ μιά ἀρκούδα πέρασε καί ἔφερε τόν πανικό στούς συνδαιτημόνες. Ὁ Ἅγιος Ιωαννίκιος] τήν φώναξε καί τό ζῶο ἔτρεξε να πέση στα πόδια του. Τήν ἐχάιδεψε καί προσκάλεσε ὅλους τούς φιλοξενουμένους του νά κάμουν τό ἴδιο. Υπήκουσαν, ἀλλά δέν τόλμησαν παρά νά ἀγγίξουν ἐλαφρά μέ τό χέρι τρέμοντας τό τρίχωμά της. Ὁ ἅγιος Ἰωαννίκιος εἶπε κατόπιν στήν ἀρκούδα νά γυρίση στο κατάλυμά της. Τό ζῶο ἔσκυψε βαθειά τό κεφάλι σάν νά ἐπρόκειτο νά κάμη μιά ὑπόκλισι καί ξαναγύρισε τρέχοντας στο βουνό.
Τά ζῶα, λέει τότε ὁ Ἅγιος, ἀπό τή δημιουργία τους σέβονταν τόν ἄνθρωπο, τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, καί δέν τοῦ ἐνέπνεαν φόβο. Ἐπειδή ἔχουμε παραβεῖ τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, τά φοβούμαστε τώρα. Ας ἀγαποῦμε τόν Ἰησοῦ καί ἄς τηροῦμε ὅλες τίς ἐντολές Του καί κανένα ζῶο δέν θά μπορῆ νά μᾶς βλάψη»
Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Διαμαντακια. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου