Οι Γερμανοί προχωρούσαν προς το Λένινγκραντ. Μαίνονταν οι μάχες στα περίχωρα της πόλης.
Το μοναστήρι είχε κλείσει από καιρό. Τα τείχη του χρησίμευαν σε διάφορες χρονικές στιγμές ως φυλακή μεταγωγής - οι λεπτομέρειες παραμένουν απόρρητες - έπειτα ως εργοστασιακό αγρόκτημα και στη συνέχεια ως εργατικό σχολείο. Η τύχη των αδελφών είναι άγνωστη. Αλλά τα τείχη εκτέλεσης γύρω από το μοναστήρι μιλούν από μόνα τους.
Ένας από τους τελευταίους μοναχούς, ο ερημίτης Ιάκωβος, ζούσε σε μια καλύβα από φλοιό σημύδας βαθιά στους βάλτους στις όχθες της λίμνης Στσάλο. Φεύγοντας από τη σοβιετική κυριαρχία, πήρε όρκο σιωπής και προσευχήθηκε σε μοναξιά - επαναλαμβάνοντας το κατόρθωμα του ίδιου του Μάρτυρα του Ζελενέτσκ.
Το 1941, γερμανικά αεροπλάνα άρχισαν να βομβαρδίζουν το Ζελενέτσκ - υπήρχε εκεί σιδηροδρομικός σταθμός. Και κάθε φορά πριν από τον βομβαρδισμό, ο Γέροντας Ιάκωβος έτρεχε έξω από τους βάλτους. Γονάτιζε στην πλατεία μπροστά από τους καθεδρικούς ναούς. Σήκωνε τα χέρια του στον ουρανό. Προσευχόταν.
Η γη σειζόταν από τις εκρήξεις. Οι αερομαχίες μαίνονταν στον ουρανό.
Ούτε μια βόμβα δεν έπεσε στο μοναστήρι.
Με τις προσευχές του Γέροντα Ιακώβου, ο Άγιος Μάρτυρος και ο Άγιος Κορνήλιος διατήρησαν το μοναστήρι τους.
Και δύο ακόμη συμπτώσεις που είναι αδύνατο να χάσετε.
Η απελευθέρωση του Τίχβιν στις 9 Δεκεμβρίου 1941 ήταν η πρώτη νίκη επί των Γερμανών - διέλυσε τον μύθο της αήττητης φύσης τους, ενστάλαξε ελπίδα στο πολιορκημένο Λένινγκραντ και επέτρεψε στον Δρόμο της Ζωής να συνεχιστεί.
Και η επιθετική επιχείρηση Velikiye Luki - η απελευθέρωση της πόλης όπου γεννήθηκε ο Άγιος Μάρτυρος - ξεκίνησε στις 24 Νοεμβρίου, ημέρα της μνήμης του.
Σχεδιάζουμε να αποκαταστήσουμε τον τάφο του Γέροντα Ιακώβ - βρίσκεται στο Τίχβιν, στο νεκροταφείο κοντά στην εκκλησία του Αγίου Ιώβ του Μακροπαθούς. Αυτή είναι η ίδια η εκκλησία που εμείς, μαζί, βοηθάμε.
Χριστός Ανέστη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου