ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΜΝΗΜΗ
ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΣ ΖΩΗ ΝΤΟΥΜΙΤΡΕΣΚΟΥ ΜΠΟΥΣΟΥΛΕΝΓΚΑ
(20 Αυγούστου 1920 Βουκουρέστι - 5 Μαΐου 2006, Μονή Βαράτικου)
Μερικές σκέψεις, γραμμένες σε χαρτί, για εκείνον που ήταν «πολίτης του Γαλαξία του Γουτεμβέργιου».
«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΩΤΙΣΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΜΕΡΗ»...
«Για μένα, η μεγάλη ποίηση ήταν πάντα το λουτρό ομορφιάς στο οποίο βυθιζόμουν όταν χρειαζόταν να εισέλθω σε μια άλλη διάσταση. Η ποίηση ανήκει, κατά τη γνώμη μου, στην πιο κρυφή, πιο οικεία πλευρά της ύπαρξής μας. Η ποίηση είναι σχεδόν ισοδύναμη με μια προσευχή. Στην ποίηση βυθίζεσαι για να επιστρέψεις με ομορφιά. Στην προσευχή εισέρχεσαι για να ενσωματωθείς στο απόλυτο.»
«Σήμερα, για μένα προσωπικά, για τους λίγους εναπομείναντες της γενιάς μου,... του σύγχρονου κόσμου είναι αφοπλιστικός. Νιώθω μεγάλη ανασφάλεια, επειδή ολόκληρος ο πίνακας αξιών στον οποίο πίστευα έχει κλονιστεί. Δεν θα έλεγα ότι έχει καταρρεύσει. Αλλά είμαστε ανήσυχοι, λίγο μπερδεμένοι, είμαστε επίσης λυπημένοι: αυτό που συμβαίνει στον πλανήτη δεν σου δίνει την αίσθηση της επικείμενης ειρήνης.
Αυτό που συμβαίνει τώρα μοιάζει με την περίοδο της κατάρρευσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά αυτοί οι τρόμοι προκλήθηκαν από την έλευση του Ιησού: μια ψευδοπνευματικότητα αντικαθίστατο από μια αληθινή πνευματικότητα. Αλλά ποιος έρχεται σε εμάς σήμερα; Θα έλεγες ότι έρχεται ο Αντίχριστος, όχι ο Σωτήρας.
Ελπίζω ότι η ανθρωπότητα θα ανακάμψει από αυτές τις στιγμές τύφλωσης, οι οποίες είναι αρκετά μεγάλες. Έργα που δεν διαβάζονται πλέον, μουσικά έργα που δεν τραγουδιούνται πλέον.»
«Βρίσκομαι στο μονοπάτι της ελπίδας. Έτσι καταφέρνω να ξεφύγω από το κοινό. Διαφορετικά, δεν θα μπορούσα να ζήσω εύκολα στην τρέχουσα ατμόσφαιρα. Επειδή το υπόβαθρό μου είναι ανθρωπιστικό, βιβλίων, πολιτισμού, όπως το καταλαβαίναμε παλιά, διανοούμενοι.
Είχαμε κάποια μοντέλα, τα οποία προσπαθούσαμε να ακολουθήσουμε, η κλίμακα των αξιών ήταν κάπως σταθερή. Ζούσαμε σε έναν ασφαλή κόσμο, στο βαθμό που η λατρεία των σταθερών αξιών μπορεί να σου δώσει μια αίσθηση σταθερότητας».
«Επειδή μπαίνουμε στον χώρο των υπολογιστών, έχω χάσει την ευχαρίστηση της ανάγνωσης. Είμαι πολίτης του Γαλαξία του Γουτεμβέργιου. Ο ανθρωπισμός του πολιτισμού βασίζεται στην ανάγνωση, όχι σε φευγαλέες εικόνες.
Η ανάγνωση σου δίνει τις απαραίτητες παύσεις για στοχασμό, για διαλογισμό. Η απώλεια της συνήθειας της ανάγνωσης είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που απειλεί τον πλανήτη, επειδή αποδυναμώνει τη διάνοια, τη δύναμη της σκέψης και σε κάνει να ξεχνάς τη γλώσσα».
ΖΟΗ ΝΤΟΥΜΙΤΡΕΣΚΟΥ-ΜΠΟΥΣΟΥΛΕΝΓΚΑ
Πηγή από το διαδίκτυο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου