Οποιαδήποτε αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων είναι μια συνάντηση δύο κόσμων, ο καθένας με τις δικές του συνήθειες και προοπτικές. Καθώς η ζωή προχωρά, προκύπτουν προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν, μερικές φορές με μεγάλη δυσκολία. Κατά τη διάρκεια της ερωτοτροπίας, μπορείτε να δείτε ποιοι είναι πραγματικά η νύφη και ο γαμπρός: πόσο ειλικρινείς και ανοιχτοί είναι, πόσο δεκτικοί είναι ο ένας στις απόψεις του άλλου, αν προσπαθούν να αλλάξουν ή αν δεν δέχονται τίποτα άλλο παρά τις δικές τους...
Η οικειότητα ανεβάζει τη σχέση σε ένα άλλο επίπεδο, ένα επίπεδο μεγαλύτερης τρυφερότητας και εμπιστοσύνης. Όταν είσαι στο κρεβάτι με το αγαπημένο σου πρόσωπο, είναι εύκολο να συγχωρήσεις, εύκολο να παραβλέψεις τις αδυναμίες και να απορρίψεις τα προβλήματα. Τώρα φανταστείτε: οι νέοι έχουν γνωριστεί και έχουν αρχίσει να ζουν μαζί. Δεν υπάρχει γνήσια ψυχολογική σύνδεση με το άλλο άτομο με το οποίο θα περάσουν δεκαετίες. Όλα φαίνονται ωραία και ομαλά.
Οι εραστές παντρεύονται. Και έτσι, ένα χρόνο αργότερα, όταν έχουν συνηθίσει ο ένας τον άλλον, όταν η ζωή παρουσιάζει στο νεαρό ζευγάρι πραγματικές προκλήσεις και οι στενές σχέσεις παύουν να είναι τόσο συναρπαστικές και γίνονται ένας οικείος τρόπος συζυγικής επικοινωνίας, προκύπτουν δυσκολίες. Και αποδεικνύεται ότι το νεαρό ζευγάρι δεν ξέρει πώς να λύσει αυτά τα προβλήματα. Δεν έμαθαν όταν έπρεπε, δηλαδή πριν από τον γάμο. Δεν έμαθαν, δεν μπορούν, δεν θέλουν καν. Και έτσι χωρίζουν...
Οι θρησκευόμενοι άνθρωποι είναι πιο ευσυνείδητοι. Βλέπουν τη ζωή όχι ως μέσο για την ευχαρίστηση, αλλά μέσα από το πρίσμα αυτού που έχει κάνει και πρέπει να κάνει ένα άτομο για τον κόσμο, αυτού που μπορεί να δείξει στον Θεό ως αποτέλεσμα των προσπαθειών και των κόπων του. Και προσεγγίζουν τον γάμο πιο υπεύθυνα.
Πρωτοπρεβύτερος Κονσταντίν Παρχομένκο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου