ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ας μείνουμε ακριβώς στη λέξη αδελφός για να μη πάρει το θέμα διαστάσεις.

Ασφαλώς αδελφοί του Χριστού είναι αυτοί που ονομάζονται αδελφοί Του από τον Ίδιο, γιατί έχουν τα γνωρίσματα που απαιτούνται για να είναι αδελφοί Του. Δεν είναι δυνατόν να είναι κάποιος αδελφός του Χριστού που ο Χριστός δεν τον αναγνωρίζει για αδελφό Του. Δεν είναι ο καθένας ό,τι λέει ότι είναι.

Εδώ όμως τα πράγματα είναι πολύ ευχάριστα για όλους, γιατί ο Κύριος δεν αποκλείει κανέναν απολύτως για να τον κάνει αδελφό Του. Ο λόγος Του είναι σαφέστατος, «όστις γαρ αν ποιήση το θέλημα του πατρός μου του εν ουρανοίς, αυτός μου αδελφός και αδελφή και μήτηρ εστίν» (Ματ. ιβ΄,50).

Επίσης σαφής είναι και ο λόγος του Ιωάννη, «όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι, τοις πιστεύουσιν εις το όνομα αυτού...» (Ιω. α΄,12-13). Αφού τέκνα Θεού, άρα αδελφοί του Χριστού. Τα πράγματα είναι ευχάριστα και για το ότι αυτοί οι αδελφοί Του είναι πολλοί, «εις το είναι αυτόν πρωτότοκον εν πολλοίς αδελφοίς» (Ρωμ.η΄, 29).

Τώρα πόσοι είναι, ο Κύριος γνωρίζει που είπε, «τα πρόβατα τα εμά της φωνής μου ακούει, καγώ γινώσκω αυτά, και ακολουθούσι μοι» (Ιω.ι΄,27).

Τους Αποστόλους ο Ίδιος ο Κύριος ονόμασε αδελφούς Του λέγοντας, «απαγγείλατε τοις αδελφοίς μου» (Ματ. κη΄,10), όμως οι ίδιοι ουδέποτε είπαν για τον εαυτό τους, είμαστε αδελφοί του Χριστού. Ούτε είπαν ότι ο Χριστός είναι αδελφός μας. Τους είχε πει ο Κύριος τι να λένε για τον εαυτό τους, «όταν ποιήσετε πάντα τα διαταχθέντα υμίν, λέγετε ότι δούλοι αχρείοι εσμεν, ότι ο ωφείλομεν ποιήσαι πεποιήκαμεν» (Λουκ.ιζ΄,10).

Ήταν βεβαίως απόστολοι του Χριστού, αλλά είχαν υπόψη τους και τον λόγο του Κυρίου, «αμήν αμήν λέγω υμίν, ουκ έστι δούλος μείζων του κυρίου αυτού, ουδέ απόστολος μείζων του πέμψαντος αυτόν» (Ιω.ιγ΄,16). Έτσι ο Θωμάς δεν του είπε, ο αδελφός μου, αλλά, « ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. » ( Ιω. κ΄, 28).

Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.