Γράφει ὁ Keith Honeyman:

Γράφει ὁ Keith Honeyman: «Κάθε βράδυ πρίν

πέσω γιά ὕπνο σβήνω τά φῶτα καί κατευθύνομαι πρός τό ὑπνοδωμάτιό μου. Πρίν χρόνια ἔχασα τήν

ὅρασι ἀπό τό ἕνα μάτι καί ἡ ὅρασι στό ἄλλο μειώνεται μέ τήν ἡλικία. Παρά τό σκοτάδι, ξέρω πώς δέν θά σκοντάψω οὔτε θά πέσω προχωρώντας πρός τό

φῶς τοῦ δωματίου, ἐπειδή φωτίζει τό δρόμο μου. Ἄν θυμηθῶ κάτι καί γυρίσω πίσω, δυσκολεύομαι ἐπειδή τό σῶμα μου κρύβει τό φῶς καί βαδίζω ἐκεῖ ὅπου πέφτει ἡ σκιά μου.

Αὐτό μου θυμίζει τήν καθημερινή μου πορεία μέ τό Χριστό. Γιά περισσότερα από 64 χρόνια, ἀπό ὅταν ἤμουν ἔφηβος, προσπαθῶ νά προχωρῶ πρός τό φῶς

τοῦ Θεοῦ. Κάθε φορά, όμως, κατά τήν ὁποία, γύρισα καί βάδισα ἐκεῖ ὅπου ἔπεφτε ἡ σκιά τῶν δικῶν μου ἀποφάσεων καί ἐνεργειῶν, ἀντιμετώπισα προβλήμα

τα. Εἶναι θαυμαστό να γνωρίζουμε πώς, ὅσο σκοτεινά κι ἂν εἶναι, πάντα θά βροῦμε τό φῶς τοῦ Θεοῦ, ἄν στρέψουμε πρός τόν Κύριο τις προσευχές καί τίς

ἐνέργειές μας»(περ. Εα, ἀρ. τεῦχ. 386, 115).

Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Διαμαντακια. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.