Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026
Μετεωρίτικοι Στοχασμοί 141.
Ἱστορία Νο 2 - 16 Νοεμβρίου
"Ἡ Μέρα ποὺ Ἔπεσε"
τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου
Ἡ δεύτερη μέρα ξημέρωσε πιὸ δύσκολα. Ὁ Ἀλέξανδρος ξύπνησε βαρύς, μὲ τὸ σῶμα νὰ πονάει καὶ τὴν ψυχὴ νὰ γκρινιάζει. Χθὲς τὸ καντήλι εἶχε ἀνάψει. Σήμερα ἔμοιαζε νὰ τρεμοσβήνει. «Δὲν μπορῶ», ψιθύρισε καθὼς ἔπλενε τὸ πρόσωπό του μὲ κρύο νερό. «Οὔτε δύο μέρες δὲν ἄντεξα».
Στὴ δουλειὰ ὅλα πῆγαν στραβά. Ἕνας συνάδελφος τὸν πρόσβαλε μπροστὰ σὲ ὅλους. Ἔνιωσε τὸ αἷμα νὰ ἀνεβαίνει στὸ κεφάλι. Ἤθελε νὰ ἀπαντήσει σκληρά, νὰ τὸν ταπεινώσει. Κράτησε τὰ χείλη του σφιχτά. Δὲν ἦταν νηστεία μόνο ἀπὸ τὸ φαγητό, θυμήθηκε. Ἦταν νηστεία καὶ ἀπὸ τὴν ὀργή. Ἔφυγε σιωπηλός, μὲ τὴν καρδιὰ νὰ χτυπάει δυνατά.
Τὸ βράδυ, ἀντὶ νὰ πάει στὴν ἐκκλησία, κάθισε στὸν καναπέ. Τὸ κομποσκοίνι ἔμεινε στὸ συρτάρι. Ἡ τηλεόραση ἔπαιζε δυνατά. Κι ὅμως, μέσα του κάτι τὸν ἐνοχλοῦσε. Σὰν ἕνα μικρὸ παιδὶ ποὺ τὸν τραβοῦσε ἀπὸ τὸ μανίκι.
Σηκώθηκε ἀργά. Δὲν πῆγε στὴν ἐκκλησία. Πῆγε μόνο στὸ εἰκονοστάσι. Ἄναψε τὸ καντήλι. Γονάτισε. «Συγχώρεσέ με», εἶπε. «Σήμερα ἔπεσα. Αὔριο, μὲ τὴ βοήθειά Σου, θὰ σηκωθῶ». Καὶ γιὰ πρώτη φορὰ κατάλαβε πὼς ἡ πτώση δὲν εἶναι τὸ τέλος τοῦ δρόμου. Ἔτσι κοιμήθηκε ἥσυχος, ὄχι γιατί ἦταν τέλειος, ἀλλὰ γιατί ἔμαθε πὼς ὁ Θεὸς δὲν ἀγαπάει τοὺς ἀναμάρτητους, ἀλλὰ τοὺς μετανοημένους ποὺ ξανασηκώνονται μὲ ταπείνωση καὶ ἀγάπη.
Ἠθικὸ Δίδαγμα:
Ὁ πνευματικὸς ἀγῶνας δὲν κρίνεται ἀπὸ τὸ ἂν θὰ πέσουμε, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ἂν θὰ ξανασηκωθοῦμε. Ἡ μετάνοια εἶναι τὸ δεύτερο βάπτισμα, καὶ κάθε «συγχώρεσέ με» εἶναι ἕνα νέο ξεκίνημα πρὸς τὴ φάτνη.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου