Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Πνευματική φιλαργυρία.



«Ἅγιε ἄνθρωπε, εἶπε ἕνας μαθητευόμενος
στὸν ἡγούμενο, ἡ καρδιά μου εἶναι γεμάτη ἀγάπη γιά τόν κόσμο καί ἡ ψυχή μου καθαρή απ' τούς πειρασμούς τοῦ διαβόλου. Ποιό εἶναι τό ἑπόμενο βήμα μου;
Ὁ ἡγούμενος ζήτησε ἀπ' τό μαθητή νά τόν συνοδεύση σέ μιά ἐπίσκεψι σέ ἕνα ἑτοιμοθάνατο πού χρειαζόταν εὐχέλαιο.
Ἀφοῦ παρηγόρησε τήν οἰκογένεια, ὁ ἡγούμενος παρατήρησε ὅτι σέ μιά γωνιά τοῦ σπιτιοῦ ὑπῆρχε
ἕνα μπαούλο.
-Τί ἔχει μέσα αὐτό τό μπαούλο; ρώτησε.
-Τά ροῦχα τά ὁποῖα δεν φόρεσε ποτέ ὁ θεῖος
μου, ἀπάντησε ὁ ἀνιψιός τοῦ ἑτοιμοθανάτου. Πάντα πίστευε ὅτι θά ἔλθη ἡ ὥρα νά τά φορέση, αλλά κατέληξαν να σαπίσουν ἐκεῖ μέσα.
—Μήν ξεχάσης αὐτό τό μπαούλο, εἶπε ὁ ἡγούμενος στο μαθητή του καθώς ἔφευγαν. Ἄν ἔχης πνευματικούς θησαυρούς στην καρδιά σου, κάνε τους πράξι τώρα. Εἰδάλλως, θα σαπίσουν»

Δεν υπάρχουν σχόλια: