Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Ένας νεαρός μαθητής πήγε στον ηλικιωμένο πνευματικό του πατέρα, κατά τις πρώτες κιόλας ημέρες της νηστείας των Χριστουγέννων.



Ένας νεαρός μαθητής πήγε στον ηλικιωμένο πνευματικό του πατέρα, κατά τις πρώτες κιόλας ημέρες της νηστείας των Χριστουγέννων.

Ήταν αρκετά περήφανος για το πρόγραμμα που είχε θέσει στον εαυτό του: δεν έτρωγε τίποτα μέχρι το βράδυ, δεν χρησιμοποιούσε ούτε σταγόνα λάδι στο φαγητό του και απήγγελλε δεκάδες ψαλμούς κάθε μέρα.

«Πάτερ», είπε με χαρά, «αισθάνομαι ότι φέτος θα υποδεχτώ το Θείο Βρέφος όπως αρμόζει. Το τραπέζι μου είναι λιτό, αλλά η προσευχή μου πλούσια».

Ο γέροντας τον κοίταξε με πραότητα, χαμογέλασε και είπε:
«Καλά κάνεις, παιδί μου, που ασκείς το σώμα σου. Αλλά πρόσεξε κάτι: σήμερα το πρωί, ο αδελφός σου στο διπλανό κελί έχυσε κατά λάθος μια στάμνα με νερό πάνω στα βιβλία σου. Εσύ τον μάλωσες αυστηρά και δεν του μίλησες για το υπόλοιπο της ημέρας».

Ο μαθητής χαμήλωσε το βλέμμα, γεμάτος ντροπή.
«Πάτερ, στενοχωρήθηκα επειδή κατέστρεψε τον κόπο μου», είπε, προσπαθώντας να δικαιολογηθεί.

Τότε, ο γέροντας πήρε ένα άναφτο κερί, το τοποθέτησε σε ένα κηροπήγιο από καθαρό χρυσάφι και ρώτησε τον μαθητή:
«Πες μου, παιδί μου, τι χρησιμεύει αυτό το πολύτιμο, καλογυαλισμένο κηροπήγιο, αν το κερί που βρίσκεται μέσα του δεν καίγεται και το δωμάτιο παραμένει στο σκοτάδι;»

«Σε τίποτα απολύτως, Πάτερ», απάντησε ο νεαρός.
«Κάπως έτσι είναι και η δική μας νηστεία», συνέχισε ο γέροντας. Η αποχή από το φαγητό και οι πολλές προσευχές είναι σαν ένα χρυσό κηροπήγιο. Καθαρίζουν τον χώρο και τον ομορφαίνουν.

Όμως, ο Χριστός ως Βρέφος δεν γεννιέται σε ένα κρύο σπήλαιο —όσο καθαρό κι αν είναι αυτό— αλλά εκεί όπου υπάρχει η ζεστασιά της αγάπης. Αν νηστεύεις από το φαγητό, αλλά «καταβροχθίζεις» τον αδελφό σου με σκληρά λόγια, κρίση ή θυμό, τότε η νηστεία σου παραμένει ένα κηροπήγιο χωρίς φως.

Ο ιερέας ακούμπησε το χέρι του στον ώμο του και κατέληξε με φωνή γεμάτη ζεστασιά:

«Η αληθινή νηστεία των Χριστουγέννων είναι να αδειάσουμε την καρδιά μας από την κακία, κάνοντας χώρο για Εκείνον που γεννιέται στη φάτνη. Πήγαινε, συμφιλιώσου με τον αδελφό σου· μόνο τότε θα ανάψει πραγματικά το κερί σου». Οι Άγιοι Πατέρες λένε: «Ας νηστεύει όχι μόνο το στόμα, αλλά και τα μάτια, τα αυτιά, τα πόδια, τα χέρια και όλα τα μέλη του σώματός μας. Ας νηστεύουν τα χέρια, μένοντας ελεύθερα από την πλεονεξία. Ας νηστεύει το στόμα από άσχημα λόγια και κουτσομπολιά. Διότι ποιο το όφελος, αν απέχουμε από τα πουλερικά και τα ψάρια, αλλά δαγκώνουμε και κατασπαράζουμε τους ίδιους μας τους αδελφούς;» (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Δεν υπάρχουν σχόλια: