Η πνευματική ανάπτυξη είναι μια επώδυνη διαδικασία.
Και δεν είναι καθόλου όμορφη.
Συχνά δίνεται η εντύπωση ότι η πνευματική ανάπτυξη οφείλει να είναι κάτι όμορφο.
Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει μέσα σου είναι ένα άσχημο χάος.
Όταν όλες οι αμαρτίες σου βγαίνουν στην επιφάνεια, γίνεσαι ανυπόφορος — τόσο για τον εαυτό σου όσο και για τους γύρω σου.
Η πνευματική ανάπτυξη είναι μια διαδικασία γεμάτη ακαθαρσίες.
Δεν έχει τίποτα το ονειρικό· αντίθετα, είναι κάτι ακάθαρτο και άσχημο.
Δύσκολα θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει ως ένα ευγενές, ηρωικό κατόρθωμα.
Ίσως νομίζεις ότι πέφτεις, αλλά στην πραγματικότητα βιώνεις έναν εσωτερικό καθαρισμό.
Ένας όγκος από βρωμιά και απορρίμματα αναδεύεται και αναδίδει δυσοσμία — τόσο για σένα όσο και για τους γύρω σου.
Πρέπει να το αποδεχτείς αυτό.
Και οφείλουμε να το αποδεχόμαστε ο ένας στον άλλον — δείχνοντας συμπόνια, συμμετέχοντας στον πόνο και προσφέροντας έναν ώμο για να στηριχθεί ο άλλος.
Σε τέτοιες στιγμές, ο Θεός αγγίζει τον άνθρωπο και αρχίζει να τον καθαρίζει.
Σε τέτοιες στιγμές, οφείλουμε να είμαστε πράοι και γεμάτοι κατανόηση ο ένας απέναντι στον άλλον.
Μοναχή Μάρθα (Γκουσκόβα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου