Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Σάββατο 29 Ιουλίου 2017
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΙΤΗΣ. Η Ελλάδα κοιμάται στην αμαρτία, όπως τα ζώα στην κοπριά τους!
Η Ελλάδα κοιμάται στην αμαρτία, όπως τα ζώα στην κοπριά τους!
Η χάρις του Κυρίου έχει φύγει από την Ελλάδα κι η Παναγιά μας οδεύει μακριά μας!
Αν το Las vegas και Hollywood ..είναι πύλες της κολάσεως...έχουμε και μεις εδώ μια τέτοια πύλη ...
Την λένε Μύκονο...
Την ώρα που κρέμονται όλα από μια κλωστή την ώρα θέλουμε φώτιση και μετάνοια στην πατρίδα μας..τα Σόδομα της Μυκόνου είναι στα χα'ι' τους..
Δικαίως δεν θα πέσει φωτιά..πείνα σεισμός..και ότι άλλο?? Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών...
Ειδωλολάτρες.... έχουμε πρότυπα...
εύγε μας....
ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΜΑΝΑ;
ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΜΑΝΑ;
Μπορείς να εμπνεύσεις "Αγιότητα" στο παιδί σου;
Μια πιστή Ρωσίδα πήγε στον πνευματικό της στην Ρωσία και του είπε «Πατερ, θέλω να πάρω την ευχή σας να κάνω οικογένεια. Μου δίνετε την ευχή σας; Θέλω να ευχηθείτε για μένα και να με ευλογήσετε. Ήρθε η ώρα είμαι ώριμη πλέον στην ηλικία και θα παντρευτώ».
Και την ρωτά ο πνευματικός «Είσαι έτοιμη να φέρεις στον κόσμο έναν Άγιο; Μπορείς το παιδί που θα μεγαλώσεις να δείξεις ένα τέτοιο κλίμα γύρω σου ώστε να πάρει αυτή την υποψία της Αγιότητας; Τότε σου δίνω την ευλογία μου».
Δεν την ρώτησε για άλλα πράγματα. Δεν την ρώτησε αν έχει λεφτά, αν έχει δουλειά, αν έχει τα εξωτερικά στοιχεία που συνθέτουν ένα πετυχημένο γάμο. Της είπε «Μπορείς να εμπνεύσεις Αγιότητα σε αυτό το παιδί; Μπορείς να το κάνεις Άγιο;»
Εννοώντας «Μπορείς εσύ να είσαι Αγία για να δώσεις και στο παιδί αυτή την επιθυμία της Αγιότητας; Τότε να έχεις την ευχή μου να ξεκινήσεις, αλλιώς το να κάνεις οικογένεια επειδή σε πήραν τα χρόνια, επειδή ήρθε η ηλικία, επειδή όλες οι φίλες σου και οι φίλοι σου έχουν κάνει οικογένεια, δεν είναι σωστό ξεκίνημα. Δεν αρκεί αυτό».
Πρέπει να ξεκινήσει κανείς με σοβαρότητα αυτή την υπόθεση, με περίσκεψη, με ωριμότητα, και προσευχή.
Πόση ώρα, πόσους μήνες κρατά η κυοφορία; Εννέα μήνες και τελειώσαμε; Πέρασαν εννέα μήνες. Κρατήσαμε τόσο καιρό το παιδάκι μας στα σπλάχνα μας, το φέραμε στην ζωή. Και τελείωσες; Όχι.
Το παιδί το έφερες στην ζωή, Άγιο όμως δεν το έκανες ακόμα. Τους δίνεις τροφή, μα δεν αρκεί για να χορτάσει. Είναι και ο χαρακτήρας. Του πήρες ωραίο δωμάτιο έβαλες και κλιματιστικό, μπράβο σου. Έχεις βάλει και ζεστα χαλιά και υπολογιστή. Αλλά χρειάζεται και ποιότητα ζωής το παιδάκι, δηλαδή να βοηθήσεις το παιδί σου να γνωρίσει τον εαυτό του. Να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του, να γνωρίσει μέσα από τον κόσμο τον συνάνθρωπο του, να γνωρίσει το Θεό, να γνωρίσει την αλήθεια.
* Έμαθες το παιδί σου να αγαπάει; Έμαθες στο παιδί σου να προσεύχεται;
* Έμαθες στο παιδάκι σου να γονατίζει να κάνει θυσίες και να ταπεινώνεται; Του έχεις δείξει εσύ με το δικό σου παράδειγμα τι θα πει ταπείνωση;
* Σε έχει δει το παιδί σου να υποχωρείς, να ζητάς συγνώμη; Να χάνεις το δίκιο σου και να μην αντιμιλάς;
* Σε έχει δει το παιδί σου από τα μικρά του χρόνια να αντέχεις στον πόνο χωρίς να διαμαρτύρεσαι, χωρίς να γκρινιάζεις και να αγανακτείς;
* Σε έχει δει όταν αποτυγχάνεις κάπου να το παίρνεις σαν αφορμή να πλησιάσεις περισσότερο τον Θεό και την ταπείνωση;
* Σε έχει δει να παραδέχεσαι ένα ΛΑΘΟΣ σου; Τότε πραγματικά θα ξέρει το παιδί σου γιατί ζει και που πηγαίνει. Θα ξέρει τον σκοπό που ζει σε αυτό τον πλανήτη και θα έχει πραγματικά αληθινούς ωραίους γονείς, οι οποίοι χωρίς να έχουν διαβάσει πολλά παιδαγωγικά, χωρίς να ασχολούνται μόνο με το παιδί τους, αλλά με αβίαστο και ξεκούραστο τρόπο μέσα από την δική τους πορεία προς τον Θεό, θα βοηθούν και τα παιδιά τους. Και αυτό είναι πάρα πολύ ευλογημένο και αληθινό.
Είναι μια αγωγή που γίνεται από γενιά σε γενιά με τρόπό αθόρυβο και άδηλο. Δεν φαίνεται αλλά γίνεται και επηρεάζει τον κόσμο όλο.
Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου «Αγάπη για πάντα».
Μπορείς να εμπνεύσεις "Αγιότητα" στο παιδί σου;
Μια πιστή Ρωσίδα πήγε στον πνευματικό της στην Ρωσία και του είπε «Πατερ, θέλω να πάρω την ευχή σας να κάνω οικογένεια. Μου δίνετε την ευχή σας; Θέλω να ευχηθείτε για μένα και να με ευλογήσετε. Ήρθε η ώρα είμαι ώριμη πλέον στην ηλικία και θα παντρευτώ».
Και την ρωτά ο πνευματικός «Είσαι έτοιμη να φέρεις στον κόσμο έναν Άγιο; Μπορείς το παιδί που θα μεγαλώσεις να δείξεις ένα τέτοιο κλίμα γύρω σου ώστε να πάρει αυτή την υποψία της Αγιότητας; Τότε σου δίνω την ευλογία μου».
Δεν την ρώτησε για άλλα πράγματα. Δεν την ρώτησε αν έχει λεφτά, αν έχει δουλειά, αν έχει τα εξωτερικά στοιχεία που συνθέτουν ένα πετυχημένο γάμο. Της είπε «Μπορείς να εμπνεύσεις Αγιότητα σε αυτό το παιδί; Μπορείς να το κάνεις Άγιο;»
Εννοώντας «Μπορείς εσύ να είσαι Αγία για να δώσεις και στο παιδί αυτή την επιθυμία της Αγιότητας; Τότε να έχεις την ευχή μου να ξεκινήσεις, αλλιώς το να κάνεις οικογένεια επειδή σε πήραν τα χρόνια, επειδή ήρθε η ηλικία, επειδή όλες οι φίλες σου και οι φίλοι σου έχουν κάνει οικογένεια, δεν είναι σωστό ξεκίνημα. Δεν αρκεί αυτό».
Πρέπει να ξεκινήσει κανείς με σοβαρότητα αυτή την υπόθεση, με περίσκεψη, με ωριμότητα, και προσευχή.
Πόση ώρα, πόσους μήνες κρατά η κυοφορία; Εννέα μήνες και τελειώσαμε; Πέρασαν εννέα μήνες. Κρατήσαμε τόσο καιρό το παιδάκι μας στα σπλάχνα μας, το φέραμε στην ζωή. Και τελείωσες; Όχι.
Το παιδί το έφερες στην ζωή, Άγιο όμως δεν το έκανες ακόμα. Τους δίνεις τροφή, μα δεν αρκεί για να χορτάσει. Είναι και ο χαρακτήρας. Του πήρες ωραίο δωμάτιο έβαλες και κλιματιστικό, μπράβο σου. Έχεις βάλει και ζεστα χαλιά και υπολογιστή. Αλλά χρειάζεται και ποιότητα ζωής το παιδάκι, δηλαδή να βοηθήσεις το παιδί σου να γνωρίσει τον εαυτό του. Να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του, να γνωρίσει μέσα από τον κόσμο τον συνάνθρωπο του, να γνωρίσει το Θεό, να γνωρίσει την αλήθεια.
* Έμαθες το παιδί σου να αγαπάει; Έμαθες στο παιδί σου να προσεύχεται;
* Έμαθες στο παιδάκι σου να γονατίζει να κάνει θυσίες και να ταπεινώνεται; Του έχεις δείξει εσύ με το δικό σου παράδειγμα τι θα πει ταπείνωση;
* Σε έχει δει το παιδί σου να υποχωρείς, να ζητάς συγνώμη; Να χάνεις το δίκιο σου και να μην αντιμιλάς;
* Σε έχει δει το παιδί σου από τα μικρά του χρόνια να αντέχεις στον πόνο χωρίς να διαμαρτύρεσαι, χωρίς να γκρινιάζεις και να αγανακτείς;
* Σε έχει δει όταν αποτυγχάνεις κάπου να το παίρνεις σαν αφορμή να πλησιάσεις περισσότερο τον Θεό και την ταπείνωση;
* Σε έχει δει να παραδέχεσαι ένα ΛΑΘΟΣ σου; Τότε πραγματικά θα ξέρει το παιδί σου γιατί ζει και που πηγαίνει. Θα ξέρει τον σκοπό που ζει σε αυτό τον πλανήτη και θα έχει πραγματικά αληθινούς ωραίους γονείς, οι οποίοι χωρίς να έχουν διαβάσει πολλά παιδαγωγικά, χωρίς να ασχολούνται μόνο με το παιδί τους, αλλά με αβίαστο και ξεκούραστο τρόπο μέσα από την δική τους πορεία προς τον Θεό, θα βοηθούν και τα παιδιά τους. Και αυτό είναι πάρα πολύ ευλογημένο και αληθινό.
Είναι μια αγωγή που γίνεται από γενιά σε γενιά με τρόπό αθόρυβο και άδηλο. Δεν φαίνεται αλλά γίνεται και επηρεάζει τον κόσμο όλο.
Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου «Αγάπη για πάντα».
ΤΑ ΔΎΟ ΜΩΡΆ
Στη μήτρα μιας μητέρας βρίσκονται δύο μωρά.
Το ένα ρωτά το άλλο: «Πιστεύεις στη ζωή μετά τον τοκετό;» κι εκείνο απάντησε:
«Γιατί ρωτάς; Φυσικά. Κάτι θα υπάρχει μετά τον τοκετό. Μπορεί να είμαστε εδώ για να προετοιμαστούμε, γι' αυτό που θα ακολουθήσει αργότερα.»
«Ανοησίες», είπε το πρώτο. «Δεν υπάρχει ζωή μετά τον τοκετό. Τι είδους ζωή θα ήταν αυτή»;
Το δεύτερο είπε, «Δεν ξέρω, αλλά θα υπάρχει περισσότερο φως από ό, τι εδώ. Ίσως να περπατάμε με τα πόδια μας και να τρώμε με το στόμα. Ίσως να έχουμε περισσότερες αισθήσεις που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε τώρα».
Το πρώτο απάντησε: «Αυτό είναι παράλογο! Το περπάτημα είναι αδύνατο. Και να τρώμε με το στόμα; Γελοίο! Ο ομφάλιος λώρος μας δίνει την τροφή και όλα όσα χρειαζόμαστε. Αλλά ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός. Οπότε, η ζωή μετά τον τοκετό, λογικά, αποκλείεται».
Το δεύτερο όμως επέμενε, «Λοιπόν, νομίζω ότι υπάρχει κάτι και ίσως είναι διαφορετικό από ό,τι είναι εδώ. Ίσως να μη μας χρειάζεται αυτό το φυσικό 'καλώδιο' πια».
Και το πρώτο απάντησε, «Ανοησίες. Και επιπλέον, αν υπάρχει ζωή, τότε γιατί ποτέ κανείς δεν έχει γυρίσει πίσω από εκεί; Ο τοκετός είναι το τέλος της ζωής, και μετά από τον τοκετό δεν υπάρχει τίποτα, παρά μόνο σκοτάδι, σιωπή και λήθη. Δεν οδηγεί πουθενά».
«Λοιπόν, δεν ξέρω», λέει το δεύτερο, «αλλά σίγουρα θα συναντήσουμε τη μητέρα και αυτή θα μας φροντίσει».
Τότε το πρώτο μωρό απάντησε, «Μητέρα; Πιστεύεις στη μητέρα; Αυτό είναι γελοίο. Αν η μητέρα υπάρχει, τότε πού είναι τώρα»;
Το δεύτερο είπε: «Είναι παντού γύρω μας. Είμαστε περικυκλωμένοι από αυτήν. Είμαστε μέρος της. Είναι μέσα της που ζούμε. Χωρίς αυτήν, αυτός ο κόσμος δεν θα μπορούσε καν να υπάρχει».
Τότε είπε το πρώτο, «Λοιπόν, εγώ δεν την βλέπω, έτσι είναι λογικό ότι δεν υπάρχει».
Και τότε το δεύτερο μωρό απάντησε, «Μερικές φορές, όταν κάνεις ησυχία και επικεντρωθείς και ακούσεις πραγματικά, μπορείς να αντιληφθείς την παρουσία της, και μπορείς να ακούσεις την αγαπημένη της φωνή, να σε καλεί από πάνω».
~ Του Ούγγρου συγγραφέα Útmutató a Léleknek.
Σας θυμίζει κάτι η παραπάνω συζήτηση;
Το ένα ρωτά το άλλο: «Πιστεύεις στη ζωή μετά τον τοκετό;» κι εκείνο απάντησε:
«Γιατί ρωτάς; Φυσικά. Κάτι θα υπάρχει μετά τον τοκετό. Μπορεί να είμαστε εδώ για να προετοιμαστούμε, γι' αυτό που θα ακολουθήσει αργότερα.»
«Ανοησίες», είπε το πρώτο. «Δεν υπάρχει ζωή μετά τον τοκετό. Τι είδους ζωή θα ήταν αυτή»;
Το δεύτερο είπε, «Δεν ξέρω, αλλά θα υπάρχει περισσότερο φως από ό, τι εδώ. Ίσως να περπατάμε με τα πόδια μας και να τρώμε με το στόμα. Ίσως να έχουμε περισσότερες αισθήσεις που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε τώρα».
Το πρώτο απάντησε: «Αυτό είναι παράλογο! Το περπάτημα είναι αδύνατο. Και να τρώμε με το στόμα; Γελοίο! Ο ομφάλιος λώρος μας δίνει την τροφή και όλα όσα χρειαζόμαστε. Αλλά ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός. Οπότε, η ζωή μετά τον τοκετό, λογικά, αποκλείεται».
Το δεύτερο όμως επέμενε, «Λοιπόν, νομίζω ότι υπάρχει κάτι και ίσως είναι διαφορετικό από ό,τι είναι εδώ. Ίσως να μη μας χρειάζεται αυτό το φυσικό 'καλώδιο' πια».
Και το πρώτο απάντησε, «Ανοησίες. Και επιπλέον, αν υπάρχει ζωή, τότε γιατί ποτέ κανείς δεν έχει γυρίσει πίσω από εκεί; Ο τοκετός είναι το τέλος της ζωής, και μετά από τον τοκετό δεν υπάρχει τίποτα, παρά μόνο σκοτάδι, σιωπή και λήθη. Δεν οδηγεί πουθενά».
«Λοιπόν, δεν ξέρω», λέει το δεύτερο, «αλλά σίγουρα θα συναντήσουμε τη μητέρα και αυτή θα μας φροντίσει».
Τότε το πρώτο μωρό απάντησε, «Μητέρα; Πιστεύεις στη μητέρα; Αυτό είναι γελοίο. Αν η μητέρα υπάρχει, τότε πού είναι τώρα»;
Το δεύτερο είπε: «Είναι παντού γύρω μας. Είμαστε περικυκλωμένοι από αυτήν. Είμαστε μέρος της. Είναι μέσα της που ζούμε. Χωρίς αυτήν, αυτός ο κόσμος δεν θα μπορούσε καν να υπάρχει».
Τότε είπε το πρώτο, «Λοιπόν, εγώ δεν την βλέπω, έτσι είναι λογικό ότι δεν υπάρχει».
Και τότε το δεύτερο μωρό απάντησε, «Μερικές φορές, όταν κάνεις ησυχία και επικεντρωθείς και ακούσεις πραγματικά, μπορείς να αντιληφθείς την παρουσία της, και μπορείς να ακούσεις την αγαπημένη της φωνή, να σε καλεί από πάνω».
~ Του Ούγγρου συγγραφέα Útmutató a Léleknek.
Σας θυμίζει κάτι η παραπάνω συζήτηση;
ΤΟ ΘΈΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΎ....
"Αν ζητείτε το θέλημα του Θεού με απλότητα και ταπείνωση, ο Θεός μπορεί να μεταβάλει οποιαδήποτε κατάσταση, ακόμη και την πλέον αρνητική."
~ Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΝΌΗΜΑ ΤΩΝ ΣΕΙΣΜΩΝ
Το πνευματικό νόημα του σεισμού και των φυσικών καταστροφών συνοψίζεται στα εξής: Όλα τα φαινόμενα φυσικά,γεωλογικά κλπ συναφή είναι ταγμένα από τον Θεό για την συντήρηση και την διαμόρφωση, ακόμα και εξ αρχής για την δημιουργία του κόσμου. Άλλο το γενικό και άλλο το μερικό. Γενικό καλό είναι να διαμορφώνεται ο πλανήτης και ο υλικός κόσμος και όλη κτίση για την δική μας χρήση.Μερικό σημαίνει καταστροφές και τραγωδίες για πολλούς των ανθρώπων, αλλά πάντοτε υπάγεται και υπακούει στο γενικό.Υπάρχει βέβαια και το έκτακτο και το θαυμάσιο πού λέγεται σημείο Θεού και δεν καταργεί τους φυσικούς νόμους πού έταξε ο Θεός αλλά γίνεται πρός συνετισμό μας και σωτηρία μας. Οι άνθρωποι απευθύνονται με συντριβή στον Θεό γιατί νιώθουν αδύναμοι και ανυπεράσπιστοι μπροστά στις θεομηνίες και αυτές γι αυτό ακριβώς παραχωρούνται από τον Κύριο για να ταπεινονόμαστε, να μην θεωρούμε δεδομένη την κυριαρχία και την κτήση μας και να στρεφόμαστε στην φιλοσοφία της ταπείνωσης και της μετάνοιας. Για το παρά την φύσιν δεν χρειάζεται να μιλήσουμε, γιατί βιώνουμε τα αποτελέσματα της οικολογικής καταστροφής και κάθε άλλης φθοράς στις αρρώστιες και τις καταστροφές, πού μς επιστρέφουν σαν νομοτέλεια, χωρίς να μας συνετίζουν ωστόσο. Η εκκλησία μας ψάλλει ύμνους και αναπέμπει δεήσεις σε κάθε φυσικό καταστροφικό φαινόμενο. Η εξήγηση βρίσκεται σε ένα ευαγγελικό χωρίο, στο βιβλίο του κατά τον Λουκά ευαγγελίου.Ρώτησαν με συντριβή και έκπληξη οι ιουδαίοι τον Χριστό γιατί να πέσει μια στοά του ναού και να καταπλακώσει κάποιους ιουδαίους με συνέπεια εκείνοι να πεθάνουν αιφνίδια. Εκείνος τους απάντησε πώς εκείνοι πού πέθαναν δεν ήταν αμαρτωλότεροι από τους άλλους για να τιμωρηθούν αλλά πώς ο θάνατος τους διδάσκει τους πάντες με το αιφνίδιο. Τους είπε δηλαδή να είναι συνεχώς σε εγρήγορση και σε μετάνοια, γιατί δεν γνωρίζουν σε ποιά στιγμή θα έρθει πάνω και σε αυτούς η καταστροφή και ο θάνατος και θα κατέβουν στον άδη απροετοίμαστοι και χωρίς μετάνοια.Γι αυτό συνεχώς αναπέμπουμε δεήσεις και προσευχές στον Θεό τον δημιουργό και συντηρητή του σύμπαντος. Για να μας προφυλάξει από τον αιφνίδιο θάνατο και να μην φύγουμε αμετανόητοι, αλλά και επειδή-και αυτό είναι πολύ ανθρώπινο πιστεύω για να το κατακρίνει κάποιος ως ολιγοψυχία- να μην επιτρέψει μεγάλες δοκιμασίες και πειρασμούς και πέσουμε σε απόγνωση. Αυτό σημαίνει και το εξ αμαρτιών μας και δεν έχει ποινικό χαρακτήρα όπως νομίζουν οι περισσότεροι.
By: Fr. Panteleimon Krouskos
Ο ΑΘΕΟΣ ΜΑΡΞΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΈΓΙΝΕ ΜΟΝΑΧΟΣ ΜΕΤΆ ΑΠΌ ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ.
Οι περιπτώσεις αντιμετώπισης της άθεης μαρξιστικής στάσης από κάποιους Κληρικούς με ανθρωπάρεσκο τρόπο, λυπούν το πλήρωμα της Εκκλησίας, αλλά στο τέλος δεν βοηθούν και τους άθεους μαρξιστές να αντιληφθούν την πλάνη τους.
Η περίπτωση του άθεου μαρξιστή γιατρού στην πρώην Σοβιετική Ένωση, που επέστρεψε στην Εκκλησία και που διηγήθηκε ο Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης, αποτελεί πιστεύω διαχρονικό παράδειγμα*.
Ο άθεος αυτός κομμουνιστής γιατρός, στην πρώην Σοβιετική Ένωση του αντίθεου και απάνθρωπου κομμουνιστικού καθεστώτος, μια μέρα ήρθε σπίτι του και ζήτησε από τη μητέρα του να του μαγειρέψει κοτόπουλο, γιατί θα ερχόταν κι ένας φίλος του. Η μητέρα του η οποία ήταν ευσεβής Ορθόδοξη έκπληκτη τον ρώτησε, ‘’ξέχασες παιδί μου τι είναι σήμερα;’’ Ο γιός απορημένος τώτησε ‘’τι μέρα είναι’’ και εκείνη του απάντησε ότι είναι Μεγάλη Παρασκευή. Ως πραγματικός αντίθεος κομμουνιστής απάντησε ότι ‘’δεν τον νοιάζει και ζήτησε από την ευσεβή μητέρα του να βάλει το κατόπουλο στον φούρνο’’. Με βαριά καρδιά έβαλε η μητέρα του το κοτόπουλο στον φούρνο και ‘’επειδή δεν ήθελε να το βλέπει, έβαλε τον φούρνο στο χαμηλό’’. Κατά το μεσημέρι ‘’κατ’ οικονομία Θεού’’, όπως εξήγησε ο Γέροντας Γεώργιος Καψάνης, ο γιος της ήρθε μόνος του. Και όταν ρώτησε που είναι το κοτόπουλο, του είπε ‘’πήγαινε να το πάρεις’’. Η ευσεβής μητέρα του, ούτε που ήθελε να κοιτάξει. Ο άθεος κομμουνιστής πήγε και προς έκπληξή του βρήκε το κοτόπουλο ψημένο, αλλά ‘’με χίλια σκουλίκια’’. Φώναξε όπως ήταν φυσικό την μητέρα του και εκείνη όταν είδε τι έγινε τον κάλεσε να γονατίσουν και να προσευχηθούν. ‘’Το αποτέλεσμα’’, τόνισε ο Γέροντας Γεώργιος Καψάνης, ‘’ήταν να καταθέσει την επομένη την ταυτότητα του κομμουνιστικού κόμματος, δηλώνοντας Ορθόδοξος Χριστιανός’’. Η ομολογία του αυτή είχε ‘’ως αποτέλεσμα να χάσει τη θέση του στο Νοσοκομείο όπου ήταν διευθυντής’’. Πρακτική εξάλλου προσφιλής του αντίθεου και απάνθρωπου κομμουνιστικού καθεστώτος στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Και ο πρώην άθεος ακολούθησε τον μοναχικό βίο, και όπως διηγήθηκε ο Γέροντας Γεώργιος, ‘’απέκτησε και το προορατικό χάρισμα’’. Τούτο ανέφερε ο Ρώσος ιερομόναχος Ηλιανός στον Γέροντα Γεώργιο, όταν ο μοναχός αυτός (ο πρώην άθεος), του προείπε ότι θα πάει στο Άγιο Όρος, ενώ ο ιερομόναχος Ηλιανός, ‘’κανένα σκοπό δεν είχε να πάει στο Άγιο Όρος’’. Τα λόγια του μοναχού εκείνου στον ιερομόναχο Ηλιανό, ότι ‘’θα είναι μια αναμμένη λαμπάδα μπροστά στην Εικόνα της Παναγίας για τον πονεμένο Ρωσικό λαό’’, έγιναν τελικά πραγματικότητα.
Δυστυχώς δεν είναι λίγοι αυτοί που υποτιμούν το αντιεκκλησιαστικό φρόνημα όσων ενστερνίζονται την αντίθεη μαρξιστική πλάνη. Ποιος αμφιβάλλει, ότι η άθεη ή καλύτερα αντίθεη μαρξιστική πλάνη, είναι η δηλητηριασμένη πηγή απ’ όπου θα πηγάζει το αντίθεο μένος. Πόσους Χριστιανούς παρέσυρε και θα παρασύρει ακόμα; Είναι τόσο δύσκολο να αντιληφθεί κανείς, ότι φορείς της μαρξιστικής αθεΐας, είναι τα μαρξιστικογενή αριστερά κόμματα; Ανακατεύουν μαζί με τις πολιτικές θέσεις των και την μαρξιστική αντίθεη πλάνη.
Κάποτε ο Όσιος Παΐσιος είπε σε κάποιους μαρξιστές «Εσείς μόνο την προπαγάνδα κάνετε και σταματάτε εκεί· δεν έχετε τίποτε άλλο να απολαύσετε. Είστε οι πιο ταλαίπωροι, διότι όταν πετύχετε αυτό που θέλετε, δεν έχετε κανένα άλλο ιδανικό, μόνο το βάσανο της μαρξιστικής σκλαβιάς»**.
Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς τόνισε τα εξής για το δαιμονικό πείσμα αθεΐας : «Σατανική είναι η σκέψις, η οποία αρνείται την Θεότητα του Χριστού· τόσον σατανική, ώστε πρέπει να έχει την αρχήν της εις τον νουν του Σατανά»***.
Μου έκανε εντύπωση ο ποιμαντικός τρόπος που ο μακαριστός Γέροντας Γεώργιος Καψάνης διηγήθηκε το περιστατικό αυτό. Χωρίς δυσκολία αντιλαμβανόσουν ότι αντιμετώπιζε το πρόβλημα της μαρξιστικής αθεΐας με ποιμαντική έγνοια. Το πρόβλημα της μαρξιστικής αθεΐας πρέπει να αντιμετωπίζεται με ποιμαντική έγνοια. Η υπερβάλλουσα ανθρωπάρεσκη αβρότητα δεν έχει θέση στην ποιμαντική στάση απέναντι στην μαρξιστική αθεΐα.
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
ΓΈΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΙΤΗΣ. Όλα είναι δεύτερα, όλα δεύτερα. Το πρώτο είναι το όνομα του Χριστού μας και τώρα, περνώντας τα χρόνια, είδα στην πράξη, ότι μόνο με την αγάπη κερδίζεται ο άνθρωπος
Όλα είναι δεύτερα, όλα δεύτερα. Το πρώτο είναι το όνομα του Χριστού μας και τώρα, περνώντας τα χρόνια, είδα στην πράξη, ότι μόνο με την αγάπη κερδίζεται ο άνθρωπος.
Η ζωή μου ήταν κόπος και πόνος, με την φτώχεια, με τους Γερμανούς, με την πείνα στην κατοχή, με τους πειρασμούς και τις θλίψεις στα μοναστήρια. Μεγάλος αγώνας. Μόνο το όνομα του Χριστού μας και της Παναγίας μας με έβγαλε πέρα. Όποιος άνθρωπος δεν λέγει καθημερινά το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας, δεν είναι Χριστιανός.
Παρασκευή 28 Ιουλίου 2017
ΕΚΕΊΝΟΣ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΑΓΆΠΗ...
Εκείνος που έχει αγάπη,
αν γνώρισε σκοτάδι, δέεται καμιά ψυχή το φως να μην το στερηθεί,
αν γνώρισε ασχήμια, ζητάει πάντοτε την ομορφιά να την χαρίζει, όπου την βρει,
αν γνώρισε αρρώστια, πονά υγεία κάθε άνθρωπος να έχει όσο ζει,
αν γνώρισε πενία, ορέγεται να ντύνει τους πτωχούς του κόσμου κι έτσι ανθεί,
αν γνώρισε την βία, θέλει ειρήνη να χαρίζει αληθινή,
αν πόνο γεύθηκε, αυτόν ολόκληρο ζητεί, ώστε να μην υπάρχει μέρος του σε άλλον να δοθεί,
αν γνώρισε τον θάνατο, γεννά ανάσταση, σκορπίζοντας ζωή,
κι αν γνώρισε την κόλαση, πεθαίνει, ώστε καμιά ψυχή αυτήν, να μην γευθεί!
Όσιος Θεοφάνης ο Εγκλειστος.Τα βάσανα σας είναι πολλά.
Τα βάσανα σας είναι πολλά.
Τα χτυπήματα πέφτουν επάνω σας
αδυσώπητα απ’ όλες τις μεριές.
Αλλά μην απελπίζεστε.
Δοκιμασίες είναι, που σας βρίσκουν με παραχώρηση
του φιλάνθρωπου Θεού, για να καθαριστείτε
από τα πάθη και τις αδυναμίες σας.
Παραδώστε λοιπόν, τον εαυτό σας στα χέρια Του
με εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά και ευγνωμοσύνη.
Μη θυμώνετε, μη δυσφορείτε.
Μην τα βάζετε με κανέναν άνθρωπο.
Αφήστε τους ελεύθερους να επιτελούν επάνω σας και
μέσα σας το εργο της πρόνοιας του Κυρίου που,
αποβλέποντας στη σωτηρία σας,
πασχίζει να βγάλει από την καρδιά σας κάθε ακαθαρσία.
Όπως η πλύστρα τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει τα ρούχα
μέσα στη σκάφη, για να τα λευκάνει, έτσι και ο Θεός
τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει εσάς, για να λευκάνει
την ψυχή σας και να την ετοιμάσει για την ουράνια βασιλεία Του,
όπου κανένας ακάθαρτος δεν θα μπει.
Αύτη είναι η αλήθεια.
Προσευχηθείτε να σας φωτίσει το νου ο Κύριος,
για να την αντιληφθείτε.
Τότε με χαρά θα δέχεστε καθετί το δυσάρεστο σαν φάρμακο
που σας δίνει ο επουράνιος Γιατρός.
Τότε θα θεωρείτε όσους σας βλάπτουν
ως ευεργετικά όργανα Εκείνου.
Και πίσω τους θα βλέπετε πάντα το χέρι
του μεγάλου Ευεργέτη σας.
Για όλα να λέτε: «Δόξα σοι, Κύριε!».
Να το λέτε, αλλά και να το αισθάνεστε.
Σας συμβουλεύω να εφαρμόσετε τους παρακάτω κανόνες:
-Κάθε στιγμή να περιμένετε κάποια δοκιμασία.
Και όταν έρχεται, να την υποδέχεστε
σαν ευπρόσδεκτο επισκέπτη.
-Όταν συμβαίνει κάτι αντίθετο στο θέλημα σας, κάτι που
σας προκαλεί πίκρα και ταραχή, να συγκεντρώνετε γρήγορα
την προσοχή σας στην καρδιά και ν’ αγωνίζεστε μ’ όλη σας
τη δύναμη, με βία και προσευχή, ώστε να μη γεννηθεί
οποιοδήποτε δυσάρεστο και εμπαθές αίσθημα μέσα σας.
Αν δεν επιτρέψετε τη γέννηση τέτοιου αισθήματος,
τότε όλα τελειώνουν καλά, γιατί κάθε κακή αντίδραση ή ενέργεια,
με λόγια ή με έργα, είναι συνέπεια και
επακόλουθο αυτού του αισθήματος.
Αν πάλι, γεννηθεί στην καρδιά σας ένα ασθενικό εμπαθές αίσθημα,
τότε τουλάχιστον ας αποφασίσετε σταθερά
να μην πείτε και να μην κάνετε τίποτα,
ώσπου να φύγει αυτό το αίσθημα.
Αν τέλος, είναι αδύνατο να μη μιλήσετε ή
να μην ενεργήσετε με κάποιον τρόπο, τότε υπακούστε
όχι στα αισθήματα σας, αλλά στον θείο νόμο.
Φερθείτε με πραότητα, ηρεμία και φόβο Θεού.
-Μην περιμένετε και μην επιδιώκετε
να σταματήσουν οι δοκιμασίες.
Απεναντίας, προετοιμάστε τον εαυτό σας
να τις σηκώνει ως το θάνατο.
Μην το ξεχνάτε αυτό! Είναι πολύ σημαντικό.
Αν δεν τοποθετηθείτε έτσι απέναντι στις δοκιμασίες,
η υπομονή δεν θα στερεωθεί στην καρδιά σας.
-Εκείνους που σας χτυπούν, να τους «εκδικείστε»
με την αγάπη σας και την αμνησικακία σας.
Με τα λόγια σας, με τη συμπεριφορά σας, ακόμα και
με το βλέμμα σας να τους δείχνετε ότι, παρ’ όλα
όσα σας κάνουν, εξακολουθείτε να τους αγαπάτε.
Και βέβαια, ποτέ μην τους θυμίσετε πόσο σας αδίκησαν.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
Τα χτυπήματα πέφτουν επάνω σας
αδυσώπητα απ’ όλες τις μεριές.
Αλλά μην απελπίζεστε.
Δοκιμασίες είναι, που σας βρίσκουν με παραχώρηση
του φιλάνθρωπου Θεού, για να καθαριστείτε
από τα πάθη και τις αδυναμίες σας.
Παραδώστε λοιπόν, τον εαυτό σας στα χέρια Του
με εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά και ευγνωμοσύνη.
Μη θυμώνετε, μη δυσφορείτε.
Μην τα βάζετε με κανέναν άνθρωπο.
Αφήστε τους ελεύθερους να επιτελούν επάνω σας και
μέσα σας το εργο της πρόνοιας του Κυρίου που,
αποβλέποντας στη σωτηρία σας,
πασχίζει να βγάλει από την καρδιά σας κάθε ακαθαρσία.
Όπως η πλύστρα τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει τα ρούχα
μέσα στη σκάφη, για να τα λευκάνει, έτσι και ο Θεός
τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει εσάς, για να λευκάνει
την ψυχή σας και να την ετοιμάσει για την ουράνια βασιλεία Του,
όπου κανένας ακάθαρτος δεν θα μπει.
Αύτη είναι η αλήθεια.
Προσευχηθείτε να σας φωτίσει το νου ο Κύριος,
για να την αντιληφθείτε.
Τότε με χαρά θα δέχεστε καθετί το δυσάρεστο σαν φάρμακο
που σας δίνει ο επουράνιος Γιατρός.
Τότε θα θεωρείτε όσους σας βλάπτουν
ως ευεργετικά όργανα Εκείνου.
Και πίσω τους θα βλέπετε πάντα το χέρι
του μεγάλου Ευεργέτη σας.
Για όλα να λέτε: «Δόξα σοι, Κύριε!».
Να το λέτε, αλλά και να το αισθάνεστε.
Σας συμβουλεύω να εφαρμόσετε τους παρακάτω κανόνες:
-Κάθε στιγμή να περιμένετε κάποια δοκιμασία.
Και όταν έρχεται, να την υποδέχεστε
σαν ευπρόσδεκτο επισκέπτη.
-Όταν συμβαίνει κάτι αντίθετο στο θέλημα σας, κάτι που
σας προκαλεί πίκρα και ταραχή, να συγκεντρώνετε γρήγορα
την προσοχή σας στην καρδιά και ν’ αγωνίζεστε μ’ όλη σας
τη δύναμη, με βία και προσευχή, ώστε να μη γεννηθεί
οποιοδήποτε δυσάρεστο και εμπαθές αίσθημα μέσα σας.
Αν δεν επιτρέψετε τη γέννηση τέτοιου αισθήματος,
τότε όλα τελειώνουν καλά, γιατί κάθε κακή αντίδραση ή ενέργεια,
με λόγια ή με έργα, είναι συνέπεια και
επακόλουθο αυτού του αισθήματος.
Αν πάλι, γεννηθεί στην καρδιά σας ένα ασθενικό εμπαθές αίσθημα,
τότε τουλάχιστον ας αποφασίσετε σταθερά
να μην πείτε και να μην κάνετε τίποτα,
ώσπου να φύγει αυτό το αίσθημα.
Αν τέλος, είναι αδύνατο να μη μιλήσετε ή
να μην ενεργήσετε με κάποιον τρόπο, τότε υπακούστε
όχι στα αισθήματα σας, αλλά στον θείο νόμο.
Φερθείτε με πραότητα, ηρεμία και φόβο Θεού.
-Μην περιμένετε και μην επιδιώκετε
να σταματήσουν οι δοκιμασίες.
Απεναντίας, προετοιμάστε τον εαυτό σας
να τις σηκώνει ως το θάνατο.
Μην το ξεχνάτε αυτό! Είναι πολύ σημαντικό.
Αν δεν τοποθετηθείτε έτσι απέναντι στις δοκιμασίες,
η υπομονή δεν θα στερεωθεί στην καρδιά σας.
-Εκείνους που σας χτυπούν, να τους «εκδικείστε»
με την αγάπη σας και την αμνησικακία σας.
Με τα λόγια σας, με τη συμπεριφορά σας, ακόμα και
με το βλέμμα σας να τους δείχνετε ότι, παρ’ όλα
όσα σας κάνουν, εξακολουθείτε να τους αγαπάτε.
Και βέβαια, ποτέ μην τους θυμίσετε πόσο σας αδίκησαν.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
Ἡ Πατριαρχική Σχολή τῆς Σιῶν (Ἑλληνορθόδοξο Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων) Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΎΜΩΝ. ΠΑΤΉΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΜΌΝΗ ΠΟΙΜΈΝΩΝ
Η Αγιοταφιτική Αδελφότητα από τους πρώτους αιώνες τού Χριστιανισμού έχει τη μεγάλη ευλογία και τιμή, μέσω μυρίων αντιξοοτήτων, να δίδει την Ορθόδοξη μαρτυρία τής χριστιανικής Πίστεως στους Αγίους Τόπους, η οποία συνδέεται άμεσα με το κοσμοσωτήριο γεγονός τής παρουσίας τού Κυρίου μας. Ανέκαθεν στην πολύπαθη αυτή περιοχή διεξαγόταν αγώνας διατηρήσεως και ενισχύσεως του σταθερού θεμελίου τής Πίστεώς μας με συνεχή επαγρύπνηση, θάρρος και μαχητικότητα. Στον αγώνα αυτόν, πρωταρχικό ρόλο έπαιξαν τα εκπαιδευτικά ιδρύματα του Πατριαρχείου μας.
Η Αγιοταφιτική Αδελφότητα ανέκαθεν συντηρεί Σχολές διαφόρων βαθμίδων για τη μόρφωση Κληρικών, ικανών να ανταποκριθούν στην υψηλή πνευματική αποστολή της. Από τα μέσα τού 19ου αιώνα έως τις αρχές τού 20ού η Εκκλησία των Ιεροσολύμων διέθετε την περίφημη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού, η οποία ανέδειξε πληθώρα διακεκριμένων θεολόγων, μεταξύ αυτών και καθηγητές τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Αξιομνημόνευτο αποτελεί το γεγονός τής μαθητείας τού Μακαριωτάτου Πατριάρχου κ.κ. Θεοφίλου τού Γ' στην Πατριαρχική Σχολή τού Ιερού Κοινού τού Παναγίου Τάφου. Εισήχθη τον Ιούλιο του 1964 και αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1970.
Η Αδελφότητα σήμερα διαθέτει την Πατριαρχική Σχολή, η οποία είναι Γυμνάσιο και Λύκειο καθ' όλα ισότιμη προς τα δημόσια σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης της Ελληνικής Επικράτειας, αναγνωρισμένη από το Κράτος από το έτος 1911. Η Πατριαρχική Σχολή ακολουθεί το πλήρες πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας, εμπλουτισμένο με ειδικά μαθήματα, τα οποία καλύπτουν τον ειδικό ρόλο της. Το διδακτικό προσωπικό αποτελούν καθηγητές αποσπασμένοι από την Ελλάδα και πτυχιούχοι Κληρικοί τού Πατριαρχείου. Η Σχολή, η οποία διαθέτει και Οικοτροφείο, στεγάζεται σε κτίριο του Πατριαρχείου στο λόφο τής Αγίας Σιών, λίγα μέτρα από το «Υπερώον», όπου πραγματοποιήθηκε ο Μυστικός Δείπνος και η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος κατά την ημέρα τής Πεντηκοστής.
Ο Θείος τής Δαμασκού φωστήρ, άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός γράφει για τη Σιών: «Επί οίκον Δαβίδ φόβος μέγας. Εκεί γαρ θρόνων εκτεθέντων κριθήσονται άπασαι αι φυλαί τής γης και γλώσσαι». Η Αγία Σιών είναι το μεταίχμιο του Νόμου και της Χάριτος. Ο τόπος, όπου συνενώθη και συνεμίγη ο ουρανός με τη γη, οι άγγελοι με τους ανθρώπους, το Πανάγιο Πνεύμα με τους Αποστόλους. Επ' αυτού τού θεοδοξάστου Όρους κατήλθε το Πνεύμα το Άγιον (1).
Το Πατριαρχείο έχει όλη τη φροντίδα των μαθητών και αναλαμβάνει όλες τις δαπάνες τους για τη φοίτησή τους, τη διαβίωσή τους, και, γενικότερα, οποιαδήποτε ανάγκη τους κατά τη διαμονή τους στη Σχολή.
Οι μαθητές, εκτός των ωρών διδασκαλίας, οι οποίες διεξάγονται τις πρωινές ώρες, έχουν προγραμματισμένη απογευματινή μελέτη και συμμετέχουν στις μεγαλοπρεπείς τελετές τής Εκκλησίας των Ιεροσολύμων. Η Σχολή αποτελεί το φυτώριο της Αδελφότητος, από το οποίο θα προέλθουν οι αυριανοί Αγιοταφίτες Πατέρες. Στόχος της είναι η προετοιμασία νέων, ικανών να ανταποκριθούν στην υψηλή αποστολή τής εθνικής και πνευματικής κληρονομιάς τής Αγιοταφιτικής Αδελφότητας.
Αποτελεί ηθικό χρέος όλων μας η με κάθε μέσο στήριξη του θεάρεστου έργου τού Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, το οποίο έχει βαθειά συναίσθηση ότι η Παιδεία, και μάλιστα η Εκκλησιαστική, συντελεί στην ηθικοπνευματική καλλιέργεια του ανθρώπου, καθιστώντας αυτόν ελεύθερο και ικανό να αντισταθεί στις σύγχρονες προκλήσεις. Ομοίως, έχει συναίσθηση ότι αυτή καλλιεργεί τον ανθρωπισμό, την αγάπη, την ειλικρίνεια, τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, επιτυγχάνοντας το μετασχηματισμό των συνειδήσεων και οδηγώντας τον άνθρωπο στον ορθό δρόμο τού Θεού. Για το Πατριαρχείο, η Παιδεία αποτελεί αιώνιο αγαθό, ανώτερο από τον πλούτο, τη δόξα, την ομορφιά, την ευγενική καταγωγή και τη σωματική ρώμη. Παραμένει και συνοδεύει τον άνθρωπο σε ολόκληρη την πνευματική και ηθική ζωή του, παρακινώντας τον σε έργα άφθαρτα και αθάνατα.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, ως πνευματική κοινότητα, από τα πρώτα της βήματα ανέλαβε την αγωγή των νέων και έπαιξε βασικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους. Οι Τρεις Ιεράρχες, ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, υπήρξαν οι σημαντικότεροι Χριστιανοί παιδαγωγοί, που κληροδότησαν σε εμάς σπουδαία πνευματικά αγαθά• αγαθά, τα οποία ενέτειναν τον αγώνα μας, τα οποία έδωσαν όραμα και προοπτική και μας προφύλαξαν από ποικίλες παραχαράξεις, παρέχοντάς μας αιώνια πρότυπα και υψηλούς στόχους. Ας γίνουμε, λοιπόν, μιμητές τού έργου τους και της δικαιωμένης θεάρεστης βιοτής τους.
Αγαπητοί μας γονείς, η φροντίδα υμών των γονέων επικεντρώνεται στον μόχθο για τη συντήρηση και τη μόρφωσή των παιδιών σας. Όνειρό σας είναι να τα δείτε επιτυχημένα, ευτυχισμένα και καλά τακτοποιημένα. Στο δύσκολο αυτό έργο, η Εκκλησία διδάσκει αλήθειες σωτήριες. Αλήθειες ζωής, βασισμένες πάνω στη Θεία Αποκάλυψη, οι οποίες χαράσσουν κατευθύνσεις, λύνουν προβλήματα, φωτίζουν τον νου, σμιλεύουν χαρακτήρες, εξασφαλίζουν επιτυχία, εξανθρωπίζουν τον άνθρωπο.
Γνωρίζοντας τον Χριστό, τα παιδιά μας γίνονται ολοκληρωμένοι άνθρωποι. Δώστε Χριστό στα παιδιά σας. Ωραία παρομοίωση την οποία φέρει ο Κύριος στο Ευαγγέλιο: «όσοι αγάπησαν τον Κύριο, μοιάζουν με εκείνον τον άνθρωπο ο οποίος έκτισε το σπίτι του πάνω στην πέτρα και το οποίο δεν μπόρεσαν να κρημνίσουν ούτε οι άνεμοι, ούτε οι βροχές, ούτε οι ποταμοί». Θα κατορθώσουμε να φτιάξουμε τον κόσμο που ονειρευόμαστε, αν μέσα μας έχουμε πάντα τον Χριστό. Τότε, όσο και αν περνούν τα χρόνια, στην ψυχή θα είμαστε πάντα νέοι.
Πιστεύουμε ακράδαντα στη δύναμη του Θεού και στην παρουσία Του μέσα στη ζωή μας. Ο δρόμος τού ηθικού χρέους γιγαντώνει τη νεανική θέληση και δημιουργεί αγωνιζόμενους ανθρώπους. Θα το έχετε αντιληφθεί, ότι χωρίς Χριστό τίποτα δεν μένει όρθιο. Αν θέλετε να σωθούν τα παιδιά σας και να μην σας πικράνουν αύριο, μη διστάσετε να τα στρέψετε προς την Εκκλησία. Πετάξτε τις προκαταλήψεις. Όπου υπάρχουν συγκροτημένες οικογένειες, με αρχές και βιώματα χριστιανικά, εκεί οι κίνδυνοι μειώνονται και τα παιδιά κινδυνεύουν λιγότερο. Η οικογένεια πρέπει να προσφέρει αγάπη και θαλπωρή. Η ιστορία τής Σχολής είναι η ζωντανή συνέχεια της Παράδοσής της. Η Εκκλησία υπηρέτησε και υπηρετεί τον τόπο και τον άνθρωπο.
Και εσείς αγαπητά μας παιδιά, συνειδητοποιήστε ότι κρατάτε στα χέρια σας το μέλλον και την ευτυχία σας. Έχετε το προνόμιο της επιλογής. Αστοχίες πληρώνονται ακριβά. Θλίψη είναι το τίμημα της αποτυχίας. Η αγάπη μας μάς ωθεί προς εσάς. Σας πλησιάζουμε, για να σας δώσουμε ένα μήνυμα μέσα από την καρδιά μας: «Χωρίς θυσία και χωρίς κατακαιομένη καρδιά τίποτα δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί» (Αποτελούν αυτούσια λόγια της Αγίας Φιλοθέης).
της Αικατερίνης Διαμαντοπούλου
Θεολόγου ΜΑ, Φιλολόγου - PhD Φιλοσοφίας
Υπεύθυνης Υλικού των Ιστοχώρων του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων
1. Γ. Βραχυπέδη, Συνοπτική πραγματεία περί τής Αγίας Σιών, 1911
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Γ. Βραχυπέδη, Συνοπτική πραγματεία περί τής Αγίας Σιών, 1911.
Ιστοχώρος Πατριαρχείου Ιεροσολύμων www.jerusalem-patriarchate.info
Ιστοχώρος Μ.Κ.Ο. «Ρωμηοσύνη» www.romiosini.org.gr
Ukrainians pray for peace on the Feast Day of Holy Prince Vladimir (July 15/28).
Ukrainians pray for peace on the Feast Day of Holy Prince Vladimir (July 15/28).
"We experience great grace, we thank the Lord for His mercy, we pray for peace in Ukraine, for the cessation of the confrontation in eastern Ukraine, and for the admonition of all those making war, and that, by the prayers of the Great Prince and all the saints of our land, our much-suffering Ukraine would finally find peace, welfare, and prosperity.”
Gennady Eremin, parishioner of St. Nicholas Church on the Darnitsa (Kiev) http://orthochristian.com/105435.html
ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΜΕ ΤΟΝ ΆΓΙΟ ΣΠΥΡΊΔΩΝΑ.
Κάποτε, ο άγιος Σπυρίδων πούλησε εκατό κατσίκια σε έναν ζωέμπορο σε μια τιμή που συμφώνησαν και ο άγιος είπε στον αγοραστή να του δώσει τα χρήματα.
Εκείνος, γνωρίζοντας ότι ο Σπυρίδων ποτέ δεν μετρούσε χρήματα, του έδωσε ικανό ποσόν για ενενήντα εννέα κατσίκια και έκρυψε τα χρήματα για το ένα, το εκατοστό.
Ο άγιος μέτρησε εκατό κατσίκια και του τα έδωσε.
Όταν όμως ο έμπορος και οι υπηρέτες του οδήγησαν έξω το κοπάδι, ένα απ’ τα ζώα, βελάζοντας γύρισε πίσω.
Αυτός το έδιωχνε αλλά εκείνο επέστρεφε. Όσο το έδιωχνε ξανά και ξανά, εκείνο γύριζε πάλι, μη θέλοντας να πάει μαζί με τα άλλα κατσίκια.
Ο άγιος τότε πλησίασε τον έμπορο και ψιθύρισε στο αυτί του: «Κοίταξε, παιδί μου, το ζωντανό δεν το κάνει τυχαία αυτό.
Μήπως τυχόν παρακράτησες την άξια του;».
Ο έμπορος ντράπηκε και ομολόγησε την αμαρτία του.
Μόλις πλήρωσε την ανάλογη τιμή που παρακράτησε, το κατσικάκι έφυγε αμέσως και πήγε μαζί με τα άλλα ζώα του κοπαδιού.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




















