Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2021
Ξεκινώντας από την Πρωτοχρονιά,.........
Ξεκινώντας από την Πρωτοχρονιά, το μεγαλύτερο μέλημά μας πρέπει να είναι άλλο. Το σπουδαιότερο είναι να ανανεώνουμε τη ζωή μας, να θυμόμαστε, με κάθε νέο χρόνο, να αφήνουμε μια αμαρτία που μας εξουσιάζει καί νά βάλουμε στην θέση της μια αρετή.
«Πατέρα Κλεόπα Ηλία».
Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «ἐν πλῷ» το βιβλίο της Πέλης Γαλίτη – Κυρβασίλη Τραύμα και θαύμα: Ιστορίες Ψυχικής Ανθεκτικότητας και Συγχώρησης.
Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «ἐν πλῷ» το βιβλίο της Πέλης Γαλίτη – Κυρβασίλη Τραύμα και θαύμα: Ιστορίες Ψυχικής Ανθεκτικότητας και Συγχώρησης.
Το βιβλίο δεν είναι μόνο Ψυχολογικό ούτε μόνο Ψυχιατρικό, αν και η συγγραφέας αποδεικνύει πως γνωρίζει καλά και σε βάθος τα σύγχρονα πορίσματα της επιστήμης της Ψυχολογίας και τις μεθόδους/πρακτικές της Ψυχοθεραπείας.
Το βιβλίο δεν είναι μόνο Θεολογικό, αν και το άρωμα της Ορθόδοξης Θεολογίας διατρέχει όλες τις σελίδες του, από την αρχή ως το τέλος.
Ούτε είναι μόνο Παιδαγωγικό, αν και η συγγραφέας κατέχει πλήθος περγαμηνών και εμπειρίας στο χώρο αυτό.
Είναι μια θαυμάσια αλληλοσυμπλήρωση Ψυχολογίας-Ψυχιατρικής-
Ένα άλλο επίτευγμα της συγγραφέως είναι να μεταφέρει το απόσταγμα της συνεργασίας των τεσσάρων επιστημών σε εμάς τους αναγνώστες με τρόπο απόλυτα κατανοητό, εύληπτο, χωρίς ούτε να κουράσει με δυσνόητους όρους και περιττές λεπτομέρειες αλλά ούτε και να υπεραπλουστεύσει έννοιες εις βάρος της επιστημονικής εγκυρότητας.
Παράλληλα όλο το βιβλίο διανθίζεται με μικρές διηγήσεις είτε από τη σύγχρονη ιστορία (για κάποιους από μας είναι άγνωστα τα εντυπωσιακά περιστατικά που αναφέρει από το Ολοκαύτωμα, όπως του Simon Wiesenthal) είτε από αληθινά περιστατικά ενηλίκων (προσωπικά με συγκλόνισε η ιστορία του Jeff) και παιδιών που συμμετείχαν βιωματικά στο πρόγραμμα «Αγωγή στη συγχώρηση» που γίνεται εδώ και 10 χρόνια σε ελληνικά σχολεία όλων των βαθμίδων (του απρόβλεπτου Μάρκου, του δύσκολου Άγγελου, της ευαίσθητης Άννας, του παραβατικού Φώτη, του τετράχρονου Αλεξάντερ, της ειλικρινούς καθηγήτριας και πολλών άλλων).
Ποιους αφορά το βιβλίο;
Όλους όσοι από μας βιώσαμε στην παιδική μας ηλικία ή σε κάποια στιγμή της ζωής μας κάτι εξαιρετικά δυσάρεστο, που το κουβαλάμε δίχως να μπορούμε να απαγκιστρωθούμε από αυτό και δηλητηριάζει ολόκληρη τη ζωή μας, ταλαιπωρώντας μας ενίοτε με ψυχοσωματικά και αυτοάνοσα νοσήματα, άγχος, νευρώσεις και άλλα πολλά και δυσάρεστα.
Όσους από εμάς βιώσαμε:
- λεκτική, σωματική, σεξουαλική και κάθε είδους συναισθηματική κακοποίηση
- παραμέληση ή και ενδοοικογενειακή βία
- εθισμό σε κάθε είδους «αθώα» εξάρτηση
- απώλεια γονέα σε ευαίσθητη ηλικία
Όσους από μας:
- νιώθουμε έντονα ότι μας αδικούν
- έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση, αλλά και
- έχουμε επιδείξει εκπληκτική τόλμη και παράτολμο θάρρος σε τραγωδίες (!)
Όσους από μας, επικαλούμενοι -αλίμονο!- τη Χριστιανική μας ιδιότητα, βιώνουμε μια ψευδεπίγραφη, αλλά τόσο δυσδιάκριτη κατάσταση «συγχώρησης»:
- θεωρούμε ότι είναι χριστιανικό καθήκον να συγχωρούμε
- βιώνοντας συμφιλίωση, αλλά όχι συγχώρηση
- με υπεροπτική συγκατάβαση και υποτίμηση προς τον «κακόμοιρο τον αμαρτωλό»
- με ενοχές και αυτολύπηση
Τι ΔΕΝ είναι το βιβλίο
- Δεν είναι ένα από τα δεκάδες (ή εκατοντάδες;) βιβλία αυτοβελτίωσης που κατακλύζουν τα τελευταία χρόνια την αγορά, με θεραπευτικά μοντέλα δυτικού τύπου, υιοθετώντας έντεχνα πρακτικές από ανατολικές θρησκείες.
- Δεν είναι βιβλίο με συνταγές επιτυχίας, γεμάτο ευφυολογήματα και λεκτικά πυροτεχνήματα, ενίοτε με χριστιανικό επίχρισμα, που αρχικά μας εντυπωσιάζουν, αλλά είναι φτωχά, επιφανειακά και δεν λύνουν ουσιαστικά και μόνιμα το πρόβλημά μας.
Αντίθετα, όταν διαβάζεις το Τραύμα και Θαύμα, νιώθεις αρκετές φορές ότι τα λόγια από τις σελίδες διαπερνούν όλη σου την ύπαρξη, κάνουν μία μαγνητική τομογραφία στην ψυχή σου και φανερώνουν βαθιά κρυμμένα μυστικά που δεν θα ’θελες να τα ομολογήσεις ούτε στον εαυτό σου ή που δεν ήξερες ότι υπάρχουν!
Αυτή, η χωρίς αναισθητικό επέμβαση σε μια υποδόρια πληγή που πυορραγεί είναι η απαρχή -και ταυτόχρονα πρόταση του βιβλίου- για μια πορεία δύσκολη, αλλά χωρίς πόνο, εφικτή και λυτρωτική. Τι παράξενο και λυτρωτικό να γιατρεύεις τον πόνο χωρίς πόνο!
Και τότε είναι που αρχίζεις να βιώνεις το θαύμα! Τότε που κάθε πόνος μας γίνεται εφαλτήρια δύναμη για μεταμόρφωση. Τότε που οι πράξεις μας δεν βασίζονται σε θεωρητικά ιδεολογήματα, αλλά σε προσωπικά βιώματα.
Έγραψα στην αρχή πως δεν πρόκειται για θεολογικό βιβλίο μόνο. Κι όμως, στην πραγματικότητα είναι ένα βαθύτατα θεολογικό βιβλίο. Αυτό γίνεται ολοένα και εμφανέστερο, όσο προχωρά η ανάγνωση και όσο κλιμακώνεται το ενδιαφέρον και η εσωτερική ανάγκη για αλλαγή.
Όσο απομένουν όλο και λιγότερες σελίδες για ανάγνωση, τόσο και εδραιώνεται η πεποίθηση πως η συγχώρηση είναι σχεδόν ακατανόητη δίχως το χριστιανικό θεολογικό φορτίο που κουβαλά από το παρελθόν. Όχι ωστόσο, οποιοδήποτε θεολογικό φορτίο. Σε αντίθεση με τη Δυτική θεώρηση η ορθόδοξη πίστη δεν προσεγγίζει τη συγχώρηση σαν μία ψυχολογική ηθική ανάγκη, αλλά ως μία οντολογική ανάγκη ένωσης με το Θεό και τους ανθρώπους και αυτό είναι που πρέπει να θέσουμε ως θεωρητικό στόχο στην ανηφορική πορεία της αντιμετώπισης του προσωπικού μας τραύματος.
Νίκη Κατσιάπη
MEd – Δρ. Παιδαγωγικής
Διευθύντρια Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Πύργου
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗΣ
Ένας πολύ
σπουδαίος επιστήμονας, ένας γιατρός, αρρώστησε σοβαρά. Οι προσκεκλημένοι
γιατροί, οι φίλοι του, βρήκαν τον ασθενή σε αυτή την κατάσταση, ότι υπήρχε
ελάχιστη ελπίδα για ανάκαμψη.
Ο καθηγητής
ζούσε μόνο με την αδελφή του, μια ηλικιωμένη γυναίκα. Δεν ήταν ακριβώς
απίστευτο, αλλά δεν ενδιαφέροταν πολύ για θρησκευτικά ζητήματα, δεν πήγαινε
στην εκκλησία, αν και έζησε όχι μακριά από μια μικρή εκκλησία.
Μετά από μια
τέτοια ιατρική πρόταση, η αδελφή του ήταν πολύ λυπημένη, και δεν ήξερε πώς να
βοηθήσει τον αδελφό του. Και τότε θυμήθηκα ότι δίπλα σε αυτή ήταν μια εκκλησία
όπου μπορούσε να πάει και να καταθέσει μια προσκομιδη για τον σοβαρά άρρωστο
αδερφό.
Νωρίς το πρωί,
χωρίς να πει μια λέξη στον αδελφό της ,πήγε στην εκκλησία είπε στον ιερέα για
τη θλίψη της και ζήτησε να πάρει ένα σώμα από τον Αμνο και να προσευχηθεί για
την υγεία του αδελφού. Και την ίδια στιγμή, ο αδελφός της είχε ένα όραμα: σαν
να φαίνεται ότι το τείχος του δωματίου του εξαφανίστηκε και άνοιξε το εσωτερικό
του ναού, το θυσιαστήριο. Είδε την αδελφή του να μιλάει για κάτι με τον ιερέα.
Ο ιερέας πήγε στο Αγία Τράπεζα , έβγαλε ένα σωμα και αυτό το σώμα του Αμνου
έπεσε στο δίσκο με ένα ήχο . Και την ίδια στιγμή ο ασθενής αισθάνθηκε ότι
κάποια δύναμη είχε εισέλθει στο σώμα του. Σηκώθηκε από το κρεβάτι, που δεν
μπορούσε να το κάνει για πολύ καιρό.
Μόλις η αδερφή του επέστρεψε της λέει
"Πού ήσουν;" αναφώνησε ο πρώην ασθενής. «Είδα τα πάντα, είδα
πώς μίλησες στον ιερέα στην εκκλησία, πώς έβγαλε ένα σώμα για μένα».
Και τότε και οι
δύο με δάκρυα ευχαρίστησαν τον Κύριο για τη θαυματουργή θεραπεία.
Ο καθηγητής
έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά από αυτό, χωρίς να ξεχνά ποτέ το έλεος
του Θεού, ο οποίος ήταν γι 'αυτόν, αμαρτωλός.
Εν όψει της Νέας Χρονιάς και με όσα δύσκολα περάσαμε όλοι μας,μοιράζομαι προσωπικό μου βίωμα...ως αντίδωρο ελπίδας και αγάπης...!!!
Εν όψει της Νέας Χρονιάς
και με όσα δύσκολα
περάσαμε όλοι μας,
μοιράζομαι προσωπικό μου βίωμα...
ως αντίδωρο ελπίδας και αγάπης...!!!
<<Η Κρήτη είναι ένας αγαπημένος...
συνάμα ευλογημένος προορισμός...!!!
Ήταν πριν 2 χρόνια...
όταν
κάποιοι φίλοι,
μας προέτρεψαν να πάμε
στην Πόμπια
να επισκεφτούμε και
να πάρουμε την ευλογία της Γερόντισσας Γαλακτίας...!!!
Τελικά εξελίχθηκε σε πόθο...!!!
Βρεθήκαμε με άλλους 4-5
εκεί στο δωματιάκι της...
Η κυρία που την πρόσεχε...
της έδωσε το σταυρουδάκι της,
και η Γερόντισσα τότε ζήτησε να φορέσει και το σχήμα μας...!!!
Μου ζήτησε να σκύψω,
να ακουμπήσω το κεφάλι μου
στην αγκαλιά της,
φυσικά δίχως να ξέρει το κυρίως πρόβλημά μου,
(αρκετά σοβαρά εγκεφαλικά επεισόδια)
και τότε συνέβει
κάτι το θαυμαστό...!!!
Άρχισε να με σταυρώνει το κεφάλι
και με τα χεράκια της
να μου "ξεψειρίζει" τα μαλλιά
σαν να μου έβγαζε βρωμιές
προς τα έξω.
Αφιέρωσε περί τα 15 λεπτά συνεχώς
Εκείνη με υπομονή και
αγάπη περισσή
κι εγώ με πίστη και ανακούφιση...!!!
Ένιωσα ένα απίστευτο βάρος
να φεύγει από πάνω μου...
Με καθησύχασε...
Με σταύρωσε...!!!
Να βάζω αγιασμό μου είπε...
είναι μεγάλη βοήθεια
και ευλογία!!!
Είχε διορατικό χάρισμα
αφού μας είπε και για
άλλα θαυμαστά
που ήδη
μας συνέβησαν...!!!
Είχε μονίμως,
χαμογελαστό πρόσωπο
και υπέροχο χιούμορ...!!!
Μας αγκάλιασε, μας φίλησε,
μας ευλόγησε...!!!
Γερόντισσά μου,
Σ'ευχαριστώ που με βοήθησες τόσο
ν' αλλάξω ριζικά τη ζωή μου...!!!
Ας είναι ευλογημένο
το Νέο Έτος για όλους μας...!!!
Βιργινία Μαυρίδου
Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2021
Η ΖΩΗ.....
"Η ζωή είναι ένα ταξίδι όπου συναντάμε πολλούς ανθρώπους, μέρη, γεγονότα. Με ανοιχτές αγκάλες ή ένα παγοδρόμιο, η ζωή συνεχίζεται. Οι άνθρωποι πρέπει να τους ακούμε και να τους αγαπάμε. Με τη λαχτάρα τους, με την ιστορία τους. Επιλογές, "Ζωή Δεν μένει ποτέ ακίνητος. Είναι μια συνεχής κίνηση, μια ανάπτυξη κάτω από τα ευλογημένα μάτια του Θεού. Οποιοδήποτε θαύμα μπορεί να συμβεί σε εσάς, έχετε ελπίδα!»
Πατηρ Χρυσόστομος Φιλιπέσκου
" Η ΑΓΑΠΗ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ..."
" Η ΑΓΑΠΗ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ..."
Πρίν λίγο καιρό ενα ζευγάρι απο την Γαλλία επισκέφθηκε ενα Ιστορικό Μοναστήρι της πατρίδας μας . Όταν ο μοναχός πήγε να τους ανοίξει το καθολικό για να προσκυνήσουν , αυτοί είπαν ευγενικά πως είναι άθεοι και θεωρούν Ιεροσυλία το να πάνε στο ναό.
Τότε ο μοναχός τους προσκάλεσε στο Αρχονταρίκι για κέρασμα , αυτοί δέχθηκαν με χαρά και τους φάνηκε πρωτόγνωρη κίνηση μετα την απάντηση που του έδωσαν.
Αφού απόλαυσαν την φιλοξενία, μιλούσαν για ώρες και έφυγαν ενθουσιασμένοι , ενώ στην πόρτα του ανέφεραν πως θα ήθελαν να γνωρίσουν την Ορθόδοξη πίστη , να κατηχηθούν και είπαν πως :
" Αν είναι έτσι οι Ορθόδοξοι, θέλουμε κι εμείς να γίνουμε έτσι .."
Τα μοναστήρια μας πρέπει να ειναι τόποι φιλοξενίας και αγάπης για όλους ανεξαιρέτως, δεν γίνεται να υπηρετούμε τον Θεό της Αγάπης και να μην έχουμε Αγάπη .
Γιατί η Αγάπη έχει την δύναμη να τα αλλάζει όλα !
Η προφητική ρήση του βιβλίου του Δανιήλ..
"...Η προφητική ρήση του βιβλίου του Δανιήλ «εθεώρεις έως ου ετμήθη λίθος εξ όρους άνευ χειρών» αναφέρεται στην Υπεραγία Θεοτόκο. Το βουνό, από το οποίο είδε ο Ναβουχοδονόσωρ να κόβεται το λιθάρι χωρίς χέρι ανθρώπου, προτυπώνει την Παναγία, η οποία ως όρος αλάξευτο έδωσε την καθαρή σάρκα της για να γεννηθεί ο Θεάνθρωπος. Αναφερόμενος στο περιστατικό αυτό ο Γερμανός Κων/λεως γράφει: «Χαίροις, το εκ Θεού πιότατον και κατάσκιον όρος, εν ώ λογικός αμνός εκτραφείς τας ημών αμαρτίας και τας νόσους εβάστασεν, εξού ο αχειρότμητος λίθος κυλισθείς, βωμούς ειδωλικούς συνέθλασεν και εις κεφαλήν γωνίας εν οφθαλμοίς ημών θαυμαστούμενος γέγονε». Η Θεοτόκος γέννησε το Σωτήρα του κόσμου, χωρίς να υποστεί οποιαδήποτε ρήξη. Τόσον η σύλληψη όσον και η κύηση υπήρξεν άφθορη."
Μιχ. Τρίτου
Η Πόρτα – π. Βασίλειος Γοντικάκης
– Είπατε, γέροντα, ότι αν είμαστε κουφοί και δεν ακούμε, να παρακαλέσουμε το Θεό να σπάσει την πόρτα και να μπει μέσα. Κι αν παρακαλούμε το Θεό να σπάσει την πόρτα και δεν την σπάει τι γίνεται; – Θα τη σπάσει. Παρακαλέστε και να είστε σίγουροι ότι θα μπει. π. Βασίλειος Γοντικάκης
Πρωτοπρεσβυτέρου Ἀλεξάνδρου Σμέμαν. Γιατί γιορτάζουμε;
Ἡ γιορτὴ ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστο μέρος τοῦ ρυθμοῦ
τῆς ἐργασίας καὶ τῆς ἀνάπαυσης τοῦ ἀνθρώπου.
Γιὰ νὰ ζήσει κάποιος, πρέπει νὰ δουλέψει.
Ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ δουλεύει δίχως νὰ ἀναπαύεται.
Σὲ κάθε τόπο καὶ πολιτισμὸ αὐτὸ παράγει
τὸν ρυθμὸ τῆς ἐργασίας καὶ τῆς ἀνάπαυσης.
Ἐπιπλέον ὅμως, ἡ ἀνάπαυση, ἡ εὐκαιρία
δηλ. νὰ μὴν ἐργάζεται κάποιος,
βιώνεται ἀνέκαθεν ὡς χαρά.
Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη καὶ προφανέστερη
πηγὴ τοῦ ἑορτασμοῦ.
Ὅταν ὅμως ἀναπτύχθηκε ἡ ἑορτὴ καθαυτή,
ὑπῆρξε καὶ μιὰ ἄλλη σπουδαιότερη ρίζα:
ἡ ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νόημα.
Μὲ τὴ γιορτὴ ὁ ἄνθρωπος νοηματοδοτεῖ
τὴν ἴδια τὴ δουλειά του,
καὶ συνεπῶς ὁλόκληρη τὴ ζωή του.
Ἀκριβῶς ἐδῶ, στὴν ἀπόλυτα ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη
τοῦ ἀνθρώπου, ὄχι μόνο γιὰ ξεκούραση,
ἀλλὰ γιὰ χαρὰ καὶ γιὰ νόημα, εἶναι ποὺ βρίσκουμε
τὴν ἀληθινὴ πηγὴ τοῦ ἑορτασμοῦ καὶ τῆς ἀνθεκτικότητας
ποὺ διαθέτει ἡ ἑορτὴ μέσα στὴν ἀνθρώπινη κοινωνία.
Πρωτοπρεσβυτέρου Ἀλεξάνδρου Σμέμαν
Γιατί γιορτάζουμε;
Τεῦχος 342, Δεκέμβριος 2021
Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου.Στὶς γιορτές…-Λόγοι Ἁγίων.
Στὶς γιορτὲς ὁ Χριστός, ἡ Παναγία, οἱ Ἅγιοι
ἔχουν χαρὰ καὶ κερνοῦν, δίνουν εὐλογίες,
δῶρα πνευματικὰ στοὺς ἀνθρώπους.
Ἐδῶ οἱ γονεῖς κερνοῦν, ὅταν γιορτάζουν τὰ παιδιά,
ἢ οἱ βασιλεῖς χαρίζουν ποινές,
ὅταν γεννιέται κανένα βασιλόπουλο,
οἱ Ἅγιοι γιατί νὰ μὴν κεράσουν;
Μάλιστα ἡ χαρὰ ποὺ δίνουν κρατάει πολὺ
καὶ βοηθιοῦνται πολὺ οἱ ψυχές.
Γι’ αὐτὸ ὁ διάβολος, ἐπειδὴ τὸ ξέρει αὐτό,
δημιουργεῖ πειρασμοὺς ἐκείνη τὴν ἡμέρα,
ἢ μᾶλλον ἀπὸ τὴν παραμονή,
γιὰ νὰ στερηθοῦν οἱ ἄνθρωποι τὰ θεῖα Δῶρα
καὶ νὰ μὴν χαροῦν, οὔτε νὰ ὠφεληθοῦν ἀπὸ τὴ γιορτή.
Καὶ βλέπεις, μερικὲς φορὲς στὴν οἰκογένεια,
ὅταν σὲ μιὰ γιορτὴ ἑτοιμάζονται ὅλοι νὰ κοινωνήσουν,
τοὺς βάζει ὁ πειρασμὸς νὰ μαλώσουν
καὶ ὄχι μόνο δὲν κοινωνοῦν,
ἀλλὰ οὔτε στὴν ἐκκλησία πηγαίνουν.
Τὰ φέρνει ἔτσι τὰ πράγματα τὸ ταγκαλάκι,
ὥστε νὰ στερηθοῦν ὅλη τὴ θεία Βοήθεια.
Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου
Στὶς γιορτές…-Λόγοι Ἁγίων
Τεῦχος 342, Δεκέμβριος 2021
ArchimandritaP. Cheroubim ApostolouHoly Skete si Santa Anna Holy Mountain Athos
Amados cristianos,
Evlogeite!
Los Santos Padres nos advierten estrictamente que nunca elogiemos a una persona por los dones espirituales que pueda poseer. Sin embargo, también se nos dice en Vidas de los santos que si Dios, en Sus maravillosas maneras, Él mismo revela algo acerca de una persona, especialmente después de su muerte, es igualmente necesario contarlo en el extranjero, porque el consuelo y la edificación de los fieles.
Por eso deseo compartir con ustedes una carta que recibí esta mañana desde el Monte Sagrado de Athos.
La carta habla por sí sola, pero quiero agregar lo siguiente:
Todos sabíamos y sentimos que las santas oraciones de nuestro amado élder Panteleimon siempre estaban con nosotros, y más aún después de su reposo. Pero recibir un testimonio tan poderoso acerca de él desde tan lejos es un gran consuelo de Dios que no puede dejar de ser contado. Verdaderamente, Dios mismo glorifica a los que lo glorifican.
Que las bendiciones de nuestro querido élder permanezcan siempre con nosotros y que siempre caminemos con firmeza por el camino que él nos ha dicho que sigamos. Amén.
Con amor en Cristo,
+ Gregory, metropolitano de Boston
+ + +
Su Eminencia Metropolitana Gregory,
Me gustaría ser testigo de la Santa Diócesis y de la Santa Hermandad del Monasterio de la Transfiguración de Boston la siguiente experiencia que tuve hoy.
Viernes 6 de octubre de 2017.
El bendito élder Panteleimon de Boston se me apareció en mi sueño corrigiendo un cierto monje sacerdote de la Montaña Sagrada por un error que cometió y le indicó lo que debía hacer para estar protegido y ser perdonado. Después de la experiencia anterior, el Priestmonk fue informado sobre la crónica anterior, reconoció su falta y aceptó las instrucciones mostradas para arrepentirse. Inmediatamente después de que el padre arrepentido glorificara a Dios y encendiera una vela en honor al Padre Panteleimon de Boston.
En mi humilde opinión, Eminencia, esto es una señal de que el Beato Anciano Panteleimon «βρήκε παρρησία στο Θεό» *
Te pido tu bendición.
En Cristo
Archimandrita
P. Cheroubim Apostolou
Holy Skete si Santa Anna Holy Mountain Athos
---
* La frase escrita en griego significa "encontré denuedo con Dios"
ETERNA Y BENDITA MEMORIA☦️
Una oración compuesta por St. Reverendo Scheme-monje Anatoly (Potapov) de Optina.
"Líbrame, Señor, del engaño del anticristo impío y malvado que viene, y escóndeme de sus trampas en el desierto escondido de tu salvación. Que yo, Señor, me dé la fuerza y el coraje de la firme confesión del nombre de Tu santo, que no abandone el miedo por causa del diablo, que no te niegue a Ti, mi Salvador y Redentor, de Tu Santa Iglesia. . Pero concédeme, Señor, día y noche llanto y lágrimas por mis pecados, y perdóname, Señor, en la hora de tu juicio final. Amén."
Una oración compuesta por St. Reverendo Scheme-monje Anatoly (Potapov) de Optina.
Christ is Born!
Christ is Born!
“For a bishop must be blameless, as a steward of God, not self-willed, not quick-tempered, not given to wine, not violent, not greedy for money, but hospitable, a lover of what is good, sober-minded, just, holy, self-controlled, holding fast the faithful word as he has been taught, that he may be able, by sound doctrine, both to exhort and convict those who contradict.” (Titus 1:7-9)
The Church places a lot of emphasis upon the character of its clergy and expects them to shine forth as examples. And although they are indeed simply men, sinful men who are called forth into the vocation of serving God and ministering to others, they are still expected to “tow the line” and strive to live an upright life, even amidst their utter sinfulness. This is why it is important for parishioners to prayer for their priests and bishops…to ask God to strengthen and encourage them to be those good examples of love, faith, purity, commitment, and virtue.
Fr. John
Γερόντισσα Μαριάμ, ἡ ταπεινή ὑποτακτική ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Ἀμιροῦς
Γερόντισσα Μαριάμ, ἡ ταπεινή ὑποτακτική
ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Ἀμιροῦς
Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τὸ ρῆμά σου. Νά ΄ναι εὐλογημένο, Γέροντα, ὅπως θέλετε». Γερόντισσα Μαριὰμ 18.9.2001 Ἡ Γερόντισσα Μαριάμ, κατὰ κόσμο Μαρία (Μαρούλα) Γιαννάτζη τοῦ Λουκᾶ καὶ τῆς Ἑλένης, γεννήθηκε στὸ Δίκωμο τῆς ἐπαρχίας Κερύνειας στὶς 14.4.1932. Ἡ Μαρία ἀπὸ μικρὴ ἀγαποῦσε πολὺ τὰ γράμματα. Στὸ σχολεῖο διακρινόταν γιὰ τὴν ὀξυδέρκεια καὶ τὴ φιλομάθειά της. Οἱ δύσκολες συνθῆκες τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς τῆς οἰκογένειάς της, ἀνάγκασαν τοὺς γονεῖς της, νὰ τὴν βγάλουν ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο, στὰ 11 μόλις χρόνια της καὶ νὰ τὴν πάρουν μαζί τους στὸ «θέρος». Τὸ γεγονὸς αὐτὸ πόνεσε βαθιὰ τὴν παιδική της ψυχή. Δὲν ἔσβησε ὅμως τὴ δίψα της γιὰ τή διὰ βίου μάθηση, ποὺ ὁλοκληρώθηκε, ὅταν ὁ Κύριος τὴν κάλεσε στὸ πανεπιστήμιο τῆς Μοναδικῆς Πολιτείας, τὸ ὁποῖο τελείωσε μὲ Ἄριστα. Ἡ νεαρὴ Μαρία δυναμική, μὲ ἀγωνιστικὸ φρόνημα ἦταν παροῦσα στὰ ἑνωτικὰ συλλαλητήρια τῆς ἐποχῆς της καὶ δυναμικὰ στὸν ἀγώνα τῆς Ε.Ο.Κ.Α. «Ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο ἐλεύθερο». «Οἱ Ἄγγλοι καταπατοῦν τὴν ἐλευθερία μας. Ἡ ἐθνικὴ ἐλευθερία εἶναι δῶρο Θεοῦ, ἔχουμε ὑποχρέωση νὰ ἀγωνιστοῦμε». Πρόσφερε τὶς ὑπηρεσίες της στὴν Ο.Χ.Ε. Νεανίδων τοῦ χωριοῦ της καὶ ὡς σύνδεσμος μετέφερε ἐπιστολὲς κυρίως τοῦ Κυριάκου Μάτση, ποὺ ἐφιλοξενεῖτο σὲ κρησφύγετο στὸ σπίτι τῆς ἀδερφῆς της. Μὲ τὴν ἀνατίναξη τοῦ κρησφυγέτου ἔνιωσε ὅλο τὸ βάρος τῆς ἄδικης, στυγνῆς ἀγγλικῆς κυριαρχίας, καὶ προσευχόταν μὲ ὅλη τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς της γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς πατρίδας μας.
Μετὰ τὸ τέλος τοῦ Ἀγώνα, ἡ ἀνήσυχη ψυχή της, ἀναζήτησε νέα
παλαίστρα, τὴν ὁποία βρῆκε μέσα ἀπὸ μελέτη πνευματικῶν βιβλίων, στὴν ὁλοκληρωτικὴ
ἀφιέρωσή της στὸν Θεὸ διὰ τῆς Μοναχικῆς βιοτῆς. Ὅταν ὁ πνευματικός της πατέρας ἀρνήθηκε
νὰ τῆς δώσει εὐλογία νὰ ἐγκαταλείψει τὸν κόσμο λέγοντάς της: «Τὶ τὸν θέλεις τὸν
μοναχισμό; Ἐσὺ ἔχεις νὰ προσφέρεις τόσα στὸν κόσμο», δὲν δίστασε νὰ ἀναζητήσει
νέο φιλομόναχο ὁδηγό, ποὺ σύντομα βρῆκε στὸ πρόσωπο τοῦ πατρὸς Ἀνδρέα τοῦ
Στροβόλου. Ἡ ἄρνηση τῶν γονέων της νὰ τῆς δώσουν τὴν εὐχή τους γιὰ τὸ
Μοναστήρι, τὴν ὁδήγη σε στὸ νὰ ψάχνει διεξόδους ἐκτὸς Κύπρου. Τότε ἐπενέβη
σύγχρονός της Γέροντας καὶ τῆς μήνυσε μὲ τὸν πνευματικό της. «Ὅταν διψᾶ ἡ αὐλή
σου, μὴ χύνεις τὸ νερὸ ἔξω», προτρέποντάς την νὰ πάει στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Ἡρακλειδίου.
Ἡ Μαρία Γιαννάτζη στὴν ὥριμη ἡλικία τῶν 35 χρόνων, στὶς 2 Ἰανουαρίου 1967,
κυριολεκτικὰ ἔχοντας δραπετεύσει ἀπὸ τὸ σπίτι της βρίσκει καταφύγιο καὶ εὔδιο
λιμένα τὴν Ἱ. Μ. Ἁγ. Ἡρακλειδίου κάτω ἀπὸ τὴν ὑπακοὴ καὶ πνευματικὴ καθοδήγηση
τῆς Γερόντισσας Χαριθέας. «Γιὰ σχεδὸν σαράντα ὁλόκληρα χρόνια ἔζησε στὸν Ἁγ. Ἡρακλείδιο,
μέσα στὴν ὑπακοὴ τοῦ κοινοβίου, ὑποδειγματικὴ μοναχὴ καὶ στῦλος στηρίζουσα τὸ
Μοναστήρι καὶ τὴν ἀδελφότητα». (Μητροπολίτης Λεμεσοῦ κ.Ἀθανάσιος). Τὶς ἀρετές
της διέκριναν ἰδιαίτερα καὶ οἱ πρῶτοι πνευματικοὶ πατέρες τῆς Μονῆς, Ἱερομόναχος
π. Λάζαρος Σταυροβουνιώτης καὶ π. Ἐλευθέριος. Τὸ μεγαλεῖο τῆς ταπείνωσης καὶ τῆς
ὑπακοῆς της ἀναδείχθηκε μὲ τὴν ἀποδοχὴ τῆς προτροπῆς τοῦ Μητροπολίτου Λεμεσοῦ
κ. Ἀθανασίου καὶ πρόσκληση τῆς Γερόντισσας Μαρίας τῆς Ἱ. Μ. Παναγίας Ἀμιροῦς. «Ἐγὼ
ὡς μοναχὴ ἔκανα ὑπακοή στὸν Γέροντά μου. Ὅταν μοῦ ἀνακοίνωσε τὴν ἀπόφασή του,
γιὰ νὰ ἔλθω ἐδῶ, εἶπα: Γέροντα, ἐγὼ δὲν ἔχω οὔτε ἐκλογὴ οὔτε θέλημα, εἶμαι
παραδομένη στὰ στιβαρὰ καὶ πνευματικὰ χέρια σας, νὰ μὲ ὁδηγήσετε ὅπου ὁ Κύριος
σᾶς ἐφανέρωσε». Καὶ μετὰ δύο μέρες ὁλόκληρη ἡ ἀδελφότητα τῆς Μονῆς Ἁγ. Ἡρακλειδίου
μὲ ἐπικεφαλῆς τὴν πολυαγαπητὴ Γερόντισσα Προδρόμη, μᾶς συνόδευσαν καὶ παρέδωσαν
σ’ αὐτὴ τὴν Ἱ. Μονὴ Παναγίας Ἀμιροῦς, μὲ πολὺ πόνο καὶ κλαυθμὸ γιὰ τὸν ἀναπάντεχο
χωρισμὸ, διότι χάριτι Χριστοῦ εἴμαστε ἑνωμένες. Μετὰ τὴ μακαρία κοίμηση τῆς ἀειμνήστου
Γερόντισσας Μαρίας, ἡ Γερόντισσα Μαριὰμ ἀνέλαβε προϊσταμένη τῆς Μονῆς καὶ στὶς
19 Μαΐου 2002, Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων ἔγινε ἡ ἐνθρόνισή της ὡς πρώτη Ἡγουμένη τῆς
ἐπανασυσταθείσας Ἱ. Μ. Ἀμιροῦς. Τὰ νέα καθήκοντα τῆς Γερόντισσας Μαριάμ, ὄχι
μόνο δὲν ἄλλαξαν τὸ φρόνημά της, ἀλλὰ ἐνέτεινε τοὺς πνευματικούς της ἀγῶνες, μὲ
ὑποδειγματικὴ ταπείνωση, ὑπακοή, φιλοπονία, βία στὰ πνευματικὰ καὶ ἀνδρεία ἐγρήγορση,
μὲ μητρικὴ ἀγάπη καὶ βεβαία πίστη, χύνοντας στὸν Χριστὸ νυχθημερὸν δάκρυα, ἕως ὅτου
μορφωθεῖ Χριστὸς στὶς καρδιὲς τῶν πνευματικῶν της τέκνων. Ἡ πραεῖα καὶ ταπεινὴ
στὴν καρδία Γερόντισσα Μαριάμ, μὲ τὴ διακριτικὴ ὡς αὔρα λεπτὴ παρουσία της ἀλλά
καὶ τὴν πύρινη πνευματική της ὑπόσταση, ἑδραίωσε τὴ νέα μοναστικὴ ἀδελφότητα, ὀχυρώνοντάς
την πνευματικὰ καὶ παραδίδοντας τὶς νέες κτιριακὲς ἐγκαταστάσεις. Στὶς 5 Μαΐου
2020 μετὰ ἀπὸ ἐπιδείνωση τῆς ταλαιπωρημένης ὑγείας της, παρέδωσε τὴν ἡγιασμένη
ψυχή της στὸν Ἠγαπημένο Νυμφίο της Χριστὸ, ποὺ τόσο ἐπόθησε. Τὸ ἤρεμο καὶ
χαριέστατο πρόσωπό της μέσα στὸ ταπεινὸ φέρετρο στολισμένο μὲ λουλούδια σεβασμοῦ,
ἀγάπης καὶ εὐχαριστίας τῶν πιστῶν προσκυνητῶν τῆς Μονῆς τῆς Παναγίας, ποὺ τόσο
στήριζαν οἱ προσευχές της, ἦταν ἡ ἐπισφράγιση τῆς βεβαίας πίστης της στὸν
Κύριο, τὸν Νικητὴ τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου. Αἰωνία
της ἡ μνήμη.
SUPERMAN ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ SUPERMAN ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ . ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ
Ο Ιουδαίος
Σαμψών ήταν προικισμένος με υπερφυσικές, σωματικές δυνάμεις.
Αναμετρήθηκε
εντελώς μόνος του, και χωρίς όπλα, με χιλιάδες εχθρούς, Φιλισταίους, και τους
κατετρόπωσε. Ήταν όντως super man!
Είχε,
όμως, την ατυχία να έχει ως σύντροφο μια πονηρή γυναίκα, τη Δαλιδά. Του άρπαξε
το μυστικό, τον παρέδωσε στους Φιλισταίους, και ήρθε το φρικτό του τέλος.
Είναι
μια συναρπαστική, διδακτική ιστορία της Βίβλου, γραμμένη από το χέρι του Θεού.
Παρουσιάζεται
διασκευασμένη.
Καλή
ανάγνωση! (Από τον πρόλογο της έκδοσης)
Περιεχόμενα
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΜΕΧΡΙ
ΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ ΤΟΥ
Ο ΓΑΜΟΣ
ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ
ΔΑΛΙΔΑ.
ΠΟΝΗΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ
ΤΟ
ΤΡΑΓΙΚΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΣ
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ . ΜΠΕΜΠΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
"Κανείς
δε νοιάστηκε τον κήπο, χρόνια τώρα.
Ωστόσο
εφέτος -Μάης, Ιούνης-
άνθησε
από μόνος του και πάλι, λαμπάδιασε όλος ως τα κάγκελα,
χίλια
τριαντάφυλλα, χίλια γαρύφαλλα,
χίλια
γεράνια, χίλια μοσχομπίζελα
μενεξελί,
πορτοκαλί, πράσινο, κόκκινο και κίτρινο,
χρώματα
- χρώματα - φτερά -
τόσο που
πρόβαλε ξανά η γυναίκα με το παλιό της ποτιστήρι
να
ποτίσει - ωραία και πάλι, γαλήνια, με μια αόριστη καλή πεποίθηση.
Κι ο
κήπος την έκρυψε ως τους ώμους, την αγκάλιασε,
την
κέρδισε όλη, τη σήκωσε στα χέρια του.
Κι
είδαμε τότε, μέρα μεσημέρι, που ο κήπος κι η γυναίκα
με το
ποτιστήρι αναλήφθηκαν
κι όπως
κοιτούσαμε ψηλά, κάτι σταγόνες απ' αυτό το ποτιστήρι
έπεσαν
ήσυχα στα μάγουλά μας, στο πηγούνι μας, στα χείλη".
(Γιάννης
Ρίτσος, Αναγέννηση, 3.VI. 69, ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ - ΣΑΜΟΣ)
Το
ποίημα του Ρίτσου (έστω και μέσα από μια ετεροχρονισμένη οικοφεμινιστική
κατανόησή του) αποτέλεσε μία ποιητική έμπνευση για την παρούσα εργασία, η οποία
αναφέρεται στη "νέα γυναίκα", την Θεοτόκο, ως το κεντρικό πρόσωπο
στην Ορθόδοξη θεολογία η οποία μπορεί να φωτίσει τα πλαίσια διαμόρφωσης μιας
Ορθόδοξης οικοφεμινιστικής σκέψης και θεολογίας. Η Θεοτόκος είναι η
"γυναίκα που έρχεται ξανά" στον "κήπο", όπως στο ποίημα, (η
"νέα Εύα" κατά την Ορθόδοξη διδαχή) και μέσα από τη ζωή της και τον
κόπο της ("το ποτιστήρι της"), γίνεται "συναίτιος της
σωτηρίας". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
