Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022
Αναφέρει μοναχή.
Έτσι για να δείτε πόσο παράξενη είναι η ζωή…
Όταν ζούσα σε ένα μοναστήρι κάπου στη Δράμα. όπου είχαμε θερμοκρασίες -20 πολλές φορές, είχα το εξής πρόβλημα: στους κοινόχρηστους χώρους, εκκλησία, τράπεζα φαγητού κλπ είχαμε υπερβολική ζέστη από τον ξυλολέβητα που καίγαμε. Έσκαγα λοιπόν από τη ζέστη και σκεφτόμουν στα σοβαρά να μετοικίσω κάπου αλλού!
Έλεγα λοιπόν: Θεέ μου πού να πάω, στη Σουηδία ή σε καμμιά στέπα να δροσιστώ!
Ποιος να μου τόλεγε πως θαρχόμουν στην Ιερουσαλήμ για δροσιά! Το τέλειο κλίμα! Κάθε απόγευμα ακόμα και στις μεγάλες ζέστες φυσάει το δροσερό αεράκι ( ως δρόσος Αερμών η καταβαίνουσα επι τα όρη)..
Και η δροσιά κρατάει μέχρι το πρωί .. το κλίμα ξηρό αρκετά, με βοήθησε πολύ στο άσθμα μου..
Βέβαια αυτό το προνόμιο το έχει μόνο η Ιερουσαλημ. Η υπόλοιπη χώρα καίγεται το καλοκαίρι.
Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2022
CONMEMORADO HOY.Gran mártir Nicetas el godo (372).
CONMEMORADO HOY.
Gran mártir Nicetas el godo (372).
El Santo Gran Mártir Nikita era godo (una tribu germánica). Nació y vivió a orillas del río Danubio, y padeció por Cristo en el año 372. La fe cristiana ya estaba entonces muy extendida por todo el territorio de los godos.
Santa Nikita creía en Cristo y aceptó el bautismo del obispo godo Teófilo, participante del Primer Concilio Ecuménico. Los godos paganos comenzaron a oponerse a la expansión del cristianismo, lo que resultó en luchas internas.
Después de la victoria de Fritigern, encabezando un ejército cristiano e infligiendo la derrota del pagano Athanarik, la fe cristiana comenzó a extenderse cada vez más entre los godos. El obispo Wulfil, sucesor del obispo Teófilo, creó un alfabeto gótico y tradujo al idioma gótico muchos libros sacerdotales.
San Nikita trabajó intensamente entre sus compañeros godos para difundir el cristianismo. Con su ejemplo personal y sus palabras inspiradas, atrajo a muchos paganos a la fe cristiana. Sin embargo, Athanarik, después de su derrota, nuevamente se las arregló para reunir sus propias fuerzas, regresar a su propio país y restablecer su antiguo poder. Habiendo seguido siendo pagano, continuó odiando a los cristianos y persiguiéndolos. Santa Nikita, habiendo sufrido muchas torturas, fue arrojada al fuego, donde murió en el año 372.
El amigo de Santa Nikita, un cristiano llamado Mariano, recuperó de noche el cuerpo del mártir, ileso por el fuego e iluminado por una luz milagrosa, y lo entregó a sepultura en Cilicia. Posteriormente fue trasladado a Constantinopla. Parte de las reliquias del Gran Mártir Nikita fueron posteriormente trasladadas al monasterio de Vysokie Dechany en Serbia.
Θεέ, ανάπαυσε με τους δίκαιους τον δούλο Σου τον μοναχό Μωυσή! Ρουμάνος μοναχός
Θεέ, αναπαύσου με τους δίκαιους τον δούλο Σου τον μοναχό Μωυσή!
Θυμάμαι τον πατέρα Moise από το Bujoreni ως μεγάλο εραστή και αναγνώστη του Ψαλτηρίου του Δαβίδ. Τώρα αναχώρησε στο ανώτερο στάδιο της αδιάκοπης ψαλμωδίας στον Βασιλιά του ουρανού και της γης.
Έχοντας έρθει στο μοναστήρι σε μεγάλη ηλικία, ο πατέρας Μωυσής ήταν ένας εργατικός, προσευχόμενος, σιωπηλός και ταπεινός μοναχός. Υπέφερε πολλά τα τελευταία χρόνια της ζωής του από αρρώστια αλλά υπέμεινε με ικανοποίηση ως καλός στρατιώτης του Χριστού.
Ήταν απαραίτητος σε όλες τις λειτουργίες της εκκλησίας και τώρα μετακόμισε στη νικήτρια Εκκλησία στον ουρανό, μαζί με τα χερουβίμ και τα σεραφείμ.
Αιωνία του η μνήμη!!!
Άγιοι Μάρτυρες «Οἱ ἐν Στροφάσιν ἀναιρεθέντες»
Άγιοι Μάρτυρες «Οἱ ἐν Στροφάσιν ἀναιρεθέντες»
Εορτάζει στις 29 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.
Βιογραφία
Οι Άγιοι Μάρτυρες «Οἱ ἐν Στροφάσιν ἀναιρεθέντες» μαρτύρησαν το 1530 μ.Χ. (ή 1537 μ.Χ.).
Για τους Αγίους αυτούς, μαθαίνουμε από την Ακολουθία τους, ποίημα του Παχωμίου Ρουσσάνου, που δημοσιεύτηκε με τον τίτλο: «Ἀκολουθία ψαλλομένη εἰς τοὺς ὁσίους πατέρας τοὺς ἐν Στροφάσιν ἀναιρεθέντες καὶ εἰς ἅπαντος τοὺς παραπλήσιον τέλος λαχόντας».
Επίσης, από τον Μπανατιώτη ιστοριογράφο Παναγιώτη Χιώτη δημοσιεύτηκε «μικρά χρονική σημείωσις σωζομένη εν ταις χερσί των καλογήρων», κατά την οποία «....εστάθηκε το άνωθεν Μοναστήριον εις την κατάστασίν του έως εις τους 1537 Ιουλίου 29. Εις τον οποίον καιρόν απέρασεν η αρμάδα των Τούρκων από την Ζάκυνθον, και δεν έκαμε βλάψιμον. Και γυρίζοντας έπειτα εις τα Στροφάδια η αυτή αρμάδα τα έκαψε, και τα ερήμωσεν....».
Ἀπολυτίκιον
Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.
Εν μονή των Στροφάδων θεαρέστως βιώσαντες και της εν Χριστώ απαθείας εποφθέντες κειμήλια υπέστητε βαρβάρων την ορμήν, Πατέρες, και μαρτύρων κοινωνοί ανεδείχθητε ως άρνες στυγνώς σφαγιασθέντες, οσιόαθλοι. Δόξα τω ενισχύσαντι υμάς, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω δωρουμένω δι' υμών πιστοίς τα κρείττονα.
Κοντάκιον
Ήχος πλ. δ’. Τη υπερμάχω.
Των αρετών τα τιμαλφέστατα κειμήλια και τα λαμπρότατα αθλήσεως αλάβαστρα, εν τη νήσω της Στροφάδος χειρί βιαία τους κτανθέντας ασκητάς ανευφημήσωμεν ως Πατέρων ιερόν και θείον σύλλογον ανακράζοντες: Χαίροις, Άγιον άθροισμα.
Μεγαλυνάριον
Χαίροις, των Πατέρων σεπτός χορός, των αναιρεθέντων εν Στροφάσιν ανηλεώς, χαίροις, συστοιχία λαμπρέ οσιοάθλων, οφρύν η των βαρβάρων καταπατήσασα.
ΚΑΙ ΕΝΔΥΜΑ ΟΥΚ ΕΧΩ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΟΥ..
Αγαπημένο πνευματικό παιδί του Οσίου Γέροντος Κυρίλλου, μαθαίνοντας την Κοίμηση του , έσπευσε στο Μοναστήρι, προκειμένου να αποχαιρετήσει τον πνευματικό της πατέρα.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά προβλήματα και η στενοχώρια και το άγχος της έφεραν παραπανίσια κιλά, με αποτέλεσμα ,ούτε τα μέχρι τώρα ρούχα της να της κάνουν, αλλά ούτε και χρήματα είχε για να αγοράσει καινούργια, στα μέτρα της.
Έτσι, εμφανίσθηκε στην Κηδεία , με μπλουζάκι , που λόγω της στενότητός του ήταν ακατάλληλο για την περίσταση.
Όταν έφθασε στο σεπτό σκήνωμα του Οσίου Γέροντος, κάποια κυρία της είπε, συμβουλευτικά, ότι έπρεπε να βάλει κάτι άλλο για να έλθει .
Τότε εκείνη,σκύβοντας ασπασθεί τον Γέροντα με δάκρυα , του είπε:
- Γέροντα, εσύ ξέρεις τα προβλήματά μου, ξέρεις το ΓΙΑΤΙ, και να, τώρα " ένδυμα ουκ έχω", και ντρόπιασα και εσένα τον πνευματικό μου πατέρα ,ντροπιάστηκα κι εγώ..
Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με και βοήθησέ με.
Δύο ημέρες, μετά την κηδεία του Γέροντος και την επιστροφή της στην οικία τους, ο σύζυγός ήλθε φορτωμένος με τσάντες γεμάτες ρούχα γυναικεία και έκπληκτη,τον άκουγε να της λέει, ότι ο ιδιοκτήτης του καθαριστηρίου ,λίγο πιο κάτω, έκανε εκκαθάριση των ρούχων, που παρέμειναν αζήτητα στο κατάστημά του και τον φώναξε να τους τα χαρίσει. Με δάκρυα , ευχαρίστησε τον Όσιο Γέροντα, που τόσο γρήγορα, βρήκε τρόπο να την βοηθήσει, ακούγοντας την, την ώρα του τελευταίου ασπασμού!
(ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΠΩΝΥΜΗ, στη διάθεση της Μονής)
Ο μακαριστός Όσιος Γέροντας Κύριλλος, Ηγούμενος της Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, γνήσιος υποτακτικός και άξιος διάδοχος του Οσίου Ιακώβου, εκοιμήθη, εν Κυρίω, την 30/3/2012, ημέρα κατά την οποία στις Εκκλησιές ψάλλεται ο Ακάθιστος Ύμνος στην
γλυκειά του Μανούλα, όπως την αποκαλούσε, την Παναγία μας.
Και η Κηδεία του έγινε το Σάββατο του Ακαθίστου .
Το παραπάνω περιστατικό είναι ένα από τα πρώτα θαύματα , που τέλεσε και τελεί, ο Όσιος Γέροντας , μετά την Οσιακή Κοίμησή του, κατά τη διάρκεια της δεκαετούς σωματικής απουσίας του.
Κάθε μέρα, δέκα χρόνια τώρα, είναι δίπλα μας.
Ένας μεγάλος και γρήγορος Άγιος!
Το άμεσο και αποτελεσματικό ΕΚΑΒ , της καθημερινότητάς μας.
Κανένα δεν αφήνει παραπονεμένο...
Και αυτά είναι δεν λόγια απλής συναισθηματικής φόρτισης, αλλά βιώματα βαθειά χαραγμένα μέσα μας.
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ..
ΣΕ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΜΕ..
ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΨΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΚΗΡΥΤΤΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΛΕΣΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ..
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ, ΣΤΗΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΟΥ.
ΠΡΟΣΕΥΧΉ ΣΤΗΝ ΘΕΟΤΌΚΟ
«Αν λέγατε το Παράκληση της Μητέρας του Θεού ή τον Ακάθιστο της Θεοτόκου κάθε απόγευμα, θα βλέπατε ότι η Μητέρα του Θεού θα σας λύνει ένα πρόβλημα κάθε μέρα.». Πατέρας Καλλίστρατος
(Πατέρας Καλίστρα Τσίφαν)
«Παναγνή Θεοτόκε, προσευχήσου στον Υιό σου, μαζί με τις άνωθεν δυνάμεις, να μας χαρίσει άφεση αμαρτιών, προ του τέλους, και μεγάλο έλεος.
Είναι αληθινά άξιο να σε ευλογώ, Μητέρα του Θεού, την παντοτινά ευλογημένη και αθώα και Μητέρα του Θεού μας»
Ο Κύριος είναι μαζί σας!
ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ???... Πατήρ Καλίστρατος Τσίφαν
ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ???...
Πατήρ Καλίστρατος Τσίφαν
Η προσευχή είναι μια συνομιλία με τον Θεό μέσω της οποίας ο άνθρωπος αφαιρεί ή τραβάει από τον Θεό, μέσω της καλής Του θέλησης, μια σταγόνα χάρης, του Αγίου Πνεύματος ή ίσως μια σταγόνα ελέους! Δεν ξέρουμε με ποια μορφή ανταμείβεται η προσευχή.
Και τι είναι αυτός ο αγώνας ενός ανθρώπου να συναντήσει τον Θεό;;;
Πολλοί λένε,
«Ό,τι θέλει ο Θεός!»
Και αναστατωμένος, απελπισμένος, πηγαίνεις στην εκκλησία.
Πού αλλού θα πας; Και περιμένετε αυτή τη σταγόνα ελέους από τον Θεό.
Έτσι: Μια μακροχρόνια ασθένεια καθαρίζει ένα μακροχρόνιο άρρωστο μυαλό.
Πετάξτε κάτω σκωρία μετά πάλι σκωρία μέχρι να φωτιστεί και να βρει τον δρόμο για την ένωση με τον Θεό!
Και τι είναι η εκκλησία; Η εκκλησία είναι το περιβάλλον που σε μεταφέρει στην κατάσταση της προσευχής.
Και ποιο είναι το σπίτι του χριστιανού;
Στο σπίτι του χριστιανού πρέπει να υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη εκκλησία. Γιατί;
Μόνο αυτός μπαίνει εκεί, ανάβει το κερί του, θυμίαμα, και ετοιμάζει το βωμό του για να προσευχηθεί. Αυτός ο κανόνας είναι το φαγητό και πρέπει να το δώσετε στον Θεό ως θεραπεία.
ΑΙΩΝΙΌΤΗΤΑ.
«Ένας πολύ γνωστός φίλος από το Baia Mare με ρώτησε με απορία: «Γιατί θυμάσαι πάντα την αιωνιότητα, την αιωνιότητα;». Γιατί εγώ, από πολύ παλιά, από τότε που άρχισα να έχω ευρύτερο ορίζοντα, πάντα κοιτάζω τα πράγματα υπό το φως της αιωνιότητας. Πάντα στο φως της αιωνιότητας. Είναι αλήθεια ότι για να μπορέσεις να το κάνεις αυτό, πρέπει να έχεις συγκεκριμένο ορίζοντα, ωστόσο. Στο Ψαλτήρι λέγεται πολύ όμορφα: «Χίλια χρόνια πριν τα μάτια σου είναι σαν το χθες, που πέρασε και σαν τη φρουρά της νύχτας» (Ψαλμ. 89, 4). Δεν λέει όπως σήμερα. Είμαστε σε ένα τόσο στενό πλαίσιο, συγκρίνοντας τον εαυτό μας με την αιωνιότητα και το άπειρο. Είναι οι δύο μεγάλες πραγματικότητες της ύπαρξης που ταρακουνούν τους πάντες.
Όταν ήμουν παιδί, με απασχολούσαν αυτές οι δύο μεγάλες πραγματικότητες: ο χρόνος και η αιωνιότητα. Και μιλούσαμε με άλλα παιδιά με τα οποία φύλαγα τα βοοειδή μαζί στέκονταν εκεί με το στόμα ανοιχτό, με κοιτούσαν και έλεγαν: «Ω, τι ανοησίες
αυτός μιλάει!» Μιλούσαμε για χρόνο και αιωνιότητα. Από αυτή την οπτική γωνία, τα πράγματα φαίνονται πολύ διαφορετικά. Η υδρόγειος, που φαίνεται στην κλίμακα του άπειρου, δεν είναι καν το μέγεθος ενός κόκκου άμμου. Και μας φαίνεται τόσο σημαντικό! Ο Θεός δημιούργησε επίσης εμάς, και τη γη, και τον ουρανό, και τα πάντα. Μας εξασφάλισε όμως την αιωνιότητα, εμείς είμαστε οι κύριοι της αιωνιότητας, είμαστε οι άρχοντες του απείρου. Δεν υπάρχει, σε όλη τη δημιουργία, ένα πλάσμα περισσότερο
αγαπητός από τον Θεό παρά τον άνθρωπο. Γιατί ο άνθρωπος δεν περιορίζεται μόνο στις φυσικές του διαστάσεις. Ο άνθρωπος έχει επίσης πνευματικές διαστάσεις - την αθάνατη ψυχή, μέσω της οποίας κυριαρχεί στο άπειρο, στο χρόνο και στο χώρο.
«Τι θα μπορούσε να δώσει ο άνθρωπος σε αντάλλαγμα για την ψυχή του;» (Μάρκος 8, 37). Αυτή είναι η τρομερή σημασία που δίνει ο Κύριος Ιησούς Χριστός στην ψυχή! Να πόσο μικρό φαίνονται οι πειρασμοί μας! Κι όμως τους δίνουμε τόση σημασία». Ιουστινιανός Αρχιεπίσκοπος
Το δεύτερο όραμα του Abbot Anthony (μέρος II) - η αύξηση της πορνείας στους τελευταίους χρόνους:
Στην αρχή της ιστορίας συνόψισα όλα όσα προηγήθηκαν και όχι τυχαία. Πολύ συχνά, μάλλον, σχεδόν πάντα, δεν ξεχωρίζουμε τα πραγματικά μεγάλα από τα μικρά πράγματα. Με αυτή την έννοια, δεν παρατηρούμε πώς ένα μικρό αμάρτημα παραβιάζει τους θεμελιώδεις νόμους του Θεού. Ο Θεός δημιούργησε αυτόν τον κόσμο και, ως Δημιουργός, τον δημιούργησε σε πλήρη αρμονία με τον εαυτό Του. Θυμάστε το ρητό για τον νεοδημιουργημένο κόσμο: «Είναι καλό!». Ο Θεός το είπε αυτό, ο Θεός ο Πανεπαρκής, Παντοδύναμος, Παντοδύναμος, Παντελής, Πανάγαθος Δημιουργός βρήκε τη δημιουργία καλή, δηλαδή ο κόσμος είναι σε αρμονία με το Καλό, με την Αγάπη, γιατί ο Θεός
Είναι η αγάπη. Ο άνθρωπος είναι το μόνο ον ικανό να επηρεάσει την ύπαρξη του κόσμου, το στεφάνι της δημιουργίας, επίσης δημιουργημένο κατ' εικόνα και ομοίωση του Καλού και της Αγάπης. Και οι εντολές που του δίνει ο Δημιουργός δεν είναι παρά οδηγίες για μια ειρηνική και ευτυχισμένη ζωή σε αρμονία μαζί Του. Κάθε τι που έρχεται σε αντίθεση με αυτές τις εντολές είναι απώλεια για τον κόσμο, για οτιδήποτε είναι ζωτικό για αυτόν, που εξαρτάται από αυτόν.
Όλα ξεκινούν σαν από μικροπράγματα: από ένα πιο ελεύθερο φόρεμα, από τη συλλογική εκπαίδευση κοριτσιών και αγοριών, και όχι υπό την καθοδήγηση ενός πνευματικού προσώπου, αλλά υπό την καθοδήγηση ενός λαϊκού δασκάλου. Σύντομα θα σβήσει και αυτό το όνομα, παραμένοντας δάσκαλος [δάσκαλος]! Δάσκαλος γιατί και τι; Πολλοί από αυτούς τους δασκάλους, γενικά, είναι ηθικά φθαρμένοι. Άλλοι δεν ξέρουν και δεν θέλουν να μάθουν τίποτα για τους κανόνες της ζωής σε αυτόν τον κόσμο που δημιούργησε ο Θεός. Τι μπορούν να διδάξουν στους άλλους; Τους διδάσκει για τον κόσμο, αλλά όχι ως δημιούργημα του Θεού, αλλά για να ζουν σε έναν κόσμο υποκείμενο σε διαβολικά πνεύματα! Εδώ είναι το μικρό που βγαίνει από το μεγάλο.
Διαστροφή της ηθικής. Όσες φορές ο Σατανάς προσπαθούσε να το κάνει γενικό, πρόστυχο συγκρούονταν κάθε φορά με την απειλητική αποκάλυψη της Εκκλησίας. Αλλά για τα πνεύματα του σκότους το πιο τρομερό είναι το ξεμάσκαρα, το να φέρνεις στο φως. Όπως ο κλέφτης κρυφά στο σκοτάδι, φοβούμενος το φως, έτσι οι δαιμονικές εισβολές είναι πιο αποτελεσματικές και πιο δελεαστικές όταν το φως της αλήθειας απουσιάζει. Ο κόσμος βρίσκεται στο σκοτάδι των απολαύσεων μιας ντουζίνας «ανεπτυγμένων» χωρών, που ο εχθρός έχει επιλέξει ως στήριγμα στην αποστολή του να τρελάνει όλο τον κόσμο. Το κύριο όπλο σε αυτήν την επιχείρηση είναι το σύνθημα της ελευθερίας. Πόσο αίμα χύθηκε σε επαναστάσεις και ανατροπές εξουσίας, σε κοινωνικές και ψευδοθρησκευτικές δράσεις, πολιτικές και μυστικιστικές αρπαγές στο βωμό της διαβολικής «ελευθερίας»! Αυτός είναι, ο διάβολος επαναστάτησε και νικήθηκε, η δημιουργία που ήθελε να πάρει τη θέση του Δημιουργού - αυτό είναι το πιο σημαντικό
λάτρης της ελευθερίας. Και η «ελευθερία» του δεν είναι η ικανότητα που δίνεται στον άνθρωπο να είναι τέλειος στις αρετές. Όχι, η «ελευθερία» του είναι οι πιο βαριές αλυσίδες, σκοπός της οποίας είναι να στερήσει από τον άνθρωπο κάθε δυνατότητα επιλογής μεταξύ καλού και κακού, αφήνοντας ελεύθερο μόνο τον δρόμο προς την κόλαση. [...]
Η ουσία αυτού του κινήματος είναι να ανοίξει δρόμος, πρώτα απ' όλα για τους νέους, στον σατανά. Προσέξτε, πατέρες μονόδρομος. Προσπαθήστε να αντισταθείτε: αμέσως θα σας σταματήσουν. Η Ορθόδοξη Εκκλησία - δεν αφήνει όλους να κοιμούνται ήσυχοι. Όλοι οι Καθολικοί είναι έτοιμοι για όλα, λαμβάνουν τον διαβολικό πολιτισμό, την «πρόοδο». Υποστηρίζοντας τον Σιωνισμό, στην πραγματικότητα, λένε «ναι» στον ερχομό του αντίχριστου.
Και έχω δει πόσες προσπάθειες κάνει το παγκόσμιο κακό να λερώσει την Αγία Εκκλησία, το πιο αγνό Σώμα του Χριστού! Πρώτα από όλα θα τη δυσφημήσουν σε όλες τις εφημερίδες, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Οι Εβραίοι με σλαβικά ονόματα θα συκοφαντούν με κάθε τρόπο τον κλήρο και τους χριστιανούς, θα κοροϊδεύουν τα διατάγματα, τις νηστείες, τον τρόπο ζωής, όλα όσα ήταν πάντα η βάση της βιωσιμότητας του λαού. Ακόμα και στην Εκκλησία, στο πνευματικό περιβάλλον θα μπουν χιλιάδες και χιλιάδες καθολικοί καταστροφείς της Ορθοδοξίας. Φαινομενικά ευσεβείς, το πνεύμα τους είναι άλλο, ξένο, και οι άνθρωποι θα φύγουν από τα σπίτια τους. Θα κάτσουν αναπαλαιωμένα και νεόκτιστα, αλλά έρημα. Πού θα λάμψει το φως της αληθινής αγιότητας και της πιστότητας του πνεύματος της προγονικής πίστης; Αλλά αυτός που ψάχνει βρίσκει. Κανείς δεν θα μπορέσει να δικαιολογηθεί λέγοντας: «Κύριε, έψαξα αλλά δεν βρήκα!». Στο σκοτάδι της απιστίας και της αθεΐας, τα φώτα της αλήθειας καίνε σε όλη τη γη.
Και οι δίκαιοι δούλοι θα διωχθούν και θα διωχθούν και θα υποβληθούν σε βλασφημίες κάθε είδους. Οι υπηρέτες του διαβόλου δεν θα ντρέπονται καν να σκοτώσουν, αν ο Θεός επιτρέψει σε έναν ευσεβή άνθρωπο να λάβει το στεφάνι του μαρτυρίου. Θα είναι πολλοί, οι δίκαιοι μάρτυρες του τελευταίου καιρού! Όμως όσοι έχουν ξένο πνεύμα θα περιμένουν τον αρχηγό τους, τον αντίχριστο. Θα τους δοθεί όμως και η ευκαιρία να σωθούν, να συνειδητοποιήσουν δηλαδή ποιος είναι, μόνο που η δύναμη και το χρήμα θα κλείσουν τα μάτια σε πολλούς. Ευτυχισμένες στιγμές! Όλα όμως ξεκινούν από μικρά πράγματα. Οι κληρικοί έπαψαν να φορούν τα κατάλληλα ρούχα για το δείπνο. Από εδώ και πέρα, τα ξυρισμένα γένια, σύμφωνα με τη μόδα των Καθολικών και των Προτεσταντών, δεν εκπλήσσουν πλέον.
Η δεύτερη «ελευθερία», διογκωμένη από κάθε άποψη, είναι η ελευθερία διαστροφής της ηθικής. Δυστυχώς ο κόσμος το έχει αποδεχτεί και έχει γίνει οργανικό κομμάτι των ημερών μας. Η πορνεία δεν είναι πια πορνεία, αλλά σεξουαλική χειραφέτηση (κοίτα πώς ο εχθρός κρύβει την πράξη πίσω από τα λόγια, εκ πρώτης όψεως, όμορφη: όχι πορνεία, αλλά σεξ· όχι κλοπή, αλλά απαλλοτρίωση κ.λπ.). Η διαφθορά ξεκινά από τη μικρότερη ηλικία, η εκπαίδευση, τα πρόσωπα, η κουλτούρα των φύλων και οι μεταξύ τους σχέσεις. Θα αρχίσουν (και σε ορισμένα σημεία αυτό συμβαίνει ήδη) να δείχνουν στα παιδιά τους γυμνά σώματα, τη σεξουαλική πράξη σε εξέλιξη, να πυροδοτεί τις επιθυμίες, να την αφήνει να περάσει ως κάτι φυσιολογικό.
Τα βιβλία και η τηλεόραση θα είναι γεμάτα γυμνούς ανθρώπους, τρομερές σκηνές ξεφτίλας. Η ξεγνοιασιά των ημερών μας είναι μόνο η αρχή. Ο στόχος είναι πολύ πιο ακάθαρτος: οι κήποι της Αστάρτης και του Βάαλ, όπου εκατοντάδες ειδωλολάτρες ζευγαρώθηκαν μεθυσμένοι και ναρκωμένοι. Εδώ, στη λατρεία των διαβόλων, οι μαχητές της ελευθερίας σέρνουν τον κόσμο. Από όποιον νικηθείς, είσαι σκλάβος του. Οι άνθρωποι δελεάζονται από αυτή τη σκλαβιά τυλιγμένη στην ελευθερία.
Αλλά ακόμη και η πραγματική ακολασία φαίνεται ελάχιστη στους υπηρέτες του σκότους. Ως εκδήλωση του ύψους της αγάπης για την ελευθερία, της αδέσμευτης σκέψης, θα σερβιριστεί ο σοδομισμός και η ζωοφιλία. Η εξάπλωση αυτής της αηδίας θα φτάσει σε απίστευτες διαστάσεις, ίσως και περισσότερες από τη σεξουαλική διαφθορά. Οι περιπτώσεις γάμων μεταξύ ομοφυλόφιλων θα ωφεληθούν από τόση δημοσιότητα όσο η εφεύρεση, κάποτε, των αντιβιοτικών! Σοδομίτες θα εμφανίζονται παντού: θα είναι καλλιτέχνες, πρώτα απ' όλα πολιτικοί, διοικητικοί υπάλληλοι.
Το αμάρτημα της σοδομίας θα γίνει η ταμπέλα του εγγύς μέλλοντος. Ήδη τώρα γίνονται τα άγρια όργια τους, τα ετήσια καρναβάλια στην Αμερική. Όλα αυτά θα συμβούν και σε εμάς, με έναν όχι λιγότερο απωθητικό τρόπο. Όλοι όσοι θα αντιταχθούν σε αυτή τη διαβολική εισβολή θα δηλωθούν πολέμιοι της ελευθερίας των άλλων, οπισθοδρομικοί και αντικοινωνικοί, γιατί όλα τα κράτη, στην πρώτη γραμμή των δραστηριοτήτων τους, δεν βάζουν την υπεράσπιση της ηθικής, αλλά την υπεράσπιση των διαβολικών ελευθεριών.
Δηλαδή, διάβολοι, γιατί ακόμα και τώρα δεν συναντάς ορθόδοξο έντυπο, πέρα από τα σωστά εκκλησιαστικά. Και στην τηλεόραση, οι επίσκοποι έχουν πρόσβαση μόνο στις μεγάλες αργίες. Πόσες ανοησίες γράφονται και λέγονται, αλλά δεν υπάρχει αντιπαράθεση ιδεών, απόψεων σχετικά με αντιλήψεις για τον κόσμο. Καλή ελευθερία, όταν δεν μπορείς παρά να κοροϊδεύεις την αγιότητα! Τα υπόλοιπα είναι ταμπού. Αλλά και αυτό ξεκίνησε από μικροπράγματα και, αλίμονο, πριν από πολύ καιρό. Αυτό ξεκίνησε με τη μεταφορά των ενοριακών σχολείων στη διοίκηση των zemstvos (ν.ν. ιδρύματα αυτοδιοίκησης
τοπική), της κοσμικής εξουσίας. Και οι άθεοι πήγαν εκεί για να εκπαιδεύσουν στελέχη για την επανάσταση του 1917!
Οι νέοι, πέφτοντας κάτω από την εξουσία του Σατανά, εξαιτίας των αμαρτιών που διέπραξαν, μεθυσμένοι από το ποτό και τα ναρκωτικά, δεν θα μπορέσουν να αντισταθούν στο τελευταίο κάλεσμα στην κόλαση του δολοφόνου της εποχής και θα τελειώσουν τις μέρες τους. Ο αριθμός των περιπτώσεων αυτοκτονίας θα αυξηθεί πέρα από κάθε μέτρο. Και θα μεγαλώσει σε τέτοιο βαθμό που δεν θα εκπλήσσει πλέον κανέναν, ως φυσικό επακόλουθο αυτού που συμβαίνει. Πολύ περισσότερο που ο αριθμός εκείνων που υποφέρουν από τρομακτικές ασθένειες, ως αποτέλεσμα απαξιωμένων απολαύσεων ή αμετροέπειας, θα είναι τόσο μεγάλος και τα βάσανά τους - τόσο τρομερά, που η αυτοκτονία θα φαίνεται στην κοινωνία κάτι σαν πράξη φιλανθρωπίας. Θα φτάσουν στο σημείο να προτείνουν αυτό το μονοπάτι στους ανθρώπους, που μπορεί να εξηγηθεί μόνο με έναν τρόπο - όλα είναι προσανατολισμένα προς την απώλεια των χαμένων ψυχών.
Η πηγή:
𝑎𝑙𝑒 𝑆𝑡𝑎𝑟𝑒𝑡̦𝑢𝑙𝑢𝑖 𝐴𝑛𝑡𝑜𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑒 𝑃𝑟. 𝐴𝑙𝑒𝑥𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟 𝐾𝑟𝑎𝑠𝑛𝑜𝑣
ΜΆΘΗΜΑ ΖΩΉΣ
Μάθημα ζωής...
...✍️
Σε ένα σούπερ μάρκετ, περίπου 11 ηλικιωμένοι γέμισαν το ράφι με προϊόντα που πρόκειται να λήξουν...
Μια πολύ, πολύ θλιβερή εικόνα.
Από βαθύ πόνο και θλίψη, δεν έβγαλα άλλες φωτογραφίες.
Φτάνοντας στο σπίτι, ένας ηλικιωμένος άνω των 70 ετών, είχε αγοράσει μόνο 3 κουτάκια γάλα μειωμένα κατά 30%, διαπιστώνει ότι η έκπτωση δεν ισχύει.
- Μην στεναχωριέστε, δεσποινίς, λέει ότι γάλα ότι κοστίζει 2 ευρώ 80 λεπτά
Θα τα πάω πίσω...
- Πάρτε τα, κύριε, τα πληρώνω, λέω με ένα μεγάλο κόμπο στο λαιμό.
Με κοιτάζει στα μάτια για λίγα δευτερόλεπτα και με ευχαριστεί τέσσερις φορές.
Καθώς έβαζε προσεκτικά τα κουτιά με το γάλα στην αγκαλιά του, λίγα δάκρυα έπεσαν ανεξέλεγκτα.
Έβγαλε την παλιά μάσκα από τη μύτη του και με ευχαρίστησε για άλλη μια φορά, σκουπίζοντας τα δάκρυά του.
Μια άλλη θλιβερή εικόνα είναι τα παπούτσια αυτού του γέρου. Ερχόταν μαζί μου στην εκκλησία αρκετές Κυριακές στη σειρά.
Πώς κοιμούνται οι «μεγάλοι» όταν ξέρουν ότι οι γέροι αυτής της χώρας πεθαίνουν από την πείνα;
Κύριε, ελέησέ μας και δώσε μας υπομονή...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
