ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ο ραδιοφωνικός σταθμός «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ», είναι ο σταθμός της Ιεράς Μητροπόλεως, του οποίου οι εγκαταστάσεις που βρίσκονται στην ενορία μας (studio - πομπός - μηχανήματα - εξοπλισμός - κτίσματα) έχουν γίνει από τον Ιερέα π. Βασίλειο και τους νέους της ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας με την οικονομική συμπαράσταση των φίλων της Ραδιοφωνίας.

Μέχρι σήμερα, ως ερασιτέχνες εκφωνητές και ηχολήπτες των διαφόρων εκπομπών, έχουν περάσει περισσότερα από 150 άτομα. Μεγάλοι, νέοι αλλά και παιδιά.

Ο ραδιοφωνικός σταθμός μας «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ» εκπέμπει κάθε μέρα, όλο το 24ωρο, στους 103 Mhz στα FM. Η εμβέλειά του εκτείνεται σε όλη την επαρχία Βοΐου, στο Νομό Γρεβενών και στο Νομό Καστοριάς, και ακούγεται από συμβατικά ραδιόφωνα. Από την 1η Σεπτεμβρίου 2008 ακούγεται παγκοσμίως με τη χρήση του internet.

Όλοι όσοι εργάσθηκαν ή ακόμη εργάζονται στο ραδιοφωνικό σταθμό, εργάζονται επειδή τους αρέσει να προσφέρουν ανιδιοτελώς και αφιλοκερδώς το ταλέντο τους και το χρόνο τους. Αγαπούν τον συνάνθρωπο, ο οποίος περιμένει με λαχτάρα να ακούσει κάτι το ωφέλιμο, το εθνικό, το θρησκευτικό, το ηθικό, το χαρούμενο. Αγαπούν τον τόπο τους, την πατρίδα τους, την ιστορία, τα ήθη και τα έθιμά της.

Καθημερινά μας τηλεφωνούν, για να μας ευχαριστήσουν και να δείξουν την συμπαράστασή τους στο έργο της ραδιοφωνίας. Όλοι, μεγάλοι και παιδιά, παίρνουμε θάρρος και κουράγιο, ώστε με τη χάρη του Θεού να συνεχίσουμε.

http://www.siatistaagiosnikolaos.gr/Enoria/Radio_Station.html

Κασομούλη 1, Σιάτιστα, ΤΚ: 50300

Τηλ: 24650-21472 | Fax: 24650-23133

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο : enoria@siatistaagiosnikolaos.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ.

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΙ Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΥΒΙΔ

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009

ΠΑΤΗΡ ΔΑΝΙΗΛ ΑΕΡΑΚΗ. ΘΕΜΑ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

π.ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΝΑΝΟΣ- ΝΑ ΖΗΣΩ ΑΠΟΨΕ ΑΓΙΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ 25-10-08

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ . ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΓΟΥΜΕΝΗ ΤΗΣ Ι.Μ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΜΗΤΡΟΣ ΗΓΑΠΗΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΝΥΜΦΗ. ΠΑΤΜΟΣ

Η Ιερά μονή " Ευαγγελισμός Μητρός Ηγαπημένου"κτίστηκε το 1613 από τον ιερομόναχο του μεγάλου Μοναστηριού[Photo] Νικηφόρο καταγόμενο από την Κρήτη. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της χώρας. Αποτελείται από το ναό της Ευαγγελίστριας, από το παρεκκλήσιο του Αγίου Λουκά και από έναν τριώροφο αμυντικό πύργο με το παρεκκλήσιο του Αγίου Αντωνίου. Η ίδρυση της Μονής του Ευαγγελισμού χρονολογείται από το 1936 από τον 8422ιερομόναχο και πνευματικό Αμφιλόχιο Μακρή, την μεγάλη πνευματική μορφή, που εργάστηκε σκληρά για τη σύσταση και ανάπτυξη της.

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΜΝΟΓΡΑΦΟ ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΜΙΚΡΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΤΕΚΝΟ ΜΗΤΡΟΦΑΝΗ.

Ο Γ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΕΚ ΤΟΥ ΦΡΕΑΤΟΣ ΙΑΚΩΒ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΤΥΠΟΝ. Η ΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΑΓ. ΦΩΤΕΙΝΗΣ- Η ΣΤΑΜΝΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ- Ο ΤΟΠΟΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009, μεταξύ των προσκυνητών, μέλη της Π.Ο.Ε. είχαν την τιμή και χαρά να έχουν ολιγόλεπτη συνάντηση με τον σεβαστό Γέροντα Ιουστίνο. Ό Γέροντας Ιουστίνος είναι Άγιοταφίτης και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Φωτεινής Φρέατος Ιακώβ. Έχει την τιμή να είναι διάδοχος, στο προσκύνημα του Αγίου Ιερομάρτυρας Φιλουμένου. Μεταξύ άλλων ο η Ιουστίνος μας ενημέρωσε ότι τον Νοέμβριο επίκειται ή άγιοκατάταξη του Μάρτυρος Φιλουμένου, με τον oποίο πολλές φορές είχε συλλειτουργήσει. Είναι μεγάλο δώρο εκ Θεού — σημείωσε ο Γέροντας— να έχω συνεχώς, εδώ στο Φρέαρ, τον Μάρτυρα Φιλούμενο εν πνεύματι. από πέρυσι το καλοκαίρι, πού πραγματοποιήθηκε ή μεταφορά του Ιερού Λειψάνου του άπα την Πατριαρχική Σχολή της Σιών, εν σώματι και να αξιωθώ να είμαι και στην άγιοκατάταξή του. Το τελευταίο το θεωρώ ως ένα από τα μεγαλύτερα δώρα του Θεού, μάς είπε. Ό π Ιουστίνος, πέρα του Φρέατος του Ιακώβ, με τον περικαλλέστατο Ιερό Ναό της Άγιας Φωτεινής, πού εγκαινιάστηκε πέρυσι, είναι πνευματικός προϊστάμενος σε επτά ενορίες με Άραβες, κυρίως, Χριστιανούς στη Νεάπολη. Έτι αυτού σημείωσε ότι οι αδελφοί μας Ορθόδοξοι Άραβες κάνουν πνευματικό αγώνα, αντιμετωπίζουν αγωνιστικά και με υπομονή τις διώξεις των συμπατριωτών τους λόγω της πίστεως τους, και ότι εν ολίγοις, αξίζουν όσον πολλοί Χριστιανοί στην Ελλάδα, οι όποιοι —σε πολλές περιπτώσεις— δεν διακρίνονται για τον ζήλο τους και δεν έχουν αγώνα ή διώξεις για την πίστη. Όσον άφορα στις σχέσεις του Γέροντος με τους Παλαιστινίους και τις πολιτικές αρχές, σημείωσε ότι είναι σε καλό επίπεδο, χαίρει του σεβασμού τους κι εκείνος φροντίζει να αποδίδει σε αυτούς την τιμή, πού τους αναλογεί. Ό π. Ιουστίνος, πλέον των άλλων, είναι και Συνοδικό μέλος ατή Σύνοδο του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Έτί αυτού μας δήλωσε ότι υπάρχει πολύ καλή συνεργασία με τους λοιπούς πατέρες, αρχιερείς και τον Πατριάρχη Θεόφιλο τον Γ. Κοινός στόχος, άλλωστε, είναι ή διαφύλαξη των Παναγίων Προσκυνημάτων και ή αύξηση και καλλιέργεια του έμψυχου δυναμικού της Άγιοταφικής αδελφότητας. Σε αυτό το σημείο, μας τόνισε, ό,τι μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά και ή Εκκλησία της Ελλάδος, ήτοι με την ανάληψη της υποχρέωσης κάθε Μητροπόλεως να αποστέλλει πατέρες, ιερείς και μοναχούς για ένα χρονικό διάστημα να υπηρετούν στα Πανάγια Προσκυνήματα. Επίσης, θα ήταν δυνατό να συνδεθεί και απονομή τίτλων ή οφφικίων, Ιερομόναχων, με την διακονία τους στις επάλξεις της Άγιοταφικής Αδελφότητας. Κάτι τέτοιο θα ήταν εποικοδομητικό και σωτήριο τόσο για τους πατέρες εξ Ελλάδος, όσο και για τους Άγιοταφίτες. Ό π. Ιουστίνος μας ενημέρωσε και για το πώς βρέθηκε και φυλάσσεται πλέον στον Ιερό Ναό της Αγίας Φωτεινής και ή στάμνα, με την όποια η Ισαπόστολος Φωτεινή αντλούσε ύδωρ από το Φρέαρ. Σε συνάντηση του με τον παπικό επίσκοπο ο π. Ιουστίνος ζήτησε μέρος του Ιερού Λειψάνου της Αγίας Φωτεινής, το οποίο φυλάσσεται στο Βατικανό. Ό Παπικός αξιωματούχος, του είπε, ότι, όταν σπούδαζε στο Βατικανό, ενθυμείτε, πώς φυλασσόταν ή στάμνα, με την οποία έδωσε ύδωρ ή Αγία στον Κύριο μας, την οποία είχαν μεταφέρει οι Σταυροφόροι από την Κωνσταντινούπολη στη Ρώμη. Ό Γέροντας Ιουστίνος απέστειλε επιστολή στο Βατικανό και σε έξι μήνες έλαβε θετική απάντηση. Σε εννέα μήνες από την υποβολή του αιτήματος του, ο παπικός πρόξενος του παρέδωσε την στάμνα, ή οποία φυλάσσεται πλέον υπερυψωμένη σε κεντρική κολώνα στην αριστερή πλευρά του κυρίως Ιερού Ναού. Στη συνέχεια της συζητήσεως ο π. Ιουστίνος μας θύμισε τις εξαιρετικές σχέσεις, πού είχε με τον Γιασέρ Αραφάτ και μας εξήγησε ότι αυτές οικοδομήθηκαν ακόμη περισσότερο, όταν μερίμνησε για την αποστολή εκατοντάδων τόνων αλευριού από την Ελλάδα προς τις αποκλεισμένες περιοχές της Νεάπολης Παλαιστίνης, με αποτέλεσμα να διασωθούν πολλά παιδιά και ενήλικες από την ασιτία. Μάλιστα οι ντόπιοι Άραβες τον αποκαλούν πατέρα των πτωχών. Σε πρόταση μέλους- της Π.Ο.Ε. ότι θα ήταν ωφέλιμο να εκδοθεί ένας τόμος για τα εγκαίνια του Ιερού Ναού της Αγίας Φωτεινής, τα όποια πραγματοποιήθηκαν με κάθε μεγαλοπρέπεια πέρυσι στις 30. Αύγ. 2008, ο γέροντας απάντησε, πώς τα επιθυμεί κι αυτός σφόδρα, αλλά οι οικονομικές υποχρεώσεις τις Ιεράς Μονής είναι μεγάλες, οπότε και το αναβάλλει για αργότερα. Σε παράκληση μας, να διευκρινίσει τις προτεραιότητες της Ιεράς Μονής, μας εξήγησε ότι στην παρούσα φάση προνοεί για την επιμέλεια του προσκυνήματος στο μέρος, οπού αποκεφαλίστηκε ο Τίμιος Πρόδρομος. Ήδη ο πανίερος αυτός τόπος ανήκει στην Ιερά Μονή και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, έχει πραγματοποιηθεί ή ασφάλιση και ο μερικός καλλωπισμός του υπόγειου χώρου —στον όποιο τελείται μάλιστα και Θεία Λειτουργία— και υποβλήθηκε και πλήρης αρχιτεκτονικός φάκελος σχεδίων ανέγερσης Ιερού Ναού στις αρμόδιες Εβραϊκές Αρχές. Μάλιστα, καλός οιωνός, όπως μας είπε, είναι ότι οι Εβραϊκές Αρχές εξετάσουν τον φάκελο και δεν προχώρησαν στην απόρριψη του. Πριν όμως και από το προσκύνημα του Τιμίου Προδρόμου, πρώτη προτεραιότητα είναι η αγορά της οικίας, στην όποια έζησε ή Ισαπόστολος Φωτεινή. Τα εν λόγω προσκύνημα βρίσκεται στην παρούσα φάση σε χέρια Μουσουλμάνων και καταβάλλει ήδη προσπάθειες να περιέλθει με νόμιμη αγορά, βεβαίως, στην περιουσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Με την Χάρη του Θεού έχουμε ελπίδα, σημείωσε ο Γέροντας, δεδομένου ότι ο ένα εκ των δύο αδελφών κατόχων έχει συμφωνήσει. Ωστόσο απαιτείται προσευχή και συνεχής επαγρύπνηση. Όσον άφορα για την εξεύρεση πόρων, ο π. Ιουστίνος, μας είπε ότι αυτοί προέρχονται από τον όβολό των πιοτών, κυρίως από την Ελλάδα, πού αγαπούν το προσκύνημα, τον Πατριάρχη Ιακώβ, την Αγία Φωτεινή και τον Ιερομάρτυρα Φιλούμενο.

Παραθέτουμε τα στοιχεία επικοινωνίας με τον Γέροντα Ιουστίνο καθώς και τραπεζικό λογαριασμό για όσους εκ των ευσεβών αδελφών επιθυμούν να συνδράμουν στα προσκυνήματα της Ιεράς Μονής Αγίας Φωτεινής Φρέατος Ιακώβ: Nablus Jacob`s Well Palistine, Tel. 00-972-9-23/3/ 23 Emporiki bank Μάμαλος Γ Ιουστίνος. Νο: 51388054.

α.κ

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΝ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΕΜΠΕΣΗ (11.9.2009)

Του κ. Κωνσταντίνου Γρηγοριαδη, Καθηγητού Πανεπιστημίου

« Εάν τε ούν ζώμεν, εάν τε αποθνήσκωμεν του Κυρίου εσμέν... Εις τούτο γαρ Χριστός και απέθανε και ανέστη, ίνα και ζώντων και νεκρών κυριεύσει» (Ρωμ.14,9 ). Αγαπητέ μας Γιάννη,

Ή σημερινή σου αναχώρηση από αυτόν τον κόσμο μας συγκέντρωσε, ως εκκλησιαστική Σύναξη, για να σε συνοδεύσουμε στην τελευταία, αλλά και μόνιμη και αιώνια κατοικία μας και να σε αποχαιρετίσουμε με την ευχή: Καλό δρόμο, Γιάννη, καλήν ανάπαυση και καλήν ανάσταση. Συνήθως στις εξόδιες ακολουθίες μιλάμε εμείς οι ζώντες και περιλειπόμενοι για τον κοιμηθέντα αδελφό. Είμαι βέβαιος, πώς θα χαρείς, αν εμείς σήμερα τροποποιήσουμε αυτή τη συνήθεια. Να αφήσουμε δηλαδή εσένα να μιλήσεις σε μας για το μοναδικό μυστήριο της εν Χριστή σωτηρίας μας, πού ή σημερινή ημέρα αποτελεί τη στενή και τεθλιμμένη οδό, πού όμως μας οδηγεί στην αιώνια ζωή.

Στο σχέδιο του Θεού ήταν να γνωρισθούμε, να συνδεθούμε και να συνεργασθούμε στον αμπελώνα του Κυρίου από τα φοιτητικά μας ακόμη χρόνια.

Ή επίγεια ζωή σου ξεπήδησε από την Εκκλησία, προσφέρθηκε, ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε στην Εκκλησία. Έτσι μας διδάσκεις μέσα από το παράδειγμα σου. Μέσα από τη ζωή και το έργο σου μας έδειξες, πώς ο άνθρωπος ολοκληρώνεται εν Χριστώ, όταν διακονεί, προσφέρει και θυσιάζεται για το καλό και την προκοπή των άλλων ανθρώπων. Το πέρασμα σου από το χώρο της Εκπαιδεύσεως θα παραμείνει ανεξίτηλο. Συνεργασθήκαμε για πολλά χρόνια και ξέρω πώς πρόσφερες μέσα από τον εαυτό σου στα παιδιά την εικόνα του Χριστού, πού αγκαλιάζει με την αγάπη Του όλους τους ανθρώπους, τους δίνει θάρρος και ελπίδα και δύναμη, για να ξεπερασθούν τα εμπόδια και οι δοκιμασίες της ζωής.

Μέσα από την αγάπη σου στα παιδιά έδειχνες πόσο φίλος και αδελφός είναι ο Χριστός με κάθε άνθρωπο και ιδιαίτερα με τους νέους. Δεν είναι τυχαίο πώς μέχρι σήμερα μετά από τόσα χρόνια οι ενήλικες τώρα μαθηταί σου ρωτούσαν για τον κ, Λεμπέση και την πορεία της ασθενείας του, γιατί αναπολούσαν στο πρόσωπο σου την ώρα του μαθήματος, πού ήταν γι' αυτούς αληθινή μυσταγωγία.

Με το ίδιο εκκλησιαστικό, πατερικό και θεολογικό τρόπο εργάσθηκες και στο χώρο του Θείου κηρύγματος, πού προσπαθούσες να αποκαταστήσεις την παρουσία και την ευλογία του Κυρίου μέσα από τον προσφερόμενο ευαγγελικό λόγο. Εργάσθηκες με ζήλο και ανιδιοτέλεια και για πολλά χρόνια στην Ιερά Μητρόπολη Αττικής.

Μαζί με την μακαριστή σύζυγο σου Κική και τον μακαριστό αδελφό της π. Αθανάσιο είχες διακονήσει την Ιερά Μονή Στομίου Λαρίσης. Αγαπούσες πολύ τα Μοναστήρια, γιατί διέκρινες πώς ή λειτουργική ζωή, ή προσευχή και ή μετοχή του ανθρώπου στη Θεία Ευχαριστία τον γεμίζουν με την άκτιστη και αιωνία ζωή του Χριστού. Σημαντική ήταν και ή προσφορά, σου στην Ιερά Μονή Αγ. Φιλοθέης Εκάλης.

Εκεί όμως, πού το κήρυγμα σου ήταν αυθεντικό, το πρόσφερες μέσα από την άρση του σταυρού των θλίψεων και των δοκιμασιών και ασθενειών σου στην επίγεια ζωή σου. Στις πολλές συζητήσεις μας και ιδιαίτερα στα τελευταία τρία χρόνια της βαρύτατης ασθένειας σου μου τόνιζες και αποδεχόσουν την ευαγγελική και πατερική αλήθεια πώς «εξ αιώνος και από των γενεών εν σταυρώ και θανάτω πατείταί ή' τρίβος αυτού». Ή αδιάλειπτη προσευχή και ή Θεία Κοινωνία σε δυνάμωναν και έτσι αντιμετώπιζες με καρτερία και υπομονή τη βαρεία αρρώστια σου. Εδώ ολοκληρώνεται ή κηρυκτική σου μαρτυρία με το μαρτύριο, πού προσφέρουν στον άνθρωπο οι δοκιμασίες και ασθένειες. Αντιμετώπιζες τις πολλές αντιξοότητες, που σου προκάλεσαν φιλικά πρόσωπα με τη συγχωρητικότητα, πού ο Χριστός γέμιζε την καρδία σου. και μου έλεγες, πώς μόνον έτσι αισθάνεται ο άνθρωπος ελεύθερος.

Ήταν χαρακτηριστική ή ευγένεια και οι ευχαριστίες σου στους ανθρώπους, πού βρίσκονταν δίπλα σου στις δοκιμασίες της αρρώστιας σου, και μαζί σου τους ευχαριστούμε κ; εμείς για την αδελφική τους αγάπη και στοργή, όπως τις οικογένειες των αδελφών σου Ευστάθιος και Λουδοβίκου, αλλά και για τη στοργή και την αγάπη, πού έδειξαν ή κ. Ευαγγελία και ή κ. Νταλί, πού σε περιποιήθηκαν, ως αδελφό τους.

και τώρα: «Μακαριά η οδός ή πορεύη σήμερον, ότι ητοιμάσθη σοι τόπος αναπαύσεως». Ολόκληρη ή ζωή σου ήταν στραμμένη στον έσχατο προορισμό του ανθρώπου, δηλαδή στην αποδοχή της αγάπης του Κυρίου και τη μετοχή του στην ατέλειωτη ζωή της Αναστάσεως.

Καλήν ανάπαυση και καλή ανάσταση, αγαπητέ μας Γιάννη.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009

Αφιέρωμα στον ΠΟΝΤΟ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ

Κατεβάστε το περιοδικό πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο

http://rapidshare.com/files/307043508/pros_thn_nikh.pdf

Απαγορεύεται να φοράμε σταυρό;;

Κατά τη δίκη της Ιερά Μονής Βατοπεδίου στο Πενταμελές Εφετείο Θράκης στην Κομοτηνή
συνέβη κάτι πρωτάκουστο.

Ο εισαγγελέας της έδρας Β. Φλωρίδης, αδελφός του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γ. Φλωρίδη, όπως αναφέρεται και σχολιάζεται σε αρκετές σελίδες του διαδικτύου, είπε στη δικαστή που δικαζόταν για την υπόθεση Μ. Ψάλτη: “Όταν είστε στην έδρα, είναι απαράδεκτο να φοράτε σταυρό, γιατί είναι θρησκευτικό σύμβολο και επηρεάζετε”! Ναι, το είπε ακριβώς όπως το διαβάσατε. Όπως εύστοχα σχολιάστηκε στις ιστοσελίδες, η δικαιοσύνη δεν αποφασίζει βάσει στοιχείων αλλά βάσει το τι φοράει ο κάθε δικαστής..

Αυτό που φέρεται να είπε είναι απαράδεκτο και φοβερό. Ένας εισαγγελέας να κρίνει μια συνάδελφο κατηγορουμένη από το αν φοράει ή όχι σταυρό. Το ότι φορούσε η δικαστής σταυρό σε δικαστική αίθουσα το χαρακτήρισε απαράδεκτο θρησκευτικό σύμβολο.

Τότε να αφαιρέσουμε και την εικόνα του Χριστού και το ευαγγέλιο από το δικαστήριο. Να μην ορκιζόμαστε στο ευαγγέλιο. Να μην κάνουμε καθόλου το σταυρό μας. Τι είδους σκεπτικό είναι αυτό;

Είναι γνωστό πλέον σε όλους ότι οι κατήγοροι της μονής Βατοπεδίου απολαμβάνουν μεγάλες τιμές από τη νέα κυβέρνηση. Μάλιστα ο εισαγγελέας Β. Φλωρίδης, για πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά, έδωσε συνέντευξη, για να πει πόσο περήφανος είναι που καταδικάστηκαν οι βατοπεδινοί μοναχοί.

Κατά τ’ άλλα παρουσιάζεται ως φιλόθρησκος και φιλοαθωνίτης που επισκέπτεται ορισμένες μονές του Αγίου Όρους. Τέλος πάντων, αυτό είναι δικαίωμά του. Ας επανέλθουμε στο θέμα μας.

Η κ. Ψάλτη ευθαρσώς είπε πως επί τρεις σχεδόν δεκαετίες δικάζει με ήσυχη τη συνείδησή της και ανέφερε: “Μπορεί ο σταυρός να είναι το καύχημά μου, ουδέποτε όμως αποτέλεσε στοιχείο για την κρίση μου”, σε όσα της καταμαρτύρησε ο εισαγγελέας.

Για τον σταυρό είπε ότι τον φορά γιατί είναι οικογενειακό κειμήλιο και αποτελεί έκφραση της θρησκευτικής της πεποιθήσεως. Μεγάλη απορία δημιούργησε στην ίδια και σε όλους το πώς χρησιμοποιήθηκε ακόμη και ο σταυρός που φορούσε. Για πρώτη φορά ακούσθηκε ότι ο σταυρός είναι σημείο προκλήσεως κι εντάσεως.

Ο συνήγορος υπερασπίσεως Τ. Μιχαλόλιας σχολίασε ότι ο εισαγγελέας μοιάζει με καρδινάλιο σε ιερά εξέταση, για το σχόλιο που έκανε για το σταυρό που φορούσε η κ. Ψάλτη, και τόνισε: “Εμείς την ξέρουμε τόσα χρόνια και πάντα με αυτόν τον σταυρό δίκαζε”.

Το συγκεκριμένο θέμα είναι σοβαρό. Δεν μπορεί δηλαδή ένας δικαστής να φορά σταυρό; Δεν μπορεί να κάνει γνωστή τη χριστιανική του ιδιότητα; Δεν μπορεί να εκκλησιάζεται, για να μην τον δουν και θεωρηθεί ότι είναι επηρεασμένος και σε μια εκκλησιαστική δίκη θα είναι μονομερώς τοποθετημένος; Μήπως επιστρέφουμε σε Μεσαίωνα; Μήπως θα αρχίσουμε να διωκόμεθα για την ορθόδοξη πίστη μας;

Είναι πολύ λυπηρά όλα αυτά. Χρειάζεται αντικειμενικότητα, νηφαλιότητα και διάκριση. Εμείς επί της ουσίας του συγκεκριμένου θέματος αναφερθήκαμε και όχι επί της ουσίας του όλου θέματος. Τις πληροφορίες μας λάβαμε από το διαδίκτυο, όπου είναι ενυπόγραφα καταχωρημένες. Αναφέρονται σε λεπτομέρειες που ξενίζουν και προβληματίζουν και δημιουργούν ισχυρά ερωτήματα για προκατάληψη και προαποφάσεις.

Ευχόμεθα να λάμπει η αλήθεια, το πραγματικό δίκαιο και η ευθυκρισία δίχως επηρεασμούς και σκοπιμότητες παντού και πάντοτε. Ο σταυρός είναι σύμβολο ύψιστης ταπεινώσεως, αφάτου κενώσεως και μεγάλης θυσιαστικής αγάπης. Γι’ αυτό τον φοράμε και γι’ αυτό τον προσκυνάμε.
Γι’ αυτό κυριαρχεί σε όλη την εκκλησία. Είναι μεγάλη η σημασία του και βαθύτατος ο συμβολισμός του. Κάθε αντισταυρικός λόγος είναι μάλλον εκ του πονηρού.

Πηγή προέλευσης

http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3433&Itemid=2

Tο νέο «προοδευτικό με άνοιγμα στην κοινωνία», πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος.

ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ
Από το νέο «προοδευτικό με άνοιγμα στην κοινωνία», πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Εν Βούλα τη 4η Νοεμβρίου 2009

1. 89,5. Στην πρωινή ζώνη, 6 Οκτωβρίου.

Ακούστηκαν παράπονα των ακροατών ότι θα ήθελαν το πρόγραμμα πιο πνευματικό, ότι δεν βοηθά το πρόγραμμα πνευματικά κλπ.

Η απάντηση που εδόθη στον αέρα ήταν, ότι ο σταθμός κάνει «άνοιγμα στην κοινωνία», «ο σταθμός της Εκκλησίας δεν είναι η Εκκλησία, δεν εκπροσωπεί την Εκκλησία».

2. 89,5, 6 Οκτωβρίου, 4-5 μ.μ. π. Παύλος Κουμαριανός στην εκπομπή του : «Η γλώσσα της Εκκλησίας ακούγεται στις μέρες μας μονότονη και κουραστική… Τα ίδια και τα ίδια, από το ίδιο στυλ ανθρώπων, με το ίδιο περιεχόμενο και τις ίδιες ιδέες… υποσχέσεις μεταφυσικής φυγής, εσχατολογικής έκπληξης που καμιά φορά δεν πάνε πουθενά… Επιτρέψτε μου να συνοψίσω το κατάντημα του εκκλησιαστικού μας λόγου στη γνωστή παροιμία “παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του”…. Βιαζόμαστε οι άνθρωποι της Εκκλησίας να πούμε στους ανθρώπους λόγια χοντρά, βαρύγδουπες εκφράσεις για θέωση, αγιότητα, πνευματική τελείωση, εν Χριστώ ζωή και μακαριότητα, πνευματικά χαρίσματα, μυστικές εμπειρίες, υπερφυσικές καταστάσεις, επιστροφή στην προπτωτική κατάσταση, πρόγευση των εσχάτων, ασκητικό ήθος, κάθαρση παθών κι ενώ διαφημίζουμε όλα αυτά, είμαστε άνθρωποι σαν όλους, καθημερινοί και ταλαίπωροι… κι όλα τ’ άλλα που λέμε για θεώσεις και απογειώσεις, τα λέμε για να μας θαυμάζουν καμιά φορά και να ξεμπερδεύουμε με μερικούς ανώριμους αφελείς που μας χτυπούν την πόρτα μεσάνυχτα, ζητώντας παρηγοριά. Κι επειδή καμιά φορά δεν έχουμε ανθρωπιά να τους δώσουμε… ούτε γνώσεις να τους βοηθήσουμε, τους πλασάρουμε κομμάτι θέωση και εξαγιασμό που θα κερδηθεί μέσω αβυσσαλέας υπομονής κι έτσι στέλνουμε το συνάνθρωπό μας σπίτι του αδιάβαστο, φορτωμένο ενοχές που ζήτησε παρηγοριά και δε σκέφθηκε ότι έπρεπε να είχε μάθει καλά το μάθημά του, ότι πρέπει δηλαδή να κάτσει στα αυγά του, να κάνει υπομονή, να υποστεί όποιες δυσκολίες και εξευτελισμούς λαχαίνουν, για να θεωθεί…Κάτι δεν πάει καλά μ’αυτά που λέμε… Είπαμε λοιπόν να σταματήσουμε να λέμε πράγματα που δεν τα ζούμε. Κι αν τέλος πάντων κάποιοι έχουν τέτοιες μεταρσιωμένες εμπειρίες, ας το δείξουν με τα έργα τους… Σήμερα ίσως μας διακρίνει ένα σύνδρομο παθολογικής αρχαιολατρείας από τη μια, και από την άλλη σύνδρομο φοβίας προς την αμεσότητα και διαφάνεια της γλώσσας στη Λατρεία, γι’ αυτό χρησιμοποιούμε τη γλώσσα την αρχαία, μια γλώσσα μυστική και ακατανόητη, η οποία δημιουργεί φραγμούς και διακρίσεις μέσα στην Εκκλησία. Έχουμε τους καλλιεργημένους και μορφωμένους λάτρεις της αρχαίας τραγωδίας που με εκλεπτυσμένη αίσθηση απολαμβάνουν την ομορφιά της Αρχαίας Ελληνικής που μόνο εκείνοι καταλαβαίνουν και αφήνουν τους ιδιώτες ξένους προς την προσευχή» !!

3. 89,5. Εκπομπή κ. Κοσμόπουλου. Μίλησε πάλι ο π. Παύλος Κουμαριανός συνεχίζοντας με επιχειρήματα που μπορεί να έπειθαν τους αδαείς, τόνισε ότι οι μεταφράσεις δεν είναι θέμα που αποφασίζει η Ιερά Σύνοδος, οι Εκκλησίες μας είναι άδειες όταν γίνεται ο εσπερινός και ο όρθρος (αυτό το απέδωσε στη γλώσσα και όταν του επεσήμανε ο κ. Κοσμόπουλος ότι αυτή δεν είναι η μόνη αιτία, αναγκάστηκε να συμφωνήσει). Έδωσε και άλλο ατυχές παράδειγμα το οποίο ανασκεύασε ο κ. Φώτης Δημητρακόπουλος ο οποίος μίλησε εξαιρετικά δίνοντας 6 λόγους γιατί δεν θα πρέπει η γλώσσα της Λατρείας να αλλάξει.

Τα σχόλια και οι κρίσεις δικές σας…

Πηγή προέλευσης

http://www.im-glyfadas.gr/04/2009/20091104.asp

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009

ΣΠΑΝΙΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΠΑ- ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗ.

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΗ.

Από την σοφή διδασκαλία του π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου.

Από την σοφή διδασκαλία του π. Επιφανίου

1. -Γέροντα, λένε μερικοί για την Παλαιά Διαθήκη: «Δεν πρέπει να μελετούμε την ιστορία των Εβραίων».

-Δεν είναι ιστορία των Εβραίων. Είναι ή προϊστορία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν. Ό Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ μπορεί να είναι κατά σάρκα πρόγονοι των Ισραηλιτών, αλλά κατά πνεύμα είναι δικοί μας. Αυτό το λέγει ο Απόστολος Παύλος (Γαλ. γ' 7-9). και ο Κύριος είπε στους Ιουδαίους: Μη νομίζετε, ότι με το να λέτε, Πατέρα έχουμε τον Αβραάμ, έχει κάποια αξία, αφού εσείς δεν πολιτεύεσθε, όπως ο Αβραάμ.

Ό Χριστιανικός λαός είναι ο κατά πνεύμα Ισραήλ. Όποιος χριστιανός μιμείται την πίστη του Αβραάμ, αυτός είναι παιδί του Αβραάμ. Και όχι οι Εβραίοι, οι όποιοι απεδοκίμασαν τον Μεσσία, στον οποίον ο Αβραάμ πίστευσε και τον προσδοκούσε. Όλοι οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης τον Μεσσία προσδοκούσαν και ο Ιακώβ και οι άλλοι Πατριάρχες. και ο θεόπτης Μωυσής, ο όποιος είπε: «Προφήτην εκ των αδελφών σον... αναστήσει σοι Κύριος ο Θεός σοι;»(Δευτερ. ιη' 15).

Είναι, λοιπόν, κατά πνεύμα, δικοί μας πρόγονοι οι άγιοι της Παλαιάς Διαθήκης. Ή αντίληψη, ότι ή Παλαιά Διαθήκη είναι ή ιστορία του εβραϊκού λαού, είναι στρεβλή, Ή αλήθεια είναι, ότι πρόκειται για την προϊστορία του Χριστιανισμού. Είναι ή προϊστορία του ίδιου του Κυρίου μας.

οι Ιουδαίοι τώρα είναι πλέον αντίχριστοι. Δεν είναι περιούσιος λαός. Εξέπεσαν. Δεν το ψάλλουμε την Πεντηκοστή; «Ιουδαίοι... απιστία νοσήσαντες θεϊκής εξέπεσον χάριτος».

2. Να έχουμε επίγνωση των μέτρων μας. Πολλοί το παθαίνουν αυτό. Βλέπουν σ' έναν ασκητή ότι έκανε

κάποια πολύ βαρεία, πολύ αυστηρή άσκηση: «Να την κάνω, και εγώ». Μα είναι στα μέτρα σου αυτή ή άσκηση; Η μήπως σε κλέψει ο διάβολος «εκ δεξιών»;

Το συζήτησες με τον Πνευματικό σου, αν πρέπει να κάνεις αυτή την μεγάλη άσκηση; Υπάρχει κίνδυνος

να πλανηθείς.

Μπορούμε; Είναι στα μέτρα μας αυτό πού θέλουμε να κάνουμε;

3. -Γέροντα, οι Πατέρες επαινούν την ελληνική παιδεία.

Άπαντα ο Γέροντας:

-Ό Μέγας Βασίλειος έχει γράψει ένα κείμενο «Προς τους παίδας (προς τους νέους), όπως αν εξ Ελληνικών ωφελοίντο λόγων» και το παρεξήγησαν πολλοί.

Κατ' αρχήν το έργο του Μ. Βασιλείου δεν είναι λόγος, είναι επιστολή. Κακώς το ονομάζουν λόγο. Και το προβάλλουν για να τονίσουν τον θαυμασμό του αγίου στους αρχαίους Έλληνες.

Στην επιστολή αυτή ο Μέγας Βασίλειος ξεχωρίζει τα αγαθά στοιχεία της Ελληνικής Παιδείας από τα βλαβερά. και λέγει: «Όπως όταν πάτε να κόψετε το τριαντάφυλλο, αποφεύγετε τ' αγκάθια, έτσι να κάνετε και με τους λόγους των Ελλήνων. Έχουν πολλά βλαβερά αυτά είναι τ' αγκάθια. Θα τ' αποφεύγετε και θα παίρνετε μόνο το τριαντάφυλλο ότι καλό έχουν». Προσπαθεί να προφυλάξει. Δεν προτρέπει τους Χριστιανούς να μελετούν τους αρχαίους. Συνιστά σ' όσους τους μελετούν να προσέξουν να μη βλαβούν. Αυτό είναι το πνεύμα των όσων λέγει ο Μέγας Βασίλειος.

4. -Γέροντα, όταν λέμε πλούτο, τι εννοούμε;

-Όταν λέμε πλούτο, δεν εννοούμε τις κολοσσιαίες περιουσίες. Τόσος πλούτος δεν αποκτάται με έντιμο τρόπο. Κάποιος, όμως, από μία εργασία δική του, από μία μεγάλη βιοτεχνία, μπορεί ν' αποκτήσει μερικά υλικά αγαθά, περισσότερα από έναν μισθωτό. Αυτό ακριβώς το περισσότερο από το σύνηθες εισόδημα είναι πλούτος. οι πολύ μεγάλες, οι κολοσσιαίες περιουσίες, δεν αποκτώνται με έντιμους τρόπους....

-τι γίνεται όμως όταν πρόκειται για κληρονομιά;

-Ή κληρονομιά απλώς μεταθέτει το ζήτημα. Αντί να τ' αποκτήσει ο υιός τ' απέκτησε ο πατέρας. Ό Μ. Βασίλειος λέει κάπου: «Ό πλούσιος είναι ή άδικος ή αδίκου υιός». Η ο ίδιος απέκτησε με αδικία αυτήν την μεγάλη περιουσία ή δεν είναι μεν αυτός άδικος, αλλά είναι αδίκου υιός την απέκτησε ο πατέρας του με αδικία. Κολοσσιαίες περιουσίες με έντιμους τρόπους δεν αποκτώνται, ας μη απατόμεθα.

5. -Ποιους εννοεί ή Εκκλησία όταν εύχεται «υπέρ καμνόντων»;

Το ρήμα «κάμνω», εξ ου και κάματος, σημαίνει κουράζομαι, υποφέρω. Απέκαμα, λέμε, αποκάμνω, δεν μπορώ, δεν αντέχω άλλο. Το ρήμα «κάμνω» σημαίνει κοπιάζω, και κοπιάζω πολύ. «Υπέρ καμνόντων», λοιπόν, σημαίνει, ότι δεόμεθα υπέρ των ανθρώπων, πού υποφέρουν. Όχι από βαρείες αρρώστιες, αφού προηγουμένως λέγει: «νοσούντων». Ήταν ή εποχή, πού υπήρχαν άνθρωποι σε βαρείες δουλειές, σε μεταλλεία, λατομεία κ.λπ. Υπέρ αυτών, λοιπόν, εύχεται ή Εκκλησία. Υπέρ των ανθρώπων, πού κοπιάζουν υπερβολικά.

6. Λένε μερικοί:

-Θρησκεύον όν ο Καζαντζάκης. Είχε πνευματικές ανησυχίες και αναζητήσεις!

Απάντησε ο π. Έπιφάνιος και είπε:

-Και τι μ' αυτό; Που κατέληξε; Ξέρετε τι ζήτησε ο ίδιος να γραφεί στον τάφο του; «Δεν ελπίζω τίποτα δε φοβούμαι τίποτα" είμαι ελεύθερος». και εγράφη βεβαίως. Πηγαίνετε στα κοιμητήρια να διαβάσετε επιγραφές πάνω στους τάφους πιστών ανθρώπων. «Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών» ή «Αναστήσονται οι νεκροί και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις» ή «Χριστός εγήγερται εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων» και άλλα.

Γνωρίζετε ποια ήταν ή τελευταία λέξη του Καζαντζάκη; «Διψώ». Και έγραψε πολύ εύστοχα και ευφυώς ο π. Θεόκλητος ο Διονυσιάτης σ' ένα άρθρο του: «Άραγε πριν ακόμη βγει ή ψυχή του να προγευόταν την βασανιστική φλόγα της καμίνου του πυρός του εξώτερου σαν τον πλούσιο πού ωδυνάτο εν τη φλογί εκείνη και ήθελε κάποιον να του αναψύξει την γλώσσα;».

7. -Αν γίνει κακή διαχείρηση στην ελεημοσύνη, την οποία δώσαμε, εμείς φέρουμε ευθύνη απέναντι στο Θεό; και τι πρέπει να κάνουμε;

-Κατ' αρχήν ας προσπαθείτε να δίνετε τα χρήματα εκεί οπού έχετε εμπιστοσύνη, οπού δεν θα γίνει κακή διαχείριση, ώστε να μη σκανδαλίζεστε. Αλλά και αν κάπου δεν γίνει καλή διαχείριση, εσείς ότι είχατε να κάνετε, το κάνατε. Ό Θεός θα το υπολογίσει. Εκείνος έχει τον Κριτή του για την κακή διαχείριση. Πάντως για να μη πηγαίνουν τα χρήματα «στράφι» και για να μη σκανδαλίζεστε εσείς, προσέχετε να πηγαίνουν εκεί οπού είσθε πεπεισμένοι ότι θα γίνει σωστή διαχείριση.

8. -Είδα σε εφημερίδα ευχαριστήριο επιστολή κάποιου Πατριαρχείου προς το Μασονικό Ίδρυμα της Ελλάδος για δωρεά του προς αυτό. Έπρεπε να την αποδεχθεί το Πατριαρχείο;

Απάντησε ο Γέροντας:

-Κακώς έκανε και την εδέχθη. «Ελαιον αμαρτωλού μη λιπανάτω την κεφαλήν μου» (Ψαλμ. ρμ' 5), λέγει ή Γραφή. Με μύρα αμαρτωλού δεν θ' αλείψω το κεφάλι μου. Κακώς κάνουν και δέχονται τέτοιες δωρεές.

9. Έλεγε ο π. Έπιφάνιος:

-Το γεγονός, ότι τα Ευαγγέλια είναι γραμμένα στην Ελληνική γλώσσα, μας δημιουργεί αυξημένες ευθύνες. Όσοι από τους διαπρεπείς επιστήμονες του εξωτερικού θέλουν ν' ασχοληθούν με την Καινή Διαθήκη, όλοι μαθαίνουν Ελληνικά. Δεν υπάρχει διαπρεπής Καινοδιαθηκολόγος επιστήμων του εξωτερικού, είτε Γερμανός, είτε Γάλλος, είτε Άγγλος, είτε Αμερικανός, είτε ότι άλλο θέλετε, πού να μην έχει μάθει καλά την Ελληνική γλώσσα. Αν άλλοι λαοί σέβονται την γλώσσα του Ευαγγελίου, πόσο μάλλον εμείς πρέπει να διατηρούμε την Ελληνική γλώσσα;

10. -Γέροντα, μήπως το Βυζάντιο έπεσε διότι είχε πολλούς μοναχούς και όχι στρατιώτες;

-Αυτό είναι κατηγορία των αντίχριστων, των άθεων, το ότι είχε εξασθενήσει το Βυζάντιο από τα πολλά μοναστήρια. Αυτό είναι ανόητο και να το σκέπτεται κανείς. Μία απέραντη Βυζαντινή αυτοκρατορία είχε πολύ στρατό να παρατάξει και όσο αθρόα να ήταν ή προσέλευση ανθρώπων στον μοναχικό βίο, δεν εξασθενούσε τον στρατό του Βυζαντίου. Αυτά τα λέγουν οι εχθροί του Χριστιανισμού, οι όποιοι κοιτάνε να κάνουν «την τρίχα τριχιά», κατά το λεγόμενο.

11. Συχνά στην ζωή μας συμβαίνει να έχουμε την λεγόμενη σύγκρουση καθηκόντων. Παλεύει κανείς ανάμεσα στην μία υποχρέωση και την άλλη, πού έρχεται σε αντίθεση με την πρώτη. Εκδηλώνουμε πολλές φορές σκληρότητα, επικαλούμενοι το καθήκον. Αφήνουμε κατά μέρος το έλεος και την αγάπη για να πάρουμε την σπάθη της δικαιοσύνης και του καθήκοντος, Ό Γέροντας έλεγε:

-Εάν παλεύεις ανάμεσα στην αγάπη και στο καθήκον, άφησε να νικήσει ή αγάπη. Δεν θα κάνεις λάθος, αλλά θα πράξεις το Θείο θέλημα. Αρκεί να ξέρεις τι θα πει αγάπη αληθινή και γνήσια.

12. Κάποιο πνευματικό του παιδί ήθελε να μάθει κάτι, το όποιο πολλοί θα επιθυμούσαν να μάθουν.

-Πέστε μας, Γέροντα, πόσοι είναι σήμερα πού θα σωθούν στην Ελλαδική Εκκλησία;

Ό Γέροντας απάντησε:

-Δεν ξέρω, παιδάκι μου, αυτά μόνο ο Θεός τα ξέρει.

-Καλά Γέροντα, αλλά τέλος πάντων πόσο τοις εκατό είναι συνειδητοί Χριστιανοί;

-Άκουσε, παιδί μου, αυτά τα πράγματα δεν είναι δυνατόν ν' απαντηθούν από κανέναν. Δεν είναι θέμα ταπεινώσεως, αλλά ζήτημα αρχής, ότι αυτά δεν ανήκουν στις ιερατικές μου αρμοδιότητες. Το αίμα του Κυρίου σώζει πολλούς, άλλους νωρίς και άλλους στο νεκροκρέβατο. εμείς οφείλουμε να οδηγήσουμε καμιά ψυχή στον Κύριο και να γίνουμε όργανα Του και ας αφήσουμε την στατιστική μας περιέργεια για τον αριθμό των πολιτών του ουρανού.

13. Όταν πήγαινε επίσκεψη σε σπίτια, πάντοτε έπαιρνε μαζί του κάποιο από τα πνευματικά του παιδιά.

Ήθελε να είναι κρυστάλλινη και διάφανη ή κάθε κίνηση του κληρικού.

Έλεγε:

-Παιδί μου, ξέρεις τι έπαθε κάποιος κληρικός, πού πήγε μόνος του επίσκεψη;

Του λέγαμε:

-Υπερβάλλετε!

Τότε άρχιζε να διηγείται μερικά παραδείγματα πολύ χαρακτηριστικά και ενδιαφέροντα.

-Μόνος μου θα πάω στην αδελφή μου και πουθενά άλλου.

14. Στον σύγχρονο κόσμο, υπάρχουν άνθρωποι πού τις θετικές επιστήμες τις αναβιβάζουν στο βάθρο της πανγνωσίας. Πιστεύουν ότι ή επιστήμη θα επιλύσει όλα τα προβλήματα. Μας έλεγε:

-Ή επιστήμη έκανε πολλά βήματα και σημείωσε προόδους καταπληκτικές. Όμως να είμαστε προσγειωμένοι.

-Δεν εξηγεί τα φυσικά γεγονότα, αλλά απλώς τα περιγράφει. Δεν έχει την δυνατότητα να μπει στην ουσία τους. Γι` αυτό είναι επιδερμική ή γνώση μας.

-Δεν εισέρχεται στην ουσία των πραγμάτων. Δεν έχει την δυνατότητα, να μας πει τι είναι π.χ. ύλη, τι είναι ηλεκτρισμός, φως κ.τ.λ. Για παράδειγμα, ηλεκτρισμός είναι το φαινόμενο πού προκύπτει από την κίνηση των ηλεκτρονίων. Ηλεκτρόνια είναι τα σωματίδια πού έχουν ηλεκτρικό φορτίο. Ηλεκτρικό φορτίο είναι μία ιδιότητα, πού όταν κινείται δημιουργεί ηλεκτρικό ρεύμα. Φθάνουμε δηλαδή με ένα κύκλο στο ίδιο το ζητούμενο, πού είναι προς απόδειξη.

15. Ερώτηση παιδιών:

-Γέροντα, τι να κάνουμε όταν συναντάμε αντιδράσεις στο σπίτι σχετικά με την πνευματική ζωή, νηστεία δηλαδή, εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία, εκκλησιασμό κ.λπ.;

Και ο Γέροντας απάντησε:

-Να μάθετε να «πατάτε πόδι»! Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αλήτες, μαρξιστές κ.λπ. περνάνε την γραμμή τους μέσα στα σπίτια τους και μάλιστα για θέματα πού είναι αντίθετα πολλές φορές στον νόμο του Θεού και σεις αποφεύγετε να δυσαρεστήσετε τους οικείους σας και να υψώσετε φωνή για χάρη του Θεού! Πώς περιμένετε να ισχυροποιηθεί ο χαρακτήρας σας;

16. Απογοητευμένος από την ηθική και πνευματική κατάσταση της κοινωνίας όπως την διεζωγράφισε κάποιος ιεροκήρυκας, ένας νέος ζήτησε την γνώμη του Γέροντα. Εκείνος του είπε:

-Άκουσε, παιδί μου. Πολλοί ξεκινούν από λανθασμένη βάση: Πώς συμβαίνουν αυτά, αφού ζούμε σ' ένα Χριστιανικό Κράτος; Ενώ πρέπει να θεωρούμε ότι εμείς οι σημερινοί Χριστιανοί ζούμε σ' ένα κράτος ειδωλολατρικό, αθεϊστικό, μασονικό κ.λπ. και να είμαστε ευχαριστημένοι πού ακόμη δεν μας έχουν πετροβολήσει και δεν μας έχουν σταυρώσει. Αυτή είναι ή πικρή αλήθεια!

17. Έλεγε:

-Ή αμαρτία είναι εκείνη πού μας εμποδίζει να πιστεύουμε όχι ή λογική, Γι` αυτό αν πεις σ' έναν άπιστο να ζήσει έξι μήνες κατά την ηθική του Ευαγγελίου, και το κάνει, θα γίνει πιστός χωρίς να το καταλάβει.

-Το: «Δεν υπάρχει Θεός» το λένε συνήθως άνθρωποι φαύλοι και ανήθικοι. Ούτε βρέθηκε ούτε θα βρεθεί άνθρωπος ηθικός, εγκρατής, ενάρετος κ.λπ. πού να λέει τόσο εύκολα; «Δεν υπάρχει Θεός!».

18. Γέροντα, έγινε κάποιο έγκλημα στα Μελίσσια.

Δολοφόνησαν μια μητέρα μπροστά στον γιο της και αυτός δεν κούνησε το δακτυλάκι του να την προστατεύσει, επειδή ως Χιλιαστής είναι, λέει, κατά της βίας. Εκείνη την ώρα πιστεύετε, ότι ενήργησε ή νοσηρή πίστη;

-Βεβαίως!

-Μπορούσε και πρόφταινε να το σκεφθεί αυτό;

-Όταν έχει διαποτιστεί από μία τέτοια πίστη, βεβαίως. Αυτά, τα όποια πιστεύουμε, εκδηλώνονται και σε κλάσματα δευτερολέπτου.

-Αυτό γίνεται με δαιμονική δύναμη;

-Όχι με δαιμονική δύναμη. Με δαιμονική απεργία! Απλώς εκείνη την στιγμή ο διάβολος δεν τον ωθεί να κάνει κάτι. Θέλει να επιτύχει τον σκοπό του. Δηλαδή, δεν του λέγει, «χτύπα τον, βάρα τον». Απεναντίας απέχει ο πονηρός. Λέγει, «άστον τώρα να ενεργήσει ή πίστη του. Εγώ τον δίδαξα την αίρεση και τώρα θα ενεργήσουν τα διδάγματα μου».

19. -Γέροντα τι να ψηφίσουμε στις εκλογές;

-«Ουκ εχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν» (Έβρ. ιγ' 14). «Ημών το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει» (Φιλιπ. γ'20). Επειδή, όμως, είμαστε πολίτες και αυτής της γης, αυτής της χώρας, όταν έλθει ή ώρα να πάμε στις κάλπες, δεν θα είμεθα προσκολλημένοι σε καταστάσεις και σε κόμματα ή σε πρόσωπα. Κανένα κόμμα δεν μας εκφράζει. Κάθε φορά, λοιπόν, θα σκεπτόμεθα ποιο είναι ολιγότερο κακό για την χώρα μας. Κατά περιστάσεις. Άλλοτε μπορεί να είναι το ένα, άλλο μπορεί να είναι το άλλο. Θα ψηφίζουμε με αρχή, «το μη χείρον, βέλτιστο ν».

'Αλλοίμονο στον Χριστιανό πού θα ειπεί, «εμένα με εκφράζει το τάδε ή το τάδε κόμμα». Αυτός πολύ απέχει από του να είναι ένας συνειδητός Χριστιανός. Κανένα κόμμα δεν εκφράζει τον Χριστιανό. και βλέπετε, ότι σε μερικά πράγματα είναι όλα τα κόμματα, από την άκρα Δεξιά μέχρι την άκρα Αριστερά, σύμφωνα.

Στις αμβλώσεις, στην αποποινικοποίηση της μοιχείας, στην καταστροφή της γλώσσας, στο αυτόματο διαζύγιο, στο συναινετικό διαζύγιο και σε άλλα αντιχριστιανικά νομοθετήματα. Ακόμα και στο πώς θα φέρουμε περισσότερους τουρίστες, στο πώς θα δημιουργήσουμε γυμνιστικά στρατόπεδα, κανένα κόμμα δεν ήταν αντίθετο. Συνάλλαγμα να φέρουμε, και ας το φέρουμε μ' οποιοδήποτε τρόπο.

20. Σ' αυτούς πού τον ρωτούσαν συνεχώς για τον χρόνο της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου, έλεγε χαρακτηριστικά:

-Μην πολυασχολήσθε μ' αυτά τα πράγματα. Σε τι θα σας ωφελήσει η γνώση του χρόνου της Δευτέρας Παρουσίας; Μήπως για να προλάβετε να μετανοήσετε; Να ξέρετε πώς ή ημέρα του θανάτου είναι στην ουσία και ή Ήμερα της Κρίσεως για τον καθένα μας, αφού από εκεί και μετά δεν μπορούμε να προσθέσουμε στα πεπραγμένα μας ούτε να αφαιρέσουμε από αυτά και επειδή ή ήμερα του θανάτου μας μπορεί να είναι και ή σημερινή, ας είμαστε έτοιμοι.

21. Συχνά έκανε συζητήσεις με παλαιοημερολογίτες ζηλωτές. Ή προσπάθεια του εκινείτο σε επίπεδο συγγραφικό, επιστολογραφικό κ.τ.λ., αλλά και σε επίπεδο συζητήσεων.

-Εσείς οι νεοημερολογίτες δεν θα πάτε στον παράδεισο, του έλεγε κάποιος φανατικός ζηλωτής.

-Θα πάμε και μάλιστα με σιγουριά, του απαντούσε ήρεμα ο Γέροντας.

-Δεν θα πάτε και στο λέγω εγώ με βεβαιότητα.

-Φυσικά και θα πάμε στον παράδεισο μη αμφιβάλλεις γι' αυτό.

-Εάν πάτε σεις στον παράδεισο εγώ δεν θέλω να έλθω. Προτιμώ την κόλαση.

-Πρόσεξε παιδί μου μη χάσεις την ψυχή σου. Εγώ θέλω να πάω στον παράδεισο και ας είμαι τελευταίος μετά και από τον χειρότερο άνθρωπο. Να με βάλει ο Θεός στον Παράδεισο και ας έχει βάλει και τον Νέρωνα και τον Χίτλερ και μάλιστα να τους γυαλίζω και τα παπούτσια. τι με νοιάζει έμενα ποιόν θα βάλει ο Θεός στον Παράδεισο; Δικός του είναι ότι θέλει κάνει. Έμενα δεν μου πέφτει λόγος εγώ θέλω να σωθώ και τα υπόλοιπα είναι του Κυρίου!

22. Έλεγε:

-Ή καρδιά μου, παιδιά μου, έχει μόνο εισόδους και καμία έξοδο. Εάν κάποιος εισέλθει σε αυτή δεν πρόκειται να εξέλθει, όσα προβλήματα και να μου δημιουργήσει. Δεν θα ψυχρανθεί ή αγάπη μου, ανεξάρτητα από την συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου.

-Βέβαια, αγαπώ τα παιδιά μου, όπως είναι, θα ευχόμουν όμως να μη μένουν με τα ελαττώματα τους αλλά να προοδεύουν πνευματικός και να βελτιώνονται συνεχώς.

23. Ένα πνευματικό του τέκνο πήγαινε τακτικά να επισκεφθεί κάποιον ασθενή.

-Μη πηγαίνεις τακτικά παιδί μου στο νοσοκομείο, είπε ο Γέροντας. Διότι παρατήρησε, πολύ εύκολα οι συγγενείς μπορεί να σε κατηγορήσουν ότι οι παπάδες καταφεύγουν σε εκμετάλλευση του πόνου για να έχουν οπαδούς.

-Μα, Γέροντα, γιατί εσείς πηγαίνετε στον τάδε και τον επισκέπτεστε κάθε μέρα, ρώτησε εκείνος.

-Κάθε περίπτωση, απάντησε, είναι ξεχωριστή. Εν τούτοις, δεν πρέπει να αγνοήσεις οι και εγώ θα περάσω το μήνυμα αγάπης, πού χρειάζεται και κατόπιν θα αποσυρθώ. Και συ να κάνεις το ίδιο.

24. -Παιδιά μου, έλεγε, γνωρίζετε κανέναν Άγιο πού να μη πόνεσε και να μη πέρασε μέσα στο καμίνι,

να μη δοκιμάστηκε στο χωνευτήρι πού λέγεται πόνος; Και μείς να μη νομίζουμε ότι έτσι, χωρίς καμία δική

μας υπομονή και καρτερία στις φουρτούνες της ζωής, ότι θα προοδεύσουμε πνευματικά. Πρέπει να μάθουμε

την αξία και το νόημα της ζωής σαν ένα στάδιο αγώνων πριν από την μετάβαση μας στον ουρανό. Να θυμηθούμε ότι είναι σοφό και αληθινό αυτό πού λέγεται: «Είχε δάσκαλο τον πόνο και έμαθε πολλά».

25. -Γέροντα, γιατί τον Χριστιανό δεν τον γεμίζει ή «χαρά» του κόσμου;

-Είναι απλό. Αυτά, τα όποια τέρπουν τους άλλους ανθρώπους, για τους πιστούς είναι σκύβαλα. Ό Χριστός αλλάζει τα «γούστα». Ό αναγεννημένος άνθρωπος έχει άλλη χαρά. Δεν τον τραβούν, δεν τον τέρπουν αυτά. Κι αν κάποτε κάνει κάτι, το κάνει επειδή παρασύρεται, όχι διότι τον γεμίζει. Γι' αυτό βλέπετε ανθρώπους, πού θεωρούσαν αδιανόητο να ζουν χωρίς να ικανοποιούν τα πάθη τους, κυρίως τα σαρκικά, όταν μετανόησαν έλεγαν: «Μα ζούσα αυτήν την γουρουνίσια ζωή; και ήμουν ευχαριστημένος; Δεν καταλάβαινα ότι κυλιόμουν μέσα στον βούρκο;» Τότε συνειδητοποιούν την προηγούμενη κατάσταση τους. Τώρα αναγεννήθηκαν και ο Χριστός τους άλλαξε τις προτιμήσεις. Τους άλλαξε τις διαθέσεις. Τους άλλαξε τα κριτήρια. «Τα αρχαία παρήλθεν, ιδού γέγονε καινά τα πάντα» (Β' Κορ. ε' 17). Γι' αυτό μιλάμε περί αναγεννήσεως. Γι' αυτό ή μετάνοια λέγεται και αναγέννηση. και το βάπτισμα «λουτρόν παλιγγενεσίας» (Τΐτ. γ'5).

Οι αγρυπνίες, οι προσευχές κλπ. αυτά μας γεμίζουν. Αυτές είναι οι δικές μας «διασκεδάσεις».

26. Έχουμε την εντύπωση ότι εμείς σήμερα είμεθα ελεύθεροι. Άλλα είμεθα στην

πραγματικότητα; Εμείς, βέβαια, δεν έχουμε, αφεντικά της παλαιάς εποχής, αλλά είμεθα δούλοι, λίγο ή πολύ στα πάθη μας.

Ό άλλος βλέπει κάτι στην τηλεόραση και λέγει;

«Αύριο θα πάω να αγοράσω αυτό, πού διαφημίζεται»,χωρίς να του χρειάζεται. Αυτό λέγεται ελευθερία; Όταν ή γυναίκα βλέπει την μία ή την άλλη στην τηλεόραση ν' αλλάζουν «μοντελάκια» και λέγει: «Δεν μπορώ να πάω με το ίδιο φόρεμα σε δύο γάμους», αυτό είναι ελευθερία;

Πιστεύουμε θεωρητικά σε έναν Θεό, Πατέρα, Παντοκράτορα, αλλά στην πράξη είμεθα ειδωλολάτρες. Λατρεύουμε είδωλα, είτε το είδωλο λέγεται μόδα, είτε λέγεται καταναλωτισμός, είτε λέγεται αφθονία, είτε οτιδήποτε άλλο.

27. Στις μακροχρόνιες και επίμονες προσπάθειες διαφόρων έκκοσμικευμένων εκκλησιαστικών κύκλων για την αναθεώρηση και χαλάρωση των περί νηστείας διατάξεων της Εκκλησίας ο Γέροντας ήταν απολύτως αντίθετος. Έλεγε:

-Είναι τόση ή αξία της νηστείας, ώστε και αν ακόμη δεν είχε θεσπισθεί από την Εκκλησία, θα έπρεπε να την θεσπίσει τώρα, και όχι θεσμό καθιερωμένο ήδη από αιώνες, ο όποιος έχει αναδείξει τόσους Αγίους, να ζητάμε να τον καταργήσουμε ή να τον αλλοιώσομε!

28. Όταν κάποιος είναι ελεύθερος, έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις. Όταν γίνει έγγαμος, έχει ελάχιστα δικαιώματα και πάρα πολλές υποχρεώσεις. Όταν όμως αποκτήσει και τέκνα, δεν έχει καθόλου δικαιώματα, αλλά μόνον υποχρεώσεις.

29. Τον ρώτησε κάποτε ένας έγγαμος, αν είναι επιτρεπτό οι σύζυγοι να έχουν εικονοστάσι στην κρεβατοκάμαρα τους. και αυτός απάντησε:

-Παιδί μου, πρέπει να ξέρεις ότι ο Χριστός είναι παντού. και στην κουζίνα και στο σαλόνι και στην κρεβατοκάμαρα. Αυτό μη το ξεχνάς ποτέ.

30. -Αφέντη έχουμε πάντα. "Η τον Θεό ή τον διάβολο και τα πάθη μας. Ελευθερία έχει ο άνθρωπος μόνο ως προς τις επιλογές του: Να διαλέξει αφεντικό ή τον Χριστό ή τον διάβολο. Από εκεί και έπειτα αρχίζουν οι υποχρεώσεις και στην μία περίπτωση και στην άλλη. Πολλοί αποκαλούν καταπίεση τις υποχρεώσεις του Χριστιανισμού. εμείς οι Χριστιανοί μιλάμε για αγώνα.

31. -Γέροντα, πιστεύετε ότι ήταν ιδανική ή μορφή της κοινωνίας τότε πού δεν ήταν αναπτυγμένη ή τεχνολογία;

-Όχι! Δεν είπα ότι ήταν άλλοτε ιδανική κοινωνία. οι άνθρωποι όμως ήταν ευτυχέστεροι. Ιδανική κοινωνία δεν υπήρξε, ούτε θα υπάρξει ποτέ στην γη. Ιδανική κοινωνία υπάρχει εκεί πάνω, στον ουρανό, πού είναι και το πολίτευμα ημών' στην αληθινή πόλη, «ης τεχνίτης και δημιουργός ο Θεός» (Έβρ. ια' 10). Στη γη αυτή, έτσι θα ζήσουμε, με αθλιότητες και με ταλαιπωρίες, και με αγριότητες καμία φορά.

32. -Τι έχετε να μας πείτε για την λεγόμενη «χορεύουσα φιλανθρωπία»;

-Εννοείς προφανώς, ότι μερικές κυρίες κάνουν χοροεσπερίδες, χοροπηδούν τρελά, τρώγουν κρέατα και μάλιστα σε ημέρες νηστείας ή και στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, και ή χοροεσπερίδα αύτη είναι υπέρ του τάδε αγαθοεργού σκοπού! Τρώμε εμείς και χορεύουμε για να δώσουμε λεφτά να φάνε οι φτωχοί! Αϊ, αυτή ή ελεημοσύνη όχι μόνο δεν πιάνεται από τον Θεό, αλλά είναι και βδέλυγμα ενώπιον Του. Ας πάνε στο Άσυλο Ανιάτων, σε ιδρύματα κατάκοιτων, σε γηροκομεία και να δώσουν από το περίσσευμα τους ένα γενναίο ποσό και όχι να κάνουν χοροεσπερίδα.

33. -Πολλές φορές, όταν κάνομε κάποιον έρανο, εξαναγκάζαμε τους ανθρώπους, τους πιέζομε να δώσουν, έστω και εάν δεν θέλουν. Ενδέχεται να έχουν και να μπορούν να δώσουν αλλά αυτή ή ελεημοσύνη δεν υπολογίζεται από τον Θεό, διότι δίνουν εξ ανάγκης. Είναι ή ελεημοσύνη της ανάγκης.

34. Κάποτε πνευματικά του τέκνα ανησύχησαν από τις πληροφορίες ότι στην Μ. Βρετανία άρχισαν να «χειροτονούνται» γυναίκες Κληρικοί από τους Αγγλικανούς. και τον ρώτησαν τι άραγε θα μπορούσε

να συμβεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία αν έρχονταν ποτέ κι εδώ παρόμοιες ιδέες.

Ό Γέροντας, με την γνωστή αίσθηση χιούμορ πού τον διέκρινε πολλές φορές, απάντησε:

-τι ανησυχείτε, παιδιά μου; Οι μεν ευσεβείς γυναίκες, πού κατά τεκμήριο θα ήθελαν να σηκώσουν την «καλογερική» στους ώμους τους, τηρούν πιστώς τις παραδόσεις της Ορθοδοξίας. Οι δε «φεμινίστριες» του Ελλαδικού χώρου ακούνε «Εκκλησία» και... τρέχουν πανικόβλητες! Μην ανησυχείτε, λοιπόν. Ή Ορθοδοξία δεν κινδυνεύει να «χειροτονήσει» καμία γυναίκα. Ούτε άσεβη, ούτε, πολύ λιγότερο, ευσεβή!....

35. -Ή υπακοή έχει αξία, όταν γίνεται σε κάτι πού μας φαίνεται παράλογο. Στο λογικό δεν έχει αξία και δεν λέγεται υπακοή αλλά συμφωνία, και είναι παράλογο να μην υπακούσει κανείς σ' αυτή την περίπτωση .

36. -Παιδί μου, μην έχεις πολύ εμπιστοσύνη στη λογική σου. Άφησε τον Θεό να κατευθύνει τα βήματα σου. Όταν ο άνθρωπος επιθυμεί να κάνει το θέλημα του Θεού, Αυτός βρίσκει τρόπους να του το δείξει. Ο Θεός δεν μας έχει ανάγκη. Αυτός φροντίζει την Εκκλησία Του και μπορεί και από τις πέτρες να βγάλει ανθρώπους για να οδηγήσουν τον λαό Του.

37. -Πολλές φορές στην εξομολόγηση μου συμβαίνει το έξης: Εν έσω εσείς μου εκθέτετε τα προβλήματα, τα όποια σχετίζονται με αμαρτίες, προετοιμάζω μέσα στην σκέψη μου κάποια απάντηση. Όταν όμως

αρχίσω να μιλώ, λέω άλλα. Απόδειξη ότι τελείται Μυστήριο.

38. Αυτοί πού ενσυνείδητα παραθεωρούν το θέμα της νηστείας, χωρίς να έχουν λόγους υγείας, πολύ φοβάμαι ότι δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για την σωτηρία της ψυχής τους.

39. Μη συμβιβάζουμε τα ασυμβίβαστα για να αποφύγουμε τον σταυρό και να εξασφαλίσουμε το χουζούρι μας. Μην αναζητούμε μαξιλαράκια για να αναπαύουμε την ενοχή συνείδηση μας. Διότι τότε ο Θεός θα επιτρέψει και σκληρές δοκιμασίες να υποφέρουμε και αμοιβή στον ουρανό να μην έχομε.

40. -Οι Πατέρες λέγουν: Όλες οι μάχες κερδίζονται με επίθεση. Ή μόνη μάχη πού κερδίζεται με την φυγή είναι ή μάχη κατά της σαρκός.

41. -Ή Εκκλησία δεν μπορεί ν' αλλάζει σαν τον φούρνο του Χότζα ή' σαν τους ανεμόμυλους και να γυρίζει κάθε φορά κατά που πηγαίνει ο άνεμος. Οφείλει να κρατήσει ως κόρην οφθαλμού τους ανεκτίμητους θησαυρούς πού παρέλαβε μέσα στην λατρεία της. Δεν πρέπει να τους απεμπολήσει. Σήμερα καταργούμε τους ιαμβικούς κανόνες επειδή δεν τους καταλαβαίνουμε. Αύριο τους πεζούς. Μεθαύριο θα πετάξουμε και τους

αίνους. Διότι σε λίγα χρόνια, με την γλώσσα, πού διδάσκεται σήμερα στα σχολεία, δεν θα είναι κατανοητοί ούτε οι αίνοι, πού είναι απλούστερα τροπάρια.

Με την ίδια λογική, λοιπόν, θα καταργήσομε και την υπόλοιπη λατρεία της Εκκλησίας. Και τότε τι θα βάλομε στην θέση αυτών; Αντί να λέμε, «Τάς κεφάλας ημών τω Κυρίω κλίνωμεν», θα λέμε, «Σκύψτε στον αφέντη τις κούτρες σας»; "Η, «Σκύψτε στον αφέντη τα κεφάλια σας»; Τι είδους λατρεία θα γίνει, αν την γράψουμε στην Δημοτική;

42. Διηγείται μια μητέρα;

Κάποια φορά στην εξομολόγηση του είπα:

-Ανησυχώ πολύ για τα παιδιά μου, μήπως πάθουν τίποτε, μήπως τους συμβεί κάτι κακό. Βάζω χίλια -δυο με το μυαλό μου. Ή απάντηση του π. Έπιφανίου ήλθε ταχύτατα, σε έντονο ύφος και συγχρόνως συγκλονιστική;

-Και ποιος σου είπε ότι τα παιδιά είναι δικά σου; Του Θεού είναι! Προβατάκια Του είναι και σε έχει βάλει να τα φυλάς.

43. Στην ερώτηση:

-Που είναι ή αγάπη του Θεού, αφού αφήνει και πεθαίνουν και μικρά παιδιά; απαντούσε:

-Ό Θεός έχει αναθέσει στους γονείς την ανατροφή των παιδιών Του και όχι των παιδιών τους. Του Θεού είναι τα παιδιά και όχι δικά τους. Ό Θεός με τους θανάτους των μικρών παιδιών κάνει πολλές φορές ό,τι και ο βοσκός με μια δύστροπη προβατίνα πού δεν θέλει να μπει στο μαντρί: αρπάζει το αρνάκι για να την αναγκάσει να έλθει και αυτή κοντά Του!

44. Ό Γέροντας Έπιφάνιος έλεγε; «Ή ιεροσύνη είναι μια πολύ μεγάλη ευεργεσία του Θεού προς τους ανθρώπους. Είναι ο αγωγός της χάριτος του Θεού».

45. Είχε βαθιά ταπείνωση, αλλά και ακράδαντη πίστη ότι ο Κύριος του δίνει πλούσια την χάρη και τις ευλογίες Του. Τον ακούγαμε να επαναλαμβάνει συχνά τις κάτωθι στερεότυπες προσευχές:

-«Κύριε, λάμπρυνόν μου την ψυχήν και το φως το αίσθητόν».

-«Κύριε, φώτισόν μου το σκότος».

-«Κύριε καν θέλω, καν μη θέλω σώσόν με». Σε αυτές τις εκφράσεις διαπιστώνει κανείς έντονα τρία στοιχεία:

α) Πίστευε ότι δεν είχε καμία αρετή και ή ύπαρξη του είχε ανάγκη να φωτισθεί από το ουράνιο φως.

β) Είχε βαθύτατο πόθο για την βασιλεία του Θεού.

γ) Έθετε το αυτεξούσιο του στα χέρια του Θεού, προκειμένου, έστω και ακουσίως, ο Κύριος να τον σώσει.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ .ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΟΡΤΑΙΤΙΣΣΑΣ ΚΟΡΝΟΦΩΛΙΑ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΚΟΡΝΟΦΩΛΙΑ -ΣΟΥΦΛΙΟΥ

Ιερά Μονή Παναγιάς Πορταϊτισσας"

Σε απόσταση 5 χλμ. Νοτίως του Σουφλίου βρίσκεται το χωριό Κορνοφωλιά, ένα από τα πλέον ιστορικά του Νομού. Ανηφορίζοντας δυτικά του χωριού συναντάμε την Ιστορική Μονή της Παναγίας της Πορταϊτισσας. Πρόκειται για το παλιότερο μοναστήρι του Νομού Έβρου, μετόχι της Μονής Ιβήρων του Αγ. Όρους Άθω. Οι Ιβηρίτες Πατέρες εμπλούτισαν το μετόχι τους με την εικόνα της Παναγίας Πορταϊτισσας και με το Άγιο Λείψανο (δεξί πόδι του Αγίου Χαραλάμπους). Η χάρη των θαυμάτων της Αγίας Εικόνας και του ιερού Λειψάνου, κατέστησαν τη Μονή πόλο έλξης των πιστών της ευρύτερης περιοχής της Θράκης και γρήγορα την ανέδειξε σε θρησκευτικό και εθνικό κέντρο τους. Οι ηγούμενοί της έγιναν οι κύριοι εμψυχωτές - ενσαρκωτές της λειτουργίας ως τόπου γνωριμίας, συναδελφώσεως και ενότητας, προς διατήρηση της εθνικής συνειδήσεως και επίτευξη του ανωτέρου σκοπού της ελευθερίας. Στη Μονή λειτουργούσε και κρυφό σχολειό, με την οργάνωση των μοναχών. Πατέρες της Μονής όπως: ο ηγούμενος Πορφύριος και ο Μοναχός Νεόφυτος, έγιναν παράδειγμα θυσίας στο βωμό της πίστεως και της πατρίδας. Ύστερα από πολλά χρόνια ερημώσεώς του το πρώην ανδρικό μοναστήρι μετετράπη σε γυναικείο κατά τη δεκαετία του 1980 από τον αγιορείτη Αρχιμανδρίτη Δωρόθεο, ο οποίος και το στελέχωσε με μοναχές. Ο ξαφνικός θάνατος του Δωρόθεου δημιούργησε πνευματική ανασφάλεια στην αδελφότητα η οποία αμέσως σταθεροποιήθηκε με την ηγουμένη Ισιδώρα και την εν τω μεταξύ μετατροπή της Μονής Ιβήρων σε κοινοβιακή Μονή. Οι εγκαταστάσεις της Μονής επεκτάθηκαν και εξωραϊσθησαν.

Η Παναγία η Πορταϊτισσα ασκεί έντονη επίδραση στην περιοχή του κεντρικού Έβρου και άριστη αναψυχή στους κατοίκους του. Φιλοξενεί επισκέπτες και επιδεικνύει το παλιό ξυλόγλυπτο τέμπλο και τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Εκτός του Αγίου Λειψάνου του Αγ. Χαραλάμπους διαφυλάσσονται στη Μονή και τα Λείψανα των Αγίων Παντελεήμονος, Τρύφωνος, Στεφάνου, Νεκταρίου, Παρασκευής, Αγ. Ιακώβου, Αδελφοθέου και άλλων Αγίων. Σήμερα οι μοναχές ασκούν τα διακονήματα της ιεροραπτικής και της κεντητικής αμφίων καθώς και της αγιογραφίας. Η πανήγυρης της Μονής τελείται στις 23 Αυγούστου, στα 9μερα της Κοιμήσεως και το τηλέφωνο της Μονής είναι 0554(0)51111 και 51388.

ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ ΔΩΡΟΘΕΟΥ ΠΟΥ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΑΝ ΗΞΕΡΑΝ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΜΟΡΦΗ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009

Μετάφραση - Translate

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΑΛΗΘΕΙΑ FM - Το ορθόδοξο ραδιόφωνο από την Κάλυμνο

Είς κοινήν απάντων των Ορθοδόξων ωφέλειαν

Δημοφιλείς αναρτήσεις της εβδομάδας.

Αρχειοθήκη

Ετικέτες

ΤΡΙΑΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΕΥΣΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ

Αγιολόγιο της Ορθοδοξίας

Αναγνώστες

Επισκέπτες

Ζωντανή ροή

ON LINE