Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΤΡΟΪΚΑ.


Πραγματοποιήθηκε τήν Κυριακή 15 Μαΐου 2011, στήν αίθουσα τού Μητροπολιτικού Ναού τού Αγίου Δημητρίου, η καθιερωμένη μεταπασχαλινή συνάντηση τών μελών τού Συνδέσμου Αγάπης, πού περιελάμβανε, εκτός από τόν οικονομικό απολογισμό, καί ομιλία τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Ιεροθέου μέ τίτλο ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΤΡΟΙΚΑ...................................



Τό θέμα προκάλεσε εντύπωση μέ τόν τίτλο. Ο Σεβασμιώτατος εκμεταλλευόμενος τό ενδιαφέρον όλων γιά τήν οικονομική κρίση καί γιά τόν ρόλο τής τριμελούς ομάδας τών ξένων αξιωματούχων (Τρόϊκα) πού τό χειρίζεται, παρουσίασε μιά "άλλη Τρόϊκα" αναλύοντας μερικά βασικά σημεία από τό αριστουργηματικό μυθιστόρημα τού Ρώσου συγγραφέα Φ. Ντοστογιέφσκι "Αδελφοί Καραμαζώφ", τό οποίο εμπεριέχει αξιόλογες καί χαρακτηριστικές ομοιότητες καί αντιστοιχίες μέ τήν εποχή μας, καί μάς βοηθάει νά κατανοήσουμε κάποια από τά αίτια τής κρίσης πού βιώνουμε.

Γιά νά γίνουν κατανοητές οι αναλογίες καί οι συμβολισμοί, ο Σεβασμιώτατος εξήγησε ότι "τρόϊκα" είναι ρωσική λέξη καί σημαίνει τήν άμαξα πού σέρνεται από τρία γερά άλογα.

Τό μυθιστόρημα "Αδελφοί Καραμαζώφ", πού αποτελεί τό κύκνειο άσμα τού μεγάλου συγγραφέα, είναι η τραγική ιστορία τής οικογενείας Καραμαζώφ, τά μέλη τής οποίας έχουν διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες καί ακολουθούν διαφορετικούς προσανατολισμούς στήν ζωή. Ο πατέρας, Θεόδωρος Καραμαζώφ, είναι ο αμαξάς τής οικογενειακής τρόϊκας μέ άλογα τά τρία παιδιά του, τόν Μίτια, τόν Ιβάν καί τόν Αλεξέϊ (Αλιόσα). Υπάρχει καί ένα τέταρτο νόθο παιδί, πού βρίσκεται στό περιθώριο (είναι υπηρέτης), καί πού θά παίξη ωστόσο σημαντικό ρόλο στό δράμα.

Ο πατέρας δολοφονείται καί ενοχοποιείται ο Μίτια. Τό δικαστήριο τόν καταδικάζει καί τόν φυλακίζει, ενώ ο δολοφόνος είναι ο νόθος γιός, ο οποίος αυτοκτονεί. Ο δεύτερος γιός, ο Ιβάν, καταρρέει ψυχολογικά (τρελλαίνεται) καί επιβιώνει μόνον ο Αλιόσα.

Ο πατέρας είναι ένας είρων, κυνικός καί ακόλαστος γέρος μέ έντονη τάση πρός τίς αισθησιακές απολαύσεις καί έτσι ανατρέφει τά παιδιά του, τά οποία ωστόσο δέν ταυτίζονται ως προσωπικότητες καί εκπροσωπούν τρείς διαφορετικούς τρόπους ζωής, τρία διαφορετικά ρεύματα (τρόϊκα). Ο Μίτια, επηρεασμένος προφανώς από τόν πατέρα του, εκπροσωπεί τήν αισθησιακή, διονυσιακή καί πρωτόγονη παραδοσιακή Ρωσία. Ο Ιβάν εκφράζει τόν Ευρωπαϊσμό: Διαφωτισμός, αθεϊστικές αντιλήψεις (δέν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται). Τέλος ο Αλιόσα αντιπροσωπεύει τούς ανθρώπους μέ λαϊκές χριστιανικές ρίζες: πίστη στήν αθανασία, σύνδεση μέ τήν ορθόδοξη παράδοση μέσω τού στάρετς Ζωσιμά.

Στήν συνέχεια ο Σεβασμιώτατος παρουσίασε τίς ομοιότητες μέ τήν σημερινή κοινωνία καί τόνισε ότι καί σήμερα υπάρχουν τά τρία ρεύματα, τό αισθησιακό-διονυσιακό ρεύμα (φάγωμεν, πίωμεν...), τό ρεύμα τού αγνωστικισμού-αθεϊσμού πού αρνείται τόν Θεό προβάλλοντας τόν υπεράνθρωπο, μέ τόν ανελέητο πόθο γιά τήν εξουσία καί τήν απουσία τού ηθικού καί τού καλού (Νιτσεϊσμός) καί τό ρεύμα τής ησυχαστικής εκκλησιαστικής παράδοσης, όπου κέντρο είναι ο Θεός καί βάση τής ζωής η πνευματική υποδομή τού ανθρώπου.

Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι οι τρείς αυτές τάσεις υπήρχαν καί πρίν από τήν άλωση τής Πόλης. Τήν πρώτη, τήν παγανιστική, μέ σύνθημα τήν επιστροφή στήν φιλοσοφία εκπροσωπούσε ο Γεώργιος Πλήθων ή Γεμιστός. Τήν δεύτερη, υποταγή στόν Πάπα, ο Βησσαρίων καί τήν τρίτη, στήριξη στήν Ορθόδοξη Εκκλησία καί ησυχαστική παράδοση, ο Γεώργιος Γενάδιος Σχολάριος.

Τούς τρείς αυτούς διαφορετικούς προσανατολισμούς θά τούς δούμε καί στήν Επανάσταση τού '21, καθώς καί στήν κοινωνική-πολιτική ζωή τού νεοσύστατου Κράτους: Φιλοαρχαιοελληνικό ρεύμα, Δυτικό ρεύμα, Εκκλησιαστικό ρεύμα.

Μέ βάση όλα αυτά ο Σεβασμιώτατος προχώρησε στήν εξήγηση τής κρίσης τών ημερών μας. Γι' αυτήν ευθύνεται τό γεγονός ότι στήν εποχή μας κυριαρχεί -καί οι περισσότεροι τό ακολουθούν- τό πρώτο ρεύμα (ευδαιμονισμός, απολαύσεις, φιλαυτία, υπερκατανάλωση καί τελικά απόγνωση). Πρέπει, λοιπόν, τόνισε, νά αγωνιζόμαστε γιά τήν διατήρηση τής ρωμαίϊκης παράδοσης, πού εμπεριέχει καί όλα τά αξιόλογα στοιχεία τής αρχαίας, αλλά κυρίως τήν αποκάλυψη πού έφερε ο Χριστός.

Στό συγκεκριμένο έργο τού Ντοστογιέφσκι φορέας-αγωγός τού τρίτου ρεύματος καί εκφραστής τής φιλοκαλικής παράδοσης είναι ο στάρετς (Γέροντας) Ζωσιμάς, πού επέδρασε καταλυτικά καί διαμόρφωσε τήν πνευματική εξέλιξη τού Αλιόσα. Ο Σεβασμιώτατος ανέφερε μερικές βασικές διδαχές του, όπως αυτές παρουσιάζονται στό μυθιστόρημα, τονίζοντας ότι ο Ντοστογιέφσκι γιά νά περιγράψη τήν μορφή καί τήν διδασκαλία τού στάρετς Ζωσιμά, πρέπει νά είχε υπόψη του τόν όσιο Αμβρόσιο τής Μονής τής Όπτινα, τήν οποία επισκεπτόταν συχνά, όσο ζούσε ο Όσιος. Η διδασκαλία τού Στάρετς επικεντρώνεται στήν σωτηρία τού ανθρώπου μέ τήν προσευχή, τήν υπακοή, τήν νηστεία. Πιστεύει ότι η σωτηρία τής Ρωσίας θά έρθη από τόν λαό, πού πρέπει νά διαθέτη μόρφωση καί τόν οποίο χαρακτηρίζει θεοφόρο. Καταδικάζει τήν διαφθορά πού υπήρχε καί τότε, όπως καί σήμερα, καί συγκεκριμένα τήν κερδοσκοπία, τήν τοκογλυφία, τήν έλλειψη πραγματικής παιδείας, τήν εξαθλίωση τού λαού από τόν αλκοολισμό μέ όλες τίς τραγικές συνέπειές του. Πονάει κυρίως γιά τήν διαφθορά τών παιδιών πού πίνουν στήν τρυφερή ηλικία καί λέει ότι αυτά πού χρειάζονται τά παιδιά είναι φώς, χαρά καί μιά στάλα αγάπης.

Μιλά γιά τήν δύναμη τής προσευχής καί κυρίως τής προσευχής γιά τούς νεκρούς, πού κάθε μέρα οι ψυχές τους παρουσιάζονται ενώπιον τού Χριστού. Κηρύττει τήν αγάπη γιά όλη τήν κτίση. Γιά τά φυτά, γιά τά ζώα, καί κυρίως γιά τά παιδιά. Η έλλειψη τής αγάπης, τό μαρτύριο τού νά μήν μπορή κανείς νά αγαπάη, είναι γιά τόν στάρετς Ζωσιμά η κόλαση. Οι άνθρωποι πρέπει νά αγαπούν, νά συγχωρούν καί νά μήν κρίνουν κανέναν. Αυτή η στάση ζωής τροφοδοτεί τόν άνθρωπο μέ χαρά, μέ αισιοδοξία καί πραγματική ελευθερία.

Στή ομιλία του ο Σεβασμιώτατος μέ τόν οξυδερκή καί εύστοχο εντοπισμό τών σημαντικότερων σημείων τού έργου, μέ τά εμπεριστατωμένα σχόλια καί τόν γλαφυρό τρόπο παρουσίασης, επιβεβαίωσε τήν δύναμη καί τήν διαχρονική αξία τών κλασσικών έργων τής λογοτεχνίας, πού διαπνέονται από γνήσιες αναζητήσεις τού ανθρώπου καί σοβαρούς προβληματισμούς σχετικά μέ τόν προορισμό καί τό νόημα τής ζωής του, ενώ παράλληλα προτείνουν καί καθοδηγούν μέσα από τήν προβολή προσώπων είτε "πρός μίμησιν είτε πρός αποφυγήν".

Μετά τό πέρας τής ομιλίας ακολούθησε μικρή συζήτηση μέ βάση ερωτήματα πού διατυπώθηκαν καί η εκδήλωση έκλεισε μέ προσφορά τσαγιού καί συνοδευτικών εδεσμάτων από τίς κυρίες τού Συνδέσμου.

Μ.Κ-Σ.

http://www.parembasis.gr/2011/11_05_02.htm#nowhere



ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ.

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ. Εκπομπή με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Προικοννήσου κ. κ. Ιωσήφ. 06-06-2011.


Εκπομπή με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Προικοννήσου κ. κ. Ιωσήφ.
06-06-2011.

Άγιον Όρος Mount Athos 3ο Mέρος (CBS 60 Overtime)

ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΖΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.



Με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλο.
06-06-2011

Η ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ-ΣΟΥΡΕΛΗ ΣΤΟΝ 91.2. ΕΚΠΟΜΠΗ 06-06-2011

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ .


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ.
ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ.

Ο κιναιδισμός και ή αρσενοκοιτία ως σημείο των καιρών και της σοδομοποίησης.



ΑΊΣΧΟΣ για την Ορθόδοξη Ελλάδα το gay parade που έγινε στην Αθήνα από τον δήμο Αθηναίων.

Προφητεία του Οσίου Νείλου του Μυροβλήτη

“ Όταν πλησιάση ο καιρός της ελεύσεως του Αντιχρίστου θα σκοτισθή η διάνοια των ανθρώπων από τα πάθη της σαρκός και θα πληθυνθή σφόδρα η ασέβεια και η ανομία. Τότε άρχεται ο κόσμος να γίνεται αγνώριστος, θα μετασχηματίζωνται αι μορφαί των ανθρώπων και δεν θα γνωρίζονται οι άνδρες από τας γυναίκας δια της αναισχύντου ενδυμασίας και των τριχών της κεφαλής. Οι τότε άνθρωποι θα αγριέψουν και θα γένουν ωσάν θηρία από την πλάνην του Αντιχρίστου. Δεν θα υπάρχει σεβασμός εις τους γονείς και τους γεροντότερους. Η αγάπη θα εκλείψη [....] Η σωφροσύνη θα απολεσθή από τους ανθρώπους και θα βασιλεύσει η ασωτεία. Το ψεύδος και η φιλαργυρία θα φθάσουν εις τον μέγιστον βαθμόν και ουαί εις τους θησαυρίζοντας αργύρια. Αι πορνείαι, μοιχείαι, αρσενοκοιτίαι, κλοπαί και φόνοι, θα πολιτεύωνται εν τω καιρώ εκείνω και δια την ενέργειαν της μεγίστης αμαρτίας και ασελγίας, οι άνθρωποι θέλουν στερηθή την χάριν του Αγίου Πνεύματος όπου έλαβον εις το Άγιον Βάπτισμα ως και την τύψιν της συνειδήσεως [....] Τότε αιφνιδίως θέλει έλθει η δίστομος ρομφαία και θα θανατώσει τον πλάνον και τους οπαδούς αυτού. ”

«Η Αλεξιάδα», της Άννας Κομνηνής. Και η πρώτη Σταυροφορία.


Η Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννη. Ένας Ορθόδοξος Σχολιασμός



ΑΡΧΙΕΠ. ΑΒΕΡΚΙΟΣ ΤΟΣΕΒ,

ΡΟΟΥΖ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ.

Ο πατήρ Σεραφείμ τελείωσε τη μετάφραση αυτού του βιβλίου ακριβώς πριν την κοίμηση του τόν Σεπτέμβριο τού 1982, ενώ είχε ήδη αρχίσει να το δημοσιεύει σε συνέχειες στο The Orthodox Word (Ορθόδοξος Λόγος) μόλις μερικούς μήνες νωρίτερα. Τό θέμα της Αποκάλυψης του ήταν τόσο σημαντικό, πού θά είχε ίσιας ξεκινήσει να γράφει έναν πατρικό σχολιασμό πάνω σ' αυτό ό ίδιος, αν δεν υπήρχε ήδη στα ρωσικά ένα άριστα γραμμένο έργο από τον Αρχιεπίσκοπο Αβέρκιο.

Δίνοντας ως εφόδιο στους αναγνώστες του αυτόν τόν σχολιασμό, τους πρόσφερε μιά στάλα πνευματικής τροφής με την οποία θα μπορούσαν να ενδυναμωθούν ενάντια στις δοκιμασίες πού τους περίμεναν.

Αυτοί πού γνωρίζουν τα πολυάριθμα έργα του πατρός Σεραφείμ, γνωρίζουν επίσης ότι το ουσιαστικό του μήνυμα, όπως και η ιστορική εποχή του, ήταν αποκαλυπτικά. Αποφεύγοντας τον εντυπωσιασμό πού χαρακτηρίζει τις μέρες μας, δεν προσπάθησε να κάνει επιφανειακές εικασίες και προβλέψεις σχετικά με την «ημέρα τής Κρίσεως». Ο τρόπος που κατανοούσε τήν Αποκάλυψη, την αποστασία και τόν ερχομό του Αντίχριστου πού προηγούνταν αυτής, ήταν πολύ πιο φιλοσοφικός και διεισδυτικός.

Στην πραγματικότητα, η ανακάλυψη εκ μέρους του της θεωρίας του Αντίχριστου στον κόσμο ήταν πού τον οδήγησε στην ανακάλυψη, επίσης, της παρουσίας του Χριστού καί συνεπώς στη προσέλευσή του στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Προερχόμενος από μιά κουλτούρα πού είχε χάσει τις παραδοσιακές της αξίες και ιδανικά, βρήκε την «άχρονη» αλήθεια στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, μια αλήθεια πού είχε διατηρηθεί αγνή και αναλλοίωτη μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Μετά την αναγέννηση του κοντά στον Χριστό, μπορούσε πολύ πιο ξεκάθαρα να δει την καταστροφική πορεία πού ακολουθούσε ο κόσμος έχοντας απομακρυνθεί από τόν Θεό. Λίγο πριν τόν θάνατο του έγραψε:

«Οι καιροί πού ακολουθούν, ίσως πιο πολύ από ποτέ άλλοτε στην ιστορία τής Εκκλησίας, είναι μιά εποχή αυτού πού ό Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος σωστά ονόμασε "δοκιμαζόμενη Ορθοδοξία".

Πράγματι ζούμε σε αποκαλυπτικούς καιρούς : η αθεΐα έχει κατακτήσει τόν κόσμο, οι ψευδοθρησκεΐες και οι αιρέσεις αυξάνονται όπως ποτέ άλλοτε καί αρπάζουν πολλούς από εκείνους πού ξυπνούν από τόν λήθαργο της απιστίας, το οικουμενικό κίνημα πλησιάζει όλο και πιο πολύ στον στόχο του: μιά παγκόσμια ψευδοεκκλησία (η πόρνη της Αποκάλυψης) καί το πνεύμα του επερχόμενου Αντίχριστου αρχίζει να βάζει τη σφραγίδα του παντού. Αυτοί πού θα παραμείνουν πιστοί στον Χριστό, σ' αυτούς τους τρομερούς καιρούς, πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για βάσανα καί δοκιμασίες του πραγματικά θα δοκιμάσουν την αφοσίωση μας σε Αυτόν. Και ωστόσο, πέρα κι απ’ όλα αυτά τα βάσανα καί από τόν άρχοντα αυτού του κόσμου πού θα μας υποβάλει σ' αυτά, στέκει Εκείνος ό όποιος έχει υποσχεθεί να είναι μαζί μας "έως της συντέλειας του αιώνος" (Ματθ. 28:20)»

Καθώς ο κόσμος αποστατεί καί συνεχώς απομακρύνεται από τόν Χριστό, γίνεται όλο καί πιο επιτακτική η ανάγκη για αυτούς πού ψάχνουν την αλήθεια να βρουν απαντήσεις μέσα στη Θεόπνευστη διδασκαλία των αρχαίων Πατέρων, ειδικά όσον αφορά στην Αποκάλυψη καί στους έσχατους καιρούς.

Είναι ενδεικτικό της πνευματικής ένδειας της εποχής μας, ότι πολλοί ειλικρινείς χριστιανοί δεν γνωρίζουν καν ότι υπάρχουν τέτοιες διδασκαλίες, αλλά νομίζουν ότι θα πρέπει να ερμηνεύσουν τα ιερά κείμενα οι ίδιοι, στηριζόμενοι στην ανθρώπινη καί υποκείμενη σε λάθη λογική τους. Ελπίζουμε ότι με αυτό το βιβλίο, περισσότεροι άνθρωποι θ' ανακαλύψουν ότι οι Άγιοι καί οι οραματιστές των προηγούμενων εποχών έχουν κάτι να πουν για εμάς καί τα γεγονότα πού ζούμε.

Η άγνοια των πατερικών κειμένων και της ιστορίας της Εκκλησίας έχει ήδη οδηγήσει πολλούς στο να ακολουθήσουν αρχαίες αιρετικές διδασκαλίες σχετικά με τους έσχατους καιρούς. Ο Χιλιασμός, η αίρεση του δεύτερου αιώνα σύμφωνα με την οποία η Βασιλεία του Χριστού θα είναι αυτού του κόσμου μάλλον, παρά κάποιου άλλου, είναι αποδεκτή από έναν τεράστιο αριθμό θρησκευτικών ομάδων ( αντβεντιστές, ευαγγελικοί, πεντηκοστιανοί, μάρτυρες της Σκοπιάς ).

Έγνοια καί του Αρχιεπισκόπου Αβερκίου καί του πατρός Σεραφείμ ήταν να ξεσκεπαστεί αυτή η αίρεση, αφού μπορεί να γίνει αιτία για πολλούς καλοπροαίρετους χριστιανούς να υποκύψουν στον Αντίχριστο όταν αυτός εγκαθιδρύσει την ψεύτικη βασιλεία του «ως Θεός» στη γη.

Εν όψει τέτοιων ψευδών διδασκαλιών πού απειλούν να «εξαπατήσουν τους εκλεκτούς» (Ματθ. 24:24), πρόθεση αυτού του βιβλίου είναι να αφυπνίσει εκείνες τις ψυχές πού έχουν πόθο για την αληθινή Βασιλεία «πού δεν είναι τού κόσμου τούτου» (Ίωάν. 18:36), καί να οικονομήσει περισσότερους πολίτες για τη νέα Ιερουσαλήμ η οποία θα αποκαλυφθεί στη συντέλεια του αιώνα.

Σάββατο 4 Ιουνίου 2011

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΛΑΦΑ 1969-2001.


Προσφορά της Εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο
(4/06/2011)

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

ΕΙΠΕΝ ΓΕΡΩΝ ΗΛΙΕ ΚΛΕΟΠΑ...................


1/ Ένας άλλος πάλι τον ρώτησε: Πάτερ Κλεόπα, μπορεί ένας χριστιανός ενάρετος να σώσει την οικογένεια του, το χωριό του, μία ανθρώπινη κοινωνία με την αγιότητα της ζωής του;

- Πώς δεν μπορεί, πάτερ!

Όσο περισσότεροι ενάρετοι χριστιανοί είναι στον κόσμο, σε μία χώρα, σε μία κοινωνία, τόσο και η χώρα, η κοινωνία εκείνη φυλάγεται από κινδύνους, πολέμους, ταραχές, πείνες και κάθε κακό.

Ενώ όσο λιγότεροι εκλεκτοί του Θεού υπάρχουν, τόσο αυστηρότερη είναι και η απόφασης του Θεού.

Κάποτε ερώτησαν ένα Άγιο:

"Μπορεί ένας άνθρωπος να σώσει μία πολιτεία; Μπορεί απάντησε αυτός.

Παράδειγμα είναι ο προφήτης και βασιλεύς Δαβίδ.

Άκουσε τι λέγει ο Θεός: Δια Δαβίδ τον δούλο μου, ου μη απολέσω την πόλιν Ιερουσαλήμ".



2/ Κάποια ημέρα τον ρώτησε ένας μαθητής: Πάτερ Κλεόπα, πως πρέπει να συμπεριφέρονται πνευματικά οι άνθρωποι;

Να συμπεριφέρονται στις εκδηλώσεις των προς τους άλλους, με ταπείνωση και αγάπη, ενώ μυστικά να ασχολούνται με την πνευματική εργασία της προσευχής.

Αυτό είναι το μυστήριο της ζωής μας ή όπως λέγει το Γεροντικό:

"Ή ωφέλεια του αδελφού είναι και ωφέλειά σου".

Όταν βοηθούμε, ελεούμε, παρηγορούμε και αγαπάμε τον πλησίον μας, τότε βοηθούμε στην σωτηρία της ψυχής μας.

Η προσευχή μας να γίνεται για να θρέψουμε, να ποτίσουμε, να αναπαύσουμε και να ωφελήσουμε τους άλλους.

Το ανώτερο από όλα είναι η προσφορά στην κατάλληλη περίσταση της αγάπης παρά η προσευχή. Διότι η προσευχή είναι μόνο μία αρετή, ενώ η αγάπη είναι "σύνδεσμος τελειότητας".

Η αγάπη περιέχει όλα τα έργα.

3/ Ένας Πνευματικός πατήρ ρώτησε τον Γέροντα: Πάτερ Κλεόπα, ανάλογα με την πείρα που έχετε, που ευρίσκεται σήμερα καθαρότερη η πίστης, στους απλούς πιστούς ή στους διδασκάλους;

Ας ακούσομε τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, που λέγει:

"Εάν θέλεις να βρεις πίστη καθαρή, στον ταπεινό λαό θα την βρεις.... Την ειλικρίνεια, την ταπείνωση και την μετάνοια των για τις αμαρτίες τους, την δέχεται ο Θεός σαν μία θυσία, όπως τους αμαρτωλούς του Ευαγγελίου. Την καθαρή, ειλικρινή και αφοσιωμένη πίστη των πιστών της χώρας μας δεν θα βρεις σ' άλλο μέρος.
Ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος, στον λόγο του για τον τελώνη και φαρισαίο, λέγει μεταξύ των άλλων τα εξής:

"Υπάρχει το φαινόμενο ενώσεως σ' αυτά τα πρόσωπα, της δικαιοσύνης και υπερηφάνειας αφ' ενός και της ταπεινώσεως με την αμαρτία αφ' ετέρου και βλέπεις ποιο από τα δύο αυτά πρόσωπα έφθασε γρηγορότερα στον Θεό;

Ο φαρισαίος ζεύχθηκε την δικαιοσύνη και την υπερηφάνεια αλλά δεν ευαρέστησε τον Θεό.

Ενώ ο τελώνης ζεύχθηκε την αμαρτία με την ταπείνωση, με την οποία δικαιώθηκε ενώπιον του Θεού".

Διότι ο Θεός "υπερηφάνοις αντιτάσσεται ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν" (Α' Πέτρ. 5, 5).

Ενώ ένα άλλο χωρίο λέγει: "Άνευ εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν". (Ίωάν. 15, 5).

Υπάρχει ένας εσωτερικός φαρισαίος στις καρδιές μας, ο οποίος δεν μας αφήνει να ταπεινωθούμε. Εάν τον αποβάλουμε από μέσα μας πολύ γρήγορα θα φθάσουμε στον Θεό. Μετά να μη ξεχνάμε ότι ο Θεός είναι ένας Θεός των καρδιών μας. Αυτός γνωρίζει την καρδιά του καθενός μας. Γι' αυτό είναι μεγάλη αμαρτία να κρίνουμε κάποιον.
Επίσης ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει:

"Ο Θεός δεν δοξάζεται στους πολλούς αλλά στους λίγους, όχι στους δυνατούς αλλά στους αδυνάτους, στους ειλικρινείς και πιστούς. Διότι τους άρχοντες και δυνατούς, συνήθως τους νικάει ο σατανάς με την υπερηφάνεια, με το μίσος, με την φιλαργυρία, με την αλαζονεία και την απιστία".


4/

Ποιος είναι ο δυνατότερος λόγος που μπορεί να ωφελήσει τους άλλους;

Ο δυνατότερος λόγος που μπορεί να οικοδόμηση τους άλλους είναι ο έμπρακτος, δηλ. το παράδειγμα της ζωής μας. Το ίδιο μας λέγει και ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος:

"Άλλος είναι ο λόγος με το έργο και άλλος ο ωραίος και εγκωμιαστικός για τα έργα".

Σ' άλλο σημείο λέγει ο Ίδιος πατήρ: "Γνωρίζει η σοφία να στολίζει τα λόγια της και να μιλάει για την αλήθεια, την οποία αγνοεί και ξέρει ακόμη να δείχνει τα καλά έργα, χωρίς όμως να έχει την επιδεξιότητα να τα εκτελέσει. Ο έμπρακτος λόγος είναι ο οίκος της ελπίδος, ενώ η θεωρητική σοφία είναι το ενέχυρο της εντροπής".

Δηλαδή, ντροπιάζει την συνείδηση του αυτός που μιλάει χωρίς να εκτελεί αυτά που λέγει. Κατόπιν πρόσθεσε:

"Τα πολλά λόγια χωρίς τα έργα ομοιάζουν με τον μάστορα, που ζωγραφίζει με νερομπογιές τον τοίχο και δεν μπορεί να δροσίσει την δίψα του, και ακόμη ομοιάζουν με εκείνον που βλέπει ωραία όνειρα".


http://www.pigizois.net/index2.htm

ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ.


Δεν οικοδομούμε ένα σπίτι αρχίζοντας από την στέγη και συνεχίσουμε προς τα κάτω.

Πρέπει να ξεκινήσουμε από τα θεμέλια και να φτάσουμε στο τέλος της οικοδομής.

Τι σημαίνει αββα αυτός ο λόγος;

Τα θεμέλια της οικοδομής είναι ο γείτονας μας που πρέπει να κερδίσουμε.

Από αυτό το γεγονός ξεκινούν όλα.

Όλες οι εντολές του Χριστού εξαρτώνται από αυτό.

ΑΒΒΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΝΕΟΤΕΡΟΣ.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ - IRENE PAPAS & VANGELIS

Έκλεψαν 14 μανουάλια από εκκλησίες της Μεσσηνίας!!


Από 4 εκκλησίες της Κορώνης έκαναν φτερά 14 μπρούτζινα μανουάλια κατά την διάρκεια της εβδομάδας που πέρασε. Άγνωστοι παραβίασαν τις κεντρικές εισόδους των ναών και έκλεψαν μανουάλια από του Ναούς Άγιο Δημήτριο, Αγία Τριάδα και Άγιο Γεώργιο.


Οι κλέφτες φόρτωσαν τα μανουάλια σε αγροτικό όχημα και προφανώς τα πήγαν για πώληση μπρούτζου. Τα πράγματα ακόμα και στις μικρές κοινωνίες έχουν γίνει δύσκολα με τις κλοπές να είναι σε ημερήσια διάταξη.

http://www.report24.gr/eklepsan-14-manoualia-apo-ekklisies-tis-messinias.htm

Πέθανε η τελευταία βρακοφορούσα της Λέσβου.


Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 101 ετών, η Πελαγία Νικολάου Θαλασσέλλη, η τελευταία βρακοφορούσα γυναίκα του χωριού Ακράσι, στην ορεινή επαρχία Πλωμαρίου, και κατά πάσα πιθανότητα και όλης της Λέσβου, αφού δεν έχει εντοπισθεί σε άλλο σημείο του νησιού να κατοικεί βρακοφορούσα.

Πέρασε τη ζωή της μαζί με τον άνδρα της σ’ έναν απομακρυσμένο οικισμό (Πηγάδια) έξω από το Ακράσι, καλλιεργώντας δυο – τρία κακοτράχαλα χωράφια με ένα ζευγάρι βόδια. Μαζί και λίγα πρόβατα ήταν όλη η περιουσία τους. Γέννησε εννιά παιδιά, από τα οποία απέκτησε 27 εγγόνια, 17 δισέγγονα και τέσσερα τρισέγγονα! Ας σημειωθεί ότι μέχρι τα 90 της χρόνια εργαζόταν μεροκάματο στο λιομάζωμα.

Το γνωστό σαλβάρι ή βράκα εμφανίζεται στα ορεινά της Λέσβου, όπου κυριαρχούσαν οι αγροτικές καλλιέργειες, γύρω στις αρχές με μέσα του 19ου αι., σε στενή σχέση με τη Μ. Ασία. Είτε ως κατωκόρμι της φορεσιάς με το φουστάνι είτε ως αυτόνομη φορεσιά, διατηρήθηκε σε ευρύτατη χρήση μέχρι τα μέσα του 20ου αι. στις ορεινές και ελαιοπαραγωγικές περιοχές του νησιού. Μετρημένες στα δάκτυλα και σε πολύ μεγάλη ηλικία όλες οι γυναίκες που συνέχισαν να φορούν τη βράκα μετά τη δεκαετία του 1950.

Οι λαϊκοί στίχοι που παραθέτονται μεταφέρουν στο κλίμα της εποχής της βράκας στα τέλη του 19ου αιώνα:

«Δεν πάγου στου Πλουμάρ’

γιατ’ είνι πουταμός,

φουρούν τα σαλβαρέλλια

κι είνι παλαβουμό»

http://www.lesvosnews.gr/?p=15023

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟ ΛΕΚΤΟΡΑ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ.

Φώτης Κόντογλου - Ο Χρόνος και ο κόσμος της φθοράς.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΗΛΙΕ ΚΛΕΟΠΑ.


1/Γιατί υπάρχει τόσος πόνος στον κόσμο;


Λέγει ο δίκαιος Ιώβ: "Αλλά άνθρωπος γεννάται κόπω" (Ιώβ 5,7).

Ο Απόστολος Παύλος λέγει ότι όλα τα έργα γίνονται με κόπο και πόνο (Ρωμ.8,21).

Ο πόνος στον κόσμο είναι καρπός της πτώσεως του ανθρώπου από τον παράδεισο (Πράξ. 3,16). Είναι καρπός της αμαρτίας (Ψαλμ.7,14-16). Άλλ' όμως, εάν δεχόμεθα κάθε πόνο με υπομονή και ευχαρίστηση, λαμβάνουμε μεγάλη πνευματική ωφέλεια πολύτιμη για την σωτηρία της ψυχής μας.

Γενικά βλέπουμε ότι, όσο πολλαπλασιάζεται η αμαρτία και η πλάνη στον κόσμο, τόσο αυξάνεται και ο πόνος, δηλαδή η πείνα, η σύγχυση, οι πόλεμοι, οι παντός είδους ασθένειες και ο θάνατος.

Η φροντίδα ημών των χριστιανών είναι να εγκαταλείψουμε την αμαρτία, να συμφιλιωθούμε με τον Θεό, να αποκτήσουμε τον φόβο του Θεού, την ταπείνωση, την υπομονή και τότε όλα τα βάσανα μας θα λιγοστέψουν και θα έλθει μεγάλη ωφέλεια στις ψυχές μας.

2/Ο πόνος είναι αρραβώνας των αιωνίων βασάνων ή το αντίλυτρο των αμαρτιών μας; Ποιος είναι ο σκοπός της υπάρξεως του πόνου;


Ο σκοπός του πόνου για τους χριστιανούς είναι ένας και μοναδικός:

Η συγχώρησης των αμαρτιών εδώ στην γη με κάθε είδους ασθένειες, στενοχώριες και θλίψεις, επίσης ο εξαγνισμός και η σωτηρία της ψυχής μας.

Γι` αυτούς πού δεν θέλουν να διορθωθούν και να μετανοήσουν, ο πόνος είναι ο αρραβώνας των αιωνίων βασάνων. Ενώ αυτοί πού δέχονται τον πόνο με υπομονή και με ευχαριστία στον Θεό και ζουν με μετάνοια, τότε είναι γι' αυτούς ο καλλίτερος δρόμος για την διόρθωση και συγχώρηση των αμαρτιών των, διότι λυτρώνονται από τις αιώνιες θλίψεις της κολάσεως.
Βλέπουμε ότι εδώ στην γη αυτοί πού υποφέρουν περισσότερο, είναι ειρηνικοί με τη συνείδηση τους, ενάρετοι και ισχυροί απέναντι των πειρασμών, πλησιέστερα στον Θεό από τους άλλους και σώζονται ευκολότερα, όπως ο δίκαιος Ιώβ, ο πτωχός Λάζαρος, οι Άγιοι Απόστολοι, οι Μάρτυρες, οι Όσιοι και τόσοι άλλοι. Ενώ αυτοί πού ζουν άνετα, είναι υγιείς, έχουν περιουσία και κάθε απολαυστικό στην γη, είναι συνήθως αδύνατοι στην πίστη, άσπλαχνοι, τυραννικοί, γαστρίμαργοι, εγωιστές, φοβούνται τον θάνατο και πεθαίνουν με βαρείες αμαρτίες, προς αιώνια τιμωρία τους.
Ο πόνος επετράπη άνωθεν για την σωτηρία και την συγχώρηση των αμαρτιών μας και για την πνευματική μας πρόοδο, εάν εμείς τον δεχόμεθα με ευχαρίστηση, ως από το χέρι του Θεού, όπως λέγει ο προφήτης Δαβίδ: "Η ράβδος σου και η βακτηρία σου, αύται με παρεκάλεσαν" (Ψαλμ.22,5).

Όποτε λοιπόν, η ράβδος και η βακτηρία του πόνου τους ευσεβείς και πιστούς χριστιανούς τους στηρίζουν, τους εμπνέουν στα καλά έργα, τους καθαρίζουν από τις αμαρτίες και τους καταξιώνουν μεγαλυτέρων στεφάνων και απολαύων στον ουρανό. Ενώ για τους κακοπροαίρετους, η ράβδος του πόνου είναι τιμωρία επάνω στην τιμωρία και χαλινός στο στόμα, διότι δεν θέλουν να πλησιάσουν τον Κύριο (Ψαλ.31,10).

3/Πώς πρέπει να υπομένουμε την αρρώστια, την αδικία, την κακολογία, την πτώχεια και κάθε είδους στενοχώριες εδώ στη γη;


Πρώτα - πρώτα να έχουμε εμπιστοσύνη ότι ο πόνος, παραχωρήθηκε από τον Θεό Πατέρα μας για την σωτηρία μας και όχι για την αιώνια τιμωρία μας.

Κατόπιν να τον δεχόμεθα με υπομονή και καλοσύνη. Η υπομονή μας να συνοδεύεται από ευλάβεια και εγκράτεια (Β' Πέτρ. 1, 6-7), από χαρά (Κολ. 1,11) και από ελπίδα.

Η υπομονή στους πόνους επαυξάνει σ' εμάς την προσευχή, την διάθεση για εξομολόγηση, για την Θεία Κοινωνία, για την ανάγνωση των ιερών βιβλίων, για ιερούς στοχασμούς γύρω από τα Πάθη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και όλων των αγίων Του, τα οποία ήταν ασυγκρίτως βαρύτερα από τα δικά μας και προκαλεί αγαθές σκέψεις για την μακαριά ζωή του παραδείσου.

Διότι άλλη οδός σωτηρίας δεν υπάρχει παρά αυτή του σταυρού, πού συνοδεύεται με πόνους, με υπομονές και θυσίες, όπως μας είπε ο Σωτήρ: "Εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς ημών" (Λουκ. 21,19), και "Ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται" (Ματθ.24,13).

4/Για ποια αιτία υποφέρουν τα αθώα παιδιά; Ποιες αμαρτίες ξεπληρώνουν;


Στην έξοδο διαβάζουμε: "Εγώ ειμί ο Κύριος ο Θεός σου, Θεός ζηλωτής, αποδιδούς αμαρτίας γονέων επί τέκνα, έως τρίτης κα τετάρτης γενεάς" (Έξοδ. 20,5).

Και πάλι: "Ο Θεός επάγων ανομίας πατέρων επί τέκνα και επί τέκνα τέκνων, επί τρίτην και τετάρτην γενεάν" (Εξοδ. 34,7), (Ψαλμ.36,28).

Ο μεγάλος προφήτης Ιερεμίας λέγει: "Ποιών έλεος εις χιλιάδας και αποδιδούς αμαρτίας πατέρων εις κόλπους τέκνων αυτών μετ' αυτούς, ο Θεός ο μέγας ο ισχυρός" (Ιερεμ. 39,18).

Ο προφήτης Ησαΐας λέγει: "Ετοιμάσαντα τέκνα σου σφαγήναι ταις αμαρτίαις του πατρός αυτών" (Ησαΐου14,21).
Απ' αυτές τις μαρτυρίες λοιπόν της Αγίας Γραφής, μπορούμε να εννοήσουμε καθαρά, για ποια αιτία υποφέρουν τα αθώα παιδιά και ποιών τις αμαρτίες πληρώνουν.


5/Πώς αντιμετωπίζει η Εκκλησία τον ανθρώπινο πόνο και ποια είναι τα καθήκοντα του χριστιανού απέναντι αυτών πού υποφέρουν;



Η Εκκλησία ανακουφίζει και θεραπεύει τους πόνους των ανθρώπων με διάφορα είδη προσευχών προς τον Πανάγαθο Θεό.

Η σπουδαιότερη προσευχή για τους ασθενείς είναι το μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου και διάφορες ευχές για την απόκτηση της υγείας.
Ο χριστιανός έχει μεγάλο καθήκον απέναντι των δοκιμαζόμενων από θλίψεις συνανθρώπων του να τους βοηθάει το κατά δύναμη, τόσο με υλικά μέσα: ρουχισμό, τρόφιμα, φιλοξενία, περίθαλψη, χρήματα κλπ. όσο και με πνευματικά μέσα όπως: με την προσευχή υπέρ αυτών, την ηθική των ενίσχυση με λόγια πνευματικά, με την συμπόνια, με την παρηγοριά κλπ. όπως μας διδάσκει ο Απόστολος Παύλος λέγοντας: "Χαίρειν μετά χαιρόντων και κλαίειν μετά κλαιόντων" (Ρωμ. 12,15).


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Πνευματικοί Διάλογοι με Ρουμάνους Πατέρες

ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ SOLOVKI ΡΩΣΙΑ.

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ......

«Φως ιλαρόν αγίας δόξης, αθανάτου Πατρός, ουρανίου, αγίου, μάκαρος, Ιησού Χριστέ.
Ελθόντες επί την ηλίου δύσιν, ιδόντες φως εσπερινόν, υμνούμεν Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα Θεόν. Άξιόν Σε εν πάσι καιροίς υμνείσθαι φωναίς οσίαις. Υιε Θεού, ζωήν ο διδούς• διο ο κόσμος Σε δοξάζει».

ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ 7

Καρδία καιομένη . Δοκιμές νηπτικής και πατερικής θεολογίας



Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δορμπαράκης

Δομή - Αρχονταρίκι, 2011



...Αυτή "η καύσις καρδίας" είναι η αίσθηση που αποκομίζει κάθε χριστιανός σε οποιαδήποτε εποχή, όταν με πραγματική πίστη και σοβαρότητα προσεγγίζει το μυστήριο του Χριστού και της Εκκλησίας είτε μέσα από τα μυστήρια είτε μέσα από τα κείμενα της Αγίας Γραφής και της πατερικής ερμηνείας της: Είναι ο ίδιος ο Χριστός που αποκαλύπτεται "εν αισθήσει" στην καρδιά αυτού του ανθρώπου.

...Ευχή μας, κάποια στοιχεία από τα κείμενα του βιβλίου να βοηθήσουν ώστε να νοιώσουμε έστω και λίγο την καιομένη καρδιά των αγίων μας από την παρουσία του Χριστού!!


"Ταχύς εις βοήθειαν..." Τα θαύματα του αγίου Λουκά σήμερα

"Ταχύς εις βοήθειαν..."
Τα θαύματα του αγίου Λουκά σήμερα


Αρχιμ. Νεκτάριος Αντωνόπουλος

Ακρίτας, 2011

Ιερά Γυναικεία Μονή Αναλήψεως Πρώτης Σερρών . H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ



Ανάληψις του Κυρίου δοκιμασία του λογικού.


Ο σημερινός άνθρωπος δεν έχει καμιά σχέση με το υπερφυσικό. Δεν πιστεύει πως υπάρχει τίποτα πέρα από τα φυσικά φαινόμενα, και πολύ περισσότερο δεν πιστεύει πως μπορεί να γίνει τίποτα έξω από τους φυσικούς νόμους. Όχι μοναχά ο άθρησκος άνθρωπος, μα κι αυτός που λέγει πως είναι Χριστιανός, κι αυτός δεν πιστεύει στα υπερφυσικά. Ο Χριστιανισμός έχει γίνει για πολλούς ένα σύστημα λογικό και ηθικό, ώστε να μην έρχεται σε αντίθεση με τη λογική τους.

Ενώ η βάση της θρησκείας αυτής είναι το υπερφυσικό, οι σημερινοί Χριστιανοί κρατήσανε απ’ αυτή ότι δεν χρειάζεται την πίστη για να το παραδεχθούνε, κι ότι είναι αποκαλυπτικό το πετάνε ή το παρασιωπούνε. Αλλά, αληθινός Χριστιανός δεν είναι κανένας αν δεν εξοικειωθεί με το θαυμαστό και το υπερφυσικό. «Δει υπέρ την επιστήμην δραμείν», όπως λέγει ο Πλωτίνος. Αλλά αυτό, για τους «λογικούς» ανθρώπους, είναι τρέλα. Κατά την ελληνική φιλοσοφία θάτανε ανόητος ο άνθρωπος που θα περιφρονούσε τη λογική. Ο Δανός φιλόσοφος Κίρκεγκαρντ λέγει: «Το να πιστεύει κανένας εναντίον της λογικής είναι μαρτύριο». Η δίψα της γνώσης βασανίζει τον άνθρωπο.

Για όποιον, με τη χάρη του Θεού, λυτρώθηκε απ’ αυτή τη δίψα, το να πιστεύει κάποια πράγματα που δεν τα παραδέχεται το λογικό του, όχι μοναχά δεν είναι μαρτύριο, αλλά λύτρωση από μια τυραννική δύναμη. Πιστεύει πως ο Θεός είναι αυτός η πηγή όλων των φυσικών νόμων, κι όχι σκλάβος τους. Ο αληθινός Χριστιανός γίνεται θεός κατά χάριν και παίρνει την ελευθερία των τέκνων του Θεού, και γι’ αυτό κι εκείνος με την πίστη ξεσκλαβώνεται από τους φυσικούς νόμους.

Χριστιανός δεν μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει σ’ έναν θεό σκλαβωμένο από την ανάγκη, όπως πιστεύανε οι αρχαίοι. Αυτή είναι ψεύτικη πίστη σ’ έναν θεό ψεύτικο. Αν άκουγε ο Αριστοτέλης τα λόγια που είπε ο απόστολος Παύλος στον Άρειο Πάγο, θα τον έλεγε ανόητο, αφού μιλούσε για κάποια πράγματα αδύνατα, υπερφυσικά: «Προαίρεσις μεν γαρ ουκ έστιν των αδυνάτων, και ει τις φαίη προαιρείσθαι, δοκοίη αν ηλίθιος είναι». Γι’ αυτό ο Παύλος έλεγε πως η πίστη των Χριστιανών ήτανε «μωρία» για τους Έλληνες, που πιστεύανε μονάχα στη λογική, στη γνώση. Και πως οι Χριστιανοί έχουνε οδηγό την πίστη, κι όχι το μυαλό: «δια πίστεως γαρ περιπατούμεν, ου δια είδους» (Β’ Κορ. Ε’6). Αυτά πρέπει να τάχη κανένας στο νου του, όποτε διαβάζει θρησκευτικά πράγματα. Και πολύ περισσότερο σαν διαβάζει για τα φοβερά μυστήρια της Ενανθρωπήσεως του Κυρίου, την Αναστάσεώς του και της Αναλήψεως.

Αληθινά, δακρύζουνε τα μάτια του Χριστιανού, σαν φέρνει στο νου του τα τελευταία λόγια που είπε ο Χριστός στους μαθητές του, και το πως ανέβηκε στον ουρανό και χάθηκε από τα μάτια τους. Απομείνανε με τη στερεή ελπίδα πως θα τον ξαναδούνε την ημέρα της Κρίσεως εν δόξη. Και μ’ αυτή την ελπίδα τον περιμένουνε μυριάδες ψυχές: «οι πιστοί εν αγάπη προσμένουσιν αυτόν».

Από τους τέσσερις Ευαγγελιστές, μονάχα οι τρεις γράφουνε για την Ανάληψη. Ο Ιωάννης, που συνηθίζει να γράφει μοναχά όσα δεν γράψανε οι άλλοι, δεν λέγει τίποτα για την Ανάληψη.

Ο Ματθαίος γράφει: «Οι δε ένδεκα μαθηταί επορεύθησαν εις την Γαλιλαίαν, εις το όρος ου ετάξατο αυτοίς ο Ιησούς. Και ιδόντες αυτόν, προσεκύνησαν αυτώ, οι δε εδίστασαν. Και προσελθών ο Ιησούς ελάλησεν αυτοίς λέγων, Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης. Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν. Και ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. Αμήν».

Ο Χριστός μετά την Ανάσταση φανερωνότανε κάθε μέρα στους μαθητές του. Σχεδόν ζούσε ολοένα μαζί τους, σαν να μην είχε σταυρωθεί. Τη μέρα που αναστήθηκε, φανερώθηκε πρώτα στη Μαγδαληνή, ύστερα στους δύο μαθητές του, στον Λουκά και τον Κλεόπα, που πηγαίνανε στους Εμμαούς, και πάλι, την ίδια μέρα προς το βράδυ, την ώρα που γυρίσανε πίσω στην Ιερουσαλήμ οι δυο μαθητές και λέγανε στους άλλους πως είδανε τον Χριστό, την ίδια ώρα φανερώθηκε πάλι ο Κύριος μεταξύ τους και τους ευλόγησε.

Στις Πράξεις των Αποστόλων γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς πως επί σαράντα μέρες φανερωνότανε ο Κύριος στους αγαπημένους μαθητές του και τους μιλούσε για τη βασιλεία του Θεού. Και πως τους παράγγειλε να μη φύγουνε από τα Ιεροσόλυμα. Και τόσο είχανε συνηθίσει οι μακάριοι απόστολοι να τον βλέπουνε, που τον ρωτούσανε λέγοντάς του «Κύριε, μήπως τώρα θα αποκαταστήσεις το βασίλειο του Ισραήλ;». Κι εκείνος τους είπε: «Δεν είναι δική σας δουλειά να γνωρίζετε χρόνους ή καιρούς που ο Πατέρας μου έχει στη δική του εξουσία, αλλά θα λάβετε δύναμη σαν έλθει επάνω σας το Άγιον Πνεύμα. Και τότε θα γίνετε μάρτυρές μου στην Ιερουσαλήμ και σ’ όλη την Ιουδαία και στη Σαμάρεια, και ως την άκρη της γης». Και σαν είπε αυτά τα λόγια, εκεί που τον βλέπανε, σηκώθηκε ψηλά από τη γη κι ένα σύννεφο τον πήρε και τον έκρυψε από τα μάτια τους. Κι εκεί που τον κοιτάζανε που ανέβαινε στον ουρανό, παρουσιασθήκανε μπροστά τους δυο άνδρες ντυμένοι με λευκά φορέματα, και τους είπανε: «Αυτός ο Ιησούς που αρπάχθηκε από κοντά σας στον ουρανό, θα έρθει πάλι έτσι που τον είδατε ν’ ανεβαίνει στον ουρανό». Τότε γυρίσανε πίσω στην Ιερουσαλήμ από το βουνό το λεγόμενο «του Ελαιώνος», που βρίσκεται κοντά στην Ιερουσαλήμ, σε όση απόσταση περπατάνε οι Ιουδαίοι το Σάββατο».

Ο Παύλος γράφει πως, αφού φανερώθηκε ο Χριστός στους ένδεκα αποστόλους τη μέρα της Αναστάσεως (λέγει «δώδεκα» αντί για ένδεκα. Ίσως να φανερώθηκε μετά την εκλογή του Ματθία), ύστερα φανερώθηκε μια μονάχα φορά σε πεντακόσιους αδελφούς (πιστούς). Μάλιστα γράφει πως οι περισσότεροι απ’ αυτούς ζούσανε τον καιρό που τα έγραφε, και πως κάποιοι απ’ αυτούς είχανε αποθάνει: «εξ ων οι πλείους μένουσιν έως άρτι τινές δε και εκοιμήθησαν». «Έπειτα, λέγει, φανερώθηκε στον Ιάκωβο κι ύστερα σ’ όλους τους αποστόλους. Και τελευταία απ’ όλους, σαν να ήμουνα το έκτρωμα (το κακογεννημένο παιδί του), φανερώθηκε και σε μένα». Ώστε, επί σαράντα μέρες φανερωνότανε ο Κύριος στους αγαπημένους του, και συχνά δυο και τρεις φορές την ίδια μέρα, για να μη χάσουνε την ελπίδα τους.

Ο Λουκάς αρχίζει τις Πράξεις των Αποστόλων με τα λόγια τούτα: «Τον μεν πρώτον λόγον εποιησάμην περί πάντων, Θεόφιλε ων ήρξατο ο Ιησούς ποιείν τε και διδάσκειν, άχρι ης ημέρας εντειλάμενος τοις αποστόλοις δια Πνεύματος Αγίου ους εξελέξατο ανελήφθη». Αλλά και στο Ευαγγέλιό του γράφει πως ο Χριστός φανερώθηκε στους μαθητές του και είπε να ψηλαφήσουνε τα χέρια του και τα πόδια του για να μη νομίσουνε πως είναι φάντασμα, κι επειδή έβλεπε πως οι απόστολοι από τη χαρά τους τα είχανε χαμένα, ζήτησε κι έφαγε ένα κομμάτι ψάρι ψημένο και λίγη κερήθρα. Και πως σαν ησύχασε η καρδιά τους είπε: «Είδατε πως γινήκανε αυτά που σας έλεγα τότε που ήμουνα μαζί σας (πριν να σταυρωθώ), και πως πρέπει να γίνουνε όσα είναι γραμμένα για μένα στο νόμο του Μωυσέως και στους προφήτες και στους ψαλμούς;»

Τότε άνοιξε το νου τους για να καταλάβουνε τα λόγια της Γραφής. Και τους είπε πως αυτά ήτανε γραμμένα κι αυτά έπρεπε να πάθει ο Χριστός, και να αναστηθεί από τους νεκρούς την τρίτη μέρα, και να κηρυχθεί στ’ όνομά του μετάνοια και άφεσις αμαρτιών σε όλα τα έθνη, αρχίζοντας από την Ιερουσαλήμ, και πως εσείς θα είσαστε μάρτυρες γι’ αυτά. «Και θα σας στείλει ο Πατέρας μου το Άγιον Πνεύμα που σας υποσχέθηκα. Μα εσείς καθίσετε στην Ιερουσαλήμ ως που να ντυθείτε δύναμη από πάνω».

«Τους έβγαλε λοιπόν (γράφει ο άγιος Λουκάς) έξω από τα Ιεροσόλυμα έως τη Βηθανία, και σήκωσε τα χέρια του και τους ευλόγησε. Κι εκεί που τους ευλογούσε, αρπάχθηκε από κοντά τους κι ανέβαινε στον ουρανό. Κι εκείνοι τον προσκυνήσανε και γυρίσανε στην Ιερουσαλήμ με χαρά μεγάλη, και καθόντανε ολοένα στην εκκλησιά δοξολογώντας κι ευχαριστώντας τον Θεό». Είχαν χαρά μεγάλη, τόσο μεγάλη, που σκέπαζε τη λύπη τους για τον προσωρινό χωρισμό από τον πολυαγαπημένο τους τον Κύριο.

Ο Ευαγγελιστής Μάρκος γράφει κι εκείνος όσα γράφουνε κι οι άλλοι δυο ευαγγελιστές: « Ύστερον ανακειμένοις αυτοίς τοις δώδεκα εφανερώθη και ωνείδισε την απιστία αυτών και σκληροκαρδίαν, ότι τοις θεασαμένοις αυτόν εγηγερμένον ουκ επίστευσαν». Δεν πιστέψανε ούτε στη Μαγδαληνή ούτε στους δυο που πηγαίνανε στους Εμμαούς.

Κατόπι τους είπε να κηρύξουνε το Ευαγγέλιο σ’ όλη την οικουμένη: «Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται». Και πως όσοι πιστέψουνε θα κάνουνε θαύματα, στ’ όνομά Του θα βγάλουνε δαιμόνια, θα μιλήσουνε με καινούριες γλώσσες, φίδια θα πιάνουνε και δε θα παθαίνουνε, κι αν πιούνε φαρμάκι δεν θα τους βλάψει, απάνω στους άρρωστους θα βάλουνε τα χέρια τους και θα γίνουνε καλά.

«Ο μεν ουν Κύριος, μετά το λαλήσαι αυτοίς, ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, του Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων. Αμήν»

Είδες, αγαπητέ αναγνώστη, τι λέγει ο Κύριος; «Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται». Μην λες, λοιπόν, δεν μπορώ να πιστέψω. Ο Χριστός καταδικάζει ορθά- κοφτά την απιστία: «ο δε απιστήσας κατακριθήσεται». Ταπεινώσου, αγάπησε τον Χριστό, παρακάλεσέ τον, και θα σου δωρήσει την πίστη. Όπως η απιστία βγαίνει από την υπερηφάνεια, έτσι κι η πίστη έρχεται από την ταπείνωση.

«Ανελθών εις ουρανούς όθεν κατήλθες, μη εάσης ημάς ορφανούς, Κύριε. Ελθέτω σου το Πνεύμα, φέρον ειρήνην τω κόσμω. Δείξον τοις υιοίς των ανθρώπων έργα δυνάμεώς σου, Κύριε φιλάνθρωπε».

Από το βιβλίο
Ανέστη Χριστός
η δοκιμασία του Λογικού
Φώτη Κόντογλου
Εκδόσεις Αρμός
επιμέλεια: enoriaka.gr

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

ΖΩΝΤΑΝΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ.




ΖΩΝΤΑΝΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ. ΑΠΟ ΤΟΝ 91.2 FM

Τορόντο Σωτήριος: "Δεν ζητάμε βοήθεια από την Ελλάδα"


Ελληνικό χρώμα είχε η ακολουθία του Καναδού πρωθυπουργού Στήβεν Χάρπερ που επισκέφθηκε τα Καλάβρυτα και την Αγία Λαύρα. Και αυτό γιατί δεν ήταν μόνον ο εκπρόσωπος Τύπου της καναδικής κυβέρνησης Δημήτρης Σιούτας που συμμετείχε, αλλά και ένας υπουργός ελληνοκυπριακής καταγωγής και ένας επίσης βουλευτής. Κορυφαίο όμως πρόσωπο στην πρωθυπουργική ομάδα ήταν ο Ελληνας Μητροπολίτης Τορόντο κ. Σωτήριος, ο οποίος υπήρξε συμφοιτητής του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1956 1960).

Με την απόφασή του αυτή ο Πρωθυπουργός του Καναδά, ήθελε να τιμήσει την Ορθόδοξη κοινότητα της χώρας του στο πρόσωπο του κ. Σωτηρίου. Περιμένοντας την άφιξη του Καναδού πρωθυπουργού Στήβεν Χάρπερ και της συζύγου του, τους οποίους συνόδευε ο Γιώργος Παπανδρέου, μιλήσαμε για λίγο με τον Σεβασμιώτατο κ. Σωτήριο.

"Η προηγούμενη φορά που επισκέφθηκα την Αγία Λαύρα", μας είπε, "ήταν στα 1976, και τότε ήμουν Επίσκοπος. Θυμάμαι πολύ λίγα πράγματα από εκείνη την επίσκεψη. Τώρα όμως, χαίρομαι που είμαι εδώ. Σας βλέπω χαμογελαστούς, περιποιημένους, γεμάτους ζωή και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος γι' αυτό. Παρά τις δυσκολίες που περνά με τα οικονομικά της η πατρίδα, δεν βλέπω κατάθλιψη στα πρόσωπά σας, βλέπω ωραίους ανθρώπους και νοιώθω πολύ ευχάριστα".

Μιλώντας για τον Καναδά, όπου διακονεί, παρατήρησε πως "είναι μια περίφημη χώρα, εξήντα οκτώ φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα σε έκταση, με 33.000.000 πληθυσμό, από τους οποίους οι Ορθόδοξοι είναι 1000.0000 και οι Ελληνες Ορθόδοξοι είμαστε 350.000. Είμαστε καλά οργανωμένοι, έχουμε 78 κοινότητες (ενορίες), 11 γηροκομεία, έχουμε σχολεία και μπορώ να πω ότι πηγαίνουμε πολύ καλά και η κοινότητά μας είναι ανθούσα". Πάντα, όμως, υπάρχουν και κάποια προβλήματα και σε αυτά ο κ. Σωτήριος περιλαμβάνει "τους μικτούς γάμους, αλλά και με τα σχολεία των παιδιών, γιατί δεν διδάσκονται τα Ελληνικά στα σχολεία, και πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για να μαθαίνουν την γλώσσα μας".

Δεν σας βοηθά σε αυτή την κατεύθυνση το ελληνικό κράτος; τον ρωτήσαμε. "Το ελληνικό κράτος" , απάντησε, "προσπαθεί να μας βοηθήσει, αλλά αυτόν τον καιρό δεν δεχόμαστε καμία βοήθεια. Το Μητροπολιτικό Συμβούλιο, στο οποίο προεδρεύω και συμμετέχουν περισσότερα από 50 άτομα, συνεδρίασε πρόσφατα και αποφάσισε, μετά από δική μου εισήγηση, πως τούτα τα χρόνια που η πατρίδα μας αντιμετωπίζει μια μεγάλη οικονομική κρίση, δεν θα ζητήσουμε αλλά ούτε και θα δεχθούμε οποιαδήποτε οικονομική ενίσχυση από το ελληνικό κράτος. Ο Καναδάς είναι πολύ πιο πλούσιος ως κράτος από την Ελλάδα".

Πηγή: Εφημερίδα ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

(ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ)


Ευφράνθητε ουρανοί, σαλπίσατε τά θεμέλια τής γής, βοήσατε τά όρη ευφροσύνην, ιδού γάρ ο Εμμανουήλ, τάς αμαρτίας ημών τώ Σταυρώ προσήλωσε, καί ζωήν ο διδούς, θάνατον ενέκρωσε τόν Αδάμ αναστήσας ως φιλάνθρωπος.

Τόν σαρκί εκουσίως σταυρωθέντα δι' ημάς, παθόντα καί ταφέντα, καί αναστάντα εκ νεκρών, υμνήσωμεν λέγοντες, Στήριξον ορθοδοξία τήν Εκκλησίαν σου Χριστέ, καί ειρήνευσον τήν ζωήν ημών, ως αγαθός καί φιλάνθρωπος.

Τώ ζωοδόχω σου τάφω, παρεστώτες οι ανάξιοι, δοξολογίαν προσφέρομεν τή αφάτω σου ευσπλαγχνία, Χριστέ ο Θεός ημών, ότι Σταυρόν κατεδέξω καί θάνατον αναμάρτητε, ίνα τώ κόσμω δωρήση τήν Ανάστασιν, ως φιλάνθρωπος.

Δόξα...

Τόν τώ Πατρί συνάναρχον, καί συναϊδιον Λόγον, τόν εκ παρθενικής νηδύος προελθόντα
αφράστως, καί σταυρόν καί θάνατον δι' ημάς εκουσίως καταδεξάμενον καί αναστάντα εν δόξη,
υμνήσωμεν λέγοντες, Ζωοδότα Κύριε δόξα σοι, ο Σωτήρ τών ψυχών ημών.

Καί νύν... Θεοτοκίον

Τήν παγκόσμιον δόξαν, τήν εξ ανθρώπων σπαρείσαν καί τόν Δεσπότην τεκούσαν, τήν
επουράνιον πύλην υμνήσωμεν Μαρίαν τήν Παρθένον, τών Ασωμάτων τό άσμα καί τών πιστών τό
εγκαλλώπισμα, αύτη γάρ ανεδείχθη ουρανός καί ναός τής θεότητος, αύτη τό μεσότοιχον τής
έχθρας καθελούσα, ειρήνην αντεισήξε, καί τό βασίλειον ηνέωξε, Ταύτην ούν κατέχοντες, τής
πίστεως τήν άγκυραν, υπέρμαχον έχομεν, τόν εξ αυτής τεχθέντα Κύριον, θαρσείτω τοίνυν,
θαρσείτω λαός τού Θεού, καί γάρ αυτός πολεμήσει τούς εχθρούς, ως παντοδύναμος.

Ο Οίκος

Τόν πρό ηλίου Ήλιον, δύναντα ποτέ εν τάφω, προέφθασαν πρός όρθρον, εκζητούσαι ως ημέραν,
Μυροφόροι κόραι, καί πρός αλλήλας εβόων, Ω φίλαι, δεύτε τοίς αρώμασιν υπαλείψωμεν, Σώμα
ζωηφόρον καί τεθαμμένον, σάρκα ανιστώσαν τόν παραπεσόντα Αδάμ κείμενον εν τώ μνήματι,
άγωμεν, σπεύσωμεν, ώσπερ οι Μάγοι, καί προσκυνήσωμεν, καί προσκομίσωμεν τά μύρα ως
δώρα τώ μή εν σπαργάνοις, αλλ' εν σινδόνι ενειλημένω, καί κλαύσωμεν, καί κράξωμεν, Ώ
Δέσποτα εξεγέρθητι, ο τοίς πεσούσι παρέχων ανάστασιν.


Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν Άγιον, Κύριον, Ιησούν τόν μόνον αναμάρτητον.
Τόν Σταυρόν σου, Χριστέ, προσκυνούμεν, καί τήν αγίαν σου Ανάστασιν υμνούμεν καί δοξάζομεν,
Σύ γάρ εί Θεός ημών, εκτός σού άλλον ουκ οίδαμεν, τό όνομά σου ονομάζομεν, Δεύτε πάντες οι
πιστοί, προσκυνήσωμεν τήν τού Χριστού αγίαν Ανάστασιν, ιδού γάρ ήλθε διά τού Σταυρού, χαρά
εν όλω τώ κόσμω, Διά παντός ευλογούντες τόν Κύριον, υμνούμεν τήν Ανάστασιν αυτού, Σταυρόν
γάρ υπομείνας δι' ημάς, θανάτω θάνατον ώλεσεν.


Αναστάς ο Ιησούς από τού τάφου καθώς προείπεν, έδωκεν ημίν τήν αιώνιον ζωήν καί μέγα έλεος.

Kίνηση ανθρωπιάς από Ολυμπιακό.

Το έντονο κοινωνικό της πρόσωπο παρουσίασε η ΠΑΕ Ολυμπιακός, η οποία σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα εκ μέρους του προέδρου Βαγγέλη Μαρινάκη και του γενικού αρχηγού Τάσου Μητρόπουλου, παρέδωσε επιταγή ύψους 10.000 ευρώ στον Ενοριακό Ναό Γενεσίου Θεοτόκου Νικαίας για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Το κοινωνικό της πρόσωπο και τη ευαισθησία της στις δύσκολες εποχές που ζούμε, απέδειξε ακόμη μια φορά η ΠΑΕ Ολυμπιακός. Σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Γενεσίου Θεοτόκου Νικαίας παραδόθηκε εκ μέρους του προέδρου Βαγγέλη Μαρινάκη, από τον γενικό αρχηγό Τάσο Μητρόπουλο, επιταγή ύψους 10.000 ευρώ στο Ενοριακό Φιλόπτωχο Ταμείο του Ιερού Ναού, ώστε να χρησιμοποιηθεί για τα συσσίτια που οργανώνει το φιλόπτωχο ταμείο.

Με την παραπάνω όμορφη και πέρα για πέρα ανθρώπινη πρωτοβουλία, ο Ολυμπιακός καταδεικνύει το μέγεθος της σημασίας που δίνει ο πρόεδρος και η διοίκηση στην ενίσχυση των συνανθρώπων μας που έχουν ανάγκη και μάλιστα σε δύσκολες στιγμές, όπως αυτή που βιώνει σήμερα η χώρα μας.

Ο Τάσος Μητρόπουλος στη σύντομη αναφορά του στο θέμα τόνισε ότι ο πρόεδρος Βαγγέλης Μαρινάκης και η ΠΑΕ Ολυμπιακός ως γενικότερα κοινωνικός φορέας, έχουν μεγάλη ευαισθησία σε θέματα που αφορούν την ενίσχυση των συνανθρώπων μας, αλλά και το έργο της Εκκλησίας που γίνεται προς αυτή την κατεύθυνση.

Από την πλευρά του ο πατήρ Δημήτριος, που παρέλαβε εκ μέρους του Ιερού Ναού τη σημαντική αυτή οικονομική ενίσχυση, αναφέρθηκε στη σημασία που έχουν αυτές οι κινήσεις του κ. Μαρινάκη, τόσο στο παρελθόν, όσο και σήμερα για την ανακούφιση ανθρώπων που βιώνουν μεγάλες δυσκολίες και προβλήματα.