Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013

ΤΟ ΜΥΡΟ ΤΗΣ ΑΓΝΟΤΗΤΑΣ. ΑΡΧ. Π. ΕΦΡΑΙΜ. ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. ΤΡΙΤΗ 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ. ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2013.


Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΩΓΗΙΝΑ ΟΝΤΑ.





ΤΑ ΕΞΩΓΗΙΝΑ ΟΝΤΑ

Κάποτε είχε αναστατώσει την Τιφλίδα ένα άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο. Οι άνθρωποι στέκονταν ώρες στο δρόμο και κοιτούσαν το αντικείμενο που πετούσε αθόρυβα.
—        Πώς γίνεται να πετάει πάνω απ' το κεφάλι σου ένα τόσο μεγάλο αντικείμενο και να μην ακούς θόρυβο; ρώτησαν τον Γέροντα.
—        Αν αυτά ήταν καλοσυνάτα πλάσματα, γιατί να έρχονταν αθόρυβα; Ο Κύριος, όμως, όταν θα έρθει με τους αγγέλους Του, μέσα στη δόξα, θα ακουστεί απ' όλους. Αυτά, αν έρχονταν για κάτι καλό, θα μας φώναζαν: «Ε, καλοί μας άνθρωποι, ανοίξτε μας την πόρτα!». Αυτά όμως έρχονται κρυφά, έρποντας σαν φίδια και κατασκοπεύοντας. Τέτοια ύποπτη ησυχία δημιουργεί στον πιστό άνθρωπο αμφιβολία και είναι κακό σημάδι.


Ύστερα είπε κάτι αστείο και άρχισε τις σαλότητες.


— Ο Αντίχριστος έχει για τον άνθρωπο 666 παγίδες. Δηλαδή στα χρόνια του Αντίχριστου οι άνθρωποι θα περιμένουν τη σωτηρία από το Διάστημα. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο τέχνασμα του Διαβόλου.


Η ανθρωπότητα θα ζητάει βοήθεια από τους εξωγήινους, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτοί στην πραγματικότητα είναι δαίμονες.

 Πόσοι ουρανοί υπάρχουν; Εννέα! Εμείς βλέπουμε το κομμάτι του σύμπαντος που είναι ορατό. Είναι το μέρος όπου έπεσαν τα πονηρά πνεύματα και τα οποία δεν μπορούν ν' ανέβουν πιο πάνω από τ' αστέρια. Κάθε σκέψη για εξωγήινους από χριστιανούς Ορθοδόξους είναι απαράδεκτη. Οι εξωγήινοι είναι δαίμονες, οι οποίοι υπήρξαν άγγελοι που έπεσαν στην αμαρτία. Κανένας άλλος πολιτισμός δεν υπάρχει. Μόνον αυτόν τον κόσμο έφτιαξε ο Θεός για τους ανθρώπους.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ . Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ (1929-1995) Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ.

ΠΑΤΗΡ ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ Ι.Μ. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΥ ΣΤΟ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2013


ΣΤΟ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ ΜΕ ΤΟΝ Π. ΛΟΥΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Ι. ΜΟΝΗ ΦΙΛΟΘΕΟΥ . ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2013.


Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Π. ΔΑΝΙΗΛ ΑΕΡΑΚΗΣ. ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2013. 19-10-2013


Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΤΥΧΑΙΑ ΕΠΙΑΣΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.....ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΕΝΩ ΕΥΡΙΣΚΟΜΟΥΝ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΗΡΠΑΓΗ ΕΙΣ ΕΚΣΤΑΣΙΝ ΚΑΙ ΕΥΡΕΘΗΚΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΝ....ΕΚΕΙ ΕΙΔΑ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΟΥΣ , ΤΟΝ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΑ... ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΩΝ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ ΚΑΡΑΚΑΛΛΗΝΟΣ





ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΛΟΓΟΣ ΑΘΩΝΟΣ. ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ.

ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΟΡΑΜΑ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΙΜΝΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ. ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΩΝ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ Ο ΚΑΡΑΚΑΛΛΗΝΟΣ.








ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΟΡΑΜΑ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΙΜΝΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ. ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΩΝ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ Ο ΚΑΡΑΚΑΛΛΗΝΟΣ.


Μ.Μ.: Γέροντα, να πάμε σε κάτι εντελώς διαφορετικό, μιλήστε μας για την σχέση πού έχετε σεις και ό κάθε αγιορείτης με την Παναγίαν.
Μ.Μ.: Είναι ό Κήπος Της εδώ, το Περιβόλι Της κι εμείς είμαστε τα παιδιά Της.
Κάποτε ένας μοναχός Αγιορείτης ήταν ασθενής. Για  να θεραπευθεί κατέφυγε στην Παναγία της Τήνου. Εκεί μάλιστα από ευλάβεια κοιμήθηκε τη νύκτα μέσα στην εκκλησία. Πράγματι λοιπόν ή Παναγία τον επισκέφτηκε , αλλά με έναν... ιδιαίτερο τρόπο. Του έδωσε ένα ράπισμα μητρικό, λέγοντας του συγχρόνως: Τί θέλεις εσύ εδώ;
Παναγία μου, ήλθα να βρω την υγεία μου.  Καλά και δεν μπορούσες να με φωνάξεις και να με παρακαλέσεις στο Περιβόλι μου; Κάθε μέρα εκεί είμαι, μαζί σας. Ήταν ανάγκη να έλθεις εδώ; τα έχασε ό καημένος και ξύπνησε σκεπτόμενος: Πω -πω. ό ανόητος, τί κάνω εδώ;
Αύτη την στάση την μητρική έχει ή Παναγία απέναντι μας και όταν ευαρεστούμε ενώπιον Της -κατά την υπόσχεση Της- μας τα δίνει όλα.

Ό μακαριστός Γέροντας Έφραίμ Κατουνακιώτης έλεγε: Έχεις πειρασμό; Πιάσε την Παναγία από το φουστάνι και φώναξε Την! Μάνα είναι, θα σε ακούσει. Το έλεγε έτσι χαρίεντος, αλλά και με πίστη ότι έτσι θα γίνει. Ότι ζητούσε αυτός από την  Παναγία, Εκείνη του το έδινε

 Υπάρχει μία διήγηση για ένα συγκλονιστικό όραμα Σχετικά με τούς Αγιορείτες πατέρες και την Ύπεραγία Θεοτόκον, ή οποία εικονίζεται πολλές φορές και ως Ηγουμένη, ως Γερόντισσα του Αγίου Όρους, με την ράβδο και τον μανδύα Της. Αυτή επιστατεί, αυτή επαγρυπνεί, αυτή φροντίζει για τα παιδιά Της. Το είδε ένας Γέροντας αυτό το όραμα το συγκλονιστικό: Είχε έλθει, λέει, ή Δευτέρα Παρουσία, ή Μέλλουσα κρίσις. Ή Παναγία ως Ηγουμένη περνούσε από τα κοιμητήρια των ιερών μονών, από τις σκήτες, από τα ερημητήρια, απ' όπου υπήρχαν τάφοι πατέρων. Καθώς περνούσε από τον τόπο της αναπαύσεως των πατέρων, κτυπούσε με την ράβδο Της τα μνήματα και ανασταίνονταν οι πατέρες! 

Συγκλονιστικό όραμα...


 Όλοι οι αναστημένοι πατέρες ακολουθούσαν την Παναγία πού πήγαινε μπροστά και έτσι σχηματίσθηκε μία μεγάλη ποίμνη, ή ποίμνη της Ύπεραγίας Θεοτόκου. Οι Άγιορείται ήσαν και είναι τα παιδιά Της, πού τα οδηγούσε και τα οδηγεί στην Βασιλεία των ουρανών. Ύπέροχον όραμα. Αλλά κάπου - κάπου, από ορισμένα μνήματα ή Παναγία δεν έπαιρνε τούς πατέρας. Τούς άφηνε εκεί. Ήσαν οι μοναχοί πού δεν πρόσεξαν στην ζωή τους, πού δεν τήρησαν τις μοναχικές υποσχέσεις και τα μοναχικά καθήκοντα. Εκείνοι φώναξαν, εκλιπαρούσαν, έκλαιαν, ικέτευαν: Πάρε με Παναγία μου και μένα! Πάρε με και μένα μαζί Σου! Όμως δεν τούς έπαιρνε κι έμεναν εκεί παραπονούμενοι και αποχωρισμένοι από την μεγάλη αδελφότητα, την Συνοδεία της Ύπεραγίας Θεοτόκου.


Κάθε Αγιορείτης μοναχός, την Παναγία την αισθάνεται Μητέρα του. Ότι και αν Της ζητήσει με πίστη και καθαρότητα, ή Παναγία θα το ικανοποιήσει, αλλά κι εκείνος προσπαθεί πάντοτε με την ζωή του να ευαρεστεί ενώπιον Της. Δηλαδή προσπαθεί ή ζωή του να είναι τέτοια, πού να μη λυπεί την Μητέρα του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΛΟΓΟΣ ΑΘΩΝΟΣ. ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ.


ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ!!!!!




Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2013

ΤΟ ΟΡΑΜΑ. Μια γυναίκα που είχε χάσει το παιδί της επισκέφτηκε τον π. Γαβριήλ: — Γιατί κάποιοι φεύγουν νέοι απ' αυτή τη ζωή; τον ρώτησε.






Μια γυναίκα που είχε χάσει το παιδί της επισκέφτηκε τον π. Γαβριήλ:
—        Γιατί κάποιοι φεύγουν νέοι απ' αυτή τη ζωή; τον ρώτησε.

— Σ' ένα χωριό, μια πιστή γυναίκα που έχασε τον μονάκριβο γιο της παραπονέθηκε στον Θεό: «Εγώ, για την αγάπη Σου, άντεξα πολλά: προσβολές, φτώχιες, δυσκολίες. Σ' αυτό το μέρος κανείς δεν είναι πιστός εκτός από μένα. Όμως εσύ πήρες το παιδί μου. Γιατί;».

 Εκείνη τη νύχτα λοιπόν είδε ένα όνειρο: Οι Άγγελοι την πήγαν στον Κύριο και Του μετέφεραν τα παράπονα της. Τότε ακούστηκε η φωνή του Κυρίου:

«Ρωτήστε τη γυναίκα τι θέλει».

«Φέρε το παιδί μου πίσω», απάντησε η γυναίκα.

«Θέλεις να δεις το παιδί σου;», ρώτησε ο Κύριος.

«Μητέρα είμαι, και βέβαια το θέλω», είπε κλαίγοντας εκείνη.

«Να της δείξετε το παιδί της», έδωσε εντολή ο Κύριος.

Έφεραν το παιδί και η μητέρα χάρηκε.

«Τώρα τι μου ζητάς;», ρώτησε ο Κύριος.
«Γιατί τον πήρες;», Του παραπονέθηκε η γυναίκα.

Τότε ο Κύριος έδωσε εντολή στους Αγγέλους:

«Να της δείξετε τι θα έκανε ο γιος της αν δεν τον έπαιρνα Εγώ».

Και ξαφνικά, σαν σε ταινία, η γυναίκα είδε τις φοβερές αμαρτίες που θα διέπραττε ο γιος της και μετά τις φωτιές της Κόλασης!

«Να τον ξαναγυρίσετε στον Παράδεισο!», άρχισε να κλαίει και να παρακαλεί τον Κύριο η μητέρα.

Ο Κύριος έδωσε εντολή και ξαναγύρισαν πάλι το παιδί στον Παράδεισο. Και της είπε τότε ο Κύριος:

«Για την καλοσύνη σου και για την αγάπη σου πήρα τον γιο σου κοντά Μου. Μη νομίζεις πως δεν ξέρω πότε και ποιον πρέπει να πάρω».



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ . Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ (1929-1995) Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΑΒΡΙΗΛ . ΠΑΤΕΡ ΟΛΟΙ ΘΑ ΣΩΘΟΥΝ; ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΣΩΘΟΥΝ; "Αν εμφανιστεί ο Κύριος, πρόθυμος να ικανοποιήσει μια επιθυμία σου, εσύ τι θα Του ζητούσες;"




 Ο π. Γαβριήλ δεν ξεχώριζε ποτέ κανέναν. Τους αγαπούσε όλους και πάντα ήταν έτοιμος να δώσει και τη ζωή του για τον καθένα. Δεν έτρωγε ούτε έπινε νερό όση ώρα συνομιλούσε με κάποιον που είχε προστρέξει σε εκείνον ζητώντας τη βοήθεια του.
—        Έστω και μόνο έναν άνθρωπο να μισείς, τότε είσαι μακριά από τη Βασιλεία των Ουρανών. Να τους αγαπάτε όλους για να την κερδίσετε. Η αγάπη είναι μητέρα όλων των αρετών, μας έλεγε συχνά.
Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς την ανεξάντλητη καλοσύνη και χάρη του π. Γαβριήλ:
—        Μακάρι όλοι να αξιωθούν της σωτηρίας και να μη κριθούν άξιοι τιμωρίας, παρακαλούσε με δάκρυα τον Δημιουργό.


—        Πάτερ, όλοι θα σωθούν;
—        Όχι, παιδί μου. Ούτε ο Κύριος θα σε ελεήσει ούτε εγώ, αν εσύ δεν θέλεις να ελεηθείς. Όποιος φροντίζει για τη σωτηρία της ψυχής του θα μπορεί να βοηθάει με λόγια και με έργα τον άλλον.

Όταν η μ. Παρασκευή τον έβαζε στο κρεβάτι, της έδειχνε μια γωνία και της έλεγε:
—        Να, εκεί στέκεται ο χάρος μου και με περιμένει. Όταν ο άνθρωπος πεθαίνει, πού είναι το κακό; Ο θάνατος είναι στα χέρια του Θεού.

—        Ποιοι θα σωθούν; ρώτησε κάποιος διάκος.
—        «Και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων διά το όνομά μου. Ό δέ ύπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται». Ιδού ο Θεός! Ισχυρός και μέγας, για τον Οποίο δεν γνωρίζουμε ούτε την αρχή ούτε το τέλος Του. Η σοφία Του είναι ανεξερεύνητη και η καλοσύνη Του κρυφή. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ο Κάιν πάντα σκοτώνει τον Άβελ και ο δρόμος του τελευταίου κατευθύνεται προς την ευλογημένη αιωνιότητα.



Ένας λαϊκός του είπε με θαυμασμό:

Τι τυχερός που είστε, π. Γαβριήλ! Στην εποχή σας ήταν αλλιώτικα, πιο ξεκάθαρα. Όμως τώρα οι καιροί άλλαξαν.

Τι λες, αδελφέ μου; Για θυμήσου τι γράφει το Ευαγγέλιο: Ο Κύριος δέχτηκε και εκείνους που εργάζονταν στον αμπελώνα Του από το πρωί αλλά κι εκείνους που ήρθαν την ενδέκατη ώρα, την τελευταία δηλαδή στιγμή, και μάλιστα τους έδωσε την ίδια αμοιβή. Κι εσύ μπορείς, αν το θέλεις, να τα πετύχεις όλα. Ο Κύριος θα σε ανταμείψει ανάλογα με τις πράξεις σου.


Ο π. Γαβριήλ συχνά αναφερόταν στο εξής χωρίο: «Γίνεσθε ούν φρόνιμοι ως οι όφεις και ακέραιοι ως αι περιστεραί». Και εξηγούσε:
—        Αν σήμερα δεν συμπεριφέρεστε με σοφία και δεν είστε αγνοί και άδολοι, δεν θα σωθείτε.

—        Αν εμφανιστεί ο Κύριος, πρόθυμος να ικανοποιήσει μια επιθυμία σου, εσύ τι θα Του ζητούσες;
—    Να είναι όλοι άξιοι της Βασιλείας των Ουρανών, απάντησα. Εκείνη την ώρα ο άγιος βρισκόταν μπροστά στον Εσταυρωμένο.
Έσκυψε το κεφάλι, δείχνοντας με την κίνηση αυτή πως πιο μεγάλη ευχή δεν υπάρχει.


Γιατί τρώμε και πίνουμε; με ρώτησε.
Για να ζήσουμε, απάντησα.
—      Τότε ποια διαφορά υπάρχει ανάμεσα σε μας και μια αγελάδα; Και αυτή πίνει και τρώει για να ζήσει. Πρέπει να τρώμε και να πίνουμε για τη Βασιλεία των Ουρανών.



—        Όταν το ζευγάρι είναι πιστό και η γυναίκα πεθαίνει στη γέννα, τότε μπαίνει, χωρίς Κρίση, στη Βασιλεία των Ουρανών. Κι αν σκοτώσουν άδικα έναν πιστό νέο, ο Θεός δεν θα τον κρίνει, γιατί μπορεί, αν ζούσε εξήντα χρόνια, να γινόταν άγιος! Με το αίμα του καθαρίζεται.



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ . Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ (1929-1995) Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ.

Η ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ.







- Ἁγία Λυδία



Ἡ ἁγία Λυδία γεννήθηκε στὴ Ῥωσία στὶς 20 Μαρτίου τοῦ 1901 καὶ ὁ πατέρας της ἦταν ἱερέας στὴν πόλι Ufa (Οὔφα). Ἀπὸ τὰ νεανικά της χρόνια εἶχε ξεχωρίσει γιὰ τὴν εὐαισθησία της, τὴν εὐσπλαχνία της καὶ τὴν ἐναντίωσί της στὸ κακό• ἀρετὲς ποὺ τὴν ἔκαναν ἀγαπητὴ σὲ ὅλους.

Τελειώνοντας τὸ γυμνάσιο, σὲ ἡλικία 19 χρόνων, παντρεύτηκε, ἀλλὰ σύντομα ἔχασε τὸ σύζυγό της στὸν ἐμφύλιο πόλεμο.

Τὸ 1922 ὁ ἱερέας πατέρας της, παρὰ τὴ θέλησί του, προσχώρησε στὴ σχισματικὴ «ζωντανὴ ἐκκλησία» ποὺ εἶχαν ἱδρύσει οἱ μπολσεβῖκοι. Ἡ νεαρὴ χήρα ἐπιθυμοῦσε νὰ ἐνταχθῇ στὴν μαρτυρικὴ Ἐκκλησία τῶν κατακομβῶν. Πέφτοντας στὰ πόδια τοῦ πατέρα της τὸν παρακάλεσε• «Πατέρα, δῶσε μου τὴν εὐχή σου ν᾽ ἀναχωρήσω, γιατὶ ἡ σωτηρία μου δὲν πρέπει νὰ ἐμποδιστῇ».

Ὁ ἡλικιωμένος πατέρας της γνώριζε ὅτι ἁμάρτανε ἀνήκοντας στὴ «ζωντανὴ ἐκκλησία» κ᾽ ἔτσι ἔνδακρυς τῆς ἔδωσε τὴν εὐχή του νὰ ζήσῃ ἀνεξάρτητη, λέγοντάς της προφητικά• «Κόρη μου, ὅταν λάβῃς τὸ στεφάνι σου, πὲς στὸν Κύριο ὅτι, ἂν καὶ ἀποδείχθηκα ἀδύναμος γιὰ τὴ μάχη, δὲν σὲ ἀπέτρεψα, ἀλλὰ σοῦ ἔδωσα τὴν εὐχή μου».

Ἡ Λυδία κατάφερε καὶ διωρίστηκε ὑπάλληλος στὸ Τμῆμα Δασῶν. Ἀπὸ τὴ θέσι της αὐτὴ ἦρθε σὲ ἐπαφὴ μὲ τοὺς ἁπλοῦς ἀνθρώπους τῆς Ῥωσίας, τοὺς ὁποίους ἀγάπησε πολύ. Καὶ οἱ ἀνεπιτήδευτοι καὶ ἁπλοῖ ἄνθρωποι ἀνταποκρίθηκαν σ᾿ αὐτήν της τὴν ἀγάπη. Οἱ ξυλοκόποι καὶ οἱ ὁδηγοὶ ποὺ ἐργάζονταν κάτω ἀπὸ δύσκολες συνθῆκες διηγοῦνταν μὲ θαυμασμὸ ὅτι, ὅταν συναντοῦσαν τὴ Λυδία στὸ γραφεῖο, αἰσθανόταν κάτι παρόμοιο μ᾿ αὐτὸ ποὺ εἶχαν νιώσει ὅταν εἶχαν πάει νὰ προσκυνήσουν τὴ θαυματουργὸ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου κοντὰ στὸ χωριό τους πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπανάστασι τοῦ 1917.

Στὸ γραφεῖο εἶχαν πάψει ν᾽ ἀκούγωνται πλέον βωμολοχίες, ὕβρεις καὶ καυγᾶδες. Αὐτὸ εἶχε γίνει ἀντιληπτὸ ἀπὸ ὅλους ἀκόμα καὶ ἀπὸ τοὺς ἡγέτες τοῦ κόμματος. Παρακολούθησαν τὴ Λυδία, ἀλλὰ δὲν ἀνακάλυψαν τίποτε ὕποπτο. Ἡ Λυδία δὲν πήγαινε ποτέ στὶς ἐκκλησίες ποὺ εἶχαν ἱδρύσει οἱ μπολσεβῖκοι καὶ πολὺ σπάνια πήγαινε στὴν Ἐκκλησία τῶν κατακομβῶν καὶ αὐτὸ γινόταν πάντα μὲ μεγάλη προσοχή.

Ἡ μυστικὴ ἀστυνομία γνώριζε τὴν ὕπαρξι τῆς Ἐκκλησίας τῶν κατακομβῶν στὴν περιοχὴ καί, προκειμένου νὰ τὴν ἀνακαλύψουν, ἔφεραν ἀπὸ τὴν ἐξορία τὸν ἐπίσκοπο Ἀνδρέα Οὐκτόμσκυ (Ukhtomsky), ὁ ὁποῖος ἦταν πολὺ ἀγαπητὸς καὶ σεβαστὸς στὸ λαό. Μὲ μυστικὴ ὅμως ἐντολὴ τοῦ ἐπισκόπου Ἀνδρέα, μόνο μία ἐκκλησία στὴν Οὔφα τὸν ὑποδέχτηκε ἐπίσημα καὶ φανερὰ ἐνῷ ὅλοι οἱ πιστοὶ κάτοικοι τὸν συνάντησαν κρυφά. Ἔτσι τὸ σχέδιο τῆς ἀστυνομίας ἀπέτυχε παταγωδῶς, καὶ ἀποφάσισαν νὰ τὸν ξανασυλλάβουν στέλνοντάς τον πάλι στὴν ἐξορία. Ὁ ἐπίσκοπος Ἀνδρέας μαρτύρησε στὶς 26 Δεκεμβρίου τοῦ 1937.

Ἡ Λυδία εἶχε τὴν εὐκαιρία νὰ μιλήσῃ γιὰ μία ὥρα μὲ τὸν ἐπίσκοπο. Ὅσα εἰπώθηκαν μεταξύ τους παραμένουν ἄγνωστα. Ὅταν ὅμως ἕνας νεαρὸς ζηλωτὴς ἱερέας κατηγόρησε τὸν πατέρα τῆς Λυδίας μπροστὰ στὸν ἐπίσκοπο, ἐκεῖνος ἀπάντησε• «Αὐτὸς ὁ ἱερέας ἔχει ἕνα μεγάλο μεσίτη στὸ Θεό, τὴν ἁγία Λυδία», καὶ μ᾿ αὐτὰ τὰ λόγια ἔκλεισε τὴ συζήτησι.

Ἡ πλήρης χάριτος Λυδία συνελήφθη τελικὰ στὶς 9 Ἰουλίου τοῦ 1928, ὅταν ἡ ἀστυνομία ἀνακάλυψε ὅτι αὐτὴ βρισκόταν πίσω ἀπὸ τὴν κυκλοφορία φυλλαδίων μὲ βίους ἁγίων, προσευχές, ὁμιλίες καὶ διδαχὲς παλαιῶν καὶ νέων ἐπισκόπων. Οἱ ἀρχὲς παρατήρησαν ὅτι ὅλα τὰ φυλλάδια αὐτὰ εἶχαν τυπωθῆ ἀπὸ μιὰ γραφομηχανὴ ποὺ εἶχε τὸ γράμμα «Κ» ἐλαττωματικὸ καὶ μ᾿ αὐτὸ τὸν τρόπο τὴν ἐντόπισαν.

Ἡ ἀστυνομία γνώριζε ὅτι ἡ Λυδία κρατοῦσε στὸ χέρι της ἕνα κλειδὶ καὶ μποροῦσαν ἔτσι ν᾿ ἀνακαλύψουν ποῦ εἶνε ἡ ἐκκλησία τῶν κατακομβῶν στὴν περιοχή. Γιὰ δέκα ὁλόκληρες μέρες τὴν πίεζαν ἀσφυκτικὰ νὰ ὁμολογήσῃ, ἀλλὰ ἐκείνη ἀρνιόταν νὰ δώσῃ τὴν παραμικρὴ πληροφορία. Στὶς 20 Ἰουλίου τοῦ 1928 ὁ ἀνακριτὴς ἔχασε τὴν ὑπομονή του καὶ τὴν ἔστειλε στὸ «εἰδικὸ τμῆμα» ποὺ ἦταν σὲ ἕνα κελλὶ στὸ ὑπόγειο τοῦ κτηρίου.

Ἐξαντλημένη ἀπὸ τὴ δεκαήμερη ἀνάκρισι, ἡ εὐλογημένη Λυδία δὲν εἶχε δυνάμεις οὔτε τὰ σκαλοπάτια νὰ κατεβῇ. Τότε δόθηκε ἐντολὴ στὸν ἀξιωματικὸ ὑπηρεσίας Κύριλλο Ἀτάεβ (Cyril Ataev) 23 χρονῶν νὰ τὴ βοηθήσῃ νὰ κατεβῇ. Ἡ Λυδία τὸν εὐχαρίστησε λέγοντάς του• «Εἴθε ὁ Χριστὸς νὰ σὲ σώσῃ».

Αὐτὲς οἱ λέξεις, ποὺ ἦταν γεμᾶτες πόνο καὶ συμπόνια, συγκίνησαν τὸν Κύριλλο. Δὲν μποροῦσε λοιπὸν πλέον ν᾽ ἀκούῃ μὲ ἀδιαφορία τὰ διαρκῆ οὐρλιαχτὰ καὶ τὶς κραυγὲς ποὺ ἔρχονταν ἀπὸ τὸ ὑπόγειο ὅπου ἐπὶ μιάμιση ὥρα τὴ βασάνιζαν.

—Δὲν πονᾷς; ρωτοῦσαν οἱ ἀποκαμωμένοι βασανιστές της σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ διαλείμματα. 
—Οὐρλιάζεις καὶ κλαῖς. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι εἶνε ἐπώδυνο.
—Ἐπώδυνο, Θεέ μου. Πόσο ἐπώδυνο! βογγοῦσε ἡ Λυδία.
—Τότε γιατί δὲν ὁμολογεῖς; Τὰ βασανιστήριά σου θὰ γίνουν πιὸ ὀδυνηρά.
—Δὲν μπορῶ νὰ ὁμολογήσω. Δὲν μπορῶ. Ἐκεῖνος δὲν θὰ τὸ ἐπιτρέψῃ, ἀπάντησε.
—Ποιός δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ;
—Ὁ Θεὸς δὲν θὰ τὸ ἐπιτρέψῃ.

Οἱ βασανιστὲς τότε ἀποφάσισαν νὰ τὴν κακοποιήσουν ἠθικὰ καὶ ζήτησαν καὶ τὴ βοήθεια τοῦ νεαροῦ φύλακα Κυρίλλου Ἀτάεβ. Ὅταν μπῆκε στὸ κελλὶ ὁ Κύριλλος κατάλαβε ἀμέσως τὶς προθέσεις τῶν βασανιστῶν. 

Γεμᾶτος ἱερὴ ἀγανάκτησι, σκότωσε τοὺς δύο βασανιστὲς ἐπὶ τόπου μὲ τὸ πιστόλι του. Καὶ ἐνῷ ἅρπαξε ἕναν τρίτο ἀπὸ τὸ λαιμό, ὁ τέταρτος φρουρὸς πρόλαβε καὶ τὸν πυροβόλησε ῥίχνοντάς τον αἱμόφυρτο στὸ πάτωμα.

Ὁ Κύριλλος ἔπεσε κάτω δίπλα στὴ Λυδία ἡ ὁποία ἦταν δεμένη καὶ τεντωμένη μὲ λουριὰ. Κοιτώντας τὴν ἴσια στὰ μάτια τῆς εἶπε• «Ἁγία, πάρε με μαζί σου». Καὶ τότε ἔγινε κάτι ἐκπληκτικό. Μιὰ θεϊκὴ ἀκτινοβολία ἔλαμψε ἀπὸ τὴν ἁγία μάρτυρα Λυδία καὶ μὲ ἕνα οὐράνιο χαμόγελο τοῦ ἀπάντησε «Θὰ σὲ πάρω».

Αὐτὲς οἱ λέξεις γέμισαν τρόμο τοὺς δύο ἐπιζήσαντες βασανιστὲς καὶ ἄρχισαν νὰ φοβοῦνται πολύ. Μὲ ὑστερικὲς κραυγὲς ἄδειασαν τὰ πιστόλια τους πυροβολώντας τοὺς δύο ἀνυπεράσπιστους μάρτυρες. Οἱ φρουροί, ποὺ εἶχαν σπεύσει γιὰ βοήθεια, τοὺς ὡδήγησαν ἔξω, ἐνῷ ἐκεῖνοι συνέχιζαν νὰ οὐρλιάζουν σὰν τρελλοί. Στὸ τέλος ἔφυγαν ὅλοι κυριευμένοι ἀπὸ ἕναν ἀκατανόητο φόβο.

Ἕνας ἀπὸ τοὺς δύο βασανιστὲς ἔχασε ἐντελῶς τὸ μυαλό του. Λίγο ἀργότερα ὁ δεύτερος πέθανε ἀπὸ νευρικὸ κλονισμό. Λίγο πρὶν πεθάνῃ διηγήθηκε ὅλο τὸ σκηνικὸ στὸ λοχία φίλο του Ἀλεξέι Ἰκόννικοβ (Alexey Ikonnikov). Ὁ τελευταῖος πίστεψε στὸ Χριστὸ καὶ ἐπειδὴ διέδωσε τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ γεγονὸς συνελήφθη καὶ πέθανε μαρτυρικά.

Καὶ οἱ τρεῖς, ἡ Λυδία ὁ Κύριλλος καὶ ὁ Ἀλέξιος, εἶχαν ἀνέκαθεν καθιερωθῆ μάρτυρες στὴ συνείδησι τῆς Ἐκκλησίας τῶν κατακομβῶν. Μὲ τὶς πρεσβεῖες τους εἴθε ὁ Θεὸς νὰ ἐλεήσῃ τὸν χριστιανικὸ λαὸ τῆς Ῥωσίας.

[«Polsky’s, “The New Martyrs of Russia”», τ. β΄ σσ. 249-253 
μτφρ• ἱ. μονὴ Ἁγίου Αὐγουστίνου Φλωρίνης]

http://www.xrspitha.gr/archeio/2013/oktobrios-2013/--hagia-lydia

ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ . ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ Κ. ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ, ΚΥΡΙΑΚΗ 20-10-2013


Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ Ο ΚΑΡΑΚΑΛΛΗΝΟΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΣΙΝΑ.






ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΛΟΓΟΣ ΑΘΩΝΟΣ. ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ.

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΩΝ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ Ο ΚΑΡΑΚΑΛΛΗΝΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΝ ΦΙΛΟΘΕΙΤΗ. Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ.


ΜΝΗΜΗ ΣΤΙΣ 2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΗΡ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΥ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ.







Στις 20 Δεκεμβρίου του 2012, σύμφωνα με την απόφαση της Συνόδου της Αποστολικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γεωργίας ανακηρύχθηκε Άγιος ο αρχιμανδρίτης Γαβριήλ (Ουργκεμπάτζε) με το εξής όνομα: Όσιος Πατήρ Γαβριήλ, ο Ομολογητής – Σάλος. Η μνήμη του πλέον θα τιμάται στις 2 Νοεμβρίου.




ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ (1929-1995) Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΕ "Ο Θεός είναι αγάπη άπειρη. Είναι κάτι περισσότερο από αγάπη." Και ύστερα μας μίλησε για τον Κύριο.




Κάποτε, όταν η Ετέρ Μρεβλισβίλι θα έκανε το μνημόσυνο για τον ένα χρόνο από την κοίμηση του πατέρα της, ο π. Γαβριήλ έβαλε τον π. Νικόλαο να τελέσει το μνημόσυνο ακριβώς κάτω από τον τρούλο του ναού. Ύστερα ο Γέροντας έφερε από το κελί του το αγαπημένο φαγητό του συγχωρεμένου, λίγη κομμένη ντομάτα και ζεστή σούπα, και το τοποθέτησε στο τραπέζι.


 Η γυναίκα απόρησε πώς γνώριζε ο Γέροντας το φαγητό που αγαπούσε ο πατέρας της. Και ξαφνικά, κατά τη διάρκεια του μνημόσυνου, συντελέστηκε κάτι θαυμαστό: Ο π. Γαβριήλ ψήλωσε μέχρι τον τρούλο. Αυτό το είδε ο π. Νικόλαος και μια φίλη μου, η Έλζα. Όλοι αντιληφθήκαμε την αδυναμία μας και την ασημαντότητα μας. Στο τέλος ο άγιος έφυγε ήσυχα από το ναό.
Αργότερα, όταν πήγαμε στο κελί του να τον δούμε, μας είπε:

 —Όπως οι άγιοι, το ίδιο και οι δαίμονες μπορούν να μεγαλώνουν και να μικραίνουν.


Και ύστερα μας μίλησε για τον Κύριο:


— Συχνά, χωρίς λόγο, επικαλούμαστε το όνομα του Κυρίου. Αλλά για να μιλήσεις για τον Κύριο χρειάζεται μεγάλη προσοχή και φόβος. Όταν λες το όνομα Του, πρέπει να σηκωθείς και να κάνεις το σταυρό σου. Για να πεις με αγάπη και φόβο τ' όνομα του Κυρίου, πρέπει να προσεύχεσαι και να μιλάς για Εκείνον με σεβασμό. Ποιος ξέρει τη σημασία του ονόματος του Κυρίου; Γμέρτι (ΘΕΟΣ) σημαίνει Ένας και Άπειρος, που δεν μπορείς να τον φθάσεις. 

Ο Κύριος είναι πανταχού παρών! Θέλετε να σας δείξω τον Θεό; Να μου δείξετε πρώτα εσείς τον αέρα, και ύστερα εγώ θα σας δείξω τον Θεό. Ο Θεός είναι ατέλειωτος, απέραντος. Όλα όμως δεν έχουν ένα τέλος; Ο Θεός ξέρει πόσο και πού είναι αυτό. Σ' εμάς αυτό είναι κρυμμένο. Ο Θεός έχει «εφτά μάτια»- καθένα από αυτά είναι χίλιες φορές μεγαλύτερο από τον ήλιο. Προσφωνούν τον Κύριο με διάφορα ονόματα. Το «Πατέρας» είναι ένα από αυτά. Όταν απευθύνεσαι έτσι στον Θεό, πρέπει να έχεις πολλή αγάπη και φόβο. Αν δεν έχεις, μην το πεις! Ο Θεός είναι αγάπη άπειρη. Είναι κάτι περισσότερο από αγάπη.





ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ . Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ (1929-1995) Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ.

Η Βαρβάρα Καλογεροπούλου-Μεταλληνού, Πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού «Η Αγκαλιά»,ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΡΥΙΚΑ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΑ


Ο π Γ.Μεταλληνός στην εκπομπή "Μ'ανοιχτά αυτιά":Είμαστε υπό κατοχή και σε διαδικασία αφελληνισμού.


ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΠΑΡΘΕΝΙΑ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΑΛΕΒΗΣ


ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ ΜΕ ΤΟΝ π. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΗ


Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΡΙΑΜ Ι Μ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΛΕΙΣΤΩΝ ΦΥΛΗΣ


ΓΕΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ


ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΙΣΙΔΩΡΑ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΑΠΙΟΥ ΣΤΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙ


THE BRETHREN. A documentary about the world’s northernmost monastery.

THE BRETHREN is a documentary about the monks of the world's northernmost monastery -- the Trifonov Pechengsky monastery located in Kolsky Peninsula, Russia. It was Russia's Northern outpost a few centuries ago. Later it was destroyed and abolished, and now it is being restored. The brethren of this monastery is small: 4 hieromonks and 2 monks. They are young, and every one of them has had his personal way to monastic ordination. All their life stories are nontrivial and even paradoxical. They are attempting not only to restore the buildings of the monastery but to build a temple in their hearts. The film features unique footage of inner life of the monastery.

ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ. "Μακάρι να ζούσα εκείνα τα χρόνια, όταν ο Κύριος περπατούσε ανάμεσα στον κόσμο. Αλλά θα Τον κοιτούσα από σαράντα μέτρα μακριά. Πώς θα ήταν δυνατό σε μένα να ήμουν πιο κοντά Του! "


Ο π. Γαβριήλ όμως συγκέντρωνε όλα αυτά τα χαρίσματα το Αγίου Πνεύματος. Γι' αυτό και υποκρινόταν τον σαλό, για να αποκρύψει την αφθονία της θείας χάριτος και να ταπεινώσει τον εαυτό του. Με τις φαινομενικά όμως παράλογες πράξεις του είχε κι ένα ακόμη σκοπό: να αφυπνίσει τις κοιμισμένες συνειδήσεις των ανθρώπων, ώστε να έρθουν αντιμέτωποι με τα κρυμμένα τους πάθη. Πολλές φορές όταν μιλούσε αυστηρά ή έβαζε τις φωνές σε κάποιον, αυτοστιγμεί γλύκαινε, γινόταν απαλός και εξηγούσε:
—        Κάθε συμβουλή έρχεται από τον Θεό. Μη νομίσετε πως είναι από μένα.
Κι όταν αντιλαμβανόταν πως οι συνομιλητές του δεν άντεχαν άλλο την αυστηρότητα του, έκλαιγε κι έλεγε:
—        Εγώ θέλω να μεγαλώσετε γρήγορα, παιδιά μου! Όσο περισσότερο θυμώνω μαζί σας, τόσο πιο πολύ σας αγαπώ.



Σήμερα ο άνθρωπος υπερηφανεύεται για τα επιτεύγματα του νου του. Και όσο περισσότερο πλουτίζει τις γνώσεις του, τόσο πιο πολύ συρρικνώνεται η πνευματική του όραση. «Τό μωρόν το« Θεού, σοφώτερον των ανθρώπων»,  διδάσκει ο απόστολος Παύλος. Και αλλού: «Μηδείς εαυτόν έξαπατάτω. Ει τις δοκεί σοφός είναι εν υμίν εν τω αίώνι τούτω, μωρός γενέσθω, ίνα γένηται σοφός. Ή γάρ σοφία του κόσμου τούτου μωρία παρά τω Θεώ εστί». Και ο π. Γαβριήλ συχνά έλεγε:
—        Πρέπει πρώτα να γίνεις μωρός, για να γίνεις ύστερα σοφός.


Η συμπεριφορά των διά Χριστόν σαλών αγίων πατέρων δεν είναι καταληπτή σχεδόν από κανέναν. Αντιθέτως, γίνονται αντικείμενα χλεύης και εμπαιγμού, και συνεπώς αιτία για να αμαρτάνουν εκείνοι που τους εξευτελίζουν. Αλλά ο π. Γαβριήλ έλεγε ότι Θεός δεν θα καταλογίσει ευθύνες γι' αυτές τις αμαρτίες στους αγίους.
Στη ζωή του αγίου Ανδρέα του σαλού, επί παραδείγματι, διαβάζουμε πως οι δαίμονες κόμπαζαν για τις προσβολές και τους εξευτελισμούς που δεχόταν ο άγιος: «Χαιρόμαστε που κερδίσαμε την ψυχή αυτών που τον χτυπούν και τον βασανίζουν, κάνοντας το θέλημα μας». Και ακούγοντας αυτά τα λόγια, ο άγιος Ανδρέας τους απαντούσε: «Μην ξεγελιέστε, γιατί εγώ ικετεύω τον Κύριο να μην τους καταλογίσει τις αμαρτίες που διαπράττουν εις βάρος μου».


Όταν εκείνη τη σκοτεινή για τη Γεωργία εποχή ο π. Γαβριήλ υποκρινόταν τον σαλό, γινόταν πραγματικός διδάσκαλος της αλήθειας. Με «χρυσή» κορόνα στο κεφάλι και με μπαλωμένα ρούχα περπατούσε στη μεγάλη κεντρική λεωφόρο Ρουσταβέλι και κήρυττε:



— Η πίστη των χριστιανών καταδιώκεται. Τα ιερά χλευάζονται. Και στο ναό Μετέχι γίνονται συναυλίες. Προσέξτε μην προκαλέσετε την κατάρα του Θεού.
Πάντοτε, μέχρι ν' αφήσει το κελί του και ν' αρχίσει στους δρόμους τα παράξενα κηρύγματα του, ζητούσε να του φέρουν κρασί ή άλλο ποτό. Με την παράξενη συμπεριφορά του, ο άγιος έκρυβε τη μεγάλη χάρη που του είχε δώσει ο Θεός. Ορισμένες φορές έλεγε:


— Ένας μόνο, ο Θεός, ξέρει ποιος είναι ο Γαβριήλ. Εκατό χρόνια να με κοιτάζετε, πάλι δεν θα καταλάβετε ποιος είμαι εγώ. Ο Γαβριήλ δεν χρειάζεται προσευχές. Ο Γαβριήλ λέει και γίνεται.
Τα προφητικά του λόγια φαίνονταν αρχικά τόσο ακατανόητα και δυσερμήνευτα, που μόνο όταν πραγματοποιούνταν καταλαβαίναμε όλοι τη σημασία τους. Μια φορά μου είπε σαν αστείο:



—        Ν' ανέβω στο Αραράτ, και από εκεί να πάρω φόρα και να χτυπήσω κατευθείαν τον Βαζγκέν.
Σε τρεις μέρες μάθαμε ότι ο Πατριάρχης Αρμενίας πέθανε!
Στο Σβετιτσχοβέλι κήρυττε για τον Χριστό και διηγούνταν τις σκηνές από το Ευαγγέλιο με τέτοια γλαφυρότητα και σοβαρότητα σαν να ήταν αυτόπτης μάρτυρας.


—        Ο Χριστός καθόταν στον Ζακχαίο «ηναχίθ»... και  μόλις αντιλαμβανόταν ότι κανείς δεν καταλάβαινε, φώναζε:
 Μακάρι να ζούσα εκείνα τα χρόνια, όταν ο Κύριος περπατούσε ανάμεσα στον κόσμο. Αλλά θα Τον κοιτούσα από σαράντα μέτρα μακριά. Πώς θα ήταν δυνατό σε μένα να ήμουν πιο κοντά Του!




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ . Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ (1929-1995) Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ.