ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2018

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΗΜΩΜΕΝΟ ΟΙΚΟ. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΗΜΩΜΕΝΟ ΟΙΚΟ.

ιδού άφίεται υμών ό οίκος υμών έρημος

(Ματθ. 23,38)

Γιατί ό Κύριος, όταν κρινόταν ενώπιων των Εβραίων και του Πιλάτου, παρέμεινε σιωπηλός; Διότι πριν απ’ αυτό είχε πει τα πάντα, όσα ήταν αναγκαία να ειπωθούν. Προφήτευσε πώς οι Εβραίοι αρχιερείς θά Τον παρέδιδαν στους απίστους και πώς θά Τον σκότωναν. Πολλές φορές είχε προαναγγείλει τα όσα δεινά θά Τον έβρισκαν και οι απόστολοι πού Τον άκουγαν τα είχαν κρατήσει επιμελώς στη μνήμη τους. Προφήτευσε επίσης τη φοβερή τιμωρία πού θά επέσυραν στους εαυτούς τους οι μιαιφόνοι Εβραίοι, γιά τις φαύλες πράξεις τους εναντίον τού Υιού τού Θεού. Αυτά τα άκουσαν και οι Εβραίοι - και τα λησμόνησαν!

Ιδού άφίεται ύμιν ό οίκος υμών έρημος. Ό Κύριος προφήτευσε αυτόν τον λόγο γιά τούς Εβραίους. Οι Εβραίοι τον άκουσαν και τον λησμόνησαν. Αλλά πολύ αργότερα, πολλοί θυμήθηκαν αυτούς τούς προφητικούς λόγους: πολλοί εκ των επιζώντων τού φοβερού κακού πού βρήκε την Ιερουσαλήμ, όταν οι Ρωμαίοι την κατέστρεψαν, λεηλάτησαν και έκαψαν, διώχνοντας τούς κατοίκους της, οι οποίοι διασκορπίστηκαν σε όλα τα μέρη τού κόσμου. Πολλοί τότε αποκεφαλίστηκαν ή στραγγαλίστηκαν, πέθαναν από την πείνα ή σταυρώθηκαν.

Οι Εβραίοι, υπό το κράτος μεγάλου φόβου και ταραχής, ανάγκασαν τον Πιλάτο να σηκώσει χέρι εναντίον τού Κυρίου.

Μετά ή Ρωμαϊκή αυτοκρατορία σήκωσε χέρι εναντίον των Εβραίων.

Την ήμερα εκείνη, όταν εκπληρώθηκε ή προφητεία του Κυρίου, ή Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, την οποία άλλοτε εκπροσωπούσε στην Ιερουσαλήμ ό Πιλάτος, επιτέθηκε εναντίον της Ιερουσαλήμ και των τέκνων της με πολύ κοφτερό ξίφος. Όταν ό αυτοκράτορας Αδριανός αποκατέστησε τήν πόλη της Ιερουσαλήμ, τη μετονόμασε «Αίλια Καπιτολίνα» (σύμφωνα με το όνομά του: Αϊλιος) και απαγόρευσε επί ποινή θανάτου στους Εβραίους να εγκαθίστανται στήν Ιερουσαλήμ.

’Έκτοτε και μέχρι σήμερα ή Ιερουσαλήμ αφέθηκε ερημωμένη από τούς Εβραίους, ως έθνος. Ιδού άφίεται ύμιν ό οίκος υμών έρημος. Τα τέκνα των παγκάκιστων εκείνων, οι όποιοι σταύρωσαν τον Χριστό, διασκορπίστηκαν παντού, εκτός από τήν ίδια τήν πατρίδα τους - μέχρι σήμερα!

~Ω Κύριε, Παντοδύναμε και Παντεπόπτα, συγχώρησε τις αμαρτίες μας.

Σοί πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας των αιώνων! Αμήν.

Σημ. Αύτή ή ομιλία γράφτηκε το 1928, είκοσι χρόνια πριν από την επίσημη ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΜΑΡΤΙΟΣ

ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

Και τότε φανήσεται το σημείων του Υιού του ανθρώπου εν τω ούρανώ (Ματθ. 24,30)

ΤΙ είδους θά είναι το σημείο του Υιού του Ανθρώπου, το όποιο κάποτε φάνηκε, για λίγο μόνον; Είναι ό Σταυρός, πιο λαμπερός και από τον ήλιο πού εμφανίστηκε κάποτε πάνω από την Ιερουσαλήμ, πριν από την έλευση στον αυτοκρατορικό θρόνο μιας πρώιμης προσωποποίησης του Αντίχριστου: του Ιουλιανού του Παραβάτου.

Αντί για οποιαδήποτε άλλη ομιλία σχετικά με το θαυμαστό αυτό σημείο, αξίζει να παραθέσω εδώ την επιστολή του αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων απευθυνόμενη προς τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο, γιο του άγιου Κωνσταντίνου του Μεγάλου και προκατόχου του Ιουλιανού του Παραβάτου. Σ' ένα σημείο αυτής της επιστολής λέει: «Διότι αυτές τις ημέρες της αγίας εορτής της Πεντηκοστής, στις 7 Μαΐου περίπου στις 9 το πρωί, εμφανίστηκε στον ουρανό πάνω από τον ιερό Γολγοθά ένας γιγάντιος φωτεινός σταυρός, πού εκτεινόταν πέρα μέχρι το άγιο Όρος των Ελαιών. Ό σταυρός δεν έθεάθη από έναν ή δύο ανθρώπους, αλλά απ’ όλους: όλοι τον είδαν ολοκάθαρα, όλος ό πληθυσμός της αγίας Πόλεως! Ούτε, όπως θά περίμενε κανείς, εμφανίστηκε γρήγορα κι αμέσως χάθηκε σαν μια αντανάκλαση, αλλά μεσουρανούσε και ήταν ορατός πάνω από τη γή γιά αρκετές ώρες, λάμποντας με ένα φως λαμπρότερο και από τις ακτίνες του ήλιου.

Θά μπορούσε να είχε επισκιαστεί απ’ αυτές, αν δεν είχε αύτή την λαμπρότητα πού ήταν προδήλως πολύ ισχυρότερη από τον ηλιο, με Αποτέλεσμα όλος ό πληθυσμός της πόλεως να σπεύδει ξαφνικά στις εκκλησίες, διακατεχόμενος από Ανάμεικτα αισθήματα δέους και χαράς, στη θέα του ουράνιου αυτού φαινομένου. Συνέρρεαν όλοι - νέοι και γέροι, άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, ακόμη και οι πιο έγκλειστες κοπέλες, ντόπιοι και ξένοι, χριστιανοί και ειδωλολάτρες από άλλες χώρες. Όλοι αυτοί ομοθυμαδόν, σαν μία ψυχή και μία φωνή, ανέπεμπαν ύμνο δοξολογίας στον Θαυματουργό Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον Μονογενή Υιό τού Θεού και πράγματι πληροφορούνταν εμπειρικά ότι ή ευλαβής χριστιανική διδασκαλία βρίσκεται ουκ εν πειθοίς άνθρωπίνης σοφίας λόγοις, άλλ εν άποδείξει Πνεύματος και δυνάμεως (Α' Κορινθ. 2,4) και δεν κηρύττεται Απλώς από Ανθρώπους, αλλά συμμαρτυρείται επίσης ούρανόθεν, εκ τού Θεού (Έβρ. 2,3-4). Θεωρήσαμε υποχρέωση μας να μην

Αποσιωπήσουμε τήν εξαίσια αύτή ουράνια οπτασία αλλά, Απεναντίας, να ενημερώσουμε τη θεοπρόβλητη εξοχότητά σας. Έξ ού και ή σπουδή με τήν όποια έσπευσα να εκπληρώσω τον σκοπό αυτό, διά της παρούσης επιστολής».

Ω αδελφοί μου, γιά τον Θεό τα πάντα είναι δυνατά: μπορεί να αποκαλύψει στον άνθρωπο τα κτιστά Του μεγαλεία και να δημιουργήσει τα Αδημιούργητα. Αλλά, το κυριότερο για εμάς είναι ότι θέλει να λυτρώσει τις ψυχές μας από τήν Αμαρτία και τον θάνατο και να μάς δώσει ζωή αιώνια. ’Άς Τον ικετεύουμε γι’ αυτό νύχτα και ημέρα!

Ω Κύριε, παντοδύναμε, Σοι πρέπει πάσα δόξα και αινεσις εις τούς αιώνας των αιώνων! Αμήν.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΜΑΡΤΙΟΣ

Χαιρετισμός του Συλλαλητηρίου ΟΧΙ στα Νέα Θρησκευτικά, του Καθηγουμένου της Ι. Μ. Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, Ανάγνωση του Χαιρετισμού από τον Γεν. Γραμματέα της ΠΕΘ Παν. Τσαγκάρη.

Από το Συλλαλητήριο ΟΧΙ στα Νέα Θρησκευτικά Αθήνα 4/3/2018 2

Από το Συλλαλητήριο ΟΧΙ στα Νέα Θρησκευτικά Αθήνα 4/3/2018

Κύριε ελέησον.Με τον π. Νίκωνα Κουτσίδη

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ. "Ο Θεός κρατά τα πάντα ... ειδικά - λόγια της συγχώρεσης και της αγάπης."

Προσοχή στις σκέψεις σας, γιατί ακούγονται στον ουρανό.

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ. "Ο Θεός κρατά τα πάντα ... ειδικά - λόγια της συγχώρεσης και της αγάπης."

Όταν σκεφτόμαστε κάποιον - αγγίζουμε αόρατα αυτούς τους ανθρώπους ...
Ας αγγίξουμε ο ένας τον άλλον με καλές σκέψεις

Δεν υπάρχει τέτοιο πρόσωπο που δεν έχει θλίψεις που ζει χωρίς πόνο. Αυτός ο πόνος είναι μια δικαιολογία για να έρθεις στον Θεό. Ο πόνος είναι η αφή του Θεού στην καρδιά μας ...

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ.

Παρατήρησα ότι πολλοί τώρα δεν μπορούν να αντέξουν τη σιωπή; Οι μάνατζερ φωνάζουν. Οι νέοι ακούν δυνατή μουσική. Οι ηλικιωμένοι παρακολουθούν τηλεόραση ατελείωτα. Ο καθένας φαίνεται να φοβάται να είναι μόνος με τον εαυτό του. Αυτό πνίγει τη φωνή της συνείδησης. Η συνείδηση είναι ένα μήνυμα από τον Θεό.

Το να ζεις με συνείδηση είναι να ζεις παρέα με τους αγγέλους. Όταν ένα άτομο δεν γνωρίζει την σιωπή, δεν μπορεί να ακούσει αγγέλους. Λένε όταν είναι ήσυχα. "Ένας ήρεμος άγγελος πέταξε κοντά."

Η σιωπή βοηθά. Σε σιωπή, η μητέρα μπορεί να ακούσει το κλάμα των απομακρυσμένων παιδιών και να προσευχηθεί προσεκτικά γι 'αυτούς.

Μόνο στη σιωπή ο άνθρωπος μιλάει στον Θεό.

Και ο Κύριος του απαντά.
Στα πνευματικά βιβλία μπορούν να βρεθούν περιγραφές τέτοιων καταστάσεων όπως η «σιωπή του νου», η «ησυχία του νου». Και ο Κύριος σε έναέαπό τους τίτλους του ονομάζεται Κύριος της Σιωπής, ο Αρχηγός της Σιωπής.

"Δώστε στη ζωή σας μας την ειρήνη και τη σιωπή ..."; "Ας ζήσουμε μια ήσυχη και σιωπηλή ζωή με όλη την ευσέβεια και την γαλήνη..."

Συχνά οι περιστάσεις είναι για εμάς - όπως μια στενη ζακέτα για τους παράφρονες. ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΥΜΕΏΝ ΤΟΥ ΑΘΩ

Συχνά οι περιστάσεις είναι για εμάς - όπως μια στενη ζακέτα για τους παράφρονες.

ΠΑΤΉΡ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΑΜΠΑΚΗΣ. ΌΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ αγάπη,συμπάθεια και ενσυναίσθηση αυτές τις ημέρες από τους περισσοτέρους Έλληνες Ελληνίδες με θερμές προσευχές και παρακλήσεις σε πολλούς Ναούς της Πατρίδας μας αλλά και του εξωτερικού για τον Άγγελο και Δημήτριο μετά από την άναντρη απαγωγή των δύο νέων μας στρατιωτών από τους βαρβάρους νεοοθωμανούς, μόνο και μόνο επειδή τελούσαν ευσυνείδητα το καθήκον τους απέναντι στην Πατρίδα τους .

Πρίν λίγο μας έγραψε η Στρατιωτικός Γ.Κ. :

"-Πάτερ, με τον Άγγελο συνυπηρετούσαμε μαζί στο στρατόπεδο των.. Τον γνωρίζω καλά. Πολύ καλό παιδί και φιλότιμο. Βλέπω τον εαυτό μου σαν Μητέρα του…όλη η ανησυχία μας κα η αγάπη είνα μαζί του.Σας παρακαλώ προσευχηθείτε για τα δυο αυτά παιδιά…"

Για τα παιδιά...

Τα παιδιά μου είναι τα φτερά μου πίσω από την πλάτη μου,
Τα παιδιά μου είναι τα αστέρια μου πάνω από τη Γη.
Τα παιδιά μου είναι η ευτυχία μου για πάντα,
Τα παιδιά μου - και ο πλούτος, και ο χρόνος ...
Τα παιδιά μου είναι συνέχεια μου,
Τα παιδιά μου είναι αυτά που μου έδωσε ο Θεός,
Τα παιδιά μου - αφιερώνω τη ζωή μου σε αυτά,
Τα παιδιά μου είναι η χαρά Μου!

Τί βαρετό να νοιάζεσαι συνέχεια για το τί θα πούνε οι άλλοι .

Τί βαρετό να νοιάζεσαι συνέχεια
για το τί θα πούνε οι άλλοι .
Τί σπατάλη ενέργειας .
Τί κούραση .
Τι άρρωστη και νοσηρή κατάσταση .
Όχι μόνο γι’ αυτόν που σε σχολιάζει μα και για σένα που όλο νοιάζεσαι .
Θα πούνε .
Ε, ας πούν .
Τί θα πάθω , τί θα πάθεις ;
Οι πενήντα λένε πως είσαι μία χαρά .
Οι δέκα λένε "άγιος" .
Οι εκατό , πως είσαι αμαρτωλός και επικίνδυνος .
Οι δύο , αστέρι σκέτο .
Άλλοι δύο τρείς πως είσαι άχρηστος .
Tί ισχύει απ’ όλα αυτά ;
Ποιός έχει δίκιο ;
Για ποιόν απ’ όλους θα νοιαστείς ;

Τίνος η γνώμη θα σε κάνει να χαλαστείς
Ποιός είν’ αυτός που θα σε κρίνει στην τελική ;
Λόγια · λόγια · λόγια .
Κρίσεις .
Κατακρίσεις .
Κουτσομπολιά .
Δεν κουράστηκες ακόμα ;
Είσαι αυτός που είσαι .
Ούτε αν πούνε πως είσαι άγιος θα είσαι εξαιτίας αυτής της δήλωσης .
Ούτε αν πούνε ό, τι είσαι άχρηστος θα είσαι άχρηστος επειδή αυτοί το είπαν .
Είσαι αυτός που είσαι .
Είμαι αυτός που είμαι .
Το ξέρει ο Θεός απόλυτα το βάθος της ψυχής μου .
Ξέρω κι εγώ αρκετά το τί συμβαίνει εντός μου .
Οι άλλοι συνήθως καθρεφτίζουν το εγώ τους στη μορφή μου .
Και κρίνουν εξ ιδίων .
Αφάνταστα κουραστική αυτή η ιστορία .
Άσε τον κόσμο να λέει .
Με μία αξιοπρεπή αδιαφορία .
Και μετά ... ξεκούραση .
Ειρήνη .
Θάλασσα πλατιά κι ακύμαντη .
Έτσι γίνεται η ψυχή σου μετά την άγια τούτη αδιαφορία ....

Πατήρ Θεόκτιστος Δικταπανίδης

Μνημονεύοντας ψυχές σε ένα ταπεινό αγιορειτικό κελάκι…

Μνημονεύοντας ψυχές σε ένα ταπεινό αγιορειτικό κελάκι…

Πριν από πολλά χρόνια, βρέθηκα στο Άγιον Όρος παρακολουθώντας μια αξέχαστη Θεία Λειτουργία σε ένα ταπεινό κελλάκι, με λειτουργό, ευλαβή Ιερομόναχο, αγιασμένη ψυχή που πλέον αυλίζεται εις τόπους, ένθα των δικαίων τα πνεύματα αναπαύονται…

Νέος παπάς ο γράφων, άγευστος ακόμα της μεταμορφωτικής εμπειρίας του πολιού και σεβασμίου λειτουργού, που κρυμμένος σχεδόν μέσα στο μισοσκόταδο, στέκονταν ευθυτενής παρά το βάρος του χρόνου που αγόγγυστα στους ώμους του κουβαλούσε και τον έβλεπα να μνημονεύει ψυχές...
με ένα χαμόγελο να διαγράφεται στα χείλη του που έτρεμαν προφέροντας σχεδόν μυστικά τα ονόματα των ανθρώπων…

Το μοναδικό κερί που είχε κοντά του, του προσέφερε μια οριακή ματιά σε αυτό που μπορούσε ο καθένας μας να δει όσο το φως του κεριού που τρεμόπαιζε, πολεμούσε να αποδιώξει το μεταμεσονύκτιο σκοτάδι.

Εκείνος, κυπαρίσσι που ο αγέρας της ζωής δεν κατάφερε να ρίξει στην γη, έστεκε κοιτώντας το δισκάριο και μνημόνευε για ώρες, διακόπτοντας μόνο όπου η ακολουθία επέβαλλε την διακοπή για τις εκφωνήσεις. Τον κοίταζα με προσοχή, να διαβάζει ατέλειωτα ονόματα και κάπου, κάπου έβλεπα δάκρυα να κυλούν από τα μάτια του. Πλησίασα αθόρυβα κοντά του, από την μια να καταστώ κοινωνός αυτής της δωρεάς του Θεού, μνημονεύοντας ονόματα δικά μου και από την άλλη να παρακολουθήσω αυτό που εκείνος, την στιγμή αυτή ζούσε. Με κοίταξε σε κάποια στιγμή και μου είπε:

-Παπά -Θωμά, καλύτερα να θυμάσαι πιο πολύ τους κεκοιμημένους παρά τους ζωντανούς….

Δεν πολυκατάλαβα το νόημα του λόγου του, συνέχισα να μνημονεύω, χωρίς να μπορώ να αντιληφθώ τι ζούσε εκείνος! Σε κάποια στιγμή, η μνημόνευση ολοκληρώθηκε, έτσι νόμιζα τουλάχιστον. Πήγα, δειλά- δειλά κοντά του, με την αναζήτηση του αρχαρίου που αποζητά να μάθει και τον ρώτησα:

-Γιατί γέροντα περισσότερο τους κεκοιμημένους;

Την ώρα εκείνη δεν μου απάντησε. Και αυτό, ήταν μια επιβεβαίωση της δικής μου απειρίας, να τον ρωτήσω, πράγματα που βλέποντας τα, δεν μπορείς να τα καταλάβεις. Ωστόσο, τελειώνοντας η Θεία Λειτουργία, ο σεβάσμιος Γέροντας, με πλησίασε και μου είπε:

«Όταν πρωτόρθα, στ” Αγιονόρος , πριν από πολλά χρόνια, μικρότερος από σένα στην ηλικία, είχα την ευλογία να έρθω κοντά στον μακαριστό Πνευματικό Παπά- Τύχωνα. Έτυχε, κάποια στιγμή, ένας από τους πατέρες ενός διπλανού κελλίου να κοιμηθεί αιφνιδίως. Ο παπά- Τύχωνας, θέλησε να τον σαρανταλειτουργήσει. Κάθε μέρα, τελούσε την Θεία Λειτουργία μνημονεύοντας ονόματα, χιλιάδες ονόματα, ιδιαίτερα όσων δεν είχαν πλέον κανέναν να τους θυμάται, αλλά πρώτα του αδελφού που πέρασε την πύλη του Ουρανού.

Τελειώνοντας το σαρανταλείτουργο, στην τελευταία λειτουργία, το είδα αυτό που σου λέω, λίγο πριν βάλει το «δι ευχών» στάθηκε κοιτώντας την προσκομιδή. Η περιέργεια με οδήγησε να κοιτάξω και γω με τρόπο, να δω τι κοιτούσε. Και είδα ξεκάθαρα τον κοιμηθέντα να στέκει γονατιστός μπροστά στον Παπά- Τύχωνα, να βάζει μετάνοια, σαν να του λέει ευχαριστώ και ξάφνου να χάνεται από μπροστά του… Το είδα παιδί μου, και αυτό δεν έφυγε ποτέ από την μνήμη μου. Κάθε φορά που στέκω μπρος στην προσκομιδή, θυμάμαι τον Γέροντα και την ψυχή που ήρθε να τον ευχαριστήσει…»

Πέρασαν χρόνια από τότε. Και στην σειρά των παλαιών που ολοκλήρωσαν την αποστολή τους στο Άγιο Βήμα, μπήκαμε οι νεότεροι…

Και όταν στέκω μπρος στην προσκομιδή, θυμάμαι τον ευλαβή λειτουργό του Θεού, θυμάμαι την απέριττη Θεία Λειτουργία, στο Αγιορείτικο Κελί και ευχαριστώ τον Θεό γιατί μέσα στις πολλές δωρεές, έδωσε και τούτη τη Χάρη. Να στέκεις μεταξύ ουρανού και γης και να ενώνεις δυο κόσμους, των φθαρτών και των αιωνίων….

π. Θωμάς Ανδρέου

Κυριακή 4 Μαρτίου 2018

Ζητήστε συμβουλές και στήριξη στον γάμο σας. Π Ανδρέας Κονάνος.

Χριστέ μου, φώτισέ με με τον δικό Σου Νου, που είναι γεμάτος φως και αγάπη και σοφία, και πες μου τι να κάνω

Ο αληθινά άνθρωπος του Θεού θα σε βοηθήσει να ενωθείς με τον άνθρωπό σου κι όχι να χωρίσεις. Συμβουλές περίεργες, διασπαστικές, ανεδαφικές σίγουρα δεν δίνονται από ανθρώπους του Θεού. Ζήτα βοήθεια! Ζητήστε συμβουλές και στήριξη στον γάμο σας. Μόνοι σας δεν μπορείτε να λύσετε το πρόβλημά σας, ειδικά όταν το μυαλό σας έχει μπλοκάρει τελείως. Λέει ο Αϊνστάιν κάτι πολύ σπουδαίο: Δεν μπορεί το ίδιο το μυαλό που δημιουργεί το πρόβλημα, το ίδιο αυτό μυαλό και να το λύσει. Πρέπει να έρθει ένα άλλο μυαλό να σε βοηθήσει. Γνωρίζετε καλά ότι το πρώτο που σκέφτεται κανείς όταν είναι θολωμένος είναι: «Θα πάρω διαζύγιο!» «Θα τον εκδικηθώ», «Θα της δείξω εγώ». Τα πιο ακραία έρχονται στον νου σου εκείνη τη στιγμή. Ασε όμως λίγο το δικό σου μυαλό. Και ζήτα βοήθεια. Λέει ο Απόστολος Παύλος: «Ἡμεῖς νοῦν Χριστό ἔχομεν». Βάλε τον νου σου δίπλα στον νου του Χριστού και πες: «Χριστέ μου, φώτισέ με με τον δικό Σου Νου, που είναι γεμάτος φως και αγάπη και σοφία, και πες μου τι να κάνω». Ρώτα έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι. Κάποιον συγγενή που αγαπάς και ξέρει απ' αυτά που περνάς.
«Πες μου, τι να κάνω; Πού κάνω λάθος;» Κυρίως αυτό: «Πού κάνω λάθος;» Το λες ποτέ αυτό; Ή κάνεις το κλασικό που κάνουν τα περισσότερα ζευγάρια, που ισχυρίζονται ότι μονίμως ο άλλος κάνει λάθος;

Αν μάθεις να λες: «Πού κάνω λάθος;», θα πας πολύ καλά στη ζωή. Αλλά επειδή ακολουθούμε πολιτικές και διπλωματία στο σπίτι, ποτέ δεν το λέμε. Πάντα ο άλλος κάνει λάθος. Ποτέ εσύ! Είναι κρίμα μια τέτοια στάση μόνιμης αυτοδικαίωσης. Είστε τόσο τυχεροί που είστε παντρεμένοι! Εχεις την τέλεια ευκαιρία να ζήσεις ωραίες στιγμές. Να καταλάβεις την ψυχή σου και την ψυχή του διπλανού σου, της γυναίκας σου και του άντρα σου. Πρόκειται για μεγάλο πλούτο ζωής όλη αυτή η διαδικασία.
Εγώ είμαι ένα άλογο που καλπάζει μόνο του. Δεν είναι καλό αυτό. Δεν βοηθιέμαι. Εσείς όμως είστε δύο! Και καλπάζετε μαζί. Και υπάρχει ένας ωραίος συναγωνισμός ανάμεσά σας. Ο ένας βλέπει τον άλλον, παρακινείται από τον άλλον και διορθώνεται. Ο γάμος σου είναι η τέλεια ευκαιρία για πνευματική πρόοδο, αυτογνωσία και προκοπή. Μην κλοτσήσεις αυτό το δώρο που σου 'χει κάνει ο Θεός. Και να σου πω και κάτι ακόμα: Το πρόβλημα που έχεις, όπου και αν πας, θα το κουβαλάς.
Μου το είπε ένας που θέλει να χωρίσει. «Εντάξει», του λέω, «χώρισε, αλλά δεν σημαίνει ότι στην επόμενη σχέση που θα κάνεις θα είσαι ένας άγγελος. Ο ίδιος θα είσαι. Οπότε, εξάντλησε καλύτερα όλα τα περιθώρια σ' αυτό τον γάμο, κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς, φτιάξε τον χαρακτήρα σου όσο πιο σωστό μπορείς και αν δεν αλλάξει τίποτα, τότε το συζητάμε. Γιατί έτσι όπως είσαι, ακόμα κι αν βρεις άλλη γυναίκα να σε πάρει, πάλι θα τσακωθείτε. Δεν είναι η γυναίκα σου το πρόβλημα μόνο. Είναι κι εσύ πώς το παίρνεις».

Aπό το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου «Ολα του γάμου
δύσκολα...» των εκδόσεων Αθως

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει πιο γενναίος .... από αυτόν που μπροστά στο πετραχήλι δεν κρύβεται πίσω από το δάχτυλο του . Τι είναι η εξομολόγηση ; Μια ξεφτίλα είναι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος . Η ξεφτίλα της άκρατης φιλαυτίας μας ....

Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς 7

Αφιερωμένο στη Μητρότητα τεύχος Φεβρουαρίου 2018 της Πειραϊκής Εκκλησίας 3

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ. ΠΑΤΗΡ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ.

Λατίνοι και ορθόδοξοι στη Magna Graecia του 13ου αιώνα. Σωτήρης Ν. Κόλλιας

ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 2

Αφιερωμένο στη Μητρότητα τεύχος Φεβρουαρίου 2018 της Πειραϊκής Εκκλησίας

Patriarchs of Moscow and Sofia celebrate Liberation of Bulgaria from the Ottoman-Islamic Oppression

ΠΑΤΗΡ ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΑ.

Orthodox Christians celebrate Sunday of Orthodoxy in Guatemala

ΕΛΕΓΕ Ο Π ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΦΩΚΑΣ. Το Άκτιστο Φως της Ορθοδοξίας δεν βλάπτεται ποτέ. Ακόμη και οι Τούρκοι που αιχμαλώτισαν τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά ωφελήθηκαν.

Το Άκτιστο Φως της Ορθοδοξίας δεν βλάπτεται ποτέ. Ακόμη και οι Τούρκοι που αιχμαλώτισαν τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά ωφελήθηκαν.

Έλεγε ο π. Γεράσιμος

Ήτανε από πολύ πλούσια οικογένεια ο Γρηγόριος Παλαμάς. Ο πατέρας του ήτανε συγκλητικός και έλαβε πολύ σπουδαία μόρφωση. Μάλιστα ένας Ιταλός είπε ότι τόσο καλά ξέρει τον Αριστοτέλη που αν ήταν στην ζωή ο Αριστοτέλης δεν θα υπεράσπιζε τόσο καλά τις θέσεις του, όσο ο Παλαμάς. Μορφώθηκε πάρα πολύ, αλλά είχε δίψα για κάτι ανώτερο, υψηλότερο, αιώνιο. Κι άφησε και τα πλούτη του, και τη μόρφωση την κοσμική, και την πείρα, και τη δόξα και πήγε εκεί που είναι ένα άλλο πανεπιστήμιο, που εκεί είναι πρύτανης και καθηγητής η Κυρία Θεοτόκος, η Παναγία μας, πήγε στο περιβόλι της, στο Άγιον Όρος. Και εκεί έκανε μεγάλο αγώνα ο άνθρωπος αυτός. Έκανε μια εργασία πολύ σπάνια, που δυστυχώς στις μέρες μας δεν ξέρουμε τι είναι αυτή η εργασία, όλοι μας κι εγώ πρώτος. Ολημερίς τρέχουμε και δεν ξέρουμε πού πάμε. Μας έχουν βάλει σ' αυτό το λούκι να τρέχουμε, έτσι μας οδηγούνε, και η νοικοκυρά, και ο πατέρας, και τα παιδιά. Δεν παίζουν τα καημένα τα παιδιά, τα έχουμε στριμώξει και τρέχουμε όλοι και δεν ξέρουμε πού πάμε. Έκανε αυτή την εργασία την σπουδαία ο Άγιος Παλαμάς: Πήγε στην ερημιά, εκεί στην ησυχία, και έκανε το πιο σπουδαίο έργο: Τι έκανε, αδελφοί μου, ο Άγιος; Άρχισε σιγά σιγά το πιο μεγάλο έργο, να ψάχνει, να ελέγχει, να εμβαθύνει, να ανευρίσκει, να ανακαλύπτει τον εαυτό του. Και λέει εκεί ο Άγιος, όταν έψαξε και είδε τι χάλι είχε μες στην καρδιά του, σκεφτείτε τι έχουμε εγώ κι εσείς, πού θα κρυφτούμε εμείς; Είδε μες στην ψυχή του θηρία μεγάλα, λιοντάρια, πάνθηρες, άρκτους, πάθη φοβερά, και βγήκε και φώναζε ο άνθρωπος του Θεού, εφώναζε στον Χριστό, όταν είδε αυτή τη συμφορά, αυτά τα μαύρα χάλια, εφώναζε:

“Κύριε Ιησού Χριστέ, φώτισον μου το σκότος”.

Εκεί που βρισκόταν, αδελφοί μου, ήταν ηγουμένη, περιβολάρισσα, αφέντρα η Παναγία. Και ξέρετε ποιο έχει βοηθό η Παναγία; Τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, τον Ευαγγελιστή. Θυμάστε, όταν ο Χριστός ήταν πάνω στο σταυρό, τι τους είπε:

«Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα, ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ:

ΓΥΝΑΙ, ΙΔΟΥ Ο ΥΙΟΣ ΣΟΥ. Εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ. ΙΔΟΥ Η ΜΗΤΗΡ ΣΟΥ».

Και έστειλε η Παναγία εκεί, έχω πάει πολλές φορές, με έχει αξιώσει ο Θεός να πάω σ' αυτό το μέρος, έστειλε λοιπόν, αδελφοί μου, η Παναγία στον Γρηγόριο τον Άγιο Ιωάννη και του είπε:

“Γιατί φωνάζεις”;

Ακούτε, αδελφοί μου, Μάνα που έχουμε. Να φωνάζουμε κι εμείς. Όμως δεν φωνάζουμε, ροχαλίζουμε, κοιμόμαστε. Να φωνάζουμε:

“Παναγία μου, φώτισέ με. Παναγία μου, βοήθησέ με”.

Θα στείλει η Παναγιά άνθρωπο, θα στείλει άγγελο.

Του είπε ο Άγιος Ιωάννης: “Τι θέλεις και φωνάζεις ; Με έστειλε η Παναγία, τι θέλεις”;

Και λέει ο Γρηγόριος:

“Θέλω να φύγει το σκότος από την καρδιά μου και να έλθει το φως”.

Και σιγά σιγά, με την πάροδο του χρόνου, με την άσκηση, με την αγία ζωή, με την κάθαρση, αυτό σημαίνει νήψις που προέρχεται από το ρήμα νήφω που σημαίνει αγρυπνώ, παρατηρώ, επιβλέπω. Και έφτασε εκεί που λέει “Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται”. Και έφτασε στα μεγάλα χαρίσματα, στο διορατικό και στο προορατικό, και έβλεπε τον καθένα και ήξερε γι αυτόν. Έβλεπε τον έναν επίσκοπο, μετά από λίγα χρόνια γινόταν. Έβλεπε τον άλλον μοναχό Πατριάρχη, μετά από λίγο γινόταν. Είχε το προορατικό και προέβλεπε τι θα γίνει ο καθένας μέσα στο μοναστήρι.

Και σήμερα υπάρχει το Άγιο Λείψανο εις το ναό το μητροπολιτικό της Θεσσαλονίκης. Είναι ολόσωμος σαν τον Άγιο Γεράσιμο μέσα σε λάρνακα, και είναι οι δύο φρουροί της Θεσσαλονίκης, ο Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλήτης και ο Άγιος Γρηγόριος ο Επίσκοπος Θεσσαλονίκης, έφθασε μέχρι εκεί.

Η Εκκλησία αδελφοί μου συνεχίζει την πορεία της, συνεχίζει αυτή την μέχρι συντελείας αιώνων πορεία της.

https://www.facebook.com/%CE%9F-%CF%80-%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%A6%CF%89%CE%BA%CE%AC%CF%82-%CF%8C%CF%80%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B6%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5-868968116483905/