Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Σάββατο 3 Αυγούστου 2019
ΕΙΠΕ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΙΝΧΑΡΤ
ΕΙΠΕ
Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΝΙΚΟΛΑΕ ΣΤΑΙΝΧΑΡΤ
Πιστεύω
πως, αν κάποιος βγει από τη φυλακή με τα σημάδια του πόνου και με την τάση να εκδικηθεί
για όσα πέρασε, γεμάτος πίκρα και μίσος, σ’ αυτό τον άνθρωπο τα βάσανα και π
φυλακή δεν πρόσφεραν απολύτως τίποτα. Αν όμως το αποτέλεσμα της φυλακής είναι μέσα
του ένα κράμα από γαλήνη, κατανόηση και απέχθεια για κάθε είδους καταναγκασμό,
τότε σ’ αυτόν τον άνθρωπο τα βάσανα και η φυλακή άνοιξαν καινούριους δρόμους,
άγνωστους μέχρι τότε, δρόμους τους οποίους αρέσκεται να βαδίζει ο Χριστός.
-- St Maria Skobtsova of Paris, whose feast day it is today for those on the "old calendar" icon by Nikos Kosmidis
“The way to God lies through love of people. At the Last Judgment I shall not be asked whether I was successful in my ascetic exercises, nor how many bows and prostrations I made. Instead I shall be asked, Did I feed the hungry, clothe the naked, visit the sick and the prisoners. That is all I shall be asked. About every poor, hungry and imprisoned person the Savior says ‘I’: ‘I was hungry and thirsty, I was sick and in prison.’ To think that he puts an equal sign between himself and anyone in need. . . . I always knew it, but now it has somehow penetrated to my sinews. It fills me with awe.”
-- St Maria Skobtsova of Paris, whose feast day it is today for those on the "old calendar"
icon by Nikos Kosmidis
-- St Maria Skobtsova of Paris, whose feast day it is today for those on the "old calendar"
icon by Nikos Kosmidis
Ο Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας για Μητροπολίτες Μόρφου και Κυρηνείας
Ο Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας για Μητροπολίτες Μόρφου και Κυρηνείας
Ἀργά καί καθυστερημένα ἔμαθα τό θέμα πού δημιουργήθηκε γύρω ἀπό τό ἱερό πρόσωπο τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ἁγίου Μόρφου κ. Νεοφύτου γιά ἕναν ποιμαντικό του λόγο καί τόν θόρυβο πολλῶν σχετικά μέ τό θέμα αὐτό.
Ἐπειδή δέ τά ποιμαντικά θέματα τῶν Ἐπισκόπων ἔχουν καθολική ἰσχύ, ἐπιθυμῶ νά καταθέσω καί ἐγώ ὡς ταπεινός Ἐπίσκοπος μερικές σκέψεις, ὠφέλιμες, ὡς νομίζω, γιά τό ὅλον θέμα.
Τά ὅσα θά γράψω θά τά καταθέσω μέ ἁπλότητα, ὡς μία κατήχηση καί γιά τόν λαό, ἀπό τόν ὁποῖο καί θά ἀναγνωσθοῦν.
1. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ ἁμαρτία γενικῶς καί ἡ παρά φύσιν ἁμαρτία εἰδικῶς εἶναι αὐξημένη στίς ἡμέρες μας, τόσο πολύ, ὥστε ἔχει γίνει νόμος!
Ἀλλά αὐτό, γιά ᾽μᾶς πού μελετοῦμε τήν Ἁγία Γραφή, δέν πρέπει νά μᾶς ξενίζει, γιατί τό γράφει ἡ Ἁγία Γραφή.
Ἀργά καί καθυστερημένα ἔμαθα τό θέμα πού δημιουργήθηκε γύρω ἀπό τό ἱερό πρόσωπο τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ἁγίου Μόρφου κ. Νεοφύτου γιά ἕναν ποιμαντικό του λόγο καί τόν θόρυβο πολλῶν σχετικά μέ τό θέμα αὐτό.
Ἐπειδή δέ τά ποιμαντικά θέματα τῶν Ἐπισκόπων ἔχουν καθολική ἰσχύ, ἐπιθυμῶ νά καταθέσω καί ἐγώ ὡς ταπεινός Ἐπίσκοπος
Τό τελευταῖο της βιβλίο, ἡ Ἀποκάλυψη, λέγει ὅτι περί τά ἔσχατα καί ἡ ἁμαρτία θά γίνεται πιό ρυπαρή καί βδελυκτή, ἀλλά καί ἡ ἀρετή θά γίνεται πιό μεγάλη καί λαμπρή: «Ὁ ρυπαρός ρυπαρευθήτω ἔτι καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (22,11).
Καθόλου λοιπόν περίεργον ἡ πληθυνθεῖσα καί ὀγκωμένη ὁλοέν καί περισσότερον ἁμαρτία τῆς ἐποχῆς μας, ἀφοῦ τό ἴδιο συνέβαινε καί στήν πρό Χριστοῦ ἐποχή μέ τά φρικτά της παρά φύσιν ἁμαρτήματα, ὅπως τά λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή του (1,25-27).
Ἀλλά ἡ ἐποχή αὐτή, ἡ τόσο ἁμαρτωλή καί ρυπαρή, ἔβγαλε ΠΑΝΑΓΙΑ!
Ἔτσι καί ἡ ἐποχή μας, παρά τήν κόλασή της, ἔχει παραδείσια ἄνθη.
Καί ἔχουμε λοιπόν ὡραία καί μεγάλη δουλειά νά κάνουμε ἡμεῖς οἱ Ἱερεῖς μέ αὐτά τά μοσχοβολητά ἄνθη, μέ τίς μυροβόλες αὐτές ψυχές, μέ τό νά γίνουμε ὁ φράκτης τους, μιλώντας σ᾽ αὐτές γιά τά γλυκά χτυποκάρδια τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ καί γιά τά νόστιμα τῆς θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας νοήματα.
Ἔτσι, κατά πρῶτον, νομίζω ἄς μήν ἀσχολούμεθα συνεχῶς μέ τήν ἁμαρτία, μιλώντας ὅλο γι᾽ αὐτήν καί ἐλέγχοντας αὐτήν, ἀφοῦ μάλιστα ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν ἀπόστολο Παῦλο οὔτε τό ὄνομα τῶν σαρκικῶν ἁμαρτιῶν νά μή λέγουμε:
«Πορνεία δέ καί πᾶσα ἀκαθαρσία μηδέ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν, καθώς πρέπει ἁγίοις» (Ἐφεσ. 5,3). Καί ὁ
ἴδιος πάλι μιλώντας πρός τούς Θεσσαλονικεῖς γιά τό ἁμάρτημα τῆς πορνείας καί θέλοντας νά μιλήσει παρακάτω σαφέστερα γιά τό θέμα αὐτό, ἀποφεύγει νά ἐπαναλάβει τήν ἴδια ἔκφραση (τήν λέξη «πορνεία») καί χρησιμοποιεῖ τήν ἔκφραση «ἐν τῷ πράγματι», σάν νά ἔλεγε, «γιά τό πράγμα, γιά τό θέμα πού σᾶς μίλησα» (Α´ Θεσ. 4,3-6α).
2. Ἀπό τήν ἄλλη ὅμως πλευρά θά ποῦμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία, πού σκοπό ἔχει νά φυλάγει τά τέκνα της στόν παράδεισό της, πρέπει νά μιλάει σ᾽ αὐτά καθαρά γιά τήν ἁμαρτία, πού τά χωρίζει ἀπό τόν Θεό.
Καί ἐπίσης νά μιλάει γιά τά φθοροποιά καί καταστρεπτικά ἀποτελέσματα τῆς ἁμαρτίας. Ἀλλά προσοχή!
Δέν τιμωρεῖ ὁ Θεός τόν ἁμαρτωλό, ἀλλά τόν τιμωρεῖ ἡ ἴδια ἡ ἁμαρτία του.«Παιδεύσει σε ἡ ἁμαρτία σου καί ἠ κακία σου ἐλέγξει σε» (Ἰερ. 2,19)!
Αὐτό ἔκανε καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης ἅγιος Μόρφου κ. Νεόφυτος.
Ἐρωτηθείς γιά τήν ἁμαρτία τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἤ ὁμιλῶν περί αὐτῆς εἶπε ὅτι ἡ ἁμαρτία αὐτή εἶναι μεγάλη, εἶναι πολύ μεγάλη, εἶναι παρά φύσιν. Καί ἐπικαλούμενος ἔπειτα λόγον ἁγίου πατρός, τοῦ πατρός Πορφυρίου, εἶπε ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις πού εὐθύνονται καί οἱ γονεῖς γιά τήν ἁμαρτία αὐτή τῶν παιδιῶν τους.
Καί εἶπε γιά τό πῶς εὐθύνονται, ἐπαναλαμβάνοντας ἀκριβῶς τούς λόγους τοῦ ἁγίου Πορφυρίου.
Καί ὅλοι μας οἱ Ἱερεῖς, ὅσοι ἔχουμε πόθο γιά τόν λαό τοῦ Θεοῦ νά κρατηθεῖ καθαρός ἀπό τήν ἁμαρτία, ὁ καθένας μας μέ τόν τρόπο του, τόν ἴδιο περίπου λόγο λέγουμε, σάν τόν λόγο τοῦ ἁγίου Μόρφου.
Ὁ ἅγιος Μόρφου βέβαια ὁμίλησε δυναμικώτερα καί σαφέστερα, ὅπως πάντα ἔτσι ὁμιλεῖ, κατά τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ τήν ἐνοικοῦσαν εἰς Αὐτόν.
Τόν εὐχαριστοῦμε διά τόν σωστικό του λόγο.
3. Ἀλλά ἐπειδή τό θέμα πρέπει νά ἔχει τήν θεολογική του δικαίωση, ἐπιθυμῶ νά καταφύγω στήν Παλαιά Διαθήκη, στό πρῶτο μέρος τῆς θείας Ἀποκαλύψεως, γιά νά δώσω, ὅσο μπορῶ, τήν βιβλική βάση του.
Πολλοί χριστιανοί μας ἐρωτοῦν, γιατί ἡ Παλαιά Διαθήκη ἔχει σκανδαλώδεις διηγήσεις, ὅπως, λόγου χάριν, γιά τήν γύμνωση τοῦ Νῶε, γιά τό ἁμάρτημα τῶν Σοδόμων ἤ γιά τήν συνεύρεση τῶν θυγατέρων τοῦ Λώτ μέ τόν πατέρα τους κ.ἄ.
Ἡ κατηγορία αὐτή πρός τήν Παλαιά Διαθήκη εἶναι περίπου ἡ ἴδια μέ τήν κατηγορία στίς μέρες μας πρός τόν ἅγιο Μόρφου, γιατί μίλησε γιά τήν ὁμοφυλοφιλία καί τίς μή φυσικές σχέσεις τῶν ἀνδρογύνων μέ τά δυσάρεστα ἀποτελέσματά τους καί στά παιδιά τους ἀκόμη.
Ἀκοῦστε, λοιπόν, ἀγαπητοί ἀναγνῶστες.
Ἡ Παλαιά Διαθήκη παραλαμβάνει τόν ἄνθρωπο στήν πεπτωκυία θέση του, στήν παρά φύσιν κατάστασή του, καί τοῦ ὁμιλεῖ λοιπόν τήν γλώσσα τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου. Καί μέ τήν θεία διδασκαλία, τόν Νόμο τοῦ Μωυσῆ καί τά κηρύγματα τῶν προφητῶν, ἀπό τήν παρά φύσιν τόν φέρει στήν κατά φύσιν κατάσταση, γιά νά τόν παραλάβει ἀπό τήν κατάσταση αὐτή ἡ Καινή Διαθήκη καί νά τόν ἀναγάγει στό ὑπέρ φύσιν, στήν θέωση.
Ἀφοῦ λοιπόν ἡ Παλαιά Διαθήκη παραλαμβάνει τόν ἄνθρωπο στήν παρά φύσιν κατάσταση, τοῦ ὁμιλεῖ γιά τά παρά φύσιν ἁμαρτήματα καί, γιά νά τά ἀποστραφεῖ, τοῦ ὁμιλεῖ γιά τό καταστρεπτικό κατάντημα, πού φέρουν τά ἁμαρτήματα αὐτά. Ἀναφέρω παράδειγμα: Ἡ Παλαιά Διαθήκη ὁμιλεῖ γιά τήν γύμνωση τοῦ Νῶε καί ὅτι ὁ υἱός του Χάμ εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του καί τόν ἐνέπαιξε (Γεν. 9,20 ἑξ.).
Δέν πρόκειται καθόλου γιά γύμνωση τοῦ Νῶε. Ἡ ἔκφραση γιά κάποιον «εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του» ἤ «τῆς νύφης του» κ.λπ. εἶναι μιά καλυμμένη εὐγενής ἔκφραση γιά νά δηλώσει σαρκική σχέση μέ τόν πατέρα του καί τήν νύφη του ἤ μέ ἄλλο πρόσωπο (βλ. Λευιτ. 18,6 ἑξ.).
Τό ὅτι, λοιπόν ὁ Χάμ εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του Νῶε αὐτό σημαίνει τό ἁμάρτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας τοῦ υἱοῦ πρός τόν πατέρα, γιά τό ὁποῖο ἁμάρτημα δέν εὐθύνεται καθόλου ὁ Νῶε, γιατί ἦταν σέ κατάσταση μέθης καί δέν μετεῖχε καθόλου στό ἁμάρτημα.
Καί ποιός ὁ λόγος νά ἀναφέρει ἡ Παλαιά Διαθήκη τό περιστατικό αὐτό;
Τό ἀναφέρει γιά νά δημιουργήσει ἀπό τήν ἀρχή τήν ἀποστροφή τῶν Ἰσραηλιτῶν πρός τούς Χαναναίους, ὥστε νά μήν συναναστρέφονται μαζί τους καί παραλάβουν τά ἤθη τους.
Γιά τόν ἴδιο λόγο ἀναφέρει ἡ Παλαιά Διαθήκη καί τίς αἱμομιξίες τῶν θυγατέρων τοῦ Λώτ μέ τόν πατέρα τους.
Τίς ἀναφέρει γιά νά ἀποστρέφονται οἱ Ἰσραηλῖτες τούς Μωαβῖτες καί τούς Ἀμμωνῖτες.
Γιατί ὁ υἱός πού γεννήθηκε ἀπό τήν μίξη τῆς μιᾶς θυγατρός ὀνομάστηκε «Μωάβ», ἀπό τόν ὁποῖο προῆλθε τό γένος τῶν Μωαβιτῶν.
«Μωάβ» σημαίνει «γεννημένος ἀπό τόν πατέρα». Καί ὁ υἱός πού γεννήθηκε ἀπό τήν μίξη τῆς ἄλλης θυγατρός ὀνομάστηκε «Ἀμμάν», ἀπό τόν ὁποῖο προῆλθε τό γένος τῶν Ἀμμωνιτῶν.
«Ἀμμάν» σημαίνει «υἱός τοῦ γονέως μου».
Γιά νά διαφυλάξει λοιπόν ἡ Παλαιά Διαθήκη τόν λαό της Ἰσραήλ ἀπό τούς περιοίκους εἰδωλολατρικούς λαούς, τοῦ λέγει: «Πέρα ἀπ᾽ αὐτούς, γιατί ἔχουν βρώμικα ἤθη, γιατί ἔχουν σιχαμερή προέλευση, γιατί τούς περιμένει φρικτή καταστροφή γιά τήν ὁμοφυλοφιλία τους, σάν τήν καταστροφή τῶν Σοδόμων».
Καί ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος Μόρφου, λοιπόν, καί ὅλοι οἱ κήρυκες τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, μιλᾶμε στά κηρύγματά μας μέ τόν ἴδιο τρόπο: Καταγγέλλουμε τά ἁμαρτήματα τοῦ λαοῦ, γιατί ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν Θεό νά τό κάνουμε αὐτό (βλ. Ἠσ. 58,1) καί γιά νά ἀποτρέψουμε ἔπειτα τόν λαό τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν ἁμαρτία καί γιά νά τοῦ κεντρίσουμε τήν στροφή του πρός μετάνοια, τοῦ μιλᾶμε γιά τό ἄνοστο καί βδελυκτό τῆς ἁμαρτίας καί γιά τήν καταστροφή, στήν ὁποία ὁδηγεῖ αὐτή.
Αὐτό, κύριοι ἐπικριτές μας, εἶναι τό ἔργο μας καί ἀλλοίμονό μας, ἄν δέν τό κάνουμε.
Ἀλλοίμονό μας ἀπό τόν Ἀφέντη μας Ἰησοῦ Χριστό τήν Ἡμέρα τῆς κρίσεως!…
4. Ἤθελα μέ λίγα λόγια νά ἀναφερθῶ καί στόν λόγο τοῦ ἁγίου Κυρηνείας κ. Χρυσοστόμου, ὅτι «ὁ κληρικός δέν πρέπει νά ἀνακατεύεται μέσα στίς κρεββατοκάμαρες τῶν ζευγαριῶν».
Ὁ λόγος αὐτός εἶναι σωστός καί στόν πνευματικό πού ἐνεργεῖ διαφορετικά καί ἐξετάζει μέ ἄπρεπα ἐρωτήματα περί τῆς σχέσεως τῶν συζύγων, ὁ ἐπίσκοπος πρέπει νά τοῦ στερήσει τήν πνευματική πατρότητα.
Δέν ἐπιτρέπεται δηλαδή ὁ πνευματικός στόν ἔγγαμο ἄνδρα ἤ γυναίκα, πού θά ἔλθουν νά ἐξομολογηθοῦν, νά ἐρωτήσει μόνος του περί τῶν συζυγικῶν τους σχέσεων, περί τοῦ τρόπου διενεργείας αὐτῶν κ.λπ.
Διαφορετικά ὅμως πρόκειται, ἄν οἱ ἴδιοι οἱ σύζυγοι θίξουν τό πρόβλημα αὐτό, ἤ ἄν ὁ Ἐπίσκοπος ἤ ὁ Ἱερεύς, σέ κάποια δημόσια ὁμιλία του ἤ σέ ἕνα κύκλο χριστιανῶν, ὁμιλήσει περί αὐτοῦ, ἀποτρέποντας τούς χριστιανούς ἀπό τίς παρά φύσιν αἰσχρότητες καί λέγοντας ἀκόμη ὅτι αὐτές οἱ αἰσχρότητες ἀποδιώκουν τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν οἰκογένειά τους.
Καί ἀλλοίμονο, χριστιανοί μου, ἄν φύγει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν οἰκογένειά μας.
Αὐτό λέγεται «ὀργή Θεοῦ»!
Τό θέμα τοῦ ἁγίου Μόρφου πίπτει ἀκριβῶς σ᾽ αὐτήν ἐδῶ τήν περίπτωση καί ἑπομένως εἶναι ἄσχετη ἡ ἀναφορά τοῦ ἁγίου Κυρηνείας στό ὅλο θέμα.
5. Πείραξε ὅπως κατάλαβα, πολύ πείραξε πολλούς ἤ μερικούς ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Μόρφου ὅτι ἀπό τίς παρά φύσιν σχέσεις τῶν συζύγων γεννοῦνται τέκνα μέ ἀνώμαλες τάσεις.
Γιατί ὅμως νά τούς πειράξει ὁ λόγος αὐτός, ἀφοῦ εἶναι λόγος ἁγίου πατρός, τοῦ ἁγίου Πορφυρίου;
Καί ἐμεῖς οἱ κήρυκες τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ πρέπει νά εἴμαστε τά μεγάφωνα τῶν λόγων τῶν ἁγίων Πατέρων μας. Ἀλλά καί ποῦ εἶναι τό περίεργο τοῦ λόγου;
Δέν λέγει ἡ Ἁγία Γραφή ὅτι ἀπό τήν μίξη τῶν δύο γενεῶν, τῆς καλῆς καί τῆς κακῆς γενεᾶς, γιά τήν ὁποία μίξη ὁ Θεός εἶπε ὅτι τούς παίρνει τήν Χάρη του (τό «Πνεῦμα» του), γιατί ἔγιναν «σάρκες» (Γεν. 6,3), δέν λέγει ἡ Ἁγία Γραφή ὅτι γεννήθηκαν τερατώδη ὄντα, οἱ «γίγαντες»; (Γεν. 6,5). – Δέν ὑπάρχει χῶρος καί χρόνος γιά περισσότερα.
Τό ὅλο θέμα εἶναι σοβαρό καί θίγει τό μέγα θέμα περί τοῦ χριστιανικοῦ γάμου.
Ἀλλά περί αὐτοῦ ἄλλοτε, ἄν δοθεῖ κάποια εὐκαιρία.
† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας
Ἀργά καί καθυστερημένα ἔμαθα τό θέμα πού δημιουργήθηκε γύρω ἀπό τό ἱερό πρόσωπο τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ἁγίου Μόρφου κ. Νεοφύτου γιά ἕναν ποιμαντικό του λόγο καί τόν θόρυβο πολλῶν σχετικά μέ τό θέμα αὐτό.
Ἐπειδή δέ τά ποιμαντικά θέματα τῶν Ἐπισκόπων ἔχουν καθολική ἰσχύ, ἐπιθυμῶ νά καταθέσω καί ἐγώ ὡς ταπεινός Ἐπίσκοπος μερικές σκέψεις, ὠφέλιμες, ὡς νομίζω, γιά τό ὅλον θέμα.
Τά ὅσα θά γράψω θά τά καταθέσω μέ ἁπλότητα, ὡς μία κατήχηση καί γιά τόν λαό, ἀπό τόν ὁποῖο καί θά ἀναγνωσθοῦν.
1. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ ἁμαρτία γενικῶς καί ἡ παρά φύσιν ἁμαρτία εἰδικῶς εἶναι αὐξημένη στίς ἡμέρες μας, τόσο πολύ, ὥστε ἔχει γίνει νόμος!
Ἀλλά αὐτό, γιά ᾽μᾶς πού μελετοῦμε τήν Ἁγία Γραφή, δέν πρέπει νά μᾶς ξενίζει, γιατί τό γράφει ἡ Ἁγία Γραφή.
Ἀργά καί καθυστερημένα ἔμαθα τό θέμα πού δημιουργήθηκε γύρω ἀπό τό ἱερό πρόσωπο τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ἁγίου Μόρφου κ. Νεοφύτου γιά ἕναν ποιμαντικό του λόγο καί τόν θόρυβο πολλῶν σχετικά μέ τό θέμα αὐτό.
Ἐπειδή δέ τά ποιμαντικά θέματα τῶν Ἐπισκόπων ἔχουν καθολική ἰσχύ, ἐπιθυμῶ νά καταθέσω καί ἐγώ ὡς ταπεινός Ἐπίσκοπος
Τό τελευταῖο της βιβλίο, ἡ Ἀποκάλυψη, λέγει ὅτι περί τά ἔσχατα καί ἡ ἁμαρτία θά γίνεται πιό ρυπαρή καί βδελυκτή, ἀλλά καί ἡ ἀρετή θά γίνεται πιό μεγάλη καί λαμπρή: «Ὁ ρυπαρός ρυπαρευθήτω ἔτι καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (22,11).
Καθόλου λοιπόν περίεργον ἡ πληθυνθεῖσα καί ὀγκωμένη ὁλοέν καί περισσότερον ἁμαρτία τῆς ἐποχῆς μας, ἀφοῦ τό ἴδιο συνέβαινε καί στήν πρό Χριστοῦ ἐποχή μέ τά φρικτά της παρά φύσιν ἁμαρτήματα, ὅπως τά λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή του (1,25-27).
Ἀλλά ἡ ἐποχή αὐτή, ἡ τόσο ἁμαρτωλή καί ρυπαρή, ἔβγαλε ΠΑΝΑΓΙΑ!
Ἔτσι καί ἡ ἐποχή μας, παρά τήν κόλασή της, ἔχει παραδείσια ἄνθη.
Καί ἔχουμε λοιπόν ὡραία καί μεγάλη δουλειά νά κάνουμε ἡμεῖς οἱ Ἱερεῖς μέ αὐτά τά μοσχοβολητά ἄνθη, μέ τίς μυροβόλες αὐτές ψυχές, μέ τό νά γίνουμε ὁ φράκτης τους, μιλώντας σ᾽ αὐτές γιά τά γλυκά χτυποκάρδια τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ καί γιά τά νόστιμα τῆς θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας νοήματα.
Ἔτσι, κατά πρῶτον, νομίζω ἄς μήν ἀσχολούμεθα συνεχῶς μέ τήν ἁμαρτία, μιλώντας ὅλο γι᾽ αὐτήν καί ἐλέγχοντας αὐτήν, ἀφοῦ μάλιστα ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν ἀπόστολο Παῦλο οὔτε τό ὄνομα τῶν σαρκικῶν ἁμαρτιῶν νά μή λέγουμε:
«Πορνεία δέ καί πᾶσα ἀκαθαρσία μηδέ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν, καθώς πρέπει ἁγίοις» (Ἐφεσ. 5,3). Καί ὁ
ἴδιος πάλι μιλώντας πρός τούς Θεσσαλονικεῖς γιά τό ἁμάρτημα τῆς πορνείας καί θέλοντας νά μιλήσει παρακάτω σαφέστερα γιά τό θέμα αὐτό, ἀποφεύγει νά ἐπαναλάβει τήν ἴδια ἔκφραση (τήν λέξη «πορνεία») καί χρησιμοποιεῖ τήν ἔκφραση «ἐν τῷ πράγματι», σάν νά ἔλεγε, «γιά τό πράγμα, γιά τό θέμα πού σᾶς μίλησα» (Α´ Θεσ. 4,3-6α).
2. Ἀπό τήν ἄλλη ὅμως πλευρά θά ποῦμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία, πού σκοπό ἔχει νά φυλάγει τά τέκνα της στόν παράδεισό της, πρέπει νά μιλάει σ᾽ αὐτά καθαρά γιά τήν ἁμαρτία, πού τά χωρίζει ἀπό τόν Θεό.
Καί ἐπίσης νά μιλάει γιά τά φθοροποιά καί καταστρεπτικά ἀποτελέσματα τῆς ἁμαρτίας. Ἀλλά προσοχή!
Δέν τιμωρεῖ ὁ Θεός τόν ἁμαρτωλό, ἀλλά τόν τιμωρεῖ ἡ ἴδια ἡ ἁμαρτία του.«Παιδεύσει σε ἡ ἁμαρτία σου καί ἠ κακία σου ἐλέγξει σε» (Ἰερ. 2,19)!
Αὐτό ἔκανε καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης ἅγιος Μόρφου κ. Νεόφυτος.
Ἐρωτηθείς γιά τήν ἁμαρτία τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἤ ὁμιλῶν περί αὐτῆς εἶπε ὅτι ἡ ἁμαρτία αὐτή εἶναι μεγάλη, εἶναι πολύ μεγάλη, εἶναι παρά φύσιν. Καί ἐπικαλούμενος ἔπειτα λόγον ἁγίου πατρός, τοῦ πατρός Πορφυρίου, εἶπε ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις πού εὐθύνονται καί οἱ γονεῖς γιά τήν ἁμαρτία αὐτή τῶν παιδιῶν τους.
Καί εἶπε γιά τό πῶς εὐθύνονται, ἐπαναλαμβάνοντας ἀκριβῶς τούς λόγους τοῦ ἁγίου Πορφυρίου.
Καί ὅλοι μας οἱ Ἱερεῖς, ὅσοι ἔχουμε πόθο γιά τόν λαό τοῦ Θεοῦ νά κρατηθεῖ καθαρός ἀπό τήν ἁμαρτία, ὁ καθένας μας μέ τόν τρόπο του, τόν ἴδιο περίπου λόγο λέγουμε, σάν τόν λόγο τοῦ ἁγίου Μόρφου.
Ὁ ἅγιος Μόρφου βέβαια ὁμίλησε δυναμικώτερα καί σαφέστερα, ὅπως πάντα ἔτσι ὁμιλεῖ, κατά τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ τήν ἐνοικοῦσαν εἰς Αὐτόν.
Τόν εὐχαριστοῦμε διά τόν σωστικό του λόγο.
3. Ἀλλά ἐπειδή τό θέμα πρέπει νά ἔχει τήν θεολογική του δικαίωση, ἐπιθυμῶ νά καταφύγω στήν Παλαιά Διαθήκη, στό πρῶτο μέρος τῆς θείας Ἀποκαλύψεως, γιά νά δώσω, ὅσο μπορῶ, τήν βιβλική βάση του.
Πολλοί χριστιανοί μας ἐρωτοῦν, γιατί ἡ Παλαιά Διαθήκη ἔχει σκανδαλώδεις διηγήσεις, ὅπως, λόγου χάριν, γιά τήν γύμνωση τοῦ Νῶε, γιά τό ἁμάρτημα τῶν Σοδόμων ἤ γιά τήν συνεύρεση τῶν θυγατέρων τοῦ Λώτ μέ τόν πατέρα τους κ.ἄ.
Ἡ κατηγορία αὐτή πρός τήν Παλαιά Διαθήκη εἶναι περίπου ἡ ἴδια μέ τήν κατηγορία στίς μέρες μας πρός τόν ἅγιο Μόρφου, γιατί μίλησε γιά τήν ὁμοφυλοφιλία καί τίς μή φυσικές σχέσεις τῶν ἀνδρογύνων μέ τά δυσάρεστα ἀποτελέσματά τους καί στά παιδιά τους ἀκόμη.
Ἀκοῦστε, λοιπόν, ἀγαπητοί ἀναγνῶστες.
Ἡ Παλαιά Διαθήκη παραλαμβάνει τόν ἄνθρωπο στήν πεπτωκυία θέση του, στήν παρά φύσιν κατάστασή του, καί τοῦ ὁμιλεῖ λοιπόν τήν γλώσσα τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου. Καί μέ τήν θεία διδασκαλία, τόν Νόμο τοῦ Μωυσῆ καί τά κηρύγματα τῶν προφητῶν, ἀπό τήν παρά φύσιν τόν φέρει στήν κατά φύσιν κατάσταση, γιά νά τόν παραλάβει ἀπό τήν κατάσταση αὐτή ἡ Καινή Διαθήκη καί νά τόν ἀναγάγει στό ὑπέρ φύσιν, στήν θέωση.
Ἀφοῦ λοιπόν ἡ Παλαιά Διαθήκη παραλαμβάνει τόν ἄνθρωπο στήν παρά φύσιν κατάσταση, τοῦ ὁμιλεῖ γιά τά παρά φύσιν ἁμαρτήματα καί, γιά νά τά ἀποστραφεῖ, τοῦ ὁμιλεῖ γιά τό καταστρεπτικό κατάντημα, πού φέρουν τά ἁμαρτήματα αὐτά. Ἀναφέρω παράδειγμα: Ἡ Παλαιά Διαθήκη ὁμιλεῖ γιά τήν γύμνωση τοῦ Νῶε καί ὅτι ὁ υἱός του Χάμ εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του καί τόν ἐνέπαιξε (Γεν. 9,20 ἑξ.).
Δέν πρόκειται καθόλου γιά γύμνωση τοῦ Νῶε. Ἡ ἔκφραση γιά κάποιον «εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του» ἤ «τῆς νύφης του» κ.λπ. εἶναι μιά καλυμμένη εὐγενής ἔκφραση γιά νά δηλώσει σαρκική σχέση μέ τόν πατέρα του καί τήν νύφη του ἤ μέ ἄλλο πρόσωπο (βλ. Λευιτ. 18,6 ἑξ.).
Τό ὅτι, λοιπόν ὁ Χάμ εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του Νῶε αὐτό σημαίνει τό ἁμάρτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας τοῦ υἱοῦ πρός τόν πατέρα, γιά τό ὁποῖο ἁμάρτημα δέν εὐθύνεται καθόλου ὁ Νῶε, γιατί ἦταν σέ κατάσταση μέθης καί δέν μετεῖχε καθόλου στό ἁμάρτημα.
Καί ποιός ὁ λόγος νά ἀναφέρει ἡ Παλαιά Διαθήκη τό περιστατικό αὐτό;
Τό ἀναφέρει γιά νά δημιουργήσει ἀπό τήν ἀρχή τήν ἀποστροφή τῶν Ἰσραηλιτῶν πρός τούς Χαναναίους, ὥστε νά μήν συναναστρέφονται μαζί τους καί παραλάβουν τά ἤθη τους.
Γιά τόν ἴδιο λόγο ἀναφέρει ἡ Παλαιά Διαθήκη καί τίς αἱμομιξίες τῶν θυγατέρων τοῦ Λώτ μέ τόν πατέρα τους.
Τίς ἀναφέρει γιά νά ἀποστρέφονται οἱ Ἰσραηλῖτες τούς Μωαβῖτες καί τούς Ἀμμωνῖτες.
Γιατί ὁ υἱός πού γεννήθηκε ἀπό τήν μίξη τῆς μιᾶς θυγατρός ὀνομάστηκε «Μωάβ», ἀπό τόν ὁποῖο προῆλθε τό γένος τῶν Μωαβιτῶν.
«Μωάβ» σημαίνει «γεννημένος ἀπό τόν πατέρα». Καί ὁ υἱός πού γεννήθηκε ἀπό τήν μίξη τῆς ἄλλης θυγατρός ὀνομάστηκε «Ἀμμάν», ἀπό τόν ὁποῖο προῆλθε τό γένος τῶν Ἀμμωνιτῶν.
«Ἀμμάν» σημαίνει «υἱός τοῦ γονέως μου».
Γιά νά διαφυλάξει λοιπόν ἡ Παλαιά Διαθήκη τόν λαό της Ἰσραήλ ἀπό τούς περιοίκους εἰδωλολατρικούς λαούς, τοῦ λέγει: «Πέρα ἀπ᾽ αὐτούς, γιατί ἔχουν βρώμικα ἤθη, γιατί ἔχουν σιχαμερή προέλευση, γιατί τούς περιμένει φρικτή καταστροφή γιά τήν ὁμοφυλοφιλία τους, σάν τήν καταστροφή τῶν Σοδόμων».
Καί ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος Μόρφου, λοιπόν, καί ὅλοι οἱ κήρυκες τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, μιλᾶμε στά κηρύγματά μας μέ τόν ἴδιο τρόπο: Καταγγέλλουμε τά ἁμαρτήματα τοῦ λαοῦ, γιατί ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν Θεό νά τό κάνουμε αὐτό (βλ. Ἠσ. 58,1) καί γιά νά ἀποτρέψουμε ἔπειτα τόν λαό τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν ἁμαρτία καί γιά νά τοῦ κεντρίσουμε τήν στροφή του πρός μετάνοια, τοῦ μιλᾶμε γιά τό ἄνοστο καί βδελυκτό τῆς ἁμαρτίας καί γιά τήν καταστροφή, στήν ὁποία ὁδηγεῖ αὐτή.
Αὐτό, κύριοι ἐπικριτές μας, εἶναι τό ἔργο μας καί ἀλλοίμονό μας, ἄν δέν τό κάνουμε.
Ἀλλοίμονό μας ἀπό τόν Ἀφέντη μας Ἰησοῦ Χριστό τήν Ἡμέρα τῆς κρίσεως!…
4. Ἤθελα μέ λίγα λόγια νά ἀναφερθῶ καί στόν λόγο τοῦ ἁγίου Κυρηνείας κ. Χρυσοστόμου, ὅτι «ὁ κληρικός δέν πρέπει νά ἀνακατεύεται μέσα στίς κρεββατοκάμαρες τῶν ζευγαριῶν».
Ὁ λόγος αὐτός εἶναι σωστός καί στόν πνευματικό πού ἐνεργεῖ διαφορετικά καί ἐξετάζει μέ ἄπρεπα ἐρωτήματα περί τῆς σχέσεως τῶν συζύγων, ὁ ἐπίσκοπος πρέπει νά τοῦ στερήσει τήν πνευματική πατρότητα.
Δέν ἐπιτρέπεται δηλαδή ὁ πνευματικός στόν ἔγγαμο ἄνδρα ἤ γυναίκα, πού θά ἔλθουν νά ἐξομολογηθοῦν, νά ἐρωτήσει μόνος του περί τῶν συζυγικῶν τους σχέσεων, περί τοῦ τρόπου διενεργείας αὐτῶν κ.λπ.
Διαφορετικά ὅμως πρόκειται, ἄν οἱ ἴδιοι οἱ σύζυγοι θίξουν τό πρόβλημα αὐτό, ἤ ἄν ὁ Ἐπίσκοπος ἤ ὁ Ἱερεύς, σέ κάποια δημόσια ὁμιλία του ἤ σέ ἕνα κύκλο χριστιανῶν, ὁμιλήσει περί αὐτοῦ, ἀποτρέποντας τούς χριστιανούς ἀπό τίς παρά φύσιν αἰσχρότητες καί λέγοντας ἀκόμη ὅτι αὐτές οἱ αἰσχρότητες ἀποδιώκουν τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν οἰκογένειά τους.
Καί ἀλλοίμονο, χριστιανοί μου, ἄν φύγει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν οἰκογένειά μας.
Αὐτό λέγεται «ὀργή Θεοῦ»!
Τό θέμα τοῦ ἁγίου Μόρφου πίπτει ἀκριβῶς σ᾽ αὐτήν ἐδῶ τήν περίπτωση καί ἑπομένως εἶναι ἄσχετη ἡ ἀναφορά τοῦ ἁγίου Κυρηνείας στό ὅλο θέμα.
5. Πείραξε ὅπως κατάλαβα, πολύ πείραξε πολλούς ἤ μερικούς ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Μόρφου ὅτι ἀπό τίς παρά φύσιν σχέσεις τῶν συζύγων γεννοῦνται τέκνα μέ ἀνώμαλες τάσεις.
Γιατί ὅμως νά τούς πειράξει ὁ λόγος αὐτός, ἀφοῦ εἶναι λόγος ἁγίου πατρός, τοῦ ἁγίου Πορφυρίου;
Καί ἐμεῖς οἱ κήρυκες τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ πρέπει νά εἴμαστε τά μεγάφωνα τῶν λόγων τῶν ἁγίων Πατέρων μας. Ἀλλά καί ποῦ εἶναι τό περίεργο τοῦ λόγου;
Δέν λέγει ἡ Ἁγία Γραφή ὅτι ἀπό τήν μίξη τῶν δύο γενεῶν, τῆς καλῆς καί τῆς κακῆς γενεᾶς, γιά τήν ὁποία μίξη ὁ Θεός εἶπε ὅτι τούς παίρνει τήν Χάρη του (τό «Πνεῦμα» του), γιατί ἔγιναν «σάρκες» (Γεν. 6,3), δέν λέγει ἡ Ἁγία Γραφή ὅτι γεννήθηκαν τερατώδη ὄντα, οἱ «γίγαντες»; (Γεν. 6,5). – Δέν ὑπάρχει χῶρος καί χρόνος γιά περισσότερα.
Τό ὅλο θέμα εἶναι σοβαρό καί θίγει τό μέγα θέμα περί τοῦ χριστιανικοῦ γάμου.
Ἀλλά περί αὐτοῦ ἄλλοτε, ἄν δοθεῖ κάποια εὐκαιρία.
† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας
Γέρων Γεδεών ζηλωτής !!!
Γέρων Γεδεών ζηλωτής !!!
Λίγο ποιο πάνω από τους Δανιηλαιους!!!Εκοιμήθη νομίζω πρόσφατα 2018!! Ένας γέροντας ταπεινός και πραος με την ευχή( Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με) μόνη παρηγοριά του στο ταπεινό σπιτάκι πού ζούσε πολύ ασκητικα και λιτά!!! Τον κοινωνουσε ο γέροντας Εφραίμ που και που όταν ζούσε, αλλά και Δανιηλαιοι τον φρόντιζαν!!!
Λίγο ποιο πάνω από τους Δανιηλαιους!!!Εκοιμήθη νομίζω πρόσφατα 2018!! Ένας γέροντας ταπεινός και πραος με την ευχή( Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με) μόνη παρηγοριά του στο ταπεινό σπιτάκι πού ζούσε πολύ ασκητικα και λιτά!!! Τον κοινωνουσε ο γέροντας Εφραίμ που και που όταν ζούσε, αλλά και Δανιηλαιοι τον φρόντιζαν!!!
Παρασκευή 2 Αυγούστου 2019
ΑΜΒΛΩΣΗ Ή ΑΛΩΣΗ ΠΑΤΗΡ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΑΜΠΑΚΗΣ.
ΓΕΡΟΝΤΑ
τι κανόνα βάζετε για τις εκτρώσεις;
Η
βαρύτερη τιμωρία ή μάλλον αυτοτιμωρία
όσων έχουν διαπράξει έκτρωση είναι, όταν κάποτε αφού καταλάβουν τι κάνανε, μεταμεληθούν, μετανοήσουν ακόμη
και εξομολογηθούν, εντούτοις και ενώ
τους συγχωρά ο ίδιος ο Θεός εκείνοι ποτέ
δεν συγχωρούν τον εαυτό τους.
Ένα
ισόβιο μαρτύριο, του να νοιώθεις πως σε απορρίπτει και σε εκτρώνει ακόμη και ο ίδιος σου ο
εαυτός.
Έτσι
οι περισσότερες παθαίνουν κατάθλιψη φανερή ή υπολανθάνουσα, αχρηστεύονται και
με ό,τι καταπιαστούν προκοπή δεν βλέπουν από την ίδια την ανάγκη τους για
αυτοτιμωρία αφού ποτέ δεν δίνουν άφεση στον εαυτό τους. Έτσι η άμβλωση που
έκαμαν γίνεται άλωση της χαράς για αυτές τις καϋμένες ψυχές.
Είναι
φρικτό πράγμα! Τι παραπάνω κανόνα να βάλεις μετά;
Από
το βιβλίο για τις αμβλώσεις «ΕΚΕΙ ΘΑ ΔΕΙΣ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ» εκδ.ΘΥΡΑ
Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμάς.
Εἰς τόν πάνσεπτο Νάο τοῦ Πρωτάτου στίς Καρυές τοῦ Ἁγίου Ὄρους, στό κέντρο τῆς μοναστικῆς πολιτείας τοῦ Ἄθω, τήν πρωτεύουσα τοῦ Ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ, στό ἱερό σύνθρονο ὄπισθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης, ἐβρίσκεται αποτεθησαυρισμένη ἡ θαυματουργός εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς ἐπίσης λεγομένης Ἄξιον Ἐστί, ἔμπροσθεν τῆς ὁποίας ἐψάλλει ὑπό τοῦ Ἀρχαγγέλου καί τοῦ Μοναχοῦ ὁ ὁμώνυμος ἀγγελοδίδαχτος ὕμνος Ἄξιον Ἐστί.
Ἡ ἱερά εἰκόνα τῆς Θεομήτορος ἐξέρχεται ἐκ τῆς θέσεώς της στόν κυρίο Ναό πεντάκις ἥ καί περισσοτέρας φοράς τοῦ ἔτους ψαλλομένης τῆς ἱερᾶς παρακλήσεως.
Κάθε Κυριακή ἀπόγευμα ὅλου τοῦ ἔτους μετά τό πέρας τοῦ ἑσπερινοῦ ψάλλεται ὁ μικρός παρακλητικός κανόνας πρός τήν Θεοτόκο ἀλλά καί κατά τήν ἔξοδόν της ἐκ τοῦ ἱεροῦ συνθρόνου καί κατά τήν εἴσοδόν της εἰς τό ἱερόν βήμα καί κατά τήν μεγάλη λιτανείαν τήν Δευτέρα τοῦ Πάσχα, ἀλλά καί ὄλες τίς ἡμέρες τοῦ Δεκαπενταυγούστου ἐναλλάξ μετά τοῦ μεγάλου παρακλητικού κανόνος.
Στιγμές πνευματικῆς ἀγαλλιάσεως καί ὑπερκοσμίου εὐφροσύνης οἱ ὕμνοι πρός τήν ὑπεραγία Θεοτόκο, οἱ μικρές καί μεγάλες τελετές πρός τήν Μητέρα τοῦ Θεοῦ, τήν Μητέρα τῶν μοναχῶν, τήν Μητέρα ὅλου τοῦ κόσμου. Γιά μας τούς Ἁγιορεῖτες μοναχούς ὁ Ναὀς τῆς αεἰπαρθένου Θεοτόκου εἶναι ὁ οὐρανός πού ἕχει κατεβεῖ στή γη μέ τίς θαυμάσιες τοιχογραφίες τοῦ Μανουήλ Πανσέληνου, μέ τίς ἀγγελικές φωνές τῶν ἱεροψαλτῶν, μέ τά ἱερά συλλείτουργα, μέ τήν Θεία Μετάληψη, εἶναι ὁ ὁμφαλός τῆς Γῆς.
Μεγαλυνάριο
Χαίροις ἡ προστάτις τῶν Καρεῶν καὶ τῶν ἐν τῷ ῎Αθῳ ἐνοικούντων ἡ βοηθός, ἡ ὑπὸ ᾽Αγγέλου τὸν ὕμνον δεξαμένη, ὡς ὄντως Θεοτόκον σέ μεγαλύνομεν.
Καλό Δεκαπενταύγουστο.
Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμάς.
Ἡ Παναγία νά βοηθάει ὅλον τόν κόσμο.
Να τιμουμε την Παναγια έτσι όπως ήθελε ο Γεροντας μας :
Να τιμουμε την Παναγια έτσι όπως ήθελε ο Γεροντας μας :
Όταν βρισκόμαστε μπροστά σε μία εικόνα που ίδια η Παναγιά θέλησε να δώσει τη χάρη της αυτή την εικόνα και να κάνει θαύματα, Η ίδια Η Παναγία θέλησε μέσω των Αγίων αυτων εικόνων να παρηγορεί τον κόσμο.
Πρώτον λοιπόν όταν γονατίζουμε μπροστά σε μία εικόνα της Παναγίας είναι να την ευχαριστούμε που ήρθε στον τόπο μας ή που μένει στον τόπο μας τοσους αιώνες. Έπειτα να την μεγαλύνομεν.
Πρώτα να την ευχαριστούμε μετά να την μεγαλύνομεν για τα θαύματά της, για τις θείες της επισκέψεις ,για την θεία την σκέπη ,για την μητρική της αγάπη σε εμάς τους ξεστρατιμένους . Και έπειτα να αρχίσουμε να τις λέμε τα αιτήματα μας.
Πρώτα βέβαια θα την ζητήσουμε να κόψουμε τα ελαττώματα μας- τα σφάλματα μας και έπειτα να την ζητήσουμε την προστασία για όλο τον κόσμο. Έπειτα για την οικογένειά μας και τελευταία -τελευταία για τον εαυτό μας. Εκεί μπορούμε να θυμηθούμε όλους τους άρρωστους -όλους τους άρρωστους που μας παρακάλεσαν να προσευχηθούμε. (Πήρε το αυτί μου ότι έχει αρρωστήσει ο τάδε).
Παρακαλούμε για την ειρήνη όλου του κόσμου .Παρακαλούμε για τον κλήρο μας - τους επισκόπους μας και τον κλήρο μας.Για τους μοναχούς μας, για τα παιδιά μας ,για αυτούς που διαφεντεύουν τον τόπο μας, τους άρχοντες των κρατών. Προσευχόμεθα για την νεότητα.
Προσευχόμεθα για το γήρας και για κάθε έναν που βρίσκεται στις φυλακές...
Προσευχόμεθα για αυτούς που ταξιδεύουν στα πελάγη. Προσευχόμεθα για ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
Και στο τέλος αν θέλετε πέστε Υπεραγία Θεοτόκε πρέσβευε υπέρ της ψυχής το αμαρτωλου και ανάξιου δούλου Του Θεού Γρηγορίου Ιερομονάχου .
Όταν βρισκόμαστε μπροστά σε μία εικόνα που ίδια η Παναγιά θέλησε να δώσει τη χάρη της αυτή την εικόνα και να κάνει θαύματα, Η ίδια Η Παναγία θέλησε μέσω των Αγίων αυτων εικόνων να παρηγορεί τον κόσμο.
Πρώτον λοιπόν όταν γονατίζουμε μπροστά σε μία εικόνα της Παναγίας είναι να την ευχαριστούμε που ήρθε στον τόπο μας ή που μένει στον τόπο μας τοσους αιώνες. Έπειτα να την μεγαλύνομεν.
Πρώτα να την ευχαριστούμε μετά να την μεγαλύνομεν για τα θαύματά της, για τις θείες της επισκέψεις ,για την θεία την σκέπη ,για την μητρική της αγάπη σε εμάς τους ξεστρατιμένους . Και έπειτα να αρχίσουμε να τις λέμε τα αιτήματα μας.
Πρώτα βέβαια θα την ζητήσουμε να κόψουμε τα ελαττώματα μας- τα σφάλματα μας και έπειτα να την ζητήσουμε την προστασία για όλο τον κόσμο. Έπειτα για την οικογένειά μας και τελευταία -τελευταία για τον εαυτό μας. Εκεί μπορούμε να θυμηθούμε όλους τους άρρωστους -όλους τους άρρωστους που μας παρακάλεσαν να προσευχηθούμε. (Πήρε το αυτί μου ότι έχει αρρωστήσει ο τάδε).
Παρακαλούμε για την ειρήνη όλου του κόσμου .Παρακαλούμε για τον κλήρο μας - τους επισκόπους μας και τον κλήρο μας.Για τους μοναχούς μας, για τα παιδιά μας ,για αυτούς που διαφεντεύουν τον τόπο μας, τους άρχοντες των κρατών. Προσευχόμεθα για την νεότητα.
Προσευχόμεθα για το γήρας και για κάθε έναν που βρίσκεται στις φυλακές...
Προσευχόμεθα για αυτούς που ταξιδεύουν στα πελάγη. Προσευχόμεθα για ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
Και στο τέλος αν θέλετε πέστε Υπεραγία Θεοτόκε πρέσβευε υπέρ της ψυχής το αμαρτωλου και ανάξιου δούλου Του Θεού Γρηγορίου Ιερομονάχου .
Ρίξε ένα βλέμμα γύρω σου και δες πόσος πόνος, πόση δυστυχία, πόσες θλίψεις υπάρχουν στους ανθρώπους.
Ρίξε ένα βλέμμα γύρω σου και δες πόσος πόνος, πόση δυστυχία, πόσες θλίψεις υπάρχουν στους ανθρώπους. Όσο κι αν πονάς, υπάρχουν άλλοι που πονούν περισσότερο. Όσο κι αν δυστυχείς, υπάρχουν άλλοι που δυστυχούν περισσότερο. Δόξασε κι ευχαρίστησε τον Θεό που δεν σου στέλνει πιο μεγάλες συμφορές. Πάρε θάρρος, βάλε αρχή και ευαρέστησέ Τον με τον πνευματικό αγώνα σου.
Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ.
Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ.
Πέμπτη 1 Αυγούστου 2019
ΣΑΣ ΠΕΙΡΑΞΕ Ο ΜΟΡΦΟΥ; ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ ! ΠΑΤΗΡ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΑΜΠΑΚΗΣ.
ΜΗΠΩΣ οι "προοδευτικές"
Ευρωπαϊκές και Δυτικές χώρες που εντός ολίγου θα ισλαμοποιηθούν ,θα πρέπει να
ανησυχούν;
«…Σύμφωνα με την αίρεση του Σουνισμού
οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις θεωρήθηκαν ως αμαρτίες που πρέπει να τιμωρούνται με
ανάκαμψη, θάνατο, μαστίγιο ή φυλάκιση…
Η Ομοφυλοφιλία σε 23 χώρες τιμωρείται
με ποινή θανατικής ποινής, φυλάκιση ή περιστασιακή ισόβια κάθειρξη, πρόστιμο
και μαστίγιο ή ραβδί
Σε 10 χώρες που κυριαρχούνται από το
νόμο της Σαρία. Στο Αφγανιστάν, το Μπρουνέι, το Ιράν, το Ιράκ, τη Μαυριτανία,
τη Νιγηρία, τη Σαουδική Αραβία, το Σουδάν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την
Ιορδανία και την Υεμένη, η τιμωρία για μια ομοφυλοφιλική σχέση είναι η θανατική
ποινή.»
Η εκκλησία της Παναγίας Κριτσιλαριωτισσας
Η εκκλησία της Παναγίας Κριτσιλαριωτισσας βρίσκεται σ ένα όμορφο λόφο περίπου ενάμισι χιλιόμετρο από τα Μύρα Λαρισης . Γύρω από τον ναό ήταν χτισμένος ένας οικισμός που λεγόταν Κριτσιλαρ , εξ ου κ τ όνομα Κριτσιλαριωτισσα . Με τους μεγάλους σεισμούς το 1954&1959 έπεσαν κ τα τελευταία σπίτια του οικισμού κ οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στα σημερινά Μύρα .
Μόνο ο ναός της Παναγίας διασώθηκε εκ θαύματος .
Το 1964 έγινε η πρώτη ανακαίνιση του κ το 1998 η δεύτερη.
Το 2015-16 άρχισε η ριζική ανακαίνιση του προαυλίου χώρου με απίστευτα κατά γενική ομολογία αποτελέσματα .
Εκεί βρίσκεται η παλιά θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και στη χάρη της έχουν επιτελεστει κατα καιρούς πολλά θαύματα για αυτό κ καταφτάνουν προσκυνητές από πολλά μέρη
να Της πουν ένα ευχαριστώ κ να την προσκυνήσουν!
Εορτάζει την Παρασκευή της Διακαινησιμου - εορτή της Ζωοδόχου Πηγης και στις μεγάλες Θεομητορικές εορτές .
Την παραμονή της γέννησης Της Θεοτόκου γίνεται μεγάλη πανήγυρη και μοιράζονται στους προσκυνητές μερίδες με γίδα βραστή και κριθαράκι (έθιμο).
Αν η παραμονή πέσει Τετάρτη ή Παρασκευή το έθιμα μετατίθεται και γίνεται ανήμερα .
Κατα καιρούς τελούνται Θείες
Λειτουργίες κ Παρακλησεις όταν πιστοί ζητήσουν ν «ανοίξουν» την
Εκκλησία .
Ο Ιερός Ναός είναι ανοιχτός καθημερινά από την Ανατολή έως τη Δύση του ηλίου .
Αν για κάποιο λόγο δεν τον βρείτε ανοιχτό παρτε μας στο παρακάτω τηλ.
Πληροφορίες : 6944246856
Μόνο ο ναός της Παναγίας διασώθηκε εκ θαύματος .
Το 1964 έγινε η πρώτη ανακαίνιση του κ το 1998 η δεύτερη.
Το 2015-16 άρχισε η ριζική ανακαίνιση του προαυλίου χώρου με απίστευτα κατά γενική ομολογία αποτελέσματα .
Εκεί βρίσκεται η παλιά θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και στη χάρη της έχουν επιτελεστει κατα καιρούς πολλά θαύματα για αυτό κ καταφτάνουν προσκυνητές από πολλά μέρη
να Της πουν ένα ευχαριστώ κ να την προσκυνήσουν!
Εορτάζει την Παρασκευή της Διακαινησιμου - εορτή της Ζωοδόχου Πηγης και στις μεγάλες Θεομητορικές εορτές .
Την παραμονή της γέννησης Της Θεοτόκου γίνεται μεγάλη πανήγυρη και μοιράζονται στους προσκυνητές μερίδες με γίδα βραστή και κριθαράκι (έθιμο).
Αν η παραμονή πέσει Τετάρτη ή Παρασκευή το έθιμα μετατίθεται και γίνεται ανήμερα .
Κατα καιρούς τελούνται Θείες
Λειτουργίες κ Παρακλησεις όταν πιστοί ζητήσουν ν «ανοίξουν» την
Εκκλησία .
Ο Ιερός Ναός είναι ανοιχτός καθημερινά από την Ανατολή έως τη Δύση του ηλίου .
Αν για κάποιο λόγο δεν τον βρείτε ανοιχτό παρτε μας στο παρακάτω τηλ.
Πληροφορίες : 6944246856
Τήν 1η Αὐγούστου ἀρχίζουν οἱ Παρακλήσεις τῆς Παναγίας.
Αὒγουστος
ἒχων ἡμέρας λα᾿
ἡ ἡμέρα ἒχει ὣρας ιγ᾿ καί ἡ νύξ ὣρας ια᾿
Τήν 1η Αὐγούστου ἀρχίζουν οἱ Παρακλήσεις τῆς Παναγίας. Στό Γομάτι εἶναι ὁ καιρός γιά τίς φίλες τῆς Παναγίας, τίς εὐσεβεῖς ἐνορίτισσες, νά παρακαλέσουν, νά εὐχηθοῦν καί νά ζητήσουν ἀπό τήν Κυρία Θεοτόκο. Κάθε ἀπόγευμα ψάλλεται ὁ Παρακλητικός Κανόνας στήν Παναγία μέ τίς καλλίφωνες φωνές τῶν κυριῶν, οἱ ὁποῖες μέ πάθος καί πόθο ψάλλον καί παρακαλοῦν. Οἱ μέρες τοῦ Δεκαπενταύγουστου ὂντως μοιάζουν σάν νά εἶναι ἡ μεγάλη ἑβδομάδα τῆς Παναγίας μας. Τό "Ἀπόστολοι ἐκ περάτων, συναθροισθέντες ἐνθάδε, Γεθσημανή τῷ χωρίω κηδεύσετέ μου τό σῶμα" εἶναι ἀπό τούς πλέον ἀγαπημένους ὓμνους πού με στεντορεία φωνή ψάλλεται.
Μιά ἀπό τίς μέρες τοῦ Δεκαπενταύγουστου εἶναι ἀφιερωμένη ἀπό τήν ἐνορία μας γιά προσκύνημα στό ἑορτάζον Προσκύνημα τῆς Μεγάλης Παναγίας. Ἐκεί τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία μέ ἀρτοκλασία καί παράκληση στήν Παναγία μας. Ὃλοι θά εὐχηθουν καί θά ζητήσουν κάτι ἀπό τήν Υπεραγία Θεοτόκο, τήν Μητέρα τοῦ κόσμου.
Τά παλιά χρόνια ἀρκετοί πήγαιναν καί ἒμεναν στό Προσκύνημα ὃλο τό Δεκαπενταύγουστο, πολλές φορές μέ ὃλη τήν οἰκογένεια.
Πολλοί διηγοῦνται θαύματα πού ἒγιναν σέ ἀσθενεῖς τους καί ὃλοι κάτι ἒχουν τάξει νά προσφέρουν τάμα στήν Παναγία, ἀπό τό ἐλάχιστο, ἓνα μαντήλι ἢ μιά κεντημένη πετσέτα, μέχρο ἓνα μεγάλο ζῶο.
Ένας από τους ήρωες των ντοκιμαντέρ μου στην έρημο σήμερα ταξίδεψε για τον αιώνιο προορισμό.
Ένας από τους ήρωες των ντοκιμαντέρ μου στην έρημο σήμερα ταξίδεψε για τον αιώνιο προορισμό.
35 μέρες έμεινα στο Σαραντάριο Όρος στο μοναστήρι των Πειρασμων για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ μου μέσα στην φρικτή ζέστη τότε και δε θα ξεχάσω ότι εκείνες τις μέρες του Αυγούστου νηστεύαμε και τρώγαμε κάπαρη που φύτρωνε ανάμεσα στα βράχια και αλάδωτη καλαμποκόπιτα αλλά την ημέρα της Παναγίας ήθελε ο καημένος να μας ευχαριστήσει λόγω της γιορτής μου και τότε κατέβασε δυο κονσέρβες με ψάρι. Της ξεσκόνισε και είπε : « Ε σήμερα είναι η γιορτή της Παναγίας και γιορτάζει και η Μαρία ας το γιορτάσουμε» . Ήταν το πιο νόστιμο φαγητό που είχα φάει ποτέ .
Δε θα ξεχάσω την άξεστη απλότητά του, την αγάπη του για το μοναστήρι που κρεμόταν σαν αητοφωλιά στο βουνό Τσέμπελ Κουρουντούλ ούτε το τηλεφώνημά του το ξημέρωμα, όταν γύρισα στην Ελλάδα να μου πει ότι τον αιχμαλώτισαν εγκληματίες για να κλέψουν τις εικόνες και τον είχαν δυο μέρες φιμωμένο με ταινίες και σκοινιά. Πάντα ζητούσε τη βοήθειά μου, ήξερε ότι τηλεφωνούσα στις αρχές στην Ιεριχώ και στο Ισραήλ. Δε θα του άρεσε να τον έλεγα ήρωα σήμερα γι αυτό θα πω ότι αυτός ο αγιοταφίτης μοναχός σήκωνε την ελληνική σημαία στα βάθη της ερήμου κάθε πρωί και εύχομαι να συνεχίσει η σημαία αυτή να κυματίζει στα Πανάγια Προσκυνήματα . Καλό ταξίδι . Καλό Παράδεισο σε έναν αγωνιστή της ζωής που έφυγε με ταπείνωση έχοντας πειρασμούς μέχρι το τέλος.
ΜΑΡΊΑ ΓΙΑΧΝΑΚΙ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)























