Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΥΧΗ.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΥΧΗ.

Ένας δάσκαλος, πολύ διάσημος για τις γνώσεις του , προσευχήθηκε στον Θεό να του δείξει ένα τέτοιο άτομο από το οποίο θα μπορούσε να μάθει με  τον πιο άμεσο τρόπο ,να οδηγηθεί πιο εύκολα  στον Ουρανό. Κάποτε, όταν προσευχόταν με αυτή την επιθυμία , πιο προσεκτικά από το συνηθισμένο, άκουσε μια φωνή από ψηλά, που τον διέταξε να πάει στην πόρτα  της εκκλησίας : «Εκεί,» είπε η φωνή, «θα βρεις τον άνθρωπος που ψάχνεις. "

Ο δάσκαλος βγήκε έξω και βρήκε στη πόρτα της εκκλησίας έναν γέροντα, που όλος ήταν καλυμμένος Σταματώντας  ο δάσκαλος του δήλωσε το συνηθισμένο χαιρετισμό:

- Καλή μέρα σε εσένα, γέροντα!         

Και ο γέρων απάντησε:

"Δεν θυμάμαι ότι κάποια μέρα είναι άσχημη".

Ο δάσκαλος σταμάτησε και, σαν να διόρθωνε  τον πρώτο του χαιρετισμό, δήλωσε:

"Εύχομαι ο Θεός να σας έδωσε ευτυχία."

Και ο παλαιότερος απάντησε:

- Ποτέ δεν είμαι δυσαρεστημένος.

Ο δάσκαλος ήταν έκπληκτος και, πιστεύοντας ότι δεν άκουσε ή δεν κατάλαβε την απάντηση του, πρόσθεσε:

- Τι λέτε; Σας εύχομαι να είστε ασφαλείς.

"Και σας λέω ότι δεν είμαι ποτέ ατυχής", είπε ο γέροντας.

Τότε ο δάσκαλος δήλωσε:

"Σας ευχαριστώ ότι θέλεις εσύ."

- Δεν χρειάζεται τίποτα και έχω όλα όσα θέλω, αν και δεν ψάχνω για προσωρινή ευεξία.

"Ο Θεός να σας σώσει", λέει ο δάσκαλος, "αν περιφρονείται  τα κοσμικά αγαθά." Ωστόσο, πείτε μου, είστε πραγματικά ο τυχερός ανάμεσα στους ανθρώπους;

Κατά συνέπεια, τα λόγια του Ιώβ είναι άδικα: Κάθε θνητός, που γεννάται από γυναίκα, ζει ολίγα χρόνια γεμάτα από ταραχήν και βάσανον. ( Ιώβ 14: 1 ) Δεν καταλαβαίνω πως ήξερες  να αποφύγεις την δυστυχία;

"Όπως το είπατε", απάντησε ο γέροντας. - Η ευτυχία μου είναι το γεγονός ότι δεν επιθυμώ την ευτυχία. Ο φόβος της ευτυχίας και της δυστυχίας είναι επικίνδυνος μόνο για εκείνους που την φοβούνται.

Ακουλουθω τον λόγο του θεού στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο . «Μη ομοιάσετε λοιπόν με αυτούς· διότι ο Πατήρ σας γνωρίζει από ποιά πράγματα έχετε ανάγκην, πριν του τα ζητήσετε.» Ματθ. 6,8

Είναι κρύο για μένα, υποφέρω από κακές καιρικές συνθήκες - δοξάζω επίσης τον Θεό. Έτσι, τα πάντα - ευχάριστα και άσχημα, γλυκά και πικρά -  τα δέχομαι με χαρά, είμαι  στα χέρια του καλού Πατέρα. 

 Επιθυμώ μόνο αυτό που θέλει ο Θεός και επομένως όλα συμβαίνουν σύμφωνα με την επιθυμία μου. Είναι άσχημα αυτός που επιδιώκει την ευτυχία στον κόσμο, γιατί δεν υπάρχει άλλη ευτυχία εδώ, αλλά  μόλις στηριχτείς στο  θέλημα του Κυρίου είναι απολύτως καλό και απολύτως δίκαιο. Δεν μπορεί να γίνει ούτε καλύτερα ούτε χειρότερα. Εκείνος κρίνει όλους. Προσπαθώ να διατηρήσω εντελώς και να φροντίζω μόνο αυτό που θέλει ο Θεός και τι δεν  θέλει. Γι 'αυτό δεν θεωρώ ότι είμαι δυσαρεστημένος, όταν συνδυάζω εντελώς τη θέλησή μου και συμφωνώ με το θέλημα του Θεού, έτσι ώστε να έχω  επιθυμία ή απροθυμία: τι θέλει ή δεν θέλει ο Θεός.

"Το λέτε αυτό στην πίστη  σας;" – απάντησε ο  δάσκαλος. "Πες μου: θα σκεφτόσουν  το ίδιο αν ο Θεός  ήθελε να σε στείλει στην κόλαση;"

"Ο Θεός με στέλνει στην κόλαση;" - αναφώνησε ο γέροντας. "αλλά  ξέρετε έχω δυο τρόπους υπέροχης, με τους οποίους θα μπορούσα να συλλάβω την μια και  αδιαχώριστη αγκαλιά :  ο ένας ώμος είναι η βαθύτερη ταπείνωση  μου, και ο άλλος είναι μια   αγάπη για τον Θεό ".

Με αυτά αγκαλιάζω ΤΟΝ ΘΕΟ ώστε οπουδήποτε είναι  Εκείνος θα έφερνε μαζί του και εμένα και θα ήταν πιο ευχαριστώ για μένα να είμαι έξω  από τον ουρανό με τον Θεό παρά στον ουρανό χωρίς Αυτόν.

Ο δάσκαλος εξεπλαγει από  τις απαντήσεις του γέρου και συνειδητοποίησε ότι ο συντομότερος τρόπος προς τον Θεό είναι  να βιώσει ακόμα περισσότερο την σοφία του γέρου,  που τόσο καλά είναι  κρυμμένη στο λεπτό του σώμα.

- Από που ήρθες  εδώ;

"Από το Θεό", απάντησε ο γέροντας.

"Πού βρήκες τον Θεό;"

- Μόλις έφυγα από τα κοσμικά.

- Και πού άφησες τον Θεό;

- Στην καθαρότητα των σκέψεων και της καλής συνείδησης.

- Ποιος είσαι; Ρώτησε  ο δάσκαλος.

«Όποιος κι αν είμαι», απάντησε ο γέροντας , « είμαι τόσο ευχαριστημένος με τη θέση μου με ότι βλέπω ότι πραγματικά δεν θα το ανταλλάξω με τον  πλούτο όλων των βασιλιάδων της γης». Κάθε άνθρωπος που ξέρει να ελέγχει τον εαυτό του και διατάζει τις σκέψεις του είναι βασιλιάς.

"Γι 'αυτό είσαι ο βασιλιάς: πού είναι η βασιλεία σου;"

"Εκεί," απάντησε ο γέρος, δείχνοντας τον Ουρανό. - Ο βασιλιάς του  οποίου το Βασίλειο αυτό διακηρύσσεται από ορισμένα χαρακτηριστικά.

- Ποιος στο δίδαξε αυτό; Και ποιος σας έδωσε αυτή τη σοφία; Ο δάσκαλος τελικά ρώτησε.

«Θα σας πω,» ​​είπε ο παλαιότερος, «ότι περνάω ολόκληρες μέρες στη σιωπή και αν προσεύχομαι, ασκώ ευσεβείς σκέψεις, και  πάντα με νοιάζει να είμαι σταθερά συνδεδεμένος με τον Θεό». Και η ένωση με το Θεό και η συμφωνία με τη θέλησή Του διδάσκουν τα πάντα.

Έτσι, ο δάσκαλος, έχοντας μάθει να μιλάει με έναν ζητιάνο και να του διδάσκει την ειρήνη, επέστρεψε στον εαυτό του, δοξάζοντας τον Θεό, είπε. Το ευαγγελικό. Τότε, έστρεψε τον λόγον του ο Ιησούς προς τον ουρανόν και είπε· “Σ' ευχαριστώ και σε δοξάζω, Πάτερ, που είσαι κύριος και εξουσιαστής του ουρανού και της γης, διότι απέκρυψες αυτάς τας υψίστας αληθείας από εκείνους, που νομίζουν τον ευατόν των σοφόν και συνέτον, και εφανέρωσες αυτάς εις ανθρώπους απλοϊκούς, ως νήπια, εις αφελείς και ταπεινούς, που είχαν όμως την αγαθήν διάθεσιν να τας δεχθούν.  Ματθαιος.11:25 ).

New icon of our Geronda, Saint Joseph the Hesychast.

Ο Γεροντάς μας εδώ κάνει δουλίτσες αφού προσκυνητής του πήγε ψαράκια και δεν του αρέσει να κάθετε τα καθαρίζει πόσο πολύ τον αγαπώ!!! να έχουμε την ευχή του!!

Η Αλήθεια ως πνευματική πανοπλία (13 1Οκτ 2019).Η ομιλία έγινε από τον Αρχιμ. Μάξιμο Κυρίτση, Καθηγούμενο της Ι.Μ. Αγ. Διονυσίου εν Ολύμπω.

ΠΩΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ Η ΚΑΚΙΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ;

ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΚΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ;

ΛΥΧΝΟΣ ΤΟΙΣ ΠΟΣΙ ΜΟΥ Άγιος Νικόλαος (6 Δεκεμβρίου)

«Αφιέρωμα στη μνήμη του Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου» Αθηνά Σιδέρη

ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ.

ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ.

Η ψυχή είναι ένας καθρέπτης ...η αμαρτία τον έχει μαυρισμένο . Το Φώς του Θεού που πέφτει πάνω του...δεν αντανακλάται να φωτίσει με επίγνωση την ψυχή .

Όταν καθαρισθεί ο καθρέφτης (κάθαρση) το Φώς του Θεού αντανακλάται πάνω του και φωτίζεται όλος ο Άνθρωπος και "βλέπει" . Αλλά και οι γύρω σαυτον φωτίζονται έμμεσα ..

ΕΙΠΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ.Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο, σύμφωνα με κάποιον σοφό, αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να πεθάνει.

ΕΙΠΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ.

Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο, σύμφωνα με κάποιον σοφό, αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να πεθάνει. Η αγάπη κάνει τον θάνατο του αγαπημένου αδιανόητο. Σε αγαπώ σημαίνει ότι δεν θα πεθάνεις ποτέ.

 Όι ερωτικές σχέσεις σήμερα, ίσως περισσότερο παρά ποτέ, δεν βασίζονται στον κανόνα αυτό που κάνει το θάνατο εντελώς παράλογο, αλλά τελούν στη βάση ενός διακανονισμού στο πλαίσιο του οποίου ο ένας είναι αποδεκτός εφόσον εξυπηρετεί τον άλλον. Πριν επέλθει ο θάνατος ο ένας αποτελεί παρελθόν για τον άλλον

Μαρτυρία από Σαρηγιαννίδη Ιωάννη για τον πατέρα Ιωάννη Καλαΐδη.

Μαρτυρία από Σαρηγιαννίδη Ιωάννη

Τον Οκτώβριο του 2004 αρρώστησε η κόρη μας από λευχαιμία. Νοσηλεύτηκε στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης. Είχαμε πέσει σε βαθιά θλίψη τότε η μητέρα της γυναίκας μου είπε να τηλεφωνήσουμε για παράκληση στον Άγιο Ραφαήλ. Επίσης, η μητέρα της κουμπάρας μου μίλησε για τον παπά-Γιάννη, έναν άγιο άνθρωπο (οραματιστή του Αγίου Ραφαήλ) όπου βρίσκεται στο Νεοχώρι Σερρών. Εκεί έχει κτίσει εκκλησία προς τιμή του Αγίου.

Τις πρώτες μέρες είδα ένα όραμα κάτω στην είσοδο της παιδιατρικής συνάντησα τον γιατρό που μας ανακοίνωσε τι θα κάνουμε με το παιδί μου. Τότε αυτός μου υπέδειξε τρεις γιατρούς και εγώ έτρεξα να τους ρωτήσω και ο ένας από τους γιατρούς μου έκανε νεύμα ότι όλα θα πάνε καλά και να μην στεναχωριέμαι. Ήταν ο Άγιος Ραφαήλ, ο Άγιος Νικόλαος και η Αγία Ειρήνη, όλοι ντυμένοι με άσπρες στολές. Μετά από αυτό πήγα στη Μυτιλήνη εκεί που στεκόμουν και παρακαλούσα, είδα την κόρη μου σαν όραμα να τρέχει γύρω από τον τάφο του Αγίου Ραφαήλ. Από εκεί και μετά όλα πήγανε καλά. Παρόλα αυτά στεναχωριόμουν και έβαζα στο μυαλό μου κακούς λογισμούς. Ένα βράδυ είδα τον Άγιο Ραφαήλ να μου κάνει με μια κίνηση του χεριού του ότι την προσέχει. Στο μεταξύ η γυναίκα μου λίγο πριν αρρωστήσει η κόρη μας είχε μείνει έγκυος. Έτσι τάξαμε το παιδί μας στον Άγιο Ραφαήλ. Για μια τρίτη φορά είδα τον Άγιο να μου υποδεικνύει το μέρος για να κάνω ένα εκκλησάκι προς τιμήν του για να κάνει κι αλλά θαύματα σε άλλα παιδάκια. Εν τω μεταξύ επισκέφθηκα τον παπά- Γιάννη και μου είπε ότι θα γίνει καλά. Όλα πήγαινα μια χαρά.

Στους πέντε μήνες θεραπείας θα κάναμε μια εξέταση που έδειχνε την πορεία του παιδιού. Το αποτέλεσμα όμως δεν ήταν θετικό μας είπαν οι γιατροί. Αποφασίστηκε όμως να ξανακάνουμε την εξέταση. Προσευχόμασταν συνέχεια και παρακαλούσαμε να πάνε όλα καλά. Την ημέρα που θα γινότανε η εξέταση νοσηλευόταν και ο παπά- Γιάννης στο Ιπποκράτειο. Φτάνοντας έξω από το νοσοκομείο η Αννούλα μας δείχνει το κτήριο όπου βρισκόταν, χωρίς να το ξέρουμε και μας λέει να πάμε να τον δούμε. Πήγαμε στο δωμάτιο του και μας έδωσε την ευλογία του. Πράγματι τα αποτελέσματα ήταν πολύ καλά προς έκπληξη των γιατρών για αυτό αποφάσισαν να κάνουμε και Τρίτη φορά την εξέταση και φυσικά πήγαν όλα καλά. Στο διάστημα αυτό η γυναίκα μου έκανε κάτι εξετάσεις για την εγκυμοσύνη και σε μια βρέθηκε τοξόπλασμα. Ο γιατρός έκρινε πως έπρεπε να κάνει έκτρωση. Εμείς είπαμε πως δεν το χάνουμε το μωρό μας. Η γυναίκα μου πίστευε πως τίποτα κακό δεν θα συνέβαινε στο μωρό. Επισκεφθήκαμε ξανά τον παπά- Γιάννη και πήραμε την ευλογία του και μας είπε ότι το μωρό δεν έχει τίποτα. Κάναμε τότε μια εξέταση για να δούμε εάν το έμβρυο είχε προσβληθεί από το μικρόβιο και τα αποτελέσματα ήταν καθαρά.

Οι Άγιοι ήταν συνέχεια κοντά μας, έτσι πήγαν όλα κατ’ ευχήν. Η κόρη μας τελείωσε τις θεραπείες και την ίδια περίοδο γεννήθηκε και ο γιός μας ο Ραφαήλ που τον βαπτίσαμε στην Μυτιλήνη. Μετά από έναν χρόνο η γυναίκα μου πήγε στον γυναικολόγο και της βρίσκουν μια κύστη. Θελήσαμε να πάμε σε καλύτερο γιατρό. Αυτός μας απογοήτευσε μας είπε ότι είναι σοβαρά τα πράγματα και μας έστειλε να κάνουμε εξετάσεις. Πήγαμε κλαίγοντας στον παπά- Γιάννη όπου μας διάβασε και είπε στην γυναίκα μου ότι θα ζήσει πολλά χρόνια. 

Κάναμε την μαγνητική και βρέθηκε απλώς μια κύστη. Λίγες μέρες πριν της Παναγίας η Άννα αρρώστησε, έκανε πυρετό. Την πήγαμε στην παιδίατρο και είπε πως είναι ίωση. Αλλά μετά από τέσσερις ημέρες με πυρετό, παραμονή της Παναγίας κάνει υψηλό πυρετό χωρίς να πέφτει και το παιδί ήταν χάλια. Πήγαμε στον παπά- Γιάννη, την διάβασε και είπε πως δεν είναι τίποτα. Το βράδυ την πήγαμε στο νοσοκομείο κάναμε εξετάσεις και βρέθηκε πως είχε μικρόβιο στον καθετήρα. Οι γιατροί μας είπανε πως ήταν πολύ σοβαρό αυτό που της συνέβαινε. Χαρακτηριστικά μας είπαν πως ήταν αρχή σηψαιμίας, η Παναγία έκανε το θαύμα της. Έτσι με την βοήθεια του Θεού, της Παναγίας και των Αγίων μας ήρθε η μέρα που θα κάναμε την επανεξέταση αν ήτανε όλα καλά. Πήγαμε στην παράκληση του Αγίου Ραφαήλ όπου βρισκόταν ο παπά- Γιάννης. Πήραμε την ευχή του και του είπαμε να την διαβάσει και ότι έχουμε την εξέταση μας είπε ότι δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα είναι όλα καλά. Απλώς να διαβάζουμε την Παράκληση της Παναγίας, έτσι και έγινε κάναμε την εξέταση και όλα ήταν φυσιολογικά. Δοξάζουμε τον Θεό κάθε μέρα μαζί με την Παναγία και του Αγίους μας Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη και τους Αγίους Αναργύρους, Κοσμά και Δαμιανό.

https://www.facebook.com/agiosgeorgiospanoramatos/posts/959820691071102?__tn__=K-R

Μαρτυρία Μιλτιάδη Τσεσμετζή για τον πατέρα Ιωάννη Καλαΐδη

Μαρτυρία Μιλτιάδη Τσεσμετζή για τον πατέρα Ιωάννη Καλαΐδη

Η γνωριμία με έναν Άγιο πιστεύω ότι είναι μεγάλη ευλογία του Θεού. Έτσι και για μένα η γνωριμία μου με τον π. Ιωάννη Καλαΐδη ήταν μια από τις μεγαλύτερες ευεργεσίες του Θεού, στη ζωή μου.

Πριν από 12 περίπου χρόνια κάποιος φίλος και συνάδελφος, ο Β. Κ., μου μίλησε για τον π. Ιωάννη. Συγκεκριμένα μου είπε ότι η μητέρα του και ένας γείτονάς του, οι οποίοι υπέφεραν από καρκίνο, θεραπεύτηκαν με τις προσευχές του πατρός Ιωάννη.

Την ίδια ημέρα πήγα στο Νεοχώρι Σιντικής για να τον γνωρίσω και να πάρω την ευχή του. Από την πρώτη κιόλας στιγμή εντυπωσιάστηκα από την αγάπη, την απλότητα και την ταπείνωσή του. Είχε κερδίσει την ψυχή μου. Από τότε, μια με δυο φορές την εβδομάδα, έφευγα από τις Σέρρες για να πάω και να τον συναντήσω.

Πήγαινα συνήθως στους εσπερινούς τις καθημερινές και στις Θ. Λειτουργίες που έκανε τις Κυριακές στον Άγιο Γεώργιο ή στις παρακλήσεις που γινόταν στον Ι. Ναό των αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, στο Νεοχώρι.

Σε μια από τις πρώτες Θ. Λειτουργίες που πήγα, ήταν των Τρών Ιεραρχών• πήγα πολύ πρωί μέσα σε χιονοθύελλα και η εκκλησία ήταν ακόμη άδεια. Μόλις με είδε ο π. Ιωάννης βγήκε από το ιερό και μου είπε: «Παιδί μου, γράψε σε ένα χαρτί τα ονόματα της οικογένειάς σου για να τα διαβάζω». Αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Συνέχισα να πηγαίνω τα απογεύματα στους εσπερινούς γιατί ήταν πιο εύκολο να τον δω και να μιλήσω μαζί του. Έμπαινα στο νάρθηκα του Αγίου Γεωργίου (ενοριακός ναός του Νεοχωρίου Σιντικής) και τον περίμενα. Πάντοτε όταν έμπαινε, έριχνε χρήματα στο παγκάρι και άναβε το κεράκι του. Η ευλάβεια με την οποία προσκυνούσε τις εικόνες ήταν πολύ μεγάλη. Ήταν σαν να μιλούσε με τους αγίους.

Κάποιες φορές που περιμέναμε μαζί στο προαύλιο του Αγίου Γεωργίου να σημάνει εσπερινός, σηκωνόταν, έκανε το σταυρό του με ευλάβεια και μου έλεγε: «Σήκω παιδί μου, η καμπάνα!».

Με την ευχή του σεβαστού και τίμιου πνευματικού μου, πήγαινα για να τον συμβουλευτώ για πνευματικά θέματα. Πολλές φορές πνευματικά μου αδέλφια με παρακαλούσαν να ζητήσω γι’ αυτούς την ευχή του και να προσευχηθεί για κάποιο προσωπικό ή οικογενειακό τους πρόβλημα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που μου έλεγε: «Παιδί μου αυτός ή αυτοί δεν κάνουν σωστή εξομολόγηση. Λένε στον πνευματικό τις λεπτομέρειες και δε λένε τα σημαντικά. Να κάνουν καθαρή εξομολόγηση και ο Θεός θα τους βοηθήσει».

https://www.facebook.com/agiosgeorgiospanoramatos/posts/959820691071102?__tn__=K-R

ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΜΕ ΤΟΝ ΆΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΝ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ ΜΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ.

ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΜΕ ΤΟΝ ΆΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΝ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ.

Μια σπανια φωτογραφια της Οσιας Σοφιας της Εν ΚλεισουραςΒοήθεια σας!

ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ.

Δεξιά ο γέρων Εφραίμ δίπλα του ο ηγούμενος της Ι.Μ.Καρακάλλου γέρων Φιλόθεος δίπλα του ο ψηλός είναι ηγούμενος στην Ι.Μ. Ξηροποτάμου ο γέρων Ιωσήφ και αριστερά στην φωτογραφία ο μακαριστός ιερομόναχος Παντελεήμων ο ψάλτης από το ιερό κελλί των Καρτσωνέων της ίερά σκήτης της αγίας Άννης. Η φωτογραφία είναι στην Ι.Μ. Φιλοθέου στο άγιον όρος 

Ο Άγιος της διακονίας και της προσευχής! Του Μητροπολίτου κ,κ, Χρυσοστόμου στο Καθολικό του Άγιου Πορφυρίου του Ιερού ΚαθίσματοςΜεταμορφώσες του Σωτήρος Δολών Μάνης.

Выставка «Валаам: 200 лет в русской живописи»

Dedicat memoriei starețului athonit Grigorie Zumis

ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΉ ΣΥΜΒΟΥΛΉ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ.

Ανέφερε στον παπά Εφραίμ τον κατουνακιώτη ένας κοινοβιατης ότι στο μοναστήρι τους έρχονται πολλοί προσκυνητές, κάνουν θόρυβο και ο ίδιος αγανακτεί μερικές φορές.
Ο γέροντας απάντησε.... Να μην αγανακτείς, γιατί η δική σας η γενεά από αυτό θα σωθεί.
Σήμερα ο κόσμος τρέχει στα μοναστήρια, γιατί δεν βρίσκει πουθενά αλλού ανάπαυση η ψυχή του.
Έρχονται σε εσάς και αναπαύονται.
Για κάθε ψυχή που αναπαύεται παίρνετε μισθό από το Θεό. Και μπορεί να μην προλαβαίνετε να κάνετε πολλή προσευχή, αλλά τον λίγο αγώνα σας τον πολλαπλασιάζει ο Θεός.
Μπορεί εσείς να βλέπετε ότι μερικοί έρχονται για τουρισμό, αλλά όλοι παίρνουν κάτι.
Όπως λένε και οι πατέρες, μία φορά να βάλεις μύρο στο δοχείο, η μυρωδιά θα μείνει και ας μην έχει μέσα τίποτα.
Έτσι συμβαίνει και με αυτούς.
Αυτό το λίγο που θα πάρουν από δω, όταν έρθει η ώρα, θα το χρησιμοποιήσει ο Θεός για να τους σώσει και ο δικός σας μισθός θα είναι μεγάλος....

Αναμνήσεις από τον Άγιο Πορφύριο

Αναμνήσεις από τον Άγιο Πορφύριο

Μου αποκάλυψε ότι είχε γίνει Πνευματικός 20 χρόνων, όταν και χειροτονήθηκε από τον Σιναιου Πορφύριο, έπειτα από ένα περιστατικό που έζησε μαζί του ο Επίσκοπος, όταν ευρίσκετο στο Αγιον Ορος, στα Καυσοκαλυβια, και είχε ανατεθεί στον νεαρό τότε μοναχό Νικήτα (Άγιο Πορφύριο) η ευθύνη να τον υπηρετεί.

Εκεί που εκαθοντο στη βεράντα του κελίου του Επισκόπου, του ζήτησε ο Επίσκοπος να τον ξεναγήσει περιγραφικά στα Καυσοκαλυβια (ποιο είναι το κάθε κελί) και ανταποδίδοντας την ξενάγηση του νεαρού μοναχού Νικήτα, του λέει "και στα Ιεροσόλυμα έχουμε προσκυνήματα, εκεί είναι το τάδε... εκεί το τάδε..."

Κατά την περιγραφή των προσκυνημάτων του Σινά, στο οποίο δεν είχε πάει ο μοναχός Νικήτας, ρώτησε τον Επίσκοπο...

"Κιαυτο που είναι, Σεβασμιότατε, μεταξύ εκείνου και εκείνου, τι είναι;"

Υπήρχε δηλαδή ένα προσκύνημα μεταξύ δυο άλλων...το οποίο ο Επίσκοπος είχε παραλείψει, αλλά ο μοναχός Νικήτας, που είχε "μεταφερθεί" εκεί κατά την περιγραφή...είδε, και ρώτησε γι'αυτό.

Αυτό έγινε αφορμή να τον χειροτονήσει αμέσως.... διάκονο, ιερέα, πνευματικό!!!

Μαρτυρία

Π. Γεωργίου Καλαντζή

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=2465598073709224&set=a.1384065241862518&type=3&theater

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο διορατικός και θαυματουργός († 2 Δεκεμβρίου) – Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών+++

Βίος Ὁσίου Κυρίλλου τοῦ Φιλεώτου

Βίος Ὁσίου Κυρίλλου τοῦ Φιλεώτου

῾Ο ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Κύριλλος ὁ Φιλεώτης γεννήθηκε περὶ τὸ 1015 στὸ χωριὸ Φιλέα, στὶς ὄχθες τῆς λίμνης τῶν Δέρκων στὴν ᾽Ανατολικὴ Θράκη. Στὸ ἅγιον Βάπτισμα ἔλαβε τὸ ὄνομα Κυριακός. ῎Ηδη ἀπὸ νεαρὰ ἡλικία ἐπιδόθηκε στὴν μελέτη τῶν θείων Γραφῶν καὶ στὴν ὑπηρεσία τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ. Χειροτονήθηκε ἀναγνώστης ἀπὸ τὸν ἀρχιεπίσκοπο Δέρκων καὶ μεγάλωνε μὲ φρόνηση, διάγοντας βιοτὴ θεάρεστο.

῞Οταν ἔφθασε σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν, τοῦ πρότειναν νὰ τὸν χειροτονήσουν ἱερέα, ὁ ταπεινὸς μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, ὅμως, θεώρησε ὅτι ἦταν ἀνάξιος τῆς ἱερωσύνης καὶ προτίμησε νὰ πάρει νόμιμη σύζυγο, ὁρμώμενος ὄχι ἀπὸ φιληδονία ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ παραμείνει στὶς τάξεις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦν τὴν διδαχὴ τῆς ᾽Εκκλησίας καὶ τὴν ὑπηρετοῦν μὲ τὴν τεκνοποιία. 

῾Η σύζυγός του συμμεριζόταν καὶ ἐκείνη τὸν ζῆλο του γιὰ τὴν τήρηση τῶν έντολῶν τοῦ Θεοῦ, καὶ μόλις γέννησε τὸ πρῶτο τους παιδί, ἄρχισε νὰ ἀγωνίζεται πλάι στὸν ἄνδρα της ἐνάντια στὴν τυραννία τῶν ἡδονῶν, μὲ τὴν ἐγκράτεια, τὴν νηστεία καὶ τὴν ἀγρυπνία, ὥστε νὰ κυριαρχήσει στὴν σάρκα καὶ νὰ ἀπελευθερωθεῖ ἀπὸ τὰ πάθη. Τοῦ Κυριακοῦ δὲν τοῦ ἀρκοῦσε νὰ τηρεῖ τὶς νηστεῖες ποὺ ὑπαγορεύει ἡ ᾽Εκκλησία, τὴν Τετάρτη καὶ τὴν Παρασκευή· ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ νήστευε καὶ τὴν Δευτέρα, τὴν Τρίτη καὶ τὴν Πέμπτη, καταλύοντας μόνο ξερὰ ὄσπρια καὶ πίνοντας μόνο νερό. Τὸ Σάββατο καὶ τὴν Κυριακὴ κατέλυε μὲ μέτρο ὅ,τι ἐπιτρεπόταν. Καθ’ ὅλον τὸν βίο του ποτὲ δὲν ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὴν αὐστηρὴ αὐτὴ τάξη καὶ δὲν ἄφησε ποτὲ τὸν χορτασμὸ νὰ ταράξει μέσα του τὴν μνήμη τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν πόθο νὰ μιμηθεῖ τὴν βιοτὴ τῶν ὁσίων ἀσκητῶν. 

῎Ετρεφε μεγάλη ἀγάπη γιὰ τὴν ἰσάγγελο πολιτεία τῶν μοναχῶν, ποὺ ἑκουσίως καθ’ ἡμέραν νεκρώνονται πρὸς τὸν κόσμο καὶ πρὸς τὸ ἴδιόν τους θέλημα. ᾽Επεδίωκε μὲ κάθε μέσο νὰ τοὺς μιμηθεῖ, σηκώνοντας καὶ αὐτὸς τὸν σταυρό του, ὄχι μόνο μὲ τὴν ἄσκηση ἀλλὰ πέφτοντας μέσα στὸ φλεγόμενο καμίνι τῆς ὑπακοῆς. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἐπὶ τρία χρόνια ἐργάσθηκε ὡς ναύτης σὲ καράβι, ἀποφασισμένος νὰ ὑπακούει σὲ ὅλους ὅπως στὸν ἰδιο τὸν Κύριο, δεχόμενος μὲ χαρὰ χλευασμούς, λοιδορίες, ταπεινώσεις καὶ ἀδικίες κάθε λογῆς. Τὰ ὑπέμενε ὅλ’ αὐτὰ μὲ ἀγαλλίαση καὶ ἐπέμενε μὲ ἀκόμη μεγαλύτερο ζῆλο στὴν νηστεία καὶ τὶς σκληραγωγίες. ᾽Επιστρέφοντας στὴν οἰκία του ἀνήγγειλε στὴν σύζυγό του τὸν διακαῆ πόθο νὰ ἀποσυρθεῖ σὲ κάποιο μοναστήρι ἢ νὰ παραμείνει στὴν οἰκία σταματώντας κάθε ἐργασία καὶ διακόπτοντας κάθε ἐπαφὴ μὲ τὸν κόσμο, ὥστε ἐν ἡσυχίᾳ νὰ ἐπιδοθεῖ στοὺς ἄθλους τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς. ᾽Ενέδωσε στὰ δάκρυα τῆς συζύγου του καὶ ἐγκαταστάθηκε σ’ ἕνα στενότατο κελλὶ στὰ ἐνδότερα τῆς οἰκίας, καὶ ἔζησε ἐκεῖ ἐπὶ πολλὰ χρόνια νηστεύοντας, ψάλλοντας καὶ ἀδιαλείπτως προσευχόμενος. Γιὰ νὰ καταπολεμήσει τὸν πειρασμὸ τῆς ἀκηδίας ἔκανε μερικὲς φορὲς ἐργόχειρο ἐπισκευάζοντας τὰ δίχτυα τῶν γειτόνων του.

 ῾Ο πόθος του νὰ συμμετάσχει πιὸ ἔντονα στὸ σωτήριο Πάθος καὶ στὴν θυσία τῶν μαρτύρων τὸν ἔκανε νὰ φορᾶ κατάσαρκα βαριὰ σίδερα, ποὺ τὸν ἔσφιγγαν καὶ προκαλοῦσαν δύσοσμες πληγές. ᾽Απὸ καιροῦ σὲ καιρὸ ἔφευγε καὶ πήγαινε γιὰ μερικὲς ἡμέρες στὸ πιὸ ἀπομακρυσμένο μέρος τῆς λίμνης, γιὰ νὰ ἀφοσιωθεῖ στὴν προσευχή, ὥστε νὰ ἁρπάζεται ὁ νοῦς του στὴν θεωρία τῶν οὐρανίων πραγμάτων. ῞Οταν ἐπέστρεφε στὴν οἰκία του, τὸ πρόσωπό του ἔλαμπε καθάριο χάρις στὰ ἄφθονα δάκρυα τῆς κατανύξεως, καὶ τότε προσφερόταν νὰ ὑπηρετήσει τὸν πλησίον: ἐπισκεπτόταν τοὺς ἀσθενεῖς, παρεῖχε πλουσιοπάροχη φιλοξενία στοὺς ὁδοιπόρους, χαρίζοντάς τους ἀκόμη καὶ τὰ πιὸ ἀναγκαῖα σκεύη τοῦ σπιτιοῦ.

Κάθε Παρασκευή, πήγαινε πεζὸς στὴν Κωνσταντινούπολη, ποὺ ἀπέχει σαράντα χιλιόμετρα ἀπὸ τὸ χωριό του, γιὰ νὰ προσκυνήσει τὸ ῞Αγιο Μαφόριο τῆς ῾Υπεραγίας Θεοτόκου καὶ νὰ παρευρεθεῖ στὴν ὁλονυκτία στὸν ὀνομαστὸ ναὸ τῶν Βλαχερνῶν (βλ. 28 ᾽Οκτ.). Μιὰ μέρα, ἐκεῖ ποὺ ἐπέστρεφε στὸ χωριό του, ἡ φρουρὰ τὸν ἐξέλαβε ὡς κατάσκοπο, τὸν συνέλαβε καὶ τοῦ ἔβαλε στὸν τράχηλο τιμωρητικὸ κλοιό. Δίχως τροφὴ καὶ νερό, ἐπὶ δύο μερόνυχτα ὑπέμεινε ξυλοδαρμοὺς καὶ χλεύη δίχως νὰ βγεῖ ἀπὸ τὰ χείλη του οὔτε μία διαμαρτυρία.

Μιὰ ἄλλη φορά, ἐνῶ έπισκεπτόταν ἔναν ὅσιο ἀσκητὴ στὴν Βασιλεύουσα, ὁ ἀσκητὴς ἐπαίνεσε τοὺς ἄθλους καὶ τὴν ἀρετή του, τὸν ἔπεισε ὅμως νὰ βγάλει τὰ σίδερα ποὺ τοῦ προκαλοῦσαν φρικτὰ ἔλκη, γιατὶ αὐτὴν τὴν μορφὴ ἀσκήσεως, παρότι τὴν ἐφάρμοσαν ὁρισμένοι ἅγιοι, ἡ ᾽Εκκλησία γενικὰ τὴν ἀποδοκιμάζει θεωρώντας την πρόξενο κενοδοξίας. ῾Ο ταπεινὸς μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ ἀμέσως ὑπάκουσε, ἐπέμενε ὡστόσο νὰ δένεται μὲ σχοινιὰ γιὰ νὰ καταπονεῖ τὸ σῶμα του. ῎Εφυγε κατόπιν γιὰ πιὸ μακρινὰ προσκυνήματα, καὶ πῆγε κατ’ ἀρχὴν στὸν ναὸ τοῦ ᾽Αρχαγγέλου Μιχαὴλ στὶς Χῶνες τῆς Φρυγίας (βλ. 6 Σεπτ.) καὶ κατόπιν στὴν Ρώμη, μαζι μὲ τὸν ἀδελφό του· ἦταν ἕνα κοπιῶδες προσκύνημα μετὰ τὸ ὁποῖο ὁ ἅγιος ἀσθένησε σοβαρά.

῞Οταν ἀνάρρωσε, ἐπέστρεψε στὴν Φιλέα, ὅπου ὁ ἀδελφός του Μιχαὴλ εἶχε μόλις ἱδρύσει ἕνα μονύδριο καὶ ζήτησε ἀπὸ τὸν ἅγιο νὰ κατηχήσει τὴν νεοσύστατη ἀδελφότητα. Λίγο ἀργότερα ὅμως, ἐξαιτίας βαρβαρικῶν ἐπιδρομῶν, οἱ μοναχοὶ ἀναγκάσθηκαν νὰ ζητήσουν καταφύγιο στὴν πόλη τῶν Δέρκων, ένῶ ὁ Κυριακὸς ἐπέστρεψε στὸ ἡσυχαστήριό του στὴν ὄχθη τῆς λίμνης. ῞Οταν ἀποκαταστάθηκε ἡ τάξη στὴν περιοχή, ὁ Κυριακὸς προσῆλθε ὁριστικῶς στὴν μονή· ἐκάρη μοναχὸς καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα Κύριλλος. ῎Εκτισε παράμερα ἕνα κελλί, ὅπου ἀδιαλείπτως προσευχόμενος ἀναλυόταν σὲ δάκρυα καὶ στεναγμούς· δὲν ἀμελοῦσε ὡστόσο νὰ πηγαίνει στὶς ἱερὲς ἀκολουθίες καὶ τὴν ὥρα τῆς τράπεζας διηγόταν καὶ σχολίαζε Βίους ἁγίων στοὺς ἀδελφούς.

Μετὰ τρία χρόνια κοινοβιακοῦ βίου, ἔζησε ἐπὶ μιὰ τριετία σὲ ἀπόλυτη ἀπομόνωση καὶ κατόπιν, ἀπὸ ταπεινοφροσύνη, ἐπανῆλθε στὴν κοινοβιακὴ ζωὴ καὶ δίδασκε, ὁ έραστὴς αὐτὸς τῆς ἡσυχίας, στοὺς ἀδελφοὺς τὴν ἀγάπη γιὰ τὸν πλησίον καὶ τὶς ἱερὲς ἀρχὲς τῆς φιλοξενίας καὶ τῆς ἐλεημοσύνης πρὸς ὅσους τὴν ἀξίζουν ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἀνάξιους. Μιὰ ἡμέρα χάρισε τὸ Ψαλτήριό του σ’ ἕναν πτωχὸ μοναχό. Τὴν ἑπόμενη νύχτα, ἀφοῦ ἔψαλε ἀπὸ στήθους ὅσους ψαλμοὺς γνώριζε καὶ ἔκανε τὸν κανόνα του μὲ τὶς πεντακόσιες μετάνοιες, ἐνῶ ἑτοιμαζόταν νὰ ἀναπαυθεῖ γιὰ λίγο, θλιβόταν ἡ καρδία του ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ αἰνέσει κι ἄλλο τὸν Κύριο· ἐμφανίσθηκε τότε μιὰ φωτεινὴ μορφὴ καὶ τοῦ ἔμαθε ὅλο τὸ Ψαλτήρι. ῎Εκτοτε δὲν εἶχε πλέον ἀνάγκη βιβλίου, ἀφοῦ γνώριζε ἀπ’ ἔξω ὅλους τοὺς ψαλμοὺς καὶ μποροῦσε νὰ τοὺς ἑρμηνεύει θεόπνευστα.

῾Ο δεκατετράχρονος γιὸς τοῦ ἁγίου παρακάλεσε τὸν πατέρα του νὰ τὸν δεχθεῖ ὡς μοναχό. ᾽Αφοῦ πρῶτα τὸν ὑπέβαλε σὲ σκληρὲς δοκιμασίες, ὁ Κύριλλος τὸν δέχθηκε ὡς πνευματικὸ τέκνο. ῾Ο ζῆλος τοῦ νεαροῦ παιδιοῦ γιὰ τὴν νηστεία καὶ τὴν προσευχὴ ἀπεδείχθη τόσο διάπυρος, ὥστε μόλις δεκαοκτὼ μῆνες ἀργότερα τὸν κάλεσε ὁ Θεὸς κοντά Του καὶ τὸ παιδὶ συναριθμήθηκε στὸν χορὸ τῶν ἁγίων. Νέες βαρβαρικὲς ἐπιδρομὲς ὑποχρέωσαν τὸν Κύριλλο νὰ ἐγκαταλείψει τὸ κοινόβιο καὶ νὰ ζητήσει καταφύγιο σὲ μιὰ μονὴ στὶς ἀκτὲς τῆς Προποντίδας. ῾Η φήμη τῆς ἁγιότητάς του ἁπλώθηκε γρήγορα μεταξὺ τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς, καὶ πολλοὶ ἦσαν ἐκεῖνοι ποὺ τὸν ἐπισκέπτονταν, γεγονὸς ποὺ κίνησε τὸν φθόνο καὶ ἐπέφερε μομφὲς τοῦ ἡγουμένου τῆς μονῆς. ῾Η ταπείνωση ὅμως τοῦ ἁγίου ἔφερνε τὸν ἡγούμενο σὲ ἀμηχανία.

᾽Επιστρέφοντας στὴν Φιλέα, ὁ Κύριλλος ἐγκαταβίωσε ἐκ νέου στὸ μονύδριό του καί, πλήρης θείου ἔρωτος μετέδιδε τὴν φλόγα τῆς ἀγάπης αὐτῆς στοὺς ἀδελφοὺς μέσῳ τῶν θαυμάτων καὶ τῶν διδαχῶν του. Καθὼς εἶχε ἀνακύψει μιὰ παρεξήγηση στὴν ἀδελφότητα, σύστησε στὸν ἡγούμενο νὰ ἐπαναφέρει στὸν σωστὸ δρόμο τοὺς πλανηθέντες μὲ πραότητα, ταπείνωση καὶ ὑπομονή, νὰ στηρίζει τοὺς ἀσθενεῖς καὶ νὰ προσπαθεῖ σὲ κάθε πράξη καὶ λόγο του νὰ μιμεῖται τὸν Κύριο ἡμῶν ᾽Ιησοῦ Χριστό. ῾Ο διάπυρος ζῆλος καὶ ὁ πόθος του γιὰ τὸν Θεὸ μεγάλωνε κάθε μέρα, καὶ σκληραγωγοῦσε τὴν σάρκα του μὲ πεῖσμα μεγαλύτερο ἀπὸ ἐκεῖνο τῶν ἀρχαρίων. ῎Ελαβε ὡς ἀνταμοιβὴ παρὰ τοῦ Θεοῦ τὴν δωρεὰ ἄφθονων δακρύων, ποὺ ἔκαναν τὸ πρόσωπό του νὰ ἀκτινοβολεῖ. Παρὰ τὸ ὅτι ἀπέφυγε ὅσο μποροῦσε νὰ γίνει γνωστός, ὁ Κύριος φανέρωσε τὶς ἀρετές του στοὺς ἀνθρώπους καὶ ὁ αὐτοκράτορας ᾽Αλέξιος Κομνηνὸς (1081-1118) ἦλθε ὁ ἴδιος καὶ τὸν ἐπισκέφθηκε μαζί μὲ ὅλη του τὴν οἰκογένεια, ζητώντας ἀπὸ τὸν ἅγιο νὰ τὸν συνδράμει μὲ τὴν προσευχή του, ῾Ο ἅγιος τοῦ δίδαξε τότε πῶς πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἀληθινὸς ἡγεμόνας, ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἀρκεῖται νὰ ἀσκεῖ ἐξουσία ἐπὶ τῶν ὑπηκόων του, ἀλλὰ προσπαθεῖ νὰ ἐξουσιάσει τὰ ψυχικὰ πάθη του ὥστε νὰ βασιλεύει τὸ πνεῦμα του φωτισμένο ἀπὸ τὸν Θεό. 

῾Ο αὐτοκράτορας ἀναχώρησε ἀντλώντας μεγάλο ψυχικὸ ὄφελος ἀπὸ τὴν σοφία καὶ τὴν ταπείνωση τοῦ ἁγίου καὶ δώρησε στὴν μονὴ βασιλικὴ χορηγία, τὴν ὁποία ὁ ἅγιος μοίρασε στοὺς πεινῶντες μαζί μὲ ἄλλα ἀγαθὰ τῆς ἀδελφότητας, κατὰ τὴν διάρκεια ἑνὸς λιμοῦ ποὺ ἐνέσκυψε στὴν περιοχή. ῾Η ἀδελφότητα ἔφτασε τότε στὴν ἔσχατη ἀνάγκη, ὁ Κύριλλος ὅμως δὲν ἔχασε τὴν πίστη του στὸν Θεὸ καὶ λίγο ἀργότερα, μιὰ ἄλλη ἐπιφανὴς προσωπικότητα, ὁ Γεώργιος Παλαιολόγος, ἐπισκέφθηκε τὴν μονὴ καὶ τῆς δώρησε σημαντικὸ ποσό, ὥστε νὰ καλύψει τὶς ἀνάγκες της καὶ νὰ ἐξακολουθήσει τὶς ἀγαθοεργίες της.

Περὶ τὸ 1105 ὁ ἅγιος, Κύριλλος ἀσθένησε σοβαρά, δὲν ἐλάττωσε ὅμως τοὺς ἀσκητικοὺς ἀγῶνες του, οἱ ὁποῖοι εἶχαν καταστεῖ δεύτερη φύση του. ῾Υπῆρξε ὅμως ἡ πιὸ σκληρὴ δοκιμασία του. Δύο χρόνια πρὶν τὴν κοίμησή του, ταλαιπωρημένος ἀπὸ τὴν ἀσθένεια καὶ τὰ γηρατειά, ὁ μισόκαλος κατὰ θεία παραχώρηση τοῦ ἐπεφύλαξε φρικτὸ πειρασμό. ᾽Εμφανίσθηκε μὲ τὴν μορφὴ τοῦ ᾽Ιωάννη Σεβαστοῦ, ἑνὸς ἀπὸ τοὺς ἁρχοντες ποὺ ἦσαν πνευματικὰ τέκνα τοῦ ἁγίου, καὶ τέλεσε στὸ κελλὶ τοῦ ἁγίου, μαζι μὲ ἄλλους δαίμονες μεταμφιεσμένους σὲ ἱερεῖς, μιὰ παρωδία θείας Λειτουργίας, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ὁποίας ὁ ἅγιος παρ’ ὀλίγον νὰ κοινωνήσει.

 ῞Οταν ἀντελήφθη τὴν παγίδα τῶν δαιμόνων, ταράχθηκε πολὺ καὶ ξαναβρῆκε τὰ λογικά του μοναχὰ μεταλαμβάνοντας μετὰ φόβου τῶν ἀληθινῶν ἀχράντων Μυστηρίων. ᾽Εξαιτίας τῆς δοκιμασίας αὐτῆς, ὁ ἅγιος πέρασε τὸν τελευταῖο καιρὸ τοῦ ἐπίγειου βίου του σὲ ἀκόμη μεγαλύτερη μετάνοια καὶ δάκρυα. Μέχρι τὸ τέλος τῶν ἡμερῶν του δοκιμάσθηκε στὴν ἀρρώστιά του ἐξαιτίας ἑνὸς μοναχοῦ ποὺ ἀπεχθανόταν νὰ τὸν φροντίζει καὶ νὰ τοῦ δίνει φαγητό· ὁ ἅγιος Κύριλλος δὲν παραπονεῖτο καὶ εὐχαριστοῦσε τὸν Κύριο ἐπειδὴ δοκιμαζόταν μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, ὥστε νὰ καθαρισθεῖ ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες του. ᾽Εκοιμήθη ἐν εἰρήνη στὶς 2 Δεκεμβρίου 1110. Τὰ ἅγια λείψανά του ἐπιτέλεσαν ἔκτοτε πολυάριθμα θαύματα.

Μόλις μου δόθηκε η πληροφορία να νιώσω τη δυσωδία της κόλασης. Αυτό είναι κάτι τόσο τρομερό ...

Μόλις μου δόθηκε  η πληροφορία να  νιώσω τη δυσωδία της κόλασης. Αυτό είναι κάτι τόσο τρομερό ... Δεν υπάρχει τίποτα: κανένα δεσμός, κανένας πόνος - και ένας τέτοιος άπειρος φόβος διαπερνά ολόκληρο το όλον σου. Απλώς ένιωσα αυτή την ανυπόφορη οσμή για μια στιγμή  .. Οι άνθρωποι δεν φαντάζονται τι ετοιμάζουν για τον εαυτό τους, διώχνοντας  τον Θεό.

ΣΤΑΡΕΤΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΗΛΙΑΣ NOZDRIN

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ - "ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗ" ΜΕΡΟΣ Β' !!!

1 Δεκεμβρίου 2019 Π. Παναγιώτης στο Γενέσι Τρικάλων Άγιος Φιλάρετος ο Ελεήμων

Ι.Μ.Μεγίστης Λαύρας.

ΠΑΡΑΒΟΛΗ Η ΔΟΚΙΜΗ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ.

ΠΑΡΑΒΟΛΗ Η ΔΟΚΙΜΗ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ.

Για να ελέγξει τους μνηστήρες και να επιλέξει έναν άξιο σύζυγο για την αγαπημένη του κόρη, ο βασιλιάς έκανε ένα τεστ. 

Μπροστά από το παλάτι όπου ζούσε η πριγκίπισσα, κανόνισε σε  ένα θάλαμο με κάθε είδους παράξενα και ακριβά αντικείμενα από χρυσό, ασήμι και μαργαριτάρια. Οι γαμπροί κλήθηκαν εκεί με τη σειρά τους και ανακοίνωσαν ότι θα μπορούσαν να επιλέξουν για τον εαυτό τους ό, τι τους άρεσε, αλλά μετά από αυτό δεν θα έβλεπαν πλέον τη βασιλική κόρη.

Και δυστυχώς! Η γυναίκα ήταν μόνη στην όμορφη αίθουσα της. Ένας πριγκιπας ειπε"Δεν χρειάζομαι τίποτα", είπε. "Θέλω μόνο να δω τη βασιλική κόρη."

Οι αυλικοί του έδειξαν πως να φτάσουν στην πρίγκιπισσα. Αλλά τότε ο πρίγκιπας παρατήρησε ένα σπάνιο και πολύ αιχμηρό σπαθί. Δεν μπορούσε να αντισταθεί και πήρε το σπαθί στα χέρια του.

", τώρα μπορείτε να πάτε στο σπίτι χωρίς τη νύφη", δήλωσαν οι αυλικοί στην πρίγκηπα.

"Καθόλου!" - αναφωνησε ο νεαρος. - Κανείς δεν θα σταματήσει με αυτό το σπαθί!

Πήγε μπροστά και μπήκε στην αίθουσα προς την βασιλική κόρη. Με το σύνθημα του θάρρους, ο βασιλιάς δεν πήγε να αρνηθεί στον νεαρό. Και η κόρη του βασιλιά έγινε σύζυγος της γενναίου πρίγκιπας.

Α Ιω. 2,27                 Και σεις έχετε το πνευματικόν χρίσμα, το Αγιον Πνεύμα με τας δωρεάς του που ελάβατε από τον Χριστόν και μένει μέσα σας. Και δι' αυτό δεν έχετε ανάγκην να σας διδάξη κανένας άνθρωπος, αλλ' όπως αυτό τούτο το πνευματικόν χρίσμα σας διδάσκει για όλα, και κάθε τι που διδάσκει είναι απολύτως αληθινό και δεν είναι ψευδές, και καθώς εξ αρχής σας έχει διδάξει, έτσι πρέπει να μένετε εν τω Χριστώ και να κρατήτε την αλήθειαν, που το Πνεύμα σας έχει αποκαλύψει.

ΠΑΡΑΒΟΛΗ . ΔΟΚΙΜΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ.

ΠΑΡΑΒΟΛΗ . ΔΟΚΙΜΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ.

Ένας Ορθόδοξος Χριστιανός μίλησε για  την πίστη  σε ότι είναι γραμμένο στην Αγία Γραφή, κυριολεκτικά. Ένας επιστήμονας τον ρώτησε:

- Σύμφωνα με τη Βίβλο, ο Θεός δημιούργησε τη Γη πριν από πέντε χιλιάδες χρόνια. Αλλά οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει τα οστά που δείχνουν ότι η ζωή στη Γη προήλθε πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια.

Σε απάντηση, ο χριστιανός είπε:

- Όταν ο Θεός δημιούργησε τη Γη πριν από πέντε χιλιάδες χρόνια, σκόπιμα άφησε αυτά τα κόκαλα να δοκιμάσουν την πίστη μας και να μάθουμε  τι πιστεύουμε μάλλον: το Λόγο Του ή επιστημονικά τεκμήρια.

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ. ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ

ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡA ΙΓΝΑΤΙΟ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ 27/05/2010

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΓΛΥΚΩΝ ΝΕΡΩΝ

ΝΕΚΤΑΡΙΟΝ ΤΙΜΗΣΩΜΕΝ ΠΙΣΤΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΑΝΑΝΙΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ