Παρασκευή 1 Απριλίου 2022
Αναφέρει στρατιωτικός.
Υπαρχουν 2 εκδοχες μετα την αποχωρηση των Ρωσων στο Κιεβο. Η μια ειναι να φανει ως αποχωρηση να βγει ο ποντικος απο την τρυπα του, οσοι βγουν τελος παντων και ολοι αυτοι να χτυπηθουν απο ολα τα οπλα και να ξαναγινει αμεσο counter attack προς την ιδια κατευθυνση!
Η δευτερη εκδοχη ειναι οι δυναμεις του Κιεβου να ξεκουραστουν μερικες μερες στο εδαφος της Λευκορωσιας και αμεσως μετα να προχωρησουν ολοταχως προς ενισχυση των δυναμεων ανατολικα του ποταμου να υπαρξει μια γραμμη αμυνας καταμεσης του και να ανεβαινουν σιγα σιγα προς τα πανω!
Κρατηστε αυτα τα 2 και βλεπουμε πως θα εξελιχθει.
WISDOM OF THE ELDERLY - WITH ORTHODOX CORRECTIONS!
I have added my Orthodox Teachings to
some of the following words of wisdom
Written By Regina Brett, 90 years
old, of The Plain Dealer, Cleveland , Ohio "To celebrate growing older, I
once wrote the 45 lessons life taught me. It is the most-requested column I've
ever written."
My odometer rolled over to 90 in
August, so here is the column once more:
1. Life isn't fair, but it's still
good.
2. When in doubt, just take the next
small step.
3. Life is too short to waste time
hating anyone.
4. Your job won't take care of you
when you are sick. Your friends and
parents will. Stay in touch.
5. Pay off your credit cards every
month.
6. You don't have to win every
argument. Agree to disagree.
7. Cry with someone. It's more
healing than crying alone.
8. It's OK to get angry with God. He
can take it.
(NEVER GET ANGRY WITH GOD... ALWAYS
THANK HIM FOR EVERYTHING - EVEN THE TRIALS AND TRIBULATIONS THAT BRING US
CLOSER TO HIM AND GIVE US THE WISDOM OF LIFE'S EXPERIENCE... GOD NEVER EVER
CAUSES SUFFERING, DEATH, DESTRUCTION OR ANYTHING EVIL OR HARMFUL TO US... THAT
IS ALWAYS THE RESULT OF HUMAN ACTIONS OR THE EVIL ONE WHO SEEKS OUR SPIRITUAL
DESTRUCTION!)
9. Save for retirement starting with
your first paycheck.
10. When it comes to chocolate,
resistance is futile.
(ENJOY THE PLEASURES AND BLESSING OF
LIFE BUT DO NOT OVER INDULGE OR OBSESS!! SELF-DENIAL OF THE FLESH MAKES US
STRONGER & MORE SPIRITUAL.)
11. Make peace with your past so it
won't screw up the present.
(CELEBRATE EACH DAY AS THOUGH IT WAS
YOUR LAST DAY ON EARTH... DON'T HAVE UNFINISHED BUSINESS WITH ANYONE!)
12. It's OK to let your children see
you cry.
(THE ABILITY TO WEEP IS A BLESSING -
SOMETIMES WE BECOME TOO STUBBORN AND SPIRITUAL HARDENED TO EXPRESS OUR
SORROW... IT IS A JOYFUL RELEASE TO SHED TEARS OF PAIN, REPENTANCE, JOY,
SADNESS, SORROW, ETC... THANK GOD FOR TEARS! THEY WASH OUR SOULS CLEAN... NEVER
BE ASHAMED OF YOUR TEARS...)
13. Don't compare your life to
others. You have no idea what their journey is all about.
(ALWAYS BE GRATEFUL FOR EVERYTHING
YOU HAVE - THERE IS SO MUCH - BUT DON'T HANKER AFTER WHAT YOU WISH YOU HAD -
SOMETIMES WE DO NOT REALISE THAT THE THINGS WE WANT ARE NOT ALWAYS THE THINGS
THAT WILL BRING US HAPPINESS, PEACE OR JOY!)
14. If a relationship has to be a
secret, you shouldn't be in it.
(ANYTHING THAT CANNOT STAND THE
EXPOSURE OF GOD'S DIVINE LIGHT AND TRUTH IS NOT WORTHWHILE. AVOID IT LIKE THE
PLAGUE!)
15. Everything can change in the
blink of an eye. But don't worry; God never blinks. (LIVE IN THE MOMENT AND
APPRECIATE THE TIME WE HAVE NOW... YESTERDAY IS GONE... & TOMORROW MAY
NEVER COME!! AND ONLY GOD KNOWS...)
16. Take a deep breath. It calms the
mind.
17. Get rid of anything that isn't
useful, beautiful or joyful.
18. Whatever doesn't kill you really
does make you stronger.
(THAT IS WHY GOD ALLOWS US TO HAVE
ADVERSITY IN LIFE - IT'S CONSEQUENCES ARE MORE OFTEN THAN NOT GREAT BLESSINGS
AND CAUSE PERSONAL CHANGE FOR THE BETTER...)
19. It's never too late to have a
happy childhood. But the second one is up to you and no one else.
20. When it comes to going after what
you love in life, don't take no for an answer. (DEPENDING ON WHAT IT IS THAT
YOU WANT AND WHETHER IT IS TO THE DETRIMENT OF ANYONE ELSE!!)
21. Burn the candles, use the nice
sheets, wear the fancy lingerie. Don't save it for a special occasion. Today is
special.
(THIS LIFE IS NOT A REHEARSAL ... IT
IS THE REAL DEAL... WE ONLY HAVE A SET NUMBER OF YEARS, MONTHS, WEEKS AND DAYS
TO PREPARE OURSELVES FOR ETERNITY - DON'T WASTE A MOMENT ON UNPRODUCTIVE -
UNFRUITFUL - NONSENSE!)
22. Over prepare, then go with the flow.
(DO WHATEVER YOU CAN AND TRUST GOD -
LEAVE THE REST UP TO HIS DIVINE WILL!)
23. Be eccentric now. Don't wait for
old age to wear purple.
(ENJOY, HAVE FUN AND CELEBRATE EVERY
MOMENT!)
24. The most important sex organ is
the brain.
25. No one is in charge of your
happiness but you.
26. Frame every so-called disaster
with these words 'In five years,will this matter?'
27. Always choose life.
28. Forgive everyone everything.
(FORGIVENESS IS THE MOST POWERFUL
VIRTUE IN THE WORLD. IT IS ONLY POSSIBLE BY DIVINE GRACE - SO WITH PRAYER, GOD
MAKES IT POSSIBLE FOR US TO FORGIVE AND TO BE FORGIVEN. FORGIVENESS IS THE MOST
LIBERATING VIRTUE FOR IT SETS THE SOULS FREE OF THOSE WHO FORGIVE AND THOSE WHO
ARE FORGIVEN!!)
29. What other people think of you is
none of your business.
(GOD HAS GIVEN US ALL FREE WILL... WE
MUST CONCERN OURSELVES WITH OUR OWN SPIRITUAL CONDITION - NOT THAT OF OTHERS
WHO HAVE TO WORRY ABOUT THEMSELVES. IF WE SPEND MORE TIME LOOKING AT AND
CORRECTING OUR INNER BEING, WE WILL NOT HAVE TIME TO JUDGE ANYONE ELSE!!)
30. Time heals almost everything.
Give time time.
(TIME AND PRAYER FOR GOD ENABLES US
ALL TO HEAL ... SOME OF US HEAL FASTER THAN OTHERS... EACH IN OUR OWN TIME AND
ACCORDING TO OUR OWN SPIRITUAL EXPERIENCES.)
31. However good or bad a situation
is, it will change.
(IN THIS LIFE, THERE IS ALWAYS
OPPORTUNITIES FOR CHANGE AND EVERYTHING IN LIFE ENDS SOONER OR LATER... BUT IN
ETERNITY THERE IS NO POSSIBILITY OF CHANGE AND NO OPPORTUNITY TO CORRECT ANY
ERRORS... DEPENDING ON THE SPIRITUAL CONDITION IN WHICH WE DIE, SO SHALL WE
SPEND ALL ETERNITY - FOREVER. SO CORRECT WHATEVER IS POSSIBLE NOW FOR WE NEVER
KNOW HOW LONG WE HAVE TO DO SO...)
32. Don't take yourself so seriously.
No one else does.
33. Believe in miracles.
(DIVINE MIRACLES ARE HAPPENING ALL
THE TIME... SIMPLY STUDY YOURSELF... YOUR HEART BEATS... YOUR LUNGS BREATH....
YOUR BRAIN IS FUNCTIONING FASTER THAN LIGHT... IT IS A MIRACLE THAT WE EXIST
... EVERYTHING IS INDEED MIRACULOUS... FROM CONCEPTION -WOW! - TO DEATH - THE
SEPARATION OF BODY AND IMMORTAL SOUL! )
34. God loves you because of Who God
is, not because of anything you did or didn't do.
35. Don't audit life. Show up and
make the most of it now.
36. Growing old beats the alternative
-- dying young.
37. Your children get only one
childhood.
38. All that truly matters in the end
is that you loved.
(LOVE IS THE GREATEST VIRTUE WE
RECEIVE FROM GOD AND IT IS THE ONE VIRTUE THAT IS NECESSARY FOR ETERNAL LIFE.
IF WE DO NOT HAVE LOVE - WE HAVE ABSOLUTELY NOTHING AT ALL!!)
39. Get outside every day. Miracles
are waiting everywhere.
40. If we all threw our problems in a
pile and saw everyone else's, we'd grab ours back.
(NO MATTER HOW BADLY OFF WE THINK WE
MAY BE, THERE ARE ALWAYS SO MANY OTHERS WHO ARE FAR WORSE OFF! BE GRATEFUL AND
THANK GOD FOR HIS GREAT MERCY TO YOU!!)
41. Envy is a waste of time. You
already have all you need.
(GOD ALWAYS GIVES US MORE THAN WE
NEED SO THAT WE MAY SHARE WITH OTHERS ... IT IS OUR CONSTANT TEST AND SACRED
DUTY TO HELP ONE ANOTHER BOTH SPIRITUALLY AND PHYSICALLY... ON THIS VIRTUE
ALONE, WE WILL BE JUDGED SEVERELY!! WE MUST BE AS GENEROUS TO OUR FELLOW
SINNERS AS GOD IS TO US - SAINT OR SINNER!)
42. The best is yet to come.
(THAT IS SO TRUE! AND THE TASTE I HAD
WAS SO GLORIOUS, I PRAY THAT I AM WORTHY OF ETERNAL LIFE!! WOW!!)
43. No matter how you feel, get up,
dress up and show up.
44. Yield.
(OUR EGOS AND STUBBORNNESS CAUSE MORE
DAMAGE THAN ANYTHING ELSE IN LIFE!)
45. Life isn't tied with a bow, but
it's still a gift."
(THIS LIFE IS INDEED A MOST PRECIOUS
GIFT FOR GOD HAS PROVIDED US WITH A TIME TO PREPARE OURSELVES SPIRITUALLY SO
THAT WE MAY BECOME WORTHY CITIZENS OF HIS HEAVENLY KINGDOM AND SO THAT WE CAN
CORRECT OUR ERRORS AND WEAKNESSES - AND SO THAT WE MAY EXPERIENCE AND GAIN
AGAPE... HIS TRUE, PURE AND DIVINE LOVE THAT MAKES EVERYTHING POSSIBLE - EVEN
THE SEEMINGLY IMPOSSIBLE THINGS OF THIS LIFE...
GOD HAS GIVEN US THIS TIME IN ORDER
TO REGAIN OUR LIKENESS TO HIM AND TO ENJOY A CLOSE AND PERSONAL FELLOWSHIP WITH
HIM - EVERYTHING THAT HE INTENDED FOR US SINCE THE BEGINNING OF CREATION - AND
EVERYTHING HE MADE US TO BE...
GOD WANTS EVERY SOUL HE HAS EVER
CREATED TO BE WITH HIM IN HIS DIVINE AND ETERNAL KINGDOM! TRULY THE GREATEST
LOVE OF ALL IS GOD'S LOVE FOR US!)
Friends are the family that we choose
for ourselves.
(MY BELOVED LORD, IN HIS INFINITE
WISDOM, HAS GRANTED ME THE MOST LOVING AND WONDERFULLY SPECIAL FAMILY ANYONE
COULD EVER DESIRE. THANK YOU LORD FOR THE GREAT ABUNDANCE OF BLESSINGS THOU HAS
BESTOWED UPON ME AND ALL MY SPIRITUAL CHILDREN WHOM I LOVE SO DEARLY.)
Why do Christians worship on Sunday?
Why do Christians worship on Sunday?
New Testament never mentions any Sabbath (Saturday) gatherings by believers for fellowship or worship. However, there are clear passages that mention the first day of the week, Sunday. For instance, Acts 20:7 states that “on the first day of the week we came together to break bread.” Paul also urges the Corinthian believers, “On the first day of every week, each one of you should set aside a sum of money in keeping with his income” (1 Corinthians 16:2). Since Paul designates this offering as “service” in 2 Corinthians 9:12, this collection may have been linked with the Sunday worship service of the Christian assembly. Historically, Sunday, not Saturday, was the normal meeting day for Christians in the church, and its practice dates back to the first century. Christians worship on Sundays in celebration of the resurrection of Jesus Christ.
https://journeytothelandscapesofyourheart.blogspot.com
.jpg)
Νύχτα στο Όρος Σινά, πάνω σε μια καμήλα. Μόνος.
Κείμενο: ερημίτης
Νύχτα στο Όρος Σινά, πάνω σε μια καμήλα. Μόνος.
Τί θυμήθηκα απόψε... πάνε πάνω από 15 χρόνια όταν και είχα βρεθεί στην περιοχή του Σινά. Το ταξίδι από το Κάιρο με αυτοκίνητο πολύωρο, το μέρος τώρα άγονο αλλά κι ευλογημένο κι εγώ μέσα στη νύχτα σκόπευα να ανέβω το βουνό. Οι δύο φίλοι Αιγύπτιοι που με συνόδευαν, δεν φάνηκε να συμμερίζονται την ίδια επιθυμία, ωστόσο με ενημέρωσαν ότι στους πρόποδες τις νύχτες μαζεύονται Βεδουίνοι οι οποίοι μ' ένα μικρό αντίτιμο και πάνω σε καμήλες σε συνοδεύουνε μέχρι την κορυφή.
Ήταν Σεπτέμβρης με καύσωνα και μ' υγρασία τέτοια όπου ένιωθες την ανάσα σου να υγροποιείται άμεσα κι ύστερα λάσπη να γίνεται στα χώματα καταγής. Κατά συνέπεια έπιασε τόπο η πληροφορία που ως τότε δεν φανταζόμουν, ότι τις νύχτες η έρημος "παγώνει" κι έτσι ίσα που πρόλαβα να εξοπλιστώ με μια ζακέτα από μία ομάδα κατάδυσης της Ερυθράς θάλασσας δίπλα, καθώς και με φακό.
Στη δροσιά της νύχτας λοιπόν και σε μια έρημη γωνιά του πλανήτη, πρέπει να ήταν γύρω στις 2 π.μ. όταν παρέες Βεδουίνων, αρκετών περιηγητών και ενός διάσπαρτου κοπαδιού από καμήλες, συγκεντρωμένοι όλοι στους πρόποδες του Όρους, επρόκειτο να ζήσουμε την πρωινή αυγή από την κορυφή. Άμεσα ήρθα σε συμφωνία με κάποιον νεαρό και έτσι βρέθηκα επάνω στην καμήλα. Παρατηρούσα τους υπόλοιπους αλλοδαπούς τουρίστες που είχαν καβαλήσει ήδη και είχαν ξεκινήσει με τον ιδιοκτήτη της καμήλας τους να περπατάει μπροστά, κρατώντας τη απ' τα γκέμια. Προς έκπληξη μου όμως είδα το ζώο το δικό μου να ξεκινάει ήδη μόνο του μ' εμένα στην καμπούρα, ενώ ο Βεδουίνος ήδη ξεμάκραινε πεζός από ένα μονοπάτι.
Του φώναξα σχετικά με την καμήλα. Η δεύτερη έκπληξη ήταν πως γνώριζε αυτός και κάποια... ελληνικά.
Η φωνή του αντήχησε τη νύχτα: "Ξέρει δρόμο - ξέρει δρόμο!"
-"Ξέρει δρόμο;" του αντιγύρισα.
-"Ξέρει δρόμο - ξέρει δρόμο. Ναι!" Κι εκείνος τράβηξε τον δικό του. Το κομβόι απλώθηκε μετά από κάποια μέτρα και σύντομα βρέθηκα... νύχτα στο όρος Σινά πάνω σε μια καμήλα. Μόνος και κούμπωσα ζακέτα.
Κοιτάξτε, κάνα δυο παλιό- γαϊδούρια στο νησί μου πολύ παλαιότερα τα είχα καβαλήσει, αλλά αυτό τώρα ήτανε κάτι τελείως διαφορετικό... Αναρωτήθηκα γύρω από το IQ του ζωντανού και το κατά πόσο ήτανε φρόνιμο να το εμπιστευτώ ή αν θα βρισκόμουν τελικά όπως σε κάποια καρτούν παλιά στα βάθη της ερήμου να αναζητώ νερό. "Μνήμη καμήλας" λέμε, σκέφτηκα μετά, η νύχτα ήταν έναστρη και έτσι είπα να αφεθώ, να απολαύσω τη μοναχικότητα μου, να νιώσω κάπως άνετα, όσο άνετα μπορεί να είναι κανείς πάνω σε μια καμπούρα...
Άναψα λίγο τον φακό. Παντού πέτρα... ούτε ένα πράσινο κλαράκι σ' ολόκληρο βουνό... κι εκείνη η έκφραση της καμήλας σαν να με κοροϊδεύει...
Ήταν μία μέρα πολύ κουραστική αυτή που είχα περάσει. Ατέλειωτη εθνική οδός και άνυδρα τοπία και κάπου σε μία έρημο λιγάκι πριν να φτάσουμε... ένα παράπηγμα στο πουθενά και δύο άντρες ένοπλοι μας κλείσανε τον δρόμο. Φορούσανε διακριτικά του αιγυπτιακού στρατού, ο ένας πλησίασε στο παράθυρο κι άρχισε να μιλάει έντονα με τους φίλους μου στην μητρική τους γλώσσα κι ο εταίρος με... σημάδευε με το αυτόματο του όπλο.
Δεν ξέρω τί πρόβλημα υπήρχε και δεν κατάλαβα ποτέ, όμως ζητούσανε επιτακτικά να δούνε τα χαρτιά μου. Τότε ήταν που άκουσα απ' τον φίλο μου να λέει μία λέξη, απ' τις ελάχιστες που γνώριζα και δεν ήταν άλλη από τη λέξη "Γιουνάνι". Στο άκουσμα αυτής της λέξης, οι δύο ένοπλοι αλλάξανε διάθεση μεμιάς, ούτε χαρτιά τους έδειξα, κάνανε νεύμα να συνεχίσουμε και μπήκανε ήσυχα ήσυχα ξανά μες το παράπηγμα τους.
"Γιουνάνι" σημαίνει Έλληνας και στην εύλογη απορία μου, γιατί συνέβη αυτό, ο φίλος μου απάντησε ότι στην χώρα οι Έλληνες είναι αγαπητοί κι αυτό για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι λόγω Μεγάλου Αλεξάνδρου και ο δεύτερος ότι στην νεώτερη ιστορία, οι Έλληνες που ζήσανε στην Αίγυπτο δεν φέρθηκαν ποτέ σαν αποικιοκράτες. Δεν φέρθηκαν στον ντόπιο πληθυσμό όπως οι Ευρωπαίοι...
Σαν γόνος Ελλήνων της Αιγύπτου από την πλευρά του πατέρα μου , η αλήθεια είναι, ούτε που μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό η λέξη αποικιοκράτης, με τόσους Αιγύπτιους φίλους του πατέρα μου να μπαίνουνε συνέχεια στο σπίτι...
Εδώ να δώσω και ένα ταξιδιωτικό tip, ότι η φράση "Ίνα Γιουνάνι "(είμαι Έλληνας) όντως άνοιγε πόρτες τελικά, τόσο σε κουραστικούς ελέγχους ασφαλείας, όσο και στα απλά παζάρια, για όλο το υπόλοιπο της διαμονής μου τότε, όπου την χρησιμοποιούσα.
Η καμήλα, το πλοίο της ερήμου, συνέχιζε την πλεύση του και κάποια φώτα μπροστά μας τώρα από λάμπες πετρελαίου, μια ξύλινη παράγκα, και λίγος κόσμος μαζεμένος σκεπασμένος με κουβέρτες που έπινε τσάι, μου έδειχνε ότι το μονοπάτι ήτανε το σωστό. Αναρωτήθηκα εάν η καμήλα μου θα έχει την ευγενή θέληση να σταματήσει για μια μικρή ανάπαυλα ή διαφορετικά το πώς άραγε θα μπορούσα να την κάνω να σταματήσει εγώ. Φτάσαμε στην παράγκα, ήμασταν κάπου στο μέσον του βουνού... την είδα να διστάζει, πήγε να κάνει ένα ακόμη βήμα που όμως το μετάνιωσε και τελικά ακινητοποιείται και χαμηλώνει στο έδαφος.
"Κάμηλος", ελληνική λέξη με αφετηρία την λέξη "χάμηλος" ακριβώς λόγω αυτού της του χαρακτηριστικού, είχα να θυμηθώ.
Ο Βεδουίνος ήταν ήδη εκεί και με χαιρέταγε, παραπίσω του όλες οι φυλές του κόσμου και είναι αυτό σε τέτοιο βαθμό αληθινό, που φανταστείτε τότε ήταν που με πλησίασε μια οικογένεια από το Περού, φορώντας εμπρός στο στήθος τους εκείνες τις "καρπέτες" τις χαρακτηριστικές, με έπιασαν παραμάσχαλα και θέλανε να βγούμε όλοι μαζί μία φωτογραφία, διότι κατά τα λεγόμενα τους, με βρήκαν... εξωτικό...
Σύντομα βρέθηκα πάλι επάνω στην γνώριμη καμπούρα. Ο Βεδουίνος ξαναχανόταν στο σκοτάδι και...
-"Ξέρει δρόμο - ξέρει δρόμο!"
-"Ξέρει δρόμο;"
-"Ξέρει δρόμο - ξέρει δρόμο. Ναι!"
Ανέβαινα το άγονο βουνό, το Θεοβάδιστο και σκεφτόμουν τώρα τις 10 εντολές που έλαβε ο Μωυσής. Αυτό που παρατήρησα είναι ότι στη σύγχρονη εποχή με μια πρώτη ματιά, για τον πολύ τον κόσμο δείχνουν παρωχημένες, μα η αλήθεια είναι μάλλον πολύ διαφορετική. Αν για παράδειγμα πάρουμε την εντολή που λέει "Τιμά τον πατέρα σου και την μητέρα σου" και κάποιος βρεθεί στην θέση του γονέα όπου το παιδί του θα του μιλήσει με αυθάδεια καποια στιγμή υποθετικά, τότε την "παρωχημένη εντολή" θα κάνει μια στροφή ολοκληρωτική και θα την βρει σωστή.
Εάν τώρα ο ίδιος ως εργαζόμενος, μια μέρα πέσει θύμα του πρώην του εργοδότη για παράδειγμα, ο οποίος καλέσει ψευδομάρτυρα ώστε να αρνηθεί πως εργαζότανε εκεί και οτι κατά συνέπεια δεν του χρωστάει τίποτα απ' τα δεδουλευμένα, τότε θα του φανεί ολόσωστη η εντολή "Ου ψευδομαρτυρήσεις".
Για την ακρίβεια οι Δέκα Εντολές είναι καλές, αρκεί να αφορούν τους άλλους και να τις εφαρμόζουν κι έχουμε πάλι εδώ μια υποδειγματική έκφραση εγωπάθειας του σύγχρονου ανθρώπου...
Έφτανα πια στην κορυφή, θυμάμαι στο τέλος κάτι πετρόκτιστα σκαλιά και η καμήλα μου το γνώριζε καλύτερα από εμένα ότι είχε έρθει η ώρα για να αποσυρθεί.
Τα ανέβηκα. Το ελληνικό παρεκκλήσι της Αγίας Τριάδος ήταν απέναντι μου. Κορυφή. Ένα πρόχειρο κτίριο λιγάκι παρακάτω προφύλασσε απ' το κρύο ενα σωρό ανθρώπους. Η αυγή δεν είχε ακόμη διαγραφεί. Θυμάμαι κάτι Σκανδιναβές κοπέλες που κάνανε καινούργιες γνωριμίες, παρέες ανθρώπων παντού. Αναγνώρισα τον ιδιοκτήτη της καμήλας μου στην άκρη του βουνού με κάποιους απ' την φυλή του όπου καθότανε όλοι ήρεμα και έτσι εγώ επίλεξα να πάω κατά κει.
Απο αυτούς άλλοι ήταν ντυμένοι πιο ευρωπαϊκά, άλλοι φορούσανε εκείνες τις άσπρες κελεμπίες και οι πιο πολλοί είχανε περασμένες αραβικές μαντήλες γύρω από τον λαιμό τους.
-"Πώς είναι η ζωή στην έρημο;" τους ρώτησα και κάθισα μαζί τους.
-"Δεν παραπονιόμαστε, είμαστε καλά" απάντησε χαμογελαστά ο ιδιοκτήτης της καμήλας, "οι πρόγονοι μας ήταν μισθοφόροι πολεμιστές, ήταν αναγκασμένοι να το κάνουν αυτό, διότι δεν έχεις πολλές επιλογές εδώ στην έρημο... τώρα πια έρχεστε εσείς και απλά κάνουμε βόλτα στο βουνό" συμπλήρωσε με μισά ελληνικά και μισά αγγλικά. Ήτανε ένας, μελαμψός και ήρεμος χαρακτήρας. Δεν είπαμε τίποτα βαθυστόχαστο μετά, απλά ο ήλιος που έβγαινε από τα πέρα καραφλά βουνά αποκαλύπτοντας την ολοκληρωτική γύμνια του τοπίου, μας βρήκε να πειράζουμε όλοι μαζί ο ένας τον άλλον και να γελάμε.
Στην κάθοδο τα πράγματα ήτανε διαφορετικά. Μπορούσες πια και έβλεπες την αγία απεραντοσύνη, υπήρχε η προσμονή για να επισκεφτώ την Ιερά Μονή Σινά, της Αγίας Αικατερίνης, την οποία ήδη και διέκρινα να στέκεται σαν κάστρο της ερήμου. Πόσες Ορθόδοξες άγιες ασκητικές μορφές δεν είχανε περάσει από εκεί...
Δεν θα σας κρύψω ότι πόναγε πια όλο το κάτω μέρος του κορμιού μου ένεκα της άβολης καμπούρας κι οι ήδη συγκεντρωμένοι άνθρωποι έξω απ' την Ιερά Μονή, βλέπανε πια κάποιον σε στάση όρθια πάνω σε μια καμήλα, με πονεμένους μορφασμούς, να καταφθάνει εκεί...
Η καμήλα μου χαμήλωσε για ύστατη φορά κι εγώ άρχισα διακριτικά να ελίσσομαι ανάμεσα στο πλήθος ώστε να πλησιάσω στην πύλη της Μονής που θα άνοιγε σε λίγο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν Τούρκο ο οποίος φορούσε ένα κόκκινο κοντομάνικο μπλουζάκι με τυπωμένη επάνω της μια ημισέληνο μεγάλη να κάνει ότι έκανα κι εγώ, αλλά άκρως επιδεικτικά και αναλογίστηκα τους κάθε λογής κινδύνους όπου ξεπέρασε στο βάθος των αιώνων η Μονή.
Την ώρα όπου ο Αιγύπτιος Νεοκώρος, άνοιγε πια τις πύλες, ήμουν ο πρώτος επισκέπτης κι αυτό που είδα τότε, δεν ξέχασα ποτέ:
Οι Πατέρες είχανε σχηματίσει ένα μικρό κύκλο με τα κορμιά τους και συζητούσανε μεταξύ τους. Όταν με είδανε να μπαίνω μου είπανε "good morning" και όταν μ' ακούσανε εγώ να τους απαντώ "ευλογείτε Πατέρες, καλή σας μέρα" είδα το μάτι τους να αστράφτει. Άρχισαν να γελάνε πρόσχαρα και ήρθανε και με πήρανε παραμάσχαλα, κυριολεκτικά κι αρχίσανε να με ξεναγούν στους χώρους του Μοναστηριού.
Η εικόνα του Παντοκράτορα, μέχρι και η Φλεγόμενη Βάτος όπου υπήρχε ακόμη η γνήσια σαν φυτό ήταν από τα πράγματα, μεταξύ όλων των άλλων, τα οποία θυμάμαι ανεξίτηλα.
Όμως θα σταθώ σε κάτι και θα κλείσω με αυτό, το οποίο τότε δεν είχα συνειδητοποιήσει σε όλο του το μεγαλείο, παρά μονάχα απόψε, 15 και πλέον χρόνια πιο μετά:
Στο τέλος της περιήγησης, ένας Πατέρας με οδήγησε σε ένα δωματιάκι. Στο εσωτερικό του υπήρχαν κάποια βυζαντινά κειμήλια και έπειτα μου εξήγησε ότι αυτός ο χώρος κανονικά δεν είναι επισκέψιμος, ότι τον άνοιξε σε εμένα ώστε να δω κειμήλια των προγόνων μας και τελικά με άφησε στον χώρο μόνο μου με μια εντολή σαφή: Είχα όλη την εξουσία να απαγορέψω την είσοδο εκεί σε όποιον πλησιάσει...
Ερχόμενος λοιπόν εγώ από το πουθενά, σε λίγη ώρα βρέθηκα να "ρίχνω πόρτα" σε όλες τις φυλές... στους Περουβιανούς με τις καρπέτες, στις Σκανδιναβές με τις νέες τους γνωριμίες, στον Τούρκο με την κόκκινη φανέλα με την ημισέληνο...
Πράγματι, ήμουν τότε τόσο πολύ ανόητος για να το δω αυτό. Απόψε, τόσα χρόνια αργότερα το συνειδητοποιώ, τώρα ακριβώς που το μοιράζομαι μαζί σας.
Εγώ, ένας μηδαμινός, ένας ανάξιος παντελώς, βρέθηκα για 15 λεπτά της ώρας -θα το εκφράσω βέβαια, μέσα σε εισαγωγικά και εν είδει ποιητικής αδείας- να είμαι... "κλειδοκράτορας" της Ιεράς Μονής Σινά...
Απόψε το ξανασκέφτομαι και νοερά είμαι εκεί και γέρνω τώρα απαλά κάτω από τα δοκάρια της πόρτας αυτού του δωματίου.
Για σκέψου... από το πουθενά... ο χρόνος τώρα μπερδεύεται κι απόψε ενώνεται με τον τότε. Η μέρα ήταν κουραστική, το ίδιο και η νύχτα και γέρνω απαλά στην πόρτα του δωματίου.
Τί θυμήθηκα απόψε... Μάτια ψηλά και αναστεναγμός.
Η Ρωμιοσύνη μου... ο Θεός μου...
Φιγούρες.....
Κάτι φιγούρες σκυμμένες μπροστά στο σεληνόφως. Και κάτι σκιές, ψηλές, λυγερές, γλαφυρές, παντοτινές μπροστά στο άσβεστο κερί. Και κάτι φωνές μελωδικές, σιγανές, βροντοφωνούσες. Και κάτι γόνατα, τι γόνατα, αυτά κι αν έχουν λιώσει για μένα και για ‘σένα. Είναι κάτι παρουσίες σκοτεινές, γαλακτώδεις, φωτεινές ίσα με ‘κει που δεν πάει. Μαύρα φοράνε, θρηνούν βλέπετε. Και κλαίνε γοερά και εν κρυπτώ φωνάζουν δυνατά και ικετεύουν. Για μένα και για ‘σένα. Και είναι ιλαροί και πραείς κι ήρεμοι και ψάχνουν και γυρεύουν κι αναμένουν. Κάτι πρόσωπα άμωμα, αμόλυντα, άφθορα, άχραντα, αγνά σαν τα παιδιά. Και παιδιά είναι και παιδιά νιώθουν. Κι όλη μέρα παίζουν, κι όλη νύχτα αναπολούν. Κάτι δόξες άλλες. Κάτι έρωτες μεγάλους. Αυτός είν’ ο σκοπός τους να ερωτευθούν και ν’ αγαπήσουν. Και τι δεν κάνουν για να το καταφέρουν. Πόνοι και γαλήνη ανεκλάλητος. Κι όλη μέρα, κι όλη νύχτα σαν κεριά λιώνουν και καίγονται για τον έρωτά τους και τον κόσμο. Και καρτερούν κι υπομένουν τον έρωτά τους να γνωρίσουν. Είναι κάτι φιγούρες που μπρος στην δόξα έσκυψαν για μένα και για σένα.
ΑΝΑΦΈΡΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌΣ ΓΙΑ ΤΉΝ ΠΑΙΔΟΚΤΟΝΊΑ.
Στις ιστορίες φρίκης που προβάλλονται σαν καθημερινό ανάγνωσμα, βλεπω τα πρόσωπα των δημόσιων κριτών κ με πιάνει πιό μεγάλη φρίκη. Δεν πείθομαι γιά το ενδιαφέρον τους υπέρ των θυμάτων. Βλέπω μία οργή, μία συσσωρευμένη αγριάδα που βρίσκει ευκαιρία να ξεσπάσει άγρια δίχως κόστος. Κ αυτό με φοβίζει. Ναι. Ο κόσμος είναι σκασμένος, πολύ πιεσμένος, πολύ φοβισμένος, αγρίεψε. Κ όταν βρίσκει την ευκαιρία, ξεσπάει. ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
