NEW BLOGS

Cyprus Cultural Destruction

http://www.cyprusculturaldestruction.com/home

AGION OROS-LIVING BYZANTIUM

http://holymountain-agionoros.blogspot.com/

Της Αγίας Τριάδας της Μυτιληνιάς.

Γράφει: Βασίλης Πλάτανος

«Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑC» ζυγισμένη επιγραφή στην κορυφή (Η Αγία, στη γωνία αριστερά, Τριάς, στη γωνία δεξιά), σε χρυσό κάμπο-βάθος, με βυζαντινά κόκκι­να μεγαλογράμματα, σε θαυμάσια μεταβυζαντινή ει­κόνα, ιστορημένη το 18ο αιώνα από άγνωστο ζωγρά­φο, πάνω σε ξύλο, με ύψος 39, πλάτος 30 και πάχος 3 εκατοστά. Βρίσκεται στο Εκκλησιαστικό Βυζαντινό Μουσείο Μυτιλήνης, στον αυλόγυρο του ιερού ναού Αγίου Θεράποντα, και είναι δωρεά από τον ιερό ναό Αγίου Προκοπίου, στο Ίππειος.

Την Πεντηκοστή γιορτάζουμε Κυριακή, πενήντα μέρες μετά την πασχαλινή χαρά, οπότε έχουμε και την επιφοίτηση, κατεβαίνει το Άγιο Πνεύμα από τον ουρανό. Γιορτάζουμε ακόμα τα γενέθλια της Εκκλησίας μας, γιατί αυτή τη μέρα, μετά το κήρυγμα από τους αποστόλους, πιστέψανε στο Χριστό και βαφτιστήκανε τότε τρεις χιλιάδες άνθρωποι, γίνανε χριστιανοί κι έτσι δημιουργήθηκε η πρώτη Χριστιανική Εκκλησία. Μετά τη θεία λειτουργία στην Πεντηκοστή, τη Δευτέρα στον εσπερινό γιορτάζουμε το Άγιο Πνεύμα. Η Εκκλησία φανερώνει τη θεότητα που έχει το Άγιο Πνεύμα και μας καλεί να προσκυνήσουμε και να δοξάσουμε την Αγία Τριάδα. Πεντηκοστή, Άγιο Πνεύμα, Αγία Τριάδα είναι δεμένα μεταξύ τους πνευματικά, με ιεροπραξία, ιερουργία, τέλεση θρησκευτικής λειτουργίας, με ιεροπρέπεια που ταιριάζει στα ιερά.

Οι μαθητές ονομάστηκαν Απόστολοι και πήρανε τον τίτλο από τον ίδιο το Χριστό, όπως μας διηγούνται οι Ευαγγελιστές. Ο Μάρκος (γ΄, 14, σε μετάφρασή μου): «και διάλεξε δώδεκα, για να είναι μαζί του και για να τους αποστέλνει να κηρύσσουν». Ο Ιωάννης (ιε΄, 16 - 17): «σεις δε διαλέξατε εμένα, αλλά γω διάλεξα εσάς και σας διάταξα για να πάτε σεις και να κάνετε καρπό και ο καρπός σας να μένει, ώστε ότι κι αν ζητήσετε από τον Πάτερα στ’ όνομά μου, να σας το δώσει. Αυτά σας παραγγέλνω, ν’ αγαπιόσαστε μεταξύ σας.» Ο Λουκάς (στ΄, 13): «Κι όταν έγινε μέρα έκραξε τους μαθητές του και διάλεξε απ’ αυτούς δώδεκα, που και ονόμασε αποστόλους.»

Οι απλοί αυτοί αγράμματοι ψαράδες στη Γαλιλαία, μετά την Ανάληψη του Κυρίου στο Όρος των Ελαιών, γυρίσανε στα Γεροσύλυμα και στο σπίτι που μαζευόντανε μαζί με την Παναγία προσευχόντανε να έρθει ο «Παράκλητος», η δωρεά, η επιφοίτηση, η χάρη από το Άγιο Πνεύμα. Εκεί συμπληρώσανε τη θέση που είχε ο προδότης Ιούδας Ισκαριώτης. Ανάμεσα σ’ αυτούς που ήτανε μάρτυρες στην Ανάσταση, διαλέξανε τον Ματθία και τον Ιούστο. Αφού προσευχηθήκανε στον Κύριο να τους φανερώσει τον καλύτερο, διαλέξανε με κλήρο τον Ματθία δωδέκατο απόστολο. Ήταν εννιά το πρωί όταν ακούστηκε βουητό και ξεπεταχτήκανε πύρινες φλόγες. Ήταν η επιφοίτηση από το Άγιο Πνεύμα. Όλοι μι λούσανε διάφορες γλώσσες και διηγούτανε τα μεγαλεία από το Θεό. Απορούσανε για την πολυγλωσσία τους και τους πήρανε για μεθυσμένους. Τότε ο Πέτρος μίλησε για όλους. «Στόμα των Αποστόλων», τον ονόμασε ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Το κήρυγμα από τον Πέτρο έκανε πολλούς, τρεις χιλιάδες, να πιστέψουνε στο Χριστό και να βαφτιστούνε. Κι έτσι η Πεντηκοστή ονομάστηκε γενέθλια μέρα για την Εκκλησία, όπου τιμάμε και δοξάζουμε την αδιαίρετη, αμέριστη, ομοούσιο (που έχει την ίδια φύση) Αγία Τριάδα.

Στην εικόνα «ΑΓΙΑ ΤΡΙΑC» στο μουσείο, σε διπλό αρχιερατικό θρόνο, με ξύλινο εμπίεσμα-κοίλωμα ερεισίνωτο-ακουμπιστήρι χρυσοβαθυκόκκινο κάθονται ολόσωμοι στηθαίοι-μετωπικοί, πάνω σε δίχρωμο κυλινδρικό μαξιλάρι διπλό, χωριστά, ο «ΠΗΡ» δεξιά και ο «ΥΟC» αριστερά. Στη βάση του ο θρόνος στολίζεται με λεπτά καγκελάκια γαλάζια σε μαύρο βάθος και δυο κολωνάκια στα μπρατσόλια Γυμνοπόδαροι, με λεπτές πέτσινες λαγάρες ανάμεσα στα δάχτυλα, στα πόδια τους, πατάνε σε τετράγωνα υποπόδια-ποδαρικά.

Ο Παλαιός των Ημερών Πατέρας έχει γεροντικά χαρακτηριστικά, με βαθιές ζάρες στο κούτελο και στα μάγουλα. Άσπρα τα μαλλιά, χωρίστρα στη μέση, πέφτουνε με πλόκαμο-πλεξούδα στον αριστερό ώμο. Τα μακριά κυματιστά άσπρα γένια του και τα μαλλιά καλοχτενισμένα. Φορά ασπροκίτρινο χιτώνα με χρυσή λουρίδα στο δεξί ώμο, και ρόδινο ιμάτι-φόρεμα, με πολλές άσπρες πτυχώσεις. Με το γυμνό δεξί χέρι του ευλογεί, ενώ με το αριστερό βαστά μισανοιγμένο άσπρο τυλιγμένο ειλητάρι-λωρίδα περγαμηνή, δεμένο με μαύρες ταινίες, όπου διαβάζουμε με μαύρα με ολογράμματα «ΕΚ ΓΑCΤΡΟC ΠΡΟ ΕΩCΦΟΡΟΥ».

Ο Υιός, ο Χριστός έχει όψη στιβαρή, δυνατή, ρωμαλέα με ωραία καστανά φρύδια, κοντά γένια και λεπτό μουστάκι. Όλα καστανά και τα μαλλιά του με χωρίστρα στη μέση, πέφτουν στον αριστερό ώμο με πλεξούδα. Τα γραψίματα στα μαλλιά και στις δυο μορφές με γραμμές κυκλικά. Φορά βαθυπόρφυρο-βαθυκόκκινο χιτώνα, όπως η επίσημη στολή στους βυζαντινούς αυτοκράτορες, με χρυσή λουρίδα στο δεξί ώμο και σκούρες πτυχώσεις-πιέτες. Από πάνω φόρεμα λαζούρα γαλαζόχρωμη με άσπρες φωτεινές πτύχωσεις. Με το γυμνό, ως τη μέση στο στήθος του ευλογεί. Με το αριστερό, ακουμπισμένο στο γόνατο, βαστά χοντρό ευαγγέλιο ανοιχτό, με στάχωση-βιβλιοδέτηση. Οι άκρες από τις σελίδες κόκκινες. Στον κώδικα, με μαύρα βυζαντινά μεγαλογράμματα, πάνω στις άσπρες σελίδες, διαβάζουμε ένα κομμάτι (Ια΄, 27) που έγραψε ο Ευαγγελιστής Ματθαίος: ΠΑΝΤΑ ΜΟΙ ΠΑΡΕΔΩΘΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟC ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΥΔΕΙC ΕΠΙΓΙΝΩCΚΕΙ ΤΟΝ ΥΟΝ ΕΙΜΙ Ο ΠΑΤΗΡ ΟΥΔΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΙC ΕΠΙΓΙΝΩCΚΕΙ ΕΙΜΙ Ο ΥΟC ΚΑΙ Ω ΚΑΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ (Ο ΥΙΟC ΑΠΟΚΑΛΥΨΑΙ) (σε μετάφρασή μου): «Όλα παραδοθήκανε σε μένα από τον Πατέρα μου· και κανείς γνωρίζει τον Γιο παρά μόνο ο Πατέρας· ούτε τον Πατέρα γνωρίζει κάποιος παρά μόνο ο Γιος και σ’ όποιον θέλει(ο Γιος να τον αποκαλύψει.» Ένα κομμάτι από τον χιτώνα που φορά ο Χριστός ακουμπά στη βάση, στον αρχιερατικό θρόνο.

Τα δυο θεία, άγια και ιερά, πρόσωπα εκφραστικότατα με λεπτά σαρκώματα, μάτια, χείλια, μύτη, φρύδια σε τόνο ψιλό, σε αυτοσυγκέντρωση. Γύρω από τα κεφάλια τους σταυροφόρα χρυσά (θεία χάρη) φωτοστέφανα, που στις κεραίες με κόκκινες γραμμές να σχηματίζουνε σταυρό, με κόκκινα βυζαντινά μεγαλογράμματα στο χρυσό κάμπο διαβάζουμε: «Ο ΩΝ». Τα φωτοστέφανα έχουνε στιγματισμένη διακόσμηση με φεστόνι-γιρλάντα γύρω-γύρω.

Στην κορυφή στην εικόνα, ακριβώς στη μέση, πάνω από τον Πατέρα και τον Υιό, μέσα σε δυο ρόμβους που διασταυρώνονται (ο εσωτερικός πρασινωπός κι ο εξωτερικός ρόδινος), πετά το Άγιο Πνεύμα, γαλάζιο περιστέρι, με άσπρα λεπτά φώτα, κι ανοιχτές τις φτερούγες του. Κόκκινα ακροδάχτυλα στα πόδια, κόκκινη μυτίτσα, με χρυσό φωτοστέφανο κατάστικτο, γεμάτο ψιλοστίγματα. Το κεφάλι γυρισμένο, με το «αετίσιο» μάτι-βλέμμα του κοιτάζει τον Χριστό. Έξω από τους ρόμβους, με βυζαντινά κόκκινα μεγαλογράμματα, διαβάζουμε: «(ΠΝΕΥΜΑ, αχνά) ΑΓΙΟΝ». Κάτω από το θρόνο, στο σκούρο πράσινο έδαφος, άσπρα σχηματοποιημένα χορταράκια φυτρώνουνε και στολίζουνε την πατημασιά. Περίγραμμα στην εικόνα κόκκινη φαρδιά ταινία.

Συμβολική παράσταση για την Αγία Τριάδα είναι η «Φιλοξενία» στους τρεις Αγγέλους από τον Αβραάμ. Στη βυζαντινή παράδοση, όπως σημειώνει ο Διονύσιος εκ Φουρνά στην «Ερμηνεία της ζωγραφικής τέχνης» (Πετρούπολη 1909), ζωγραφίζεται έτσι: «Σπίτια και τρεις άγγελοι καθήμενοι εις τράπεζαν, έχοντες έμπροσθέν τους εις σκουτέλι βουδοκέφαλον και ψωμία και άλλα μουσούρια με φαγητά και κανάτι με κρασί και ποτήρι· και εκ δεξιών αυτών ο Αβραάμ φέρων μουσούρι σκεπασμένον· εξ αριστερών η Σάρα φέρουσα μουσούρι με όρνιθα βρασμένην.» (μουσούρι - σκεύος μαγειρικό)

Το θρησκευτικό «δρώμενο» με τη «Φιλοξενία», όπου βασίζεται η εικονογράφηση, περιγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη, στο βιβλίο «Γένεση» (Ιη΄ κεφ., 1 - Ι5, σε μετάφρασή μου): «Και φάνηκε σ’ αυτόν (Αβραάμ) ο Κύριος στις βαλανιδιές Μαμβρή, ενώ καθότανε στην πόρτα της σκηνής στην κάψα της μέρας. Κι αφού σήκωσε τα μάτια του, είδε· και να, τρεις άντρες στεκότανε μπροστά του· και καθώς (τους) είδε, πήγε σε προϋπάντησή τους από την πόρτα της σκηνής, και (τους) προσκύνησε ως το έδαφος· και είπε, Κύριε μου, αν βρήκα χάρη στα μάτια σου, μην προσπεράσεις, παρακαλώ, τον δούλο σου· ας φερθεί, παρακαλώ, λίγο νερό, και νίψετε τα πόδια σας, κι αναπαυθείτε κάτω από το δέντρο· και γω θα φέρω λίγο ψωμί, και στηρίξετε την καρδιά σας· έπειτα θα προσπεράσετε· επειδή γι’ αυτό περάσετε στο δούλο σας. Αυτοί είπαν, κάνε έτσι, καθώς είπες. Κι έτρεξε ο Αβραάμ στη σκηνή προς τη Σάρρα και είπε, τρέξε ζύμωσε τρία κομμάτια σιμιγδάλι, και κάνε καρβέλια. Ο Αβραάμ έτρεξε στα βόδια, και πήρε μοσχάρι μαλακό και καλό, κι έδωσε στο δούλο (του)· αυτός έτρεξε να το ετοιμάσει· κατόπι πήρε βούτυρο και γάλα και το μοσχάρι, που ετοίμασε, και τα ‘βαλε μπροστά τους· αυτός στεκότανε κοντά τους κάτω από το δέντρο, κι αυτοί τρώγανε. Είπανε σ’ αυτόν, πού είναι η Σάρρα η γυναίκα σου; Αυτός είπε, να, στη σκηνή. Και είπε, οπωσδήποτε θα γυρίσω σε σένα μέσα σ’ αυτό το χρόνο· και να, η γυναίκα σου Σάρρα θα έχει γιο. Η Σάρρα άκουσε στην πόρτα της σκηνής, που ήτανε πίσω του. Ο Αβραάμ και η Σάρρα ήτανε γέροντες, προχωρημένοι στην ηλικία· στη Σάρρα σταματήσανε να γίνονται τα γυναικεία. Η Σάρρα γέλασε μέσα της και είπε, αφού γέρασα, θα γίνει σ’ εμένα ευχαρίστηση και ο κύριός μου γέροντας; Και είπε Κύριος στον Αβραάμ, γιατί γέλασε η Σάρρα, λέγουσα, αφού εγώ γέρασα, πραγματικά θα γεννήσω; είναι κάτι αδύνατο στον Κύριο; σ’ ορισμένο καιρό θα γυρίσω σε σένα μέσα σ’ αυτό το χρόνο, και η Σάρρα θα ‘χει γιο. Τότε η Σάρρα αρνήθηκε κι είπε, δε γέλασα· γιατί φοβήθηκε. Εκείνος είπε, όχι, αλλά γέλασες.»

Έτσι γεννήθηκε ο γιος τους Ισαάκ, που ο Θεός για να δοκιμάσει την πίστη και την υπακοή του Αβραάμ, του ζήτησε να θυσιάσει το μονάκριβο παιδί του. Τη στιγμή της θυσίας, άγγελος Κυρίου του πήγε και θυσίασε κριάρι. Η συμβολική Αγία Τριάδα με τους αγγέλους τού είπε πως με τους απογόνους του θα ευλογηθούν όλα τα έθνη στη γη.

Σ’ ένα από τα τέσσερα κεφαλοκόλωνα στην εκκλησία γράφονται τα γράμματα: «Τριάς αγία, δόξα σοι». Τα επιγράμματα στην Αγία Τριάδα είναι: «Ο Άναρχος Πατήρ. Ο Παλαιός Ημερών. Ο Συνάναρχος Υιός. Ο Λόγος του Θεού. Το Άγιον Πνεύμα, το εκ πατρός εκπορευόμενον. Η Αγία Τριάς, είς Θεός των όλων.» Στο σταυρό, στα στέφανα για τα τρία πρόσωπα, Πατέρα, Γιο και Άγιο Πνεύμα, γράφεται: «Ο ΩΝ», για τί έτσι είπε ο Θεός στον θεόπτη Μωυσή, όταν τον είδε στη βάτο: «Εγώ είμαι ο Ων» Έξοδος, γ΄, 14). Αυτά γράφονται έτσι: το Ο στο δεξί μέρος, στο στεφάνι, το Ω στο πάνω, και το Ν στο αριστερό. Επιγράμματα στην Αγία Τριάδα, όταν ζωγραφίζονται ο Πατέρας και ο Γιος με χαρτιά ανοιχτά. Στο χαρτί του Πατέρα: «Εκ γαστρός προ εωσφόρου εγέννησά σε. Κάθου εκ δεξιών μου, έως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου» (Ψαλμός ρθ΄, 1, 3). Στο ευαγγέλιο του Γιού: «Πάτερ άγιε, εγώ σε εδόξασα επί της γης και εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις.» (Ιωάν. ις΄, 4, 6). Άλλο: «Εγώ και ο πατήρ εν εσμέν εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί.» (Ιωάν. ι΄, 30)

Από τα σαράντα ένα (41), αφιερωμένα στην Αγία Τριάδα, μοναστήρια που υπάρχουνε σ’ όλη την Ελλάδα, πήγα στο ανδρικό, στα Μετέωρα. Το καθολικό είναι βυζαντινός δικιόνιος σταυροειδής ναΐσκος με χαμηλό τρούλο κι εξωτερικό κεραμικό διάκοσμο. IΙδρύθηκε στα 1476 και αγιογραφήθηκε στα 1741. Στο τέμπλο, η εικόνα με την Αγία Τριάδα είναι ζωγραφισμένη σύμφωνα με τα αρχαία πρότυπα, οι τρεις άγγελοι στη φιλοξενία του Αβραάμ.

Στη Λέσβο, μόνο σε ένα μεταβυζαντινό μνημείο, στο μονόχωρο ξυλόστεγο με νάρθηκα ιερό ναό Μεταμόρφωση Σωτήρα, στα Παπιανά Καλλονής, είναι ιστορημένη η «Φιλοξενία της Αγίας Τριάδος» από τον Αβραάμ, μέσα στο ιερό βήμα, στην κόγχη της πρόθεσης ή προσκομιδής, όπου προετοιμάζονται τα Τίμια Δώρα, ο «άρτος» και ο «οίνος», αυτά που στον καθαγιασμό θα γίνουνε Σώμα και Αίμα του Κυρίου. Η τοιχογράφηση ακολούθησε τη βυζαντινή παράδοση, με τους τρεις αγγέλους, που συμβολίζουνε την Αγία Τριάδα, καθιστούς γύρω από κυκλικό τραπέζι και πίσω τους όρθιοι ο Αβραάμ και η Σάρρα. Τοιχογραφήθηκε στα 1600 από τον ιερομόναχο Νικόλαο, με άγνωστα τ’ άλλα στοιχεία του. Κτίτορας του ιερού ναού ο μητροπολίτης Μυτιλήνης Παΐσιος (1590 - 1603), που καταγόταν από τα Παπιανά.

Ακόμα, Αγία Τριάδα, ενοριακοί ναοί λειτουργούνε στα λεσβιακά χωριά Αγιάσο, Πλαγιά, Σίγρι, Στύψη, Κλειού και ξωκκλήσια Καλλονή, Άντισσα και Σκουτάρο.

«Η Φιλοξενία του Αβραάμ», η ορθόδοξη εικόνιση της Αγίας Τριάδας, φορητή εικόνα σε ξύλο (72 Χ 57 εκ.), υπάρχει στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών. Η συμβολική παράσταση έχει γίνει στην «κλασσική» τεχνοτροπία της Κρητικής Σχολής, στα μέσα 16ου αιώνα, με συμμετρία, ρυθμική και ήρεμη σύνθεση (Εικόνες, παρουσίαση Μ. Χατζηδάκη). Στο ίδιο μουσείο, σε πολυσύνθετη εικόνα, έχει ζωγραφιστεί η «Φιλοξενία του Αβραάμ», σε ξύλο, τον 18ο αιώνα (Βυζαντινό Μουσείο, Τα Νέα Αποκτήματα 1986 - 1996). Στο Μουσείο Μπενάκη, στην Αθήνα, η περίφημη εικόνα σε ξύλο, η Φιλοξενία των Αγγέλων από τον Αβραάμ και τη Σάρρα, συμβολική παράσταση της Αγίας Τριάδας, στο τελευταίο τέταρτο στο 14ο αιώνα, ένα από τα αριστουργήματα από την υστεροβυζαντινή τέχνη. Στην Ιερή Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου, στην Πάτμο, στο παρεκκλήσι της Παναγίας, είδα σε τοιχογραφία μια παράξενη «Φιλοξενία». Οι τρεις άγγελοι γύρο από κυκλικό τραπέζι, με φαγητά κι ανοιχτές τις φτερούγες. Και μόνο από αριστερά να έρχεται ο Αβραάμ γυμνοπόδαρος να προσφέρει φαγητό σε κούπα. Η Σάρρα δεν είναι στην παράσταση (φιλοτεχνήθηκε στα 1185 - ‘90).

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΛΑΤΑΝΟΣ

http://www.emprosnet.gr/

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ - Ένας άθεος.

Της Μαρίκας Κατσιρντάκη

“Μεγάλα τα έργα του Κυρίου, εξηκριβωμένα υπό πάντων των ηδυνομένων εις αυτά” (Ψαλ. ρια’ 2)

Ήταν άνθρωπος άθεος και έψαχνε στην κυριολεξία μανιασμένα να βρει κάτι εναντίον του Θεού. Μια μέρα που έκανε τον περίπατό του στο πάρκο εντυπωσιάστηκε από τη σκιά των δέντρων, με το πλούσιο και θαλερό φύλλωμα. “Τι θαυμάσια δέντρα” σκέφτηκε “μα παράξενο, τόσο μεγάλο να έχει για καρπό αυτό το μικρό βελανιδάκι”. Προχωρώντας παρακάτω βλέπει σ’ ένα φράχτη μια νεροκολοκυθιά, να βαστάει από ένα λεπτό κλωναράκι ένα τεράστιο νεροκολόκυθο. “Άλλο και τούτο, ένα τόσο καχεχτικό φυτό να κάνει τόσο μεγάλο καρπό και να αντέχει να σηκώνει τόσο βάρος. Ε. λοιπόν, εγώ αν ήμουν ο Θεός που λένε, θα τα έφτιαχνα αντίθετα. Θα ταίριαζα το μεγάλο καρπό στο μεγάλο δέντρο και το μικρό καρπό στο μικρό δέντρο και το μικρό καρπό στο μικρό φυτό”. Με τη ζέστη της ημέρας νύσταξε και έγειρε σε ένα παγκάκι κάτω από μια τεράστια βελανιδιά.

Σε λίγο του ’ρθε κατακούτελα ένα ώριμο βελανιδάκι και τον ξύπνησε. Όταν κατάλαβε τί συνέβει, κατέβασε το κεφάλι με ντροπή, στη σκέψη του τί θα πάθαινε αν του ερχόταν στο μέτωπο το νεροκολόκυθο.

Η απιστία κάνει τον άνθρωπο γελοίο, τον εξευτελίζει μπροστά στον εαυτό του, γιατί σίγουρα η εξυπνάδα μας δεν είναι μεγαλύτερη από τη σοφία του Θεού.

Αντί να καμωνόμαστε πως τα γνωρίζομε όλα, καλύτερα να ταπεινωθούμε με συναίσθηση ότι ο Θεός τα έφτιαξε όλα αυτά τα θαυμάσια για να μας προκαλέσει να τον αναγνωρίσουμε να ζητήσουμε να τον απολαύσουμε. Μα και σαν πιστά παιδιά του Θεού, μήπως κάποιες φορές δυσανασχετούμε με κάποια πρόσωπα ή γεγονότα και νομίζουμε πως θα ’ταν καλύτερα αλλιώς; Ενώ θα ’πρεπε να τα δεχτούμε όπως είναι με ευχαριστία, εμπιστευόμενοι στη σοφία και αγάπη του Πατέρα μας.

Κύριέ μου, πόσο τέλεια τα έφτιαξες όλα Εσύ και πόσο η δική μας αφροσύνη τα καταστρέφει.

Σ’ ευχαριστώ για το τέλειο έργο της λύτρωσής μου στο Σταυρό. Είναι το πιο θαυμαστό από όσα έκανες για μένα.

Ο άθεος ψάχνει να βρει κατηγορίες εναντίον του Θεού. Όλα του φταίνε, όλα είναι άσχημα. Αισθάνεται ενοχές και προσπαθεί να βρει κάτι να κρατηθεί και να ειρηνεύσει. Ο Κύριος όμως που θέλει όλοι οι άνθρωποι να σωθούν, του δίνει ευκαιρίες να συνέλθει και να πλησιάσει τον Θεό με μετάνοια και συντριβή καρδιάς. Τότε θα τα δει όλα καλά και η ευτυχία θα τον κάμει να δοξάζει τον Θεό ημέρα και νύχτα.

Την σωτηρίαν σου ευθύς

νυν ζήτησον, θνητέ

και ότι οντως θα σωθείς

μη δίσταζε ποτέ.

Αλλ’ έστω

πρώτη σου φροντίς

και μέλημα το σον

ενθέρμως να εγκολπωθείς

τον Ιησούν Χριστόν.

Ο Ιησούς σε προσκαλεί

ίνα σε κάμει ευτυχή

υπάκουσον θείας φωνής

και σπεύσον ευθύς.

http://www.patris.gr

Επικοινωνία με το Θεό.

Επικοινωνία με το Θεό

Του Γιώργου Καμβυσέλλη

Κανένας δεν πήγαινε να κάτσει κοντά του. Από σέβας φόβο άγνοια, μα πιο πολύ από δέος για ένα υπερβατικό ον.

—Είναι ο πατέρας Ιερόθεος, μου είπανε καθώς ανέβαινα, τα σκαλιά.

Κάτι μεταξύ Ζορμπά Θεού και Οδυσσέα.

Ο δρόμος κακοτράχαλος, στριφτός, στριφνός, ανάμεσα νεροφαγιές και αγκωνάρια, πότε να τρυπώνει σε μυρτιές βάτα και λογιώ – λογιώ θάμνα και πότε να χάνεται, να μηδενίζεται έρποντας ανάμεσα στις γερόκορμες αγριοκαστανιές που τις έβλεπα να τεντώνονται προς το φέγγος, στου ήλιου τη ζωογόνα έλξη και του Δημιουργού το πρόσταγμα. Ξοπίσω μας, ασπριδερό σύννεφο σκόνης ακλουθούσε το ταλαιπωρημένο αρχαίο λεωφορείο που θα μας έφερνε απ’ το μικρό λιμάνι της Δάφνης στη πρωτεύουσα της ιερής πολιτείας, τις Καρυές.

Πολλοί οι προσκυνητές τούτη την ανοιξιάτικη μέρα, βιαστικοί, απορημένοι στο πρωτόγνωρο, όλο λιβάνι αγιορείτικο δέος και μύρα πολυεθνικό μετερίζι, το πλημμυρίσαμε με μια ήρεμη τάξη, γιομίσαμε τα καθίσματα, σταθήκανε οι πιο πολλοί ορθοί, με μια λαχτάρα να φτάξουμε όσο γινότανε πιο γρήγορα στο μοναστήρι που έγραφε το διαμονητήριο μας.

Κάθε τόσο σκληρίζανε τα φρένα, σταμάταγε απότομα το όχημα, γινόμασταν ένας σωρός αθρώποι τσάντες ρούχα και γλυκά που κουβαλούσανε οι πιο πολλοί, προσφορά στο αρχονταρίκι που θα καταλήγανε, και κατέβαιναν επιβάτες για το δικό του προορισμό ο καθένας.

Σηκώθηκα από τα πίσω καθίσματα που ήμουνα, πορπάτηξα με κόπο ως τον οδηγό, ρώτησα φοβισμένος.

—Για τη μονή Κουτλουμουσίου παρακαλώ;

—Από τις Καρυές, ακούστηκε από δυο-τρία στόματα.

Στο ζερβί κάθισμα, πίσω από τον οδηγό, τον ξανάδα σε όλο του το μεγαλείο.

Μακριά μαλλιά αχτένιστα και γένια μακριά θύσανος, ίσαμε μιας προβατίνας το μαγιάτικο μαλλί, ογκώδης, άγριος κι επιβλητικός. Ως εβδομήντα χρόνια θα είχανε περάσει από πάνω του κι είχανε αφήσει σκουριασμένο αγκαθωτό μούτρο κι αυτιά ίσα να προβάλλουν στις μπάντες, και μια χερούκλα τριχωτή μαύρη, αφημένη στο μισό κάθισμα που θα μπορούσε κάποιος χριστιανός να ξεκουραστεί. Όμως κανείς δεν τολμούσε να χαλάσει την ησυχία αυτού του ασκητή ιερομόναχου. Τον κοιτούσανε φευγαλέα παπάδες καλογέροι και λαϊκοί, κάνανε μια αστεία υπόκλιση και στρέφανε τα μάτια προς το κενό. Δεν ήταν εύκολο να κοντέψεις τούτο το γέρικο δρυ.

Ένας μαγνήτης δυνατός με τράβηξε, ηύρα θάρρος, έκατσα άκρη – άκρη στο κάθισμα, ίσια να ισορροπώ, και χωρίς ν’ αγγίζω τη τριχωτή απαλάμη του. Τον κοίταξα με δέος, τον χαιρέτησα με σεβασμό, κούνησε το κεφάλι του χωρίς να γυρίσει, χωρίς να δείξει χαρά λύπη ή αδιαφορία. Σα να μην υπήρχα. Όμως τράβηξε λίγο το χέρι του, βολεύτηκα κάπως. Το τράβηξε κι άλλο, κι άλλο, μέχρι που, χωρίς καμιά αντίδραση, σα το λιοντάρι που μαζώνεται έτοιμο να κατασπαράξει το λαφάκι που σιμώνει, άφησε το πεδίο του παιγνιδιού και έκατσα σα φυσιολογικός άθρωπος. Γύρισα πάλι, τον ευχαρίστησα. Μάζωξα κι άλλο θάρρος, λέω,

—Κάνω έρευνα για τον αδελφό Αλέξανδρο. Τον είχατε γνωρίσει μήπως;

Τούτη τη φορά έστριψε το κεφάλι, φανήκανε κόκκινες χαραματιές ανάμεσα τα ατζιδερά μουστάκια του.

—Ναι.

Με κομμάτιασε το κοφτερό του μάτι, γιόμισε αμφιβολίες, ξαναμίλησε.

—Γιατί γράφεις;

—Να αναδείξω τον Χριστιανισμό, μου ξέφυγε, θύμωσε αυτός. Μόνο που δεν με έδειρε.

—Το Χριστιανισμό τον ανέδειξαν οι Άγιοι Πατέρες, βρυχήθηκε.

—Θέλω να πω, το θαύμα που έγινε…

—Άλλο αυτό, είπε πιο ήρεμος, και βάλθηκε να με ξαναμετρά απ’ τη κορφή ως τα νύχια.

Του είπα κι άλλα πολλά, άκουγε και πετούσε λέξεις μεστές, μέχρι που σταμάτησε το λεωφορείο. Σηκώθηκα, του πρότεινα το χέρι, κι είδα ούλους να με κοιτάνε σαν εξωγήινο. Το χούφτωσε ο ασκητής, το έσφιξε λίγο, μουρμούρισε μιαν ευκή, έσκυψα να το φιλήσω, το τράβηξε δυνατά και με μια σπρωξιά κόντεψε να με πετάξει όξω, ενώ είδα ανάμεσα γένια και μουστάκια να βγαίνουν από το στόμα του λιγοστές λέξεις

—Όχι τέτοια. Άθρωπος είμαι κι εγώ. Σαν κι εσένα.

Κατέβηκα βιαστικός, απορημένος, και με μια πληρότητα στάθηκα να θαμάξω τούτον τον γέρο ασκητή.

Γύρισε πάλι, και μου έδειξε με το χοντροκομμένο δαχτύλι του το μικρό αυλάκι που τρέχουν τα νερά της βροχής στο καλντερίμι.

—Ακλούθα το αυλάκι αυτό, μα ίσια, θα σε βγάλει στο Κουτλουμούσι, είπε καλοσυνάτα, και χάθηκε.

Τρεις τη νύχτα μας ξύπνησε ο γλυκός μονότονος χτύπος στο ξύλινο σήμαντρο που το κράταγε αγκαλιά ο μοναχός και περιφερόταν χτυπώντας το ολόγυρα την εκκλησιά.

Θέλησα να απολαύσω την θεόπεμπτη εμπειρία, κατέληξα στον πρόναο, ορθός, δίπλα στο εικονοστάσι.

Μια σκιά σούρθηκε, μίκρανε μεγάλωσε, στάθηκε δίπλα μου.

—Έλα αδελφέ μου κοντά στους πατέρες. Θα κουραστείς.

Υπάκουσα, χώθηκα στο στασίδι ανάμεσα μαυροφορεμένους μοναχούς με τα μαύρα πέπλα ριγμένα πίσω.

Τέσσερα μικρά καντήλια όλα κι όλα, ίσα που επέτρεπαν να περπατήσεις με κόπο. Κι οι σκιές, να πλέουν αθόρυβα σε βυζαντινούς ήχους, μια στο ψαλτήρι μια στο ιερό.

Ως τις πρωινές ώρες που τον ξανάδα στην Ωραία Πύλη, με γένια μαλλιά και μουστάκια μεταξένια τούτη τη φορά, ήρεμο και γαληνεμένο. Μοίραζε το αντίδωρο, και άφηνε να φιλάμε το μυρωδάτο χέρι του. Φορούσε βλέπεις το πετραχήλι. Εκπροσωπούσε το Θεό.

Όταν έφευγα, με κάλεσε, μου έδωσε ένα φάκελο με σημειώσεις και ιστορικά στοιχεία, δεν με άφησε να φιλήσω το χέρι του, όμως, με ευλόγησε.

—Ακλούθα το ρυάκι που σε έφερε εδώ, μα ίσια. Θα σε βγάλει στο τέρμα.

Κι απόμεινε ψυχή και πνεύμα μου στη χιλιόχρονη ετούτη κιβωτό της Ορθοδοξίας.

http://www.patris.gr

Περπατούν 40 χιλιόμετρα στην χάρη του Αγίου.

Κρατώντας ένα μπουκάλι με νερό στα χέρια και μία πετσέτα για να σκουπίζουν τον ιδρώτα, εκατοντάδες είναι οι πιστοί που πάνε με τα πόδια στο Προκόπι μιας και γιορτάζει ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσσος. Εδώ και δύο μέρες ο κεντρικός δρόμος Χαλκίδα-Προκοπι έχει γεμίσει από πιστούς που περπατάνε για να πάνε στον όσιο. Περίπου σαράντα χιλιόμετρα είναι η απόσταση και πολλοί την κάνουν κάθε χρόνο. Η δύναμη της πίστης είναι μεγάλη καθώς και τα θαύματα του αγίου.

Πιο συγκεκριμένα ένα από τα πολλά θαύματα που ακούγεται ότι έχει κάνει είναι με ένα ζευγάρι που ήταν παντρεμένο 10 χρόνια (ελληνες ομογενης της γερμανίας)και έκαναν προσπαθειες για να αποκτήσουν παιδί αλλά ήταν αδύνατο ακόμα και εξωσωματική. Είχαν ακούσει για τον ΟΣΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΡΩΣΣΟ, ήρθαν και παρακαλεσαν να τους χαρίσει ένα παιδί. Η γυναίκα άφησε τη ΒΕΡΑ της πάνω στο σκίνωμα του ΑΓΙΟΥ και επέστρεψε πάλι πίσω στη Γερμανία. Μετά απο μερικούς μήνες μαθαίνει ότι είναι έγκυος. Εφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι αλλά είχε μια μικρή αναπηρία στο χεράκι του. Αφού σαράντησε το μωρό έκαναν εγχείρηση και είδαν με έκπληξη οι γιατροί ότι στην παλάμη του μωρού υπήρχε η βέρα που είχε αφήσει η γυναίκα!

www.evianews.com

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΜΑΡΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟ.

Εγκαταστάθηκε το εκκλησάκι

Ο συγκεκριμένος Ναός είναι δωρεά ενός ζεύγους γιατρών από την Αθήνα, του κυρίου και της κυρίας Κονδυλάκη και ήρθε από την Θέρμη Θεσσαλονίκης ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΜΑΡΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟ Τα θυρανοίξια θα γίνουν στις 2 Ιουλίου Ένας νέος Ιερός Ναός προς τιμή του Ευαγγελιστή Μάρκου θα λειτουργεί από τις 2 Ιουλίου και θα υπάγεται στην ενορία των Ευρυτάνων Αγίων. Ολόκληρο το κτήριο, μια προκατασκευή βαρέως τύπου, μεταφέρθηκε χθες το μεσημέρι με τριαξονικό όχημα από την Θεσσαλονίκη. Σήμερα γίνεται η εγκατάσταση. Ο συγκεκριμένος Ναός είναι δωρεά ενός ζεύγους γιατρών από την Αθήνα, του κυρίου και της κυρίας Κονδυλάκη, οι οποίοι ύστερα από επίσκεψή τους στη περιοχή μας και μετά από μια συνάντηση που είχαν με τον εφημέριο ιερέα των Ευρυτάνων Αγίων πάτερ Γεώργιο,του εξέφρασαν την επιθυμία να ιδρύσουν έναν Ναό. Ο ιερέας σε συνεργασία με το δήμο Καρπενησίου και την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, τους υπέδειξαν τον χώρο στην περιοχή του Κεφαλόβρυσου, όπου και τελικά θα στηθεί ο Ναός και με τη σύμφωνη γνώμη φυσικά του σεβασμιότατου Μητροπολίτη Καρπενησίου κ.κ. Νικολάου. Ο Ναός ήρθε από την Θέρμη Θεσσαλονίκης, είναι 50 τ.μ. προκάτ βαρέως τύπου, οπλισμένος με σκυρόδεμα και επένδυση πέτρας, η οποία δένει με το τοπίο της περιοχής. Στο εσωτερικό του δεν υπάρχουν αγιογραφίες, έχει ωστόσο Αγία Τράπεζα και είναι λειτουργήσιμος. Ο συγκεκριμένος Ναός δύναται να χρησιμοποιηθεί και για εκκλησιαστικά μυστήρια, αν κάποιος το επιθυμεί.Είναι προς τιμήν του Ευαγγελιστή Μάρκου, ο οποίος γιορτάζει στις 25 Απριλίου καθώς και προς τιμή της καταθέσεως της Τίμιας Ζώνης της Παναγίας που γιορτάζεται στις 2 Ιουλίου αλλά και της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (που είναι και η ευχή των δωρητών). Είναι δηλαδή ένας τρισυπόστατος Ναός. Τα εγκαίνια θα γίνουν από τον Μητροπολίτη Καρπενησίου στις 2 Ιουλίου. Την Μεταμόρφωση του Σωτήρος θα πανηγυρίσει ο Ναός και το βράδυ της προηγουμένης θα γίνει μια συναυλία στο Αμφιθέατρο του χώρου. Με τον Ναό αυτό αναβαθμίζεται η περιοχή και πραγματοποιείται το τάμα 187 ετών από την μάχη του Κεφαλοβρύσου. Να θυμίσουμε ότι στην περιοχή τραυματίστηκε θανάσιμα ο πολεμιστής του ’21 Μάρκος Μπότσαρης, ο οποίος φέρει και το όνομα του Ευαγγελιστή. Ο εφημέριος του Ναού πάτερ Γεώργιος σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί του, ιδιαίτερα συγκινημένος, ευχαρίστησε το ζεύγος Κονδυλάκη και τον ανιψιό τους, κύριοΖητουνιάτη για την χρηματοδότηση που προσέφεραν. Επίσης ανέφερε πως η συνδρομή του δήμου, του Δημοτικού Συμβουλίου και όλων των αντιδημάρχων ήταν σημαντική, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στην βοήθεια του δημάρχου κ. Βασίλη Καραμπά αλλά και του κυρίου Βασίλη Καμαρέτσου. Κλείνοντας την συνομιλία με τον πάτερ Γεώργιο, μας είπε χαρακτηριστικά πως με την ύπαρξη του νέου αυτού Ναού, η περιοχή αποκτά την πολιτισμική, θρησκευτική και τουριστική αναβάθμιση που της αξίζει, με τα συναισθήματα χαράς, καρδιακής και ψυχικής αγαλλίασης να πλημμυρίζουν τις καρδιές όλων μας. http://www.evrytanika.com

Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΤΗΣ ΣΚΙΑΘΟΥ . Ο ΝΑΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Ο Ιερός Ναός των Τριών Ιεραρχών, η Μητρόπολη του νησιού, κτίστηκε το 1846 και είναι τρίκλιτη Βασιλική.

Η εκκλησία των Τριών Ιεραρχών ήταν η μητρόπολη του νησιού για περισσότερα από 150 χρόνια, διατηρεί την πνευματική καλλιέργεια του νησιού, αφού είχε την ευλογία να την υπηρετούν υπομονετικοί και εξαίρετοι ιερείς και πνευματικοί αρχηγοί όπως ο ιερέας Αδαμάντιος, πατέρας του Παπαδιαμάντη, ο ιερέας Νικόλας Παπανικολάου, ο ιερέας Ανδρέας Μπούρας και άλλοι που καθοδηγούνταν πάντοτε από τον Γεώργιο Ρήγα, τον μεγάλο αυτό φιλόλογο και συγγραφέα του νησιού.

Η πολιούχος Σκιάθου Παναγία Εικονίστρια.THE FINDING OF THE MIRACULOUS ICON OF VIRGIN MARY CALLED ‘PANAGIA ICONISTRIA’

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΥΡΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΑΝΣΕΠΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΙΣΤΡΙΑΣ, ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΣΚΙΑΘΟΥ.

Η ιερά εικόνα της Παναγίας της Εικονίστριας βρέθηκε περί το 1650 με θαυμαστό τρόπο στα κλαδιά ενός πεύκου. Στον τόπο της Ευρέσεως ζούσε κάποιος ασκητής, ο γέροντας ιερομόναχος Συμεών, ο οποίος και είδε ένα μυστηριώδες φως να φωτίζει το ασκητήριό του μέσα από το δάσος. Έκθαμβος και γεμάτος απορία για την προέλευση του εκτυφλωτικού φωτός, μάταια προσπαθούσε να πλησιάσει καθώς αυτό χανόταν. Ύστερα από πολλές απόπειρες αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο περί θαύματος. Μετά από προσευχή & νηστεία κατόρθωσε να πλησιάσει το μέρος όπου κρεμόταν η εικόνα στα κλαδιά ενός πεύκου. Τότε αντίκρισε τη γλυκιά μορφή της Παναγίας της Εικονίστριας. Ο ίδιος δεν μπόρεσε να κατεβάσει την Εικόνα. Ίσως ήταν και θέλημα της Παναγίας να συμβεί αυτό για να γίνουν και άλλοι μάρτυρες του θαύματος. Έμεινε εκεί όλη τη νύχτα προσευχόμενος, και το επόμενο πρωί αναχώρησε τρέχοντας από χαρά για την μεσαιωνική πόλη της Σκιάθου, το Κάστρο, όπου ανήγγειλε στους κατοίκους του το θαύμα. Οι προεστοί τον ακολούθησαν μαζί με τους ιερείς και τον κόσμο. Δάκρυα χαράς ξεχύθηκαν από τα μάτια όλων αντικρίζοντας την εικόνα επάνω στο δένδρο. Ένας νέος ιερέας που ονομαζόταν Ιωάννης ανέβηκε και κατέβασε την Εικόνα, που τοποθετήθηκε στο ασκητήριο του Γέροντα. Εκεί λίγο αργότερα χτίστηκε και το μοναστήρι της που σώζεται ως σήμερα και τιμάται στα Εισόδια της Θεοτόκου. Αυτή την εορτή αφιέρωσαν τότε στο πάνσεπτο εικόνισμά της οι Σκιαθίτες, καθώς η Παναγία εικονίζεται χωρίς το Χριστό και η μορφή της ομοιάζει με μικρό παιδί, με ‘‘τριετίζουσα δάμαλι’’ κατά τον Παπαδιαμάντη, όπως όταν αφιερώθηκε από τους γονείς της Ιωακείμ και Άννα στο Ναό. Λόγω του θείου φωτός που εξέπεμπε η εικόνα ονομάστηκε ‘’Εικων Αστρία’’ δηλαδή εικόνα που λάμπει ως άστρο και κατόπιν ‘‘Εικονίστρια’’. Φέρει όμως και την παραπλήσια ονομασία ‘‘Κουνίστρα’’ ή ‘‘Κουνίστρια’’, είτε από αλλοίωση του τοπικού ιδιώματος, είτε από τα κωνοφόρα δένδρα της περιοχής. Η εικόνα παρέμεινε στο μοναστήρι της μέχρι το 1846. Τότε με σύμφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και ύστερα από αίτημα όλων των κατοίκων της νέας πόλης μεταφέρθηκε η εικόνα και εγκαταστάθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό των Τριών Ιεραρχών, ώστε να την έχουν κοντά τους βοηθό και προστασία, και να καταφεύγουν σε αυτή. Είναι η πολιούχος του νησιού και τελεί πολλά θαύματα σε όσους την επικαλούνται με ευλάβεια και πίστη. Εορτάζει δυο φορές το χρόνο. Στις 21 Νοεμβρίου στα Εισόδια της Θεοτόκου, που είναι και η μεγαλύτερη πανύγηρη. Τότε μεταφέρεται με πομπή από την πόλη στον τόπο της Ευρέσεως, στο αγαπημένο της Μοναστήρι. Η εικόνα μεταφέρεται από χέρι σε χέρι καθώς πλήθος κόσμου συνοδεύει την εικόνα με τα πόδια, ακολουθώντας τη γραφική διαδρομή που διαρκεί 3 περίπου ώρες. Εκεί τελείται Αγρυπνία όπως και στον Ενοριακό Ναό της Παναγίας της Λιμνιάς. Τις πρώτες πρωινές ώρες η Ιερά Εικόνα επιστρέφει με τα πόδια ξανά στην πόλη, και μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας στους δύο ενοριακούς Ναούς τελείται Λιτανεία στην πόλη της Σκιάθου. Την μνήμη της Ευρέσεως πανηγυρίζει η Σκιάθος το πρώτο σαββατοκύριακο μετά την 1η Ιουλίου, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη της στην προστάτιδα, βοηθό και πολιούχο της. Την γιορτή αυτή καθιέρωσαν ο παπα-Γιώργης Ρήγας, τελευταίος μύστης του κολλυβαδικού πνεύματος, Λαογράφος και Δάσκαλος, μαζί με τον Αλέξανδρο Μωραϊτίδη, ο οποίος συνέγραψε και την Ακολουθία της. Το διήμερο αυτό οι Ακολουθίες τελούνται σύμφωνα με το εξής πρόγραμμα. Το Σάββατο στις 7:00μ.μ. τελείται Μικρός Εσπερινός και στις 7:30μ.μ. μεταφέρεται η Ι. Εικόνα της Εικονιστρίας εν πομπή από τον Ιερό Ναό Τριών Ιεραρχών στον Ιερό Ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου. Εκεί τελείται στις 8:00μ.μ.: Ιερά Αγρυπνία που διαρκεί ως τις 10:00μ.μ. κατά το επ’ ενορίαις τυπικό της Σκιάθου: Απόδειπνο, Μέγας Εσπερινός, Μέρος του Όρθρου έως το εωθινό Ευαγγέλιο. Την Κυριακή, τελείται και στους δύο Ενοριακούς Ναούς Όρθρος και Θεία Λειτουργία που διαρκεί ως τις 10:00π.μ. Ακολουθεί η Λιτάνευση της Ι. Εικόνας στην πόλη της Σκιάθου. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας στις 7:00μ.μ. τελούνται οι Χαιρετισμοί της Θεοτόκου εις τον Ιερό Ναό των Τριών Ιεραρχών.

THE FINDING OF THE MIRACULOUS ICON OF VIRGIN MARY CALLED ‘PANAGIA ICONISTRIA’

In 1655 there was a hermit who lived alone in his cell in the mountains of Skiathos, and whose whole life was devoted to prayer. One night he saw a strange light deep in the woods. He was curious, so he started walking towards the light to find the cause. Suddenly, while he was walking, the light disappeared. It occurred to him that the light might possibly be caused by evil demons attempting to set a trap for him, but deep in his heart he felt that the light was a divine sign. The light reappeared for several nights. He decided to pray and fast in the hope that God would show him the truth about the mysterious light. A few nights later, when he saw the light again and was walking towards it, instead of disappearing the light became brighter and brighter. The hermit kept walking towards thye brightening light until he reached a pine tree, where he was astonished to see high up among the branches the Icon of the Virgin Mary surrounded by this spectacular brilliant light. He tried to climb the tree to reach the Icon, but either due to age or infirmity, or because God wanted more people to see the miracle, he was unable to do so. He stayed there all night praying under the pine tree and in the morning he walked to Kastro (which means castle), the medieval city of Skiathos. He told his extraordinary story to the citizens of Kastro and a group of them immediately followed the hermit back up into the mountains to see the miracle. A young priest called John, climbed the pine tree to bring the Icon safely down. Since then, 1655, the Virgin Mary called Iconistria (Icon+astria=Icon that shines like a star) has been and continues to be the protector of the island of Skiathos. Many healing and other miracles have occurred. A few years later a monastery was built close to the place where the Icon was found and the Icon placed inside. During the period of King Otto, many monasteries in the newfounded country of Greece were closed under an antimonastic command of the new government and the ministry of religions. The monastery of Iconistria was abandoned and all the holy relics and among them the Holy Icon were transferred to another monastery. However, because the citizens wanted to have the Holy Icon among them, when they returned to their old city nearby the old port, rebuilding the byzantine village, they built the bishopric Church of the Three Bishops in 1846 and placed the Icon there. The three Bishops are St. Basilios (St. Basil) the Great, St. Ioannis Chrisostomos (St. John of the ‘silver tongue’, which is the nearest translation of the Greek ‘golden mouth’) and St. Grigorios the Theologos (St. Gregory the theologian who explains the word of God, bishop of Constantinople). There are two celebrations in honour of the Virgin Mary’s Icon. The first one is on the 21st November when we celebrate the dedication of the Virgin Mary to God by her parents when she was three years old. There is a procession on foot the previous day when the people of Skiathos carry the Icon through the mountains from the city to the monastery of the Virgin Mary, where an all night vigil and service take place. In the morning of 21st November the Icon is brought back by the same path so that it can be taken in a procession around the city. The second one is on the first Sunday after 1st July, so that those people who are unable to come to the Island of Skiathos for the main celebration are able to glorify the Virgin Mary during the second celebration established in her honour. This feast is dedicated to the day of the finding of the miraculous Icon. There is a procession on foot on Saturday evening from the church of Three Bishops to the other church of the island, in the name of Virgin Mary’s Birthday, where an all night vigil takes place. The following morning, on Sunday, a holy liturgy takes place in the churches and then the Icon is taken in procession around the city and brought back to the bishopric church.

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΆΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ ΣΤΟ ΠΡΟΚΟΠΙ ΕΥΒΟΙΑΣ.

Σταθμός: Ραδιοφωνικός σταθμός της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5

ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ. ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ"

Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ

Η ΕΙΣΟΔΟΣ

Στην κεντρική αίθουσα του Συλλόγου μας (Ηλεκτρουπόλεως 45 και Κύπρου -; Αργυρούπολη) πραγματοποιείται μεγάλη Έκθεση, που περιλαμβάνει βιβλία και περιοδικά παλαιών και συγχρόνων εκδόσεων σε διάφορες γλώσσες και κυρίως στην ελληνική, αγγλική, γαλλική και γερμανική.

Τα βιβλία είναι ποικίλου περιεχομένου: λογοτεχνικά, ιστορικά, θρησκευτικά, ιατρικά, τεχνικά, μέθοδοι ξένων γλωσσών, λεξικά κ.ά.π.

Λεωφορεία: Α4 (από Πανεπιστημίου). Α4 και 154 (από Μετρό «Αγίου Δημητρίου») 3^η στάση Αργυπουπόλεως. Τηλ.210-99.18.113, 210-99.23.753.

Χριστιανικός Φιλανθρωπικός Σύλλογος «Η Αγία Τριάς»

Ελληνορωσικός Οίκος Υπερηλίκων

Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα

Έτος ιδρύσεως 1955

ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

ΣΕ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΡΑΧΟΥΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΣΑΜΙΝΑ

ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΒΟΥΡΛΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΗΡΩΑ.

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ ΣΤΗΝ ΣΚΙΑΘΟ.

Το σπίτι του Παπαδιαμάντη βρίσκεται σε απόσταση περίπου 100 μέτρα από την ανατολική παραλία της πόλης, σε ένα μικρό αδιέξοδο δρομάκι, πάροδο της οδού Παπαδιαμάντη, και είναι ένα σύγχρονο μουσείο με ενθυμήματα από την ζωή του μεγάλου συγγραφέα. Πρόκειται για πολύ απλό και λιτό σπίτι, χαρακτηριστικό νησιώτικο της εποχής. Η δυτική παλιά είσοδος του σπιτιού είναι κλειστή και σήμερα το κοινό που επισκέπτεται τον χώρο χρησιμοποιεί την ανατολική είσοδο από μια εξωτερική ξύλινη σκάλα. Το σπίτι αυτό είναι το σπίτι που έζησε ο Παπαδιαμάντης από το 1860 και μέχρι που έφυγε από το νησί. Το σπίτι αυτό το έκτισε ο πατέρας του το 1860. Το σπίτι που γεννήθηκε δεν υπάρχει σήμερα γιατί κατεδαφίστηκε από τους τελευταίους ιδιοκτήτες του. Στο καινούριο σπίτι του Παπαδιαμάντη υπάρχει μια εντοιχισμένη πλάκα που αναφέρει ότι εδώ μεγάλωσε και πέθανε ο συγγραφέας.

Το σπίτι είναι διώροφο, έχει δηλαδή κατώι κα ανώι, όπως λέγονται στην γλώσσα του νησιού οι δυο όροφοι ενός δίπατου σπιτιού. Το κατώι είναι ένας ανοιχτός χώρος με το πηγάδι του σπιτιού στη μέση του, ενώ το ανώι αποτελείται από 3 δωμάτια και ένα στενόμακρο διάδρομο που οδηγεί σε αυτά και που χρησιμοποιείται επίσης ως κουζίνα.

Στα αριστερά μας, όπως μπαίνουμε από την είσοδο βρίσκεται το δωμάτιο με το τζάκι όπου περνούσε τις κρύες χειμωνιάτικες μέρες του η οικογένεια του παπα-Διαμάντη. Εκεί πέρασε και τελευταίες στιγμές του ο Παπαδιαμάντης τον χειμώνα του 1911 λίγο πριν πεθάνει. Παντού στον χώρο βρίσκονται αντικείμενα και σκεύη που χρησιμοποιούσε ο συγγραφέας.

Στα δεξιά της εισόδου υπάρχει το μικρότερο από τα άλλα δυο δωμάτια που στην αρχική του χρήση ήταν το δωμάτιο του πατέρα με τα βιβλία του και τα άμφιά του. Αργότερα το χρησιμοποίησε ο Αλέξανδρος για προσωπικό του υπνοδωμάτιο και γραφείο. Έμοιαζε με καλογερίστικο κελί με ένα μικρό παράθυρο, ένα εντοιχισμένο μικρό ντουλάπι και ένα μικρό στενό κρεβάτι. Και στο βάθος της εισόδου βρίσκεται το μεγαλύτερο δωμάτιο του σπιτιού, ή σάλα που για μοναδικό διακοσμητικό στοιχείο είχε έναν έγχρωμο ρόμβο στο ταβάνι.

Το σπίτι σήμερα με διάφορα ενθυμήματα του συγγραφέα προσελκύει πολλούς επισκέπτες που έρχονται να δουν το χώρο που μεγάλωσε και πέθανε ο Παπαδιαμάντης.

ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ .ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΤΟ 2009.

ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΒΑΖΟΥΝ ΤΟ ΔΕΞΙ ΤΟΥΣ ΧΕΡΙ ΣΤΟ

ΜΗΧΑΝΗΜΑ...........ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟ!!!!!

Ιερά Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Βόλου.

Ανάμεσα σε δυό γραφικά χωριά του πανέμορφου Πηλίου, τον Άγιο Βλάσιο και τον Άγιο Γεώργιο Νηλείας, υψώνεται η Ιερά Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Σε απόσταση μισής ώρας από τον Βόλο και σε υψόμετρο 650 περίπου μέτρων, αγναντεύει τον Παγασητικό πάνω από ένα θεαματικό φυσικό εξώστη με πανοραμική θέα. Το τοπίο που την περιβάλλει, πλούσιο σε πράσινο και σε κρυστάλλινα νερά, είναι μοναδικό σε χάρη, ηρεμία και γαλήνη, κομμάτι χωρίς υπερβολή του Παραδείσου, ιδανικό για την εγκαταβίωση ψυχών αφιερωμένων στη δοξολογία του Αγίου Θεού. Η Μονή υπάγεται διοικητικώς στον Δήμο Μηλεών, ενώ εκκλησιαστικώς εξαρτάται από την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος & Αλμυρού. Στις μέρες μας φιλοξενεί μια 25μελή μοναστική Αδελφότητα, που αγωνίζεται να συνεχίση την μακραίωνη ιστορική της πορεία, προς δόξαν του Θεού και κλέος της Αγίας Εκκλησίας μας.

ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

ΔΑΣΟΣ ΠΑΝΤΟΥ

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ

ΑΠΟ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΝΑΟΥ

Ο ΝΕΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΙΧΑΗΛ

ΚΕΛΙΑ

Η ΘΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ

ΠΥΛΗ

Ραδιοφωνικός Σταθμός

ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΠΗΛΙΟΥ

• Καθαρά εκκλησιαστικός
• Μία από τις διακονίες της Αδελφότητος της Ι. Μονής
• 11 χρόνια ζωής
• 24ωρη εκπομπή

Μεταδίδει αποκλειστικά:

• Όλες τις ιερές ακολουθίες (Μεσονυκτικό, Όρθρο, Ώρες, Εσπερινό, Παράκληση και Απόδειπνο) που τελούνται στην Ι. Μονή κατά την διάρκεια του νυχθημέρου.
• Θείες Λειτουργίες και αγρυπνίες που τελούνται στην Ι. Μονή.
• Θείες Λειτουργίες και αγρυπνίες από άλλες Ι. Μονές ή Ι. Ναούς, ηχογραφημένες.
• Ομιλίες πνευματικού περιεχομένου.
• Βυζαντινούς Ύμνους.

Για να ακούσετε ζωντανά, επιλέξτε την εικόνα