Ο ΗΡΩΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΑ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑ ΠΑΤΗΡ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Γιάννης Κούρος | Yiannis Kouros [Ultramarathon runner]

Η ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΓΑΝΩΤΗ

ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

Sock Snowman

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

Απάντηση του Ιερέα π. Αντωνίου Χρήστου στην ερώτηση κάποιου για το πού είναι η Εκκλησία.

Απάντηση του Ιερέα π. Αντωνίου Χρήστου στην ερώτηση κάποιου για το πού είναι η Εκκλησία.

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν υπάρχει κοινή λογική σε αυτόν τον τόπο και στους πολίτες τoυ… αλλά μάλλον η απάντηση είναι αρνητική! Παρακαλώ λοιπόν τον κάθε άθεο-αντίχριστο-άθρησκο, αγνωστικιστή και ότι άλλο θέλει αν πιστεύει η  όχι είναι δικιά του δουλεία! Το να θέλει να είναι πιο πατριώτης από τους Κληρικούς όμως…σε αυτόν τον τόπο πάει πολύ….!  Φυσικά δεν είμαστε οι μόνοι, όμως αν υπάρχει ελληνικό κράτος σήμερα και ελληνική συνείδηση το χρωστάμε σε αυτούς και αυτό φαίνεται και σήμερα στο εξωτερικό και στην ομογένεια! Ελλάδα χωρίς ράσο δεν υπάρχει αλλά κάποιοι θέλουν να κάνουν χωρίς ράσο Ελλάδα… αλλά θα βγουν γελασμένοι!

Ας έρθω και στα προσωπικά τώρα για να μη γενικεύω όπως έκανες και εσύ φίλε αναγνώστη ! Εγώ είμαι Κληρικός θρησκευτικός Λειτουργός, μισθοδοτούμενος από την Ελληνική πολιτεία όχι από χάρη ή αέρα αλλά κατόπιν σχετικής συμφωνίας! Δεν σου κάνει εντύπωση που όλα τα νοσοκομεία της Αθήνας είναι σε πρώην τέτοια κτήματα; Αν δεν τα παραχωρούσε η Εκκλησία εσύ θα πήγαινες για θεραπεία στην Κόρινθο και στη Θήβα! Ίσως το σπίτι σου να βρίσκεται σε Εκκλησιαστικό ακίνητο που πήρε το κράτος με την υποχρέωση να πληρώνει τον κλήρο γιατί πολύ απλά είμαστε και εμείς άνθρωποι με οικογένειες! Άρα και το σπίτι σου έμμεσα στη Εκκλησία και τους Κληρικούς που βρίζεις έμμεσα ή άμεσα το χρωστάς!

Αυτό σημαίνει ότι, ό,τι επιδόματα έπαιρνε ο δημόσιος τομέας δεν έρχονταν και σε εμάς αυτόματα αλλά έπρεπε να κάνουμε δικαστικούς αγώνες! Προς το τέλος εξομοιωθήκαμε νομοθετικά ως δημόσιοι υπάλληλοι και έχουμε τις ανάλογες περικοπές που έχεις ακριβώς και εσύ φίλε μου! Δεν σου τα είπαν και δεν τα ξέρεις καλά! Προσωπικά πανεπιστημιακής εκπαιδεύσεως έπαιρνα 1099 έφτασα 1066 και από αυτό τον Οκτώβριο 915.58! Τον Αύγουστο έπεφτα μισθολογικό κλιμάκιο, αλλά πάγωσε όπως ξέρεις…! Το ενοίκιό μου μόνο είναι 650 γιατί μένω και υπηρετώ στα Νότια Προάστια… τα άλλα υπολόγισέ τα μόνο σου!

Εσύ έχεις οκτάωρο εγώ έχω 24ωρες το 24ωρο! Εσύ έχεις αργίες και τριήμερα, Χριστούγεννα και Πάσχα εμείς αυτές τις μέρες είμαστε και τρέχουμε κυριολεκτικά όλη την ημέρα και την νύχτα! Σηκωνόμαστε στις 6 αρχίζουμε στις 7, τελειώνουμε στις 10, εξομολογούμε μέχρι τις 2 και το απόγευμα πάλι και η ακολουθία ξεκινάει στις 7 και τελειώνει στις 11 εκείνες τις ημέρες! Χωριστά την Θεία  Κοινωνία στους αρρώστους, χωριστά την αθόρυβη βοήθεια στον πάσχοντα αδελφό…!

Μιλάς για εφεδρεία! Καταρχήν να ξέρεις ότι είμαστε και εμείς στο 1 προς 10 και αργότερα στο 1 προς 5 ! Εμείς δεν είμαστε υπεράριθμοι για να μας κόψουνε! Το αντίθετο έχουμε κενά και δεν μπορούμε να καλύψουμε ιδιαιτέρως στην επαρχία! Διώξανε το Δάσκαλο, διώξανε τις κοινότητες και την αστυνομία λόγω Καλλικράτη και συγχωνεύσεις, τώρα θα διώξουν και τον Ιερέα της Ενορίας…καθώς ένας Ιερέας που λειτουργεί δεν μπορεί την ίδια μέρα να λειτουργήσει και στο άλλο χωριό κτλ! Αυτή είναι η παράδοσή μας δεν είμαστε σαν τους παπικούς! Δεν είδα επίσης να ανησυχείς ιδιαίτερα με τους Μουφτήδες  που διορίζονται 200 την στιγμή που στην Εκκλησία έχουμε μόνο 80 θέσεις μία για κάθε Μητρόπολη! Έχει διοριστεί σε κανένα τομέα κάποιος χωρίς οργανική θέση δωρεάν; Στην εκκλησία εδώ και ένα χρόνο ό,τι χειροτονίες έχουν γίνει είναι άμισθες !!! Αυτό σου λέει κάτι; Μήπως δεν είμαστε επάγγελμα αλλά λειτούργημα γι αυτό;

Οι Ιερείς δεν έχουμε ΑΣΕΠ αλλά έχουμε Ιερούς Κανόνες! Σημαίνει ότι πρέπει να έχεις ένα σωρό ειδικές προϋποθέσεις! Γι αυτό και το ράσο είναι βαρύ…! Ποιος μένει στις μέρες μας παρθένος μέχρι τα 25 του (στην καλύτερη περίπτωση)  που μπορεί να γίνει κάποιος Διάκονος; Φαίνεται σενάριο επιστημονικής φαντασίας! Να δίνουμε ΑΣΕΠ θες για να γίνεις Ιερέας; Και να περνάει  π.χ. Άθεος, Μουσουλμάνος ή Καθολικός; Για να γίνεται Ορθόδοξος Ιερέας; Γίνεται;

Όσο για την εκπαίδευση έχουμε και παρά έχουμε! Προσωπικά έχω τελειώσει όλη την Εκκλησιαστική Εκπαίδευση όλες τις βαθμίδες, έχουμε περάσει και την Θεολογική και σε μία εβδομάδα παίρνω και το Μεταπτυχιακό στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο! Άλλοι Κληρικοί έχουν πολύ περισσότερα πτυχία, γι αυτό… άσε ούτε εκεί μπορείς να συγκριθείς!

Λες ότι δεν δίνουμε λόγο σε κανέναν και ότι παίρνουμε το παγκάρι στην τσέπη μας! Πόσο άσχετος μπορεί να είσαι; Πραγματικά! Δεν το λέω υποτιμητικά αλλά με πόνο και ως διαπίστωση! Δίνουμε και παραδίνουμε και μάλιστα με βάση τους κανόνες ανά πάσα στιγμή μπορεί να έχουμε κάποια αργία ή και καθαίρεση μόνο και μόνο γιατί μπορεί να έπεσε κάποιος πάνω μας με το αυτοκίνητο και να έχασε ο ίδιος την ζωή του! Χωρίς να φταίμε είναι φόνος εξ αμελείας και ο Ιερέας χάνει την Ιεροσύνη του! Έχουμε τα αντίστοιχα πειθαρχικά όργανα όπως εσείς γι αυτό είσαι λάθος! Στο δε παγκάρι… εδώ απέχεις όσο ο Άρης από τη γη! Τα χρήματα του Παγκαριού είναι για την συντήρηση και τα έργα του Ναού και δεν έχει κανείς πρόσβαση…μόνος του αλλά υπάρχει ολόκληρη επιτροπή και δίνει λόγω στη Μητρόπολη και στους ελεγκτές του κράτους!

 Υπάρχει προϋπολογισμός και απολογισμός κονδύλια κτλ! Μάλλον θα αναφέρεσαι στα λεγόμενα «τυχερά» που και εδώ πέφτεις έξω, γιατί είναι προαιρετικά και όταν δεν έχει ο κόσμος να φάει τι να δώσει; Τι να πάρει κανείς για τα 50 ευρώ που άφησε κάποιος στη βάπτιση περνώντας νόμιμη απόδειξη και από αυτά είναι να πάρουν ποσοστό ο Ιερός Ναός, Οι Ιερείς, Ο Διάκονος, ο Ψάλτης και ο Νεωκόρος ή Οι Νεωκόροι; Για υπολόγισέ τα;

Δεν δέχεσαι να φιλοξενείς στον Κλάδο σου το Παπαδαριό… ; Ωραία φιλοξενία!:) Αν ήθελες να μας βρίσεις τι θα έκανες; Ανήκουμε στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων αν βγει από το Δημόσιο θα βγούμε και εμείς..!

Μιλάς για αγώνες κτλ! Ο Αγώνας του Ιερέα είναι ενάντια των παθών και των αμαρτιών των δικών του και του Ποίμνιο του! Αυτοί είναι η αποστολή του και όχι να γίνεται φραγκοφονιάς για πόσα παίρνει και αν παίρνει! Εμείς δεν θα κάνουμε ξέρεις καμιά απεργία γιατί δεν απεργεί ποτέ ο διάβολος…! Δεν θα μειώσουμε την απόδοσή μας γιατί η Ιεροσύνη πάει πάνω από αυτά! Για τους κοινωνικούς αγώνες η Εκκλησία είναι πάντα μπροστά! Αλλά δεν είστε υποκριτές; Με τον Μακαριστό Χριστόδουλο που μιλούσε λέγατε τι θέλει και μιλάει και επεμβαίνει στην πολιτική και οι παπάδες;    Τώρα που τα βρήκατε σκούρα λέτε το αντίστροφο γιατί δεν μιλάει και δεν επεμβαίνει στα πολιτικά! Ότι συμφέρει και όπου φυσάει ο άνεμος δηλαδή! Όμως η Εκκλησία έχει την δική της αυτοσυνειδησία και δεν περιμένει κοσμικές υποδείξεις…!

Δεν είδες καμία Εκκλησία να βοηθάει  κανέναν άνεργο, κανέναν άστεγο, κανέναν πολύτεκνο γιατί πολύ πιθανόν δεν πάτησες και ποτέ σε αυτήν ή ό,τι δεν υπάρχει προβεβλημένο από τα ΜΜΕ νομίζεις και ότι δεν υπάρχει! Άντε μάθε λοιπόν για το επίδομα του τρίτου παιδιού της Θράκης! Άντε μάθε για τα συσσίτια και για κάθε βοήθεια κάθε Μητρόπολης και Ενορίας και Ιερέων προσωπικά! Εσένα κανείς δεν σου απλώνει το χέρι μέσα στο δρόμο εκτός από τους επαγγελματίες επαίτες ! Στο ράσο όμως ανατρέχουν… Δεν συνεχίζω, ο Θεός ξέρει!

Λες ότι πουθενά αλλού ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ, δεν πληρώνονται οι παπάδες από το κράτος!!! Εδώ η ασχετοσύνη σου παίρνει διδακτορικό! Άντε μάθε στο Βέλγιο και στη Γερμανία και σε τόσα κράτη …πως πληρώνονται από το κράτος και μάλιστα πληρώνουν φορολογία από τις αντίστοιχες ΔΕΚΟ! Και σου είπα δεν μας κάνει και χάρη! Ας μας τα κόψει όχι το 50% όλα ! Να κάνουμε μια νομική προσφυγή να δούμε… τι θα γίνει! Τολμάει; Τολμάς εσύ ή φοβάσαι μη χάσεις το σπίτι σου όπως χιλιάδες συμπατριώτες αγοραστές καταπατητές και μη! Εδώ με το νόμο Τρίτση τότε 8 μονές προσέφυγαν στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια και δικαιώθηκαν! Που να το κάνουν όλοι οι Ναοί και οι Ενορίες… άσ' το…!

Και στο τέλος το κερασάκι στην Τούρτα που πάντα φυσικά είναι και το πρώτο! Διαχωρισμός Εκκλησίας Κράτους! Μαζί σου! Έπρεπε να είχε γίνει….! Αλλά σε πιο τόπο; Τον δικό μας; Με πια παράδοση την δική μας; Μπορεί να διαχωριστεί το σώμα σου από το κεφάλι; Η ψυχή από το σώμα και να είσαι ζωντανός; Αυτά δεν γίνονται στη χώρα μας γιατί πολύ απλά η Εκκλησία ήταν και θα είναι κομμάτι της κοινωνίας και του κόσμου! Δεν ήταν παπικοί γαιοκτήμονες αλλά κομμάτι της αυτοσυνειδησίας αυτού του τόπου! Χιλιάδες τα παραδείγματα μη αναφέρω τώρα..! Εμείς έχουμε συναλληλία! Είμαστε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι συμμεριζόμαστε το δίκαιο της κάθε κυβέρνησης!!

Συμπέρασμα… τον θυμό και την αγανάκτησή σου προς λάθος κατεύθυνση την έστειλες! Άντε μάθε πόσα παιδιά έχουν κατά μέσο όρο οι κληρικοί και θα δεις ότι αν έχει συνέχεια αυτός ο τόπος το χρωστάει σε αυτούς και τους ανθρώπους που εμπνέονται από αυτούς και σηκώνουν αγόγγυστα τον Σταυρό της Τεκνογονίας!  Όμως αδελφέ η Εκκλησία θέλει την κριτική και σε ευχαριστώ για το Θάρρος έστω και ανώνυμα που είχες να γράψεις αυτές τις γραμμές….! Όμως την καλοπροαίρετη κριτική! Όχι την κριτική για να αθωώση στην ουσία τα δικά μας πάθη και αδυναμίες και τα ξεβόλεμα της συνείδησης που πάντα έχει ο ευαγγελικός λόγος που πηγάζει από αυτή!!!

Καλά ξυπνητούρια αδελφέ… καλή μετάνοια σε όλους!!

π. Αντώνιος Χρήστου

Εφημέριος Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΣΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΡΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ένα λαμπρό παράδειγμα θέας του Ακτίστου Φωτός από το Γέροντα Αυξέντιο Κωνσταντώνη Γρηγοριάτη.

Ένα λαμπρό παράδειγμα θέας του Ακτίστου Φωτός από το Γέροντα Αυξέντιο Κωνσταντώνη Γρηγοριάτη, καταγόμενο από τα Κούντουρα (Αρβανιτοχώρι της Αττικής), αντιγράφω από το βιβλίο που συνέγραψε η Συνοδεία του Γέρο-Ευθύμιου στην Καψάλα με τίτλο «Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη παράδοση» (σελ.142-143):

Ο Γέρο-Αυξέντιος († 1892 – 1981)

ʺΟ ίδιος είχε κάνει πράξη στη ζωή του το «αδιαλείπτως προσεύχεσθε» και μάλιστα έφθασε σε προχωρημένη κατάσταση πνευματική, ώστε να λέγη την ευχή και στον ύπνο του, όπως με απλότητα απεκάλυψε στο γέροντα Παΐσιο. Άλλοτε είπε ο ίδιος, όντας τυφλός, ότι, «όταν λέω την ευχή βλέπω στο δεξιό μέρος φως. Αυτό το βλέπω, όταν κάνω τον κανόνα με το κομποσχοίνι. Το βλέπω συχνά. Αυτό φεύγει και ύστερα πάλι ξανάρχεται. Το κυριότερο όμως είναι η αγάπη που έρχεται στην καρδιά για τον Χριστό». Έβλεπε το Άκτιστο Φως και κάποια μέρα ανησύχησε γιατί δεν το είδε και ζητούσε να εξομολογηθεί στον Πνευματικό του. Κάποτε ο γέρο-Αυξέντιος πήγε να κοινωνήσει στο παρεκκλήσι του Οσίου Γρηγορίου, του Κτίτορος, όπου θα γινόταν Θεία Λειτουργία. Ενώ προσήλθε προετοιμασμένος με πολύ πόθο και ευλάβεια, ο λειτουργός Ιερέας τυφλώθηκε από ένα φως δυνατό και ιλαρό που έβγαινε από το πρόσωπο του γέροντος Αυξεντίου. Το πρόσωπό του σκεπάστηκε, εξαφανίστηκε από έναν φωτεινό ήλιο, υπέρ τον ήλιο λάμποντα, και ο Ιερέας δε μπορούσε πλέον όχι να τον κοινωνήσει αλλά ούτε να τον αντικρύσει, ρίχνοντας το βλέμμα του χαμηλά. «Έλαμπε τόσο το πρόσωπό του», διηγείται ο λειτουργός, «που όταν τον κοίταξα, ζαλίστηκα και παρά λίγο να πέσω κάτω. Έβαλα το χέρι μου και σκέπασα τα μάτια μου γιατί δεν άντεχα το δυνατό φως. Έλαμπε ολόκληρος». Όταν σε λίγο υπεστάλη το Άκτιστο Φως και συνήλθε ο έκπληκτος Ιερέας, τότε τον κοινώνησε. Ο Γέρο-Αυξέντιος έγινε συχνά θεωρός του Ακτίστου Φωτός και έφθασε στην κατάσταση του θείου έρωτος. Και όλα αυτά από την επιμονή του στην ευχήʺ.

Δοξασμένο το όνομα του Θεού ημών!! Απερίγραπτη η Δόξα Του και γενναιοδωρία Του!! Χαροποιεί τους αγαπόντας Αυτόν, κάνοντάς τους συμμέτοχους στης Δόξης του Ακτίστου Φωτός Του!! Όπως τον ταπεινό Γέροντα Αυξέντιο!!

http://geron-nektarios-o-agioritis.blogspot.gr/2015/01/blog-post_25.html

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ. ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ.

Κυ 04-10-2009, ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ...

Ένας αφανής Άγιος Ιερέας (Αληθινή Ιστορία)

Ένας αφανής Άγιος Ιερέας (Αληθινή Ιστορία)

Γράμματα πολλά δεν έμαθε, με δυσκολίες τελείωσε το σχολαρχείο της εποχής εκείνης, βαδίζοντας καθημερινώς δύο και πλέον ώρες -για την πλησιέστερη κωμόπολη, ο Ευθύμιος. «Από μικρός αγαπούσε την Εκκλησία βοηθώντας σαν παπαδάκι τον ευλαβή πάππου του στην ψαλτική.

Έτσι έμαθε την τάξη της Εκκλησίας και συγχρόνως να ψάλλει. Κι όταν έφυγε για την άλλη ζωή ο παππούς, έμεινε μοναδικός ψάλτης της Εκκλησίας ό Ευθύμιος. Έτσι τον συνάντησε σε μία περιοδεία του ό Επίσκοπος της περιοχής.
«Πρίμος τπλεον ό Ευθύμιος, καλός οικογενειάρχης με τρία παιδιά έως τότε, και επειδή ό ιερεύς του χωρίου λόγω γήρατος και ασθένειας άπεχώρησε, οι χωρικοί ζητούν ιερέα από τον Επίσκοπο.

Καί ποιόν προτείνετε για παπά εσείς: Ρωτά ό Δεσπότης και όλοι σχεδόν με ένα στόμα λέγουν: «τον ψάλτη μας». Έτσι με τις πιέσεις των χωρικών και την εμμονή του Έπισκόπου και παρά τις διαμαρτυρίες του Ευθυμίου, ότι θεωρεί τον εαυτό του ανάξιο και ακατάλληλο για ένα τόσο μεγάλο Ύπούργημα. Χειροτονήθηκε Ιερεύς του χωρίου προς χαράν όλου του χωρίου.

Τώρα, πλέον εκτελούσε τα ιερατικά του καθήκοντα. Κάθε πρωϊ και βράδυ, με φόβο Θεού κτυπούσε την καμπάνα κάνοντας τον Όρθρο και τον Εσπερινό. Πράος, καλοσυνάτος, αγαπητός προς όλους, άφιλοχρήματος άρκεϊτο στον μικρό μισθό του και στα λίγα έσοδα πού άπεκόμιζε, όταν καλλιεργούσε τα χωράφια του. Ως και για μεροκάματο πήγαινε,για να θρέψει την πολυμελή οικογένεια του,έξι παιδιά τώρα. Ό Επίσκοπος, εκτιμώντας την σύνεση του και την καλή του φήμη.τον έκανε και πνευματικό.

Ένα πλήθος κόσμου από το χωριό και τα γύρω χωριά πήγαιναν για εξομολόγηση στον πατέρα Ευθύμιο. Και το κήρυγμα δεν παρέλειπε κάθε Κυριακή διαβάζοντας από κάποιο ορθόδοξο περιοδικό μια σύντομη ομιλία. Άλλα και τα παιδιά, για να τα συγκεντρώνει στο κατηχητικό, είχε ένα δικό του τρόπο, με τραγούδια και ψαλμωδίες, με καραμέλες και λουκούμια και είκονίτσες.

Να και ένα γεγονός, οπού φάνηκε το μεγαλείο της ψυχής του. Γείτονα στο χωράφι του είχε έναν πλεονέκτη και καταπατητή, τον κυρ Γιάννη, ό όποιος δεν δίστασε να μεταθέσει τον πρόχειρο φράχτη πού χώριζε τα σύνορα και να του πάρει μια λωρίδα από το χωράφι του, το ίδιο έκανε και τον δεύτερο χρόνο. Τι να κάνει τώρα, σκέφτηκε ό πατήρ Ευθύμιος.
Αν του πεί κάτι, θα αρχίσει τις βλαστήμιες και τις βρισιές, δεν έπαιρνε από λόγια, όπως το έκανε και με άλλους γείτονες. Τα αφήνω στα χέρια του Θεού,είπε στην πρεσβυτέρα του και στον μεγάλο γιο του πού διαμαρτύρονταν. Και να, ένα πρωΐ λέγει στον μεγαλύτερο γιο του: Πάμε στο χωράφι μας να τακτοποιήσουμε το φράκτη στο σύνορο. Άφού έφτασαν στο χωράφι, λέγει στον γιο του: Πάρε τον συρμάτινο φράχτη και να τον μεταθέσείς ακόμη ένα περίπου μέτρο, αφήνοντας στον γείτονα μια λωρίδα από το χέρσο χωράφι του.

«Εκπληκτος ό γιος του άρχισε να διαμαρτύρεται: Πατέρα, εσύ θα χαρίσεις. όπως πάς.όλο το χωράφι στον γείτονα. Κάνε όπως σου είπα, παιδί μου.έχω τον λόγο μου εγώ, μην στεναχωρείσαι. Καί επέστρεψαν πάλι στο σπίτι τους. Την άλλη μέρα το πρωί να σου ό κυρ Γιάννης στο σπίτι του παπά.

Καλημέρα παπαδιά. Έτσι ανήσυχος και ταραγμένος ρωτά την πρεσβυτέρα: Πούναι ό παπα-Θύμιος; τον θέλω.

Καθίστε κυρ Γιάννη, να σας κάνω καφέ.ως να έρθει ό παπα-Θύμιος, πού τον ζήτησαν σε ένα σπίτι, δεν θ’αργήσει να επιστρέψει.

Εν τω μεταξύ ή παπαδιά ετοίμασε και του πρόσφερε τον καφέ. Αυτός πήρε μια ρουφηξιά, σαν να έκάθετο στα κάρβουνα. Νάσου και προβάλλει ό παπάς χαρούμενος και λέει: Δόξα τω Θεώ. ελευθερώθηκε ή κυρία Ελένη πού υπέφερε στον τοκετό, με τις ευχές της Εκκλησίας και μάλιστα απέκτησε αγοράκι.

Στό χωριό μας έχουμε έναν άνθρωπο του Θεού, έναν «Αγιο, τον παπα-Θύμιο!

Καλώς τον κυρ Γιάννη, καλημέρα. Η οικογένεια είναι καλά: Τα ζωντανά επίσης;

Χωρίς άλλη απάντηση: Τί είναι αυτό πού μου έκανες παπα-Θύμιο; Ρωτά πικραμένος ό κυρ Γιάννης.

Τί αγαπητέ μου Γιάννη; Να το διορθώσουμε.

Εγώ παπα-Θύμιο, δύο χρόνια τώρα σου κλέβω το χωράφι κι εσύ ούτε να διαμαρτυρηθείς, ούτε να φωνάξεις, αλλά μου αφήνεις μία λωρίδα. Πάμε τώρα γρήγορα να διορθώσω αυτή την αδικία, δεν την αντέχω.

Καλά κυρ Γιάννη μου. κάνε μόνος σου ό.τι νομίζεις σωστό. «Αλλωστε χώμα είναι ή γη. και όλα εδώ μένουν. Μόνον, αγαπητέ μου, μια χάρη σου ζητώ, να σε βλέπω πιο τακτικά κι εσένα και την οικογένεια σου στην Εκκλησία.

Ασπάστηκαν έτσι αδελφικά στο μέτωπο, δεν τον άφησε να ασπαστεί το χέρι του ό παπά-Ευθύμιος. Του είπε: Έχε την ευλογία του Θεού

Καί τον κατευύδωσε ό καλός ιερέας. Καί όλα άλλαξαν από την ώρα εκείνη. Ό κυρ Γιάννης έβαλε μόνος του τον φράκτη στα παλαιά του σύνορα, άλλα και είναι τακτικός στην εκκλησία με την οικογένεια του. Καί διαλαλεί παντού, σε γνωστούς και άγνωστους: Στό χωριό μας έχουμε έναν άνθρωπο του Θεού, έναν «Αγιο, τον παπα-Θύμιο!

IN GOD

Whenever I am afraid,

I will trust in You.

In God (I will praise His word),

In God I have put my trust;

I will not fear.

What can flesh do to me?

All day they twist my words;

All their thoughts are against me for evil.

They gather together,

They hide, they mark my steps,

When they lie in wait for my life.

Shall they escape by iniquity?

In anger cast down the peoples, O God!

You number my wanderings;

Put my tears into Your bottle;

Are they not in Your book?

When I cry out to You,

Then my enemies will turn back;

This I know, because God is for me.

In God (I will praise His word),

In the LORD (I will praise His word),

In God I have put my trust;

I will not be afraid.

What can man do to me?

 —

Η Παναγία οικονόμησε ( Νώντα Σκοπετέα) Μέρος 11 -τελευταίο

Η Παναγία οικονόμησε ( Νώντα Σκοπετέα) Μέρος 11 -τελευταίο

Γοργοϋπήκοος Κυρά ελπίδα ξανασπέρνει
Απελπισιά και εμπόδια από εμπρός τους παίρνει
Τάμα που εκπληρώθηκε από το παληκάρι
Προσκύνημα ευλαβικό στο Άγιο Δοχειάρι

Θαύματα και παράδοξα ακούμε και απορούμε!
Του Αγίου Εφραίμ οι γιατριές την έκπληξη σκορπούνε…
Έχει προστάτη το παιδί και πόσο του είναι ευγνώμων
Μια αναπνοή ο Άθωνας απ τ’ όρος των Αμώμων !

Σελίδα η πρώτη ξεκινά , η θύμηση σιμώνει 
με το μελάνι σμίγεται , τα μάτια πως θολώνει !

….Συμπολίτες των Αγίων και Οικείοι Θεού ! Απομακρύνθηκε ήσυχα όπως μας συνάντησε . Μας άφησε με μια προτροπή , που σε αυτό το ταξίδι σαν να ακούγεται συνέχεια …Ο Ακρογωνιαίος λίθος Χριστός , τα θεμέλια Απόστολοι και Προφήτες και εμείς να παλεύουμε με τον Θεό, πότε ως ξένοι και πάροικοι να γκρεμίζουμε , πότε ως οικείοι Του και συμπολίτες των Αγίων Του , να οικοδομούμε Σωτηρία . Πάλη διαρκής ως το τελευταίο έκπνευσμά μας …Στην γειτονιά των Αγίων , στην Ουράνια Πατρίδα ταξιδεύουν τα λόγια του Πατρός Γ.… Είμαστε σίγουροι πως έχει ακόμα πολλά να καταθέσει αφού μέσα από αυτόν ο Κύριος μιλούσε . Και αυτά που έχει να μας πει ο Κύριος , δεν τα χωρά όλος ο κόσμος !
Ύστερα από λίγο , καθόμαστε στον ξύλινο καναπέ με τα υφαντά , στην είσοδο του μεγάλου δωματίου , που κάθε φορά ζεσταίνει τις ψυχές μας με τις θεοφώτιστες λαλιές των Κουτλουμουσιανών Πατέρων … Πουλιά του ουρανού , σαν να φτερουγίζουν αθόρυβα και αθέατα μέσα στην γνώριμη φωλιά τους .

Ο Κύριος Γιάννης από τις Σέρρες , στα σαράντα πέντε περίπου μαζί με τον γιό του, τον λεβέντη του , τον Θοδωρή . Μας συστήνει ο Μοναχός Φ. που μας γνωρίζει . Κάθεται κι εκείνος μαζί τους και συζητά με ενδιαφέρον εδώ και ώρα . -Να σας πει την ιστορία του ο κυρ-Γιάννης μας λέει εκείνος …Αυτή κι αν πρέπει να μαθευτεί σε όλον τον κόσμο ! Ξεκινά ο αδελφός λοιπόν να μιλά γεμάτος από συγκίνηση .- Παιδιά αυτό που συνέβη σε μας είναι μεγάλο θαύμα ! Εγώ είμαι Στρατιωτικός …Με την Εκκλησία-που να ξερα τότε- θα έλεγα πως είχα μια καλή σχέση στα όρια του χλιαρού όμως και του καθωσπρέπει του φαίνεσθαι …καταλαβαίνετε …Πριν κάποια χρόνια λοιπόν ο Θοδωρής μας, ασθένησε με κάποια πολύ σπάνια νευρολογικής φύσεως νόσο …Μια νόσος , που εκφύλιζε το νευρικό σύστημα με βαριές συνέπειες στην κίνηση στην ομιλία και σε άλλες σημαντικότατες λειτουργίες …Μας έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι που λένε …Εξετάσεις , διαγνώσεις , αγωνία , φόβος …Μεγάλο χρονικό διάστημα κύλησε και εμείς κινούμασταν στο άγνωστο χωρίς να φαίνεται κάτι ορατό …και η κατάσταση όλο και χειροτέρευε …Ο Θοδωρής έπρεπε να χειρουργηθεί στο κεφάλι …Μια λεπτή επέμβαση, άκρως αναγκαία όμως για να μπορέσει να ελπίζει ότι θα αποκτούσε ξανά φυσιολογική ζωή …Ένα βράδυ η γυναίκα μου μιλούσε με κάποια φίλη στο τηλέφωνο και της περιέγραφε τις δυσκολίες μας και την επιγενόμενη κρίσιμη επέμβαση . Κι εκείνη, της είπε να προσευχηθεί στην Παναγία την Γοργοϋπήκοο που ακούει και σπεύδει να βοηθήσει .Η Γυναίκα μου δεν γνώριζε την ύπαρξή της , ούτε και εγώ είχα ακούσει τίποτα τόσα χρόνια …Έκλεισε το τηλέφωνο και έπειτα από λίγο άρχισε να με φωνάζει ταραγμένη να πάω δίπλα της. Ανησύχησα και έτρεξα να δω τι συμβαίνει …Μου δείχνει την τσάντα της και με ρωτά : Άνοιξες εσύ την τσάντα μου ; Όχι της απαντώ …Μήπως κάποιο απ τα παιδιά ; Tα ρωτήσαμε κι εκείνα και μας είπαν πως δεν την είχαν καν πλησιάσει …Τότε πώς αυτή η εικόνα βρέθηκε μέσα ; Μας έδειξε τότε μια μικρή εικονίτσα που τι νομίζετε ότι είχε πάνω της; Την Θαυματουργό Παναγία την Γοργοϋπήκοο παιδιά ! Τα χάσαμε όλοι μας ! Δεν ξέραμε τι να πούμε …Μα μετά το πρώτο ξάφνιασμα, καταλάβαμε πως έστειλε μήνυμα η Παναγία να μην απελπιζόμαστε …

Το παιδί χειρουργήθηκε με μεγάλη επιτυχία και το πρόβλημα σχεδόν αποκαταστάθηκε πλήρως … Μπορούσαμε να το καταλάβουμε αυτό, αφού βλέπαμε τον Θοδωρή ευθυτενή και λυγερόκορμο , να πηγαινοέρχεται στο αρχονταρίκι ενόσω ο Πατέρας του μας μιλούσε .- Γι αυτό παιδιά φέτος μετά από καιρό καταφέραμε με τον γιό μου και εκπληρώσαμε εφέτος το τάμα μας και ήρθαμε στο Δοχειάρι και προσκυνήσαμε την Παναγία ! Δόξα τω Θεώ !
Τα θαύματα όμως δεν σταματούν εδώ ! Ύστερα από λίγο χρόνο και ενώ νόμιζα πως όλα βαίνουν ομαλά νέες αγωνίες μας βρήκαν …Η μια μετά την άλλη … Ο Θοδωρής αρρώστησε ξανά αυτήν την φορά από λευχαιμία ! Η αδελφή μου επίσης χτυπήθηκε από τον Καρκίνο και η Μητέρα μου έξαφνα από εγκεφαλικό σοβαρότατης μορφής …

Απανωτά χτυπήματα ! Μέσα στην στενοχώρια βρέθηκα προσκυνητής στην Αγία Μάκρη και στον Άγιο Εφραίμ –Εκείνες τις μέρες ήμουν για εκπαίδευση στην Αθήνα- . Τον πίστευα πολύ τον Άγιο . Μην με ρωτάτε δεν ξέρω το γιατί …Κάτι με έσπρωξε εκεί …Και δεν ήταν τυχαίο …Το επόμενο βράδυ εκεί που κοιμόμασταν άκουσα δυνατά χτυπήματα στην πόρτα ..Κατέβηκα αμέσως μα δεν ήταν κανείς …Ένιωσα και ήμουν σίγουρος πως ήταν ο Άγιος που χτύπησε θέλοντας να μου στείλει ένα σημάδι για την παρουσία και βοήθειά του … Την επόμενη μέρα τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Θοδωρή κάναν τους γιατρούς να μην πιστεύουν στα μάτια τους ! Θαύμα έλεγαν ξανά και ξανά ! Η αρρώστια δεν ήταν καν ανιχνεύσιμη ..Σχεδόν εξαφανισμένη ! Έφυγα βιαστικά για την Λάρισα όπου νοσηλευόταν η Μητέρα μου με το βαρύ εγκεφαλικό … Όπως ήμουν στο δωμάτιο του Νοσοκομείου με εκείνη σε άθλια κατάσταση –τα χε χαμένα εντελώς και έλεγε ασυναρτησίες- λέω απ έξω μου : Άγιε μου Εφραίμ βοήθησε την Μητέρα μου σε παρακαλώ ! Εκείνη την ώρα πλημμύρισε το δωμάτιο από ένα πολύ δυνατό άρωμα … Λες και κάποιος ψέκασε τον αέρα …Ήμασταν μόνοι μας ! Βγήκα έξω να δω , δεν ήταν κανείς άλλος …Κατάλαβα τότε πως ήταν ο Άγιος ! Παίρνω την γυναίκα μου στο τηλέφωνο και της λέω: Αύριο η Μάνα θα είναι καλά !

Τόσο σίγουρος ήμουν ! Έτσι και έγινε ! Την άλλη μέρα οι νοσηλευτές τα χασαν, όταν η μητέρα μου τους ζητούσε φαγητό και νερό και εκείνοι έκπληκτοι αναρωτιόνταν που ήταν η γυναίκα που μόλις το προηγούμενο βράδυ ήταν σε τραγική κατάσταση ,που ψεύδιζε λέγοντας ασυνάρτητα λόγια , με πειραγμένες όλες τις λειτουργίες της από το βαρύ εγκεφαλικό …Μετά από λίγες μέρες μόλις η μητέρα μου βρισκόταν στο σπίτι της υγιέστατη ! Η αδελφή μου η Ε. παλεύει με τον καρκίνο εδώ και καιρό . Δεν της είχα μιλήσει ως τώρα για τον Χριστό μας και τον Άγιο Εφραίμ τον προστάτη μας …Μόλις το έκανα αναθάρρησε και πάει πολύ καλύτερα ήδη ! Όλα αυτά σας τα λέω προς Δόξαν Θεού . Γιατί θέλω να ακούσει όλος ο κόσμος μέσα από τα γραφτά και τις εκπομπές στο ραδιόφωνο την μεγάλη παρρησία του Αγίου στον Κύριο ! Τώρα που φεύγουμε θα πάμε να πάρουμε τις φετινές εξετάσεις του Θοδωρή μας …Έχουμε μια μικρή αγωνία !

– Εγώ δεν έχω καμία ! λέει ο μικρός που μας ακούει ! -Ξέρω ότι όλα θα είναι καλά ! Να η πίστη που βουνά θα κινήσει ..Που ταραγμένα νερά δεν θα σκιαχτεί ! Που τον θάνατο θα νοήσει ως αληθινή ζωή ! Ο Θοδωρής ακμαίος και χαρούμενος του Χριστού μας στρατιώτης, μας γεμίζει με κουράγιο τούτες τις τελευταίες αγιορείτικες στιγμές μας … Τον φαντάζομαι μετά από χρόνια να ρχεται στην Μάνα Γοργοϋπήκοο , να ξεδιψά αυτός και τα δικά του παιδιά από την θεόβρυτο κρήνη της, τις ροές των θαυμάτων της και την ανέκφραστη πρόνοιά της . Και έπειτα με μια αναπνοή δοξολογική να βρίσκονται όλοι μαζί στο βουνό των Αμώμων ευγνωμονώντας τον Προστάτη τους Άγιο Θεοφόρο Μάρτυρα. 

Κόντευαν μεσάνυχτα και ο ύπνος δεν μας είχε πάρει . Σκεφτόμουν όλες τις άγραφες ακόμα σελίδες του φετινού ημερολογίου .Γεμάτες μέσα μας με μνήμες αληθινές , με θύμησες φωτεινές κι ακτινοβόλες . Χρέος παντοτινά οφειλόμενο , αυτές να μοιραστούν σαν αντίδωρο από χέρι Παπά Αγιορείτη σε βράχου θυσιαστήριο Άγιο . Τίποτα δικό μας όλα δική Του Ευλογία ! Το ξημέρωμα μας βρήκε να ανηφορίζουμε για τις Καρυές . Ένας ήλιος που πουθενά αλλού έτσι δεν λάμπει στο ανέβασμά του , μας ξεπροβόδιζε . Τώρα θα αρχίσουμε να ζούμε όλα τούτα , που σαν αστραπή πέρασαν από μπροστά μας . Τώρα που το βάρος των λόγων και η ταπεινότητα κάθε μορφής θα ρθει νοσταλγικά να μας συντροφεύσει στο τρικυμισμένο πέλαγο της «έξω» ζωής .
Ξεκινώ να γράφω την πρώτη σελίδα σαν φτάνουμε στην Δάφνη … 
Του βίου την θάλασσαν, υψουμένην καθορών, των πειρασμών τω κλύδωνι, τω ευδίω λιμένι σου προσδραμών, βοώ Σοι· ανάγαγε εκ φθοράς την ζωήν μου Πολυέλεε.
Λιμάνι του Άθωνα πάντα απάνεμο και γαληνεμένο καρτεράς τα ναυάγιά μας , τις ταλαιπωρημένες άγκυρες-ψυχές μας …

Ασφάλεια και καταφυγή .
Όνειρο και αλήθεια !
Πάτημα και πέταγμα !
Ήλιος και μεσόνυχτο ! 
Ζωή και Ανάσταση !
Μυστικά και Φωνές Αγγελικές !
Ορατά και αόρατα !
Παράδεισος και μετάνοια !
Ελπίδα και έλεος !
Ο Τίτλος του φετινού ημερολογίου γράφτηκε πριν ξεκινήσουν όλα τούτα …Ήταν στον ερχομό όταν από κακό υπολογισμό κοντέψαμε να μείνουμε δίχως καύσιμα για το αυτοκίνητο δίπλα στην Βόλβη …Ολιγόπιστος και αγχωμένος άκουσα τον Μιχάλη και τον Θεοδόση να λέν: Μην φοβάσαι ! Θα οικονομήσει για όλα η Παναγία ! Οικονόμησε αδέλφια …Οικονόμησε !

Τέλος και τω Θεώ η Δόξα.
Νώντας Σκοπετέας
Ιανουάριος 2015 



Αφιερωμένο σε όλους τους ευωδιαστούς Γέροντες , τα μυρίπνοα άνθη του Αθωνικού Παραδείσου , τα ποτισμένα απ της Παναγιάς τα άχραντα χέρια .
Στον Γιώργη-Ακάκιο , που ανεξίκακα και ταπεινά ξέρει να προσμένει το χάδι του Θεού κάθε μέρα που αξιώνεται να ξημερωθεί .
Στον Θεοδόση-Αγάπιο, που σαν αγνό παιδόπουλο ρούφηξε αξεδίψαστα κάθε στιγμή που κύλησε στα ασκητικά αγιομέρια .
Στον Μιχάλη-Αγαθάγγελο , που ξέρουμε ότι έχει όλο και πιο υγρά μάτια κάθε φορά που ξεμακραίνουμε .
Στον Νικόλα-Αλύπιο, που ένιωσε πόσο ζεστή και ορθάνοιχτη είναι πάντα η αγκαλιά Αυτού που προσμένει τον γυρισμό .
Στις οικογένειες ,στις συμβίες μας τις στερεές και στα σπλάχνα μας που μακάρι να μας πουν κάποτε , πως κάθε φορά που επιστρέφαμε γινόμασταν καλύτεροι μπαμπάδες .
Στην πολλάκις καθεύδουσα μα διψασμένη μας ψυχή .
ΥΓ: Τα Μοναχικά ονόματα στο πλάι των συνοδιτών μου είναι αυτά ενός φανταστικού κοινοβίου , σε ένα ερειπωμένο μανιάτικο μοναστήρι που κάποτε – κάποτε αναπαυόμαστε νοερώς να αναστηλώνουμε

Συνάντηση με τους Αγίους ( Νώντα Σκοπετέα ) «Μνημονευτέον Θεού μάλλον ή αναπνευστέον»

Συνάντηση με τους Αγίους ( Νώντα Σκοπετέα ) 
«Μνημονευτέον Θεού μάλλον ή αναπνευστέον»

Στις 4 το απόγευμα βρισκόμασταν αντίκρυ στο προσκυνητάρι Της Φοβεράς Προστασίας . Δίπλα μας κάποιοι αδερφοί μετάνοιζαν συνεχώς μπροστά της . Εσπερινός του Αγίου Κοδράτου και του Προφήτη Ιωνά , αυτού που προέγραψε μέσα στο κήτος την τριήμερη έγερση του Χριστού μας . Οι συνειρμοί που γεννιούνται στην θύμιση του βίου του «μικρού»προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης μας κάνουν να φοβόμαστε μα και να ελπίζουμε . Μια παγκόσμια νέα Νινευή , έδρα πλάνης μάταιων καλλωπισμών και οργίων, είναι σήμερα ο έξω κόσμος . Και εμείς σύγχρονοι Νινευίτες . Κάθε Μοναχός και του Θεού εκλεκτός ένας νέος Ιωνάς , μας μεταφέρει το μήνυμα της επερχόμενης καταστροφής, καλώντας μας σε μετάνοια .

Αυτή είναι η μόνη ικανή να φέρει την αγαθότητα του Θεού, πάνω από τη δικαιοσύνη Του. Οι Νινευίτες του τότε μετανόησαν και νήστεψαν για σαράντα ημέρες μεταστρέφοντας την Θεϊκή απόφαση . Οι Νινευίτες του σήμερα μπορούν να ακούσουν άραγε ευκρινώς τις εύηχες σάλπιγγες των θείων κριμάτων ;
Στην τράπεζα λίγος χαλβάς με ελιές και ντομάτα στεγνά από λάδι περίμεναν όλους εκείνους που θ αξιώνονταν να μεταλάβουν την επομένη . 
Έπειτα , ενόσω διαρκούσε το Απόδειπνο με τους Χαιρετισμούς εμείς προσκυνήσαμε μαζί με την κάρα του Αγίου Αλυπίου τμήμα της Κάρας της Αγίας Παρασκευής , το χέρι αυτού που έγραψε την σωτήρια προτροπή : «Μνημονευτέον Θεού μάλλον ή αναπνευστέον» , ενός εκ των τριών Θεολόγων της πίστης μας του Αγίου Γρηγορίου, μα και το δεξί πόδι της Αγίας Άννης . Οι ιεροί συνειρμοί συνεχίζονταν στο Κουτλουμούσι …Ο Νικόλας μας φανέρωσε το πόσο συγκλονίστηκε μιας και θεώρησε πως αφού προσκύνησε την σύναιμη Θεοπρομήτορα ήταν σαν να ασπάστηκε την ίδια την Παναγιά . Μια ευλογημένη υπερβολή ,φανέρωνε για ακόμη μια φορά το

θαυμαστό δέος που πρέπει να μας κυριεύει κάθε φορά που συναντιόμαστε με τις απτές για τις αισθήσεις μας αποδείξεις της Θείας παρουσίας .

Απόσπασμα από Ημερολόγιο Όρους 2012 με τίτλο : Μύρισε Παράδεισος

This Is How Church Should Work...

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ Σ.Ε.Μ.Α. ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΠΡΟΣ ΑΡΩΓΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΗΣ Μ. ΑΝΑΤΟΛΗΣ

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΔΥΟ ΠΡΟΣΦΟΡΑ.

του Ιεροδιακόνου π. Στεφάνου Βερλέκη

ΥΛΙΚΑ:

500 gr. Αλεύρι σκληρό.
500 gr. Αλεύρι μαλακό.

2 φακελάκια ή δύο κομματάκια μαγιάς σε μέγεθος αμυγδάλου.
Μισή κουταλιά του γλυκού αλάτι.
Φυτικό Βιτάμ χωρίς βούτυρο.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Ανακατεύουμε τα δύο αλεύρια σε μία λεκάνη.
Διαλύουμε σε ένα ποτήρι ζεστό (χλιαρό) νερό την μαγιά, κάνουμε μια τρύπα στο αλεύρι και ρίχνουμε σιγά-σιγά το νερό ανακατεύουμε και συνεχίζουμε με κρύο νερό το ζύμωμα για περίπου 20 λεπτά.
Ρίχνουμε το αλάτι και ζυμώνουμε για λίγο ακόμα.
 Παίρνουμε δύο ταψιά, τα αλείφουμε με το βιτάμ και με αλεύρι, βάζουμε τα ζυμάρια μέσα και αφού τα ανοίξουμε λίγο πασπαλίζουμε λίγο αλεύρι και πατάμε την σφραγίδα δυνατά και την αφήνουμε πατημένη επάνω και το βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 45 λεπτά στους 50 βαθμούς μέχρι να γίνει, σκεπασμένη με μια βρεγμένη πετσέτα, το ίδιο και στην δεύτερη, τις βγάζουμε και τρυπάμε με μία οδοντογλυφίδα.

 Όταν πλέον έχουν γίνει αφαιρούμε την σφραγίδα και τις βάζουμε για ψήσιμο στο φούρνο για περίπου 1 ώρα στους 175 βαθμούς στο σημείο πάνω-κάτω.

πηγη agioritikovima.gr

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕΛΙΝΟΣ ΜΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ. ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ Ο ΛΕΠΡΟΣ αφιερωμα Απο τις ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ

Η ΔΙΧΟΝΟΙΑ ΠΟΥ ΒΑΣΤΑΕΙ ΕΝΑ ΣΚΗΠΤΡΟ Η ΔΟΛΕΡΗ ΚΑΘΕΝΟΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ ΠΑΡΤΟ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΣΥ

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΑΙΣΙΟ. ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ.

Πλήθος πιστών και επισήμων στην Ι.Μ.Αγάθωνος. Παραμένει άφθαρτος ο γέροντας Βησσαρίωνας

Πλήθος πιστών βρέθηκε χθες στην Ιερά Μονή Αγαθώνος στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε για την…
συμπλήρωση 24 χρόνων από την κοίμηση του γέροντος Βησσαρίωνα.

Ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας μαζί με τους πατέρες της Μονής και άλλους ιερείς τέλεσαν τη θεία λειτουργία παρουσία των πιστών και αρκετών επισήμων του τόπου και υποψηφίων βουλευτών. Ο κος Νικόλαος στην ομιλία του μίλησε για άλλη μια φορά για το σημείο της αφθαρσίας που ο Θεός θέλησε να φανερώσει στην εποχή μας και να δοξάσει μέσα από αυτόν τον τρόπο τον γέροντα Βησσαρίωνα.



Αναφέρθηκε επίσης, στην σημαντικότητα της αγιοποίησης του πατέρα Παϊσίου από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ζούμε σε δύσκολες εποχές και ο λαός έχει ανάγκη από τέτοιες κινήσεις για να αναπτερώνεται το ηθικό του και η πίστη του.

Στη συνέχεια ευχήθηκε στους υποψηφίους βουλευτές και τους τοπικούς παράγοντες να τους φωτίζει ο Θεός σε κάθε κίνησή τους που αφορά το γενικό συμφέρον.
Η εκδήλωση προς τιμήν του γέροντα Βησσαρίωνα ολοκληρώθηκε το μεσημέρι με τράπεζα που παρέθεσε η Μονή προς όλους.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!!!ΜΗΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΑΙ!!!ΘΑ ΠΑΡΕΙΣ ΔΙΠΛΗ ΔΟΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΛΑ!!!!

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!!!ΜΗΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΑΙ!!!ΘΑ ΠΑΡΕΙΣ ΔΙΠΛΗ ΔΟΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΛΑ!!!!


Στις 17 Αυγούστου του 2003 ήρθαν από την Αθήνα στην Ιερά Μονή Θαψανών Πάρου, όπου είναι ο τάφος του Οσίου Γέροντος μας Φιλοθέου, ο κ. Χανάκης Πέτρος με την σύζυγό του Καλλιόπη και τα δύο παιδάκια τους, τον Γεώργιο-Φιλόθεο και την Ιωάννα-Μαρία για να προσκυνήσουν. Με συγκίνηση διηγήθηκαν το θαύμα που ζουν από τον Όσιο Φιλόθεο.
Μετά το γάμο τους, αν και επιθυμούσαν διακαώς να αποκτήσουν παιδιά, δεν είχαν. Ζούσαν όμως με την ελπίδα ότι ο Θεός θα εξεπλήρωνε τον πόθο τους.
Κάποια ημέρα έλαβαν ένα βιβλίο που εξέδωσε η Μονή μας, για την ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Γέροντος η οποία έγινε στις 24-9-93 με πολλά θαύματά Του και με τον τίτλο: Αφιέρωμα εις τον Άγιο Γέροντα της Πάρου, Αρχιμ. π. Φιλόθεον Ζερβάκον. 20 χρόνια από την οσιακήν του κοίμησιν.



Με λαχτάρα το διάβασαν και με ελπίδα. υποσχέθηκαν να έλθουν και πάλι στην Πάρο να προσκυνήσουν και να τον παρακαλέσουν να εκπληρώσει τον πόθο τους.
Η επίσκεψή τους συνέπεσε με τον εγκαινισμό του πρώτου Ιερού Ναού αφιερωμένου στον Άγιο Φιλόθεο τον Νέο. Τους συγκινεί πολύ αυτή η σύμπτωση. Προσεύχονται θερμά στον Άγιο και αναφέρουν στην Γερόντισσα της Μονής το πρόβλημά τους. Εκείνη τους κατανοεί και τους σταυρώνει με τον θαυματουργικό Σταυρό του Αγίου. Την Τρίτη ημέρα από το σταύρωμα βλέπει στον ύπνο της η κ. Χανάκη τον Άγιο, ο οποίος της λέει: «Να μη στεναχωριέσαι. Διπλή δόση θα πάρεις και θα γίνεις καλά».
Συγκινείται πολύ αλλά δεν καταλαβαίνει το μήνυμα.
Σε 13 μήνες από το μήνυμα εγκυμονεί και γεννάει δίδυμα. Έτσι σήμερα το ζεύγος Χανάκη είναι οι ευτυχισμένοι γονείς δύο παιδιών οι οποίοι δεν ξεχνούν πως την χαρά και την οικογενειακή τους ευτυχία την οφείλουν στις πρεσβείες του Αγίου Φιλοθέου της Πάρου.

Πηγή: Αφιέρωμα εις τον Άγιον Γέροντα της Πάρου, Αρχιμ. π. ΦΙΛΟΘΕΟΝ ΖΕΡΒΑΚΟΝ + , Εκδ. Ιερόν Γυν. Ησυχαστήριον «Παναγία η Μυρτιδιώτισσα» Θαψανών Πάρου

http://panagiamegalohari.gr/%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%83%CE%B1%CE%B9%CE%B8%CE%B1-%CF%80/

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΟΥΒΙΑΣ ΠΑΤΗΡ ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ ΓΚΑΜΟ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΠΑΠΑ ΦΩΤΗΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ ΜΙΑ ΟΣΙΑΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ

«Ανέσπερον Φως» 24.1.15 «Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης»

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΣΕΒ ΜΗΤΡΟΠ Κ ΙΕΡΕΜΙΑΣ Φ

ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΣΚΗΤΗ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ.

Στον μεγάλο ασκητή τής έρημου

Μες απ’ την Αίγυπτο φυτρώνει ένα λουλούδι 

που όλο σκορπάει ευωδιά ξεχωριστή είναι 

ό 'Άγιος Αντώνιος ό Μέγας

 αυτή ή σπάνια μορφή ασκητική

Φεύγει μακριά βαθειά στην έρημο 

τραβάει όλα τα δίνει στους φτωχούς 

πού τούς πονά, μεσ’ την καρδιά του 

κάποια φλόγα ξεπηδάει να συναντήσει 

τον Θεό πού αγαπά.

Στην έρημο, στο ασκητήριο Του,

 μέρα και νύχτα τον Χριστό παρακαλά, 

να λυπηθεί τον ανθρώπινο τον γένος

 να μη γνωρίσει πίκρα, πόνο, συμφορά

Πέρασαν χρόνια πού ασκήτεψε πολλά 

και προαισθάνεται ό 'Άγιος τον τέλος,

 ή ψυχή Του στα ουράνια πετά

 Ό μέγας Ασκητής ό ξακουσμένος

Τον σώμα του τον 'Άγιο κι ιερό κανείς 

δεν ξέρει που να βρίσκεται θαμμένο

 στερνή παράκληση απ’ τον 'Άγιο Ασκητή 

να μείνει μες τον χώμα ξεχασμένο.

Ποίημα Αγγελικής μοναχής.

ΥΔΩΡ ΕΚ ΠΕΤΡΑΣ.

ΥΔΩΡ ΕΚ ΠΕΤΡΑΣ ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΜΕΓΑΛΟΣΧΗΜΗΣ.

Ό άνθρωπος δεν παραμορφώνεται από το φυσικό κακό. Δεν γερνάει τόσο από τα χρόνια. Ή καρδιά γερνάει από την αμαρτία. Ό νους διαστρέφεται από το μίσος. Ή ψυχή παραλύει από τα πάθη. Και όταν πληθύνεται ή αμαρτία και ψύχεται ή αγάπη, ό άνθρωπος γίνεται σκληρός σαν την πέτρα, αναίσθητος σαν το σίδερο.


Ένα πέμπτο και βασικό σημείο στο ευρύ και ανεξάντλητο αυτό θέμα είναι: Υπάρχει μία εντολή πού προστάζει «ου φονεύσεις» Και είναι εντολή Θεού. Επομένως μόνο ό Θεός, πού «ετάζει καρδίας και νεφρούς» γνωρίζει την κατάλληλη στιγμή τής έκδημίας του ανθρώπου. Ή επέμβαση του ανθρώπου στην κατάργηση τής ζωής είναι σφετερισμός θείου δικαιώματος. Δεν είναι μοναχά μία προσταγή τής Εκκλησίας. Ρυθμίζει την τάξη τής οικουμένης. Και κάθε φορά που ή εντολή αυτή αθετείται για οποιοδήποτε λόγο, αυτή ή τάξη διαταράσσεται επικίνδυνα.

Όλα όμως αυτά μένουν κενές λέξεις χωρίς την δύναμη πού εμπνέει ή πίστη, ή ελπίδα, ή αγάπη τού Χριστού. Αυτή ή δύναμη ατσαλώνει και τις πιο ασθενικές φύσεις, ανορθώνει τα παράλυτα γόνατα και κάνει τα χείλη να χαμογελούν και μπροστά στο θάνατο. Θάρρος!


Θέλω να σάς διαβεβαιώσω πώς ή ζωή είναι ωραία και αξίζει τον κόπο να την ζεις, επαναλάμβανε ό Lebretton -πού έχασε τα χέρια και τα μάτια ύστερα από μία έκρηξη χειροβομβίδας. Θάρρος. Πρέπει να χαμογελάς στη ζωή, είναι οι λέξεις που πρόφερε αδιάκοπα ή Demise Leggrix, πού γεννήθηκε χωρίς χέρια και πόδια. Και το κορύφωμα τής αισιοδοξίας σε εκπομπή για τον υπέροχο αυτόν άνθρωπο ή Keller μία ανάπηρη ραχιτική νέα, χωρίς φωνή, πού μόλις μπορεί να κινεί τα χέρια είναι καθισμένη μπροστά σε μία γραφομηχανή. Για μία στιγμή ή κάμερα τής τηλεοράσεως στρέφεται προς αυτή. Δέκα εκατομμύρια τηλεθεατές την παρακολουθούν με συγκρατημένη αναπνοή. Τής απευθύνεται ή ερώτηση: «Οι ανάπηροι μπορούν να είναι ευτυχισμένοι»; Χτυπάει αργά μερικές λέξεις πού είναι αληθινή ομολογία, πίστεως «ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΖΩΗ» και καταλήγει με μία μονοσύλλαβη θριαμβευτική δοξολογία «ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ» δηλαδή «ΑΙΝΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ».

Τέτοιες λέξεις δεν τις υπαγορεύει καμιά ανθρώπινη λογική και καμιά γήινη φιλοσοφία. Τις εμπνέει μία άλλη πίστη. Αυτή που νικάει τον κόσμο και τα δεινά του. Αυτή την πίστη την εμπνέει ή απόλυτη εμπιστοσύνη και εξάρτησή μας από το Θεό. Σ’ Αυτόν ανήκει και ή ζωή και ό θάνατός μας. Ουδείς ημών έαυτώ, ζεις, και ούδείς έαυτώ άποθνήσει. ’Εάν τε γάρ ζώμεν τω Κυρίω ζώμεν. Έάν τε άποθνήσκομεν τω Κυρίω άποθνήσκομεν. Έάν τε ούν ζώμεν, έάν τε άποθνήσκομεν Του Κυρίου έσμέν (Ρωμ. ιδ' 7-8).

Φιλόθεος Γραφίδα

Φιλόθεος Γραφίδα

Το πρώτο χειρόγραφο τετράδιο επιστολών του Οσίου Φιλοθέου Ζερβάκου Ηγουμένου 

Ιεράς Μονής Λογγοβάρδας Πάρου.

Οι 135 επιστολές των ετών 1912-1937 . Υπομνήματα και η Διαθήκη του

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος : «Ο άγιος Παίσιος είναι ο θαυμαστός προφήτης του γένους μας που δοκιμάζει την πίστη και την απιστία πολλών»

Τον άγιο Παίσιο τον γνώρισα το 1982, όταν ήμουν φοιτητής Νομικής. Ήταν ο άνθρωπος που περίμενε ν’ ακούσει κάτι πονεμένο για να έχει καρδιακή προσευχή, κι ήταν πάντοτε εν αναμονή στο ακουστικό του σύγχρονου κόσμου. Ένας ασκητής για τον κόσμο. Του άνοιγες την καρδιά σου και σου άνοιγε τον νου. «Φως Χρίστου φαίνει πάσι».

Επέμενε να μην πάω στο Άγιο Όρος μοναχός «Στην Κύπρο να πας» μου είπε. «Να κάνετε βάσεις πνευματικές, κι αυτές οι βάσεις θα διώξουν τις βάσεις». Όταν του είπα δεν κατάλαβα το τελευταίο, μου είπε χαριτολογώντας: «Αμερικανάκι είσαι και δεν καταλαβαίνεις. Ελληνικά μιλώ... Το πρόβλημα της Κύπρου είναι πνευματικό. Τώρα εφαρμόζεται ο πνευματικός νόμος. Όταν φτιάξετε μοναστήρια, ενορίες, οικογένειες ορθόδοξες, τότε οι βάσεις της αμαρτίας και της κατοχής θα εξαφανιστούν».

Με έβγαλε έξω στην αυλή του κελιού του και σχημάτισε στο χώμα ένα μεγάλο ορθογώνιο σχήμα. Το μοίρασε σε δύο τετράγωνα και μου είπε: «Θα ‘ρθει καιρός που θα φτιάξεις μοναστήρια, δύο αυλές να κάνεις. Μία για τους λαϊκούς και μία δεύτερη μόνο για μοναχούς». Εγώ απόρησα για αυτά που μου είπε γιατί ήμουν ένας απλός φοιτητής και, συμπλήρωσε, «αργότερα θα τα κάνεις αυτά». Πράγματι αργότερα ως ιερομόναχος κι αρχιερέας κτίσαμε την Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Μαυροβουνίου και την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου παρά την Ορούντα, με τον τρόπο που μας υπέδειξε ο Άγιος Παίσιος. Εκ τότε όποτε πήγαινα στο Άγιο Όρος τον έβλεπα και μου είπε πολλά τα οποία δεν είναι του παρόντος.

Ο άγιος Παίσιος είναι ο Καππαδόκης που έγινε Αγιορείτης και τώρα πια οικουμενικός διδάσκαλος της Ορθοδοξίας, θαυμαστός προφήτης του γένους μας που δοκιμάζει την πίστη και την απιστία πολλών!