Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 17 ΑΙΩΝΕΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣΚΥΝΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟ ΕΛΕΝΗ.










Η παρουσία του σκηνώματος της Αγας Ελνης, το έτος 1204 μ.Χ., στο ναό των Αγων Αποστλων Κωνσταντινουπόλεως μαρτυρείται από τον Robert de Cleri (1) και είναι διαφορετική από τη μαρτυρία του Ανδρα Dandolo, ο οποίος αναφέρεται σε ένα μοναστηριακό προσκυνηματικό ναό της Κωνσταντινουπόλεως, αφιερωμένο στην Αγα, από τον οποίο εκλάπη το ιερό λείψανο. Παρ’ όλα αυτά η ουσία παραμένει η ίδια· η μαρτυρία ότι το ιερό λείψανο φυλάσσεται στην Κωνσταντινούπολη.

Από εκεί, το όγδοο έτος εξουσίας του δόγη Pietro Ziani (1211-1212), κατά τα γεγονότα που επακολούθησαν μετά την Δ Σταυροφορία και τη Λατινική αυτοκρατορία, οι Βενετοί πρέπει να το αφαίρεσαν δια χειρός κάποιου Αlcardo, για να το μεταφέρουν στο ομώνυμο Βενετσιάνικο μοναστήρι, το οποίο φαίνεται να είναι του Αlcardo (2). Ήδη, κατά τον 15ο αιώνα, ο Ρώσος προσκυνητής Ζωσιμάς μας πληροφορεί για τον τάφο της Αγας Ελνης, χωρίς όμως να μιλάει για το λείψανο της Αγας στους Αγους Αποστλους (3).

Επειδή, σύμφωνα με την αφήγηση του Corner, η μεταφορά του λειψάνου στη Βενετία μαζί μ’ ένα τμήμα του Τιμίου Σταυρού που ευρέθη από την Αγα θα αποδοθεί σ’ ένα άλλο πρόσωπο, αυτή τη φορά ένα μέλος της οικογένειας Μoro, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι και το λείψανο αυτό, όπως και άλλα κατά τη διάρκεια της Λατινοκρατίας στην Ανατολ, πρέπει να παρέμεινε για ορισμένο χρονικό διάστημα σε κάποια Βενετσιάνικη εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως. Το υπόλοιπο της αφηγήσεως του Βενετού πατρικίου ακολουθεί τα πιο στερεότυπα πρότυπα των διηγήσεων μετακομιδής (Translationes): το πλοίο που μεταφέρει στη λιμνοθάλασσα το ιερό φορτίο δεν φθάνει στη δουκική βασιλική του Αγου Μάρκου, όπου σ’ ένα νέο Αποστολείο ο Moro θα ήθελε να τοποθετήσει το λείψανο της βασίλισσας Ισαποστλου, αλλά πέφτει σε μια ξέρα και δεν κινείται πια, μέχρις ότου το σκήνωμα να βγει σ’ εκείνο τον τόπο (4), τη νήσο της Αγας Ελνης, όπου μέχρι σήμερα υπάρχει η εκκλησία που είναι αφιερωμένη στην Αγα Ελνη (5).

Το Ιερό Σκήνωμα της Αγίας Ελένης

Το έτος 1807 μ.Χ., με τη Ναπολεόντεια κατάργηση του Ολιβετανού μοναστηριού της Αγας Ελνης, το ιερό λείψανο μετακομίσθηκε προσωρινά στον Άγιο Πέτρο του Castello, για να επιστρέψει κατόπιν στην πρωταρχική του θέση, εκεί όπου ευρίσκεται ακόμη σε μια λάρνακα από γυαλί, κάτω από την αγία Τράπεζα του παρεκκλησίου Βorromeo. Το ιερό λείψανο αποτέλεσε αντικείμενο αναγνωρίσεως το 1929 και το 1991 (6).

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή το λείψανο της Αγας Ελνης, όταν αυτή κοιμήθηκε, ενταφιάσθηκε σε μεγαλοπρεπή σαρκοφάγο από πορφυρίτη (σήμερα στα Μουσεία του Βατικανού) που βρισκόταν στο εσωτερικό του μαυσωλείου της Via Labicana, στην τοποθεσία Ad Duas Lauras, μέχρις ότου, προς το έτος 1140 μ.Χ., ο Πάπας Ιννοκντιος ο Β μετέφερε στο ναό της Παναγίας in Ara Coeli, που βρίσκεται στο Καπιτώλιο, τμήμα των λειψάνων της Αγας Ελνης, αφού το σκήνωμά της είχε εναποτεθεί στο Ναό των Αγων Αποστλων στην Κωνσταντινούπολη.

Το ιερό σκήνωμά της είναι πηγή αγιασμού, φωτισμού και ιαμάτων, αναβλύζει τους ποταμούς και κατακλύζει πάθη και καταρδεύει τις ψυχές μας(7).


Η Σύναξη των Αγων Κωνσταντίνου και Ελνης ετελείτο στη Μεγάλη Εκκλησα, στο ναό των Αγων Αποστλων και στον ιερό ναό αυτών στην κινστέρνα του Βώνου.



Δεν υπάρχουν σχόλια: