Περάσαμε δέκα μέρες στο Άγιον Όρος. Ο Πιότρ Μαμόνοφ επέστρεψε από εκεί άλλος άνθρωπος. Στην αρχή, έτρεχε ακόμα και μέχρι τη θάλασσα ανάμεσα στις ακολουθίες για να καπνίσει. Όμως, κάποια στιγμή το έκοψε ακαριαία.
«Δεν μπορώ», έλεγε. «Ασπάζομαι τα ιερά λείψανα, κοινωνώ... και μετά βάζω αυτή τη βρώμα στο στόμα μου!» Και κάπως έτσι, σταμάτησε το κάπνισμα.
Αργότερα, όταν οι φίλοι του τού υπενθύμιζαν καμιά φορά χαριτολογώντας:
«Πήγες στο Άγιον Όρος και έκοψες το κάπνισμα...»
Εκείνος απαντούσε κοφτά:
«Δεν πηγαίνει κανείς στο Άγιον Όρος για να κόψει το κάπνισμα!»
Τον απασχολούσε πραγματικά η ουσία των πραγμάτων και όλα τα υπόλοιπα που συνέβαιναν στη ζωή του ήταν συνέπεια αυτού.
Το ίδιο συνέβαινε και με το ποτό: η πάλη του αφορούσε ακριβώς το αν η ψυχή του θα μπορούσε να επιλέξει τον καλύτερο δρόμο — να είναι με τον Θεό, αντί να κυλιέται στους εμετούς. Στεκόταν στην εκκλησία, πηγαίνοντας προς τη Θεία Κοινωνία, και τότε ο διάβολος τον λύγιζε τόσο πολύ, που κατέληγε να πίνει. Υπήρξαν μάλιστα και περιστατικά πραγματικά φρικτά. Και τότε γονάτιζε, ικετεύοντας απλώς για συγχώρεση, με όλο του το σώμα να τρέμει:
«Κύριε, βοήθησέ με! Δεν θέλω! Δεν μπορώ!»
Ιερομόναχος Κοσμάς Αφανάσιεφ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου