Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη 4 Ιανουαρίου 2018

Ο τόπος και ο χρόνος της Θείας Λειτουργίας.


Η ώρα του θανάτου μου πλησιάζει.Άγιος Πανάρετος Αρχιεπίσκοπος Πάφου



Αύριο Πρωτοσύγγελλέ μου, λαβών και έτερον ήμίονον, κατάβα εις τον αίγιαλόν και εκεί θέλεις ίδεΐ εν καράβιον, εις το οποίον ευρίσκεται ό Άγιος πρώην Καρπάθου κ. Παρθένιος, εις τον όποιον είπε, ότι παρακαλώ αυτόν ίνα λάβει τον κόπον να έλθει πρός με εις έξομολόγησήν ωθε. (Ό Πρωτοσύγγελλος διηγείτο τοις εκεί τα περί του Γέροντος αυτού, λέγων ότι παραλαλεί).



Άγιος Πανάρετος

ΚΥΠΡΙΑΚΟΝ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ. ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ.

"ΠΕΙΡΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ". Ο Μανώλης Μελινός συνομιλεί στην Ιεράν Μονήν Αγίου Παύλου με τον σεπτόν Καθηγούμενόν της Γέροντα ΠΑΡΘΕΝΙΟΝ.ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ.


Όταν θά έρθετε πίσω, τότε θά είναι τα κλάματά σας. ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ.Παππούς Χατζηφλουρέντζος






Θά αφήσετε τα σπίτια σας όπως είναι και θά φύγετε. Θά πέφτετε ό ένας πάνω στον άλλο (θά είσαστε όλοι μαζί στριμωγμένοι) χωρίς να πειράζει όμως ό ένας τον άλλον. Μετά, ό κόσμος θά αμαρτήσει. Θά αργήσετε λίγο να έρθετε πίσω. Όταν θά έρθετε πίσω, τότε θά είναι τα κλάματά σας. Τότε θά δώσει νόηση στον κόσμο ό Θεός, να καταλάβει τον δρόμο τον ορθό ποιος είναι.


Παππούς Χατζηφλουρέντζος

ΚΥΠΡΙΑΚΟΝ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ. ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΧΑΤΖΗΦΛΟΥΡΕΝΤΖΟΥ.



Θά έρθει μία ώρα πού θά τρέχετε σαν τις καμήλες, θά φοβάστε να κοιτάξετε πίσω σας. Εκεί πού θά πάτε, θά νομίζετε πώς πήγατε στο πανηγύρι. Ούτε θά πεινάσετε, ούτε θά διψάσετε. Πολλά κράτη θά ενδιαφερθούν, αλλά οι Τούρκοι θά είναι ανένδοτοι. Και θά έρθει ή ώρα πού θά ξαναρθείτε στα σπίτια σας. Τήν ώρα αύτή πού θά έρθετε, θά πέσετε κατά γης, θά ταπεινωθείτε.




Παππούς Χατζηφλουρέντζος

ΚΥΠΡΙΑΚΟΝ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ. ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ.

Πατήρ Μακάριος Σταυροβουνιώτης. ΗΞΕΡΕ ΠΟΤΕ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ.





Τώρα πού είμαι έδώ (βρισκόταν στήν 'Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Άλαμάνου) θά με καλέσει ό Κύριος όπως όλους τούς ανθρώπους και θά εγκαταλείψω τήν ζωήν αύτήν, δι’ αυτό, σάς παρακαλώ να μεταφέρετε το σώμα μου εις τήν Μονήν της μετάνοιας μου, διά να ταφώ εκεί μετά των λοιπών μου αδελφών. (Αυτά πραγματοποιήθηκαν με άκρίβειαν, όπως τά προείπε).



Πατήρ Μακάριος Σταυροβουνιώτης

ΚΥΠΡΙΑΚΟΝ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ. ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ.

Ο παλιός χρόνος ζει μέσα μας...........................


Serafima............


Μόνος στή βροχή προχωρῶ...Κανένας δέν θά μέ πάρει τηλέφωνο. Κανείς δέν μέ περιμένει στό σπίτι

" Μόνος στή βροχή προχωρῶ...Κανένας δέν θά μέ πάρει τηλέφωνο. Κανείς δέν μέ περιμένει στό σπίτι. Ἔφυγαν ὅλοι. Ἔφυγε κι ἡ γυναίκα μου χρόνια πρίν. Τά παιδιά σέ ἄλλες πόλεις παντρεμένα...Δέν μποροῦμε "μπαμπά" νά ἔρθουμε γιά διακοπές, πολλά τά ἔξοδα...Βγῆκα νά πάρω λίγο ψωμάκι. Βρέχει πολύ. Δέν ἤθελα οὔτε ὀμπρέλα νά κρατήσω. Δέν μέ βαστοῦν τά χέρια καί τά πόδια πια. Κι εἶναι κι αὐτή ἡ μοναξιά ποὺ μέ τσακίζει. Καί τό νά δῶ ἕνα παιδί μου. Νά ἀγκαλιάσω τά ἐγγόνια μου. Ἄς εἶναι Θεέ μου...Μπορεῖ τό καλοκαίρι νά ἔρθουν. Τουλάχιστον νά τά δῶ πρίν πεθάνω.Θά πάω νά βράσω λίγο ρυζάκι. Ἔχει καί λίγο κοτόπουλο. Περάσαν κι οἱ γιορτές ἔτσι. Κι εἶναι ἡ μοναξιά πιό φοβερή τότε. Εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχεις κι ἐσύ Χριστέ μου καί λέμε καμιά κουβέντα...Καί μέ καταλαβαίνεις. Καί Σέ καταλαβαίνω τί πέρασες γιά μᾶς στό σταυρό. Κι ἔτσι κι ἐγώ δέν παραπονιέμαι. Λέω: Χριστέ μου, μιᾶς καί Σύ ποὺ Εἶσαι Θεός πέρασες τόσα, τί νά πῶ ἐγώ;; Κι ἔτσι παρηγοριέμαι μέ τή δική Σου παρέα Χριστέ μου...Νἆναι καλά καί ὁ παπα Νικόλας-γέρος κι αὐτός λευϊτης κουρασμένος καί ἅξιος...Μοῦ σφίγγει τό χέρι καί μέ παίρνει καί μιάν ἀγκαλιά τίς Κυριακές σάν μέ βλέπει. -Τί κάνεις κυρ Κώστα;; μου λέει μέ πλατύ χαμόγελο...Νά, αὐτά ἔχω κι ἐγώ τώρα στό τέλος τῆς ζωῆς μου καί μέ στηρίζουν...
Άλήθεια σοῦ λέω, Χριστούλη μου, δέν ἔχω παράπονο ἀπό κανέναν..."
Ἀληθινή διήγηση -κάποιων ἀφανῶν ἁγίων μέσα στίς ἀπρόσωπες πολυκατοικίες ποὺ ζωγραφίζουν μέ τή ζωη τους τον πολύ προσωπικό μας ΘΕΟ!!!
μοναχή Σωφρονία

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ.....

«Το λιβάνι πρέπει να ριχτεί στη φωτιά για να ελευθερωθεί η μυρωδιά του. 
Το χωράφι πρέπει να το ξεσχίσει το αλέτρι για να δεχθεί τη σπορά. 
Και το σιτάρι πρέπει να συνθλίβει κάτω απ’ τη μυλόπετρα, για να γίνει ψωμί.
 Φαίνεται, λοιπόν, πως τα πολυτιμότερα πράγματα στη ζωή έρχονται έπειτα από πολλές δοκιμασίες».

Ελθέ και σώσον με τον καταποντιζόμενον

Ελθέ  και σώσον με τον καταποντιζόμενον

«Αποκάμνει ο νους μου, δεν δύναται να Σε εννοήση. Αδυνατεί  το πνεύμα μου να διεισδύση εις τα μυστήρια της ζωής Σου … 

Θέλω  εν  πάσι  να  ποιώ  το  θέλημα  Σου ,  αλλ ’  αι  ημέραι  μου  παρέρχονται εν αδιεξόδοις αντιφάσεων …

Τρέμω μη απολέσω Σε  ένεκα των πονηρών εκείνων λογισμών, οίτινες εμφωλεύουν εν τη  καρδία μου· και ο φόβος ούτος καθηλοί εμέ επί σταυρού …

 Ελθέ  ούν και σώσον με τον καταποντιζόμενον, ως έσωσας τον Πέτρον,  τον  τολμήσαντα  να  πορευθή  προς  συνάντησιν  Σου  επί  των  υδάτων της θαλάσσης».

Γέροντας Σοφρώνιος του Εσσεξ

In the pre-festal hymns of Theophany, Christ, Who is to be baptized in the Jordon River by His cousin John, is said to be "Neither simply God nor plainly man, but, in both His natures, He is one only-begotten Son."

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ Ο ΛΕΠΡΟΣ.

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ Ο ΛΕΠΡΟΣ.

ΕΝΑΣ ΒΑΣΑΝΙΖΌΤΑΝ ΣΥΧΝΑ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.

Ἕνας χριστιανὸς βασανιζόταν συχνὰ ἀπὸ διάφορες μελλοντικὲς ὑποθέσεις. Ἀνησυχία του, τὸ τί θὰ γίνει αὔριο, τί θὰ γίνει μεθαύριο, τί μᾶς περιμένει τὴνἑπομένη ἑβδομάδα. Ὅλη αὐτὴἡ φροντίδα ἔπνιγε τὴν ψυχή του, πράγμα ποὺ τὸν ἔκανε πολὺ δυστυχῆ. 

Μιὰ νύχτα, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶδε ἕνα ὄνειρο. Περπατοῦσε σ' ἕνα μακρινὸ δρόμο φορτωμένος μὲἕνα σακκὶ στὴν πλάτη. Τὸ φορτίο του ἦταν βαρὺ καὶκάπου στάθηκε νὰ ξαποστάσει. Μὰ ὅταν θέλησε νὰ σηκωθεῖ γιὰ νὰ συνεχίσει τὸ ταξίδι του, ἀντιλήφθηκε πὼς ἦταν ἀδύνατο νὰ σηκώσει τὸ σακκίδιό του.Ἄνοιξε τότε νὰ δεῖ τί ἔχει μέσα. Καὶ τί βλέπει! Μικρὰ-μικρὰ δέματα. Τὸ ἕνα ἔγραφε ἀπ' ἔξω: "αὐτὸ γιὰ αὔριο". Ἕνα ἄλλο ἔγραφε: "αὐτὸ γιὰ μεθαύριο". Τὸ τρίτο ἔγραφε: "αὐτὸ γιὰ σήμερα". Αὐτὸ ἦταν ἀνάλαφρο. Τὸ σήκωσε μὲ χαρὰ καὶ συνεχίζοντας τὸταξίδι του ξύπνησε.
Τὸ ὄνειρο αὐτὸἐκφράζει μιὰ τραγικὴ πραγματικότητα. 
Ἡ μέριμνα γιὰ τὸ αὔριο, γιὰ τὸμεθαύριο, γιὰ τὸμετὰ ἀπὸ μία ἑβδομάδα, γιὰ τὸ μετὰ ἀπὸ ἕνα μήνα καὶ ἕνα χρόνο, γεμίζει τὶς ψυχές μας μὲ ἄγχος καὶ ἀνησυχίες, ποὺ μᾶς ἀφαιροῦν τὴν γαλήνη καὶ μᾶς κάνουν τὸ βάρος τῆς ζωῆς δυσβάστακτο. Γιὰ νὰ μᾶς ἀπαλλάξει ὁ Κύριός μας ἀπ' αὐτὲς τὶς ἐναγώνιες στιγμὲς εἶπε ἐκεῖνα τ ἀθάνατα λόγια. 

"Μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον, 
ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς, 
ἀρκετὸν τῇἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς" 
(Ματθ. 6,34)

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ. Πρέπει να πάρουμε ένα παράδειγμα από τις πεταλούδες. Ζουν μια μέρα και πετάνε φέρνοντας χρώμα παντού....

Ένας ερημίτης προσευχόταν πολύ σκληρά και επίμονα, ζητώντας να συναντηθεί με τον Θεό. Επιτέλους κατάφερε να κλείσει ένα ραντεβού μαζί του. «Αύριο, πάνω στο όρος» του είπε ένας άγγελος.



Ένας ερημίτης προσευχόταν πολύ σκληρά και επίμονα, ζητώντας να συναντηθεί με τον Θεό. Επιτέλους κατάφερε να κλείσει ένα ραντεβού μαζί του. «Αύριο, πάνω στο όρος» του είπε ένας άγγελος. Την επόμενη ημέρα ο ερημίτης σηκώθηκε πολύ πρωί και κοίταξε το όρος, ήταν τελείως καθαρό από σύννεφα.

Ξεκίνησε, λοιπόν, χαρούμενος και με δέος, προς την κορυφή του βουνού. Κάποια στιγμή, εκεί που περπάταγε κατά μήκος του μονοπατιού συνάντησε έναν άνθρωπο που είχε πέσει κάτω μέσα στα αγκάθια και του ζήτησε βοήθεια. «Λυπάμαι, βιάζομαι, έχω «ραντεβού» με τον Θεό» απάντησε ο ερημίτης και συνέχισε τον δρόμο του.

Λίγο πιο κάτω συνάντησε μια γυναίκα που έκλαιγε δίπλα στο άρρωστο παιδί της «Βοήθησε με σε παρακαλώ». «Λυπάμαι, δεν έχω χρόνο, ο Θεός με περιμένει στην κορυφή του βουνού». Προχώρησε ακόμα πιο γρήγορα για να μην αργήσει, αλλά εκεί που το μονοπάτι έγινε πιο δύσκολο, είδε ένα ηλικιωμένο εξαντλημένο, που του έδινε ένα ασκί «Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο, σε παρακαλώ πήγαινε να μου γεμίσεις το ασκί με νερό από την πηγή εδώ πιο κάτω. «Κάνε υπομονή, καλέ μου άνθρωπε, έχω ένα ραντεβού με τον Θεό και δεν θέλω να αργήσω!»

 Όταν ο ερημίτης έφτασε επιτέλους στην κορυφή του βουνού, στην πόρτα της καλύβας, όπου επρόκειτο να συναντηθεί με τον Θεό, βρήκε κρεμασμένο ένα μήνυμα: «Συγχώρεσε με που δεν είμαι εδώ, αλλά πήγα να βοηθήσω εκείνους που δεν βοήθησες εσύ στο διάβα σου».

Η κάρα του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη φυλάσσεται στον Ι. Ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου Παναγίας της Λιμνιάς Σκιάθου.

Τίμια και Ιερά Λείψανα του Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού



.

Εορτάζει 4 Ιανουαρίου εκάστου ετους.

Απολυτίκιον

Νικηφόρου Οσίου, του λεπρού τα παλαίσματα, και την εν ασκήσει ανδρείαν, κατεπλάγησαν Άγγελοι ως άλλος γαρ Ἰὼβ τα αλγεινά, υπέμεινε δοξάζων τον Θεόν, νυν δε δόξῃ εστεφάνωται παρ᾽ Αυτού, θαυμάτων διακρίσεσιν. Χαίροις των Μοναστών χειραγωγέ, χαίροις φωτὸς ο πρόβολος· χαίροις ο ευωδίας χαρμονήν, προχέων εκ λειψάνων σου.

Αγία Νεομάρτυς Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ Θεοδώροβνα . Για την ταπεινωση.


Και οι δύο, αγαπητοί μου, προσεύχεσθε για μένα. ακόμα κι αν νομίζετε ότι κάνω λάθος, προσευχηθείτε ο Κύριος να με διδάσκει να κάνω τα σωστά πράγματα - τώρα που το πρώτο βήμα έχει ήδη ληφθεί. Έχω ακούσει τόσα πολλά για τον επίσκοπο Θεοφάνη, πραγματικά θέλω να τον συναντήσω και να μιλήσω μαζί του. Ζητήστε του να προσεύχεται για μένα. Πολύ φοβάμαι ότι θα σκεφτείς ότι είμαι υπερήφανη, αυτάρεσκη και οτι ξεχειλίζω από την συνειδητοποίηση ότι κάνω κάτι σπουδαίο.

Ω, αν με γνώριζες καλύτερα ... Ξέρω, οτι η Άλιξ φαντάζεται ότι επιτρέπω στον εαυτό μου να με αποκαλούν αγία - το είπε στην κόμησσά μου Ολσούφιεβνα. Εγώ - σκεφτείτε μόνο! Τι είμαι εγώ; Σε τίποτε δεν είμαι καλύτερη αλλά μάλλον χειρότερη από τους άλλους. Αν κάποιος λέει ανοησίες και υπερβολές, τι φταίω εγώ; Εξάλλου, δεν μου το λένε αυτοπροσώπως - ξέρουν ότι μισώ την κολακεία ως επικίνδυνο δηλητήριο. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα με το γεγονός οτι με αγαπούν, αλλά και εγώ επίσης αγαπώ τους ανθρώπους και αυτοί το  αισθάνονται αυτό. Κάνω γι 'αυτούς ό, τι μπορώ και σε αντάλλαγμα δέχομαι ευγνωμοσύνη, αν και δεν πρέπει να υπολογίζω σε αυτό. Ούτε για μία στιγμή δεν σκέφτομαι ότι κάνω κάποιο κατόρθωμα - είναι χαρά, δεν βλέπω και δεν αισθάνομαι τις θλίψεις εξ αιτίας της άμετρης χάρης του Θεού, την οποία πάντοτε αισθανόμουν. Διψώ να τον ευχαριστήσω.

Αγία Νεομάρτυς Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ Θεοδώροβνα

Η ΕΥΡΕΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ Ν.ΜΑΚΡΗΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΜΑΚΑΡΙΑΣ 3 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1950

ΠΩΣ ΑΝΑΖΗΤΑΣ ΤΟΝ ΘΕΟ.

Τετάρτη 3 Ιανουαρίου 2018

«Στὴ βάση τῶν ψυχικῶν ἀσθενειῶν», παρατηρεῖ ὁ Στάρετς Σέργιος, «βρίσκεται ἡ ὑπερηφάνεια. Θεμέλιο τῶν ψυχικῶν ἀσθενειῶν εἶναι ἡ θεώρηση τοῦ ἑαυτοῦ μας ὡς κέντρου τῶν πραγμάτων. Ὅλοι οἱ ψυχικὰ ἀσθενεῖς ἔχουν ὡς κέντρο τὸν ἑαυτό τους»

"Αγάπη να τρώτε" έλεγε ο Άγιος Παΐσιος.

ΕΥΧΉ ΛΑΙΚΟΥ ΌΤΑΝ ΈΒΛΕΠΕ ΆΝΘΡΩΠΟ ΜΠΡΟΣΤΆ ΤΟΥ. ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΤΟΥΣΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ. ΔΟΥΛΕ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΘΕ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΘΕΙ Η ΒΑΣΙΛΕΊΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ

Ρώτησα τους φρουρους που στεκονταν στην πόρτα του νέου έτους. Δώστε μου ένα φως ώστε να μπορέσω με ασφάλεια να πορευθω στο άγνωστο. Και μου είπαν. Βάλε το χέρι σου στο χέρι του Θεού. Θα είναι καλύτερα για σένα από ένα φως. Θα μπούμε με τέτοια εμπιστοσύνη και με τέτοια πίστη στο νέο έτος.

Κάθε Νοσοκομείο, δείχνει με το δάχτυλο στον Θεό. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Το μυστικό του γάμου. Πατηρ Ανδρέας Κονάνος.

Είναι ανάγκη να βρίσκει ο καθένας τρόπους για να μην είναι δεδομένος για τον άλλο. Οι τρόποι αυτοί, ποικίλουν από ζευγάρι σε ζευγάρι. Ο καθένας θα βρίσκει τα δικά του κουμπιά και μυστικά. Αυτό κρατά αναμμένη τη φλόγα, ενδιαφέροντα το γάμο και ελκυστική τη σχέση. Αλλιώς έρχεται πλήξη, κορεσμός, το ¨σε βαριέμαι...¨. Αυτό μου λένε τα ζευγάρια που μιλάω.

"Είσαι πλάσμα της αγάπης του Θεού!" Μια απο τις μεγαλύτερες αλήθειες στην Αγ. Γραφή αλλα συνάμα τόσο δύσκολο να την καταλάβουμε.

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΔΕΣΠΌΤΗΣ;

-ΓΕΡΟΝΤΑ  κενώθηκε η τάδε Μητρόπολη!
-Τι λές; δεν το’ξερα.
-Γνωρίζετε μήπως ποιόν θα εκλέξουν τώρα;
-Λές να μην βρούνε;
-Γιατί δεν γίνεσθε εσείς Δεσπότης με τα τόσα χαρίσματα που έχετε; Έχει να ωφεληθεί κατά πολλά η Εκκλησία!
-Και τα δικά μου τα μούτρα και «χαρίσματα» έχει ανάγκη ο Θεός για να ωφελήσει την Εκκλησία Του;
-Μα γιατί;
-Μα να αφήσω το κελάκι μου, την γαλήνη μου, την προσευχή μου  και να τρέχω να διορίζω νεωκόρους;
Άλλωστε πόσοι κυνηγούν τούτο το αξίωμα; Εκατοντάδες!για να μην πω χιλιάδες.Πόσοι όμως είναι ερωτευμένοι με την γλυκιά αφάνεια και την ταπείνωση. Πολλοί ελάχιστοι.Εμμ εγώ θέλω να είμαι με τους λίγους και τους σπάνιους.
Άλλωστε με τον Χριστό και την Παναγία μου πλάϊ αισθάνομαι γεμάτος, έχω χαρά, δεν μου λείπει και  τίποτα για να το ζητήσω αλλού.
Ας προσέξουμε λοιπόν αυτό που έχει σημασία δηλαδή την αξία και όχι τα αξιώματα.Την αρχή της μετανοίας και όχι τις ανθρώπινες αρχές.

π.Διονύσιος Ταμπάκης

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Νομίζω ότι στην πραγματική αγάπη χρειάζεται μία βαριοπούλα και ένα φτυάρι....με την βαριοπούλα σπάμε τον εγωισμό μας και με το φτυάρι τον πετάμε μακρυά..........

Ολα του γάμου δύσκολα:Πρέπει να βρεθεί λύση


Βρες τρόπο να σώσεις τον γάμο σου, να χαρείς τη συζυγία σου,
να πετύχεις τα πρώτα όνειρα που 'χες λίγα χρόνια πριν. Δεν 
παντρεύτηκες για να χωρίσεις

Τα λόγια μου, ασήμαντα και φτωχά, χωρίς θεολογικές αξιώσεις. Δεν μπορούν να σταθούν σε μεγάλα συνέδρια. Ομως προσεύχομαι να μπορούν να ακουστούν στην καρδιά σου. Στο δωμάτιό σου, στο σπίτι σου, στη μοναξιά και στο μπέρδεμά σου.
Δεν θέλω να σε πονέσω μα ούτε να σε χαϊδέψω ψεύτικα. Ομως, απ' όσα μου λες και μου γράφεις κάθε ημέρα, ξέρω ότι ο γάμος σου περνάει δύσκολα τον τελευταίο καιρό.

Γι' αυτό θα σου μιλήσω όσο πιο αληθινά μπορώ. Χωρίς να είμαι με το μέρος του ενός ή του άλλου. Είμαι και με τους δυο σας! Αν νιώσεις κάποια δυσφορία, εύχομαι να είναι τόση όση νιώθει το χέρι σου όταν πας να του βγάλεις ένα αγκάθι. Πονάει, αλλά μετά ανακουφίζεσαι και χαμογελάς. Δεν σου κάνω τον έξυπνο ούτε διδάσκω αφ' υψηλού. Είμαι χειρότερος από σένα σε αρκετά. Είμαι σαν κι εσένα στα περισσότερα. Ανθρωπος. Με
 ό,τι αυτό συνεπάγεται. Συνηθισμένος. Μιλάω με βάση όσα ακούω από ζευγάρια που χαίρονται πολύ τον γάμο τους ή δυσκολεύονται και νιώθουν τη βάρκα τους να μπάζει νερά και να αρχίζει να βουλιάζει... 

Ακούω τα υπέροχα που μου λες και μου γράφεις, και θαυμάζω την ψυχή σου. Θέλω όμως να αποδείξεις όσα λες με την ευτυχία και την αγάπη σας. Με την ενότητα και το αγκάλιασμά σας. Στην πράξη! Στη σχέση σου, με τον άνθρωπό σου. Εύχομαι να πηγαίνεις πιο πέρα από τα λόγια, να νιώθεις πράγματα, να αφυπνίζεσαι, να προβληματίζεσαι και να επιτρέπεις το φανέρωμα της αγάπης του Χριστού στην καρδιά και τη σχέση σας. Πάντως, βρες τρόπο να σώσεις τον γάμο σου, να χαρείς τη συζυγία σου, να πετύχεις τα πρώτα σου όνειρα, που 'χες λίγα χρόνια πριν. Δεν παντρεύτηκες εσύ για να χωρίσεις, είμαι σίγουρος. Ούτε ποτέ φανταζόσουν ότι λίγο καιρό μετά θα συζητάς τώρα τέτοια θέματα. Ολα του γάμου δύσκολα. Οντως. Πρέπει να βρεθεί όμως μια λύση. Η προσευχή σου, ο εκκλησιασμός σου, η ένωσή σου με τον Χριστό διά των μυστηρίων, η σχέση σου με έναν πνευματικό που θα σε βοηθήσει ουσιαστικά, η ηρεμία σου, η επαφή με τον πυρήνα τού είναι σου, εκεί όπου υπάρχει η σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος και η Θεία Χάρη, εύχομαι, να κάνουν το θαύμα!

Σου αξίζει σίγουρα μια πιο όμορφη ζωή. Μην περιμένεις όμως να σ' τη χαρίσουν και να τη χτίσουν άλλοι. Εσύ θα τη χτίσεις, με το αίμα της καρδιάς σου και με το Αίμα του Χριστού. Με το δάκρυ και το χαμόγελό σου. Με τον αγώνα και τις θυσίες σου. Με τη δουλειά που θα κάνεις κυρίως μέσα σου. Θέλεις ακόμα δουλειά, παραδέξου το. Αξίζει όμως να κάνεις τα πάντα για να σώσεις τη σχέση σας, να την ομορφύνεις, να την κάνεις ν' ανθίσει και να γεμίσει την καρδιά σου χαρά, νόημα, δύναμη κι έκσταση.  Προσεύχομαι

 να γίνει το θαύμα που ακούει στο όνομα «οικογενειακή ευτυχία και ενότητα», «συζυγική αρμονία και γαλήνη»! Αν κάπου σ' αυτά που θα διαβάσεις συμπίπτουμε, καλώς. Αν όχι, ας μένει η αγάπη. Το πιο σημαντικό, άλλωστε, είναι αυτό: Εσείς οι δύο να είστε καλά! 

*Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου  «Ολα του γάμου δύσκολα...»,  από τις εκδόσεις Αθως

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΕ ΞΎΛΟ ΣΕ ΚΟΡΜΟ.