Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025
TECHNO MIX -ΤΡΟΠΑΡΙΟ των Χριστουγέννων.
Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ Εκκλησιαστική μουσική είναι τόσο αρχοντικά πλούσια ,που δεν μπορεί να χωρέσει μόνο σε ένα στασίδι .
Σπίτι της είναι όλος ο κόσμος και όλες οι καρδιές των ανθρώπων που αναζητούν Τον Χριστό.Πολύ δε περισσότερο απευθύνεται στις αγνές και γνήσιες καρδιές των νέων που ζητάνε την αυθεντικότητα πέρα από συμβιβασμούς και μετριότητες.
Η Βυζαντινή Μουσική έιναι η αεί (πάντοτε) μεταλαμβανόμενη και ουδέποτε δαπανώμενη ,η οποία μπορεί να συνταιριάξει σε αρμονία με όλα τα μουσικά ρεύματα του κόσμου.
ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ Ο ΘΕΟΣ που ως ο ήλιος δεν λερώνεται, ούτε σκοτίζεται, με το να αγγίζει και να φωτίζει ακόμη και τα πιο ζοφερά βάραθρα του άδη.
Στιχηρόν Ἰδιόμελον της πρώτης Ώρας της παραμονής των Χριστουγέννων.
Ἦχος πλ. δ', Ποίημα Σωφρονίου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων
Βηθλεὲμ ἑτοιμάζου· εὐτρεπιζέσθω ἡ φάτνη· τὸ Σπήλαιον δεχέσθω, ἡ ἀλήθεια ἦλθεν· ἡ σκιὰ παρέδραμε· καὶ Θεὸς ἀνθρώποις, ἐκ Παρθένου πεφανέρωται, μορφωθείς τὸ καθ' ἡμᾶς, καὶ θεώσας τὸ πρόσλημμα. Διὸ Ἀδὰμ ἀνανεοῦται σὺν τῇ Εὔᾳ, κράζοντες· Ἐπὶ γῆς εὐδοκία ἐπεφάνη, σῶσαι τὸ γένος ἡμῶν.
Μουσική σύνθεση: π.Διονύσιος Ταμπάκης
ΒΙΝΤΕΟ: • Хор Сретенского монастыря "Кресту Твоему" ...
Λέει χαρακτηριστικά, μεταξύ ἄλλων, σ’ αὐτή τή μαγνητοφωνημένη του ὁμιλία:
Λέει χαρακτηριστικά, μεταξύ ἄλλων, σ’ αὐτή τή μαγνητοφωνημένη του ὁμιλία: “Ἔτσι πρέπει νά βλέπουμε τόν Χριστό. Εἶναι φίλος μας, εἶναι ἀδελφός μας, εἶναι ὅ,τι καλό καί ὡραῖο. Εἶναι τό πάν. Εἶναι φίλος καί τό φωνάζει· «Σᾶς ἔχω φίλους, βρε, δέv τό καταλαβαίνετε; Εἴμαστε ἀδέλφια. Ἐγώ, βρε, δέν βαστᾶω τήν κόλαση στό χέρι, δέν σᾶς φοβερίζω, σᾶς ἀγαπῶ. Σᾶς θέλω νά χαίρεσθε μαζί μου τήν ζωή».” Ἔτσι εἶναι ὁ Χριστός. Δέν εἶναι κατήφεια, οὔτε μελαγχολία, οὔτε ἐνδοστρέφεια. Ὁ Χριστός εἶναι ἡ ζωή… εἶναι τό πάν. Εἶναι ἡ χαρά, εἶναι τό φῶς τό ἀληθινό πού κάνει τόν ἄνθρωπο νά χαίρεται, νά πετάη, νά βλέπη ὅλα, νά βλέπη ὅλους, νά πονάη για ὅλους, νά θέλη ὅλους μαζί του, ὅλους κοντά του.
Ἀγαπήσατε τόν Χριστό καί μηδέν προτιμήστε τῆς
ἀγάπης Αὐτοῦ”.
Από το βιβλίο:
ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ
Ο πνευματικός πατέρας και παιδαγωγός.
Κρουσταλάκης Γεώργιος
Ιερόν Κάθισμα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Δολών, Δυτικής Μάνης
Ευχαριστούμε τον κ. Γιάννη Γράψια για τη φωτογραφία.
The Matins and the First Hour are usually counted as one Laud. The First Hour is always read immediately after the Matins, before the dismissal.
🕐The Matins and the First Hour are usually counted as one Laud. The First Hour is always read immediately after the Matins, before the dismissal.
7️⃣Orthodox theologians usually associate the symbolic number seven also to the seven gifts of the Holy Spirit, because prayer is seen as a gift or fruit of the Holy Spirit.
A word that Father Sophrony said to a soul in search of prayer:
„A word that Father Sophrony said to a soul in search of prayer:
An Anglican lady was on the verge of abandoning prayer and God, because, when she asked several people, "How can I find prayer?", she received only stereotypical answers. Hearing about a certain Archimandrite Sophrony from France, she sought him out and asked him the same question. Father Sophrony replied: 'With God, there is no need to be polite. Pour out before the Lord what is in your heart, just as it is'. And she found such powerful prayer that, according to Father Sophrony, she prayed for hours with her head bowed to the ground. This is no small thing for a Westerner. That lady is now Orthodox for a long time."
Father Rafail Noica
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του π Επιφανίου από την αγρυπνία προς τιμήν του Αγίου Πορφυρίου του Αγιορείτου στον Ιερό Ναό Παναγίας Πρασινού Λόφου Ηρακλείου Αττικής.1-12-2025.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του π Επιφανίου από την αγρυπνία προς τιμήν του Αγίου Πορφυρίου του Αγιορείτου στον Ιερό Ναό Παναγίας Πρασινού Λόφου Ηρακλείου Αττικής.
1-12-2025
Αδελφοί μου αγαπητοί,
στην αγία αυτή νύχτα με την αγρυπνία αυτή τιμούμε τον Όσιο και Θεοφόρο Πατέρα μας Πορφύριο τον Αγιορείτη, έναν Άγιο της εποχής μας, έναν Ιερομόναχο που έζησε ανάμεσά μας, στους δρόμους της σύγχρονης Αθήνας, και όμως αξιώθηκε να γίνει δοχείο της Χάριτος του Θεού, να αγιάσει, να φωτίσει, να παρηγορήσει πλήθη ανθρώπων.
Ο Άγιος Πορφύριος δεν έζησε ούτε σε εποχές διωγμών ούτε σε απομονωμένες σπηλιές. Έζησε μέσα στον πυρετό της σύγχρονης πόλης. Στο κέντρο των Αθηνών, στην Πολυκλινική, μέσα στο άγχος, στη βιασύνη, στην πολυφωνία και στην ταραχή της μεγαλούπολης.
Κι όμως – εκεί ακριβώς φάνηκε ότι ο Θεός δεν εμποδίζεται από τον τόπο, αλλά ζητά καρδιά ταπεινή. Ο άγιος έλεγε:
«Να είμαστε μέσα στον κόσμο και όμως όχι του κόσμου. Να έχουμε μέσα μας τον Χριστό, κι όλα γύρω μας να φωτίζονται».
Η ζωή του δείχνει ότι ο δρόμος της αγιότητας είναι ανοιχτός για όλους μας∙ δεν χρειάζεται να αλλάξουμε τόπο,αλλά τρόπο.
Ο Άγιος Πορφύριος υπήρξε βαθύτατος διδάσκαλος της προσευχής. Δεν μιλούσε για τεχνικές και τρόπους, αλλά για αγάπη. Έλεγε συνεχώς:
«Η προσευχή δεν είναι καταναγκασμός, είναι έρωτας Θεού. Όταν αγαπήσεις τον Χριστό, τότε όλα γίνονται εύκολα».
Τόνιζε τρία μεγάλα σημεία:
1. Η προσευχή γίνεται με απλότητα και εμπιστοσύνη.
«Να μην πιέζεστε. Η προσευχή να γίνεται με γλυκύτητα.»
2. Η προσευχή θέλει χαρά, όχι άγχος ή φόβο.
«Μην προσεύχεστε μέσα στην ταραχή. Ο Χριστός θέλει να Του μιλάμε όπως στο πιο αγαπημένο πρόσωπο.»
3. Η προσευχή δεν απομονώνει τον άνθρωπο από τον κόσμο, αλλά τον κάνει πιο ευαίσθητο και γεμάτο κατανόηση.
Όπως έλεγε: «Όποιος προσεύχεται σωστά, αγαπά όλους. Ακόμη κι εκείνους που τον ενοχλούν.»
Έμαθε στους ανθρώπους την ευχή του Ιησού, την αδιάλειπτη εσωτερική μνήμη του Θεού:
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» όχι ως επανάληψη λόγων, αλλά ως ανάσα της ψυχής.
Ο Άγιος Πορφύριος, γεμάτος ταπείνωση, δεν ήθελε να προβάλλεται τίποτε από όσα έζησε. Όμως η Εκκλησία, για να ωφεληθούμε, διαφυλάσσει μερικά από τα χαρίσματα που του έδωσε ο Θεός.
Είχε χάρισμα διορατικό και προορατικό. Διάβαζε τις καρδιές των ανθρώπων χωρίς να του λένε τίποτα. Πολλές φορές αποκάλυπτε σε κάποιον το πρόβλημά του πριν καν μιλήσει.
Μπορούσε να «βλέπει» εξ αποστάσεως, ακόμη και μέσα στο ανθρώπινο σώμα, πράγμα που επιβεβαίωναν γιατροί και ασθενείς που τον επισκέπτονταν.
Είχε ιδιαίτερη συμπόνια για τους αρρώστους. Με την προσευχή του θεράπευσε πολλούς, πάντοτε αποδίδοντας τα πάντα στον Θεό και στη δύναμη της Αγάπης.
Το μεγαλύτερο όμως θαύμα του ήταν η ειρήνη που μετέδιδε. Όσοι τον πλησίαζαν ένιωθαν ότι βρίσκονται σε τόπο όπου η Χάρις αναπαύεται.
Ο Άγιος Πορφύριος μάς καλεί, μέσα στον κόσμο μας, μέσα στον κόπο, στην οικογένεια, στη δουλειά, να φυλάμε στην καρδιά μας τη γλυκύτητα του Χριστού.
Να κάνουμε τη ζωή μας τόπο προσευχής, όχι με λόγια πολλά, αλλά με αγάπη, με καλοσύνη, με υπομονή, με συγχωρητικότητα.
Έλεγε:
«Ο Χριστός είναι το παν. Να Τον αφήσετε να μπει μέσα σας, και τότε όλα αλλάζουν».
Αυτός είναι ο δρόμος του αγίου. Αυτός είναι ο δρόμος της Εκκλησίας. Αυτός είναι ο δρόμος της σωτηρίας.
Ας ζητήσουμε λοιπόν, αδελφοί μου, απόψε εδώ από το ναό της Παναγίας από τον άγιο Πορφύριο να μας μεταδώσει λίγη από τη χαρά και τη φωτεινότητα της καρδιάς του.
Να γίνει συνοδοιπόρος μας στον αγώνα της προσευχής.
Να μας μάθει να ζούμε μέσα στον κόσμο, αλλά να ανήκουμε στον Χριστό.
Άγιε Πορφύριε, πρέσβευε για τον Ποιμενάρχη μας τον κλήρο και τον ευλογημένο λαό μας αμήν .
Στην Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας θυμόμαστε πως η συμπερίληψη δεν είναι πράξη καλοσύνης, αλλά δικαίωμα. Βιργινία Βλαχου Ψυχολόγος Bsc, MSc Εξειδίκευση στην ειδική αγωγή, (διαγνωστική και συμβουλευτική)
Στην Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας θυμόμαστε πως η συμπερίληψη δεν είναι πράξη καλοσύνης, αλλά δικαίωμα. Όταν αγκαλιάζουμε τη διαφορετικότητα, δημιουργούμε έναν κόσμο όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν, να εξελίσσονται και να λάμπουν!
H κινητική και η νοητική αναπηρία μάς υπενθυμίζουν καθημερινά ότι η ανθρώπινη δύναμη δεν μετριέται με όρια, αλλά με το φως που κουβαλά ο καθένας μέσα του. Σε ένα περιβάλλον αποδοχής, κάθε παιδί μπορεί να βρει τον δικό του ρυθμό, τη δική του φωνή και τον δικό του τρόπο να αγγίζει τον κόσμο. Ως άνθρωποι που στεκόμαστε δίπλα τους, έχουμε το προνόμιο να γινόμαστε μάρτυρες μικρών θαυμάτων—στιγμών που γεννιούνται από την αγάπη, την υπομονή και την πίστη στις δυνατότητες του κάθε παιδιού. Είναι μια συνεχής υπενθύμιση ότι η πραγματική πρόοδος ανθίζει εκεί όπου υπάρχει καρδιά.
Βιργινία Βλαχου
Ψυχολόγος Bsc, MSc
Εξειδίκευση στην ειδική αγωγή, (διαγνωστική και συμβουλευτική
Η ζωή μας διδάσκει να πετάμε πάντα ψηλά.
«Η ζωή μας διδάσκει να πετάμε πάντα ψηλά.
Ψηλότερα από τον φθόνο, ψηλότερα από τον πόνο, ψηλότερα από το κακό, ψηλότερα από τα δάκρυα, ψηλότερα από τις κρίσεις.
Πρέπει πάντα να πετάμε ψηλά, όπου κάποια πράγματα δεν μπορούν να μας προσβάλουν, όπου κάποιες χειρονομίες δεν μπορούν να μας πληγώσουν, όπου κάποιοι
άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν...»
- Άλντα Μερίνι -
Θέτοντας Υγιή Όρια: Πότε, Πώς και Γιατί Μας Προστατεύουν.Βιργινία Βλαχου Ψυχολόγος Bsc, MSc Εξειδίκευση στην ειδική αγωγή, (διαγνωστική και συμβουλευτική)
Θέτοντας Υγιή Όρια: Πότε, Πώς και Γιατί Μας Προστατεύουν
Ως ψυχολόγος, συχνά συναντώ ανθρώπους που δυσκολεύονται να θέσουν όρια στις σχέσεις τους—είτε προσωπικές, είτε επαγγελματικές. Πολλοί αισθάνονται ότι το να πουν «όχι» είναι εγωιστικό ή ότι θα στεναχωρήσουν τους άλλους. Άλλοι φοβούνται ότι θα απορριφθούν ή ότι θα θεωρηθούν λιγότερο «καλοί». Όμως τα όρια δεν είναι εμπόδιο στη σύνδεση· είναι ο τρόπος για να χτίζουμε σχέσεις που αντέχουν, αναπνέουν και μας σέβονται.
Τι είναι τα όρια και γιατί τα χρειαζόμαστε;
Τα όρια αποτελούν τις αόρατες γραμμές που καθορίζουν πού τελειώνει ο προσωπικός μας χώρος—σωματικός, συναισθηματικός, ψυχικός—και πού αρχίζει του άλλου. Δεν έχουν σκοπό να απομακρύνουν· αντίθετα, μας βοηθούν να σχετιζόμαστε με μεγαλύτερη αυθεντικότητα και ασφάλεια. Όταν γνωρίζω τι χρειάζομαι και το επικοινωνώ καθαρά, επιτρέπω και στον άλλο να δει πώς μπορεί να συνδεθεί μαζί μου με σεβασμό.
Γιατί δυσκολευόμαστε να τα βάλουμε;
Η δυσκολία στα όρια είναι συχνά αποτέλεσμα εμπειριών και μοτίβων που χτίστηκαν σε βάθος χρόνου. Μπορεί να προέρχεται από ένα περιβάλλον όπου τα όρια ήταν ασαφή ή ανύπαρκτα, από την ανάγκη για αποδοχή, από φόβο σύγκρουσης ή από την πεποίθηση ότι η αξία μας εξαρτάται από το πόσο εξυπηρετικοί είμαστε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το «όχι» μοιάζει με απειλή, ενώ στην πραγματικότητα είναι πράξη αυτοφροντίδας.
Τα σημάδια ότι τα όριά μας δεν λειτουργούν
Όταν τα όρια δεν είναι ξεκάθαρα ή δεν εφαρμόζονται, το σώμα και η καθημερινότητα το φανερώνουν:
• συχνή εξάντληση και ψυχική κούραση,
• αίσθηση ότι μας θεωρούν δεδομένους,
• ενοχές όταν προσπαθούμε να προστατεύσουμε τον χρόνο ή την ενέργειά μας,
• δυσκολία να αρνηθούμε,
• συσσωρευμένος θυμός που συχνά εκδηλώνεται απότομα.
Αυτά τα σημάδια δεν είναι αδυναμία· είναι μήνυμα ότι κάτι μέσα μας χρειάζεται προσοχή.
Πώς αρχίζει κάποιος να θέτει όρια;
Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση των αναγκών μας: Τι με κουράζει; Πού νιώθω ότι πιέζομαι; Τι χρειάζομαι από τους άλλους;
Ακολουθεί η καθαρή και ευγενική επικοινωνία:
• «Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ, αλλά μπορώ αργότερα.»
• «Δυσκολεύομαι όταν μιλάμε με αυτόν τον τρόπο· θα ήθελα να το αλλάξουμε.»
Το πιο απαιτητικό όμως κομμάτι δεν είναι το να ειπωθεί το όριο, αλλά το να διατηρηθεί. Η συνέπεια και ο σεβασμός προς τον εαυτό μας είναι αυτά που τελικά το κάνουν λειτουργικό.
Είναι τα όρια εγωισμός;
Η αλήθεια είναι ότι τα υγιή όρια είναι η βάση της ισορροπημένης σχέσης. Ο εγωισμός αγνοεί τις ανάγκες του άλλου. Τα όρια, αντίθετα, αναγνωρίζουν τόσο τις δικές μας όσο και τις δικές του. Είναι η μέση γραμμή που επιτρέπει τη σύνδεση χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας.
Πώς αντιδρούν οι άλλοι όταν αρχίζουμε να αλλάζουμε;
Κάποιοι άνθρωποι θα ανταποκριθούν με σεβασμό, ειδικά όσοι έχουν υγιείς προσδοκίες από εμάς. Άλλοι μπορεί να δυσκολευτούν, κυρίως όταν είχαν συνηθίσει να παίρνουν περισσότερα από όσα μπορούσαμε πραγματικά να δώσουμε. Η δυσφορία τους όμως δεν σημαίνει ότι κάνουμε κάτι λάθος· σημαίνει ότι η σχέση προσαρμόζεται σε νέα, πιο ισορροπημένα δεδομένα.
Ο ρόλος της ψυχοθεραπείας
Στην ψυχοθεραπεία, δουλεύουμε μαζί για να αναγνωρίσουμε τα μοτίβα που δυσκολεύουν την οριοθέτηση και να αναπτύξουμε νέους τρόπους επικοινωνίας και αυτοσεβασμού. Στόχος δεν είναι απλώς να μάθουμε να λέμε «όχι», αλλά να ζούμε σχέσεις που μας επιτρέπουν να είμαστε αληθινοί, ασφαλείς και συνδεδεμένοι.
Ένα μικρό βήμα που μπορείς να ξεκινήσεις σήμερα
Μια απλή πρακτική είναι να δίνεις στον εαυτό σου λίγο χρόνο πριν απαντήσεις. Η φράση «Θα σε ενημερώσω σε λίγο» δημιουργεί χώρο για να σκεφτείς τι πραγματικά θέλεις. Τα υγιή όρια χτίζονται σε μικρές καθημερινές επιλογές—και κάθε μικρό βήμα κάνει διαφορά.
Το άρθρο έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά την θεραπεία.
Βιργινία Βλαχου
Ψυχολόγος Bsc, MSc
Εξειδίκευση στην ειδική αγωγή, (διαγνωστική και συμβουλευτική)
Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2025
Ἔλεγε κάποτε ὁ Ἅγιος Πορφύριος στόν Σεβ. Μητρ. Νεοφύτου καί Μπάτσκας κ. Εἰρηναῖο:
Ἔλεγε κάποτε ὁ Ἅγιος Πορφύριος στόν Σεβ. Μητρ. Νεοφύτου καί Μπάτσκας κ. Εἰρηναῖο: «Κάθισα μία ἡμέρα πάνω σέ μία γέφυρα ἐκεῖ στά μέρη σας,(ἐνν. στή Σερβία ὅπου μετέβαινε μέ χαρισματικό τρόπο)…Παρατηροῦσα τούς ἀνθρώπους πού περνοῦσαν. Καί μέ τή χάρι τοῦ Θεοῦ τούς ἔβλεπα διάφανους, καί τά σώματα καί τίς ψυχές τους. Τί νά σοῦ πῶ, Εἰρηναῖε! Εἶδα ψυχές ἄδειες, μοναχικές, πληγωμένες, τσακισμένες. Ἔβλεπα ἐκεῖ νά περνοῦν ἀγόρια καί κορίτσια πιασμένα χέρι χέρι, χωρίς ὅμως οἱ ψυχές τους νά ἔχουν δύναμη νά ἀγαπήσουν ἀληθινά. Ἐρωτεύονται χονδρά καί ἐπιφανειακά. Μεγαλωμένα χωρίς οἰκογένεια ἤ καί σέ ἄθεη οἰκογένεια, δέν ἔχουν ἐφόδια γιά τήν ἀληθινή ἀγάπη. Πολλές ἀπό τίς κοπέλες σας δέν εἶναι κἄν εἰς θέσιν νά γίνουν μητέρες ἀπό τήν ἐλευθεριάζουσα ζωή πού κάνουν.
Γι’ αὐτό μή λέτε στούς νέους θεωρίες, ἀλλά νά τούς ὁμιλῆτε νά ζοῦν σεμνή ζωή. Νά μή ζοῦν μέ χαλαρότητα ἠθῶν. Νά τούς ὁμιλῆτε σέ βασικά θέματα: ὅτι ὁ Χριστός τά κάνει ὅλα, ἀλλά ἐμεῖς πρέπει νά θέλωμε τόν Χριστό. Νά τόν ἀποδεχώμεθα. Καί αὐτό ἐπιτυγχάνεται μέ προσπάθεια, μέ ἐγκράτεια. Τήν θέλει τήν ἄσκηση ὁ Χριστός. Θέλει τόν ἁγνό ἔρωτα. Στούς νέους λοιπόν νά συνιστᾶτε νά ἀγαποῦν τήν ἁγνότητα, γιατί ἡ ἐλευθεριάζουσα ζωή δέν εἶναι μόνο ἀνθυγιεινή καί ἄχαρη, ἀλλά εἶναι καί ἐξαθλιωτική. Ἐξαθλιώνει τόν ἄνθρωπο, τόν ἀχρηστεύει, δημιουργεῖ ψυχολογικές καί σωματικές διαταραχές. Στούς νέους νά διδάσκῃς νά μελετοῦν τήν Ἁγία Γραφή καί εἰδικά τό Ψαλτῆρι».
**********Σεβ. Μητρ. Νεοφύτου καί Μπάτσκας κ. Εἰρηναίου, Ἡ πνευματική σχέση τοῦ Γέρ. Πορφυρίου μέ τόν Σερβικό λαό, στό Πρακτικά Διορθόδοξου Μοναστικοῦ Συνεδρίου: Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης, Ὁρόσημο ἁγιότητος στό σύγχρονο κόσμο, Ἱερά Μονή Χρυσοπηγῆς, Χανιά 2008, σελ. 296.
Με τέτοιες νουθεσίες μας εφοδίασε ο άγιος Πορφύριος, για να πορευώμαστε μέσα στην κόλαση του σημερινού κόσμου, κουβαλώντας μέσα μας τον Παράδεισο. Έτσι μπορούμε με λίγη καλή θέληση και υπακοή στις συμβουλές του να συντηρήσουμε την “μακαρίαν ελπίδα” μέσα στον απελπισμένο κόσμο.Σ’ ευχαριστούμε, άγιε Πορφύριε…
Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης 2 Δεκεμβρίου 2006+
Άσε τα παλιά. Να τα ξεχάσεις όλα! Από εδώ και πέρα!
Η ζωή μας είναι ένα πέλαγος με μπουνάτσες και φουρτούνες. Πολλές οι θλίψεις και οι πειρασμοί. Μην θέλετε μόνο τη χαρά. Οι Άγιοι πέρασαν από καμίνι. ''Πας πυρί αλισθήσεται''. Ο καθένας θα ψηθεί στην φωτιά, για να μπει στον Παράδεισο. Όταν πας στον φούρνο, ζητάς ψημένο ψωμί και όχι ζυμάρι. Το ίδιο και στον Παράδεισο, ανεβαίνει ο ''ψημένος'' άνθρωπος.
Μην ψάχνεις να δεις παράδειγμα από άλλους. Γίνε εσύ παράδειγμα. Μην ψάχνεις τι κάνει αυτός ή τι κάνει ο άλλος.
Εσύ (τι κάνεις), δεν υπάρχει άλλος.
Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης 2 Δεκεμβρίου 2006+
Ο ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΜΕ ΤΉΝ ΑΔΕΛΦΉ ΤΟΎ.
Ὁ Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης μαζί μὲ τὴν κατὰ σάρκα Ἀδελφή του, τότε Χαρίκλεια καὶ μετέπειτα μοναχὴ Πορφυρία, πρώτη Καθηγουμένη τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος ἐν Μηλεσίῳ Ἀττικῆς, δέχονται τὴν Εὐλογία τῆς Παναγίας μας, ἐμπρὸς στὴν Ἁγία Εἰκόνα Της, τύπου Ὀδηγητρίας, ποὺ μέχρι σήμερα κοσμεῖ τὸν προσκυνηματικὸ χῶρο τοῦ Κελλίου τοῦ Ἁγίου, στὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριό του.
Νὰ ἔχουμε τὶς εὐχές, εὐλογίες καὶ πρεσβείες ὅλων τους!
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΟΡΦΥΡΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ, Ο ΙΕΡΕΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΣΙΡΙΒΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΗΡ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
🔹ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΟΡΦΥΡΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ, Ο ΙΕΡΕΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΣΙΡΙΒΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΗΡ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (1)
—Μαρτυρία της μοναχής Επιστήμης (2)
«Ο πατέρας μας, π. Γεώργιος Σιριβιανός (1919-2002), ήθελε να γίνη Ιερέας από μικρός, αλλά συγχωριανοί που θεωρούσαν την ιερωσύνη βιοποριστικό επάγγελμα, τον εμπόδιζαν για να μη μειωθούν οι απολαβές του δικού τους ιερέα. Σκέψη για να εγκαταλείψη το χωριό (Κυπερούντα της Κύπρου) ούτε κατά διάνοιαν. Τα χρόνια περνούσαν, και στα 70 του (1989) ο γέροντας Ιωσήφ Βατοπεδινός του πρότεινε να ιερωθή, για να εξυπηρετή ως ιερεύς το γυναικείο Μοναστήρι της Αγίας Τριάδος στην Θήβα.
Παρά τον πολύν πόθον πού είχε για την ιερωσύνη, λόγω της προχωρημένης ήδη ηλικίας του αμφέβαλλε αν αυτό ήταν το θέλημα του θεού. Ο υιός του π. Μιχαήλ του πρότεινε τότε να το θέσουν υπό την κρίσιν των γερόντων π. Πορφυρίου και π. Ιακώβου και να κάνουν ό,τι αυτοί τους προτείνουν.
Έτσι μια καλοκαιρινή μέρα πρωΐ-πρωΐ φτάσανε στον γέροντα Πορφύριο. Η αυλή της Μονής ήταν γεμάτη κόσμο και λεωφορεία, λες και είχε πανήγυρη. Όλοι περίμεναν να πάρουν την ευχή του Γέροντα, αλλά δυστυχώς ήταν άρρωστος και δεν έβλεπε κανένα. Άρχισε ο κόσμος να φεύγη απογοητευμένος, αλλά ο π. Μιχαήλ είπε στον πατέρα να περιμένουν λίγο ακόμη. Σε λίγο βγήκε μία γριούλα, η αδελφή του Γέροντα, και έψαχνε τούς ιερείς από την Χαλκιδική. Επειδή μόνο ένα ιερέα έβλεπε (τον π. Μιχαήλ, πού τότε υπηρετούσε ως εφημέριος σε ενορία της Χαλκιδικής) είπε· "ο Γέροντας είπε να περάσουν οι παπάδες από την Χαλκιδική, αυτοί να πάρουν μόνον την ευχή, καμμιά κουβέντα".
Ο π. Μιχαήλ τότε πήρε τον πατέρα και πήγανε και τους έδωσε μόνον την ευχή του. Δεν ήταν καλά. Ας σημειωθή, όμως, ότι δεν ειδοποίησαν κανένα για την άφιξή τους, δεν τους ήξερε ο Γέροντας και λόγω του πλήθους και της ασθενείας του δεν έδωσαν κανένα σημείωμα.
***
Απ’ εκεί πήγαν στον γέροντα Ιάκωβο. Και εκείνος ήταν πολύ αδιάθετος, δεν δεχόταν κανένα, ενώ πλήθος πολύ τον περίμενε. Παρεκάλεσαν έναν υποτακτικό του π. Ιακώβου να τούς κάνη την χάρη να τον ειδοποιήσουν, μήπως και τους δεχόταν. Στην επιμονή τους πείσθηκε, ειδοποίησε και ο Γέροντας είπε να πάνε μέσα μόνον αυτοί που ήλθαν από την Χαλκιδική.
Ασπάσθηκε ο π. Ιάκωβος τον π. Μιχαήλ και στην συνέχεια αγκάλιασε και ασπάστηκε τον πατέρα μας με τον ίδιο ιερατικό τρόπο λέγοντας· "καλώς τον, τον αδελφό μου, τον Ιερομόναχο. Ο Χριστός για σένα υπέγραψε την ιερωσύνη πριν 40-45 χρόνια. Ο Χριστός έδωσε την υπογραφή του, δεν την παίρνει πίσω, θα πάρης την ιερωσύνη, αλλά ο πόλεμος του πονηρού δεν σταματά, θα συνέχιση· και πρόσεξε να σταθούμε αντάξιοι της υποταγής μας, να τον πολεμούμε καθημερινώς".
Με το διορατικό του χάρισμα “είδε” από πολύ παλαιά το ιστορικό του προβλήματος και έδωσε απάντηση προτού αναφέρη ο πατέρας μας κάτι για το θέμα πού τον απασχολούσε».
(1) Ο π. Γεώργιος Σιριβιανός, πατέρας του Παπαμιχαήλ, γεννήθηκε στην Κυπερούντα στις 4.6.1919 και εκοιμήθη εν Κυρίω στις 16.12.2002 σε ηλικία 83 ετών. Φοίτησε στο Δημοτικό Κυπερούντας και Αγίου Γεωργίου Καυκάλλου, καθώς και στο Γυμνάσιο Σολέας. Ασχολήθηκε με τη γεωργική ζωή και εργάστηκε στο μεταλλείο του Αμιάντου και σαν πωλητής στο Συνεργατικό Παντοπωλείο Κυπερούντας. Σε όλη του τη ζωή πρόσφερε στα κοινά ως επίτροπος στην Εκκλησίας, στη Συνεργατική και στο Συνεργατικό Παντοπωλείο. Υπηρετούσε πιστά και ανελλιπώς το αριστερό ψαλτήρι στην Αγία Μαρία Κυπερούντας. Ήταν άνθρωπος ευλαβής, πιστός Χριστιανός, δίκαιος και ενάρετος. Οι καρποί των έργων του φάνηκαν γρήγορα, αφού τρία από τα πέντε παιδιά του αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στον Χριστό, ο υιός του πατήρ Μιχαήλ Σιριβιανός, και οι δύο θυγατέρες του, Επιστήμη και Χριστονύμφη στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στη Μεταμόρφωση Χαλκιδικής. Ο ίδιος, φλεγόμενος από θείον έρωτα χειροτονήθηκε διάκονος σε ηλικία 70 ετών, στις 23 Αυγούστου 1989 στην Ι.Ν. Παναγίας στα Νέα Ρόδα και Πρεσβύτερος στο Παλαιοχώριο Χαλκιδικής στις 6 Σεπτεμβρίου 1989 από τον Μητροπολίτη Ιερισσού κ.κ. Νικόδημο. Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ.κ Αθανάσιος εκτιμώντας την όλη προσφορά του π. Γεωργίου στην Εκκλησία και στον τόπο, του απένειμε το οφίκκιο του Οικονόμου. Από τη στήλη «Εκδημίες» του περιοδικού της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού Κύπρου «Παράκληση», τχ.11, σ.16
(2) Η μοναχή Επιστήμη(1957-2017), κατά κόσμο Μαρία, ήταν το τέταρτο παιδί του παπα-Γεώργιου Σιριβιανού και της Αθανασίας Γ. Φάκα. Μετά το δημοτικό η Μαρία φοίτησε στο Απεήτειο Γυμνάσιο Αγρού, όπου και αρίστευσε. Σπούδασε Φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1974-78) και εργάστηκε ως καθηγήτρια στην Ελλάδα για ένα χρόνο, μελετώντας ταυτόχρονα Αγγλικά και πέρασε τις εξετάσεις GCE που της επέτρεψαν να γίνει δεκτή στο ιστορικό Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για διδακτορικές σπουδές στον Κλάδο της Αρχαιολογίας-Παπυρολογίας. ΟΙ καταβολές της όμως αλλά και το παράδειγμα της μικρότερης της αδελφής Θεοφανούς (1980) οδήγησαν και αυτή στο μοναχικό σχήμα, στο οποίο εκάρη το 1983 στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου στην κοινότητα Μεταμόρφωσης Χαλκιδικής με το όνομα μοναχή Επιστήμη. Η απόφαση αρχικά της Θεοφανώς (μοναχή Χριστονύμφη) και μετά της Μαρίας να ακολουθήσουν τη μοναχική ζωή επέδρασε καταλυτικά σε όλη την οικογένεια, αφού στο μοναχικό σχήμα τις δυο αδελφές ακολούθησε λίγο αργότερα η μητέρα τους Αθανασία ως μοναχή Εμμέλεια, ενώ και ο πατέρας τους Γεώργιος έγινε ιερέας. Η μοναχή Επιστήμη κοιμήθηκε στις 22 και ετάφη στις 23.9.2017 στο μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου δίπλα από τη μητέρα της. Λήμμα «Μοναχή Επιστήμη (1957-2017)», του διαδικτυακού τόπου «Αψίδα» στη διεύθυνση: https://apsida.cut.ac.cy (τελευταία πρόσβαση 20/8/2022)].
Το παρόν αποτελεί μέρος αφιερώματος που δημοσιεύθηκε στην ημερήσια εφημερίδα «Παρατηρητής της Θράκης»: «Η συναναστροφή του μακαριστού Παπαμιχαήλ Σιριβιανού με τους νεότερους αγίους της Ορθόδοξης εκκλησίας αντίδωρο ζωής αιωνιου στη φθαρτότητα των καιρών» και είναι διαθέσιμο στην ηλεκτρονική της έκδοση, στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://www.paratiritis-news.gr/koinonia/i-synanastrofi-tou-makaristou-papamichail-sirivianou-me-tous-neoterous-agious-tis-orthodoxis-ekklisias-antidoro-zois-aioniou-sti-fthartotita-ton-kairon/
ΆΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ. ΚΑΙ ΤΌ ΟΡΟΣ ΣΙΝΆ.
«Ἐὰν βρεθῆς στὴν ἔρημο
καὶ δὲν ὑπάρχη Ναός,
ὑπάρχει ναὸς τὸ σῶμα σου
καὶ καμπάνα ἡ καρδιά σου.
Ἔχεις καὶ γιὰ καντηλάκια
τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ».
Κι ὅταν κάποτε ρωτήθηκε
ποιὲς ὧρες κοιμόταν στὸ Σινᾶ,
ἀπάντησε:
«Σοῦ κάνει καρδιὰ
νὰ κοιμηθῆς ἐκεῖ, βρὲ παιδί;
Τί λές;
Ἐκεῖ εἶναι Ἅγιος ὁ Τόπος.
Ἐκεῖ περπάτησε ὁ Θεός.
Ἂν δὲν ἀρρώσταινα,
δὲν θὰ ἔφευγα ποτέ»
Καὶ μιὰ ἄλλη φορὰ εἶπε:
«Ὅταν ἀκούη κανεὶς γιὰ τὸ Θεοβάδιστον Ὄρος Σινᾶ,
νομίζει ὅτι θὰ δῆ
ἐκεῖ τὸν Θεὸ νὰ βαδίζη.
Ἃν ζήση ἐκεῖ,
αἰσθάνεται στὸ σῶμα ἕνα μυρμήγκιασμα,
ἕνα ρίγος,
ἐπειδὴ τὸ ὑψόμετρο εἶναι μεγάλο
καὶ ἡ πέτρα γρανίτης.
Παράλληλα ὅμως νιώθει
νὰ τὸν διαπερνᾶ
καὶ ἕνα πνευματικὸ ρεῦμα,
καὶ νιώθει ἔντονα
τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ».
Ὁ Ἅγιος Παΐσιος στὸ Σινᾶ
Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος» (ἀπόσπασμα)
Ἀφιέρωμα "Οἱ Ἅγιοι τοῦ Σινᾶ "
τεῦχος 383, Νοέμβριος 2025
ΜΑΡΊΑ ΜΟΥΡΖΑ.Ἔλεγε μέ πόνο μιά μητέρα ἐκπαιδευτικός:
Ἔλεγε μέ πόνο μιά μητέρα ἐκπαιδευτικός:
- "Βοήθησα ἑκατοντάδες παιδιά πού πέρασαν ἀπ᾿τά χέρια μου κι ἔχασα τό δικό μου.
Καμιά γνώση καί καμιά πεῖρα δέν τό σώσανε. Μοῦ τὄφαγε ἡ νύχτα καί οἱ ἐξαρτήσεις της. Μέχρι πού ἔψαξα τό ξεχασμένο καντῆλι στό σπίτι μου.
Τό ἄναψα κι ἐκεῖ μπροστά γονάτισα.
Γονάτισα κι ἔκλαψα πικρά.
Πέντε ὁλόκληρα χρόνια, κάθε μέρα καί κάθε νύχτα λάδι ἔκαιγα καί δάκρυα ἔχυνα.
Καί τό παιδί μου βρῆκε τή δύναμη καί γύρισε πίσω.
Τό ξαναγέννησα μέ προσευχή».
Θυμᾶμαι επίσης τόν Γιῶργο. Στρατιώτης, εἴκοσι χρονῶν, εἶχε ἕνα ἀτύχημα στό στρατό καί ἔμεινε «φυτό».
Ἡ μητέρα του ἔμαθε ὅτι ἐκεῖνες τίς μέρες ὁ γέροντας Παΐσιος βρισκότανε στή Σουρωτή. Πῆγε ἀμέσως στό μοναστήρι, ὅμως οἱ μοναχές τῆς εἴπανε πώς ὁ Γέροντας
ὅλη νύχτα ἔβλεπε κόσμο καί μόλις εἶχε ἀποσυρθεῖ. Δέν μποροῦσαν νά ἐνοχλήσουν.
Ἡ μάνα ἀπελπισμένη ξέσπασε σέ γοερό κλάμα. Ὁ Γέροντας ἄκουσε καί βγῆκε.
Πῆγε κοντά της, χωρίς παπούτσια, μέ τίς κάλτσες, καί μέ πολλή ἀγάπη τῆς εἶπε:
-"Μήν κλαῖς… Μέ προσευχή καί μέ νηστεία θά ξυπνήσει."
Ἔτσι ἔγινε:
ἔπεσαν ὅλοι στά γόνατα καί ὁ Γιῶργος ξύπνησε, ἀνήμερα τῶν Θεοφανείων, μετά ἀπό δυόμιση χρόνια ἔμπονης προσευχῆς!
Ἔτσι γίνεται!
Ἡ προσευχή μας, ὅταν δέν ἔχει μέσα της τό στοιχεῖο τῆς βιασύνης,
ὅταν γίνεται ταπεινά, ἔχει τή δύναμη νά σπάσει τούς κωδικούς πρόσβασης
καί νά μᾶς βάλει στό διαδίκτυο τοῦ οὐρανοῦ.
Ἔτσι γίνεται!
Τά ταπεινά Κύριε ἐλέησον, ἔλεγαν οἱ παλιοί ἄνθρωποι, τά παίρνουν οἱ Ἄγγελοι καί τά πηγαίνουν στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ.
Ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει ταπεινό ἦθος, ἀκόμα κι ὅταν δέν ξέρει πολλά γράμματα,
μπορεῖ νά ἀναπτύξει πολύ δυνατή σχέση μέ τόν Χριστό.
Ἡ πείρα τῆς Ἐκκλησίας λέει ὅτι δέν ὑπάρχει περίπτωση νά χαθεῖ ἡ προσευχή ἀνθρώπου ταπεινοῦ.
Δέν ὑπάρχει οὔτε μία περίπτωση νά ἐκκρεμεῖ τό αἴτημα –τό μήνυμα πού ἔστειλε στόν Θεό ἄνθρωπος ταπεινός.
Δέν ὑπάρχει περίπτωση νά μήν ἀκουστοῦμε, ἄν προσευχόμαστε ταπεινά.
Μπορεῖ νά μή δοῦμε κλήση στό κινητό μας, μπορεῖ νά μή λάβουμε ἀμέσως ἀπάντηση, ἀλλά σίγουρα θά δοῦμε ἀμέσως ὅτι τό μήνυμα πού στείλαμε παραδόθηκε.
Κι Αὐτός πού τό ἔλαβε δέν εἶναι ὁ ἐργοδότης μας, ἀλλά εἶναι ὁ Πατέρας μας.!
Ὁ πατρικότατος Χριστός πού εἶναι σκυμμένος ἐπάνω μας.
Πού μετράει ὄχι μόνο τούς στεναγμούς μας, ὄχι μόνο τά δάκρυά μας, ἀλλά καί τούς σταλαγμούς τῶν δακρύων μας.
Ἀκούγεται ἀνεδαφικό καί ἀδύνατο, ὅμως ἴσως εἶναι καιρός νά κλείσουμε τά τηλέφωνα, τίς τηλεοράσεις, τούς ὑπολογιστές.
Ἴσως εἶναι καιρός νά βγοῦμε ἀπό τό διαδίκτυο τῆς γῆς καί νά μποῦμε στό διαδίκτυο τοῦ οὐρανοῦ:
νά ἀναζητήσουμε τούς Ἁγίους .
Ἴσως εἶναι ὥρα νά καταλάβουμε πώς μόνον ἡ προσευχή μπορεῖ νά μᾶς παρηγορήσει.
Μόνον ἡ προσευχή μπορεῖ νά ξεφοβίσει τήν τρομοκρατημένη μας ὕπαρξη καί νά γλυκάνει τήν ἀγριεμένη ψυχή μας.
Ζοῦμε σέ καιρούς χαλεπούς.
Ζοῦμε σέ καιρούς ἀπαράκλητους.
Γύρω μας παντοῦ τραγικά ἀδιέξοδα.
Ἴσως εἶναι ὥρα νά καταλάβουμε ὅτι μόνον ἡ προσευχή ἔχει τή δύναμη νά μᾶς συντονίσει μέ τοῦ Θεοῦ τή συχνότητα.
Μόνον ἡ προσευχή ἔχει τή δύναμη νά ἐνεργοποιήσει τήν ἰσχυρότατη τηλεπικοινωνία ἀνάμεσα στόν ἄνθρωπο καί στόν Θεό.
Μόνον ἡ προσευχή ἡ γενομένη μετά βεβαίας ἐλπίδος, καθώς λέει ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος, κάνει τόν διάβολο νά τρέμει καί τοῦ σακατεύει ὅλα τά σχέδια.
Μαρία Μουρζά
https://invite.viber.com/?g2=AQAKEDhlnnWRaU%2BXyPj7%2FLjWfeaoyRT9M7smwSoarnCwMB2I6J%2BGru%2BDwq1sNPaC
St Porphyrios, celebrated today Dec. 2
"When I sense the harmony of nature, I am brought to tears. Why should we be bored with life? Let us live life with the Spirit of God, the Spirit of Truth. The person who has the Spirit of God, who has Divine Wisdom, sees all things with love of God and notices all things. The wisdom of God makes him grasp all things and delight in all things…
All things are holy — the sea, swimming and eating. Take delight in them all. All things enrich us, all lead us to the great Love, all lead us to Christ." - St Porphyrios, celebrated today Dec. 2
Η ℼρόρρηση του Οσίου ℿορφυρίου ℽια τον μακαριστό Μητροℼολίτη Αιτωλίας Κοσμά❕
Η ℼρόρρηση του Οσίου ℿορφυρίου ℽια τον μακαριστό Μητροℼολίτη Αιτωλίας Κοσμά❕
Αℼό το νέο βιβλίο: Ο ℿάνσοφος Όσιος ℿορφύριος – Μαρτυρίες (Τόμος Α’)
~ Το 𝟙𝟡𝟟𝟜 έℽινα αρχιμανδρίτης και ανέλαβα το έρℽο του ιεροκήρυκα σε όλη την ℼεριφέρεια της Μητροℼόλεως. Το 𝟙𝟡𝟠𝟝 ℼήℽα με τον αδελφό μου Αℼοστόλη στον Άℽιο ℿορφύριο. Δεν είχε κόσμο και μℼήκαμε αμέσως στο Κελλάκι του. Ήταν αδιάθετος και τον βρήκαμε ξαℼλωμένο στο κρεβάτι του να μιλάει στο τηλέφωνο με μια κυρία αℼό την ℿελοℼόννησο ή αℼό την Αυστραλία…, δεν θυμάμαι με σιℽουριά. Μίλησε μαζί της εℼί αρκετή ώρα και εμείς ℼεριμέναμε υℼομονετικά. Κάℼοια στιℽμή τον ακούσαμε ℼου της είℼε:
– Άντε ℼαιδί μου, να τελειώνουμε, με εℼισκέφτηκε ένας Εℼίσκοℼος… ℿρέℼει να σε κλείσω τώρα, ℽιατί έχω έναν Δεσℼότη εδώ μℼροστά μου και με ℼεριμένει ℽια να κουβεντιάσουμε…
Έκλεισε το τηλέφωνο και, αφού συζητήσαμε διάφορα θέματα, σηκωθήκαμε, ℼήραμε την ευχή του και φύℽαμε. Όταν βℽήκαμε έξω στον δρόμο, με ρώτησε ο Αℼοστόλης:
– ℿρόσεξες τι είℼε στην κυρία στο τηλέφωνο⨟
– Τι είℼε⨟*
– Είℼε: «Έχω έναν Δεσℼότη εδώ μℼροστά μου»❕
– Ναι, το άκουσα αλλά δεν έδωσα σημασία. Έτσι θα το είℼε. Όℼως λένε οι Δεσℼοτάδες στους ιερείς: «Να ‘σαι καλά❕ Την αρχιεροσύνη σου…❕» Κάτι τέτοιο θα εννοούσε. Εξάλλου εℽώ δεν έχω βλέψεις ℽια Δεσℼότης. Αφού το ξέρεις, δεν με ενδιαφέρει καθόλου.
Μέχρι τότε, ℼοτέ στη ζωή μου δεν είχε ℼεράσει κάℼοια σκέψη αℼό το μυαλό μου ότι θα μℼορούσε μια ημέρα να ℽίνω Δεσℼότης. Ούτε στην φαντασία μου δεν υℼήρχε αυτό το ενδεχόμενο. Κατάℽομαι αℼό φτωχή οικοℽένεια και ℼοτέ δεν είχα τέτοιες φιλοδοξίες. Ωστόσο, 𝟚𝟘 ολόκληρα χρόνια μετά, το 𝟚𝟘𝟘𝟝, εκλέχτηκα αℼό την Ιερά ⅀ύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροℼολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Ήταν άλλη μια τρομερή ℼροφητεία του Αℽίου ℿορφυρίου❕
Ο Άℽιος εℼαναλάμβανε συχνά τα εξής λόℽια: «Να αℽαℼούμε μωρέ τον Χριστό. Τον Χριστό❕» Αυτή η φράση είναι όλη η ουσία και το κέντρο της ℼνευματικής ζωής μας. ℾια την ℼροσευχή συμβούλευε: «Με αναστεναℽμούς…, με αναστεναℽμούς να ℼροσευχόμαστε στον Κύριό μας❕»
Μαρτυρία Μακαριστού Κοσμά Μητροℼολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας
Γέρων Νεόφυτος Καυσοκαλύβια.!. Για τον άγιο Πορφύριο.
Ο Άγιος Πορφύριος κάποτε είπε:Η ψυχή γεμίζει μόνο με το Χριστό, αλλιώς γεμίζει με τα πάθη.!.Όταν είσαι άδειος, τότε έρχονται χίλια δυο, αλλά και το γεμίζουν:Ζήλειες,μισή,ανία, μελαγχολία, αντίδραση, κοσμικό φρόνημα,κοσμικές χαρές.!.Ο Άγιος Πορφύριος μας λέει:Να γεμίζουμε την ψυχή μας, με τον Χριστό, για να μην την έχουμε άδεια.!.Στην ζωή σου, αγαπητό μου παιδί, μας λέει ο Άγιος Πορφύριος:Να κάνεις καλοσύνες.!. Ο,τι καλό σου περνάει από το χέρι σου, να το κάνεις.!. Ανάγκες έχουμε όλοι.!. Είδες, όταν σε εξυπηρετεί κάποιος, πως ξεκουράζεσαι.!.Ο Θεός είναι για μας καταφύγιο και δύναμη, βοήθεια σε θλίψεις που εύκολα βρίσκονται. Γι αυτό δεν θα φοβηθούμε, κι αν σαλευτεί η γη,κι αν τα βουνά βουλιάξουν στην καρδιά της θάλασσας....Όσο αξίζει μια ψυχή.!. Αγαπητοί μου αδελφοί.!. Δεν αξίζει ο κόσμος όλος.!. Γέρων Νεόφυτος Καυσοκαλύβια.!.
Άγιος Πορφύριος «Αν δεν φύγεις από κει θα τρελαθείς»~Μαρτυρία Π. Χ.
Άγιος Πορφύριος «Αν δεν φύγεις από κει θα τρελαθείς»
~Μαρτυρία Π. Χ.
«Όταν ήμουν στα νειάτα μου κατηχητής, είχα ένα κατηχητόπουλο που το έλεγαν Δημήτρη. Προερχόταν από χριστιανική οικογένεια και ήταν πολύ καλό παιδί και καλός χριστιανός. Τον αγαπούσα πολύ, αλλά είχε πολλές ανησυχίες πνευματικές.
Τα χρόνια πέρασαν, τέλειωσα το Πανεπιστήμιο, παντρεύτηκα και έχασα τα ίχνη του. Κάποια μέρα γυρίζοντας από την δουλειά μου τον συνάντησα στο λεωφορείο. Χαρήκαμε και οι δύο πολύ. Τον ρώτησα με τι ασχολείται και μου είπε ότι σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο, στο 2ο ή 3ο έτος (δεν ενθυμούμαι καλά), και ότι ήταν οπαδός του γκουρού Μαχαράτσι και κάνει αυτοσυγκέντρωση και τα άλλα που κάνουν οπαδοί τέτοιων δοξασιών. Στενοχωρήθηκα πολύ και του πρότεινα να πάμε να συναντήσουμε τον γέροντα Πορφύριο (ήταν δεκαετία του ’80), αφού προηγουμένως του εξήγησα μερικά πράγματα γι’ αυτόν. Συμφώνησε, με τον όρο ότι κάποια στιγμή θα πήγαινα κι εγώ, έστω μια φορά, σε κάποια από τις συναντήσεις που έκαναν οι οπαδοί αυτού του γκουρού, κάπου στον Λυκαβηττό.
Στην συνέχεια, μετά από λίγες μέρες, επισκεφθήκαμε τον π. Πορφύριο, που τότε ζούσε στο Μοναστήρι του στο Μήλεσι Ωρωπού. Στην συνάντηση εκείνη, που παραβρέθηκα κι εγώ, ο π. Πορφύριος τον ρωτούσε διάφορα πράγματα για το τι κάνει, πώς προσεύχεται, πώς κάνει αυτοσυγκέντρωση, αν βλέπη “φώτα” κλπ. κι αυτός απαντούσε διάφορα. Του είπε ότι αυτά που κάνει δεν είναι καλά και ν’ απομακρυνθή από εκεί. Μάλιστα εκ των υστέρων ο π. Πορφύριος μου είπε ότι αν δεν απομακρυνθή από εκεί, κινδυνεύει να τρελλαθή. Επίσης μου είπε ότι σε κάποια από αυτά που τον ρωτούσε, δεν του έλεγε την αλήθεια.
Αργότερα ο Δημήτρης μου ζήτησε να πάω κι εγώ σε μια συγκέντρωσή τους, πράγμα που έγινε, αφού προηγουμένως πήρα ευλογία από τον π. Πορφύριο. Φθάνοντας στον Λυκαβηττό, σε μια αίθουσα που είχαν, συνάντησα πολύ κόσμο, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, γέρους, νέους, έγκυες γυναίκες κλπ. Αφού βγάλαμε τα παπούτσια μας, μπήκαμε σε μια μεγάλη αίθουσα, στον ένα τοίχο της οποίας υπήρχαν δύο πολύ μεγάλες φωτογραφίες του γκουρού και μπροστά σε κάθε φωτογραφία έκαιγε μια μεγάλη λαμπάδα. Ανάμεσα στις δύο λαμπάδες υπήρχε ένα βάθρο και επάνω του ένα γραφείο. Όλοι οι άνθρωποι ήμασταν όρθιοι (δεν υπήρχαν καρέκλες). Εγώ στάθηκα πλάι σ’ έναν τοίχο και περίμενα να δω τι θα γίνη, ενώ μυστικά έλεγα την ευχή του Ιησού και παρακαλούσα τον γέροντα Πορφύριο για συμπαράσταση· ήξερα ότι και “βλέπει και ακούει”.
Ανέβηκε κάποιος στο βάθρο και είπε μερικά λόγια για τον γκουρού και στην συνέχεια μας ανακοίνωσε ότι κάποιος (προϊστάμενος πιστεύω), μόλις είχε επιστρέψει από την Ιταλία, όπου τον είχε συναντήσει και έφερνε τις “ευλογίες” και τα νέα του. Πράγματι σε λίγο μπήκε ένας κύριος γύρω στα σαράντα και είπε πρώτα να γονατίσουμε όλοι και να “προσευχηθούμε” στον γκουρού και μετά θα μας έλεγε τα νέα του. Όλοι στην αίθουσα γονάτισαν, εκτός από εμένα που στεκόμουν όρθιος λέγοντας μυστικώς την ευχή και παρακαλώντας τον γέροντα Πορφύριο. Το γονάτισμα θα κράτησε 5 έως 10 λεπτά, κατά την διάρκεια των οποίων ο ομιλητής κατά καιρούς μου έριχνε κάποιες ματιές. Όταν σηκώθηκαν από το γονάτισμα όλοι, ο κύριος που με κοίταζε και που θα μας έλεγε τα νέα του γκουρού, κάτι είπε σε κάποιον διπλανό του κι έφυγε. Ο διπλανός του πήρε τον λόγο και είπε ότι ο κύριος τάδε (ο παρ’ ολίγον ομιλητής) ήταν πολύ κουρασμένος από το ταξίδι στην Ιταλία και δεν θα μας μιλούσε απόψε, αλλά κάποια άλλη φορά. Έτσι έληξε και διαλύθηκε η συγκέντρωση. Ο Θεός δια των ευχών του αγίου Πορφυρίου είχε κάνει το θαύμα του και δεν επέτρεψε στον άνθρωπο αυτόν να πη (τουλάχιστον εκείνη την φορά) τις πλάνες του.
Στην συνέχεια απομακρυνθήκαμε ο Δημήτρης κι εγώ, ο ένας από τον άλλο, κι έχασα πάλι τα ίχνη του. Αργότερα έμαθα ότι και οι γονείς του Δημήτρη πήγαν και συμβουλεύτηκαν τον π. Πορφύριο για το παιδί τους, αλλά απ’ όσο γνωρίζω, δεν ακολούθησαν τις συμβουλές του ώστε να βοηθηθή το παιδί τους. Τελικά, μετά από μερικά χρόνια έμαθα ότι ο Δημήτρης είχε εγκαταλείψει τα πάντα (γκουρού, σπουδές, αναζητήσεις κλπ.) και νοσηλευόταν κάπου με ψυχοφάρμακα, έχοντας τρελλαθεί, όπως είχε προείπει ο άγιος Πορφύριος».
Από το βιβλίο: «Ο Όσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες)». Α’. Μαρτυρίες. Έκδοση «Ενωμένη Ρωμηοσύνη», σελ. 121.
ΕΚΤΥΠΩΤΕΡΟΝ.
«Ο θάνατος είναι μία γέφυρα που θα μας πάει στον Χριστό.
Μόλις κλείσουμε τα μάτια μας, θα τ’ ανοίξουμε στην αιωνιότητα.
Θα παρουσιαστούμε μπροστά στον Χριστό.
Στην άλλη ζωή θα ζούμε “εκτυπώτερον” τη χάρη του Θεού.»
— Όσιος Θεόδωρος ο Σαββαΐτης
Η λέξη «εκτυπώτερον» είναι παλαιά πατερική και σημαίνει «περισσότερο ζωντανά, πιο καθαρά, πιο έντονα».
(ανάρτηση από Ιερά Μονή Βομβοκούς Ναυπακτίας)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
