Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2021

Συγκλονιστικές Μαρτυρίες από τον Άγιο Πορφύριο / Συνέντευξη του Γέροντα Ακάκιου στην ΙΜΛ

 

8o Ψηφιακό Αρχονταρίκι με τον Γέροντα Δωρόθεο: Η Μετάνοια ως Πράξη Αγάπης στο Χριστό.

 

Belarusian Folk Song "Kupalinka" by the Monastic Choir of St Elisabeth Convent

 

法利賽人和稅吏 telon pharisee 1

 

Τι συμβαίνει στα βάθη της καρδιάς μου..........


 

Τι συμβαίνει στα βάθη της καρδιάς μου, όπου ούτε το βλέμμα μου ούτε το μυαλό μου μπορούν να διεισδύσουν; Εκεί, όπως ο ήλιος, με την ανατολή του ηλίου και το ηλιοβασίλεμα, η μετάνοια γεννιέται και πεθαίνει.

 

ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ  (Roslyakov)

ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ.


 

Του Ασώτου. 26 /2 /1994. Γέροντα Γρηγορίου του Ησυχαστηρίου Τιμίου Προδρόμου Μεταμόρφωση Χαλκιδικής

 

ΑΝΑΦΕΡΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ.Κεκοιμημένοι: Έρχεται ο παπα-Εφραίμ και μας παρηγορεί!


 

Κεκοιμημένοι:

Έρχεται ο παπα-Εφραίμ και μας παρηγορεί!

Μεγάλη δύναμη έχει το πετραχήλι, παιδί μου, μεγάλη δύναμη. Όσο μπορείς περισσότερα ονόματα να μνημονεύεις.

Ναι, εμένα παλιά μουδωσε ο π. Αρσένιος [Μοναχός Αρσένιος Σπηλαιώτης], ο παραδερφός του γερο-Ιωσήφ [οσίου Ιωσήφ Ησυχαστή], κάτι ονόματα απόταν ήταν μετανάστης απτη Ρωσία και ήρθε στην Ελλάδα. Κι εγώ τα μνημόνευα.

Κι έπειτα μου λέει: «Ξέρεις, Γέροντα, τι είδα; Είδα στον ύπνο μου ότι αυτά τα ονόματα που σουδωσα, πήγα στο ένα σπίτι. Λέω, πώς τα περνάς εδώ; Ε, λέει, λιγάκι, καλά, αλλά έρχεται ο παπα-Εφραίμ και μας παρηγορεί».

Είναι που του μνημόνευα τα ονόματα. Ναι.

Έπειτα ο άλλος: «Εσύ πώς τα περνάς»; «Ναι, έτσι κι έτσι, αλλά πέφτει λιγάκι βροχή και κρυώνω, αλλά έρχεται ο παπα-Εφραίμ, λέει, και μας παρηγορεί».

Λέω: «Είναι, αδερφέ μου, τα ονόματα που μνημονεύω».

 «Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης»

 έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους.

ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ. -Γέροντα , θα πάω στο Αγιονόρος .Θα πάω και στα Κατουνάκια ,στον παπα Εφραίμ...


 


-Γέροντα , θα πάω στο Αγιονόρος .Θα πάω και στα Κατουνάκια ,στον παπα Εφραίμ...

-Να του βάλεις μια εδαφιαία μετάνοια από εμένα

Πήρα την ευχή του π.Επιφανίου και ανηφόρισα.Πήγα και στου οσίου Εφραίμ την καλύβα.Έβαλα και την εδαφιαία μετάνοια του αγίου πνευματικού ...

Φάγαμε στο ίδιο τραπέζι με τον γ.Εφραίμ,ήπιε και λίγο χυμό λεμονιού σε νερό για το έκζεμα που τον ταλαιπωρούσε. λειτουργηθήκαμε μαζί στο εκκλησάκι, συνομιλήσαμε, καθήμενος στο κρεββατακι του, αγκάλιασε το ξερό μου το κεφάλι και ευχόταν..ευχόταν με γλυκά, αυτοσχέδια λόγια στην Παναγίτσα μας ....

Και όχι μια φορά ...

Και να τώρα , ψηλά στο εικονοστάσι ο γέροντας Εφραίμ ο κλαίων , ο αετός της ερήμου, ο τιτάνας τής υπακοής ....

Να τον κοιτάω σαν χαζός , αναλογιζόμενος το μέγεθος της ευλογίας και τον πιο μεγάλο όγκο της αχαριστίας μου...

«Δεν ξαναγεννιέται παπα Εφραίμ, το καταλαβαίνεις ;; παπα Εφραίμ δεν ξαναγεννιέται ! » λέει ο γ.Δανιήλ των Δανιηλαίων που τον είχε γείτονα 50 χρόνια...

Δι ευχών του οσίου πατρός ημών Εφραίμ του Κατουνακιώτου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ελέησον και σώσον πάντας ημάς και τον κόσμο Σου .Αμήν