«Επειδή φύλαξε ἀμόλυντο τό κατ' εἰκόνα [ὁ ὅσιος Κόπρις, 24 Σ], γι' αυτό ἀξιώθηκε και της Χάριτος τοῦ Πνεύματος, καί τά θηρία ὑπέτασσε.
Διότι μία φορά βρίσκοντας κάποια ἀρκούδα, ἡ ὁποία ἔτρωγε τα μαρούλια τοῦ κήπου, τήν πῆρε ἀπό τό ἀφτί καί τήν ἔβγαλε ἀπό τόν κῆπο. Καί ἐπιτιμώντας την μέ τήν εὐχή τοῦ μεγάλου Θεοδοσίου τήν ἔκανε νὰ μή μπῆ πλέον στον κῆπο.
Ἀλλά καί ἀνεβαίνοντας κάποτε στο βουνό μαζί μέ τό γάιδαρο τοῦ Μοναστηριοῦ γιά νά κόψη ξύλα, ἐπειδή μία ἀρκούδα πλήγωσε τό γαϊδούρι στο μηρό, κράτησε ὁ Ὅσιος τήν ἀρκούδα, καί φόρτωσε σ' αὐτήν τά ξύλα, λέγοντας· "Δέν θά σέ ἀφήσω πλέον, ἀλλά ἐσύ θά κάνης τήν ὑπηρεσία τοῦ γαϊδουριοῦ, τό ὁποῖο πλήγωσες, μέχρις ὅτου νά γιάνη ἐκεῖνο". Καί, λοιπόν, μέ τήν εὐχή τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου υποτασσόταν σ᾿ αὐτόν ἡ ἀρκούδα καί ἔφερνε τά ξύλα»
Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Διαμαντακια. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου