ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ
Η λέξη αγαπολογία λέγεται συνήθως, όταν κάποιος θέλει να πει ότι γίνεται λόγος μόνο για την αγάπη, και παρά θεωρείται η γνώση της αλήθειας.
Εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί ό,τι και να θέλει κάποιος να πει, «η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει» (Α´ Κορ. ιγ´,8). Είναι λάθος να αποφεύγει να μιλάει κανείς για την αγάπη, μήπως κάποιοι τον κατηγορήσουν ότι, επειδή δεν έχει γνώση αληθείας, καταφεύγει σε αγαπολογία.
Μα η ίδια η αλήθεια μιλάει για την αγάπη και αλίμονο, αν κανείς σταματήσει να μιλάει γι’ αυτή. Ο Χριστός που είναι η Αλήθεια είπε, «εν τούτῳ γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιω. ιγ´,35).
Στον Σίμωνα δε τον Φαρισαίο είπε για την αμαρτωλή γυναίκα, «αφέωνται αι αμαρτίαι αυτής αι πολλαί, ότι ηγάπησε πολύ» (Λουκ. ζ´,47). Δεν του είπε, επειδή γνώρισε πολλά, αλλά επειδή αγάπησε πολύ.
Από αυτό φαίνεται ότι αγάπη, και μάλιστα πολλή, είναι δυνατόν να έχει κανείς έστω και αν κατά τα άλλα είναι αμαθής.
Γνώση της αλήθειας όμως καθώς πρέπει δεν έχει κανένας, έστω και αν νομίζει ότι έχει αφού, «η γνώσις φυσιοί, η δε αγάπη οικοδομεί. ει δε τις δοκεί ειδέναι τι, ουδέπω ουδέν έγνωκε καθώς δει γνώναι» (Α´ Κορ. η´,2).
Μακάρι λοιπόν να έχει κανείς αγάπη και να μιλάει για την αγάπη και ας του λένε άλλοι ότι λέει αγαπολογίες.
Πάντως, επειδή η αγάπη δε λοιδορεί, όποιος έχει αγάπη, δε θα πει ποτέ γι’ αυτόν που νομίζει ότι διδάσκει αλήθειες ότι λέει αληθολογίες.
Γιατί λοιπόν να λοιδορείται η λέξη αγαπολογία ως κάτι το κακό; Μήπως λόγω έλλειψης αγάπης; Ποιος ξέρει; Ξέρει ο λαός που λέει, «όσα δε φτάνει η αλεπού, τα λέει κρεμαστάρια ».
Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου