"Είχαν ήδη προετοιμαστεί να σκοτώσουν τους μοναχούς...
Αλλά ξαφνικά, είδαν κάτι πάνω από το μοναστήρι που δεν μπορούσαν να εξηγήσουν. Ουκρανία, Πochаєв, 1675, το καλοκαίρι του Κυρίου.
Μια τεράστια στρατιά πλησιάζει στο μοναστήρι. Ο εχθρός περιβάλλει το μοναστήρι από όλες τις πλευρές. Πίσω από τους τοίχους του μοναστήρι βρίσκονται μοναχοί και πολίτες. Μεταξύ αυτών είναι γυναίκες, ηλικιωμένοι και παιδιά. Δεν έχουν praktically τίποτα να υπερασπιστούν. Η μικρή φράση του μοναστήρι δεν μπορεί να σταματήσει να στέκεται. Όλοι καταλαβαίνουν: αν αρχίσει μια επίθεση, η σωτηρία θα είναι σχεδόν αδύνατη.
Ο πατήρ Ιωσήφ καλεί τους αδελφούς και όλους στο μοναστήρι να στραφούν προς τη Μητέρα του Θεού. Η Αγία Μητέρα του Θεού εμφανίστηκε πάνω από το μοναστήρι σε ένα λαμπερό ομοφοροίον. Δίπλα της ήταν ουράνιοι αγγέλοι με κοφτερά σφαιρές. Και κοντά στη Μητέρα του Θεού, ο Αγιος Ιωάννης, προσευχήθηκε. Οι επιτιθέμενοι είδαν αυτό το όραμα. Ξεκίνησαν να πυροβολούν σφαίρες εναντίον του ουράνου στρατού, αλλά σύμφωνα με την παράδοση, οι σφαίρες γύρισαν πίσω και χτύπησαν τους πυροβολείς. Πανικό ξεσπάστηκε μεταξύ του στρατού.
Αλλά υπάρχει κάτι σε αυτή την ιστορία που αξίζει να σκεφτεί κανείς για τον εαυτό του. Οι άνθρωποι βρήκαν τον εαυτό τους να αντιμετωπίζει τον θάνατο. Δεν έχουν σχεδόν καμία ελπίδα. Κάποια στιγμή, το πάντα είναι κάτι που μπορεί να κάνει κανείς, να κάνει: 'Αγία Μητέρα του Θεού, σώσε μας!'"
— Reader Sergius
(Orthodox Chernihiv)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου