Τρίτη 9 Ιουνίου 2009
Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009
O STARETS ΙΩΑΝΝΗΣ KRESTIAKIN-Отец Иоанн Крестьянкин
Ο Πατέρας Ιωάννης Krestiankin (Ρωσική: Отец Иоанн Крестьянкин) - αρχιμανδρίτης του Pskov Caves Μονή της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Γεννήθηκε το 1910 στην πόλη της Orlov. Ήταν το όγδοο παιδί στην οικογένεια του Μιχαήλ και Elizaveta Krestiankin. Το όνομα Ιωάννης ήταν να δοθεί στο παιδί προς τιμή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Τα γράμματα και τα θεολογικά έργα του είναι ευρέως γνωστά και έχουν δημοσιευθεί στην Ρωσία και σε ορισμένες άλλες χώρες. Το 1950 συνελήφθη από τον σοβιετικές αρχές για τις ποιμαντικές του υπηρεσίες και καταδικάστηκε σε επτά χρόνια σε στρατόπεδα εργασίας. Απελευθερώθηκε το 1955. Έζησε σε όλες τις φρικαλεότητες της κομμουνιστικής επανάστασης, με το άγριο πρόσωπο του σταλινισμού με τις συνεχείς διώξεις κατά της Εκκλησίας. Έχοντας φυλακισθεί σχεδόν ΕΠΤΑ χρόνια στις φυλακές και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, είχε υποβληθεί σε σκληρά βασανιστήρια από τους ανακριτές του.
Ο Πατέρας Krestiankin ήταν πνευματικός πατέρας και εξομολογητής για πολλούς Ορθόδοξους ενορίτες, και παρείχε θρησκευτικές και πνευματικές οδηγίες σχετικά με διάφορες πτυχές της χριστιανικής πίστης και της ζωής μέσα σε Ορθόδοξη Εκκλησία. Ανάμεσα στα πιο διάσημα βιβλία είναι
"Η εμπειρία και η Προετοιμασία για Εξομολόγηση»,
"Κηρύγματα / Ομιλίες, Σκέψεις και Συγχαρητήρια",
"βιβλίο αναφοράς για μοναχούς και λαϊκούς»,
"Επιστολές του αρχιμανδρίτη Ιωάννης (Krestiankin)"
Μέχρι το τέλος ευχαριστούσε το Θεό για τα βάσανα του και προσευχόταν μέχρι το τέλος της ζωής του για τον ανακριτή που του είχε σπασμένο κάθε δάχτυλο από τα χέρια του.
Ο ΠΑΤΗΡ John Krestiankin πέθανε το 2006 στην ηλικία των 95 ετών.
Κυριακή 7 Ιουνίου 2009
ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ
Η ΕΙΚΟΝΑ ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΗ. ΕΜΦΑΝΙΣΘΕΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΑ ΣΤΟ ΦΙΛΜ ΚΑΠΟΙΟΥ ΛΑΡΙΣΑΙΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΟΠΩΝ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΕ ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΤΕΜΠΛΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ. ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΕ ΤΟ ΦΙΛΜ ΕΙΔΕ ΜΕ ΕΚΠΛΗΞΗ ΟΤΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΉΤΑΝ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΜΑΛΙΣΤΑ ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
Ο ΠΑΤΗΡ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΣ!!!
ΤΙ ΝΑ ΛΕΓΕΙ ΣΤΟΝ ΥΙΟ ΤΟΥ?
Ο ΠΑΤΗΡ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΣ!!!
ΤΙ ΝΑ ΛΕΓΕΙ ΣΤΟΝ ΥΙΟ ΤΟΥ?
Σάββατο 6 Ιουνίου 2009
Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ
Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω στο σημείον αυτό, ότι ή εβδόμη Οικουμενική Σύνοδος ή οποία συνεκροτήθη το έτος 783 εναντίον των εικονομάχων, έχει ορίσει όχι μόνον ότι πρέπει να προσκυνούμε τάς αγίας και σεπτάς εικόνας αλλά και το πώς πρέπει να τάς προσκυνούμε ποίαν πρώτα και ποίαν έπειτα. Δι' αυτό καλόν είναι να γνωρίζωμεν και ημείς την σειράν αυτήν την οποίαν μας παρήγγειλαν οι Αφ. Πατέρες.
Πρώτον προσκυνούμε το Άγιον και Ιερόν Ευαγγέλιο.
Δεύτερον προσκυνούμε τον Εσταυρωμένο επάνω εις τον Σταυρόν.
Τρίτον προσκυνούμε τον Τίμιον και ζωοποιόν Σταυρόν.
Τέταρτον προσκυνούμε την εικόνα του Κυρίου και δη εις τους πόδας.
Πέμπτον προσκυνούμε την εικόνα της Παναγίας εις τάς χείρας.
Έκτον τον Τ. Πρόδρομον. και εν συνεχεία προσκυνούμε την εικόνα του Αγίου ή της Αγίας εις ην τιμάται ο Ναός.
και κατόπιν των Αποστόλων και των Αγίων. (Πράξ. στ' της Ζ' Οίκ. Συνόδου, Πηδαλ. σελ. 260).
Επειδή ομιλούμεν δια τάς εικόνας υπενθυμίζω ότι αι εικόνες αι οποίαι είναι τοποθετημέναι εις το Τέμπλον, δεν προσκυνούνται από τους λαϊκούς κατά την ώραν της Θ. Λειτουργίας. και εις όλας τάς ακολουθίας καλόν είναι να μην φθάνωμεν ημείς εκεί. Οι εικόνες αύταί υπάρχουν εκεί όχι δι' ημάς, αλλά δια τους ιερείς. Αυτοί τάς προσκυνούν. Όταν όμως δεν τελείται Θ. Λειτουργία δύναται οποίος θέλει να τάς προσκυνή και αυτάς. Όχι όμως και κατά τάς μεγάλας ώρας της Θ. Λειτουργίας ημείς να περιφερώμεθα, να «άλωνίζωμεν», εντός του Ναού δια να ευρεθώμεν επάνω εις τα σκαλοπάτια του Ιερού και να προσκυνούμε τάς εικόνας.
Αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Είναι ασέβεια και σκάνδαλο. και κάτι ακόμη εις το θέμα των εικόνων. Υπάρχει μία συνήθεια κατά την οποίαν όταν τις αγοράσει ή κατασκευάσει κάποια εικόνα, του Κυρίου, της Θεοτόκου ή Αγίου τινός, να την μεταφέρει εις
την Εκκλησία και παραμένει εκεί μέχρι να συμπληρωθούν τεσσαράκοντα Λειτουργίαι. Ή αυτή εβδόμη οίκ. Σύνοδος, ή οποία αναφέρει όλα τα περί εικόνων, μας προλαμβάνει και μας λέγει να μη τάς εκκλησιάζωμεν τάς εικόνας. Διότι ημείς δεν προσκυνούμε το ξύλον ως Παναγία, ή Αγιον, άλλά δια μέσου του ξύλου ή οποιουδήποτε άλλου υλικού προσκυνούμε αυτόν ο όποιος εικονίζεται. και κατά την Σύνοδον και κατά τον Μ. Βασίλειον: «Ή τιμή, ή προσκύνησις δια μέσου της εικόνος προς το πρωτότυπον διαβαίνει».Ή αυτή Σύνοδος, εις την στ' πραξ. σελ. 779 (ή ως τούτο ευρητε εις τα προλεγόμενα αυτής εν τω Πηδαλίω σελίς 260) αναφέρει τα ακόλουθα: «Αι άγιαι εικόνες δεν χρειάζονται να μυρώνονται με άγιον Μύρων, ή να αγιάζονται με ευχές από τον Αρχιερέα διότι ημείς δεν προσκυνούμε τάς αγίας εικόνας διότι είναι μυρωμέναι η ευλογημέναι ή λειτουργημέναις, άλλ' ευθύς όπου ιδούμεν εικόνα άγίαν, χωρίς να εξετάσωμεν όλως περί μύρου και ευχής προσκυνούμε αυτήν δια τε το όνομα του Αγίου, και δια την ομοιότητα όπου έχει εις το αρχέτυπον». και εν συνεχεία λέγει ότι το έθιμο και ή συνήθεια αυτή είναι των παπικών: «...Μόνον των παπικών είναι ανόμημα το να κάμνουν εικόνας δι' ευχών και συνθεμάτων τινών» (αυτόθι).
Συμβαίνει δηλαδή όπως και με τον Τίμιον Σταυρόν όστις έχει αφ' εαυτού την χάριν και την δύναμιν και δεν τον μεταφέρομεν εις την Εκκλησία δια να λειτουργηθή, καθώς συνεχίζει ή αυτή Ζ' Οικ. Σύνοδος να λέγει: «Ότι λογής είναι ο τύπος του ζωοποιού Σταυρού, ο όποιος είναι σεβάσμιος και προσκυνητάς εις ημάς και με όλον όπου γίνεται χωρίς καμία ευχή».
Πρώτον προσκυνούμε το Άγιον και Ιερόν Ευαγγέλιο.
Δεύτερον προσκυνούμε τον Εσταυρωμένο επάνω εις τον Σταυρόν.
Τρίτον προσκυνούμε τον Τίμιον και ζωοποιόν Σταυρόν.
Τέταρτον προσκυνούμε την εικόνα του Κυρίου και δη εις τους πόδας.
Πέμπτον προσκυνούμε την εικόνα της Παναγίας εις τάς χείρας.
Έκτον τον Τ. Πρόδρομον. και εν συνεχεία προσκυνούμε την εικόνα του Αγίου ή της Αγίας εις ην τιμάται ο Ναός.
και κατόπιν των Αποστόλων και των Αγίων. (Πράξ. στ' της Ζ' Οίκ. Συνόδου, Πηδαλ. σελ. 260).
Επειδή ομιλούμεν δια τάς εικόνας υπενθυμίζω ότι αι εικόνες αι οποίαι είναι τοποθετημέναι εις το Τέμπλον, δεν προσκυνούνται από τους λαϊκούς κατά την ώραν της Θ. Λειτουργίας. και εις όλας τάς ακολουθίας καλόν είναι να μην φθάνωμεν ημείς εκεί. Οι εικόνες αύταί υπάρχουν εκεί όχι δι' ημάς, αλλά δια τους ιερείς. Αυτοί τάς προσκυνούν. Όταν όμως δεν τελείται Θ. Λειτουργία δύναται οποίος θέλει να τάς προσκυνή και αυτάς. Όχι όμως και κατά τάς μεγάλας ώρας της Θ. Λειτουργίας ημείς να περιφερώμεθα, να «άλωνίζωμεν», εντός του Ναού δια να ευρεθώμεν επάνω εις τα σκαλοπάτια του Ιερού και να προσκυνούμε τάς εικόνας.
Αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Είναι ασέβεια και σκάνδαλο. και κάτι ακόμη εις το θέμα των εικόνων. Υπάρχει μία συνήθεια κατά την οποίαν όταν τις αγοράσει ή κατασκευάσει κάποια εικόνα, του Κυρίου, της Θεοτόκου ή Αγίου τινός, να την μεταφέρει εις
την Εκκλησία και παραμένει εκεί μέχρι να συμπληρωθούν τεσσαράκοντα Λειτουργίαι. Ή αυτή εβδόμη οίκ. Σύνοδος, ή οποία αναφέρει όλα τα περί εικόνων, μας προλαμβάνει και μας λέγει να μη τάς εκκλησιάζωμεν τάς εικόνας. Διότι ημείς δεν προσκυνούμε το ξύλον ως Παναγία, ή Αγιον, άλλά δια μέσου του ξύλου ή οποιουδήποτε άλλου υλικού προσκυνούμε αυτόν ο όποιος εικονίζεται. και κατά την Σύνοδον και κατά τον Μ. Βασίλειον: «Ή τιμή, ή προσκύνησις δια μέσου της εικόνος προς το πρωτότυπον διαβαίνει».Ή αυτή Σύνοδος, εις την στ' πραξ. σελ. 779 (ή ως τούτο ευρητε εις τα προλεγόμενα αυτής εν τω Πηδαλίω σελίς 260) αναφέρει τα ακόλουθα: «Αι άγιαι εικόνες δεν χρειάζονται να μυρώνονται με άγιον Μύρων, ή να αγιάζονται με ευχές από τον Αρχιερέα διότι ημείς δεν προσκυνούμε τάς αγίας εικόνας διότι είναι μυρωμέναι η ευλογημέναι ή λειτουργημέναις, άλλ' ευθύς όπου ιδούμεν εικόνα άγίαν, χωρίς να εξετάσωμεν όλως περί μύρου και ευχής προσκυνούμε αυτήν δια τε το όνομα του Αγίου, και δια την ομοιότητα όπου έχει εις το αρχέτυπον». και εν συνεχεία λέγει ότι το έθιμο και ή συνήθεια αυτή είναι των παπικών: «...Μόνον των παπικών είναι ανόμημα το να κάμνουν εικόνας δι' ευχών και συνθεμάτων τινών» (αυτόθι).
Συμβαίνει δηλαδή όπως και με τον Τίμιον Σταυρόν όστις έχει αφ' εαυτού την χάριν και την δύναμιν και δεν τον μεταφέρομεν εις την Εκκλησία δια να λειτουργηθή, καθώς συνεχίζει ή αυτή Ζ' Οικ. Σύνοδος να λέγει: «Ότι λογής είναι ο τύπος του ζωοποιού Σταυρού, ο όποιος είναι σεβάσμιος και προσκυνητάς εις ημάς και με όλον όπου γίνεται χωρίς καμία ευχή».
ΤΡΙΜΟΡΦΟΝ
Μετά το Μανουάλι και συνήθως εις το δεξιόν προσκυνητάριον υπάρχει μία εικών ή οποία λέγεται «Τρίμορφον» και έχει τον Κύριον εις τον θρόνο του και την Παναγία μας δεξιά του και τον Τίμιον Πρόδρομο αριστερά του εις στάσιν και θέσιν δεήσεως.
Όπως γνωρίζομεν όλοι, οι Άγιοι πρεσβεύουν και μεσιτεύουν δι' ημάς εις τον Θεό. Ή Παναγία όμως και ο Τίμιος Πρόδρομος έχουν Ιδιαίτερα και εξέχουσα παρρησία προς Αυτόν.
Το δοξαστικό του Αποδείπνου λέγει: «Κύριε, ει μη τους Άγιους σου είχομεν πρεσβευτάς... πώς ετολμώμεν, Σωτήρ, υμνήσαί σε, όν ευλογούσιν απαύστως Άγγελοι». Δια τον Τίμιον Πρόδρομο συγκεκριμένως ή Εκκλησία μας ψάλλει τα εξής εις ένα ύμνο του Εσπερινού: «Βαπτιστά του Χριστού πάντων ημών μνήσθητι, ίνα ρυσθώμεν των ανομιών ημών σοι γαρ εδόθη ή χάρις πρεσβεύειν υπέρ υμών».
Του έχει δοθεί ιδιαιτέρα χάρις δια να πρεσβεύει ενώπιον του Θεού δι' ημάς. Δια τον λόγο αυτόν λοιπόν ή Εκκλησία έχει θέσει όπως άναφέραμεν, την εικόνα αυτή την οποία και προσκυνούμε πρώτη.
Όπως γνωρίζομεν όλοι, οι Άγιοι πρεσβεύουν και μεσιτεύουν δι' ημάς εις τον Θεό. Ή Παναγία όμως και ο Τίμιος Πρόδρομος έχουν Ιδιαίτερα και εξέχουσα παρρησία προς Αυτόν.
Το δοξαστικό του Αποδείπνου λέγει: «Κύριε, ει μη τους Άγιους σου είχομεν πρεσβευτάς... πώς ετολμώμεν, Σωτήρ, υμνήσαί σε, όν ευλογούσιν απαύστως Άγγελοι». Δια τον Τίμιον Πρόδρομο συγκεκριμένως ή Εκκλησία μας ψάλλει τα εξής εις ένα ύμνο του Εσπερινού: «Βαπτιστά του Χριστού πάντων ημών μνήσθητι, ίνα ρυσθώμεν των ανομιών ημών σοι γαρ εδόθη ή χάρις πρεσβεύειν υπέρ υμών».
Του έχει δοθεί ιδιαιτέρα χάρις δια να πρεσβεύει ενώπιον του Θεού δι' ημάς. Δια τον λόγο αυτόν λοιπόν ή Εκκλησία έχει θέσει όπως άναφέραμεν, την εικόνα αυτή την οποία και προσκυνούμε πρώτη.
ΤΟ ΚΕΡΙ
Το κηρίον έχει την έξης σημασία κατά τον Άγιον Συμεών Θεσσαλονίκης.
α) Ή συλλογή από τα άνθη εικονίζει το άρωμα του Αγίου Πνεύματος.
β) Το καθαρό κηρίον (και όχι ή παραφίνη) εικονίζει την καθαρά και άγια ζωή, το άρωμα και τάς αρετάς του πιστού.
γ) Το ευλύγιστο εικονίζει την συνεχή προσήλωσιν και τάς μετανοίας τάς οποίας κάμνει ο κάθε πιστός.
δ) Ή φλόγα του καιομένου κηρίου εικονίζει την θερμή πίστιν και το φωτεινό παράδειγμα του κάθε πιστού. Εικονίζει εισέτι και την χάριν του Αγίου Πνεύματος και
ε) Ή τήξις (λιώσιμο) εικονίζει την συνεχή θυσία ημών δια την αγάπη και το καθήκον των αρετών.
Ώστε το απλό αυτό κεράκι, το καθαρό εκ μελισσών, εικονίζει την εν γένει χριστιανική μας ζωήν και την χάριν και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. και δεν είναι κάτι το τυπικόν και κάτι με το όποιον επιδεικνύομε τον εγωισμό και τα πλούτη μας ανάπτοντες μεγάλα κηρία.
Το δε Μανουάλι έχει την εξής σημασία:
α) Δια των τριών ποδών της βάσεως εικονίζεται ή Παναγία Τριάς, ο Πατήρ, ο Υιός και το Πνεύμα το 'Αγιον.
β) Δια του κανδηλίου το όποιον υπάρχει εις το επάνω μέρος εις την κορυφή εικονίζεται ή τρισυπόστατος και τριαδική μία Θεότης.
γ) Ό πρώτος επάνω δίσκος εικονίζει τους Αγίους Αποστόλους.
δ) Ό δεύτερος μεσαίος δίσκος εικονίζει την θριαμβεύουσα Εκκλησία, ή οποία ευρίσκεται εις τον Ουρανό, και
ε) Ό τρίτος κάτω δίσκος εικονίζει την στρατευόμενη Εκκλησία, ή οποία ευρίσκεται εις διαρκή και μόνιμο αγώνα.
Ώστε το Μανουάλιον αποτελεί μίαν μεγάλη δογματική και ηθική διδασκαλία και συνεχή ομολογία του δογματικού και ηθικού μέρους της πίστεως μας. και δεν είναι απλώς ένα μέρος εις το όποιον τοποθετούμεν ημείς το κεράκι τυπικώς και κατά συνήθεια. Αν και πρέπει να γνωρίζωμεν ότι δεν υπάρχει τίποτα τυχαίως τοποθετημένο εις τον Ναόν. Όλα έχουν την θέσιν των και την μεγάλη σημασία των. και όπως είδαμεν τα περισσότερα τούτων τα έχει παραγγείλει και διατάξει ο Θεός εις τον Μωυσήν κατά τον καιρόν της κατασκευής του πρώτου εκείνου κινητού Ναού.
α) Ή συλλογή από τα άνθη εικονίζει το άρωμα του Αγίου Πνεύματος.
β) Το καθαρό κηρίον (και όχι ή παραφίνη) εικονίζει την καθαρά και άγια ζωή, το άρωμα και τάς αρετάς του πιστού.
γ) Το ευλύγιστο εικονίζει την συνεχή προσήλωσιν και τάς μετανοίας τάς οποίας κάμνει ο κάθε πιστός.
δ) Ή φλόγα του καιομένου κηρίου εικονίζει την θερμή πίστιν και το φωτεινό παράδειγμα του κάθε πιστού. Εικονίζει εισέτι και την χάριν του Αγίου Πνεύματος και
ε) Ή τήξις (λιώσιμο) εικονίζει την συνεχή θυσία ημών δια την αγάπη και το καθήκον των αρετών.
Ώστε το απλό αυτό κεράκι, το καθαρό εκ μελισσών, εικονίζει την εν γένει χριστιανική μας ζωήν και την χάριν και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. και δεν είναι κάτι το τυπικόν και κάτι με το όποιον επιδεικνύομε τον εγωισμό και τα πλούτη μας ανάπτοντες μεγάλα κηρία.
Το δε Μανουάλι έχει την εξής σημασία:
α) Δια των τριών ποδών της βάσεως εικονίζεται ή Παναγία Τριάς, ο Πατήρ, ο Υιός και το Πνεύμα το 'Αγιον.
β) Δια του κανδηλίου το όποιον υπάρχει εις το επάνω μέρος εις την κορυφή εικονίζεται ή τρισυπόστατος και τριαδική μία Θεότης.
γ) Ό πρώτος επάνω δίσκος εικονίζει τους Αγίους Αποστόλους.
δ) Ό δεύτερος μεσαίος δίσκος εικονίζει την θριαμβεύουσα Εκκλησία, ή οποία ευρίσκεται εις τον Ουρανό, και
ε) Ό τρίτος κάτω δίσκος εικονίζει την στρατευόμενη Εκκλησία, ή οποία ευρίσκεται εις διαρκή και μόνιμο αγώνα.
Ώστε το Μανουάλιον αποτελεί μίαν μεγάλη δογματική και ηθική διδασκαλία και συνεχή ομολογία του δογματικού και ηθικού μέρους της πίστεως μας. και δεν είναι απλώς ένα μέρος εις το όποιον τοποθετούμεν ημείς το κεράκι τυπικώς και κατά συνήθεια. Αν και πρέπει να γνωρίζωμεν ότι δεν υπάρχει τίποτα τυχαίως τοποθετημένο εις τον Ναόν. Όλα έχουν την θέσιν των και την μεγάλη σημασία των. και όπως είδαμεν τα περισσότερα τούτων τα έχει παραγγείλει και διατάξει ο Θεός εις τον Μωυσήν κατά τον καιρόν της κατασκευής του πρώτου εκείνου κινητού Ναού.
ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΝΑΟ
ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΝΑΟ
· Εις τον κυρίως Ναό υπάρχουν
· τα κηρία,
· τα μανουάλια,
· οι εικόνες,
· το τρίμορφο ή Δέησης, δηλαδή ή εικών του Χριστού και δεξιά και αριστερά αυτής οι εικόνες της Θεοτόκου και του Τ. Προδρόμου εις στάσιν δεήσεως,
· ή εικών του Αγίου εις το όνομα του οποίου τιμάται ο Ναός και άλλαι πολλαί,
· το Τέμπλεον (η Τέμπλον),
· ή Ωραία λεγομένη, Πύλη,
· οι Αρχάγγελοι,
· τα κανδήλια,
· το Δεσποτικό, άνευ κανδηλίου,
· ή Άμπελος,
· ο Άμβων,
· ο Πολυέλαιος,
· οι Απόστολοι,
· οι Προφήται,
· οι χοροί των Αγίων,
· τα Αναλόγια, οι χοροί των ιεροψαλτών και άλλα.
· Εις το Ιερόν Βήμα υπάρχουν οι Άγιοι Τόποι, ήτοι:
· ή Αγία Πρόθεσις συμβολίζουσα το Σπήλαιον
· το Δισκάριον συμβολίζον την Φάτνην.
· Ό Αστερίσκος
· τον Αστέρα.
· Ή Λόγχη,
· ο Σπόγγος,
· το Άγιον Ποτήριον,
· ο Τ. Σταυρός,
· ή Αγία Τράπεζα,
· το Ειλητόν,
· το Αντιμήνσιον,
· ο Αήρ,
· τα Εξαπτέρυγα και τα Χερουβείμ,
· ή Πλατυτέρα και άλλα.
Εισερχόμενοι εις τον Ναόν ευρισκόμεθα προ των κηροθηκών, προ των κηρίων και των μανουαλίων. και ή μεν κηροθήκη εικονίζει τον τάφο μας, το δε κηρίον εικονίζει ημάς ως νεκρούς εις τον τάφο.
Το δε μανουάλιον εικονίζει τον Τριαδικό Θεό και την Εκκλησιά.
Δηλαδή, λαμβάνοντες το κηρίον το όποιον εικονίζει ημάς ως βαπτισμένους και φωτισμένους, είναι ωσάν να εγειρόμεθα εκ του τάφου δια του Χριστού. και το άναμμα και ή τοποθέτησις εις το μανουάλιον σημαίνει ότι ομολογούμε έμπροσθεν του Τριαδικού Θεού ότι καθώς το κηρίον ούτω πως και ημείς θα καιώμεθα και θα θυσιαζώμεθα πρώτον δια τον εξαγνισμό μας, δεύτερον δια την αγάπη του Θεού και τρίτον δια την αγάπη της Εκκλησίας. Είναι τω οντι μεγάλη και φοβερή ή δήλωσις και ή υπόσχεσις την οποίαν κάμνομε ενώπιον του Θεού με την πράξιν μας αυτήν, με το άναμμα του κηρίου. Διό και ας δοθεί περισσότέρα προσοχή έπ' αυτού. και δυστυχώς, πολλοί των πιστών το ανάβουν τυπικώς και από συνήθεια.
· Εις τον κυρίως Ναό υπάρχουν
· τα κηρία,
· τα μανουάλια,
· οι εικόνες,
· το τρίμορφο ή Δέησης, δηλαδή ή εικών του Χριστού και δεξιά και αριστερά αυτής οι εικόνες της Θεοτόκου και του Τ. Προδρόμου εις στάσιν δεήσεως,
· ή εικών του Αγίου εις το όνομα του οποίου τιμάται ο Ναός και άλλαι πολλαί,
· το Τέμπλεον (η Τέμπλον),
· ή Ωραία λεγομένη, Πύλη,
· οι Αρχάγγελοι,
· τα κανδήλια,
· το Δεσποτικό, άνευ κανδηλίου,
· ή Άμπελος,
· ο Άμβων,
· ο Πολυέλαιος,
· οι Απόστολοι,
· οι Προφήται,
· οι χοροί των Αγίων,
· τα Αναλόγια, οι χοροί των ιεροψαλτών και άλλα.
· Εις το Ιερόν Βήμα υπάρχουν οι Άγιοι Τόποι, ήτοι:
· ή Αγία Πρόθεσις συμβολίζουσα το Σπήλαιον
· το Δισκάριον συμβολίζον την Φάτνην.
· Ό Αστερίσκος
· τον Αστέρα.
· Ή Λόγχη,
· ο Σπόγγος,
· το Άγιον Ποτήριον,
· ο Τ. Σταυρός,
· ή Αγία Τράπεζα,
· το Ειλητόν,
· το Αντιμήνσιον,
· ο Αήρ,
· τα Εξαπτέρυγα και τα Χερουβείμ,
· ή Πλατυτέρα και άλλα.
Εισερχόμενοι εις τον Ναόν ευρισκόμεθα προ των κηροθηκών, προ των κηρίων και των μανουαλίων. και ή μεν κηροθήκη εικονίζει τον τάφο μας, το δε κηρίον εικονίζει ημάς ως νεκρούς εις τον τάφο.
Το δε μανουάλιον εικονίζει τον Τριαδικό Θεό και την Εκκλησιά.
Δηλαδή, λαμβάνοντες το κηρίον το όποιον εικονίζει ημάς ως βαπτισμένους και φωτισμένους, είναι ωσάν να εγειρόμεθα εκ του τάφου δια του Χριστού. και το άναμμα και ή τοποθέτησις εις το μανουάλιον σημαίνει ότι ομολογούμε έμπροσθεν του Τριαδικού Θεού ότι καθώς το κηρίον ούτω πως και ημείς θα καιώμεθα και θα θυσιαζώμεθα πρώτον δια τον εξαγνισμό μας, δεύτερον δια την αγάπη του Θεού και τρίτον δια την αγάπη της Εκκλησίας. Είναι τω οντι μεγάλη και φοβερή ή δήλωσις και ή υπόσχεσις την οποίαν κάμνομε ενώπιον του Θεού με την πράξιν μας αυτήν, με το άναμμα του κηρίου. Διό και ας δοθεί περισσότέρα προσοχή έπ' αυτού. και δυστυχώς, πολλοί των πιστών το ανάβουν τυπικώς και από συνήθεια.
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009
Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009
ΕΥΘΑΛΗΣ ΒΛΑΣΤΟΣ - ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ 2
Δέχεστε τα πιο απίθανο.
Ό Γέροντας είχε πολλές επαφές με τον επιστημονικό χώρο. Από τα νεανικά του χρόνια όταν ήταν στο πανεπιστήμιο, αλλά και αργότερα, σαν κληρικός και μέχρι το θάνατο του συναντούσε ανθρώπους πού ζητούσαν εξηγήσεις για τα ζητήματα της πίστεως.
Ή το λίαν απολογητικός και πανέξυπνος στο να βρίσκει απαντήσεις σε κάθε παράξενο και παράδοξο επιχείρημα
Άπιστοι, δεν είσθε άπιστοι. Είσθε οι πλέον εύπιστοι. Πιστεύετε τα πιο παράξενα, τα πιο απίθανα, τα πιο φανταστικά πράγματα για να απορρίψετε ένα, το θαύμα αρνείστε το Θεό και πιστεύετε στη Θεά τύχη.
Στο χώρο της Εκκλησίας δίδονται απαντήσεις σε κάθε ερώτημα και πρόβλημα σωτηρίας. Δεν ικανοποιεί όμως τις περίεργες αναζητήσεις των ανθρώπων. Έχομε μια σφαίρα η μισή σφαίρα είναι φωτεινή και ή άλλη μισή είναι σκοτεινή και αόρατη. οι άπιστοι βλέποντας το μέρος το άγνωστο συσκοτίζουν και το φωτεινό. Σκοτεινή γίνεται ή καρδιά τους και ή πορεία τους.
Μνημόνευε διάφορες τρελές απόψεις των απίστων και δύσπιστων. Με ποιους φανταστικούς τρόπους προσπαθούσαν να αποδείξουν ότι τα θαύματα του Κυρίου ήσαν τρικ και απάτες. Έβαλαν τόση φαντασία και έκαναν τόσο απίθανους συνδυασμούς ώστε αμέσως να αποδεικνύονται αληθινά τα λόγια του μακαριστού Γέροντα
Έχει τους μάγους του κανείς σαν δεν έχει τους προφήτες. Έχει το διάβολο στη ζωή του αν δεν έχει τον Θεό. και πιστεύει στα μεγαλύτερα ψέματα τους και τις απίθανες ερμηνείες τους.
Πέρδικα ψητή σε κέρινο σουβλί!
Πολλοί άνθρωποι συνήθως λένε απίθανα πράγματα και ζητούν ότι
δεν το βάζει ο νους του ανθρώπου. Όταν ζητούσαν από Γέροντα κάτι
αδύνατον, έλεγε με έμφαση:
- Αυτός ζητάει πέρδικα ψητή, σε κέρινο σουβλί και να λαλεί Βέβαια πολλοί άνθρωποι δεν ζητούν, πράγματι, αδύνατα πράγματα.
Δικαίως οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν ότι ο χρόνος είναι το λίκνο των ελπίδών και ο τάφος των φιλοδοξιών.
Εμείς πρέπει με σύνεση και περίσκεψη να προσπαθούμε να πετύχουμε να κάνουμε με ενθουσιασμό και δύσκολα πράγματα Όλα τα μεγάλα έργα τής ανθρωπότητας είναι έργα του ανθρώπινου ενθουσιασμού και της αποφασιστικότητας. Πρέπει όμως να προσευχόμαστε στον Κύριο:
- Θεέ μου, σε παρακαλούμε, δός μας τη δύναμη να διορθώσουμεαυτά πού μπορούν να αλλάξουν, την υπομονή να υπομένουμε αυτά πούδεν αλλάζουν. Όμως δός μας και τη διάκριση να ξεχωρίζουμε τα μεναπό τα δε.
Ό μακαριστός Γέροντας είχε ευφυΐα, αλλά και διάβαζε πολύ. Μελετούσε πολύ και μάθαινε πολλά. Ήταν σοφός γιατί χρησιμοποιούσε τη γνώση των σοφών της οικουμένης. Σοφός εξ ετέρου σοφός το τε πάλαι το τε νυν.
Κάποιος γιατρός έκανε παρατηρήσεις σε κάποιο Γάλλο ακαδημαϊκό και πολιτικό διότι την μέρα κουραζόταν πολύ και τις νύκτες του, όταν επέστρεφε στο σπίτι, διάβαζε πολύ.
- Έτσι πού κουράζεσαι, του έλεγε, μικραίνεις τις μέρες της ζωής σου.
- Ναι, αλλά μεγαλώνω τις νύκτες της ζωής μου, απάντησε ο Γάλλοςακαδημαϊκός με ετοιμότητα
Ό Γέροντας μεγάλωνε τις νύκτες της ζωής του, αλλά και τη σοφία και τις γνώσεις τις δικές του και κατόπιν φρόντιζε να σοφίζει και μας πού ήμασταν κοντά του. Μας μάθαινε όλα τα μυστικά της ζωής και τα παράδοξα των ανθρώπων.
Δ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
ΔΙ. ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ
Βιβλία πού δεν προγραμμάτισα
- Τη ζωή μας, έλεγε, την κατευθύνει το χέρι του Θεού. Μάλιστα σεμας πού πήραμε την απόφαση να εργασθούμε υπακούοντας στο θέληματου.
- Πολλές φορές προγραμμάτισα να γράψω κάποιο βιβλίο αλλά δενκατάφερα ποτέ να το αρχίσω η ακόμη και όταν το ξεκινούσα δεν κατάφερνα με κανένα τρόπο να το τελειώσω.
- Αντίθετα, βιβλία πού δεν είχα καν στον νου μου να τα ετοιμάσω,με επέμβαση του Θεού κατευθύνθηκα στο να ασχοληθώ και να τα τελειώσω.
- Δεν είμαι από τους ανθρώπους πού αποσύρονται σε κάποιο διαμέρισμα και αρχίζουν να μελετούν και να γράφουν. Θέλω ανά πάσα στιγμή να μπορώ να είμαι κοντά σε εκείνους πού έχουν ανάγκη από τη μικρή βοήθεια μου.
- Συχνά έχω πει: Αυτό το πρωινό είναι κενό, δεν έχω κάτι να κάνω. Θα διαβάσω ή θα γράψω κάτι πού πρέπει να ετοιμασθεί Όμως όταν έκανα αυτό τον προγραμματισμό όλη ή μέρα καλυπτόταν από έκτακτες πνευματικές υποχρεώσεις. Πολλές περιπτώσεις ανθρώπων πού έρχονταν για να τους επιλύσω καυτά πνευματικά τους ζητήματα
Δ2. ΔΙΟΡΘΩΤΗΣ.
Έμαθε πολλά διορθώνοντας κείμενα.
Και σε άλλο σημείο αναφέραμε ότι δεν ήθελε να ζει από την ιεροσύνη του. Ήθελε να έχει τα αναγκαία από το δικό του κόπο, όπως ο Απόστολος Παύλος.
Έκανε διορθώσεις διαφόρων κειμένων, κυρίως σε πατερικές εκδόσεις. Το αποτέλεσμα ήταν ότι έμαθε πολλά και συγχρόνως είχε αδάπανο ιεροσύνη.
Δ3. ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΣ
Ταλάνιζα τα δύσκολα χωρία.
Στις εργασίες μεταφράσεων και αναλύσεων πού έκανε δεν προχειρολογούσε, ούτε έπαιρνε τις έτοιμες λύσεις κάποιων άλλων εκκλησιαστικών συγγραφέων.
Συχνά μας έλεγε: - Δεν μου αρέσουν οι ερμηνείες διακεκριμένων ερμηνευτών και προσπαθώ να δω τι άλλο μπορώ να σκεφθώ. Καταφεύγω ταλανίζοντας το μυαλό μου στα λειτουργικά κείμενα και συχνά νιώθω μια μοναδική ικανοποίηση και πνευματική ηδονή. Βρίσκω απαντήσεις πού είναι πολύ καλές και καταρρίπτουν τις απόψεις άλλων συγγραφέων.
Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009
Τρίτη 2 Ιουνίου 2009
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
