Οἱ Ενετοί, πού ἄλλοτε κυριαρχοῦσαν στις θάλασσες, ἐγκαινίασαν πρῶτοι τά ἱστιοφόρα μεταγωγικά. Αὐτά ἦταν πλοῖα καί εἶχαν σχῆμα αχλαδιοῦ. Ἔσερναν δέ πίσω τους ἕνα μικρό καραβάκι, ὅπου ἔβαζαν μέσα ὁπλισμό, πολεμοφόδια και διάφορα πολεμικά σύνεργα. Οἱ Ἕλληνες τά εἶχαν βαφτίσει "ἀχλάδες" ἀπό τό σχῆμα τους, Ἔτσι ὅταν στό πέλαγος παρουσιαζόταν ἄγνωστο καράβι, οἱ νησιῶτες (βιγλάτορες) ἀνέβαιναν πάνω στούς βράχους καί παρακολουθοῦσαν μέ ἀγωνία τίς κινήσεις του. Ἄν ἦταν ἁπλῶς ἱστιοφόρο, δέν ἀνησυχοῦσαν καί τόσο, διότι ὑπῆρχε πιθανότητα να συνεχίση τό δρόμο του.
Ἄν, ὅμως, ἦταν ἀχλάδα" καταλάβαιναν ὅτι θά ἄρχιζαν μάχες, πολιορκίες, πεῖνα καί θάνατοι. Ἀπό στόμα σε στόμα κυκλοφοροῦσε ἡ φήμη ὅτι ἡ "Αχλάδα" ἔχει πίσω τήν οὐρά. Μέ τήν οὐρά ἐννοοῦσαν τό καραβάκι πού ἔσερνε τό Μεταγωγικό. Ἄρα ἐπίθεσι. Καί ἔλεγαν: “Πίσω ἔχει ἡ Ἀχλάδα την ουρά", τί θά γίνη;»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου