Ἀπό Ἀδάμ ὁ θάνατος: ἐβασίλευσε ἀπό Αδάμ μέχρι Μωυσέως
Θάνατος ὄντων καί ὄχι μόνον ἀνθρώπου:
«Ὅτι ὁ Θεός θάνατον οὐκ ἐποίησεν, οὐδέ τέρπεται ἐπ' ἀπωλείᾳ ζώντων. Ἔκτισε γάρ εἰς τό εἶναι τά πάντα, καί σωτήριοι αἱ γενέσεις τοῦ κόσμου, καί οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς φάρμακον ὀλέθρου οὔτε ᾅδου βασίλειον ἐπί γῆς» (ΣΣολ 1, 13-14).
Δι᾿ ἀνθρώπου ὁ θάνατος: «Ἐπειδή γάρ δι ἀνθρώπου ὁ θάνατος, καί δι᾿ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν. Ὥσπερ γάρ ἐν τῷ Ἀδάμ πάντες ἀποθνήσκουσιν, οὕτω καί ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται» (Α' Κορ 15, 21, 22).
Κόσμος, ὅλος ὁ κόσμος καί ὄχι μόνο ὁ ἄνθρωπος
«Καί εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς ἐκ τῶν κάτω ἐστέ, Ἐγὼ ἐκ τῶν ἄνω εἰμί· ὑμεῖς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἐστέ, Ἐγώ οὐκ εἰμί ἐκ τοῦ κόσμου τούτου» (Ιω 8, 23)
Κόσμος=σύμπαν: «Καί νῦν δόξασόν Με Σύ, πάτερ, παρά Σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρό τοῦ τόν κόσμον εἶναι παρά Σοί. Πάτερ, οὕς δέδωκάς Μοι, θέλω ἵνα ὅπου εἰμί Ἐγώ κἀκεῖνοι ὦσι μετ᾿ Ἐμοῦ, ἵνα θεωρῶσι τήν δόξαν τήν Ἐμήν ἣν δέδωκάς Μοι, ὅτι ἠγάπησάς Με πρό καταβολῆς κόσμου»(Ιω 17, 5, 24).
Θλίψις ἀπ᾿ ἀρχῆς. «Καί ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀναστήσεται Μιχαήλ ὁ ἄρχων ὁ μέγας, ὁ ἑστηκώς ἐπί τούς υἱούς τοῦ λαοῦ σου· καί ἔσται καιρός θλίψεως, θλίψις οἵα οὐ γέγονεν ἀφ᾽ οὗ γεγένηται ἔθνος ἐν τῇ γῇ ἕως τοῦ καιροῦ ἐκείνου· καί ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ σωθήσεται ὁ λαός σου, πᾶς ὁ γεγραμμένος ἐν τῇ βίβλῳ» (Δαν 12, 1).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου