Πάντα λέω, «Πρέπει να προσευχόμαστε!» Το εξηγώ πάντα στους ανθρώπους απλά: αν εμείς, οι άρρωστοι, δεν πάμε στον γιατρό, ο γιατρός δεν θα μας θεραπεύσει ποτέ. Αν δεν στραφούμε στον Θεό, ο Θεός δεν θα μας ακούσει.
«Έκλαψα στον Θεό, και ο Κύριος με άκουσε!» Πρέπει να μιλάμε συνεχώς στον Θεό, στρεφόμενοι σε Αυτόν σε κάθε περίσταση της ζωής. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κουβαλάμε ασταμάτητα ένα βιβλίο προσευχής ή να διαβάζουμε συνεχώς το Ψαλτήρι. Αλλά πρέπει να είμαστε συνεχώς με τον Θεό. Μπορούμε να προσευχόμαστε οπουδήποτε: στο λεωφορείο, στο τρένο, στο σπίτι, στο δρόμο - μπορούμε να προσευχόμαστε οπουδήποτε, αρκεί να έχουμε την επιθυμία!
Λοιπόν, Κύριε, βοήθησέ μας να προσευχόμαστε ειρηνικά και ήσυχα πάντα, να ζητάμε τη βοήθεια του Θεού και να πιστεύουμε ακράδαντα και βαθιά ότι αν προσευχόμαστε και ζητάμε, ο Κύριος σίγουρα θα εκπληρώσει όλες τις καλύτερες ευχές μας!
Σχήμα-Αρχιμανδρίτης Ζωσιμά (Sokur)
.jfif)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου