– Πώς μπορεί κανείς να μάθει να κάνει το έργο του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου: να κρατάει το νου του στην κόλαση και να μην απελπίζεται;
«Είναι απλό: αν κάποιος προσεύχεται, δεν μπορεί να βιώσει πλήρη απελπισία. Αυτό που συζητείται εδώ είναι πρωτίστως η ταπεινότητα. Υπάρχει η εγκόσμια, η κοσμική υπερηφάνεια και η πνευματική υπερηφάνεια: όταν κάποιος αποκτήσει μια ιδιαίτερη εγγύτητα με τον Θεό, ενδυναμωθεί στην πίστη και του χορηγηθεί πνευματική εμπειρία, αναμφίβολα αρχίζει να πιστεύει ότι είναι ήδη άτομο πολύ υψηλής πνευματικής ζωής, με συνείδηση ότι είναι, ας πούμε, ήδη άγιος. Αυτό είναι επικίνδυνο για έναν ασκητή.»
Επομένως, ο Κύριος δεν χορηγεί σε πολλούς τόσο υψηλό βαθμό χάριτος, τέτοια έμπνευση της δύναμης του Θεού, ακόμη και σε σημείο θαυμάτων, ώστε ένα άτομο να μην μπορεί να τη διατηρήσει λόγω πνευματικής υπερηφάνειας. Όταν ένα άτομο επιλέγει την υπερηφάνεια, αυτό είναι ασυμβίβαστο με την παρουσία ενός υψηλού μέτρου χάριτος από τον Κύριο.
Σχήμα-Αρχιμανδρίτης Iliy (Nozdrin)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου