28 Μαρτίου η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Οσίας Γαβριηλίας της Κωνσταντινοπολίτιδος της εν Λέρω τελειωθείσης.

28 Μαρτίου η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Οσίας Γαβριηλίας της Κωνσταντινοπολίτιδος της εν Λέρω τελειωθείσης. Η μοναχή Γαβριηλία Παπαγιάννη (Αυρηλία) γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου του 1897 στην Κωνσταντινούπολη. Ηταν το μικρότερο παιδί της οικογένειας Παπαγιάννη, που ήταν ιδιαίτερα εύπορη. Λέγεται ότι η μεγάλη της αδελφή, η Βασιλική, ήταν εκείνη που της πρωτομίλησε για τον Θεό. Μαζί με τα παραμύθια που της διάβαζε, της έλεγε ιστορίες από το Ευαγγέλιο και την Παλαιά Διαθήκη. Το 1923, κατά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η οικογένειά της απελάθηκε και βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη. Η νεαρή, τότε, Αυρηλία εισήχθη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ήταν η δεύτερη γυναίκα που εισήχθη σε ελληνικό πανεπιστήμιο), όπου και έλαβε πτυχίο στη Φιλοσοφία. Σύμφωνα με τον βίο της, αγαπούσε τα φυτά, «μέχρι το τέλος της ζωής της μιλούσε μαζί τους», για αυτό και νωρίτερα είχε αποφοιτήσει απο τη Σχολή Γεωπονικής του Estavayer-le-Lac στην Ελβετία. Στην Αθήνα μετέβη το 1932, όπου έπιασε δουλειά σε μία ψυχιατρική κλινική. Μετά από ένα χρόνο βρέθηκε στην Αγγλία. Εκεί, για να τα βγάλει πέρα, έκανε διάφορες δουλειές, χωρίς, ωστόσο, να σταματήσει να φροντίζει και πάλι φτωχούς. Παράλληλα σπούδασε Ποδολογία και Φυσικοθεραπεία. Μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η γερόντισσα επέστρεψε στην Ελλάδα. Στην Αθήνα άνοιξε ιατρείο φυσικοθεραπείας, όπου και πάλι βοηθούσε απόρους. Καταλυτικό ρόλο στη μετέπειτα πνευματική της ζωή έπαιξε ο θάνατο της μητέρας της, το 1954. Αφού έλαβε όρκο φτώχειας, παραχώρησε όλα τα υπάρχοντά της και αποφάσισε να φύγει στην Ινδία. Εκεί, για πέντε ολόκληρα χρόνια, στάθηκε στο πλευρό των λεπρών και έκανε τα αδύνατα δυνατά για την ανακούφισή τους. Στο διάστημα αυτό γνώρισε τη Μητέρα Τερέζα, τον Sivananda, τον ακτιβιστή κοινωνικό λειτουργό Baba Amte. Μετά από τέσσερα χρόνια δωρεάν φυσιοθεραπείας σε απόρους, η Αυρηλία μετέβη στα όρη των Ιμαλαΐων, περνώντας έντεκα μήνες ως ερημίτρια. Το 1960 έφτασε στην Κοινότητα της Αναστάσεως του Κυρίου της Βηθανίας όπου και δέχτηκε την μοναχική κουρά. Μετά την τριετή δοκιμασία της ως μοναχή, η Αυρηλία έλαβε το όνομα Γαβριηλία. Εν συνεχεία στάλθηκε στην Κοινότητα Ταϊζέ στη Γαλλία από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα, όπου η αποστολή της εκεί ήταν σύντομη. Στη συνέχεια, στάλθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου περιόδευσε σε εθνικές ελληνικές κοινότητες σε δεκαεπτά Πολιτείες και συνόδευσε πολλούς ψυχικά ασθενείς σε ψυχιατρικά νοσοκομεία στην Ευρώπη. Μετά από σχεδόν μια δεκαετία περιοδειών, ομιλιών και προσφοράς στους ασθενείς, στάλθηκε στην Ανατολική Αφρική για τρία χρόνια για να κάνει ιεραποστολικό έργο. Μετά από σύντομη ανάθεση εργασίας στη Γερμανία, η αδελφή Γαβριηλία στάλθηκε πίσω στην Ινδία, όπου παρέμεινε για τρία χρόνια. Το 1979 της παραχωρήθηκε η χρήση ενός διαμερίσματος στην Αθήνα και έγινε «Γερόντισσα», όπου και συνήθιζε να δίνει συμβουλές σε κόσμο που την επισκεπτόταν. Κοντά στο τέλος της ζωής της, αποσύρθηκε σε ένα ερημητήριο στην Αίγινα, αλλά όταν εμφάνισε λέμφωμα Hodgkin επέστρεψε στην Αθήνα. Μετά τη θεραπεία της εγκατέλειψε την Αθήνα δύο χρόνια πριν από το θάνατό της και μετακόμισε στο νησί της Λέρου. Πέθανε στο νησί στις 28 Μαρτίου 1992.

Τῇ ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια.....

Τῇ ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια,

Ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,

Ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε.

Ἀλλ᾿ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,

Ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον,

Ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Σέργιος Πατριάρχης 

* * * 

 

Πρὸς τὴν Παναγία, πρὸς τὴν Ὑπέρμαχο Στρατηγό, ἀποτείνεται τὸ θαυμάσιο βυζαντινὸ τροπάρι «Τὴ ὑπερμάχω Στρατηγῷ», ποὺ στὴν πραγματικότητα εἶναι ὁ ἐθνικὸς ὕμνος τοῦ ἀγωνιστικοῦ Βυζαντίου. Καὶ σὰν ἐθνικό μας ὕμνο ἔπρεπε νὰ τὸ κρατήσει καὶ ἢ ἀπελευθερωμένη Ἑλλάδα τοῦ 21, ἂν οἱ λόγιοι καὶ οἱ πολιτικοὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἶχαν τὴν ὀξυδέρκεια νὰ καταλάβουν τὴ σημασία ποὺ παίρνει ἡ Παράδοση στὴ ζωὴ τῶν ἐθνῶν καὶ δὲν ἔβλεπαν τὴν κλασικὴ Ἑλλάδα νὰ ἑνώνεται ἠθικὰ καὶ ἱστορικὰ μὲ τὸ ἀπελευθερωμένο Ἔθνος, δίχως τὴν ἔνδοξη καὶ μεγαλόπρεπη περίοδο τῆς Βυζαντινῆς χιλιετίας ποὺ μεσολάβησε καὶ σφυρηλάτησε τὴ νέα μας Ἑλληνοχριστιανικὴ συνείδηση. Δῆτε ὅμως. Αὐτὸ ποὺ δὲν ἔκαμε τὸ μεταεπαναστατικὸ κράτος τὸ ἔκαμε μόνος του ὁ Ἑλληνικὸς Λαός. Ἔτσι κάθε φορὰ ποὺ ἕνα μεγάλο γεγονὸς τρικυμίζει τὴ ψυχή μας, τὸ βυζαντινὸ τροπάρι αὐθόρμητα ἀνεβαίνει στὰ χείλη μας καὶ σμίγει μὲ τοὺς στίχους τοῦ Σολωμοῦ. Καὶ πάλι αὐθόρμητα κάθε φορὰ ποὺ ἕνα ὑπόδουλο τμῆμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἑνώνεται μὲ τὴν ἑνιαία ἐλεύθερη πατρίδα, ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἀλληλοχαιρετᾶται μὲ τὴ θρησκευτικὴ φράση «Χριστὸς Ἀνέστη».

Στρατής Μυριβήλης

* * *

Ήμασταν συνηθισμένοι να το στοχαζόμαστε αλλιώς το «Ιησούς Χριστός Νικά»

πού ειδαμε κάποτε στα τείχη της Βασιλεύουσας, τα φαγωμένα από γυφτοτσάντιρα και στεγνά χορτάρια,

με τους μεγάλους πύργους κατάχαμα σαν ενός δυνατού που έχασε, τα ριγμένα ζάρια.

Για μας ήταν άλλο πράγμα ο πόλεμος για την πίστη του Χριστού

και για την ψυχή του ανθρώπου καθισμένη στα γόνατα της Υπερμάχου Στρατηγού,

πού ειχε στα μάτια ψηφιδωτό τον καημό της Ρωμιοσύνης,

εκείνου του πέλαγου τον καημό σαν ήβρε το ζύγιασμα της καλοσύνης.

Γιώργος Σεφέρης 

* * * 

Της αγάπης αίματα *

με πορφύρωσαν

Και χαρές ανίδωτες *

με σκιάσανε

 Οξειδώθηκα μες στη *

νοτιά

*

των ανθρώπων

Μακρινή Μητέρα *

Ρόδο μου Αμάραντο

Στ' ανοιχτά του πέλαγου *

με καρτέρεσαν

Με μπομπάρδες τρικάταρτες *

 και μου ρίξανε

Αμαρτία μου να 'χα *

κι εγώ

*

μιαν αγάπη

Μακρινή Μητέρα *

Ρόδο μου Αμάραντο

Τον Ιούλιο κάποτε *

μισανοίξανε

Τα μεγάλα μάτια της *

μες στα σπλάχνα μου

Την παρθένα ζωή μια *

στιγμή

*

να φωτίσουν

Μακρινή Μητέρα *

Ρόδο μου Αμάραντο

Κι από τότε γύρισαν *

καταπάνω μου

Των αιώνων όργητες *

ξεφωνίζοντας

«Ο που σ' είδε, στο αίμα *

να ζει

*

και στην πέτρα»

Μακρινή Μητέρα *

Ρόδο μου Αμάραντο

Της πατρίδας μου πάλι *

ομοιώθηκα

Μες στις πέτρες άνθισα *

και μεγάλωσα

Των φονιάδων το αίμα *

με φως

*

ξεπληρώνω

Μακρινή Μητέρα *

Ρόδο μου Αμάραντο.

Οδυσσέας Ελύτης

Ιερά Μονή Καρακάλλου, οι πρώτες ηλιαχτίδες φωτός εμφανίζονται στον ορίζοντα!!

Дневник Надежде АџићБеоград 1924/25. прва свеска.

"Ви сте светлост свету. Не може се град сакрити кад на гори стоји. (Мт.5/14-16)" 

Навршава се 78 година од када је Надежда Аџић уз благослов вл. Николаја Велимировића, њеног духовног оца, примила монашки постриг, давши монашке завете у манастиру Сретење, 28.марта1948.године...

" Деца и најмања увек поглед упере ка светлости и радују се да гледају у њу.

Чим сам се родила, то ми је мати причала, када је кроз собу ујна носила запаљену свећу, ја сам гледала за свећом.

Ујна је то запазила и зарадовала се. Узвикнула је :

"Дадо, види како гледа за свећом !"

Држећи ма какву ватру у рукама, човек несвесно осећа неку скривену драж у томе. Уколико је ватра већа и опаснија, већа је и драж."

Дневник Надежде Аџић

Београд 1924/25. прва свеска

Приредио Оливер Ђорђевић

Σήμερα είναι η μνήμη της Αγίας Γαβριηλία Παπαγιάννη, της γερόντισσας της Λέρου.

Σήμερα είναι η μνήμη της Αγίας  Γαβριηλία Παπαγιάννη, της γερόντισσας της Λέρου.

Η γερόντισσα εκοιμήθη στις 28 Μαρτίου 1992.

«Σε ένα πλοίο, κάποιοι ναύτες μπορεί να σκοτωθούν ή να αγνοηθούν. Αλλά το πλοίο συνεχίζει το ταξίδι του και φτάνει στον προορισμό του. Το ίδιο κάνει και η Εκκλησία. Γιατί ο Χριστός μας είναι στο τιμόνι».

Αγίας  Γαβριηλία Παπαγιάννη,  γερόντισσα της Λέρου.

Οι τρεις στίχοι του Συναξαρίου του Όρθρου τής 25ης Μαρτίου έχουν ως εξής:

Οι τρεις στίχοι του Συναξαρίου του Όρθρου τής 25ης Μαρτίου έχουν ως εξής:

“ Ἤγγειλεν Υἱὸν ἄγγελος τῇ Παρθένῳ, 

   Πατρὸς μεγίστης βουλῆς μέγαν. 

   Γήθεο τῇ Μαρίῃ ἔφατ’ ἄγγελος εἰκάδι πέμπτῃ”.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν σπάνιο γλωσσικό θησαυρό, ένα εκπληκτικό κομψοτέχνημα λόγου, ένα α(νεκ)τίμητο μαργαριτάρι, μέσα στο οποίο, σε λίγα “τετραγωνικά” λέξεων, συμπλέκονται αριστουργηματικά πολύτιμες θεολογικές αλήθειες, λογοτεχνικά σχήματα, εκφραστικό μεγαλείο…

Η συντακτική σειρά των λέξεων στους δύο πρώτους στίχους έχει ως εξής:

“ Ἄγγελος ἤγγειλε τῇ Παρθένῳ Υἱὸν μέγαν, μεγίστης βουλῆς Πατρός”.

Εδώ έχουμε έμμεσα μια αποσαφήνιση του παλαιοδιαθηκικού χωρίου Ησαΐας 9:6: “καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος”. Ο “μεγάλης βουλῆς ἄγγελος” είναι το ενανθρωπήσαν δεύτερο πρόσωπο της Αγ. Τριάδος, δηλ. ο Χριστός, ενώ η “μεγάλη βουλή” είναι η μεγάλη (μεγάλης σημασίας) απόφαση του πρώτου προσώπου της Αγ. Τριάδος, δηλ. του Θεού Πατρός, να λάβει χώρα αυτή η ενανθρώπηση του δευτέρου προσώπου. Ο Υιός της Παρθένου χαρακτηρίζεται “μέγας” (σε αιτιατική: “μέγαν”), γιατί δεν πρόκειται για οποιονδήποτε άνθρωπο αλλά για τον Θεάνθρωπο. Η “μεγάλη βουλὴ” του αποσπάσματος από τον Ησαΐα ανυψώνεται εδώ σε υπερθετικό βαθμό (“μεγίστης βουλῆς”). Η (κυριολεκτική) αναφορά εδώ σε άγγελο (τον αρχάγγελο Γαβριήλ, προφανώς) υπενθυμίζει έμμεσα το χωρίο του Ησαΐα λόγω της λέξης “ἄγγελος”, το οποίο όμως, όπως είπαμε, αναφέρεται στον Χριστό (κοινές λέξεις, διαφορετικές σημασίες!!). Το ίδιο, ουσιαστικά, συμβαίνει με τη λέξη “Υἱόν”. Από πρώτη, στενή άποψη αναφέρεται στον Υιό που θα γεννηθεί από την Παρθένο, ο Οποίος όμως ταυτόχρονα είναι και Υιός του Πατρός. (Η γενική “Πατρὸς” τυπικά είναι “γενική υποκειμενική” [με ορολογία Συντακτικού] της άλλης γενικής “μεγίστης βουλῆς”, ταυτόχρονα όμως συνδέεται έμμεσα και με την αιτιατική “Υἱόν”, δημιουργώντας νοερά τη φράση “Υἱὸν Πατρός”).

Σε καθαρά λογοτεχνικό επίπεδο, τώρα, έχουμε παρήχηση του συμπλέγματος -γγ- στις λέξεις “Ἤγγειλεν” και “ἄγγελος”, καθώς και της εκτεταμένης συλλαβής “μεγ-” στις λέξεις “μεγίστης” και “μέγαν”, με τις οποίες τονίζεται το μεγαλείο του γεγονότος που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας… 

Στον τρίτο στίχο, που πάντα έχει ποιητικό ύφος, η νοηματική σειρά των λέξεων έχει ως εξής:   

“Εἰκάδι πέμπτῃ ἔφατ’ ἄγγελος τῇ Μαρίῃ Γήθεο”.

Το “Μαρίῃ”, σε ιωνική διάλεκτο! Επίσης, “ἔφατ’ ”=“ἔφατo” (“είπε”).

Το “Γήθεο” είναι ασυναίρετη Προστακτική Ενεστώτα αντί της συνηρημένης “Γήθου”. Το ρήμα “γήθομαι” σημαίνει “χαίρω/χαίρομαι”, “αγάλλομαι”, και μας φέρνει αυτόματα στον νου τη φράση “καὶ ᾄσω γηθόμενος ταύτης τὰ θαύματα” από τον κανόνα του Ακαθίστου Ύμνου.

Έτσι, το τρίστιχο που αναλύσαμε θα μπορούσε να αποδοθεί: 

“Άγγελος [ = ο αρχάγγελος Γαβριήλ] ανήγγειλε στην Παρθένο (ότι θα γεννήσει) μέγα Υιό, (Αυτόν) της μέγιστης απόφασης του (Θεού) Πατρός.

Την εικοστή πέμπτη (του μηνός), άγγελος [ = ο αρχάγγελος Γαβριήλ] είπε στη Θεοτόκο ‘Χαίρε’ ”.

[Στα δύο πρώτα σχόλια, παλαιότερες αναρτήσεις μας για τον “μεγάλης βουλῆς ἄγγελον” αφενός, και για τη φράση, μεταξύ άλλων, “καὶ ᾄσω γηθόμενος ταύτης τὰ θαύματα” αφετέρου].

Ανδρέας Μοράτος

Οι πέτρες.

«Σήμερα, όλο και περισσότεροι από εμάς έχουμε τις τσέπες μας γεμάτες πέτρες, ίσως ακόμη και μερικούς βράχους στην τσάντα μας, επειδή ίσως πιάσουμε κάποιον που έχει περπατήσει σε λάθος μονοπάτι και ίσως έχουμε την ευκαιρία να τον καταδικάσουμε σε θάνατο, σκοτώνοντάς τον με τις πέτρες μας. Κι όμως, είμαστε Χριστιανοί και η μεγαλύτερη εντολή είναι να αγαπάμε και να συγχωρούμε. Τι κάνουν, λοιπόν, οι πέτρες στις τσέπες μας; Για ποιον τις κρατάμε, ενώ, στην πραγματικότητα, δεν θα έπρεπε καν να τις κουβαλάμε;»

Πολ Κρίζνερ (Σταγόνες Αιωνιότητας)

Ένα «φ» μας οδηγεί από τον Παράδεισο στην κόλαση.

 

Ένα «φ» μας οδηγεί από τον Παράδεισο στην κόλαση.

Κατὰ τὸν  Ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητὴ ὁ Παράδεισος χαρακτηρίζεται ὡς τὸ «ἀεὶ εὖ εἶναι», δηλαδὴ ἡ αἰώνιος εὐφροσύνη, ἐνῶ ἡ κόλαση χαρακτηρίζεται ὡς τὸ «ἀεὶ φεῦ εἶναι», δηλαδὴ ἡ αἰώνιος ταλαιπωρία καὶ καταδίκη. Ἡ διαφορὰ στοὺς δύο αὐτοὺς χαρακτηρισμοὺς βρίσκεται σὲ ἕνα μόνο γράμμα τῆς ἀλφαβήτου, στὸ  γράμμα «φ». 

Γιατί, ὅμως, ἕνα γράμμα μπορεῖ νὰ μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν παράδεισο καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴν κόλαση; 

Γιατὶ μὲ τὸ γράμμα αὐτὸ ἀρχίζουν λέξεις μὲ τὶς ὁποῖες ἐκφράζεται ἡ λύπη ποὺ  προκαλοῦμε στὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς παρακαλεῖ: «Μὴν λυπεῖτε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον» (Ἐφεσ. δ΄ 30). Τὶς ἴδιες λέξεις ποὺ ἀρχίζουν μὲ τὸ γράμμα αὐτὸ «φ» ὁ Ὅσιος Ἰάκωβος, ὁ «ἐν Εὐβοίᾳ», μᾶς παρακαλοῦσε νὰ τὶς ἀποφεύγουμε λέγοντας στὸν καθένα μας: «Μὴν λυπεῖς τὸν Ἰησοῦν».  

Πῶς, λοιπόν, λυποῦμε τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, πῶς λυποῦμε τὸν Ίησοῦ; Μά, μὲ τὴν ἔμπρακτη ἐφαρμογὴ τῶν λέξεων ποὺ ἀρχίζουν μὲ τὸ γράμμα «φ» καὶ ποὺ ἡ ἀποφυγή τους μᾶς ἀνοίγει διάπλατα τὶς πύλες τοῦ Παραδείσου, μᾶς ὁδηγεῖ στὸ «εὖ εἶναι», ἐνῶ ἡ ἐμμονή τους μᾶς ὁδηγεῖ στὸ «ἀπευκταῖο», στὴν γέεννα τοῦ πυρός, στὸ «φεῦ εἶναι». Μὲ τὸ γράμμα «φ» ἐκφράζουμε, φεῦ,  

*τὸν φόνο, εἴτε σωματικό, ποὺ προκαλοῦμε μὲ ὅπλα, μὲ ξύλα, μὲ πέτρες, μὲ ρόπαλα, μὲ τὰ ἴδια μας τὰ χέρια, εἴτε ψυχικό, ποὺ προκαλοῦμε μὲ συκοφαντίες, μὲ ἀργολογίες, μὲ ἔνοχη σιωπή μας στοὺς ἀδικουμένους,  

*τὸν φθόνο, τὸν θεομίσητο καὶ ψυχοκτόνο, ποὺ προκαλεῖ ψυχικὴ ταραχή, χαλάρωση ἠθῶν καὶ ἀποπροσανατολισμὸ πορείας ζωῆς, 

*τὸν φραγμὸ στὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἡ μὴ τήρηση ἔστω καὶ μιᾶς μᾶς καθιστᾶ ἐνόχους γιὰ ὅλες,

*τὴν φλόγα τῶν παθῶν τῆς ἁμαρτίας, ποὺ μᾶς κτακαίει σὰν χόρτα, σὰν φρύγανα,

*τὴν φτώχεια τῶν ἀγαθοεργιῶν, τῶν ἐλεημοσυνῶν, τῶν ἔργων εὐποιΐας, αὐτῶν ποὺ μᾶς ἀνεβάζουν στοὺς οὐρανούς,

* τὴν φιλαργυρία, τὸ κυνήγι τοῦ χρήματος, τὸ ὁποῖο πολλοὶ ἐξισώνουν μὲ τὸν Θεὸ καὶ κονταίνουν τὰ χέρια μας στὸ εὐλογημένο δόσιμο,

*τὴν φιλοπρωτία καὶ φιλαρχία, ποὺ κρύβει ἐσωτερικὸ ἐγωϊσμὸ ἄμετρο, καὶ εἶναι ἀντίθετη μὲ τὴν βεβαίωση τοῦ Κυρίου, ὅτι οἱ ἔσχατοι ἔσονται πρῶτοι,

* τὴν φιληδονία, ποὺ δείχνει ὅτι ἡ σάρκα κυριεύει τοῦ πνεύματος καὶ θανατώνει τὶς πνευματικὲς ἀναβάσεις τῶν ἀνθρώπων, ἀφοῦ «τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς Θεόν» (Ῥωμ.η΄ 6).

*τὴν φιλονεικία, ποὺ εἶναι ἀντίθετη τῆς πραότητος καὶ χαρακτηρίζει τὴν ἔλλείψη ψυχικῆς εἰρήνης, φιλαδελφίας καὶ ἀγάπης,

*τὴν φιλοϋλία, δηλαδὴ τὴν πλήρωση τῆς πνευματικῆς κενότητός μας μὲ ὑλικὰ πράγματα, συνήθως περιττὰ ἀγαθὰ καὶ ἀνούσια, τὰ ὁποῖα τὶς περισσότερες φορὲς καταλήγουν στὸν κάλαθο τῶν ἀχρήστων,   

*τὴν φιλοκτημοσύνη, ποὺ εἶναι τὸ ἐντελῶς ἀντίθετο τῆς ἀρετῆς τῆς ἀκτησίας καὶ ποὺ μᾶς κάνει νὰ λησμονοῦμε ὅτι κανένα ἐπὶ γῆς ἀπόκτημα δὲν μᾶς συνοδεύει μετὰ τὸν θάνατο.  

* τὴν φιλαυτία, δηλαδὴ τὴν ἀφιέρωση πολύτιμου χρόνου τῆς ζωῆς μας στὴν περιποίηση τοῦ φθαρτοῦ σώματος, τῆς αἰσθητικῆς τοῦ προσώπου καὶ τοῦ εὐπρεπισμοῦ τῆς κώμης μας καὶ ὄχι τῆς ἀθάνατης ψυχῆς μας, καθὼς καὶ ἀπομείωση τοῦ ἐνδιαφέροντός μας γιὰ τοὺς συνανθρώπους, «ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανε» (Ῥωμ. η΄ 14).

* τὴν φιγοπονία, τὴν τεμπελιά, τὴν ραστώνη, τὴν ἀκηδία, τὴν ἀπροθυμία ἄρσεως τοῦ σταυροῦ μας, τὴν ἐπιλογὴ τῆς εὔκολης ζωῆς, αὐτῆς ποὺ ὁδηγει στὴν ἀπώλεια καὶ ὄχι στὴν αἰωνιότητα.

Τί κρίμα, ἕνα «φ» νὰ μᾶς κλείνει τὸν παράδεισο, τὴν αἰώνια χαρὰ κοντὰ στὸν Χριστό μας, καὶ νὰ μᾶς ὁδηγεῖ στό, ἀλλοίμονο, αἰώνιο ψηλαφητὸ σκοτάδι τῆς κολάσεως! Ἡ ἀποφυγή του εἶναι εὐλογημένη, μᾶς φέρνει στὸ «εὖ εἶναι», κοντὰ στὸν γλυκύτατο Ἰησοῦ μας, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ ἀπρόσιτο φῶς, ἡ ἀνάσταση καὶ ἡ ζωή.  

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,

Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

https://impaphou

https://ixthis3.blogspot.com/2026/03/blog-post_448.html

Αντί να εμφανιστείς ενώπιον του Θεού μετά θάνατον με όλες σου τις αμαρτίες, είναι καλύτερο να Τον συναντήσεις τώρα με μετάνοια.Συμεών ο Αθωνίτης

<< …ἐπί τάς πηγάς... >> Μοναδικό πακέτο 2 σπάνιων και πολύ σπουδαίων θεολογικών βιβλίων + 1 ακόμα σπάνιο θεολογικό βιβλίο δωρεάν για εσάς !

  

Το ΠΑΛΑΙΟΝ ΕΚ ΝΕΟΥ σας παρουσιάζει ένα μοναδικό πακέτο 2 + 1 σπάνιων και πολύ σπουδαίων θεολογικών βιβλίων σε εξαιρετική επανεκδοση από το χριστιανικό μας  βιβλιοπωλείο.

Να ενημερώσουμε την ευσέβεια σας πως εσείς θα πληρώσετε μόνο τα 2 βιβλια { σε χαμηλότερη τιμή από την αρχική τους }  και το άλλο ένα θα το λάβετε εντελώς δωρεάν από μας ! Τελική τιμή πακέτου όλων μαζί ΜΟΝΟ 29 ευρώ. Η μοναδική αυτή προσφορά μας ισχύει μέχρι τις 4 / 4 / 2026 η μέχρι εξαντλήσεως των διαθέσιμων αντιτύπων ! Πωλούνται και ξεχωριστά στις αναγραφόμενες τιμές.

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΑΣ 

1. ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΑΛΠΙΓΞ - ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΣΟΦΩΤΑΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΟΣΙΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΑ (ΤΟΥ ΠΑΤΜΙΟΥ) ,Β΄ έκδοση το 1868 , σελίδες 402. Στον παρόντα τόμο θα έχετε την ευλογία να μελετήσετε μεταξύ άλλων και τις περίφημες ομιλίες του Οσίου Μακαρίου : - ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΓΕΡΣΙΝ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ , - ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΉΝ ΤΩΝ ΒΑΙΟΦΟΡΩΝ , - ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ ΗΓΟΥΝ ΤΟΙΣ ΜΕΤΑΛΑΒΕΙΝ ΜΕΛΛΟΥΣΙ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟΣ , - ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ , - ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΙΠΤΗΡΑ , - ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ , - ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΜΡΟΦΟΡΟΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑ καθώς και άλλες δεκάδες θεολογικές ομιλίες στα ιερά Ευαγγέλια των Κυριακών όλου του έτους.Επίσης ομιλίες στις Δεσποτικές , Θεομητορικές και τις εορτές των Αγίων μας από τον άγιο Σχολάρχη της Πατμιάδος Σχολής.Η γλώσσα του είναι απλή καθαρεύουσα και κατανοητή. { Τιμή 24 ευρώ }.

2. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΡΕΘΑ  ΑΡΧΙΕΠ. ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΟΥ  ΑΡΧΙΕΠ. ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ΥΠΟ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΙΔΟΥ (ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ) ΕΝ ΕΤΕΙ 1845 , σελίδες 460. Εξαιρετική και πολύ επίκαιρη ερμηνεία του Προφητικού και Θεοπνεύστου ιερού βιβλίου της Αποκαλύψεως στίχο - στίχο από δύο μεγάλους Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας τους ! Να αναφέρουμε πως όλοι οι μετέπειτα ερμηνευτές της Αποκάλυψης του αγίου Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου στηρίχθηκαν στις ερμηνείες των δύο αυτών Πατέρων. Σπανιότατη έκδοση για την βιβλιοθήκη σας ! { Τιμή 23 ευρώ }.

ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ ΓΙΑ ΕΣΑΣ !

3. ΑΓΙΑ ΣΙΩΝ ΗΤΟΙ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΤΗ ΑΓΙΑ ΓΗ ΣΕΒΑΣΜΙΩΝ ΚΑΙ ΙΕΡΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΩΝ ΜΕΘ ΄ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗΣ ΑΥΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ,συγγραφέας ΑΡΧΙΜ. ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΔΟΥΚΑΚΗΣ , έκδοση του 1911 ,σελίδες 240. Εξαιρετική και σπάνια πλέον μελέτη για τους Αγίους Τόπους και όλα τα ιερά Προσκυνήματα  με φωτογραφίες εποχής.Πολλά από όσα θα δείτε και θα διαβάσετε δεν υπάρχουν πλέον στην Αγία Γή η έχουν αλλάξει στο πέρασμα των χρόνων. Πέρασαν άλλωστε και 114 χρόνια από την έκδοση του ! { Τιμή 12 ευρώ }.

 

Με μεγάλη μας χαρά τον τελευταίο καιρό δεχόμαστε τις προτάσεις σας για να επανεκδόσουμε και άλλα σπάνια θεολογικά βιβλία τα οποία αναζητάτε !  

Αποτελεί μεγάλη τιμή και ξεχωριστή ευλογία για μας οι κριτικές όλων σας ανεξαιρέτως για την προσπάθεια μας να φέρνουμε και να προσφέρουμε στην αγάπη σας σπάνια και δυσεύρετα πλέον θεολογικά βιβλία και μελέτες. Πάντοτε  «…ἐπί τάς πηγάς...» !

Σας ευχαριστούμε πολύ. 

 

Πληροφορίες - παραγγελίες  Λάμπρος Παπανικολάου ο εκ Κερατέας  698 5807653 , lambrospapanikolaou@gmail.com  

Το λέει και ο Άγιος Παύλος - Μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ. Τέλειωσε! Είπες εκείνο που έπρεπε, βοήθησες τον άνθρωπο όσο μπόρεσες. Από κει και πέρα, θα προσευχηθείς γι' αυτόν και θα καθίσεις ήσυχα και θα κοιτάξεις το χάλι σου.Οσία Γαβριηλία • 28 Μαρτίου 1992

Μήν περιμένεις ποτέ να σε καταλάβει κανένας. Μόνον ο Θεός.Οσία Γαβριηλία(✞ 28 Μαρτίου 1992)

İstanbul'un Kiliseden Çevrilme Camileri (Çarşamba-Draman)

 

Eskinin Vlaherna Sarayı Bugünün Eğrikapı Semti!!!

 

Όταν έχω Κεφαλή μου τον Χριστό, πώς να βάλω το κεφάλι μου κάτω από ανθρώπινο κεφάλι;Οσία Γαβριηλία Παπαγιάννη(✞ 28 Μαρτίου 1992)

«Γιε μου!», «Μητέρα μου!».

«Γιε μου!», «Μητέρα μου!», οι καρδιές τους ένιωθαν να διαπερνώνται από την διαπεραστική κόψη του σπαθιού του βαριού πόνου, στη συνάντηση στον Δρόμο του Σταυρού του Υιού με την Αγία Μητέρα Του.

Μια μητέρα με το αίμα της να βράζει στο στήθος της με την Αγία Της αγάπη, να τρέχει να δει τον αγαπημένο Της Υιό στο μονοπάτι του πιο δύσκολου, οδυνηρού και επαίσχυντου θανάτου!

Ποιο πόνο μπορεί να είναι πιο σπαρακτικό από αυτό; Η ένθερμη αγάπη της τρυφερής Μητέρας την γέμισε με έναν φλογερό ηρωισμό, που την ώθησε να αρπάξει τον αγαπημένο της Υιό από τα νύχια των βασανιστικών δημίων και από τον χλευασμό του κόσμου που ταρασσόταν από την οργή της κόλασης!

- Πρωτ. Νικοδήμου Μάντια

Ο Άνθρωπος που Όλοι Κρίναν… και Κανείς Δεν Καταλάβαινε στο Χρόνο.

Ο Άνθρωπος που Όλοι Κρίναν… και Κανείς Δεν Καταλάβαινε στο Χρόνο

Στη Γάζα, ζούσε κάποτε ένας άνθρωπος για τον οποίο ο κόσμος ήταν πεπεισμένος ότι είχε παραστρατήσει. Το όνομά του ήταν Βιτάλις από τη Γάζα, και παρόλο που είχε αφιερώσει τη ζωή του στην πίστη, οι άνθρωποι άρχισαν να τον βλέπουν διαφορετικά… με καχυποψία, με κρίση, με απόρριψη.

Την ημέρα δούλευε σκληρά, μέχρι εξάντλησης. Όχι για πλούτο, όχι για φήμη… αλλά για λίγα δολάρια. Αλλά τη νύχτα πήγαινε σε μέρη όπου οι άλλοι σχολίαζαν μόνο από απόσταση. Και αυτό ήταν αρκετό για να τον ταμπελώσει ο κόσμος.

Δεν εξηγούσε τίποτα. Δεν υπερασπιζόταν τον εαυτό του. Δεν προσπαθούσε να ξεπλύνει την εικόνα του. Δέχτηκε τη σιωπή… και την κρίση.

Επειδή γνώριζε την αλήθεια.

Σε αυτά τα μέρη, δεν πήγαινε για τον εαυτό του, αλλά για τους άλλους. Μιλούσε σε ανθρώπους που κανείς δεν έβλεπε πια. Τους υπενθύμιζε ότι μπορούσαν να ξεκινήσουν από την αρχή, ότι η αξία τους δεν είχε χαθεί. Και σε όσους ήθελαν μια αλλαγή, τους πρόσφερε μια πραγματική ευκαιρία — διακριτικά, χωρίς να ζητά τίποτα σε αντάλλαγμα.

Όλα αυτά σιωπηλά.

Όλα αυτά χωρίς να τα αναγνωρίζουν.

Τους ζήτησε μόνο αυτό: να μην το πουν σε κανέναν.

Γιατί μερικές φορές, η αληθινή καλοσύνη δεν χρειάζεται χειροκροτήματα... αλλά προστασία.

Για χρόνια τον κοιτούσαν στραβά. Χρόνια στα οποία έχτιζε ζωές, ενώ ο κόσμος έχτιζε μια ψεύτικη εικόνα για αυτόν.

Μέχρι που μια μέρα... όταν έφυγε ήσυχα από αυτόν τον κόσμο.

Και τότε, η αλήθεια ήρθε στο φως.

Άλλαξαν άνθρωποι, ξαναχτίστηκαν ζωές, σιωπηλές ιστορίες άρχισαν να μιλούν. Και η πόλη συνειδητοποίησε ότι ο άνθρωπος που έκριναν... ήταν στην πραγματικότητα ένας από τους λίγους που επέλεξαν να βοηθήσουν πραγματικά.

Το μάθημα που αλλάζει τα πάντα

Δεν είναι όλα όσα βλέπεις αληθινά.

Δεν είναι όλα όσα φαίνονται λάθος χωρίς φως.

Μερικές φορές, οι πιο δυνατοί άνθρωποι είναι αυτοί που δέχονται να παρεξηγηθούν... να κάνουν το καλό σιωπηλά.

Μήνυμα για εσάς

Την επόμενη φορά που θα νιώσετε την ανάγκη να κρίνετε... σταματήστε για ένα δευτερόλεπτο.

Ίσως δεν βλέπετε ολόκληρη την ιστορία.

Γιατί μερικές φορές, ακριβώς δίπλα σας,

υπάρχουν άνθρωποι που φέρνουν φως στις ζωές των άλλων... χωρίς να λένε τίποτα.

Καταργίου Μαριάν

We are reading.....

Those who do not choose to receive Holy Communion, fail to pray, refuse to read scripture, disregard any effort to study or attend educational classes to grow in faith, and are selfish and uncharitable are this way because they have made the conscience decision NOT to change. They are comfortable with their ignorance and enjoy living in darkness. Like Gollum in Tolken’s Hobbit, their sinfulness is their “precious,” and the Light of Christ threatens their comfortable existence. 

Fr. John

Ο Θεός προετοίμασε προφητικά την οδό Του μέσα από το ρεύμα των δικαίων.

«Ο Θεός προετοίμασε προφητικά την οδό Του μέσα από το ρεύμα των δικαίων. Κατά καιρούς, ο Κύριος τους έδινε αποκαλύψεις και πύρινα λόγια, τα οποία έκαναν γνωστά στη γενιά τους, ώστε η ευσέβεια να μην χαθεί από τη γη. Ο Θεός είχε το βλέμμα Του στραμμένο πάνω τους για να δει «ποιος είναι εκεί που καταλαβαίνει ή που αναζητά τον Θεό», «ποιος είναι εκεί που κάνει το καλό» με έναν τέλειο και μοναδικό τρόπο. Και αυτός ο άνθρωπος ήταν στο πρόσωπο της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας».

Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας του Έσσεξ

Δεν υπάρχει απολύτως καθόλου χρόνος! Δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για τίποτα!...

Δεν υπάρχει απολύτως καθόλου χρόνος! Δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για τίποτα!...

Οι μαθητές δεν έχουν χρόνο, οι μαθητές δεν έχουν χρόνο, οι νοικοκυρές δεν έχουν χρόνο, οι εργαζόμενοι δεν έχουν χρόνο, ακόμη και οι συνταξιούχοι δεν έχουν χρόνο. Τα στελέχη δεν έχουν καθόλου χρόνο. Κανείς δεν έχει χρόνο να πάει στην εκκλησία. Υπάρχει χρόνος για άλλα πράγματα. Δεν υπάρχει χρόνος να πάει στην εκκλησία. Ο Θεός δεν μοίρασε καν τον χρόνο μας ισότιμα. Δεν είπε: «Δούλεψε τον μισό χρόνο σου για τον εαυτό σου και δώσε τον άλλο μισό σε Εμένα».

«Στέρησε» τον Εαυτό Του, λέγοντας: «Δικές σου είναι έξι ημέρες την εβδομάδα. Αφιέρωσε μόνο μία σε Εμένα». Και εκείνη τη μία μέρα, περνούν μόνο λίγες ώρες κατά τη διάρκεια της λειτουργίας. Αλλά δεν μπορούμε να βρούμε ούτε αυτές τις λίγες ώρες την Κυριακή ή μια αργία για τον Θεό. Δεν υπάρχει χρόνος! Ή ίσως ο «απατεώνας» σου έβαλε γυαλιά στη μύτη, και δεν μπορείς να δεις μέσα από αυτά πόσο χρόνο έχεις! Πόσο από αυτόν πετάς, πόσο σπαταλάς, άσκοπα, ακόμη και εις βάρος σου! Έχεις χρόνο για άσκοπες, ανούσιες φλυαρίες, για κουτσομπολιά και συκοφαντίες, για μεθυσμένα γλέντια, για να διαβάζεις άδεια βιβλία και ταμπλόιντ, για να κάθεσαι ώρες μπροστά στην τηλεόραση, από την οποία πηγάζουν ρυάκια ακολασίας, βίας και άλλων σαπίλων - βρίσκεις χρόνο για αυτό. Βρίσκεις χρόνο για την καταστροφή της ψυχής σου και δεν το μετανιώνεις. Ο μόνος χρόνος που δεν έχεις είναι να σώσεις την ψυχή σου. Είσαι έτοιμος να χαθείς 24 ώρες την ημέρα, αλλά δεν υπάρχει χρόνος να σώσεις τον εαυτό σου.

Τό ταξίδι μας στήν ζωή.

«Να ξέρετε ότι το ταξίδι της πνευματικής ζωής είναι πολύ διαφορετικό από τα γήινα ταξίδια. Στο γήινο ταξίδι, όταν ο ταξιδιώτης σταματά, δεν χάνει τίποτα από το μονοπάτι που έχει διανύσει προηγουμένως. Αλλά στο πνευματικό ταξίδι, αν αυτός που διανύει το μονοπάτι της αρετής σταματήσει, χάνει πολλές από τις αρετές που έχει αποκτήσει προηγουμένως. Στα συνηθισμένα ταξίδια, όσο πιο μακριά προχωρά ο ταξιδιώτης, τόσο περισσότερο αυξάνεται η κόπωσή του. Αλλά στο ταξίδι της πνευματικής ζωής, όσο περισσότερο ταξιδεύει κανείς, αγωνιζόμενος για αυτό που βρίσκεται μπροστά του, τόσο περισσότερο αποκτά δύναμη και ισχύ για να συνεχίσει το ταξίδι.» (Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος, Ο Αθέατος Πόλεμος)

Părintele Ioan Caraza - ultima cateheză - Urmarea lui Hristos.

 

Ἅγιος Καλλίνικος Μητροπολίτης 'Εδέσσης!!!!

 

The Areopagites Tour St. Tikhon's!!!

 

Да ли смемо да се молимо за неверујуће и безбожне сроднике? - Архимандрит Рафаил Карелин.

 

Зашто после молитве долазе искушења? - Архимандрит Рафаил Карелин

 

Како победити очајање после неуспеха? - Јеромонах Макарије, игуман манастира Савина

 

Otac Rafailo - Kako reagovati kada te neko okleveta ili izda?

 

Jean-Claude Polet: "Sophrony, quite simply a brilliant saint" (video).

 

Jean-Claude Polet répond aux questions du public sur saint Sophrony (vidéo) .

 

Πρώτη συνάντηση με τον Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό!!!!

 

Η Αγία που δεν λύγισε ποτέ | Η συγκλονιστική ιστορία της Αγίας Ματρώνας.

 

Ο Όσιος Βασίλειος ο Νέος | Βίος, Θαύματα και Διδακτικές Στιγμές!!!

 

Τό όραμα.

Λέγεται στη Ρωσική Ορθόδοξη παράδοση ότι ένας ιερέας, ενώ τελούσε τη Θεία Λειτουργία, είχε ένα όραμα που τον τρόμαξε μέχρι τα βάθη της ψυχής του...

Στην εκκλησία, ανάμεσα στους πιστούς, δεν είδε ανθρώπους όπως τους γνωρίζουμε...

Αλλά σώματα χωρίς κεφάλια...

και, σε άλλα μέρη, κεφάλια χωρίς σώματα.

Ταραγμένος και γεμάτος φόβο, προσευχήθηκε με δάκρυα στον Θεό να του αποκαλύψει το νόημα αυτού του οράματος.

Και η απάντηση ήρθε...

Τα σώματα χωρίς κεφάλια ήταν οι Χριστιανοί που έρχονται στην εκκλησία, αλλά ο νους τους είναι μακριά - στις ανησυχίες, στα χρήματα, στα προβλήματα...

Οι καρδιές τους δεν είναι εκεί, αλλά περιπλανώνται μαζί με τις σκέψεις τους.

Τα κεφάλια χωρίς σώματα ήταν εκείνοι που δεν μπορούν να πάνε στην εκκλησία - λόγω ασθένειας, εργασίας ή άλλων αναγκών - αλλά είναι παρόντες με την ψυχή τους.

Ο νους τους είναι στην προσευχή και οι καρδιές τους χτυπούν για τον Θεό.

Και τότε εκπληρώνεται η ρήση:

«Όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας». (Ματθαίος 6:21)

Ασκητήριο Αγίου Ηλία

Ο πατήρ Τραϊάν Ιοάν Ντάντσι σέ μοναστήρι στά Καρπάθια αναφέρει:

Τραϊάν Ιοάν Ντάντσι

Πριν από οκτώ ημέρες έκανα μια επέμβαση στα μάτια, αρκετά επώδυνη. Δόξα τω Θεώ, είμαι καλά και αναρρώνω. Ο γιατρός μου συνέστησε να μην βγω από το σπίτι για τουλάχιστον μια εβδομάδα, λόγω του ρεύματος, της σκόνης ή κάποιου μικροβίου. Παρέμεινα σιωπηλός, αλλά εν τω μεταξύ, προσπάθησα να ψάξω για κάποια οικοδομικά υλικά που χρειαζόμαστε αυτή την άνοιξη. Πριν από μερικά χρόνια σας είπα για μια εμπειρία με κάποια οικοδομικά υλικά: Είχα ορίσει μια τιμή με έναν κύριο, και όταν έφτασα και είδε ότι ήμουν ιερέας, την αύξησε σημαντικά. Έχω ξεχάσει αυτή την εμπειρία στο μεταξύ - δόξα τω Θεώ, υπάρχουν πολλά αυτού του είδους. Για περίπου δύο χρόνια έψαχνα για πέτρα, περίπου 500 τετραγωνικά μέτρα, για πλακόστρωση γύρω από την εκκλησία, δίπλα στον τοίχο. Άλλο είναι η τιμή στο διαδίκτυο, άλλο όταν τηλεφωνείς... Τέλος πάντων. Βρήκα μια εταιρεία, τηλεφώνησα, συμφωνήσαμε σε μια τιμή. Του ζήτησα να μην με πάρει στο δρόμο για το τίποτα και μετά να αλλάξει τη συμφωνία. Μου είπε ότι ήταν σοβαροί άνθρωποι. Δεν ήταν από την περιοχή μας, ο δρόμος ήταν αρκετά μακρύς. Πριν από δύο μέρες έπρεπε να πάω να μου βγάλουν τα ράμματα και συνέδεσα αυτό το ταξίδι με μια επίσκεψη στην εταιρεία. Έφτασα πριν το κλείσιμο. Κάποιος στην αυλή με έστειλε στον προϊστάμενο, στο γραφείο. Χτύπησα την πόρτα και μπήκα μέσα. Ήταν ο προϊστάμενος και μερικοί άλλοι άνθρωποι. Τους είπα γεια. Κοιτάχτηκαν και άρχισαν να γελούν. Συνειδητοποίησα ποιος ήταν ο προϊστάμενος, επειδή καθόταν στο γραφείο και οι άλλοι ήταν όρθιοι. Είχα, φυσικά, ένα μικρό μπλε χρώμα γύρω από το μάτι μου, από το χειρουργείο. Ένας είπε γελώντας: «Ο ιερέας δέχτηκε ξυλοδαρμό...» και όλοι ξέσπασαν σε γέλια. Είπα στον προϊστάμενο ότι του είχα μιλήσει στο τηλέφωνο για την πέτρα και ότι είχα έρθει να δω τα προϊόντα. Μου απάντησε ότι δεν είχε άλλη πέτρα για μένα. Έκανε άλλο ένα αστείο και γέλασαν ξανά. Χαμογέλασα κι εγώ - γιατί είναι ωραίο να χαμογελάς. Τους ευχαρίστησα για τη «φιλοξενία» τους, βγήκα έξω και έφυγα. Και, αυτό που με εξέπληξε κι εμένα, παρέμεινα πολύ ήρεμος. Μετά τον μακρύ και μάλλον δύσκολο χειμώνα, σκέφτηκα ότι ίσως μια τέτοια επένδυση, αυτή τη στιγμή, θα ήταν δύσκολη για εμάς. Είπα στον εαυτό μου: ίσως έτσι λειτούργησε ο Θεός. Σίγουρα θα κανονίσει να πετύχουμε με κάποιο τρόπο. Αλλά ένα ερώτημα παραμένει, κοιτάζοντας τι συμβαίνει γύρω μας: γιατί δεν μπορούμε πλέον να φερθούμε ανθρώπινα ο ένας στον άλλον; Λοιπόν, είμαι ιερέας. Αλλά δεν είμαι κι εγώ άνθρωπος;! Μπορείς να είσαι οτιδήποτε, αλλά εφόσον είσαι άνθρωπος, πρέπει να φέρεσαι ανθρώπινα και στον άλλον. Τίποτα περισσότερο. Αν τον κοροϊδεύεις, νομίζεις ότι είσαι ανώτερός του; Εδώ έρχονται στο μυαλό τα λόγια του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου: «Τίποτα δεν εξοργίζει τον Θεό τόσο όσο το να κοροϊδεύεις τον πλησίον σου». Έχω συνηθίσει τους ανθρώπους να γελούν, να φωνάζουν άσχημα πράγματα ή ακόμα και να βρίζουν. Αυτό δεν είναι που με πληγώνει. Η υποβάθμισή τους με πληγώνει. Με πληγώνει που αυτοί οι άνθρωποι κάνουν παιδιά, και τα παιδιά θα μάθουν από αυτά που βλέπουν. Γιατί, χωρίς να το καταλαβαίνουν, αυτό που κάνουμε σήμερα γίνεται μάθημα για το αύριο.

Πληγώνομαι από την απανθρωπιά. Την έλλειψη αγάπης. Την έλλειψη σεβασμού. Κι όμως, η απάντηση δεν βρίσκεται στην κακία, αλλά στην επιστροφή στη φύση. Όπως λένε οι Πατέρες: «Τίμα τον άνθρωπο και θα βρεις τον Θεό». Πόσο όμορφο είναι να είσαι άνθρωπος... τίποτα περισσότερο: ένας άνθρωπος με ανθρώπινη φύση. Ας είμαστε άνθρωποι. Αυτό είναι όλο!

Και έχω δεκάδες εμπειρίες από αυτό, γι' αυτό ανατριχιάζω με όσα συμβαίνουν γύρω μου...

Le più grandi peccatrici:

Le più grandi peccatrici: Maria Egiziaca, Tais e Pelagia lavarono le loro anime con le lacrime e si consacrarono. Così fecero migliaia di altre. Puoi farlo anche tu, cristiano. Ti pentirai certamente di molte risate nella tua vita, ma non di una sola lacrima versata. "Guai a voi che ora ridete, perché piangerete - questa è la parola del Santo dalla bocca santissima" (Luca 6:25). Il male non è mai nato dal seme delle lacrime, ma dal seme del riso, in effetti, molti mali sono nati.

1998 Καρούλια Αγίου Όρους. Αριστερά ο Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριος στην μέση ο Γέροντας Αθανάσιος από το κελί του Αγίου Σάββα των Σέρβων στα Καρούλια και δεξιά ο Παπά – Στέφανος ο Σέρβος

ΚΥΚΛΟΦΌΡΗΣΕ!!!

Μόλις κυκλοφόρησε, με την φροντίδα των εκδόσεων ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ, ένα αξιόλογο και εμπεριστατωμένο πόνημα, αφιερωμένο στην πολυσήμαντη προσφορά των στρατιωτικών ιατρών κατά τα κρισιμότερα γεγονότα της νεότερης ιστορίας της πατρίδος μας.

Στις σελίδες του έργου αναδεικνύονται τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα της νεότερης Ελλάδος, στα οποία το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό επέδειξε ετοιμότητα, θάρρος και αυτοθυσία, επιβεβαιώνοντας τον καθοριστικό του ρόλο τόσο στα πεδία των μαχών όσο και στην περίθαλψη των τραυματιών.

Νέα έκδοση.

ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ

Μια παράδοση στην Ρωσία αναφέρει ότι: «αυτή η Εικόνα προστατεύει το σπίτι από αρνητικές, δαιμονικές ενέργειες καί κυρίως από τόν φθόνο», γι’ αυτό συνήθως την τοποθετούν στην θύρα τής οικίας. Έχει την χάρη να προστατεύει όποιον την επικαλείται καί να σταματάει κάθε κακό που τόν απειλεί, από μαγείες, πειρασμικές ενέργειες, βασκανίες, γλωσσοφαγιές, κατάρες, από ασθένειες ψυχικές και σωματικές, πλάνες, αδικίες και απάτες, από προβλήματα σε σχέση με τον γάμο, την γονιμότητα και τα παιδιά. 

Η αγία Εικόνα, τιμάται στις 2 Φεβρουαρίου και την Κυριακή των αγίων Πάντων.

ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ

Ο Πατέρας Πέτρος, Ηγούμενος της Μονής Έσσεξ, μας μιλάει:

🔷️Ο Πατέρας Πέτρος, Ηγούμενος της Μονής Έσσεξ, μας μιλάει:

Ερώτηση: Τις Κυριακές και τις μεγάλες γιορτές, η Εκκλησία μας προτρέπει να περνάμε χρόνο στη σιωπή. Είναι σαν να σταματάει ο χρόνος για εμάς για λίγο;

Ο Πατέρας Πέτρος, Ηγούμενος της Μονής Έσσεξ, απαντά:

Ξέρετε, οι άνθρωποι συχνά μας λένε ότι «ο ρυθμός της ζωής είναι πολύ γρήγορος στις μέρες μας και δεν υπάρχει χρόνος για προσευχή». Κάποιος μπορεί να περάσει τρεις ώρες στο Διαδίκτυο χωρίς καν να συνειδητοποιήσει το πέρασμα του χρόνου. Αλλά αν αυτό το άτομο πάει στην εκκλησία, νιώθει ότι «οι λειτουργίες στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι πολύ μεγάλες».

Αυτός που περνάει τέσσερις ώρες στο Διαδίκτυο στην καλύτερη περίπτωση θα συσσωρεύσει κάποια γνώση, η οποία δεν είναι καν ακριβής. Στη χειρότερη, όμως, παραμένει άδειος μέσα του και η καρδιά του στεγνώνει. Από την άλλη πλευρά, αυτός που αφιερώνει τέσσερις ώρες στην προσευχή κάθε μέρα θα λάβει μια εντελώς διαφορετική κατάσταση.

Η Γραφή δεν λέει: «Τρέξτε και γνωρίστε ότι είμαι ο Θεός», αλλά «Σταματήστε και γνωρίστε ότι είμαι ο Θεός». Ας μην αυταπατόμαστε ότι αν βλέπουμε τηλεόραση με το προσευχητάρι στο χέρι και προσευχόμαστε ταυτόχρονα, σημαίνει ότι έχουμε εκπληρώσει τον κανόνα της προσευχής μας. Το «Σταματήστε» σημαίνει ότι πρέπει να αφήσουμε τα πάντα στην άκρη και να σκεφτούμε ως εξής: «Τώρα, για πέντε λεπτά ή μισή ώρα (ή όσο μπορούμε) μόνο εγώ και ο Κύριος είμαστε σε αυτή τη γη».

Αυτή θα πρέπει να είναι η αληθινή ηρεμία αν θέλουμε η χάρη της προσευχής να ριζώσει μέσα μας. Διαφορετικά, από ολόκληρη την ακτή, θα αποκτήσουμε μόνο λίγους κόκκους άμμου.

Πηγή: Pemptousia.ro

«Ο Χριστός, ο Αναστημένος, την τρίτη ημέρα από τον τάφο, μας περιμένει στο Δείπνο Του, και το Δείπνο Του είναι η Θεία Λειτουργία, ο τόπος της Θείας Λειτουργίας είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία!»

ΜΗΝ ΤΡΕΜΕΙΣ την αποτυχία ! π.Διονύσιος Ταμπάκης!!!!

 ΜΗΝ ΤΡΕΜΕΙΣ την αποτυχία !

π.Διονύσιος Ταμπάκης

ΑΣΕ ΡΕ Μπάμπη τί έπαθα….και ακόμη δεν μπορώ να το ξεπεράσω…ουφφφ!!

-Τί έπαθες βρε φίλε.

-Οδηγούσα πριν καμιά δεκαριά ημέρες το πούλμαν ,είχε ψιχαλίσει και λίγο, γλιστρούσε ο δρόμος και σε μία στροφή παραπήρε λίγο δίπλα το λεωφορείο ,έγειρε και γρατζούνισα την λαμαρίνα. Να δει φωνές μετά το αφεντικό .Με απείλησε πως την επόμενη φορά θα με βγάλει από οδηγό.

-Και λοιπόν,σιγά τα πρόβατα.Ο άξιος άνθρωπος ποτέ του δεν χάνεται.

-Έτσι τα λές Μπάμπη στην θεωρία ,όμως άμα έχεις το νοίκι και τα έξοδα των παιδιών να τρέχουνε και μία γυναίκα ευαίσθητη σαν την παπαρούνα …ουφφφ και από τότε, όποτε βρέχει ή ψιχαλίζει με πιάνει μία φοβία που εξελίσσεται σε πανικό.Με τα ηρεμιστικά είμαι.Χθες πάλι ψιχάλιζε στον δρόμο και μετά το πήγα σημειωτόν το πούλμαν σαν την παρέλαση μέχρις να σταματήσει  η βρόχα και με κοιτούσε ο κόσμος καλά καλά . Κάποιοι μάλιστα διαμαρτυρηθήκανε στα κεντρικά πως άργησαν  να φτάσουν στην δουλειά τους.

Άστα Μπάμπη …καταστροφή. Και τί θα κάνω άμα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση και η φοβία     ; Μου λές;Εφιάλτης μου έγινε.Βλέπω πως άμα ξαναβρέξει ,πάλι θα τρακάρω ,πάλι έξοδα , θα με διώξουν από το ΚΤΕΛ…και μετά θα καταστραφεί η οικογένεια μου,δεν θα μπορώ να ξαναοδηγήσω… και με βλέπω για το ψυχιατρείο….και τα παιδακια μου σε ίδρυμα!

Στο πίσω όμως κάθισμα ,καθόσον γινόταν αυτή η συνομιλία του νέου οδηγού και του Μπάμη του Χαραλάμπη,κάθονταν ένας ρασοφόρος μεσήλικας που έμοιαζε περσότερο με δερβίση. Με παλιό μπαλωμένο και  γκριζαρισμένο από τον καιρό και τις πλύσεις ζωστικό και ένα απλό σκουφί, φορετό στραβά στο κεφάλι του ,ενώ στο χέρι του γυρνούσε ένα μεγάλο μαύρο κομποσχοίνι που το κινούσε ρυθμικά λέγοντας την ευχή και όποτε σταματούσε  τον κύκλο μέχρι την φούντα τραγουδούσε τότες ψυθιριστά και ένα τραγούδι τσάμικο απ’το χωριό του.Τρελολογικός άνθρωπος , ξέχωρος από τα καλούπια του κόσμου και των άλλων σεβασμίων παπάδων.

-Βρε παλικάρι τί συζητάτε τόσην ώρα; Τους ρώτηξε.

Ο οδηγός και ο Μπάμπης σε αμηχανία ευρισκόμενοι τον κοιτούν και αμίλητοι και πάλι γυρνούν την ματιά τους μπροστά στον δρόμο.

-…

-Σας άκουσα ,έννοια σας και σε πόνεσα βρε παλλικάρι μου.

Τότε ο οδηγός σαν να αναθάρρησε λίγο ,άρχισε να αναπνέει πιο ήρεμα.

-Ξέρεις πιο είναι το πρόβλημά σου;

-Ποιο Γέροντα;

-Πως τρέμεις το λάθος. Μα ευλογημένο πολλές φορές είναι το λάθος και χρειαζούμενο και πρέπον και  για να μας υπενθυμίζει πως είμαστε άνθρωποι και όχι απάνθρωποι . Απαραίτητο για να μας δείχνει την ταπείνωση και για να γίνεται υλικό  προς μετάνοια και εξέλιξη.

Όλα τα κατορθώματα μέσα από τα λάθη πέρασαν. Και άμα δεν έκανε λάθος ο Φλέμινγκ να πέσει το ψωμοτύρι του στο τραπέζι δεν θα ανακάλυπτε την πενικιλίνη να σώζονται εκατομμύρια ανθρώποι μέχρις της σήμερον.

Άμα κάποιος σου ζητά να μην κάνεις λάθη είναι σαν να σου ζητά να αρνηθείς να είσαι άνθρωπος,καθότι μόνο ο άνθρωπος πάνω στο σύμπαν έχει την δυνατότητα να κάνει λάθη.Ο Θεός δεν κάνει,οι Άγγελοι δεν κάνουνε,μα ούτε και τα ζώα αφού κινούνται από το ένστικτο και δεν έχουν επιλογές για σωστό και λάθη.Ακόμη και οι άγιοι έκαναν πολλά και σοβαρά λάθη στην ζωή τους, μα είχαν τουλάχιστον την ταπεινομετάνοια.

-Τί όμορφα που τα λέτε Πάτερ μου. Συνεχίστε… μου γλυκαίνεται την καρδιά ,είπε ανακουφισμένος και αναπνέοντας τώρα πιο αργά και ήρεμα ,ενώ ο Μπάμπης δίπλα παρακολουθούσε  και εκείνος προσεχτικά και ήρεμος.

-Φαντάζεσαι λοιπόν σε ό,τι λάθος και σφάλμα κάνει ο κάθε άνθρωπος να σκέφτεται σαν και εσένα και να φέρνει την καταστροφή στο μυαλό του;

Φαντάζεσαι δηλαδή ένας Γιατρός στο Νοσοκομείο που έδωσε κι ένα χαπάκι παραπάνω να πετάξει την άσπρη του ποδιά και να σχίσει το πτυχίο του .Ένας καθηγητής που έκανε ένα λαθάκι  στην διόρθωση να παραιτηθεί.Ένας μάγειρας επειδή έριξε λίγο παραπάνω αλάτι να κλείσει το εστιατόριό του.Ένας φούρναρης επειδή έριξε λίγη μαγιά παραπάνω να κλειδώσει το αρτοποιείο  του.Ενας ράπτης επειδή έκανε μια ραφή πιο αταίριαστη να κλείσει το ραφείο του και να μπει στην ανεργία….ένας Παπας που λησμόνησε να μνημονεύσει ένα όνομα στην πρόθεση να βγάλει τα ράσα του…ένας γεωργός που δεν πήγε καλά η σοδιά του μια χρονιά να πουλήσει τα χωράφια του και ένας λογιστής που έκανε μια αβλεψία  να κλείσει το λογιστικό του  και άλλα και άλλα που ξορίστηκε πια η λογική …και έχω να σου λέω μέχρι το βράδυ…Δηλαδή μετά άμα φοβόμασταν και μας καταπλάκωνε όλους το λάθος και η αποτυχία θα πρέπει να πέσουμε στο πάτωμα άπραγοι ,να γίνει η κοινωνία μια ζούγκλα και να πάμε να φουντάρουμε.

Είμαι άνθρωπος σημαίνει κάνω λάθη. Και η γραμμή στο  καρδιογράφημα πάνω κάτω είναι. Αμα ισιώσει είναι πεθαμένος ο άνθρωπος.

-Λέγε τα Παπά μου…δώσε ,πέστα να τα ακούσουνε όλοι στο λεωφορείο. Μίλησε τώρα με ενθουσιασμό ο  Χαραλάμπης.

-Μα λέγω ψέμματα;

Άλλωστε η λέξη «σφάλμα» είναι από την ίδια ρίζα με την λέξη «σφαλίζω». Κλείνω δηλαδή με ασφάλεια την πόρτα. Ένα σφάλμα που φέρνει μετά ταπείνωση και μετάνοια σε ασφαλίζει από την έπαρση και την καταστροφή.

Αλλά και η λέξη «παράβαση» βγαίνει από τη λέξη «παραβάτης». Δηλαδή στα παλαιά χρόνια παραβάτης ήταν αυτός που στεκόνταν ως βοηθός δίπλα στον πολεμιστή . Μετά πήρα την  κακή έννοια. Κάθε, ως εξής, παράβαση που οδηγεί στην μεταμέλεια, σε κάμει συνοδοιπόρο του Χριστού που ζητά από εμάς πιότερο την μετάνοιά μας παρά μία άλαθη και ανάλατη δίχως πεσίματα και αναστάση  ζωή.

Με την μετάνοια τα λάθη γίνονται άνθη και τα σφάλματα άλματα.

-Πάτερ, δεν το΄ξερα τόση ώρα να σας ηχογραφούσα από το κινητό.   Τα λέτε μετρημένα και σοφά ,μα δεν ξέρω ,βλέπω στον εαυτό μου πως έχει έναν εγωισμό που δεν μπορεί να δεχτεί και να παραδεχτεί το λάθος.Ετσι με μεγαλώσανε ίσως.

-Μήπως είχες αυστηρούς γονιούς;

-Ναι ,ειδικά ο πατέρας μου ήθελα σ ΄όλα να ήμουνα πρώτος και έφαγα πολλά σκαμπίλια όποτε δεν τα κατάφερνα.

-Εμμμ βλεπεις .Έτσι γιγάντωσε η ενοχικότητα μέσα σου που πια δεν μπορείς να φιλιώσεις με το σφάλμα και την αποτυχία. Γκρεμίζεται όλος ο κόσμος και ο ψυχισμός σου μέσα σου.

-Ναρκισσισμός δεν είναι αυτό πάτερ;

-Δεν νομίζω πως πρέπει να το πω.Θα σε αδικούσα.Βαριά ενοχικότητα είναι.Είσαι πάρα πολύ αυστηρός με τον εαυτό σου,τον τυραγνάς κάθε λεπτό, δεν τον αφήνεις να αναπνεύσει ο κακομοίρης και δεν του συγχωρνάς ούτε ένα λαθάκι…Θέλουμε όλα να τα ελέγχουμε  από την ανασφάλειά μας μήπως κάτι στην ζωή μας γίνει ανεξέλεγκτο και απρόοπτο και μας απειλήσει.Κάθε αποτυχία μετά την βλέπουμε σαν ωρολογιακή βόμβα.

Και τότε βαθιαναστενάζοντας λέει ο Λευίτης μια σοφή παροιμία…

«Βασανισμένε άνθρωπε.Μόνος σου τυραννιέσαι.

Μόνος σου φτιάχνεις τους εχθρούς και μόνος σου νικιέσαι.»

Και αμίλητος πάλι ξεκίνησε να κινεί το ταλαιπωρημένο από τις προσευχές κομποσχοίνι του …

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΚΟΥΖΟΥΛΟΠΡΟΔΡΟΜΟΥ !

 

ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΝΑΤΟΛΗ-π.Διονύσιος Ταμπάκης!!

 

Η Λειτουργία στη Χριστιανική εκκλησία στη Βηρυτό - Η Βηρυτός απέλασε τον Ιρανό Πρέσβη | Αταίριαστοι

 

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 26. ΟΣΙΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ. (Χ. Μπούσια)

 

https://akolouthiesorthodox.blogspot.com/2023/10/?m=0

ΙΟΥΝΙΟΣ 30. ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ (Συμεὼν μοναχοῦ Δοχειαρίτου)

 

https://akolouthiesorthodox.blogspot.com/2025/06/30.html?m=0

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 17!! ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΧΑΜΑΚΙΩΤΗΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ & ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ .(Ἰωὴλ μητροπολίτου Ἐδέσσης)

 

https://akolouthiesorthodox.blogspot.com/2025/08/17.html?m=0

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 18. ΟΣΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΙΤΗΣ .(Χ. Μπούσια).

 

https://akolouthiesorthodox.blogspot.com/2025/11/18.html?m=0

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 29!1 ΟΣΙΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΦΡΙΚΗΣ .ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ .

 

https://akolouthiesorthodox.blogspot.com/2025/12/291.html?m=0