«Ἄν ὁ πλανήτης μας περιστρεφόταν πιό ἀργά, οἱ μέρες κι οἱ νύκτες θά γίνονταν πιό μακρυές καί μιά θα παγώναμε καί μιά θά καιγόμασταν. Ἄν ὁ ἄξονάς του εἶχε κλίσι μικρότερη ἀπ' τίς σημερινές τῶν 23ο δέν θά εἴχαμε ἐποχές κι ὁ ἀτμός πού θά
πήγαινε στούς πόλους θά δημιουργοῦσε ἀπέραντες
ἠπείρους ἀπό πάγο.
Ἄν ἡ ἀτμόσφαιρά μας ἦταν λεπτότερη, ἑκατομμύρια μετεωρίτες θά ἔπεφταν πάνω μας κάθε μέρα. Ἄν εἴμασταν πιό κοντά στη Σελήνη, οἱ παλίρροιες θά σκέπαζαν ὁλόκληρες ἠπείρους, διαβρώνοντας βουνά. Οποιαδήποτε μεγάλη αλλαγή στη μέση ἀπόστασι τῆς Γῆς ἀπ' τόν Ηλιο θά μᾶς ἔρριχνε γιά πάντα ἀπ' τό τεντωμένο μας σκοινί, ἐνῶ ὁ Σοβιετικός γεωφυσικός M. Budyko υπολογίζει πώς μία πτῶσι τῆς ἡλιακῆς ἀκτινοβολίας λιγότερη ἀπό 2% θά ἦταν ἀρκετή γιά νά παγώση ὁλόκληρος ὁ κόσμος μας»
Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. ΡΟΔΟΠΈΤΑΛΑ Αρετής. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου