Χριστός Ανέστη!
«Τα πρόβατα ακούν τη φωνή του· και τα δικά του πρόβατα τα φωνάζει με το όνομά του και τα οδηγεί έξω». (Ιωάννης 10:3)
Καθ' όλη την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, ο Εβραϊκός λαός ήταν ποιμένες που βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό στα ποίμνιά τους για τροφή, γάλα, τυρί και ρούχα. Επομένως, ο Ιησούς χρησιμοποιεί τη γεωργία, τα πρόβατα και την ποιμαντική σε τόσες πολλές παραβολές και αναλογίες - μάλιστα αναφερόμενος στον Εαυτό Του ως τον «Καλό Ποιμένα», πρόθυμος και έτοιμος να θυσιάσει τον Εαυτό Του για τη σωτηρία του ποιμνίου Του.
Οι ποιμένες όχι μόνο είχαν την ευθύνη να προστατεύουν και να φροντίζουν τα ποίμνιά τους, αλλά σχημάτιζαν επίσης έναν μοναδικό δεσμό, με τα πρόβατα να γνωρίζουν τον ήχο της φωνής των ποιμένων.
Σε πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά κατασκευάζονταν μαντριά ή «μάντρες» για να στεγάσουν πολλά ποίμνια. Ωστόσο, όταν οι ποιμένες έρχονταν κάθε πρωί για να βγάλουν το ποίμνιό τους για βοσκή, κάθε ποίμνιο ακολουθούσε το δικό του ποιμένα, αναγνωρίζοντάς τον από τη φωνή του. Και αυτός ο ποιμένας, επίσης, γνώριζε το ποίμνιό του και τα φώναζε με το όνομά τους καθώς τα οδηγούσε στο βοσκότοπο.
Αυτό καταδεικνύει τη στενή σχέση που σφυρηλατείται μεταξύ ποιμένα και προβάτου και επαναλαμβάνει τη βαθιά στοργική και προστατευτική σχέση που έχει ο Χριστός μαζί μας.
Π. Παναγιώτης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου