🕯️ Το βράδυ φέρνει συχνά στην επιφάνεια όσα καταφέραμε να κρύψουμε όλη την ημέρα μέσα στη βιασύνη. Όταν ο θόρυβος καταλαγιάζει, οι έγνοιες μπορεί να επιστρέψουν: συζητήσεις που αναπαράγονται στο μυαλό, αγωνία για το τι μέλλει γενέσθαι, ενοχές για όσα ειπώθηκαν ή για όσα έμειναν ημιτελή. Ο νους έχει την τάση να εστιάζει σε όσα πονούν, σαν η επανάληψη να μπορούσε να διορθώσει το παρελθόν. Όμως, κάποιες φορές, δεν το διορθώνει· απλώς κρατά την πληγή ανοιχτή.
🌿 Εδώ χρειάζεται διάκριση. Δεν πρέπει να ακολουθούμε κάθε σκέψη μόνο και μόνο επειδή εμφανίστηκε. Δεν είναι κάθε αίσθημα ενοχής μετάνοια. Δεν είναι κάθε φόβος προειδοποίηση. Μερικές φορές, η ψυχή χρειάζεται να πει: «Ναι, αυτό πονάει, αλλά δεν επιθυμώ να τρέφομαι από τον ίδιο μου τον πόνο».
🔥 Η προσέγγιση της Κυριακής —της Ημέρας του Κυρίου— μπορεί να λειτουργήσει ως κάλεσμα για αυτή ακριβώς την αναδιάταξη της καρδιάς. Ας φέρουμε στην προσευχή όχι απλώς μια λίστα προβλημάτων, αλλά την αλήθεια για το πώς αυτά λειτούργησαν μέσα μας: τον θυμό, την ανάγκη για έλεγχο, την κριτική διάθεση, τον φόβο, την αδυναμία συγχώρεσης. Η θεραπεία δεν σημαίνει ότι παύουμε να νιώθουμε· σημαίνει ότι δεν επιτρέπουμε πλέον στην πληγή να παίρνει αποφάσεις για εμάς. Μερικές φορές, η ειρήνη ξεκινά όταν σταματάμε να παλεύουμε μόνοι με τα βάρη που κουβαλάμε και εμπιστευόμαστε τελικά κάτι στα χέρια του Θεού.
Μοναχή Σιλουάνα Βλαντ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου