🌿 Μερικές φορές, μετά από πολύ άγχος, φόβο ή κόπωση, ένα άτομο μπορεί να έχει μια παράξενη αίσθηση: σαν να μην είναι πλέον πλήρως παρόν στη ζωή του. Κοιτάζει οικεία πράγματα και όλα φαίνονται μακρινά. Ακούει τον εαυτό του να μιλάει, να εργάζεται, να περπατάει, να απαντά, αλλά κάπου μέσα του προκύπτει το ερώτημα: "Τι μου συμβαίνει;"
🕯️ Είναι μια κατάσταση που μπορεί να είναι πολύ τρομακτική. Και ο φόβος μπορεί να την κάνει ακόμα πιο έντονη: "Τι θα γίνει αν χάσω τα λογικά μου; Τι θα γίνει αν δεν επιστρέψω ποτέ;" Αλλά δεν σημαίνει κάθε τέτοια εμπειρία ότι ένα άτομο "τρελαίνεται". Μερικές φορές το έντονα αγχωμένο μυαλό προσπαθεί να προστατευτεί από μια ένταση που δεν μπορεί πλέον να αντέξει με τον ίδιο τρόπο.
🔥 Τότε η καταδίκη και ο πανικός δεν βοηθούν. Η ξεκούραση, η σταθερότητα, η εγγύτητα με ασφαλείς ανθρώπους, η απλή προσευχή και, αν η κατάσταση επιμένει, η αξιολόγηση ενός ειδικού βοηθούν. Ο Θεός δεν απουσιάζει από αυτή τη διαταραχή. Μερικές φορές απλώς χρειάζεται να σταματήσουμε να παλεύουμε με κάθε αίσθηση και να μάθουμε ξανά, σιγά σιγά, να ζούμε στην παρούσα στιγμή, στο σώμα μας, στη ζωή μας.
Μητέρα Σιλουάνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου