Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

Λέγεται ότι σε ένα χωριό υπήρχε ένας ιερέας, ο οποίος φρόντιζε την εκκλησία εντελώς μόνος του.



Λέγεται ότι σε ένα χωριό υπήρχε ένας ιερέας, ο οποίος φρόντιζε την εκκλησία εντελώς μόνος του.

Το καλοκαίρι κούρευε το γρασίδι στον προαύλιο χώρο, ενώ τον χειμώνα καθάριζε το χιόνι, μετέφερε καυσόξυλα, επισκεύαζε ό,τι χαλούσε και ετοίμαζε όλα όσα χρειάζονταν για τις ακολουθίες.


Τις Κυριακές, η εκκλησία γέμιζε...

Ο κόσμος ερχόταν, άναβε κεριά, προσευχόταν και άκουγε το κήρυγμα...

Όλοι χαίρονταν που η εκκλησία ήταν όμορφη και οι ακολουθίες τελούνταν με τάξη.😇


Όταν όμως χρειαζόταν βοήθεια, δεν βρισκόταν σχεδόν κανείς...🤔


Μια μέρα, μετά τη λειτουργία, ο ιερέας ανακοίνωσε:

— Αγαπητοί μου φίλοι, πρέπει να επισκευάσουμε τον φράχτη της εκκλησίας. Θα χρειαζόμασταν μερικά επιπλέον χέρια για βοήθεια.


Οι πιστοί έγνεψαν καταφατικά:

— Ο Θεός να μας βοηθήσει, Πάτερ!


Και μετά, ο καθένας τους πήγε στο σπίτι του...


Την επόμενη Κυριακή, ο ιερέας ανέφερε ότι ο προαύλιος χώρος χρειαζόταν καθάρισμα.

— Ο Θεός να μας βοηθήσει, Πάτερ!


Την τρίτη Κυριακή, η στέγη χρειαζόταν επισκευή.

— Ο Θεός να μας βοηθήσει, Πάτερ!


Κάποια στιγμή, ένας ηλικιωμένος άνδρας βρήκε τον ιερέα να εργάζεται ολομόναχος και τον ρώτησε:

— Πάτερ, δεν σε ενοχλεί που ο κόσμος έρχεται στην εκκλησία, αλλά κανείς δεν προσφέρεται ποτέ να σε βοηθήσει;🤔


Ο ιερέας απάντησε:

— Δεν με πειράζει που δεν βοηθούν *εμένα*... Αυτό που με λυπεί είναι ότι δεν καταλαβαίνουν πως η εκκλησία δεν ανήκει στον ιερέα — ανήκει σε όλους. Στη συνέχεια, έδειξε προς το καμπαναριό και συνέχισε:


«Αυτή η καμπάνα καλεί τους πάντες σε προσευχή, κι όμως, όταν η εκκλησία έχει ανάγκη από αυτούς, είναι σαν να μην την ακούει πια κανείς. Όλοι θέλουν να βρίσκουν τα φώτα αναμμένα, αλλά ελάχιστοι είναι πρόθυμοι να φέρουν ένα ξύλο για τη φωτιά». 🥲


Ο ηλικιωμένος σιώπησε. Τότε ο ιερέας πρόσθεσε:

«Μάθε τούτο, παιδί μου: δεν είναι δύσκολο να έρθεις στην εκκλησία όταν όλα είναι ήδη έτοιμα. Το δύσκολο είναι να βάλεις κι εσύ ένα χεράκι όταν υπάρχει δουλειά να γίνει — να βοηθάς χωρίς να φαίνεσαι και να προσφέρεις χωρίς να περιμένεις κανέναν έπαινο».


Δεν αρκεί να βρισκόμαστε στην εκκλησία μόνο με το σώμα μας.

Πρέπει να είμαστε παρόντες και με τις πράξεις μας, την αγάπη μας και το αίσθημα ευθύνης μας.


Η εκκλησία δεν συντηρείται μόνο από τα αναμμένα κεριά και τις προσευχές, αλλά και από ανθρώπους που κατανοούν ότι έχουν χρέος απέναντι στον οίκο του Θεού.


Διότι πολλοί επιθυμούν να απολαμβάνουν τους καρπούς μιας καλά φροντισμένης εκκλησίας, αλλά ελάχιστοι είναι εκείνοι που είναι πρόθυμοι να ποτίσουν το δέντρο από το οποίο συγκομίζουν...

Δεν υπάρχουν σχόλια: