Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

Μετεωρίτικοι Στοχασμοί 149


Ἱστορία Νο 8 - 22 Νοεμβρίου 

"Ἡ Κυριακὴ τοῦ Γαμπροῦ"

τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου

Τὴν ὄγδοη μέρα, Κυριακή, ὁ Ἀλέξανδρος ξύπνησε πρὶν χαράξει. Σήμερα δὲν ἦταν μιὰ ἁπλή μέρα. Ἦταν Κυριακή. Ἡ μέρα τοῦ Κυρίου. Ἔβαλε τὰ καλά του ροῦχα, αὐτὰ ποὺ φοροῦσε μόνο στὶς γιορτές. Ἡ γυναῖκα του τὸν κοίταξε καὶ χαμογέλασε. «Σὰν γαμπρὸς εἶσαι», τοῦ εἶπε. Κι ἐκεῖνος κοκκίνισε σὰν παιδί. 
Στὴν ἐκκλησία, ὁ κόσμος ἦταν περισσότερος. Παιδιά, γιαγιάδες, νέοι. Ὁ Ἀλέξανδρος ἔνιωσε πὼς δὲν ἦταν μόνος στὸν δρόμο. Ἦταν πολλοὶ ποὺ περπατοῦσαν μαζὶ πρὸς τὴ φάτνη. Ὅταν ἄρχισε ἡ Θεία Λειτουργία, ἔκλεισε τὰ μάτια. Ἄκουσε τοὺς ψάλτες. Μύρισε τὸ λιβάνι. Καὶ ἔνιωσε πὼς ὁ χρόνος σταμάτησε. 
Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα τῆς Θείας Κοινωνίας, πλησίασε μὲ φόβο καὶ ἀγάπη. Εἶχε ἐξομολογηθεῖ, εἶχε νηστέψει, εἶχε συγχωρέσει. Ὁ ἱερέας του ἔδωσε τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Ἐκείνη τὴ στιγμή, τὰ μάτια του βούρκωσαν. Δὲν ἦταν πιὰ ἕνας κουρασμένος μεσήλικας. Ἦταν ἕνα παιδὶ στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Πατέρα του. 
Μετά, ἔξω στὸ προαύλιο, ὅλοι χαιρετιόντουσαν. Ὁ Ἀλέξανδρος ἀγκάλιασε τὸν γείτονα. Φίλησε τὸ χέρι του παππούλη. Καὶ καθὼς περπατοῦσε πρὸς τὸ σπίτι, μὲ τὸν ἥλιο νὰ τὸν ζεσταίνει, σκέφτηκε: «Ἂν ἡ Κυριακὴ εἶναι ἔτσι, πῶς θὰ εἶναι τὰ Χριστούγεννα;» Καὶ ἡ καρδιά του χτυποῦσε χαρούμενα, σὰν καμπάνα ποὺ καλεῖ ὅλο τὸ χωριὸ σὲ μεγάλη γιορτή. 

Ἠθικὸ Δίδαγμα:
Ἡ Κυριακὴ εἶναι ἡ μικρὴ Ἀνάσταση μέσα στὴν ἑβδομάδα μας. Ὅταν κοινωνοῦμε μὲ καθαρὴ καρδιά, γινόμαστε ξανὰ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ Σαρακοστὴ παύει νὰ εἶναι κόπος καὶ γίνεται γάμος τῆς ψυχῆς μὲ τὸν Χριστό.

Δεν υπάρχουν σχόλια: