Η μοναδική βυζαντινή εικόνα της Παναγίας Αγιοσορίτισσας ζωγραφίστηκε στην Κωνσταντινούπολη τον 7ο αιώνα.

Η μοναδική βυζαντινή εικόνα της Παναγίας Αγιοσορίτισσας ζωγραφίστηκε στην Κωνσταντινούπολη τον 7ο αιώνα.
Η πρωτότυπη ήταν αχειροποίητος ή του Ευαγγελιστή Λουκά και φυλασσόταν στον ναό των Χαλκοπρατείων
στην Κωνσταντινούπολη μαζί με το θεομητορικό κειμήλιο της Αγίας Ζώνης (Αγία Σορός), από όπου πήρε και το όνομά της.

Σύμφωνα με παράδοση του 11ου αιώνα, όταν ο Ευαγγελιστής Λουκάς, κατά παραγγελία των Αποστόλων, ετοίμαζε τα χρώματα για να αρχίσει να ζωγραφίζει την Θεοτόκο, η εικόνα σχηματίστηκε θαυματουργικά από μόνη της στο τελάρο. Έτσι θεωρούνταν αχειροποίητος ή αποδιδόταν στον ευαγγελιστή Λουκά. Τα ίχνη του πρωτοτύπου χάθηκαν κατά την εικονομαχία.
Το μοναδικό βυζαντινό αντίγραφο και μάλιστα του 7ου αιώνα της πρωτότυπης Παναγίας της Αγιοσορίτισσας, από τις ελάχιστες βυζαντινές εικόνες που διασώθηκαν από την περίοδο της Εικονομαχίας, φυλάσσεται στη Ρώμη, στην εκκλησία των Δομινικανών καλογριών Santa Maria del Rosario, όπου, κατά την ιστορική παράδοση, την έφεραν στην Ιταλία, ορθόδοξοι εικονόφιλοι μοναχοί και μοναχές που εγκατέλειψαν την Κωνσταντινούπολη για την Ιταλία, μετά το διάταγμα του Λέοντος Γ΄, το 728, με το οποίο απαγόρευε την ανάρτηση εικόνων.

Στον εικονογραφικό τύπο της Παναγίας Αγιοσορίτισσας, η Παναγία είναι χωρίς βρέφος, όρθια ή τις περισσότερες φορές ως την μέση. Αν και κοιτάει τον παρατηρητή, είναι ελαφρά γυρισμένη πλάγια και κρατάει τα χέρια σηκωμένα στο ύψος του στήθους σε στάση προσευχής, οπότε ανήκει στον τύπο της Δεομένης. Στη Ρώμη αυτός ο τύπος λέγεται Παναγία Συνήγορος (Madonna Avvocata).

ΚΑΛΥΜΝΟΣ 29-8-2018. Σάν σήμερα, πρίν 7 χρόνια, έφυγε γιά τούς ουρανούς ο πατέρας μας , ο Γέροντας π.Ευσέβιος Μαμάκας.

Τά κλάματα σου πατέρα μας όταν άκουγες τις αμαρτίες μας και εξομολογούσες, οι χιλιάδες ώρες ορθοστασίας σου να μνημονεύεις κάθε μέρα πού λειτουργούσες από τις 2πμ σακκούλες μέ ονόματα ατέλειωτες , είχες απομακρύνει τά χρήματα εντελώς , ήσουν απλός , ταπεινός......πρέσβευε πατέρα μας εκεί πού είσαι .......

Ένας νέος ενορίτης πήγε στην εκκλησία για να ρωτήσει τον ιερέα:

Ένας νέος ενορίτης πήγε στην εκκλησία για να ρωτήσει τον ιερέα: 
- Γιατί λένε συχνά ότι οι αμαρτίες βλάπτουν την ψυχή; Δεν αισθάνομαι κανένα πόνο, αν και εγώ πολύ αμαρτάνω... 
- Ο Σατανάς είναι πονηρός, - απάντησε ο ιερέας, - δίνει στους ανθρώπους μια αναισθησία των κοσμικών ευχαριστιών, ώστε να μην κατανοούν τη βλάβη που προκαλούν στον εαυτό τους. Αλλά μια μέρα το αποτέλεσμα αυτής της αναισθησίας θα τελειώσει και ο πόνος που έχει κατακλύσει την ψυχή θα είναι τόσο ισχυρός που θα είναι αφόρητος να ζεις περισσότερο. Αλλά ο θάνατος δεν θα δώσει ανακούφιση. Πριν από τις φλόγες της κόλασης, ακόμη και η μεγαλύτερη κοσμική ταλαιπωρία θα φανεί ένα μικροσκοπικη . 
Ω, πώς να προστατεύσετε την ψυχή από την αμαρτία, για να προστατεύσετε το μέλλον σας από τον πόνο. 

ELDER AMPHILOCHIOS (MAKRIS) CANONIZED BY ECUMENICAL PATRIARCHATE

The Holy Synod of the Ecumenical Patriarchate resolved to canonize Elder Amphilochios (Makris) of Patmos at its session today, reports vimaorthodoxia.

Elder Amphilochios was a monk of the St. John the Theologian Monastery on the island of Patmos, where St. John the Evangelist received the Divine revelation that became the book of Revelation. The elder also served as the abbot of the monastery. He also established women’s monasteries and an orphanage.

He is one of the most beloved elders of the 20th century.

Most recently, the Holy Synod also canonized St. Iakovos (Tsalikis) of Evia in November, which wasliturgically celebrated by His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew in June.

***

OrthodoxWiki provides a biography of the holy elder:

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΞΙΜΑΔΙΑ.

Ήταν κάποιος Γέροντας που έτρωγε καθημερινά τρία παξιμάδια. Τον επισκέφθηκε κάποιος αδελφός και όταν κάθησαν να φάνε έβαλε και για τον αδελφό τρία παξιμάδια.
Είδε κατόπιν ο Γέροντας ότι ο αδελφός είχε ανάγκη να φάει περισσότερο και του ΄φερε άλλα τρία. Αφού χόρτασαν και σηκώθηκαν, κατέκρινε ο Γέροντας τον αδελφό και του είπε «Δεν πρέπει, αδελφέ, να υπηρετούμε τη σάρκα μας». Ο αδελφός έβαλε μετάνοια στο Γέροντα και έφυγε.
Την επόμενη ημέρα όταν έφθασε η ώρα για φαγητό, έβαλε ο Γέροντας τα τρία παξιμάδια για τον εαυτό του. Αλλά αφού τα έφαγε, αισθάνθηκε πάλι να πεινά αλλά συγκρατήθηκε. Την άλλη μέρα πάλι το ίδιο έπαθε και άρχισε να αισθάνεται εξάντληση. Κατάλαβε τότε ο Γέροντας ότι τον εγκατέλειψε ο Θεός και ρίχνοντας των εαυτό του ενώπιον του Θεού, άρχισε να παρακαλεί μετά δακρύων για την εγκατάλειψη που του έγινε.
Βλέπει τότε έναν άγγελο που του είπε: «Αυτό σου συνέβη, επειδή κατέκρινες τον αδελφό. Να ξέρεις λοιπόν ότι αυτός που μπορεί να εγκρατεύεται ή να κάνει κάποιο άλλο καλό, δεν το κάνει με τη δική του δύναμη, αλλά η αγαθότητα του Θεού είναι που ενισχύει τον άνθρωπο».
Ταπεινώσου για να υψωθείς!

Η ΠΕΤΑΛΟΎΔΑ.

Μια μέρα ένας μαθητής αποφάσισε να προκαλέσει τον δάσκαλό του. Έτσι σκέφτηκε να του στήσει μια παγίδα. 

Έπιασε μια πεταλούδα και την κράτησε στη χούφτα του. Όταν θα πήγαινε στο δάσκαλο θα τον ρώταγε τι είχε στο χέρι του. 

Κι αν ο δάσκαλος το έβρισκε, τότε θα τον ρωτούσε εάν η πεταλούδα ήταν ζωντανή ή νεκρή. Στην περίπτωση που απαντούσε ότι η πεταλούδα ήταν ζωντανή, τότε θα έσφιγγε το χέρι του και θα τη σκότωνε και το αντίστροφο.
Όταν είχαν μάθημα λοιπόν, πλησίασε τον δάσκαλο, μπροστά σε όλους τους υπόλοιπους μαθητές, έτεινε το χέρι προς το μέρος του και τον ρώτησε:

– «Δάσκαλε, τι έχω στο χέρι μου;»

– «Την ψυχή σου έχεις παιδί μου», απάντησε ατάραχος ο δάσκαλος.

Ο μαθητής προβληματίστηκε για λίγο σκεπτόμενος την απάντηση. Κατέληξε ότι ο δάσκαλος είχε δίκιο. Η πεταλούδα ήταν μια ψυχή που θα μπορούσε να είναι και δική του. Ωστόσο, συνέχισε:

-«Και είναι ζωντανή η ψυχή μου δάσκαλε ή όχι;»

Ο δάσκαλος τον κοίταξε με καλοσύνη στα μάτια και του είπε χαμογελαστά: – «από το χέρι σου εξαρτάται».

Τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει την ψυχή μας παρά μόνο εάν το επιτρέψουμε εμείς οι ίδιοι!!!

ΤΟ ΚΕΡΑΚΙ ΕΊΝΑΙ ΜΙΑ ΚΕΡΑΊΑ. ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ.

Γέροντα, όταν ανάβουμε ένα κεράκι, λέμε ότι είναι γι’ αυτόν τον σκοπό;
- Το ανάβεις∙ πού το στέλνεις; Δεν το στέλνεις κάπου; Με το κεράκι ζητούμε κάτι από τον Θεό. Όταν το ανάβης και λες: «γι’ αυτούς που πάσχουν σωματικά και ψυχικά και γι’ αυτούς που έχουν την πιο μεγάλη ανάγκη», μέσα σ’ αυτούς είναι και ζώντες και οι κεκοιμημένοι. Ξέρεις πόση ανάπαυση νιώθουν οι κεκοιμημένοι, όταν ανάβουμε ένα κεράκι γι’ αυτούς; Έτσι έχει κανείς πνευματική επικοινωνία με τους ζώντας και με τους κεκοιμημένους. Το κεράκι με λίγα λόγια είναι μια κεραία που μας φέρνει σε επαφή με τον Θεό, με τους αρρώστους, με τους κεκοιμημένους κ.λπ.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου.

Ο ΣΗΜΕΡΙΝΌΣ ΑΓΙΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ..!!!!

Λίγο πρίν ἀπό τήν κοίμησή του χρειάσθηκε νά κάνει μία ἐξέταση αἵματος. Μικροβιολόγος δέν ὑπῆρχε στήν Πάτμο καί ἔτσι τοῦ πῆραν αἷμα καί τό μετέφεραν σέ ἕνα μικροβιολόγο στή Λέρο γιά νά πραγματοποιήσει τήν ἐξέταση. ῞Οταν ἔφθασε τό αἷμα στό ἰατρεῖο καί ὁ ἰατρός τό ἄνοιξε, βρέθηκε πρό ἐκπλήξεως τόσο ὁ ἴδιος ὅσο καί αὐτός πού τό μετέφερε. Τό αἷμα εὐωδίαζε, ἀνεξήγητα γιά τήν ἀνθρώπινη λογική, ὄχι ὅμως καί γιά τή θεία, πού οἰκονομεῖ τά πάντα ὥστε νά μαρτυρεῖ, κατά τήν ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ, καί νά ἀναδεικνύει ὅλους τούς ἐκλεκτούς δούλους του, μέ τόν τρόπο πού Ἐκεῖνος γνωρίζει.
   ῾Ο ἀλησμόνητος Γέροντας στίς 16 ᾽Απριλίου 1970 μέ πλήρη διαύγεια τῶν αἰσθήσεών του ἔφυγε ἀπό τόν μάταιο τοῦτο κόσμο γιά τήν οὐράνια πατρίδα πού τόσο ποθοῦσε κι ἐπιθυμοῦσε καί πῆγε νά πάρει ἀπό τά χέρια τοῦ ἀδέκαστου Κριτή τό στεφάνι τῆς ἁγιότητος.

Q: Did John the Baptist really eat bugs?

Q: Did John the Baptist really eat bugs?

A: According to the Gospels of St. Matthew and Mark, John the Baptist lived for many years in the wilderness of Judea, subsisting on "locusts and wild honey" (Matt. 3:4 & Mark 1:6).

A locust is a small insect resembling a cricket or grasshopper. They tend to migrate in swarms and can often appear in the sky as an immense black cloud. Because of their destructive force on crops and vegetation, many ancient peoples considered them to not only be, a menace, but a harbinger of God's wrath as well. Locusts were the eighth plague sent by God to punish Pharaoh.

Although our society typically disparages the eating of bugs, this is not necessarily true throughout the rest of the world. In many countries and cultures insects are often viewed as a delicacy. To the Jews, locusts were considered to be a clean or "kosher" food which was therefore suitable for consumption long before bizarre food expert Andrew Zimmern or survivalist Bear Grylls made it popular. They are still eaten by many nomadic tribes in the Middle East when other food sources become scarce.

On a side note, the Greek word used for locusts (akrides) can also be construed to denote a type of plant or herb and there is even a Palestinian tradition which suggests that St. John ate the pods of a type of carob tree still native to that area. The pods of this tree do somewhat resemble the shape of a locust, but are sweet, chewy, and are affectionately known as "St. John's Bread."

Fr. John

Beheading of the Holy Prophet, Forerunner, and Baptist John Today's Sermon in a Nutshell:

When I was in fifth grade, our teacher required us to memorize and recite in front of the class, Rudyard Kipling's classic poem, "If." Although it was difficult, I'm glad I was given this challenge because that poem speaks so eloquently about growing up and into adulthood. And even though it has fallen out of fashion for today's teachers to have their students commit poetry and prose to memory, I made sure my son learned this to recite this poem as I did.

I often associate this particular poem with today's Feast of the Forerunner's Beheading. This is due in part to the opening stanza of the poem: "If you can keep your head when all around you are losing theirs…" And although John actually "lost his head," he did so because all those around him had lost sight of their faith, the Law, and the obligation to serve God. He alone was standing up for what was right. He alone was calling the nation of Israel to repentance. He alone stood as a pillar amidst a constantly bending and swaying people.

We owe it to God to be more like John: steadfast, unwavering, and committed. Ready at all times to stand up and attest to the faith. Not cowering or being afraid to speak the truth with love – or to chastise sin while loving the sinner. And if we don't follow, adhere to, or promote the truth; if we don't stand fast in our Faith; if we don't burn and shine with the light of Christ in this darkened, forsaken world – who will???

Fr. John

Q: What does ICXC stand for?

Q: What does ICXC stand for?

A: ICXC is a traditional abbreviation or Christogram (Christian monogram) for Jesus Christ in the Eastern Orthodox Church. It combines the first and last letters of Jesus' name in Greek, Iusus Christos. These initials are often paired with, or written above, the letters NIKA, which signifies "victory" or "is victorious;" hence the phrase, "Jesus Christ conquers all!"

Fr. John

ΟΣΙΟΣ ΑΜΦΙΛΌΧΙΟΣ. Πολλές φορές την ημέρα έρχεται ο Χριστός και σου χτυπάει, αλλά εσύ έχεις δουλειές...

ΟΣΙΟΣ ΑΜΦΙΛΌΧΙΟΣ ΕΚ ΠΑΤΜΟΥ. Παράδεισο χωρίς εσάς παιδιά μου, δεν τον θέλω.

ΟΣΙΟΣ ΑΜΦΙΛΌΧΙΟΣ. Ο Χριστός είναι κοντά μας, ας μη τον βλέπουμε.... καμμιά φορά μας δίνει και κανένα μπάτσο απο πολλή αγάπη.

ΟΣΙΟΣ ΑΜΦΙΛΌΧΙΟΣ. Ημών το πολίτευμα εν «ουρανοίς υπάρχει». Εδώ ψευτοζούμε, λοιπόν να μη στενοχωρούμεθα ό,τι και να μας συμβή...

Ερώτησις: Αφού βλέπετε, Γέροντα, τόσο καθαρά τις αδυναμίες μας, τα λάθη μας, γιατί δεν μας τα υποδεικνύετε; ΑΠΑΝΤΑ Ο ΟΣΙΟΣ ΑΜΦΙΛΌΧΙΟΣ ΕΚ ΠΑΤΜΟΥ.

Ερώτησις: Αφού βλέπετε, Γέροντα, τόσο καθαρά τις αδυναμίες μας, τα λάθη μας, γιατί δεν μας τα υποδεικνύετε;
Απάντησις: Λυπούμαι για όσα βλέπω ως 

πατέρας, αλλά ελπίζω εις την καλλιτέρευσιν. Υποδεικνύω όσα πρέπει, αλλά πιο κερδισμένος είσαι, όταν χύσης δυο ή τρία δάκρυα εμπρός εις τον Χριστόν δι' αυτά, παρά να πης πολλά λόγια. Εκείνος είναι ο ιατρός και παιδαγωγός μας. Ο Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός, αλλά εμείς εκλείσαμε τα μάτια μας και βλέπομε σκοτεινά. Αφού προχωρούμε έτσι άλλοι λασπώνονται και άλλοι σκοτώνονται.

Πολλές φορές την ήμερα έρχεται ο Χριστός και σου χτυπά, αλλά εσύ έχεις δουλειές...

Εκείνος που ταράσσεται δεν σκέπτεται λογικά, ορθά. Κάμνε υπομονήν και θα βραβευθής με στέφανον. Θέλω να είσθε ήρεμες για να συναντώμεθα. Άμα είσθε κουρασμένες δεν λειτουργούν οι ασύρματοι.

Ο Μακαριστός Γέροντας ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ Μακρής με την μακαριστή οσία ηγουμένη ΕΥΣΤΟΧΙΑ Γούναρη.

Είμαι φτωχός πατέρας, αλλά πατρική αγάπη έχω πολλή για σας. ΟΣΙΟΣ ΑΜΦΙΛΌΧΙΟΣ ΤΗΣ ΠΆΤΜΟΥ.

Εμπρός παιδιά, να καλλιεργήσετε την ευχή. Αυτή γέμισε τον Παράδεισο απο τόσους αγίους ανθρώπους. ΟΣΙΟΣ ΑΜΦΙΛΌΧΙΟΣ ΤΗΣ ΠΆΤΜΟΥ.

 Δεν υπάρχει άλλος τρόπος καθαρισμού και αγιασμού απο τη νοερά προσευχή. Καλοί είναι και οι ψαλμοί (οι εκκλησιαστικοί ύμνοι), αλλ’αυτούς τους λέμε για να ελκύουμε και να συγκινούμε τον κόσμο. Εμείς πρέπει να μιλάμε στον Βασιλέα μυστικά στο αυτί του. Αυτοί που ψάλλουν μοιάζουν με ανθρώπους, που βρίσκονται έξω απο το παλάτι του Βασιλέως και φωνάζουν διάφορα άσματα για να δείξουν τον ενθουσιασμό τους. Ευχαριστείται βέβαια ο Βασιλιάς και απο αυτά, αφού γίνονται για το πρόσωπό του, αλλά ευφραίνεται και προσέχει περισσότερο τους μυστικούς της αυλής του, αυτούς που του μιλούν στο αυτί Του.

Η υπακοή όταν της αφαιρέσει την κρυφή εργασία, την ευχή, δεν έχει αξία. Και ο κομμουνισμός υπακούει στην ιδεολογία του, αλλά τί είναι;

 Η ευχή είναι το σωσίβιο της ψυχής και του σώματός μας. Και στον ωκεανό ακόμα να βρεθείς με βάρκα να ταξιδεύεις άφοβα.

+ Ο Μακαριστός Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής με το πνευματικόν του τέκνον νυν Σεβασμιότατον Μητροπολίτην Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλόχιον Τσούκον, δίδοντας αυτόν την πολύτιμην ευχήν του πριν την Ιεραποστολικήν του διακονία εις Αφρικήν.

Εγώ, με τη Χάρη του Θεού, πάντοτε έβλεπα όλους ανωτέρους από εμένα και αγίους. Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής.

Έχε εμπιστοσύνη στον Κύριο για όλα και Αυτός θα σε διαθρέψη σε ώρα λιμού. Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής.

Την βραδινή προσευχή, να μήν την αμελείς. Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής (1888-1970)

+ Il 29 di questo stesso mese, memoria della recisione della preziosa testa del santo e glorioso profeta, precursore e battista Giovanni. + Τῇ Κθ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου.

+ Il 29 di questo stesso mese, memoria della recisione della preziosa testa del santo e glorioso profeta, precursore e battista Giovanni.
+ Τῇ Κθ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου.

~ San giovanni battista, cripta di San Giovanni in monterrone, Matera. (1290).

~Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομμος. Τοιχογραφία από την κρύπτη του Αγίου Ιωάννη στην Ματέρα. (1290).

"Coroniamo con inni di lode colui che è stato riconosciuto il piú grande tra i profeti ed è divenuto l’eletto fra gli apostoli, il precursore della grazia: per la Legge di Dio infatti egli ha avuto recisa la testa."

Ο νέος άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Αμφιλόχιος Μακρής, ήταν φίλος και πνευματικό παιδί του Αγίου Νεκταρίου.

Με μεγάλη χαρά ανακοινώνουμε πως η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία συνεδριάζει στο Φανάρι, υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, αποφάσισε - σύμφωνα με πληροφορίες - σήμερα, Τετάρτη 29 Αυγούστου 2018, την αγιοκατάταξη του Γέροντος της Πάτμου Αμφιλοχίου Μακρή (1889-1970). 
Ο νέος άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Αμφιλόχιος Μακρής, ήταν φίλος και πνευματικό παιδί του Αγίου Νεκταρίου. Υπήρξε πνευματικός πατέρας πολλών μεγάλων μορφών της Εκκλησίας, Ελλήνων και ξένων.
Διετέλεσε και ηγούμενος της Βασιλικής, Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και Πατριαρχικός Έξαρχος Πάτμου. Επίσης ίδρυσε τη Γυναικεία Μονή του Ευαγγελισμού Μητρός Ηγαπημένου το 1937.
Ο Γέρων Αμφιλόχιος Μακρής σημάδεψε την Πάτμο με τη μεγάλη πνευματική, εθνική και οικολογική προσφορά του.
Υπήρξε εμπνευστής του ιεραποστολικού έργου στην Αφρική και αλλού, αφού μορφές, όπως ο αείμνηστος π. Χρυσόσοστομος Παπασαραντόπουλος και ο ιεράρχης του Οικουμενικού Θρόνου, Μητροπολίτης Γάνου και Χώρας κ. Αμφιλόχιος (Τσούκος), υπήρξαν πνευματικά του παιδιά.
Ο παγκοσμίως γνωστός ιεράρχης του Οικουμενικού Θρόνου, Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ, ομολογεί ότι προσήλθε στην Ορθοδοξία εξαιτίας της γνωριμίας του με τον Γέροντα Αμφιλόχιο.
Οι φωτογραφίες λειψάνου, ταφου, κελιού του αγίου είναι χτεσινές από προσκυνητή.
πηγη https://fanarion.blogspot

Να γίνετε άνθρωποι άξιοι της άνω Ιερουσαλήμ. Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής.

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΤΗΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΜΑΚΡΗ

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ. Για το δώρο του Θεού.

ΕΊΠΕ  ΓΕΡΩΝ

Κάποιοι αδελφοί , ακόμη και να προσπαθήσουν δεν μπορούν να νοιώσουν μνησικακία για τον συνάνθρωπο .
Βλέπετε ο Καλός Θεός , δεν χαρίζει δώρα που λάμπουν  ... αλλά δώρα που σώζουν ..... σ αυτούς που λένε Δόξα τον Θεό με την καδιά τους .

Αποτομή της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου δεν είναι ντροπή να μεθυσουμε και να κυλήσουμε κάτω από το από τα χειρότερα πάθη μας, αλλά για κάποιο λόγο είναι πολύ ενοχλητικό για πολλούς να πάνε στην Εκκλησία.

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ..Απότομη της τιμιας κεφαλής του .

Holy Saint Moses pray to God for us .+

" Μαζί σου δεν έχω να κάνω, αλλά μαζί τους έχω ανοικτούς λογαριασμούς"

Ήταν 29 Αυγούστου 1996, του Τιμίου Προδρόμου, ημέρα που γιόρταζε και ο ναός στην ενορία μας,στην Άσσια, στην Κύπρο, που οι Τούρκοι έκαμαν τζαμί. Διηγηθήκαμε στον π. Γεράσιμο μια μαρτυρία του Κύπριου ιερέα μας, του παπά Σωτήρη Δαυίδ:
................. 
Πριν το 1878 επί τουρκοκρατίας αυτόν τον ωραίο ναό οι Τούρκοι βάλθηκαν να τον χαλάσουν και εξανάγκαζαν τους Χριστιανούς που είχαν αμάξια να τους κουβαλούν τα μάρμαρα για να στολίζουν τα σπίτια τους. Ακόμα και τον ιερέα έβαλαν σε αυτή την αγγαρεία. Ο Παπα - Μιχαήλης, όπως κουβαλούσε μιαν ωραία πέτρα σκέφτηκε να την κρατήσει για να την λαξεύσει να την κάνει γούρνα και να ποτίζει τα ζώα του. Την ξεφόρτωσε, λοιπόν, στο σπίτι του. Το βράδυ κουρασμένος από τον κάματο της ημέρας έγειρε να κοιμηθεί. Δεν πέρασε πολλή ώρα και νάσου τού εμφανίζεται ο Πρόδρομος, ανυπόδητος, ντυμένος στα τρίχινα ρούχα του έρχεται και τον ξυπνά. Στέκει δίπλα στο προσκεφάλι του και κτυπώντας τον απαλά στον ώμο, του λέγει αυτά τα λόγια ακριβώς: 
“Να σηκωστείς που το πρωί να ζεύξεις το ζευκάρι σου ( δηλ. Τα βόδια) και τζείνη την πέτρα πώπιασες να πάεις να την πάρεις πίσω”.
 Ο ιερέας λέει τότε στον Πρόδρομο: 
“ Είδες ίντα λοής μας κάμνετε! Ούλην την ημέραν καβαλούμεν τόσες αμαξιές πέτρες στους Τούρκους τζαι δεν λαλείτε τίποτε. Πως έπιασα μια πέτραν να την κάμω γούρναν για τα κτηνά μου, μαλλώνετε και θέλετε να την ιστρέψω ( επιστρέψω) πίσω”.
 Ο  Τίμιος Πρόδρομος δεν άφησε τον Παπά Μιχαήλη να συνεχίσει το παράπονο του. Τον διέκοψε αμέσως και του λέει: 
“Μιτά σου ( μετά σου, μαζί σου) εν έχω να κάμω τίποτε, αμμά μιτά τους εν να λοαρκαστούμε”. ( Μαζί σου δεν έχω να κάνω, αλλά μαζί τους έχω ανοικτούς λογαριασμούς). 

Στον π. Γεράσιμο άρεσε πάρα πολύ αυτή η μαρτυρία. Του έκανε εντύπωση η αμεσότητα, η κυπριακή διάλεκτος που χρησιμοποίησε ο Άγιος. “Αυτή είναι σχέση”, έλεγε και αυτό το επαναλάμβανε κάθε φορά που αναφερόταν στο διάλογο μεταξύ του Χριστού και του Αγίου Αντωνίου. Όπως μας έλεγε βασάνιζαν οι δαίμονες τον Άγιο Αντώνιο και αυτός ένιωθε μόνος. Έπειτα του εμφανίστηκε ο Χριστός και τότε ο Αντώνιος Τού είπε: 
“ Πού ήσουν; Τώρα ήρθες;” και ο Χριστός του απάντησε. 
“ Εδώ ήμουνα, Αντώνιε, και σε παρακολουθούσα για να σου δώσω το στεφάνι της νίκης”. 
“Αυτή είναι σχέση, αδελφοί μου, όπως μιλά ο γιος στον πατέρα, αυτή είναι σχέση”, μας έλεγε ο π. Γεράσιμος. 
Την επόμενη χρονιά καθιέρωσε αγρυπνία στα Διλινάτα για τον Τίμιο Πρόδρομο , τον εν γεννητοίς γυναικών μείζονα. Ακόμη ηχούν τα λόγια του γεμάτα πόνο για το ανοσιούργημα να φέρουν εις συμπόσιο πλήρες αιμάτων επί πίνακι του Μεγάλου Νηστευτού την κεφαλή.